அரசியலமைப்பின் இரு அதிகாரங்கள், பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்ட ஓர் அரசு
பிரதமர் ஷெஹ்பாஸ் ஷெரீப்பின் ஆலோசனையின் பேரில் அதிபர் ஆசிஃப் அலி சர்தாரி அவசரநிலையையும் ஆளுநர் ஆட்சியையும் அமல்படுத்தியதைத் தொடர்ந்து, ஆளுநர் ஃபைசல் கரீம் குந்தி 11 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஆலோசனைக் குழுவின் உதவியுடன் கைபர் பக்துன்க்வாவை நிர்வகித்து வருகிறார். தீவிரவாதத்தால் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டவை என விவரிக்கப்படும் 12 மாவட்டங்களுக்காக மத்திய அரசு தனி நிர்வாக அமைப்பையும் நிறுவியுள்ளது. முதல்வர் சோஹைல் அஃப்ரிடி அரசு காவலில் உள்ளார்; அவரது பாகிஸ்தான் தெஹ்ரீக்-இ-இன்சாஃப் கட்சி நீதிமன்றத்தில் சவால் விடுக்கத் தயாராகி வருகிறது.
உள்ளடக்கம்
- அரசியலமைப்பின் இரு அதிகாரங்கள், பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்ட ஓர் அரசு
- இப்போது மாகாணத்தை நிர்வகிப்பது யார்?
- 232, 234 பிரிவுகள் கோருவது என்ன?
- ஆறு மாதங்கள் கால அளவு குறித்த சர்ச்சையைத் தீர்க்கவில்லை
- முந்தைய தீர்ப்புகள் அமைதியின்மையையும் அரசியலமைப்புத் தோல்வியையும் வேறுபடுத்துகின்றன
- பாதுகாப்புத் தரவுகள் அதிகரிப்பைக் காட்டினாலும் இடைவெளிகள் உள்ளன
- தீவிரவாதத் தொடர்புகள் இன்னும் குற்றச்சாட்டுகளே
- கைதுகளும் குறைந்த அளவிலான போராட்ட எதிர்வினையும்
- பேச்சுவார்த்தை தோல்விக்குப் பின் நாடாளுமன்றமும் நீதிமன்றமும்
- முந்தைய தலையீடுகள் அரசியல் எச்சரிக்கையை அளிக்கின்றன
- முக்கிய அம்சங்கள்
இந்தத் தலையீடு, வெவ்வேறு அவசரநிலைகளைப் பற்றியும் வெவ்வேறு வரம்புகளைக் கொண்டதுமான பாகிஸ்தான் அரசியலமைப்பின் 232, 234 ஆகிய பிரிவுகளை இணைத்துப் பயன்படுத்துகிறது. பாதுகாப்பு நிலை மோசமடைந்ததும், அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி ஆட்சி நடத்தத் தவறியதும் இரண்டையும் செயல்படுத்துவதை நியாயப்படுத்துவதாக மத்திய அமைச்சர்கள் கூறுகின்றனர். அந்த விளக்கத்தை PTI நிராகரிக்கிறது. கட்சியின் நிறுவனர் இம்ரான் கான் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதைக் கண்டித்து ஆதரவாளர்கள் இஸ்லாமாபாத் நோக்கி பேரணி செல்லத் தயாரானபோது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதன் மாகாண அரசைக் குறிவைத்தே இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டதாகக் கட்சி வாதிடுகிறது.
பாதுகாப்பை இஸ்லாமாபாத் மேம்படுத்த முடியுமா என்பதைக் காட்டிலும் இந்தச் சர்ச்சை விரிவானது. ஒரு மாகாண நிர்வாகத்தைப் பதவியிலிருந்து அகற்றத் தேவைப்படும் ஆதாரங்கள், அந்தப் பதவி நீக்கத்தின் கால அளவு, ஆளுநர் ஆட்சிக்கான தனி அதிகாரம் காலாவதியான பின்னரும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிகாரிகளைப் பதவிக்கு வெளியே வைத்திருக்க அவசரநிலையைப் பயன்படுத்த முடியுமா என்பவை இதில் அடங்கும்.
அரசியலமைப்பின் 232வது பிரிவுக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட கால வரம்பு எதுவும் இல்லை என்கிறார் சட்ட அமைச்சர் அசாம் நசீர் தரார். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு மாகாண சட்டமன்றத்தின் சட்டமியற்றும் அதிகாரங்களை மீட்டெடுப்பது, அரசைத் தானாகவே மீண்டும் பதவிக்குக் கொண்டுவராது என்றும் அவர் கூறுகிறார். அஃப்ரிடியின் அமைச்சரவை சட்டப்படி கலைக்கப்படாமல் தற்காலிகமாகவே பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்டுள்ளது என்ற அரசியலமைப்பு வாதத்துடன் இந்த விளக்கம் எளிதில் ஒத்துப்போகவில்லை.
தலையீடு குறித்த செய்திகளில் அவசரநிலையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் தேதியோ, நீதிமன்ற விசாரணைக்கான திட்டமிட்ட தேதியோ அறிவிக்கப்படவில்லை. நாடாளுமன்ற ஒப்புதல், வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட சட்டரீதியான சவால், தீவிரவாதிகளுடன் தொடர்பு இருப்பதாகக் கூறப்படுவதற்கான அரசின் ஆதாரங்கள் ஆகியவை போட்டி வாதங்கள் எவ்வாறு பரிசீலிக்கப்படும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.
இப்போது மாகாணத்தை நிர்வகிப்பது யார்?
மாகாண அதிகாரங்களைச் செயல்படுத்துவதில் ஆளுநருக்கு குந்தியின் ஆலோசனைக் குழு உதவுகிறது. 12 மாவட்டங்களுக்கான தனி ஏற்பாட்டில் கூடுதல் தலைமைச் செயலரும், பாதுகாப்பு, நிர்வாகம், வளர்ச்சி ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்க மற்றொரு ஆலோசனைக் குழுவும் இடம்பெறுகின்றன. அந்த ஏற்பாட்டைப் பற்றிய விளக்கங்களில் மாவட்டங்கள் ஒவ்வொன்றாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை.
பாதுகாப்புப் படைகளையும் சிவில் நிர்வாகத்தையும் மேலும் ஒருங்கிணைந்த கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவர இந்த மாற்றங்கள் உதவும் என அரசு முன்வைக்கிறது. காவல்துறைக்குத் தேவையான உபகரணங்களை வழங்கவும், பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராகப் போராடும் பிரிவுகளை வலுப்படுத்தவும், இஸ்லாமாபாத்துடன் போதிய ஒத்துழைப்பை வழங்கவும் முந்தைய மாகாண நிர்வாகம் தவறியதாக மத்திய அமைச்சர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர்.
அவசரநிலையும் ஆளுநர் ஆட்சியும் இரண்டும் நடைமுறையில் உள்ளன; மாகாண சட்டமன்றம் செயல்படவில்லை; அதன் பேரவைத் தலைவர் பாதுகாப்புக் காவலில் உள்ளார் என்கிறார் சட்டம், நீதி துறைக்கான இணையமைச்சர் வழக்கறிஞர் அகீல் மாலிக். இந்தக் கூற்றுகள் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் மட்டும் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை அல்ல, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண நிறுவனங்களின் செயல்பாட்டில் ஏற்பட்ட பரந்த இடையூற்றைச் சுட்டுகின்றன.
இரு ஆலோசனைக் குழுக்களும் மாகாணத்துக்குள் நிர்வாகத்தின் தனித்தனி அடுக்குகளை உருவாக்குகின்றன. அவற்றின் விரிவான அதிகாரங்கள், ஒன்றுடனொன்று அவற்றுக்குள்ள உறவு, பொதுமக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறும் ஏற்பாடுகள் ஆகியவை அறிவிக்கப்பட்ட தகவல்களில் விளக்கப்படவில்லை.
232, 234 பிரிவுகள் கோருவது என்ன?
போர், வெளிநாட்டுத் தாக்குதல் அல்லது மாகாண அரசால் கட்டுப்படுத்த முடியாத உள்நாட்டுக் குழப்பம் ஆகியவற்றை பாகிஸ்தான் எதிர்கொள்ளும்போது அவசரநிலையைப் பிரகடனப்படுத்த 232வது பிரிவு வழிவகுக்கிறது. 234வது பிரிவு வேறொரு நிலையைப் பற்றியது: அரசியலமைப்பின்படி செயல்பட முடியாத மாகாண அரசு. ஆகவே, கடுமையான பாதுகாப்புப் பிரச்சினையும் அரசியலமைப்பு ஆட்சியின் சீர்குலைவும் சட்டரீதியாக ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதப்பட முடியாது.
232வது பிரிவின்கீழ், மத்திய அரசின் அதிகாரம் விரிவடைந்தாலும் மாகாண சட்டமன்றத்துக்குச் சட்டமியற்றும் பங்கு தொடர்கிறது. 234வது பிரிவு மாகாணத்தின் செயல்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் சட்டமியற்றும் அதிகாரத்தைச் சட்டமன்றத்திடமிருந்து வேறு இடத்துக்கு மாற்றுவதற்கும் அனுமதிக்கிறது. இரு பிரிவுகளையும் பயன்படுத்துவது, பாதுகாப்பு அவசரநிலையுடன் மாகாண அரசில் நேரடித் தலையீட்டையும் இணைக்கிறது.
உள்நாட்டுக் குழப்பத்தின் அடிப்படையில் அவசரநிலையைப் பிரகடனப்படுத்தும்போது, பதினெட்டாவது திருத்தம் ஒப்புதல் பாதுகாப்பைச் சேர்த்தது. மாகாண சட்டமன்றத்தின் தீர்மானம் தேவை; அது இல்லையெனில், பிரகடனத்துக்கு நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும் 10 நாட்களுக்குள் ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டும். அத்தகைய தீர்மானத்தின் மூலம் கைபர் பக்துன்க்வா ஒப்புதல் அளிக்கவில்லை.
அரசியல் எதிர்ப்போ திட்டமிடப்பட்ட பேரணியோ மட்டுமே அரசியலமைப்பில் கூறப்பட்ட இந்த நிலைகளில் ஏதேனும் ஒன்றை நிறுவாது. பாதுகாப்பு தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் சம்பந்தப்பட்ட சட்ட அளவுகோலுடன் எவ்வாறு தொடர்புடையவை என்பதை மத்திய அரசு காட்ட வேண்டும். மாகாண சட்டமன்றத்தில் PTI-க்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை இருப்பதாகக் கூறப்படுவது, இந்தத் தலையீட்டின் அரசியல் விளைவுகளைப் பெரிதாக்குகிறது; ஆனால் சட்டப் பிரச்சினை அந்தப் பெரும்பான்மையின் அளவைப் பற்றியது அல்ல, அரசியலமைப்பு நிபந்தனைகளைப் பற்றியது.
ஆறு மாதங்கள் கால அளவு குறித்த சர்ச்சையைத் தீர்க்கவில்லை
வெளிநாட்டு ஊடகப் பிரதிநிதிகளுக்கான விளக்கக் கூட்டத்தில், மத்திய சட்ட அமைச்சர் அசாம் நசீர் தரார் அரசின் விளக்கத்தை எடுத்துரைத்தார்:
232வது பிரிவின்கீழ் கால வரம்பு எதையும் அரசியலமைப்பு குறிப்பிடவில்லை," என்றார் தரார். "ஆனால் 234வது பிரிவைப் பொறுத்தவரை, மாகாண சட்டமன்றமும் அதன் சட்டமியற்றும் அதிகாரங்களும் ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு மீட்டெடுக்கப்படும்.
அவரது நிலைப்பாடு மூன்று கேள்விகளைத் தனித்தனியாகப் பிரிக்கிறது: அவசரநிலை எவ்வளவு காலம் தொடரும், சட்டமன்றம் எப்போது சட்டமியற்றும் அதிகாரத்தை மீண்டும் பெறும், மாகாண அமைச்சரவை எப்போது திரும்பும் என்பவை. இரண்டாவது நிகழ்வு தானாகவே மூன்றாவதைக் கொண்டுவராது என்கிறார் அவர். மாகாண அரசு குறைந்தது ஆறு மாதங்களுக்கு இடைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது என்றும் அவர் கூறியுள்ளார்; ஆனால் அவசரநிலை முடியும் தேதியைக் குறிப்பிடவில்லை.
சட்டம், ஒழுங்கு நிலவரத்தைப் பொறுத்து அவசரநிலையும் ஆளுநர் ஆட்சியும் ஆறு மாதங்களுக்கு அப்பாலும் தொடரலாம் என்று மாலிக் பொதுவெளியில் கூறியுள்ளார். 234வது பிரிவின்கீழான அதிகாரம் ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் நீடிக்க முடியாது என்ற அரசியலமைப்பு விளக்கத்துடன் அந்தக் கூற்று முரண்படுகிறது. 232வது பிரிவின்கீழ் அவசரநிலையைத் தொடர்வது தனியான விவகாரம்; அது நாடாளுமன்றத் தேவைகளுக்கு உட்பட்டது.
232வது பிரிவின்கீழ் அதிகபட்ச கால வரம்பு நிர்ணயிக்கப்படவில்லை என்பதால், சட்டக் கட்டுப்பாடுகளும் இல்லை என்று பொருளல்ல. அவசரநிலைக்கான காரணங்கள், நாடாளுமன்ற ஒப்புதல், நீதித்துறை ஆய்வு ஆகியவை தொடர்ந்து பொருத்தமானவை. தற்போதைய ஏற்பாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, பாதுகாப்பில் எந்த அளவிடக்கூடிய முன்னேற்றம் போதுமானதாக இருக்கும் என்பதை அரசு விளக்கவில்லை.
அஃப்ரிடியின் அமைச்சரவையின் நிலையும் தீர்க்கப்படாத மற்றொரு பிரச்சினை. 1994ஆம் ஆண்டு பிர் சபீர் ஷா எதிர் கூட்டாட்சி வழக்கில், 234வது பிரிவு முதல்வரையும் மாகாண அமைச்சரவையையும் பதவிநீக்கம் செய்ய அதிபருக்கு அதிகாரம் வழங்கவில்லை என்று உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவர் இணக்கத் தீர்ப்புக் கருத்தில் கூறினார். இணக்கத் தீர்ப்பு என்பது முடிவை ஆதரிக்கும் நீதிபதியின் தனிக் கருத்து; அதன் துல்லியமான சட்ட அதிகாரத்தை நீதிமன்றத்தின் கட்டுப்படுத்தும் தீர்ப்பிலிருந்து வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும். ஆளுநர் ஆட்சியின்கீழ் பதவியிலிருந்து அகற்றப்படுவது மட்டும், அமைச்சரவையின் அரசியலமைப்புச் இருப்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவராது என்பதே அந்தக் கருத்திலிருந்து முன்வைக்கப்படும் வாதம்.
முந்தைய தீர்ப்புகள் அமைதியின்மையையும் அரசியலமைப்புத் தோல்வியையும் வேறுபடுத்துகின்றன
1994ஆம் ஆண்டின் வழக்கு, பூட்டோ மற்றும் சர்தாரி அரசு ஒரு மாகாண முதல்வரைப் பதவியிலிருந்து அகற்ற முயன்றதைத் தொடர்ந்து எழுந்தது. ஷெஹ்பாஸ் ஷெரீப்பின் கட்சியைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் அந்தத் தீர்ப்பைப் பெற உதவினர். இன்றைய சர்ச்சைக்கு அதன் பொருத்தம், மாகாணத்தின் செயல்பாடுகளைத் தற்காலிகமாக ஏற்றுக்கொள்வதையும், சட்டமன்றத்தின் நம்பிக்கையைத் தொடர்ந்து பெற்றிருக்கும் அரசை நிரந்தரமாகப் பதவியிலிருந்து அகற்றுவதையும் வேறுபடுத்துவதில் உள்ளது.
அடுத்த ஆண்டு, பாகிஸ்தான் மக்கள் கட்சி பஞ்சாப் முதல்வர் மஞ்சூர் வட்டூவைப் பதவியிலிருந்து அகற்ற முயன்றபோது, அரசியலமைப்பு இயந்திரம் சீர்குலைந்திருக்க வேண்டும் என 234வது பிரிவு கோருவதாக லாகூர் உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. பஞ்சாபில் அந்த நிலை ஏற்படவில்லை என்றும் அது கண்டறிந்தது. தற்போதைய சர்ச்சையை மதிப்பிடுவதற்கான அளவுகோலை இந்தத் தீர்ப்பு வழங்குகிறது; ஆனால் கைபர் பக்துன்க்வாவின் தற்போதைய நிலை அதைப் பூர்த்திசெய்கிறதா என்பதைத் தானாகவே முடிவுசெய்யவில்லை.
1998ஆம் ஆண்டின் அவசரநிலை வழக்கு உரிமைகள் தொடர்பாகத் தனியான எச்சரிக்கையை அளிக்கிறது. இந்திய, பாகிஸ்தான் அணு ஆயுதச் சோதனைகளைத் தொடர்ந்து பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீப் 232வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி அவசரநிலையைப் பிரகடனப்படுத்தி, 233வது பிரிவின்கீழ் அடிப்படை உரிமைகளை இடைநிறுத்தினார். முன்னாள் அதிபர் ஃபாரூக் லெகாரியும் இம்ரான் கானும் இந்த நடவடிக்கைகளை எதிர்த்தனர்.
வெளிநாட்டுத் தாக்குதல் ஏற்படவிருக்கும் உடனடி அபாயம் இருந்ததால் அவசரநிலைப் பிரகடனத்தை உச்ச நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது. சிந்தில் நிலவிய சட்டமின்மையையும் பஞ்சாபில் நடந்த மதப்பிரிவு சார்ந்த கொலைகளையும் அந்த நோக்கத்துக்குப் போதுமான உள்நாட்டுக் குழப்பங்களாகக் கருத மறுத்து, அடிப்படை உரிமைகளை இடைநிறுத்தியதை ரத்து செய்தது. 232வது பிரிவுக்கான சோதனையில் நாட்டின் இருப்பையே மையமாகக் கொண்டு தலைமை நீதிபதி அஜ்மல் மியான் காரணமளித்தார்.
அவசரநிலையின்போது உரிமைப் பாதுகாப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த 233வது பிரிவு வழிவகுப்பதால், அந்த வரலாறு முக்கியமானது. அவசரநிலை உள்ளது என்பதற்காக மட்டுமே இத்தகைய கட்டுப்பாடுகள் தானாகவே செல்லுபடியாகிவிடாது. தற்போதைய அறிவிப்புகளின்படி, 233வது பிரிவின்கீழ் உரிமைப் பாதுகாப்புகள் ஏதேனும் தனியாக இடைநிறுத்தப்பட்டுள்ளனவா அல்லது கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளனவா என்பது தெரியவில்லை.
பாதுகாப்புத் தரவுகள் அதிகரிப்பைக் காட்டினாலும் இடைவெளிகள் உள்ளன
கைபர் பக்துன்க்வாவில் பதிவான பயங்கரவாதச் சம்பவங்கள் 2021 முதல் 2024 வரையிலான காலத்தில் 2,911 ஆக இருந்தன; 2024 முதல் 2026 வரையிலான காலத்தில் சுமார் 8,600 ஆக உயர்ந்தன என்கிறார் தகவல் அமைச்சர் அத்தாவுல்லா தரார். இது 195 சதவீத அதிகரிப்பு என அவர் விவரிக்கிறார். இந்த மொத்த எண்ணிக்கைகளைப் பயன்படுத்திக் கணக்கிட்டால், அதிகரிப்பு சுமார் 195.4 சதவீதம்; எனவே கூறப்பட்ட சதவீதம் கணிதரீதியாகப் பொருந்துகிறது.
இருப்பினும், இந்த ஒப்பீட்டுக்கு வரம்புகள் உள்ளன. இரு காலகட்டங்களின் நீளமும் வேறுபடுகின்றன; மேலும், குறிப்பிடப்பட்ட இரு காலகட்டங்களிலும் 2024 இடம்பெறுகிறது. துல்லியமான தொடக்க, முடிவுத் தேதிகள், ஒரு சம்பவம் என்பதற்கான வரையறைகள், அடிப்படைத் தரவுத்தொகுப்பு ஆகியவை குறிப்பிடப்படவில்லை. அந்த விவரங்கள் இல்லாமல், இந்த மொத்த எண்ணிக்கைகளைக் கொண்டு நம்பகமான ஆண்டு போக்கை நிறுவ முடியாது.
2025ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் முழுவதும் 3,774 சம்பவங்களும், 2026 செப்டம்பரில் 2,857 சம்பவங்களும் நிகழ்ந்ததாகவும் தகவல் அமைச்சர் கூறுகிறார். பிந்தைய எண்ணிக்கை செப்டம்பர் மாதத்துக்கானதா அல்லது அந்த மாதம் வரையிலான ஒட்டுமொத்த எண்ணிக்கையா என்பது தெளிவில்லை. அதை முழு ஆண்டுக்கான எண்ணிக்கையுடன் நேரடியாக ஒப்பிட்டால், வாசகர்களுக்குத் தவறான சித்திரம் கிடைக்கக்கூடும்.
அஃப்ரிடி முதல்வரான பிறகு சம்பவங்கள் அதிகரித்ததாகவும், பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உளவுத் தகவல்களின் அடிப்படையில் நடவடிக்கைகள் தேவை என்றும் மாலிக் கூறுகிறார். எனினும், வழங்கப்பட்டுள்ள புள்ளிவிவரங்கள் அந்தக் காலகட்டத்தைத் தனியாகப் பிரித்துக் காட்டவில்லை. கடுமையான பாதுகாப்புப் பிரச்சினை நிலவுகிறது என்ற அரசின் கூற்றுக்கு அவை ஆதரவளிக்கின்றன; ஆனால் அதிகரிப்புக்கு அஃப்ரிடியின் நியமனமே காரணம் என்றோ, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண அரசால் அரசியலமைப்பின்படி ஆட்சி நடத்துவது சாத்தியமற்றுப் போனது என்றோ அவை மட்டும் நிரூபிக்கவில்லை.
தீவிரவாதத் தொடர்புகள் இன்னும் குற்றச்சாட்டுகளே
தடைசெய்யப்பட்ட தெஹ்ரீக்-இ-தாலிபான் பாகிஸ்தான் (TTP) அமைப்புடன் மாகாண நிர்வாகம் இணைந்து செயல்பட்டதாக அத்தாவுல்லா தரார் குற்றம்சாட்டுகிறார். ஆப்கானிஸ்தான் எல்லைக்கு அருகிலுள்ள பகுதிகள் வழியாகப் பயணித்தபோது PTI ஆதரவாளர்கள் தீவிரவாதிகளின் உதவியைப் பெற்றதாகவும் அவர் கூறுகிறார். இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை PTI செய்தித் தொடர்பாளர் சுல்ஃபிகார் புகாரி நிராகரித்ததுடன், அவசரநிலை ஆணையை எதிர்த்து வழக்குத் தொடர கட்சியின் வழக்கறிஞர்கள் தயாராகி வருவதாகக் கூறுகிறார்.
செய்தியாளர் சந்திப்பில் அரசின் நிலைப்பாட்டை தகவல் அமைச்சர் எடுத்துரைத்தார்:
"தீவிரவாதிகளுக்கு அனுதாபம் காட்டும் அல்லது அவர்களை ஆதரிக்கும் மாகாண அரசு ஒன்றை நாட்டில் வைத்திருக்க முடியாது," என்றார் அவர்.
அரசிடம் ஆதாரங்கள் இருப்பதாகவும், TTP உடனான PTI-யின் தொடர்புகள் குறித்த தகவல்களை வெளியிடுவதாகவும் தரார் கூறுகிறார். இந்த அறிவிப்புகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள எந்த வெளியிடப்பட்ட ஆதாரமும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஒத்துழைப்பை நிறுவவில்லை. எனவே, இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை நிரூபிக்கப்பட்ட முடிவுகளிலிருந்து வேறுபடுத்தியே பார்க்க வேண்டும்.
TTP, ஆப்கானிஸ்தான் தாலிபானிலிருந்து தனியான அமைப்பு; எனினும், அவ்வமைப்புடன் நெருங்கிய கூட்டணி கொண்டுள்ளது. TTP தீவிரவாதிகளுக்கு ஆப்கானிஸ்தானின் தாலிபான் அதிகாரிகள் அடைக்கலம் அளிப்பதாக இஸ்லாமாபாத் குற்றம்சாட்டுகிறது; காபூல் அதை மறுக்கிறது. ஆப்கானிஸ்தான், தீவிரவாதம் தொடர்பாக கைபர் பக்துன்க்வாவுடனான கருத்து வேறுபாடுகள் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான ஒருங்கிணைந்த கொள்கைக்கு இடையூறாக இருப்பதாக மத்திய அமைச்சர்கள் கூறுகின்றனர். மத்திய அரசின் கொள்கை குறைபாடுடையது என்றும், கானை விடுவிப்பது மாகாணப் பாதுகாப்பிலிருந்து தனியான பிரச்சினை என்றும் PTI கூறுகிறது.
கைதுகளும் குறைந்த அளவிலான போராட்ட எதிர்வினையும்
அஃப்ரிடி முன்னெச்சரிக்கைக் காவலில் உள்ளதை உறுதிப்படுத்திய அத்தாவுல்லா தரார், அவர் கைது செய்யப்படவில்லை என்றும் கூறுகிறார். முன்னெச்சரிக்கைக் காவல் என்பது வழக்கமான குற்றவியல் கைதுக்குப் பதிலாக, எதிர்பார்க்கப்படும் அச்சுறுத்தலைத் தடுப்பதற்காக ஒருவரைத் தடுத்து வைப்பதாகும். சொற்களில் உள்ள இந்த வேறுபாடு, அஃப்ரிடியைத் தடுத்து வைப்பதற்கான சட்ட அடிப்படை, அனுமதிக்கப்பட்ட காலம் அல்லது அவருக்குப் பொருந்தும் பாதுகாப்பு நடைமுறைகளை நிறுவவில்லை.
அவசரநிலை அமல்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து கைபர் பக்துன்க்வாவில் PTI-யைச் சேர்ந்த 278 பேர் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதாக இரண்டு காவல்துறை அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் சல்மான் அக்ரம் ராஜா தனியாக, கட்சித் தொண்டர்கள் நூற்றுக்கணக்கானோர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறார். அளவைப் பொறுத்தவரை இந்தக் கணக்குகள் பொதுவாகப் பொருந்துகின்றன; எனினும், அதிகாரிகள் தடுப்புக்காவல் என்றும் கட்சி கைது என்றும் விவரிக்கிறது.
அமைதியான ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் மீது காவல்துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும் PTI குற்றம்சாட்டுகிறது. உடனடி நிலவரம் குறித்த செய்திகளில் இந்தக் குற்றச்சாட்டு சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. முன்னெச்சரிக்கையாக மாகாணப் பள்ளிகளை அதிகாரிகள் ஒரு நாள் மூடினர்; சாலைகளும் சந்தைகளும் பரபரப்பாகவும் திறந்தும் இருந்ததாகக் கூறப்பட்டது.
அஃப்ரிடி கணித்ததைவிடப் போராட்ட எதிர்வினை சிறியதாக இருந்தது. அவரது அரசு இடைநிறுத்தப்பட்டால் 10 லட்சம் அல்லது 20 லட்சம் பேர் திரள்வார்கள் என்று அவர் மிரட்டியதாகச் செய்திகள் கூறுவதில் வேறுபாடு உள்ளது. இவை அரசியல் கணிப்புகளே தவிர, நேரில் கணக்கிடப்பட்ட வருகை எண்ணிக்கைகள் அல்ல. அறிவிப்புக்குப் பின்னர் ஆங்காங்கே சிறு குழுக்களாகவே ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன; திரண்ட ஆதரவாளர்களில் பெரும்பாலோர் கலைந்து சென்றனர்; திங்களன்று இஸ்லாமாபாத்தில் PTI போராட்டங்கள் எதுவும் பதிவாகவில்லை.
பேச்சுவார்த்தை தோல்விக்குப் பின் நாடாளுமன்றமும் நீதிமன்றமும்
முடிவின்றி நிறைவடைந்த பேச்சுவார்த்தைகள் குறித்து மத்திய அரசும் PTI-யும் வெவ்வேறு விளக்கங்களை அளிக்கின்றன. இஸ்லாமாபாத் பேரணியை ரத்து செய்யுமாறு PTI-யிடம் அதிகாரிகள் கேட்கவில்லை; மாகாணப் பாதுகாப்புக்கு அஃப்ரிடி முன்னுரிமை அளிப்பார் என்ற உறுதியையே கோரினர் என்கிறார் அசாம் நசீர் தரார். அதற்குப் பதிலாக PTI பிரதிநிதிகள் கானின் விடுதலையிலேயே கவனம் செலுத்தியதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.
2023 ஆகஸ்ட் முதல் சிறையில் உள்ள கானுக்கு தனியார் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் PTI விரும்புகிறது. அவர் மருத்துவ ரீதியாக நலமாக இருப்பதாகவும் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்க வேண்டியதில்லை என்றும் அரசு கூறுகிறது. ஊழல் உள்ளிட்ட அவர் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் அரசியல் நோக்கம் கொண்டவை என கானும் அவரது சட்டக் குழுவும் நிராகரிக்கின்றனர்.
பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்பான விவகாரங்களில், அமைச்சரவைக் கூட்டத்தை ஒத்திவைப்பது உட்பட, பிரதமர் ஷெரீப்பும் மௌலானா ஃபஸ்லுர் ரெஹ்மானும் உடன்பாட்டுக்கு வந்திருந்ததாக ராஜா கூறுகிறார். பின்னர் கூட்டத்தின் போது, பேச்சுவார்த்தையைத் தொடர்வதாக ஃபஸ்லுர் ரெஹ்மானிடம் அரசு தெரிவித்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார். ஒவ்வொரு விவகாரத்திலும் ஒருபோதும் உடன்பாடு எட்டப்படவில்லை என்றும், பேச்சுவார்த்தை நிகழ்ச்சி நிரலை அரசு மாற்றிவிட்டது என்றும் ராஜா குற்றம்சாட்டுகிறார். இந்தச் செய்திகளில் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற பங்கேற்பாளர்கள் அவரது விளக்கத்தை உறுதிப்படுத்தவில்லை.
உடனடியாக நடந்த நிகழ்வுகளின் வரிசை:
- முந்தைய வாரத்தில், மத்திய அரசுக்கும் PTI-க்கும் இடையிலான பேச்சுவார்த்தைகள் உடன்பாடின்றி முடிவடைந்தன.
- ஞாயிற்றுக்கிழமை, கைபர் பக்துன்க்வாவில் அதிபர் அவசரநிலையையும் ஆளுநர் ஆட்சியையும் அமல்படுத்தினார்.
- திங்களன்று, அமைச்சர்கள் தலையீட்டை நியாயப்படுத்தி அதன் கால அளவு குறித்துப் பேசினர்; சட்டரீதியான சவால்களைத் தொடரப்போவதாக PTI அறிவித்தது.
- உள்ளூர் நேரப்படி செவ்வாய்க்கிழமை மாலை 6:15 மணிக்கு இஸ்லாமாபாத்தில் தேசிய அவை மற்றும் செனட் கூட்டங்களைக் கூட்ட அதிபர் அழைப்பு விடுத்தார்.
அந்த நாட்களுக்கான நாள்காட்டித் தேதிகள் செய்திகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை. சட்டமியற்றல் மற்றும் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விவகாரங்கள் குறித்து விவாதிக்க நாடாளுமன்றக் கூட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டன; குறிப்பிட்ட அவசரநிலை ஒப்புதல் வாக்கெடுப்பு நடைபெறும் என்பது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. ஒருநாளுக்குள் நீதிமன்றத்தை அணுக PTI திட்டமிட்டுள்ளதாக ராஜா கூறுகிறார்; ஆனால் வழக்கு தாக்கல் செய்யப்பட்டதோ விசாரணைத் தேதி நிர்ணயிக்கப்பட்டதோ இங்கு உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.
சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவிகளை ராஜினாமா செய்வது குறித்து கட்சி தற்போது பரிசீலிக்கவில்லை என்கிறார் PTI தலைவர் ஷஃப்கத் அப்பாஸ் அவான். இறுதி முடிவு கானிடம் இருக்கும் என்றும் அவர் கூறுகிறார். இப்போதைக்கு, சட்டமன்றப் பதவிகளைக் கைவிடுவதற்குப் பதிலாக வழக்குத் தொடர்வதையே அறிவிக்கப்பட்ட எதிர்வினை மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
முந்தைய தலையீடுகள் அரசியல் எச்சரிக்கையை அளிக்கின்றன
2009 பிப்ரவரியில், பஞ்சாபில் ஆளுநர் ஆட்சியை அமல்படுத்திய சர்தாரி, ஷெஹ்பாஸ் ஷெரீப் தலைமையிலான அரசை இடம்பெயரச் செய்தார். அந்தத் தலையீட்டை ஷெரீப் எதிர்த்தார். இப்போது அதே அதிபர், போட்டி மாகாண நிர்வாகத்துக்கு எதிராக ஷெரீப்பின் ஆலோசனையின் பேரில் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளார். அரசியல் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மத்திய அரசின் தலையீடு குறித்த கட்சிகளின் நிலைப்பாடுகள் எவ்வாறு மாறக்கூடும் என்பதை இந்தத் தலைகீழ் மாற்றம் காட்டுகிறது.
இன்னும் கடுமையான வரலாற்று எடுத்துக்காட்டு 1973ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தது. அப்போது, பயங்கரவாதம், விசுவாசமின்மை, பகைமை கொண்ட சக்திகளுக்கு ஆதரவு அளித்தல் ஆகியவற்றைக் காரணம் காட்டி, பலூசிஸ்தானில் தேசிய அவாமி கட்சி அமைச்சரவையை சுல்ஃபிகார் அலி பூட்டோ பதவிநீக்கம் செய்தார். அன்றைய வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தில் முஃப்தி மஹ்மூத் தலைமையிலிருந்த கூட்டணி அரசும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து ராஜினாமா செய்தது. அதைத் தொடர்ந்து பலூசிஸ்தானில் நான்கு ஆண்டுகள் கிளர்ச்சி நீடித்ததுடன், எல்லைப்புற மாகாணத்திலும் வன்முறை நிகழ்ந்தது.
இதனால் கைபர் பக்துன்க்வாவும் அதே பாதையில் செல்லும் என்றோ, முந்தைய மோதலுக்கு பதவிநீக்கம் மட்டுமே காரணம் என்றோ நிரூபணமாகாது. ஆனால் நெருக்கடியான ஒரு பிராந்தியத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாணத் தலைமையை அகற்றுவது, நிலைத்தன்மை விரைவில் திரும்புவதற்குப் பதிலாக, அரசியல் அந்நியப்படுத்தல் மேலும் ஆழமடைவதுடன் கடந்த காலத்தில் இணைந்து நிகழ்ந்துள்ளது என்பதை இது காட்டுகிறது.
பாதுகாப்பு ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்துவதாக தற்போதைய அரசு உறுதியளிக்கிறது. ஆனால் அந்த நோக்கத்துக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிறுவனங்களைப் பதவியிலிருந்து அகற்ற வேண்டியிருந்ததன் காரணம் என்ன, PTI மீதான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆதரவாக உள்ள ஆதாரங்கள் என்ன, மாகாண ஆட்சிக்குத் திரும்புவதற்கு ஏற்ற சூழ்நிலைகள் எவை என்பவற்றை அதன் அரசியலமைப்பு வாதம் இன்னும் விளக்க வேண்டும். இவை நாடாளுமன்றமும் நீதிமன்றங்களும் பரிசீலிக்க வேண்டிய உறுதியான கேள்விகள்; தலையீடு தற்காலிகமானது என்று அறிவிப்பதால் தீர்ந்துவிடுபவை அல்ல.
முக்கிய அம்சங்கள்
- கைபர் பக்துன்க்வாவில் அரசியலமைப்பின் 232வது பிரிவின்கீழ் அவசரநிலையும் 234வது பிரிவின்கீழ் ஆளுநர் ஆட்சியும் அமலில் உள்ளன; ஆளுநர் ஃபைசல் கரீம் குந்திக்கு 11 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழு உதவுகிறது.
- அவசரநிலையின் கால அளவு, 234வது பிரிவுடன் தொடர்புடைய ஆறு மாத வரம்பு, அஃப்ரிடியின் அமைச்சரவை திரும்புவது ஆகியவை தனித்தனி சட்ட விவகாரங்கள்.
- TTP உடன் PTI-க்குத் தொடர்பு இருப்பதாக அரசு குற்றம்சாட்டுகிறது; PTI அதை மறுத்து நீதிமன்றத்தில் சவால் விடுக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது.
- PTI உறுப்பினர்கள் 278 பேர் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதாக அதிகாரிகள் தெரிவிக்கின்றனர்; அஃப்ரிடியும் மாகாண சட்டமன்றத் தலைவரும் காவலில் இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.
- தெரிவிக்கப்பட்ட பாதுகாப்புப் புள்ளிவிவரங்கள் 195.4 சதவீத அதிகரிப்பைக் காட்டுகின்றன; ஆனால் காலகட்டங்கள் ஒன்றோடொன்று மேலிடுவதும் வரையறைகள் தெளிவில்லாததும் ஒப்பீட்டை வரம்புபடுத்துகின்றன.
- அவசரநிலை முடியும் தேதி, உறுதிசெய்யப்பட்ட நீதிமன்ற விசாரணை, குறிப்பிட்ட நாடாளுமன்ற ஒப்புதல் வாக்கெடுப்பு ஆகிய எதுவும் இன்னும் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை.






