இந்தோனேசியாவின் நிக்கல் விரிவாக்கத்தால் வேடா விரிகுடாவின் நீர், காடுகள், வாழ்வாதாரங்கள் நெருக்கடியில்

ஹல்மஹேராவுக்குப் புதிய முதலீடுகள்; அதிகரிக்கும் செலவுகள்

இந்தோனேசியாவின் வேடா விரிகுடா தொழிற்பூங்காவில் 10.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான தொழில் விரிவாக்கம், ஏற்கெனவே வன இழப்பு, நீர்நிலை மாசுபாடு, வெள்ளம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள கடற்கரைப் பகுதியில் நிக்கல் பதப்படுத்துதல், அலுமினிய உற்பத்தி, மின்கலத் தயாரிப்பு ஆகியவற்றை மேலும் அதிகரிக்கிறது. இந்தத் திட்டத் தொகுப்பை 2026 அக்டோபர் 8 அன்று அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ தொடங்கி வைத்தார். இதனால் ஏற்படக்கூடிய மேலும் வளர்ச்சியின் தாக்கம் குறித்து சுயாதீன மதிப்பீடு நடத்த வேண்டும் என அப்பகுதி மக்கள் மற்றும் பிரசாரகர்கள் கோரிக்கை விடுத்தனர்.

மொத்தம் 10.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர், அதாவது சுமார் 180 டிரில்லியன் ரூபாய் முதலீட்டில் 11 நிக்கல் மதிப்புக் கூட்டுத் திட்டங்கள் மேற்கொள்ளப்படுவதை இந்தோனேசிய அரசின் அறிவிப்பு உறுதிப்படுத்துகிறது. நான்கு தொழில்துறைத் திட்டங்கள் வணிகச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கியுள்ளன; ஏழு புதிய திட்டங்களுக்கான கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கியுள்ளன என்றும், மின்சார வாகன மின்கலங்களின் முதல் ஏற்றுமதியும் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகவும் பிரபோவோ தெரிவித்தார். முதலீடு மற்றும் மதிப்புக் கூட்டுத் துறை அமைச்சர், டனந்தாரா நிறுவனத்தின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி ரோசான் பெர்காசா ரோஸ்லானி, நிறைவடைந்த நான்கு திட்டங்களின் முதலீடு 3.4 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் எனக் குறிப்பிட்டார்.

வணிகச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கிய நான்கு திட்டங்களில், PT Blue Sparking Energy நிறுவனத்தின் கலப்பு ஹைட்ராக்சைடு வீழ்படிவு (MHP), PT REPT Batero Indonesia நிறுவனத்தின் நிக்கல்-மாங்கனீசு-கோபால்ட் (NMC), லித்தியம் இரும்பு பாஸ்பேட் (LFP) மின்கலப் பொருள்கள், PT Pioneer Aluminium Industries நிறுவனத்தின் மின்னாற்பகுப்பு அலுமினியம், PT XCMG Indonesia Manufacturing நிறுவனத்தின் மின்சார கனரக உபகரணங்களுக்கான பாகங்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

கட்டுமானம் தொடங்கும் ஏழு திட்டங்கள் PT Guang Ching Nickel Cobalt, PT Inno Prima Material, PT Tinci Materials Indonesia, PT Weda Bay Aluminium, PT Bintang Karya Aluminium, PT Flat Solar Energy Indonesia, PT Foton Guangqing Motor Indonesia ஆகிய நிறுவனங்களுடையவை. புதிய திட்டங்களில் நிக்கல் சார்ந்த மின்கலப் பொருள்கள், மின்சார வாகன மின்கலப் பிரிப்பான்கள் மற்றும் மின்னணுப் பொருள்கள், அலுமினியப் பொருள்கள், மின்சார கனரக உபகரணங்கள், சூரிய ஆற்றல் துறைக்கான ஒளிமின்னழுத்தக் கண்ணாடி ஆகியவை இடம்பெறுவதாக ரோசான் தெரிவித்தார்.

பொருளாதார ரீதியிலான பங்கு கணிசமானது. இந்தத் தொழிற்பூங்காவில் சுமார் 117,000 பேர் பணிபுரிவதாகவும், வடக்கு மாலுகுவின் பொருளாதாரத்தில் நிக்கல் பதப்படுத்துதல் சுமார் பாதிப் பங்கு வகிப்பதாகவும் இந்தோனேசிய முதலீட்டு அமைச்சர் கூறுகிறார். இந்த விரிவாக்கத்தில் இயந்திரங்கள், லாரிகள், மின்கலங்கள், சூரியக் கண்ணாடி, ரசாயனங்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் அடங்குவதால், தாதுப் பதப்படுத்துதலைத் தாண்டி தொழில்துறைத் தொடர் விரிவடைகிறது.

சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளும் அதே அளவுக்கு நேரடியானவை. வேடா விரிகுடா பகுதி மக்களில் 46 பேரை உள்ளடக்கிய 2025ஆம் ஆண்டு ஆய்வில், சுமார் 47 சதவீதத்தினரின் ரத்தத்தில் பாதரச அளவு ஆய்வாளர்கள் நிர்ணயித்த குறிப்பு மதிப்பைவிட அதிகமாக இருந்தது; சுமார் 32 சதவீதத்தினரின் ரத்தத்தில் ஆர்சனிக் அளவும் குறிப்பு மதிப்பை மீறியது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் மேலும் விசாரணை நடத்த வேண்டியதன் அவசியத்தைச் சுட்டுகின்றன. ஆனால், அவை மட்டுமே வெளிப்பாட்டுக்கான மூலத்தையோ, பரந்த மக்கள்தொகையில் அதன் பரவலையோ நிரூபிக்கவில்லை.

64 வயதான லெலிலெஃப் சவாயைச் சேர்ந்த மீனவர் அப்துல்லா அம்பாருக்கு, இந்த மாற்றம் அவரது வீட்டு வாசலுக்கே வந்துவிட்டது. வெளிநாட்டு மீன்பிடிக் கப்பல்களில் பல தசாப்தங்கள் பணியாற்றிய பிறகு, மூன்று படகுகள் கொண்ட ஒரு மீன்பிடிக் குழுவை உருவாக்க அவர் ஊர் திரும்பினார். 12 மணி நேரப் பயணத்தில் ஒவ்வொரு படகும் அரை டன் வரை ஸ்கிப் ஜாக் சூரை மீன்களையும் கானாங்கெளுத்தி மீன்களையும் எடுத்துச் செல்ல முடியும். பல தலைமுறைகளாகத் தனது குடும்பம் வாழ்ந்துவரும் பகுதியில் இப்போது இரைச்சல், மீன்பிடிப்பதில் சிரமம், சங்கடமான நீர், விலையேற்றம் ஆகியவை நிலவுவதாக அவர் கூறுகிறார்.

ஏற்றுமதித் தடை கடற்கரையை எப்படி மாற்றியது

இந்தோனேசியாவின் மதிப்புக் கூட்டுக் கொள்கை என்பது, மூலத் தாதுவை ஏற்றுமதி செய்வதற்குப் பதிலாக நாட்டுக்குள்ளேயே பதப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. 2014ஆம் ஆண்டு முதல் நிக்கல் ஏற்றுமதிக்கு பகுதியளவிலான கட்டுப்பாடுகள் தொடங்கின; உள்ளூர் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளில் முதலீடு செய்ய உறுதியளித்த நிறுவனங்களுக்கு விதிவிலக்குகள் வழங்கப்பட்டன. 2020ஆம் ஆண்டு மூல நிக்கல் தாது ஏற்றுமதிக்கு முழுத் தடை விதிக்கப்பட்டது. இதனால் உருக்கு ஆலைகள் மற்றும் மின்கலப் பொருள் உற்பத்தி நிலையங்களில் முதலீடு அதிகரித்தது.

இந்தோனேசிய நிக்கல் தொழில்துறை மன்றத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, தாது உற்பத்தி 2015ஆம் ஆண்டில் 7.8 மில்லியன் டன்னாக இருந்தது; 2025ஆம் ஆண்டில் 265 மில்லியன் டன்னாக உயர்ந்தது. இது முந்தைய அளவைவிட சுமார் 34 மடங்கு அதிகம். இதே காலத்தில் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் எண்ணிக்கை ஆறிலிருந்து 79 ஆக உயர்ந்தது; மேலும் 90 ஆலைகள் கட்டுமானத்தில் உள்ளன. பதப்படுத்தப்பட்ட நிக்கல் உற்பத்தி 368,000 டன்னிலிருந்து 2.2 மில்லியன் டன்னாக உயர்ந்தது. தாது டன் அளவும் பதப்படுத்தப்பட்ட நிக்கல் உற்பத்தியும் வெவ்வேறு அளவீடுகள்; அவற்றை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதக்கூடாது.

ஹல்மஹேரா முழுவதும், சுமார் 2,560 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் சுரங்க உரிமங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன; இது தீவின் சுமார் ஏழில் ஒரு பங்கு. வேடா விரிகுடாவைச் சுற்றி 11 கிலோமீட்டர் கடற்கரைப் பகுதியில் தொழிற்சாலைகள் பரவியுள்ளன. இதனால் லெலிலெஃப், கோபே, கெமாஃப், சாகேயா ஆகியவை தங்குமிடங்கள், விடுதிகள், பரபரப்பான சாலைகள், தொழிற்சாலை விளக்குகள் நிறைந்த குடியிருப்புகளாக மாறியுள்ளன.

தொழிற்பூங்காவின் தொடக்க காலவரிசை குறித்து அறிக்கைகளில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. 2018ஆம் ஆண்டு பதப்படுத்தும் நிலையம் தொடங்கப்பட்டதாக ஓர் அறிக்கை கூறுகிறது. கட்டுமானம் 2018ஆம் ஆண்டு தொடங்கியதாகவும், IWIP செயல்பாடுகள் 2020ஆம் ஆண்டு தொடங்கியதாகவும் Climate Rights International குறிப்பிடுகிறது. இவை வெவ்வேறு நிலையங்களைக் குறிக்கலாம்; ஆனால் தேதிகளை ஒன்றிணைத்து ஒரே தொடக்கத் தேதியாகக் குறிப்பிடக்கூடாது.

• 2014: மூல நிக்கல் ஏற்றுமதிக்கு இந்தோனேசியா பகுதியளவிலான கட்டுப்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்தியது.
• 2018: Climate Rights International கூற்றுப்படி, IWIP கட்டுமானம் தொடங்கியது.
• 2020: நிக்கல் தாது ஏற்றுமதிக்கான முழுத் தடை நடைமுறைக்கு வந்தது. IWIP செயல்பாடுகளும் இந்த ஆண்டில் தொடங்கியதாக CRI குறிப்பிடுகிறது.
• 2024 ஜூலை 21: வேடா விரிகுடாவைச் சுற்றியுள்ள குடியிருப்புகளைப் பெருவெள்ளம் தாக்கியது.
• 2025 ஜூன் 12: பப்பெனாஸ் மற்றும் WRI இந்தோனேசியா, நிக்கல் துறையின் கரியமில நீக்கத்துக்கான தேசியச் செயல்திட்டத்தைத் தொடங்கின.
• 2026 அக்டோபர் 8: பிரபோவோ புதிய தொழில்துறை முதலீட்டுத் திட்டத் தொகுப்பைத் தொடங்கி வைத்தார்.

குடியிருப்பாளர்களின் அனுபவங்களும் காடு வரைபடமிடுதலும் வெளிப்படுத்துவது

Climate Rights International-இன் 2024 ஜனவரி மாத Nickel Unearthed அறிக்கை, 2023 பிப்ரவரி முதல் செப்டம்பர் வரை மேற்கொண்ட கள ஆய்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் 45 குடியிருப்பாளர்களிடம் நேர்காணல் நடத்தினர். அவர்களில் 39 பேர் பழங்குடியினராகத் தங்களை அடையாளப்படுத்தினர்: 20 பேர் சவாய் மக்கள், 19 பேர் டோபெலோ மக்கள்.

கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் பெர்க்லி வளாக AI Climate Initiative-உடன் இணைந்து, ஹல்மஹேராவின் நிக்கல் சுரங்க உரிமப் பகுதிகளில் குறைந்தது 5,331 ஹெக்டேர் காடு அழிக்கப்பட்டுள்ளதாக CRI மதிப்பிட்டது. இழந்த காடுகள் சுமார் 2.04 மில்லியன் டன் கரியமில வாயுச் சமமான அளவைச் சேமித்து வைத்திருந்தன. வெவ்வேறு பசுமை இல்ல வாயுக்களை ஒரே அளவுகோலில் வெளிப்படுத்தும் அளவீடே கரியமில வாயுச் சமமான அளவு.

2024 ஜூலை வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட கிராமங்களுக்கு மேல்பகுதியில் உள்ள சுரங்கப் பகுதிகளில் 7,167 ஹெக்டேருக்கு மேற்பட்ட காடு அழிந்துள்ளதாக, சுற்றுச்சூழல் அமைப்பான வால்ஹியை மேற்கோள் காட்டும் தனிப் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. மத்திய ஹல்மஹேராவில் 2016ஆம் ஆண்டு சுமார் 109,000 ஹெக்டேர் காடு இருந்தது; 26 சுரங்க அனுமதிகள் 57,627 ஹெக்டேர் பரப்பளவை உள்ளடக்குகின்றன. CRI ஆய்வின் எல்லைகளும் மதிப்பீட்டுக் காலங்களும் இவற்றிலிருந்து மாறுபடுவதால், இந்தப் புள்ளிவிவரங்களை ஒன்றாகக் கூட்ட முடியாது.

நிலம் கையகப்படுத்தும்போது ஒப்புதல் பெறப்படவில்லை, போதிய இழப்பீடு வழங்கப்படவில்லை, மிரட்டல் விடுக்கப்பட்டது என்ற குற்றச்சாட்டுகளையும் CRI ஆவணப்படுத்தியது. கெமாஃப் பகுதியைச் சேர்ந்த சவாய் விவசாயியான மக்லோன் லோபே, 2018ஆம் ஆண்டு IWIP பிரதிநிதிகள் தனது மரங்களை வெட்டி, நிலத்துக்குச் செல்வதைத் தடுத்ததாகக் கூறினார். 38 ஹெக்டேர் நிலத்துக்கான சான்றிதழ் இருந்தபோதும், இறுதியில் எட்டு ஹெக்டேருக்கு மட்டுமே பணம் கிடைத்ததாக அவர் தெரிவித்தார். இவை நேர்காணல்களில் பதிவு செய்யப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள்; நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் அல்ல.

Tsingshan Holding Group, Huayou Cobalt, Zhenshi Holding Group ஆகியவற்றை IWIP பங்குதாரர்களாக அந்த அறிக்கை அடையாளப்படுத்துகிறது. மேலும், அப்போது Eramet மற்றும் BASF நிறுவனங்களாலும் POSCO நிறுவனத்தாலும் முன்மொழியப்பட்ட நிலையங்கள் குறித்தும் விவாதிக்கிறது. இம்முன்மொழிவுகள் 2024 ஜனவரியில் விவரிக்கப்பட்ட திட்டங்களின் பதிவே தவிர, அவை அனைத்தும் பின்னர் செயல்படுத்தப்பட்டன என்பதற்கான உறுதிப்படுத்தல் அல்ல.

வீட்டிலிருந்து வெகுதொலைவுக்குச் செல்லும் மீன்பிடி

கரையிலிருந்து சில மீட்டர் தொலைவிலேயே மீன்களைப் பிடிக்க முடிந்த கடற்கரைப் பகுதியை அப்துல்லா நினைவுகூர்கிறார். சரக்குக் கப்பல்களின் போக்குவரத்து வலசை மீன்களை விரட்டிவிட்டதாகவும், நங்கூரங்கள் பவளப்பாறைகளைச் சேதப்படுத்தியதாகவும் அவர் கூறுகிறார். மலைச்சரிவுகளில் மரங்கள் அகற்றப்பட்டதால், மழைநீர் சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு நிற மண்ணை வளைகுடாவுக்குள் அடித்துச் செல்கிறது.

கெமாஃப் பகுதியைச் சேர்ந்த சவாய் மீனவர் மேக்ஸ் சிகோரோவிடம், 2023 பிப்ரவரி 8 அன்று CRI நடத்திய நேர்காணலில், நீர்நிலைகள் சீரழிந்ததும் அணுகல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதும் தனது தொழிலை எவ்வாறு மாற்றின என்பதை அவர் விவரித்தார்:

முன்பு மீன் பிடிக்க எங்கள் படகுகளை கரையோரம் வரை துடுப்புப் போட்டு எடுத்துச் செல்வோம். இப்போது வெகுதொலைவுக்குச் செல்ல வேண்டியுள்ளது. வெகுதொலைவுக்குச் செல்வது ஆபத்தானது; அலை நேரத்தைக் கணக்கிட வேண்டும். செலவும் அதிகமாகிறது.

சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புக்கான வழிமுறைகள் வேடா விரிகுடாவைத் தாண்டியும் உள்ளன. கிழக்கு ஹல்மஹேராவின் புலி விரிகுடா குறித்த 2026 ஜூன் 12ஆம் தேதியிட்ட IPB பல்கலைக்கழக அறிக்கையில், நிலத்தைத் துப்புரவு செய்வதால் மேல் மண் எளிதில் மழைநீரால் கடலோர நீர்நிலைகளுக்குள் அடித்துச் செல்லப்படுவதாக மீன்வளம் மற்றும் கடல்சார் அறிவியல் விரிவுரையாளர் டாக்டர் மியூட்டியா இஸ்மெட் விளக்கினார்.

நீரில் மிதக்கும் படிவுகள் சூரிய ஒளியைத் தடுத்து, கரிமப் பொருள்கள் சிதைவடையும்போது ஆக்சிஜன் அளவைக் குறைக்கக்கூடும். பவளப்பாறைகளை மூடும் படிவுகள் அவற்றின் உயிர்வாழ்வுக்கு உதவும் பாசிகளைப் பாதித்து, அவற்றுக்கு அழுத்தம், வெளிறுதல், இறப்பு ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தக்கூடும். கடற்புல் மற்றும் சதுப்புநிலங்களும் பாதிக்கப்படலாம். அவரது விளக்கம் கடலோரச் சுரங்கத் தொழிலுக்குப் பொருந்தக்கூடிய அபாயங்களை அடையாளம் காட்டுகிறது; ஆனால் வேடா விரிகுடாவின் நீர்நிலை குறித்து மேற்கொண்ட அளவீடு அல்ல.

நிக்கல், இரும்பு, மாங்கனீசு, காட்மியம் போன்ற உலோகங்கள் கடல்வாழ் உயிரினங்களில் படிந்து, உணவுச் சங்கிலி வழியாகப் பரவக்கூடும் என்றும் மியூட்டியா எச்சரித்தார். நீர், படிவுகள், உலோகங்கள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து பரிசோதித்தல், படிவு பரவலைக் கட்டுப்படுத்துதல், மீண்டும் தாவரங்கள் வளர்த்தல், பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்கு ஆதரவு வழங்குதல் ஆகியவற்றையும் அவர் பரிந்துரைத்தார்.

வெள்ளமும் நீர் விநியோகமும் அதிகரிக்கும் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கின்றன

2024 ஜூலை வெள்ளத்தால் 1,726 பேர் இடம்பெயர்ந்ததாகவும் ஒருவர் உயிரிழந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளும் காடுகளை அகற்றியதும் பேரிடரை மோசமாக்கியதாக அப்பகுதி மக்கள் கருதினர். கோபேவில் வசிக்கும் 65 வயதான அட்ரியன் படபட்டா, சுரங்கப் பணிகள் தொடங்குவதற்கு முன்பும் வெள்ளம் ஏற்பட்டதாகக் கூறுகிறார். ஆனால் அப்போது அது ஆற்றோரத்தில் சில பகுதிகளுக்கு மட்டுமே கட்டுப்பட்டிருந்ததுடன், நீர் அரிதாகவே முழங்கால் உயரத்துக்கு மேல் உயர்ந்தது.

சமீபத்தில் வெள்ளநீர் நெஞ்சளவு வரை வந்ததாக அவர் விவரிக்கிறார். ஆண்டு குறிப்பிடப்படாத ஓர் ஆகஸ்ட் மாத வெள்ளத்தின்போது, சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு நிற சேறு அவரது குடியிருப்புப் பகுதியை ஆறு நாட்களுக்குள் மூழ்கடித்தது. அவரது குடும்பத்தினர் கூரையின் குறுக்குக் கட்டைகளில் அமைத்த தற்காலிக மேடைகளில் தூங்கினர். மீண்டும் மீண்டும் வெள்ளம் புகுந்ததால், அவர்களது கோகோ, மரவள்ளிக்கிழங்கு, வாழைச் செடிகள் பலவீனமடைந்து, விளைச்சல் குறைந்தது.

சாகேயா ஏரிக்கும் போகி மருரு குகை மற்றும் நிலத்தடி ஆற்றுத் தொகுதிக்கும் நீர் வழங்கும் காடுகள் சேதமடையுமோ என்று சாகேயா மக்கள் அஞ்சுகின்றனர். அண்டை கிராமங்களில் ஏற்பட்டுள்ள சீரழிவைப் பார்க்கும்போது, அந்த நீராதாரங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டியது ஏன் அவசியம் என்பது புரிவதாக Save Sagea பேச்சாளர் மர்தானி ஹரித் கூறுகிறார். 2024 செப்டம்பர் மாத விசாரணை அறிக்கை, சாகேயா ஆற்றில் கன உலோக மாசுபாடு இருப்பதாகவும், இது மேல்நிலை நிக்கல் நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என்றும், லெலிலெஃப்பில் நிலத்தடி நீர் உப்புத்தன்மையுடன் இருப்பதாகவும் தெரிவித்தது.

2025ஆம் ஆண்டு Nexus3 அறக்கட்டளை நடத்திய பரிசோதனைகள் குறித்த பிந்தைய செய்திகளில், ஆகே ஜிரா மற்றும் ஆகே சாகேயா ஆறுகளில் குரோமியம், நிக்கல் ஆகியவை பாதுகாப்பான அளவை மீறியதாகவும், வளைகுடா மீன்களில் ஆர்சனிக் அளவு 2007இல் பதிவு செய்யப்பட்ட அளவைவிட 20 மடங்காக இருந்ததாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த ஒப்பீடு உயர்வு ஏற்பட்டதாகக் கூறினாலும், பரிசோதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு மீன் மாதிரியும் உணவுப் பாதுகாப்பு வரம்பை மீறியது என்பதை மட்டும் இதனால் நிரூபிக்க முடியாது.

உள்ளூர் மக்கள் குடிநீர் மற்றும் சுத்தமான நீருக்கான ஆதாரமாகப் பயன்படுத்துவதால், ஆற்றின் தர மதிப்பீட்டில் ஆகே ஜிராவுக்கு வகுப்பு 1 நீர்த் தர அளவுகோல்களை அந்த ஆய்வு பயன்படுத்தியது. 2024ஆம் ஆண்டில் அளவிடப்பட்ட உயிர்வேதியியல் ஆக்சிஜன் தேவை (BOD5), வேதியியல் ஆக்சிஜன் தேவை (COD) ஆகியவை வகுப்பு 1 வரம்புகளை மீறி, வகுப்பு 3 தரநிலைகளுக்குள் இருந்தன. நன்னீர் மீன் வளர்ப்பு, கால்நடை வளர்ப்பு, விவசாயப் பாசனம் போன்ற பயன்பாடுகளுக்கு வகுப்பு 3 நீர் ஏற்றது.

இந்தோனேசிய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம், PT Weda Bay Nickel நிறுவனம் 2024ஆம் ஆண்டு வரை சுமார் 3,099 ஹெக்டேர் நிலத்தைத் திறந்துள்ளதாக 2025 ஜூலை மாதம் தெரிவித்தது. சுமார் 2,791 ஹெக்டேர் பகுதியில் நீரைத் தக்கவைக்கும் திறன் குறைவாக இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டு, மறுசீரமைப்புப் பணிகளை விரைவுபடுத்துமாறு கோரியது. PT Huafei Nickel Cobalt நிறுவனம் ஆண்டுக்கு 3.4 மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான அபாயகரமான கழிவுகளை உற்பத்தி செய்வதாகவும் அமைச்சகம் கூறியது. பதப்படுத்தல் செயல்முறையில் உருவாகும் எச்சங்களே இக்கழிவுகள். நீரின் மேற்பரப்பு வடிகால் பாதைகளுக்கு அருகில் அவற்றைச் சேமித்தால், தடுப்புக் கட்டமைப்பு தோல்வியடைந்தால் மாசடைந்த நீர் வழிந்தோடும் அபாயம் உள்ளது.

சுகாதார எச்சரிக்கைகளுக்கு விரிவான விசாரணை தேவை

2025ஆம் ஆண்டு Nexus3 அறக்கட்டளை மற்றும் ததுலாகோ பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஆய்வில், ரத்தத்தில் பாதரசத்துக்கு லிட்டருக்கு 9 மைக்ரோகிராம், ஆர்சனிக்குக்கு லிட்டருக்கு 12 மைக்ரோகிராம் என்ற குறிப்பு மதிப்புகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆய்வில் பங்கேற்ற 46 பேர், சாத்தியமான வெளிப்பாடு குறித்து மேலாய்வு தேவை என்பதைச் சுட்டுகின்றனர்; ஆனால் அவர்கள் வேடா விரிகுடா மக்கள்தொகை முழுவதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கணக்கெடுப்பு அல்ல.

2025 மே 26 அன்று வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, வடக்கு மாலுகுவின் மத்திய ஹல்மஹேராவில் உள்ள வேடா விரிகுடாவைச் சுற்றி 2024 ஜூலை மாதம் மேற்கொண்ட களப் பணியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. Nexus3 அறக்கட்டளையின் சுருக்க அறிக்கையின்படி, IWIP பணியாளர்கள், மீனவர்களின் குடும்பத்தினர், விவசாயிகள், உள்ளூர் சுகாதார நிலையப் பணியாளர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து ரத்த மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டு, ஆர்சனிக், பாதரசம், நிக்கல், காட்மியம், தாலியம், ஈயம் ஆகிய ஆறு உலோகங்கள் பரிசோதிக்கப்பட்டன. IWIP-இல் பணிபுரியாத குடியிருப்பாளர்களின் ரத்தத்தில், பணியாளர்களைவிட பாதரசம் மற்றும் ஆர்சனிக் செறிவு அதிகமாக இருந்தது. ரத்த மாதிரிகள் எடுப்பதற்கு முந்தைய இரண்டு நாட்களில் சராசரியாக இரண்டு முதல் ஆறு வேளை கடலுணவு உட்கொண்டதாக நேர்காணல்கள் பதிவு செய்தன.

Nexus3 மற்றும் வால்ஹி வடக்கு மாலுகு அமைப்புகளும் இணைந்து, வேடா விரிகுடா மீனவர்கள் பிடித்த மீன்களின் 16 மாதிரிகளைத் தற்செயலாகச் சேகரித்தன. பரிசோதிக்கப்பட்ட அனைத்து மீன்களின் சதைப்பகுதியிலும் பாதரசமும் ஆர்சனிக்கும் கண்டறியப்பட்டன. பாதரசச் செறிவு ஒரு கிலோகிராமுக்கு 0.02 முதல் 0.28 மில்லிகிராம் வரை இருந்தது; அதிகபட்ச அளவு பாரகுடா மீனில் பதிவானது. ஆர்சனிக் அளவு ஒரு கிலோகிராமுக்கு 0.43 முதல் 3.03 மில்லிகிராம் வரை இருந்தது. கெமாஃப் மீனவர் பிடித்த சொரிஹி மீனில் அதிகபட்ச ஆர்சனிக் அளவு பதிவானது. மீன்களில் பாதரசத்துக்கு ஒரு கிலோகிராமுக்கு 0.5 மில்லிகிராம், ஆர்சனிக்குக்கு 2 மில்லிகிராம் என உலக சுகாதார அமைப்பின் வரம்புகளைச் சுருக்க அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது: பதிவான பாதரச அளவுகள் அந்த வரம்புக்குக் கீழே இருந்தன; ஆர்சனிக் அளவுகள் அந்த வரம்பை மீறின.

வேடா விரிகுடா நிக்கல் திட்டத்தின் சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீட்டில் இடம்பெற்ற 2007ஆம் ஆண்டு அடிப்படைத் தரவுகளுடன் ஒப்பிட்டபோது, 2024இல் அளவிடப்பட்ட மீன்களில் குறைந்த ஆர்சனிக் செறிவே முந்தைய அளவைவிட 20 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. Nexus3 பரிசோதித்த இரண்டு மீன் மாதிரிகளில், குறைந்த குரோமியம் அளவே 2007ஆம் ஆண்டு அடிப்படைத் தரவில் பதிவான அதிகபட்ச அளவைவிட 13 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. கிடைக்கக்கூடிய சுருக்க அறிக்கையில் முழு ஆய்வறிக்கையோ, விரிவான மாதிரி சேகரிப்பு நடைமுறைகளோ, ரத்தக் குறிப்பு மதிப்புகள் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன என்பதற்கான விளக்கமோ இல்லை.

தனியாக, லெலிலெஃப் வைபுலான் சுகாதார நிலையத்துடன் தொடர்புடைய புள்ளிவிவரங்கள், 2026 ஜனவரி முதல் ஆகஸ்ட் வரை கடுமையான சுவாசத் தொற்றின் 813 சம்பவங்களைப் பதிவு செய்துள்ளன. சுற்றுச்சூழல் தூசியும் தொழில்துறை மாசு வெளியேற்றமும் சாத்தியமான காரணங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டன. ஆனால் இந்த எண்ணிக்கை, எல்லா சம்பவங்களுக்கும் அல்லது குறிப்பிட்ட எந்தச் சம்பவத்துக்கும் தொழில்துறையே காரணம் என்பதை நிரூபிக்கவில்லை.

2024 ஜனவரி மாத CRI அறிக்கையும், சுவாச மற்றும் தோல் பிரச்சினைகள் குறித்த குடியிருப்பாளர்களின் கவலைகளைப் பதிவு செய்திருந்தது. அதேவேளை, அந்த நோய்களை IWIP செயல்பாடுகளுடன் நேரடியாகத் தொடர்புபடுத்தும் ஆய்வுகள் இல்லை என்றும் குறிப்பிட்டது. தொழிற்பூங்கா அல்லது அரசிடமிருந்து பொது காற்று மற்றும் நீர்த் தரத் தகவல்களைப் பெறுவது குடியிருப்பாளர்களுக்கு எளிதாக இல்லை என்றும் அறிக்கை கூறியது.

உலோகங்களின் அதிக செறிவுக்கு நீண்டகாலம் ஆளாவது தோல் மற்றும் நரம்பியல் கோளாறுகள், சிறுநீரகச் செயல்பாடு குறைதல், புற்றுநோய் அபாயம் உள்ளிட்ட பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என மியூட்டியாவின் ஆய்வுசார் எச்சரிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இவை சாத்தியமான உடல்நலப் பாதிப்புகள்; ஹல்மஹேரா மக்களுக்கு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நோயறிதல்கள் அல்ல. வெளிப்பாட்டுக்கான வழிகள், செறிவுகள், காரணங்கள் ஆகியவற்றைத் தீர்மானிக்க சுற்றுச்சூழல் பரிசோதனையும் மருத்துவ மதிப்பீடும் தேவை.

பாதிப்பு ஹல்மஹேராவுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. இந்தோனேசியாவின் தென்கிழக்கு, மத்திய சுலாவேசி பகுதிகளில் சுரங்கச் செயல்பாடுகளுக்கு அருகிலும் அவற்றின் கீழ்நிலைப் பகுதிகளிலும் வாழும் பெண்களுக்கு ஏற்படும் சமமற்ற சுகாதார, வாழ்வாதார, கலாசார பாதிப்புகளை CRI-யின் தனி அறிக்கையான Busy Surviving: Women on Indonesia's Nickel Frontier ஆவணப்படுத்துகிறது. இது இந்தோனேசியாவின் நிக்கல் உற்பத்திப் பகுதிகளை ஒப்பிடுகிறது; வேடா விரிகுடா பெண்களைப் பற்றிய நேரடி ஆய்வு அல்ல.

வேலைவாய்ப்புடன் வாழ்க்கைச் செலவும் பாதுகாப்புக் கவலைகளும்

அம்போன், மனாடோ உள்ளிட்ட இந்தோனேசியாவின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் தொழிலாளர்கள் வேலை தேடி வந்துள்ளனர். எனினும், வேலைவாய்ப்பு எண்ணிக்கை மட்டும், வீட்டு வாடகை மற்றும் போக்குவரத்துச் செலவுகளுக்குப் பிறகான ஊதியம், பணிச்சூழல் அல்லது அருகிலுள்ள சமூகங்களுக்குள் எவ்வளவு வருமானம் தங்குகிறது என்பதைக் காட்டாது.

முன்னாள் IWIP பணியாளரான மிர்னாவின் அனுபவத்தை Conflict Resolution Unit அறிக்கை விவரிக்கிறது. மிர்னா என்பது அவருக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட புனைப்பெயர். வருகைப் பதிவைச் சார்ந்து மாதம் சுமார் 6 மில்லியன் ரூபாய் சம்பாதித்ததாக அவர் தெரிவித்தார். நிறுவனத்தின் தங்குமிடங்களுக்கு வெளியே வாடகை அறை எடுக்க மாதம் சுமார் 1.5 மில்லியன் ரூபாய் செலவாகும்; இது மற்ற செலவுகளுக்கு முன்பே அவர் தெரிவித்த சம்பளத்தின் நான்கில் ஒரு பங்காகும்.

கடுமையான பாதுகாப்புக் கண்காணிப்பு, ஆளில்லா விமானக் கண்காணிப்பு, வருகை மற்றும் நடமாட்டக் கட்டுப்பாடுகள், விதிமீறலுக்கு சம்பளக் கழிவு ஆகியவை அமலில் இருந்ததாக மிர்னா விவரித்தார். நீண்ட வேலை நேரம், விடுமுறை நாள்களிலும் பணிபுரிதல், உயிரிழப்பு விபத்துகள், களைப்பு ஆகியவற்றைப் பற்றிய புகார்களையும் அவர் எடுத்துரைத்தார். இவை தொழிலாளரின் வாக்குமூலங்கள்; சரிபார்க்கப்பட்ட விபத்துப் பதிவோ, பூங்காவின் ஒவ்வொரு நிலையம் குறித்த சுயாதீன கண்டறிதலோ அல்ல.

நோய்வாய்ப்பட்டபோதும் வேலைக்குச் சென்றதாக மிர்னா கூறினார்; ஏனெனில் விடுப்பு எடுத்தால் வருமானம் இழக்க நேரிடும். பின்னர் அவர் பெற்ற சிகிச்சைக்குச் தேசிய சுகாதாரக் காப்பீடு உதவியது. நிறுவன வளாகத்துக்கு வெளியே கிணற்று நீர் கலங்கலாகவும் துர்நாற்றத்துடனும் இருப்பதாகவும், தொழில்துறைத் தூசி, நம்பகமற்ற மின்சார விநியோகம் ஆகியவை நிலவுவதாகவும் குடியிருப்பாளர்களும் தொழிலாளர்களும் தெரிவித்தனர்.

வேடா விரிகுடாவின் நான்கு கிராமங்களில் 80,000 இந்தோனேசியத் தொழிலாளர்களும் சீனாவிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கானோரும் இருந்ததாகக் கூறிய முந்தைய மதிப்பீடு, பின்னர் வெளியான சுமார் 117,000 தொழிற்பூங்கா பணியாளர்கள் என்ற எண்ணிக்கையிலிருந்து மாறுபடுகிறது. காலமும் புவியியல் வரம்பும் வேறுபடுவதால், பணியாளர் எண்ணிக்கை எவ்வளவு உயர்ந்தது என்பதை நம்பகமாகக் கணக்கிட முடியாது.

நிலக்கரி தூய்மையான ஆற்றல் வாக்குறுதியைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது

துருப்பிடிக்காத எஃகிலும் சில வகை மின்சார வாகன மின்கலங்களிலும் நிக்கல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அத்தகைய மின்கலங்களில் இது அதிக ஆற்றல் சேமிப்புக்கும் நீண்ட பயண வரம்புக்கும் உதவுகிறது. எனவே, இந்தோனேசியாவின் விரிவாக்கம் மின்சார வாகனங்களை மட்டுமல்லாமல் பல்வேறு சந்தைகளையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தாது எவ்வாறு பதப்படுத்தப்படுகிறது, அந்தச் செயல்முறைக்கு மின்சாரம் எவ்வாறு வழங்கப்படுகிறது என்பவற்றைப் பொறுத்தே அதன் சுற்றுச்சூழல் செயல்திறன் அமையும்.

இந்தோனேசிய நிக்கல் பதப்படுத்தலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் மின்சாரத்தில் நிலக்கரியின் பங்கு 97 சதவீதம் என பப்பெனாஸ் 2025 ஜூன் மாத ஆய்வறிக்கை கூறுகிறது. 2023ஆம் ஆண்டு இந்தத் தொழில் சுமார் 100 பில்லியன் கிலோவாட் மணி மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தியது. ஒவ்வொரு டன் மின்கலத் தர நிக்கல் உற்பத்திக்கும் சராசரியாக 93 டன் கரியமில வாயுச் சமமான உமிழ்வு ஏற்பட்டதாகவும் அது மதிப்பிட்டது.

வேடா விரிகுடாவின் நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் குறித்த வெளியிடப்பட்ட மதிப்பீடுகள் மாறுபடுகின்றன. 2024 ஜனவரி மாத CRI அறிக்கை, குறைந்தது ஐந்து மின் நிலையங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளதாகவும், இறுதியில் மொத்தம் 12 நிலையங்கள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளதாகவும், அவற்றின் மொத்த திறன் 3.78 ஜிகாவாட்டாக இருக்கும் என்றும் குறிப்பிட்டது. பின்னர் வெளியான செய்திகளில் 11 நிலையங்கள் இயங்குவதாகவும், மூன்று கட்டுமானத்தில் இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. Global Energy Monitor தரவுகளை மேற்கோள் காட்டும் கூட்டமைப்பு, மொத்தம் 4,540 மெகாவாட் திறன் கொண்ட 14 அலகுகளைக் குறிப்பிடுகிறது. மற்றொரு அறிக்கை ஆறு ஜிகாவாட் நிலக்கரி மின் நிலையத்தை விவரிக்கிறது. இவை வெவ்வேறு காலங்கள் அல்லது வரையறைகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன; சரிபார்க்கப்பட்ட ஒரே திறன் அளவாகக் கருத முடியாது.

உலக நிக்கல் விநியோகத்தில் இந்தோனேசியாவின் பங்கு குறித்தும் கணக்குகள் மாறுபடுகின்றன. ஆரம்ப மதிப்பீடு சுமார் 40 சதவீதம்; 2022ஆம் ஆண்டின் உலகளாவிய தேவையில் 48 சதவீதம் என CRI கூறுகிறது; இந்தோனேசியா 60 சதவீதத்தை வழங்குவதாக பப்பெனாஸ் குறிப்பிடுகிறது. ஒரே ஆண்டுக்கான ஒன்றுக்கொன்று சமமான அளவீடுகளாக இந்தச் சதவீதங்களைக் கருதக்கூடாது.

மையப் பிரச்சினை தெளிவானது: பொது மின்வலையமைப்புக்கு அல்லாமல் தொழிற்சாலைகளுக்கு மின்சாரம் வழங்க அமைக்கப்பட்ட தனிப்பயன் மின் நிலையங்களே இத்துறையின் மின்சாரத்தைப் பெருமளவில் வழங்குகின்றன. தூய்மையான வாகனத் தொழில்நுட்பம் இருப்பதால், தாது உற்பத்தியும் தானாகவே தூய்மையாகிவிடாது.

தேசியச் செயல்திட்டமும் ஹல்மஹேராவின் வரம்புகளும்

பப்பெனாஸ் மற்றும் WRI இந்தோனேசியா 2025 ஜூன் 12 அன்று தேசிய கரியமில நீக்கச் செயல்திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தின. 2024ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இதற்கான பணிகள் தொடங்கின. 30க்கும் மேற்பட்ட சுரங்க, உருக்கு நிறுவனங்கள், 15 அமைச்சகங்கள் மற்றும் முகமைகள், கல்வியாளர்கள் இதில் பங்கேற்றனர்.

பப்பெனாஸின் உணவு, இயற்கை வளங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் துறைக்கான துணைச் செயலாளர் லியோனார்டோ ஏ. ஏ. டி. சம்போடோ, அதன் இலக்கை விவரித்தார்:

2060க்கு முன் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வை எட்ட வேண்டும் என்ற இந்தோனேசியாவின் உறுதிப்பாட்டுக்கு ஏற்ப, 2045ஆம் ஆண்டுக்குள் நிக்கல் துறையின் உமிழ்வை 81 சதவீதம் வரை குறைப்பதே இந்தச் செயல்திட்டத்தின் இலக்கு.

தலையீடுகள் மேற்கொள்ளப்படாவிட்டால், 2045ஆம் ஆண்டுக்குள் உமிழ்வு 86 சதவீதம் வரை அதிகரிக்கக்கூடும் என WRI இந்தோனேசியா மதிப்பிடுகிறது. வடக்கு மாலுகுவில் பசுமை ஹைட்ரஜனை அடிப்படையாகக் கொண்ட 5.1 ஜிகாவாட் உற்பத்தி உட்பட, மொத்தம் 47.3 ஜிகாவாட் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனைச் செயல்திட்டம் பரிந்துரைக்கிறது. பசுமை ஹைட்ரஜன், புதைபடிவ எரிபொருளுக்குப் பதிலாகப் புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.

ஆற்றல் மற்றும் பொருள் பயன்பாட்டுத் திறனை மேம்படுத்துதல், எரிபொருள் மற்றும் பொருள்களை மாற்றுப் பயன்பாட்டுக்கு மாற்றுதல், குறைவான உமிழ்வு கொண்ட மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை உத்திகளில் அடங்கும். போட்டித்தன்மை வாய்ந்த தூய்மையான ஆற்றல் விலை நிர்ணயமும், தேசிய பசுமை நிக்கல் தரநிலையும் முன்மொழியப்பட்டுள்ளன. பப்பெனாஸின் செயல்திட்ட நூலகப் பதிவு, போதிய உள்கட்டமைப்பு இல்லாமை, அதிகச் செலவுகள், ஒழுங்குமுறை நிச்சயமின்மை ஆகியவற்றைத் தடைகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. அதன் விளக்கத்தில் நீண்டகாலத் திட்டமிடல் காலம் தொடக்க அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்ட 2025–2045 தேசியத் திட்டத்திலிருந்து மாறுபடுகிறது.

ஹல்மஹேரா தனித்துவமான கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொள்கிறது. ஆண்டு குறிப்பிடப்படாத ஜனவரி 6 தேதியிட்ட WRI ஆய்வறிக்கை, அப்பகுதியில் மின்வலையமைப்பு உள்கட்டமைப்பும் நீர்மின் உற்பத்திக்கு ஏற்ற பெரிய ஆறுகளும் இல்லை என்றும், சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்துக்கு நிலப்பரப்பு கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன என்றும் கூறுகிறது. இது தேசிய மின்சாரக் கலவை 61 சதவீதம் நீர்மின், 30 சதவீதம் சூரிய மின், 9 சதவீதம் காற்றாலை மின் என விவரிக்கப்படும் நிலையில் சவாலாக உள்ளது.

ஆண்டுதோறும் உமிழ்வை நான்கு மில்லியன் டன் குறைக்கும் நோக்கில், இரண்டு ஜிகாவாட் வரை சூரிய மின் திறனையும் 500 மெகாவாட் காற்றாலை மின் திறனையும் உருவாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளதாக IWIP கூறுகிறது. 40,000 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான ஆற்றுப் படுகைகளில் மரம் நடுதல், மின்சாரத் தாது லாரிகள், அபாயகரமான கழிவுச் சுத்திகரிப்பு ஆகியவற்றையும் அது முன்மொழிகிறது. இவற்றுக்கான செயல்பாட்டுத் தேதிகள் தெளிவாக இல்லை. நிறுவப்பட்ட சூரிய மின் திறன் என்பது தொடர்ச்சியான மின்சார விநியோகத்துக்கு இணையானதல்ல.

தொழில்துறை வளர்ச்சிக்கான செலவை யார் ஏற்கிறார்கள்?

நிக்கல் தொழில் 47.36 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் முதலீட்டைக் கொண்டுவந்துள்ளதாகவும், நாடு முழுவதும் 180,600 வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியுள்ளதாகவும் இந்தோனேசிய எரிசக்தி அமைச்சர் கூறுகிறார். சீன நிதியுதவியும் தொழில்நுட்பமும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை விரைவாகக் கட்டமைக்க உதவின. ஆனால் இந்த முதலீட்டை ஈர்ப்பதற்காகப் பொதுத்துறை ஏற்ற மொத்தச் செலவு ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு கணக்கிடப்படவில்லை.

2026ஆம் ஆண்டு மொத்த வரி செலவினம் 564 டிரில்லியன் ரூபாயாக இருக்கும் என நிதி அமைச்சகம் கணித்தது; 2021ஆம் ஆண்டில் இது 293 டிரில்லியனாக இருந்தது. இது நிக்கல் தொழில் மட்டுமல்லாமல், ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரத்துக்குமான வரிச் சலுகைகளை உள்ளடக்கியது. பெரிய முதலீட்டாளர்களுக்கு 20 ஆண்டுகள் வரை வரி விடுமுறை வழங்கப்படலாம்; சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்களில் உள்ள நிறுவனங்களுக்கு உபகரண இறக்குமதி வரி, மதிப்புக் கூட்டு வரி ஆகியவற்றிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்படலாம்.

ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகளின் முந்தைய வடிவம், ஏற்றுமதியில் உள்நாட்டுக் கூடுதல் மதிப்பை அதிகரித்தாலும், சிறிய மற்றும் திறனற்ற நிறுவனங்களையும் ஈர்த்ததாக உலக வங்கி ஆய்வு ஒன்று கண்டறிந்தது. உற்பத்தியில் கணிசமான பகுதி, தயாரிக்கப்பட்ட மின்கலங்களுக்குப் பதிலாக, துருப்பிடிக்காத எஃகுத் தயாரிப்புக்கான நிக்கல் பிக் இரும்பாகவே உள்ளது. 2025ஆம் ஆண்டு முதல் 15 சதவீத உலகளாவிய குறைந்தபட்ச வரியை இந்தோனேசியா நடைமுறைப்படுத்தியிருப்பதால், பெரிய பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு நீண்டகால வரி விடுமுறை வழங்குவதன் பலனையும் மதிப்பிடுவது சிக்கலாகிறது.

நிக்கல் விரிவாக்கத்தைப் போலவே பாக்சைட் துறையிலும் முன்னேற்றம் காண்பது கடினம் என்பது தெளிவாகிறது. 2023ஆம் ஆண்டு மூலத் தாது ஏற்றுமதித் தடை தொடங்கியபோது, சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் ஆண்டு திறன் சுமார் 13.9 மில்லியன் டன்னாக இருந்தது; சுரங்க உற்பத்தி சுமார் 30 மில்லியன் டன். இது வெட்டி எடுக்கப்பட்ட அளவில் பாதிக்கும் குறைவு. 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் மேலும் 27 தாதுக்கள் மற்றும் பொருள்களுக்கு மதிப்புக் கூட்டுச் செயலாக்கத்தை விரிவுபடுத்த இந்தோனேசியா திட்டமிட்டுள்ளது; ஆனால் மூலதனம், மின்சாரம், சந்தையின் அளவு ஆகியவை தொடர்ந்து கட்டுப்பாடுகளாக உள்ளன.

இந்தோனேசியாவின் கிழக்குப் பகுதி கூட்டமைப்பு ஒருங்கிணைப்பாளர் முகம்மது அல் அமியென், பாதிக்கப்பட்ட குடியிருப்பாளர்களை பிரபோவோ நேரில் சந்திக்க வேண்டும் என்றும், சுயாதீன சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகத் தணிக்கைக்கு உத்தரவிட வேண்டும் என்றும், நிறுவனங்கள் மறுசீரமைப்புப் பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கோரியுள்ளார். மேலும், விரிவாக்கத்தின் பொருத்தம் நிரூபிக்கப்படும் வரை சுற்றுச்சூழல் அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும் பணிகளைத் தாமதப்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார். சுரங்கப் பணிகளை எதிர்த்ததால், சாகேயா மற்றும் கியா பகுதிகளைச் சேர்ந்த 14 பேர் 2026 பிப்ரவரியில் காவல்துறையால் விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மிரட்டல் இன்றி குடியிருப்பாளர்கள் பங்கேற்க முடியும் என்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும் எனக் கூட்டமைப்பு கூறுகிறது.

சுயாதீனத் தணிக்கைக்கோ, IWIP வாக்குறுதியளித்த மறுசீரமைப்பு மற்றும் எரிசக்தி நிலையங்களுக்கோ நிறைவுத் தேதி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. சுரங்கப் பணிகள் முடிந்த பிறகும் தனது சமூகம் நிலத்தையும் கடலையும் நம்பி வாழ முடியுமா என்பதே அப்துல்லாவின் கேள்வி. ஊரை விட்டுச் செல்வது ஏன் கடினம் என்பதை அவர் விளக்குகிறார்:

இந்த நிலத்தை எங்கள் முன்னோர்கள் எங்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள். சுரங்கப் பணிகள் முடிந்தபிறகும் இங்கே இருப்பவர்கள் நாங்கள்தான்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2026 அக்டோபர் 8 அன்று வேடா விரிகுடாவில் 10.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர், அதாவது சுமார் 180 டிரில்லியன் ரூபாய் மதிப்பிலான 11 தொழில்துறைத் திட்டங்களை பிரபோவோ தொடங்கி வைத்தார்: நான்கு திட்டங்கள் வணிகச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கின; ஏழு திட்டங்களின் கட்டுமானம் தொடங்கியது.
• ஹல்மஹேராவின் நிக்கல் சுரங்க உரிமப் பகுதிகளில் குறைந்தது 5,331 ஹெக்டேர் காடு அழிந்துள்ளதாக CRI மற்றும் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் பெர்க்லி வளாகம் மதிப்பிட்டுள்ளன.
• நீர் பரிசோதனைகள், ரத்த மாதிரி ஆய்வுகள், சுவாச நோய்களுக்கான பதிவுகள் மேலாய்வு தேவை என்பதைச் சுட்டுகின்றன; ஆனால் அவை ஒவ்வொரு வெளிப்பாட்டின் மூலத்தையோ நோய்க்கான காரணத்தையோ நிறுவவில்லை.
• 2045ஆம் ஆண்டுக்குள் நிக்கல் துறையின் உமிழ்வை 81 சதவீதம் வரை குறைப்பது பப்பெனாஸின் இலக்கு.
• IWIP முன்மொழிந்துள்ள சூரிய, காற்றாலை மின் நிலையங்கள், மறுசீரமைப்புப் பணிகள், கழிவு சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் ஆகியவற்றுக்கான செயல்பாட்டுத் தேதிகள் தெளிவாக இல்லை.
• சுயாதீனத் தணிக்கை, மாசுபாடு குறித்த பொதுத் தரவுகள், பாதிக்கப்பட்ட வாழ்வாதாரங்களுக்கான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை குடியிருப்பாளர்களும் பிரசாரகர்களும் கோருகின்றனர்.