வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டுக்காக இடம்பெயர்த்த பம்பாங்கா குடும்பங்கள் தொடர் வெள்ளத்தை எதிர்கொள்கின்றன என எச்.ஆர்.டபிள்யூ. தெரிவிப்பு

பாதுகாப்பு அணைக்குக் கீழே உள்ள நிலத்துக்கு 90 குடும்பங்கள் இடம்பெயர்த்தப்பட்டன

157 மில்லியன் பிலிப்பைன்ஸ் பெசோ மதிப்பிலான இரண்டு ஒப்பந்தங்கள் மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்ட வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தின் கீழ், புலோ தீவிலிருந்து 90 குடும்பங்கள், அவர்களின் பிரதான தெரு பாதுகாப்பு அணையைவிட சுமார் 1.9 மீட்டர் தாழ்வாக அமைந்துள்ள முன்னாள் மீன் குளப் பகுதிக்கு இடம்பெயர்த்தப்பட்டதாக, அக்டோபர் 12, 2026 அன்று வெளியிட்ட ஆய்வறிக்கையில் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் (Human Rights Watch) தெரிவித்துள்ளது. இடம்பெயர்த்தப்பட்டு நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், ஆண்டு முழுவதும் வெள்ளம் ஏற்படுவதாகவும், வேலைக்கும் சேவைகளையும் சென்றடைவதில் சிரமம் இருப்பதாகவும், சமூகத்தை ஒன்றாக வைத்திருக்க விரும்பிய உறவினர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டதாகவும் குடியிருப்போர் கூறுகின்றனர்.

2022ஆம் ஆண்டில் பம்பாங்கா ஆற்றங்கரையிலிருந்து, பம்பாங்கா மாகாணத்தின் மக்காபேப் நகராட்சியில் உள்ள கான்டெலாரியா பரங்கே பகுதிக்கு குடும்பங்கள் மாற்றப்பட்டன. ஆலோசனை, தகவல் அணுகல், பொருத்தமான வீட்டுவசதித் தளத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தல் ஆகியவற்றில் குறைபாடுகள் இருந்ததாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் பம்பாங்கா இடம்பெயர்வு ஆய்வறிக்கை குற்றஞ்சாட்டுகிறது. மனிதக் குடியிருப்புகள் மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாட்டுத் துறை, அந்த இடம் குறித்து கவலை தெரிவித்துள்ளது; மனித உரிமைகள் ஆணையம் விசாரணை நடத்தப்போவதாகக் கூறியுள்ளது.

2026 ஜூலை முதல் ஆகஸ்ட் வரை 35 குடியிருப்போர், ஒன்பது உள்ளூர் அதிகாரிகள், காலநிலை நிபுணர்கள் ஆகியோரிடம் நடத்தப்பட்ட நேர்காணல்களுடன், செயற்கைக்கோள் படங்கள் மற்றும் புகைப்படங்களிலிருந்து பெறப்பட்ட அளவீடுகளின் அடிப்படையில் இந்த ஆய்வறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டது. அந்தச் சமூகத்தின் நிலையைப் பதிவு செய்யும் வெள்ளம் சூழ்ந்த வீடுகள் குறித்த காணொளியையும் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது.

மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் தென்கிழக்கு ஆசிய ஆய்வாளர் லியான் புவான், இடம்பெயர்வு தருவதாகக் கூறப்பட்ட பாதுகாப்பையே அது பாதித்துவிட்டது என்றார்:

பம்பாங்காவில் உள்ள பிலிப்பைன்ஸ் அதிகாரிகள், குறைபாடுள்ள வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகப் புலோ தீவு குடியிருப்போரைத் தாழ்வான பகுதிக்கு இடம்பெயரச் செய்து, அவர்களின் பாதுகாப்புக்கும் வாழ்வாதாரத்துக்கும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளனர்.

தீவை அகற்றும் முடிவையும், அதற்குப் பிறகு நடந்தவற்றையும் இந்தச் சர்ச்சை உள்ளடக்கியுள்ளது. தீவை அகற்றினால் ஆற்றின் கொள்ளளவு அதிகரித்து, சமூகங்கள் பாதுகாக்கப்படும் என பொதுப்பணித் துறைப் பொறியாளர்கள் கூறுகின்றனர். தாங்கள் எங்கு வாழ்வது என்பது குறித்து உண்மையான தெரிவு வழங்கப்படாமல், வெள்ளநீர் தொடர்ந்து தேங்கும் இடத்துக்கு அனுப்பப்பட்டதாகக் குடியிருப்போர் கூறுகின்றனர்.

புலோ தீவை அகற்ற அதிகாரிகள் விரும்பியதன் காரணம்

பொதுப்பணிகள் மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் துறையின் (DPWH) பொறியாளர்களான தோமஸ் எடிசன் ஒலாலியா, ஆல்வின் டியாஸ் ஆகியோர், மறைந்த மக்காபேப் மேயர் அனெட் பால்கன், ஆற்றைத் தூர்வாரி மக்களை இடம்பெயரச் செய்யக் கோரியதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்திடம் தெரிவித்தனர். நீருக்கான ஓட்டப்பாதையை விரிவாக்க மண், வண்டல் மற்றும் பிற பொருள்களை அகற்றுவதே தூர்வாருதல். புலோ தீவை அகற்றுவது வெள்ளத்தைத் தடுக்கவும், அங்குள்ள மக்களுக்கும் ஆற்றங்கரையோர பிற சமூகங்களுக்கும் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தவும் உதவும் எனப் பொறியாளர்கள் கூறினர்.

துறையின் வருடாந்திர வெள்ளத் தணிப்புத் திட்டத்தின் கீழ், தீவை அகற்றுவதற்காக 2019, 2020ஆம் ஆண்டுகளில் மொத்தம் 157 மில்லியன் பெசோ, அதாவது சுமார் 2.6 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான இரண்டு ஒப்பந்தங்களை அந்தத் துறை வழங்கியது. தூர்வாருதல் மற்றும் இடம்பெயர்வு நடவடிக்கைகள் 2020 முதல் 2023 வரை நீடித்தன.

முன்னாள் மேயர், துறை, குடியிருப்போர் இடையிலான கடிதங்களில், ஆபத்துப் பகுதியில் வசிக்கும் முறைசாரா குடியேற்றக் குடும்பங்களாக அந்தச் சமூகத்தினர் விவரிக்கப்பட்டனர். ஆற்றங்கரைகள், கடற்கரைகள், நீர்வழிகள் உள்ளிட்ட ஆபத்துப் பகுதிகளில், குடியிருப்போர் அல்லது பரந்த சமூகத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ள சட்டவிரோதக் கட்டமைப்புகளை அகற்றுமாறு உள்ளாட்சி அரசுகளுக்கு அறிவுறுத்திய 2017ஆம் ஆண்டுக் கொள்கையின்படி நடவடிக்கை எடுக்க பால்கன் கோரியதாகப் பொறியாளர்கள் கூறினர்.

இந்தத் திட்டத்துக்கு நீண்டகால வரலாறு உண்டு. 1990களின் தொடக்கத்தில், ஜப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு முகமை, பம்பாங்கா டெல்டா மேம்பாட்டுத் திட்டம் முதல் கட்டத்துக்கு நிதியளித்தது. அதில் 1,851 குடும்பங்களை மறுகுடியமர்த்தும் திட்டம் இடம்பெற்றிருந்தது. அந்தத் திட்டம் நிறைவேற்றப்படவில்லை. புலோ குடியிருப்போர் இடம்பெயர்வை எதிர்த்து அங்கேயே தங்கினர். தீவை அகற்றும் யோசனை அந்த முந்தைய திட்டத்திலும் முன்வைக்கப்பட்டதாக ஒலாலியாவும் டியாஸும் கூறினர்.

கூட்டங்கள் நடந்தன; ஆனால் தெரிவு ஏதும் வழங்கப்படவில்லை என்கின்றனர் குடியிருப்போர்

2018ஆம் ஆண்டு முதல் அரசு அதிகாரிகள் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களைச் சந்திக்கத் தொடங்கினர்; சில நேரங்களில் உள்ளூர் மொழியான கபம்பாங்கன் மொழியையும் பயன்படுத்தினர். இருப்பினும், தங்கள் கவலைகள் முடிவெடுப்பில் உண்மையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்று மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்திடம் பேசிய குடியிருப்போர் கூறினர். இடம்பெயர்வது குறித்து தங்களுக்கு எந்தத் தெரிவும் வழங்கப்பட்டதாக யாரும் கருதவில்லை.

இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது: கூட்டங்களை நடத்துவது மட்டுமே, குடியிருப்போருக்குப் புரியும் வகையில் தகவல் வழங்கப்பட்டது, மாற்று வழிகளை முன்மொழிய முடிந்தது அல்லது அவர்களின் எதிர்ப்புகள் பரிசீலிக்கப்பட்டன என்பதை உறுதிப்படுத்தாது. தங்கள் ஊழியர்கள் விரிவான ஆலோசனைகளை நடத்தவில்லை என்றும், தங்களின் பங்கு தொழில்நுட்ப உதவி வழங்குவதுதான் என்றும் பொதுப்பணித் துறை அதிகாரிகள் ஒப்புக்கொண்டனர்.

முன்மொழியப்பட்ட இடம்பெயர்வு தளத்தைப் பற்றி 2021ஆம் ஆண்டு தெரிந்துகொண்டதாகவும், அதன் பொருத்தம் குறித்து உடனடியாகக் கேள்வி எழுப்பியதாகவும் குடியிருப்போர் கூறினர். அதிகாரிகள் மாற்றுத் தீர்வுகளை முன்வைக்கவில்லை என்றும் அவர்கள் தெரிவித்தனர். நெருக்கமான உறவுகளைக் கொண்ட தங்கள் சமூகம் ஒன்றாகவே இருக்க புதிய இடம் உதவும் என அதிகாரிகள் கூறியதால், பலர் இறுதியில் ஒப்புக்கொண்டனர்.

38 வயதான குடியிருப்பாளர் மேரி கிரேஸ் லிக்விட், இடம்பெயர்வைச் சூழ்ந்த அழுத்தத்தை விவரித்தார்:

எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. மக்கள் வந்து எங்கள் வீடுகளையும் நிலங்களையும் அளந்தார்கள். அங்கேயே எங்களை விட்டுவிட முடியாதே என்பதால், ஒப்புக்கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

2021ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட இடிப்புக்கான ஒப்பந்தங்கள் ஆங்கிலத்தில் இருந்தன; அது குடியிருப்போர் விரும்பிய மொழி அல்ல. படிவங்களைப் புரிந்துகொள்ள வழக்கறிஞர் அல்லது வேறு ஆலோசகரிடமிருந்து உதவி கிடைக்கவில்லை என்று சிலர் கூறினர். குறைவான தகவலும், முடிவு ஏற்கெனவே எடுக்கப்பட்டுவிட்டதாகக் குடியிருப்போர் கருதிய சூழலும் இணைந்து, அர்த்தமுள்ள ஆலோசனை என்ற அளவுகோலை எட்டவில்லை என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கண்டறிந்தது.

தீவு குறித்த எச்சரிக்கைகளுக்கு பொதுவான மதிப்பீடு இல்லை

தங்களை அகற்றுவதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் கூறப்பட்டதாக குடியிருப்போர் தெரிவித்தனர். அரசு ஆவணங்களில், தீவு ஆற்றின் நீரோட்டத்துக்குத் தடையாக இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. அது கூம்பு வடிவில் இருப்பதாகவும், அடிப்பகுதி அரிக்கப்பட்டு வருவதாகவும், இடிந்து விழக்கூடும் என்றும் தங்களிடம் கூறப்பட்டதாகச் சமூக உறுப்பினர்கள் நினைவுகூர்ந்தனர்.

தீவின் அடிப்பகுதி அரிப்பது குறித்த எச்சரிக்கை தங்கள் அலுவலகத்திலிருந்து வரவில்லை என ஒலாலியாவும் டியாஸும் கூறினர். அத்தகைய மதிப்பீட்டை உருவாக்கும் திறன் உள்ளூர் அரசுக்கு இல்லை என மக்காபேப்பின் தற்போதைய நகராட்சிப் பொறியாளர் தெரிவித்தார். அதிகாரிகளுடன் இடர் மதிப்பீடு குறித்து விவாதித்ததோ, தங்குவதற்கு அனுமதிக்கும் நடவடிக்கைகள் பற்றி ஆராய்ந்ததோ தங்களுக்கு நினைவில்லை என குடியிருப்போர் கூறினர்.

மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் செயற்கைக்கோள் பகுப்பாய்வின்படி, தீவின் மேற்பரப்புப் பரப்பு 1984ஆம் ஆண்டில் 25 ஹெக்டேராக இருந்தது; 2020ஆம் ஆண்டில் அது 23.7 ஹெக்டேராகக் குறைந்தது. 36 ஆண்டுகளில் 1.3 ஹெக்டேர், அதாவது 5.2 சதவீதம் குறைந்துள்ளது. இந்த அளவீடு கண்ணுக்குத் தெரியும் மேற்பரப்புப் பரப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை மட்டுமே விவரிக்கிறது. தீவின் அடிப்பகுதி நிலைமையை அது தனியாக உறுதிப்படுத்தாது; தீவு இடிந்து விழ வாய்ப்பிருந்ததா என்ற கேள்விக்கும் முடிவளிக்காது.

எனவே, தகவல் இடைவெளி என்பது வெள்ளம் ஆபத்தானதா என்ற கருத்து வேறுபாட்டை மட்டும் குறிக்கவில்லை. தங்குவதன் ஆபத்தையும் முன்மொழியப்பட்ட இடத்துக்கு மாறுவதன் ஆபத்தையும் ஒப்பிடுவதற்கான புரிந்துகொள்ளக்கூடிய தகவல் தங்களுக்கு வழங்கப்படவில்லை எனக் குடியிருப்போர் கூறுகின்றனர்.

வீடுகளை இடித்த பிறகே முழு இழப்பீடு கிடைக்கும் நிலை

முழுமையாக மதிப்பிடப்பட்ட இழப்பீட்டைப் பெற, குடியிருப்போர் தங்கள் தற்போதைய வீடுகளை ஒப்படைக்க வேண்டியிருந்தது. இடிப்பு ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்ட பிறகு, காசோலைகளைப் பணமாக்குவதற்காக மெட்ரோ மணிலாவுக்குச் சென்று, மதிப்பிடப்பட்ட தொகையில் 70 சதவீதத்தைப் பெறலாம். மீதமுள்ள 30 சதவீதத்தைப் பெற, வீடு இடிக்கப்பட்டதற்கான புகைப்படங்களையும் காணொளிகளையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டியிருந்தது.

ஆரம்பத் தொகையைப் பெற்ற உடனேயே வீடுகளை இடிக்குமாறு குடியிருப்போரிடம் எதிர்பார்க்கப்பட்டதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் தெரிவித்தது. ஒதுக்கப்பட்ட நிதி தீர்ந்துவிடக்கூடும் என்ற வதந்திகளால் அவசரப்படுத்தப்பட்டதாகப் பலர் கூறினர். போதிய அதிகாரப்பூர்வத் தகவல் இல்லாத நிலையில் அந்த அச்சங்கள் பரவின; நிதி உண்மையிலேயே விரைவில் முடிவடையவிருந்தது என்பதை இந்த ஆய்வறிக்கை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

46 வயதான மழலையர் பராமரிப்பு ஆசிரியர் எஸ்மரால்டா டுபிக், வீடு, வருமானம் குறித்த நிச்சயமின்மையுடன் இந்தப் பணம் வழங்கும் நடைமுறை எவ்வாறு மோதியது என்பதை விவரித்தார்:

நாங்கள் பதற்றமடைந்தோம். முழுத் தொகையும் கிடைக்காமல் முதலில் வீட்டை இடிக்க வேண்டும்; அதே நேரத்தில் அன்றாட வாழ்க்கையையும் நினைக்க வேண்டும். எங்கிருந்து வாழ்வாதாரம் கிடைக்கும் என்று தெரியவில்லை; திடீரென்று எங்கே வாழப்போகிறோம் என்பதும் தெரியவில்லை.

சில குடும்பங்களே தங்கள் வீடுகளுக்குக் கீழுள்ள நிலத்தைச் சொந்தமாக வைத்திருந்தனர். பலர் விவசாயக் குத்தகைதாரர்களாக இருந்து, நில உரிமையாளர்கள் முதலீட்டை வழங்க, தாங்கள் உழைப்பை வழங்கினர்; அறுவடை இரு தரப்பினருக்கும் பகிரப்பட்டது. குடியிருப்பு நிலத்துக்கு வாடகை செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, உள்ளூர் சொத்து வரிகளைச் செலுத்தினர். நிலத்தின் மீது சட்டப்பூர்வ உரிமை கோர முடியாதவர்களுக்குச் சொந்தமான கட்டமைப்புகளுக்கும் இழப்பீடு வழங்குவதை பிலிப்பைன்ஸ் உரிமைவழிச் சட்டம் இன்னும் உறுதிசெய்கிறது என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் சுட்டிக்காட்டியது.

பயிர்களுக்கான இழப்பீடு உட்பட வேறு எந்த இழப்பீடும் கிடைக்கவில்லை எனக் குடியிருப்போர் கூறினர். ஒருவர் இடம்பெயர்வதற்கு முன் பணம் சம்பாதிக்க மரங்களை கரியாக்கினார். மறுகுடியமர்வு குறித்த தேசியக் கொள்கைக் கட்டமைப்பும், புதிய இடத்தில் குத்தகை அல்லது சொத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான அங்கீகரிக்கப்பட்ட உரிமை போன்ற பாதுகாப்பான நில உரிமை வழியை வழங்க வேண்டும் என்கிறது. இடம்பெயர்த்தப்பட்ட அனைத்துக் குடும்பங்களுக்கும் அத்தகைய பாதுகாப்பு கிடைத்ததா என்பதை இந்த ஆய்வறிக்கை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

உயர்த்தப்படும் என உறுதியளிக்கப்பட்ட இடத்திலும் வெள்ளம்

முன்னாள் மீன் குளப் பகுதியை அருகிலுள்ள அணைச் சாலையின் உயரத்துக்கு உயர்த்துவதாக உள்ளூர் அதிகாரிகள் உறுதியளித்தனர் எனக் குடியிருப்போர் கூறினர். அருகிலுள்ள வீடுகளை ஆற்றின் வெள்ளநீர் சென்றடைவதைத் தடுக்க அமைக்கப்பட்ட உயரமான தடுப்பே அணை. அதன் உச்சியில் உள்ள சாலை, நகரத்தை நோக்கிச் செல்லும் சமூகத்தின் பிரதான வழியாகும்.

மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின்படி, கரைத் தடுப்புப் பணிகள் இடம்பெயர்வு தளத்தை அந்த உயரத்துக்குக் கொண்டுசெல்லவில்லை. அணையை அதே உயரத்துக்கு உயர்த்த திட்ட வடிவமைப்பு அனுமதிக்கவில்லை எனத் திட்டத்தில் ஈடுபட்ட பொறியாளர் ஒருவர் கூறினார். குடியிருப்போருக்குக் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் உறுதிமொழிக்கும், வடிவமைப்பு அனுமதித்ததாகப் பொறியாளர் கூறுவதற்கும் இடையிலான முக்கியமான முரண்பாடு இதுவாக உள்ளது.

புகைப்படங்களிலிருந்து அளவீடுகளைப் பெறும் ஒளிப்பட அளவியல் முறையைப் பயன்படுத்தி, தளத்தின் பிரதான தெரு அணைச் சாலையைவிட சுமார் 1.9 மீட்டர் தாழ்வாக இருப்பதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் மதிப்பிட்டது. லேசான மழையின்போது மேற்கொண்ட பயணத்தில், அந்தத் தெருவில் 20 சென்டிமீட்டர் ஆழத்துக்கு நீர் இருந்ததை அது அளந்தது.

ஜூலை 12 முதல் 14 வரை மேற்கொண்ட பயணத்தின்போது, உயர் அலை நேரத்தில் முழங்கால் முதல் தொடை வரையிலான உயரத்துக்கு நீர் வந்ததாகவும் அந்த அமைப்பு விவரித்தது. இவை வெவ்வேறு சூழல்களில் செய்யப்பட்ட அவதானிப்புகள்; ஒரே மாதிரியான வெள்ள ஆழமாக அவற்றைக் கருதக்கூடாது. குழந்தைகள் நீரில் நடந்து செல்வதையும், வெள்ளத்தில் மூழ்கிய வீடுகளை விட்டு வெளியேற முடியாமல் முதியவர்கள் தவிப்பதையும் ஆய்வாளர்கள் கண்டனர். சாலையை அடைய வெள்ளநீரைக் கடக்க வேண்டிய நிலை அடிக்கடி ஏற்படுவதாகக் குடியிருப்போர் தெரிவித்தனர்.

வெள்ளம் வேலைவாய்ப்பையும் குடும்ப உறவுகளையும் பாதிக்கிறது

பல குடும்பங்கள் உறவினர்களாக இருக்கும் சமூகத்தை ஒன்றாகப் பாதுகாப்பதே இடம்பெயர்வின் நோக்கமாக இருந்தது. ஆனால், அன்றாட வாழ்க்கை மற்றும் வாழ்வாதாரத்தின் மீதான பாதிப்புகளால் சில உறவினர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறியதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கூறுகிறது; இதற்குத் தொடர்ந்து ஏற்படும் வெள்ளமே காரணம்.

வீட்டுவசதிப் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக அணுகல் உள்ளது. வீடு சேதமின்றி நின்றாலும், வாசலுக்கும் சாலைக்கும் இடையே தேங்கும் வெள்ளநீர் வேலைக்கோ சேவைகளுக்கோ செல்ல முடியாமல் குடியிருப்போரைத் தடுக்கலாம். முதியவர்கள் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்குவதும், குடும்பத்தினர் அணைக்குச் செல்ல நீரில் நடப்பதும், புதிய குடியிருப்புத் தளத்தை மதிப்பிடும்போது கட்டடங்களை மட்டும் ஆய்வு செய்வது போதாது என்பதை உணர்த்துகிறது.

லூசோன் தீவில் உள்ள பம்பாங்கா, பிலிப்பைன்ஸில் மிகக் கடுமையான வெள்ளத்தை அனுபவித்து வருவதாகவும், புயல்கள், கடல் மட்ட உயர்வு, அணைகளின் குறைந்த கொள்ளளவு ஆகியவை அதை மேலும் தீவிரப்படுத்துவதாகவும் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் விவரிக்கிறது. பம்பாங்கா, புலகான், படான் மாகாணங்களின் பகுதிகளில் பரந்துள்ள தாழ்வான சதுப்புநிலப் பகுதியான பம்பாங்கா டெல்டாவுக்குள் மக்காபேப் அமைந்துள்ளது.

2015 முதல் 2025 வரை பிலிப்பைன்ஸில் வெள்ளம் மற்றும் கடல் மட்ட உயர்வால் 6.6 மில்லியன் மக்கள் இடம்பெயர்ந்ததாக அந்த அமைப்பு குறிப்பிடுகிறது. இந்த தேசிய அளவிலான எண்ணிக்கை, புலோவின் இடம்பெயர்வை மிகப் பெரிய சவாலின் ஒரு பகுதியாகக் காட்டுகிறது; ஆனால் குறிப்பிட்ட அந்த இடம் பாதுகாப்பானதா என்பதைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஒரு பாதிப்புக்குள்ளான இடத்திலிருந்து மக்களை மாற்றும்போது, மற்றொரு இடத்தில் முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடிய ஆபத்துகளை அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிலை ஏற்படக்கூடாது என்பதே அதன் முக்கியக் கண்டறிதல்.

நடைமுறையில் வீட்டுவசதி மேற்பார்வை இடம்பெறவில்லை

திட்டமிட்ட மறுகுடியமர்வுக்கு மனிதக் குடியிருப்புகள் மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாட்டுத் துறையும் தேசிய வீட்டுவசதி ஆணையமும் பொதுவாகத் தலைமை வகிக்கின்றன; புதிய இடங்கள் சாத்தியமானவையா என மதிப்பிட்டு, புதிய வீடுகளுக்கான நிதியையும் வழங்க முடியும். புலோ திட்டத்தில் வீட்டுவசதி மற்றும் உரிமைகள் தொடர்பான பொறுப்புகளைக் கொண்ட பிற அமைப்புகள் ஈடுபடவில்லை என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கண்டறிந்தது.

முறைசாரா குடியேற்றவாசிகள் பாதிக்கப்படும்போது, உள்துறைத் துறை வழிகாட்டுதலின்படி நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கான அதிபர் ஆணையம் கண்காணிப்பதுடன், பல்வேறு அமைப்புகள் பங்கேற்கும் உள்ளூர் குழு அல்லது உள்ளூர் வீட்டுவசதி வாரியமும் மேற்பார்வை செய்ய வேண்டும். போதிய வீட்டுவசதியையும் மனிதாபிமானமான நடத்தையையும் உறுதிசெய்வதில் மனித உரிமைகள் ஆணையத்துக்கும் மேற்பார்வைப் பொறுப்பு உண்டு.

உள்ளூர் மனிதக் குடியிருப்புகள் அலுவலகத்தின் திட்ட மேம்பாட்டு அதிகாரி ஃபெர்டினாண்ட் ஸாம்ப்ரானோ, இல்லாத பாதுகாப்பு நடைமுறைகளை இவ்வாறு விவரித்தார்:

கண்காணிப்பும் சமநிலையும் இல்லை.

தளத்தில் மேலதிக மதிப்பீடுகள் முடியும் வரை, அங்கு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள இயல்பியல் அம்சங்கள் நிரந்தர வீட்டுவசதிக்கு அந்த இடம் பொருத்தமானதா என்ற கவலையை எழுப்புவதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்திடம் மனிதக் குடியிருப்புகள் துறை தெரிவித்தது. இது எச்சரிக்கையே தவிர, முடிவடைந்த தொழில்நுட்ப மதிப்பீடு அல்ல.

திட்டமிட்ட மறுகுடியமர்வு மூலம் பேரிடர்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான ஐக்கிய நாடுகள் வழிகாட்டுதலில் இடம்பெறும் சர்வதேசத் தரங்களுடன் இந்த இடம்பெயர்வு ஒத்துப்போகவில்லை என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கூறியது. உயிரையும் ஆரோக்கியத்தையும் பாதுகாப்பதற்கான கடைசி வழியாகவே இடம்பெயர்வைக் கருத வேண்டும், சமூகத்தின் அர்த்தமுள்ள பங்கேற்பை உறுதிசெய்ய வேண்டும், சமூக ஒற்றுமையையும் உறவுமுறைப் பிணைப்புகளையும் காக்க வேண்டும் என அந்த வழிகாட்டுதல் வலியுறுத்துகிறது.

பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் கீழ், வீட்டுவசதி மற்றும் வாழ்வாதாரத்துடன் தொடர்புடைய உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் கடப்பாடுகள் பிலிப்பைன்ஸுக்கு உள்ளன. நியாயமாக முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடிய காலநிலை ஆபத்துகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பது இந்தக் கடப்பாடுகளில் அடங்கும் என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் வாதிடுகிறது. அதன் ஆய்வறிக்கை ஓர் அமைப்பின் மதிப்பீடே தவிர, நீதிமன்றத் தீர்ப்பு அல்ல.

விசாரணையும் மற்றொரு டெல்டா திட்டமும் நிலுவையில்

விசாரணை நடத்தப்போவதாகவும், முன்னதாகவே பரிந்துரை செய்யப்பட்டிருந்தால் உரிய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை உறுதிசெய்ய உதவியிருக்கும் என்றும் மனித உரிமைகள் ஆணையம் கூறியது. அக்டோபர் 12ஆம் தேதியிட்ட ஆய்வறிக்கையில் விசாரணைக்கான கால அட்டவணை, முடிக்கப்பட்ட தள மதிப்பீடு அல்லது ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட தீர்வு எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

பதில்களைக் கோரி செப்டம்பர் 21ஆம் தேதி மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கடிதங்கள் அனுப்பியது. மனிதக் குடியிருப்புகள் துறையும் உரிமைகள் ஆணையமும் பதிலளித்தன. பொதுப்பணித் துறை, மக்காபேப் நகராட்சி அலுவலகம், நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கான அதிபர் ஆணையம் ஆகியவை அந்தக் கடிதங்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை; எனினும் ஆய்வின்போது பொதுப்பணித் துறைப் பொறியாளர்கள் கருத்துத் தெரிவித்திருந்தனர்.

தற்போதைய மேயர் லியோனார்டோ ஃப்ளோரஸ், பால்கனின் சகோதரர், விசாரணைகளைத் திட்டக் காலத்தில் நகராட்சி நிர்வாகியாக இருந்த பேரிடர் இடர் குறைப்பு அதிகாரி ஜோமெல் குரூஸிடம் அனுப்பினார். முன்னாள் நிர்வாகம் ஒப்படைத்த கோப்புகளில் திட்டம் தொடர்பான ஆவணங்கள் எதுவும் இல்லை என குரூஸ் கூறினார். வேறு இடங்களில் பதிவுகள் இல்லை என்பதை அந்தக் கூற்று உறுதிப்படுத்தவில்லை.

முடிவுகள் எடுக்கப்பட்ட காலவரிசையும் தீர்க்கப்படாத நடவடிக்கைகளும்:

• 2018: அதிகாரிகள் புலோ குடும்பங்களுடன் கூட்டங்களைத் தொடங்கினர்.
• 2019 மற்றும் 2020: தீவை அகற்றுவதற்காக மொத்தம் 157 மில்லியன் பெசோ மதிப்பிலான இரண்டு ஒப்பந்தங்களை பொதுப்பணித் துறை வழங்கியது.
• 2021: புதிய இடம்பெயர்வு தளத்தைப் பற்றி குடியிருப்போர் அறிந்துகொண்டனர்; இடிப்பு ஒப்பந்தங்களும் வழங்கப்பட்டன.
• 2022: 90 குடும்பங்கள் இடம்பெயர்த்தப்பட்டன; தூர்வாரும் பணி 2023 வரை தொடர்ந்தது.
• 2026 ஜூலை மற்றும் ஆகஸ்ட்: மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் நேர்காணல்களையும் தள ஆய்வையும் நடத்தியது.
• 2026 அக்டோபர் 12: உரிமைகள் தொடர்பான விசாரணை நடத்தப்படும் என்ற உறுதிமொழியுடன் ஆய்வறிக்கை வெளியிடப்பட்டது.

முன்மொழியப்பட்ட பம்பாங்கா டெல்டா மேம்பாட்டுத் திட்டம் இரண்டாம் கட்டத்துக்கான சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகள் நடைபெற்று வருகின்றன; அதன் திட்டப் பகுதிக்குள் மக்காபேப்பும் அடங்குகிறது. இது இடம்பெயர்வு தளத்தை மேலும் பாதிக்கக்கூடும் என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கூறுகிறது. ஆனால் அங்கு என்ன பணிகள் நடைபெறும் அல்லது மீண்டும் இடம்பெயர வேண்டுமா என்பதை ஆய்வறிக்கை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

நாட்டின் பெருமளவிலான செலவினங்களின் பின்னணியிலும் இந்த வழக்கு இடம்பெறுகிறது. 2011 முதல் வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டுக்காக 1.93 டிரில்லியன் பெசோ செலவிடப்பட்டுள்ளதாகவும், 2022 ஜூலை முதல் 2025 மே வரை 545 பில்லியன் பெசோ செலவிடப்பட்டுள்ளதாகவும் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் குறிப்பிடுகிறது. பிந்தைய தொகை, குறிப்பிடப்பட்ட மொத்தத்தில் சுமார் 28.2 சதவீதம். பிற வெள்ளத் திட்டங்கள் தொடர்பாகக் குறைந்தது 45 அதிகாரிகள் மீது குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டிருந்தாலும், நேர்காணல் செய்யப்பட்ட பொறியாளர்கள் மீது குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்படவில்லை; புலோ திட்டத்தில் ஊழல் நடந்ததா என்றும் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் விசாரிக்கவில்லை.

குடியிருப்போருடன் இணைந்து மேம்பட்ட தீர்வை உருவாக்குமாறும், மனித உரிமைத் தரநிலைகளுக்கு இணங்கச் செய்யுமாறு காலநிலை நிதியளிப்பாளர்கள் வலியுறுத்துமாறும் அந்த அமைப்பு அதிகாரிகளைக் கோருகிறது. இதுவரை எந்தத் தீர்வும் ஒப்புக்கொள்ளப்படவில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• புலோ தீவைச் சேர்ந்த 90 குடும்பங்கள் 2022ஆம் ஆண்டு மக்காபேப்பில் உள்ள முன்னாள் மீன் குளப் பகுதிக்கு இடம்பெயர்த்தப்பட்டன.
• அர்த்தமுள்ள ஆலோசனை, போதிய தகவல், பொருத்தமான இடம்பெயர்வு தளம் ஆகியவை இல்லை என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கூறுகிறது.
• பிரதான தெரு அணைச் சாலையைவிட சுமார் 1.9 மீட்டர் தாழ்வாக உள்ளது; ஆண்டு முழுவதும் வெள்ளம் ஏற்படுவதாகக் குடியிருப்போர் தெரிவிக்கின்றனர்.
• வீடுகளை இடிப்பதற்கு முன் மதிப்பிடப்பட்ட இழப்பீட்டில் 70 சதவீதமும், வீடுகள் இடிக்கப்பட்டதை நிரூபித்த பிறகு மீதமுள்ள 30 சதவீதமும் குடும்பங்களுக்கு வழங்கப்பட்டன.
• இடத்தின் பொருத்தம் குறித்து வீட்டுவசதித் துறை கவலை தெரிவித்துள்ளது; விசாரணை நடத்தப்போவதாக மனித உரிமைகள் ஆணையம் உறுதியளித்துள்ளது.
• ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட தீர்வோ விசாரணைக்கான காலக்கெடுவோ குறிப்பிடப்படவில்லை; மற்றொரு டெல்டா மேம்பாட்டுத் திட்டத்துக்கான சாத்தியக்கூறு ஆய்வு தொடர்கிறது.