தாய்லாந்தின் 16.4 டிரில்லியன் பாட் குடும்பக் கடனுக்கு மத்தியில் குடும்பங்களை நெருக்கும் பணத் தட்டுப்பாடு

கடன் தவணை செலுத்தும் ஏழைக் குடும்பங்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி பணப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கின்றன

தாய்லாந்தின் குடும்பக் கடன் சுமார் 16.4 டிரில்லியன் பாட் என்ற அளவில் உள்ளது. ஆனால், குடும்பங்களின் மாதாந்திர வரவு செலவுக் கணக்குகள் இன்னும் கடுமையான எச்சரிக்கையைத் தருகின்றன: மாதம் 15,000 பாட் அல்லது அதற்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டி, கடன் தவணை செலுத்தும் குடும்பங்களில் 48.8% குடும்பங்களின் பணச் செலவுகள், பண வருமானத்தைவிட அதிகமாக உள்ளன. செலவுகள் 10% அதிகரித்தால், மேலும் 12 இலட்சம் குடும்பங்கள் இதே நிலைக்குத் தள்ளப்படலாம் என ஒரு கணிப்புச் சோதனை தெரிவிக்கிறது. அவர்களில் பெரும்பாலானோர் மாதம் 15,000 முதல் 50,000 பாட் வரை வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்கள்.

இந்தக் கண்டறிதல்கள், தேசிய அளவிலான ஒரு குறியீடு மேம்படுவதாகத் தோன்றும் சூழலில் வெளியாகியுள்ளன. 2026 இறுதிக்குள் குடும்பக் கடன், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 84.0% ஆகக் குறையும் என காசிகார்ன் ஆய்வு மையம் எதிர்பார்க்கிறது. 2025 இறுதிக்கான அதன் கணிப்பு 86.8%. ஆய்வு மையத்தின் ஆய்வுத் துறை நிர்வாகி டாக்டர் காஞ்சனா சோக்பைசால்சில்ப் தெரிவித்துள்ள மதிப்பீட்டின்படி, கடன் வாங்குவது குறைவது என்பது குடும்ப நிதிநிலை வலுப்படுவதைக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, வருமானம் பலவீனமாக இருப்பதையும் கடன் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதையும் பிரதிபலிக்கலாம்.

இந்த இடைவெளியை ஆராய்வதற்கான அடிப்படைத் தரவுகளை தேசிய புள்ளிவிவர அலுவலகத்தின் 2025 குடும்பக் கணக்கெடுப்பு வழங்குகிறது. தேசிய அளவிலான மொத்த குடும்பங்களில் 42.1% ஆன 10,443,678 குடும்பங்களுக்கு நிலுவைக் கடன் இருப்பதாக இந்தக் கணக்கெடுப்பு மதிப்பிடுகிறது. கடனுள்ள மற்றும் கடனில்லாத அனைத்துக் குடும்பங்களையும் உள்ளடக்கிய கணக்கில், சராசரி மாதக் குடும்ப வருமானம் 28,308 பாட்; செலவு 22,420 பாட்; சராசரிக் கடன் 153,038 பாட்.

கடன் தொகையின் அளவுக்கும், அதைச் சுமக்கும் திறனுக்கும் இடையிலான வேறுபாடே முக்கியம். தேசியக் கடன் விகிதம் குறைந்தாலும், தனிப்பட்ட குடும்பங்கள் உணவு, போக்குவரத்து, பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள், ஏற்கெனவே உள்ள கடன்கள் ஆகியவற்றுக்குப் பணம் செலுத்துவதில் சிரமப்படலாம். பணப் பற்றாக்குறை குறித்த புள்ளிவிவரங்கள், தாய்லாந்தின் எல்லாக் குடும்பங்களையும் அல்ல; கடன் தவணை செலுத்தும் குடும்பங்களின் நிலையை மட்டுமே காட்டுகின்றன.

கடன் விகிதம் குறைவதால் கடன் மறைந்துவிடாது

2026ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் காலாண்டுக்கான புள்ளிவிவரங்களின்படி, முந்தைய காலாண்டில் 86.0% ஆக இருந்த குடும்பக் கடன், GDP-யில் 85.2% ஆகக் குறைந்தது. எனினும், நிலுவைக் கடன் ஓராண்டுக்கு முந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது 0.6% அதிகரித்து, சுமார் 16.4 டிரில்லியன் பாட் அளவில் இருந்தது. ஆகவே, கடன் தொகை அதே அளவில் குறையாமலேயே, அதன் விகிதம் குறைந்தது.

GDP என்பது பொருளாதார உற்பத்தியின் மதிப்பைக் கணக்கிடுகிறது. குடும்பங்கள் கடன் வாங்கும் வேகத்தைவிட, பண மதிப்பில் GDP வேகமாக வளரும்போது, கடன் வாங்கியோர் அதிக பாட் தொகையைச் செலுத்த வேண்டியிருந்தாலும், GDP-யில் கடனின் பங்கு குறையும். 84.0% என்ற கணிப்பு எவ்வாறு உருவாகிறது என்பதை இந்தக் கணக்கு விளக்குகிறது. ஆனால், கட்டணங்களைச் செலுத்திய பிறகு குடும்பங்களிடம் கூடுதல் பணம் மிஞ்சுகிறதா என்பதை இது மட்டும் கொண்டு அறிய முடியாது.

செலவிடவும் சேமிக்கவும் கிடைக்கும் வருமானமான பயன்படுத்தக்கூடிய வருமானத்துடன் ஒப்பிடும் மற்றொரு கணக்கு, கடன் சுமை தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பதைக் காட்டுகிறது. 2023 முதல் குடும்பக் கடன், பயன்படுத்தக்கூடிய வருமானத்தைவிட சராசரியாக 1.5 மடங்கு இருந்துள்ளது. பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் பதிவான சுமார் 1.6 மடங்கை விட இது குறைவு. எனினும், 2017 முதல் 2019 வரையிலான 1.4 மடங்கு சராசரியைவிட அதிகம்.

இந்த அளவீட்டை, சராசரிக் குடும்பக் கடன் சராசரி மாதக் குடும்ப வருமானத்தைவிட 5.4 மடங்கு எனக் கணக்கெடுப்பு கூறுவதுடன் குழப்பக்கூடாது. இந்த இரண்டு கணக்குகளும் வெவ்வேறு வருமான அளவீடுகளையும் கால அடிப்படைகளையும் பயன்படுத்துகின்றன. மாத வருமானத்தில் கடன் தவணைகளுக்குச் செலவிடப்படும் விகிதம் இவற்றில் எதுவுமல்ல; அதற்குத் தனிக் கணக்கீடு தேவை.

வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் கணக்கெடுப்புகள் காட்டுவது

தேசிய புள்ளிவிவர அலுவலகத்தின் 2025ஆம் ஆண்டின் முதல் ஆறு மாத அறிக்கை, கடனுள்ள குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 9,908,891 எனவும், இது அனைத்துக் குடும்பங்களில் 40.7% எனவும் மதிப்பிட்டது. அனைத்துக் குடும்பங்களுக்குமான சராசரிக் கடன் 144,871 பாட். அதன்பிறகு வெளியான ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் இந்தப் பங்கும் தொகையும் முறையே 42.1% மற்றும் 153,038 பாட் எனப் பதிவானது. இவை வெவ்வேறு காலகட்டங்களை உள்ளடக்கிய மதிப்பீடுகள்; ஒரே நாளுக்கான போட்டிக் கணக்குகள் அல்ல.

ஒரே ஒப்பீடு ஏன் தவறான முடிவுக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடும் என்பதையும் இந்தத் தொடர் காட்டுகிறது:

• 2023: சராசரிக் குடும்பக் கடன் 197,255 பாட்; குடும்பங்களில் 47.9%க்கு கடன் இருந்தது.
• 2025 ஜனவரி முதல் ஜூன் வரை: சராசரிக் கடன் 144,871 பாட்; குடும்பங்களில் 40.7% கடனுடன் இருந்தன.
• 2025 ஜனவரி முதல் டிசம்பர் வரை: சராசரிக் கடன் 153,038 பாட்; குடும்பங்களில் 42.1% கடனுடன் இருந்தன.
• 2026ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் காலாண்டு: மொத்த குடும்பக் கடன் சுமார் 16.4 டிரில்லியன் பாட்; இது GDP-யில் 85.2%க்கு இணையானது.
• 2026 இறுதி: கடன் விகிதம் 84.0% ஆக இருக்கும் என காசிகார்ன் ஆய்வு மையம் கணித்துள்ளது.

2023 முதல் 2025 வரை சராசரிக் கணக்கெடுப்புக் கடன் 44,217 பாட் அல்லது சுமார் 22.4% குறைந்தது. கடனுள்ள குடும்பங்களின் பங்கு 5.8 சதவீதப் புள்ளிகள் குறைந்தது. கணக்கெடுப்பில் காணப்படும் இந்த முன்னேற்றங்கள் உண்மையானவை. ஆனால், எல்லா வருமானக் குழுக்களும் ஒரே அளவில் நிவாரணம் பெற்றன என்பதை அவை உறுதிப்படுத்தவில்லை.

தேசிய சராசரிகளுக்குப் பின்னால் மறையும் இறுக்கமான மாதாந்திர வரவு செலவுகள்

ஆண்டு கணக்கெடுப்புக்காக, அனைத்து மாகாணங்களிலும் உள்ள நகர்ப்புற மற்றும் நகர்ப்புறம் அல்லாத பகுதிகளைச் சேர்ந்த 3,600 கணக்கெடுப்புப் பகுதிகளில், 57,600 குடும்பங்கள் மாதிரியாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. 2025 ஜனவரி முதல் டிசம்பர் வரை ஒவ்வொரு மாதமும் 7ஆம் தேதி முதல் 20ஆம் தேதி வரை நேர்காணல்கள் நடைபெற்றன. இது தேசிய அளவிலான மாதிரிக் கணக்கெடுப்பு; வங்கிக் கடன் பதிவுகளை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்ட கணக்கல்ல.

கணக்கெடுப்பின் கடன் வரையறையில், நிதி நிறுவனங்களிடமிருந்தும் குடும்பத்துக்கு வெளியே உள்ளவர்களிடமிருந்தும் பெறப்பட்டு நிலுவையில் உள்ள கடன்கள், தவணை முறைக் கொள்முதல்கள், கடனில் வாங்கிய பொருட்கள், அடமானக் கடன்கள், அடகுக் கடன்கள், சுழற்சி சேமிப்பு ஏற்பாடுகள் சார்ந்த பொறுப்புகள் ஆகியவை அடங்கும். எனவே, கணக்கெடுப்பு மதிப்பீடுகளுக்கும் மொத்தக் கடன் வழங்கல் புள்ளிவிவரங்களுக்கும் தரவு சேகரிப்பு முறையும் உள்ளடக்கமும் வேறுபடுகின்றன. இவற்றை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதக்கூடாது.

2025இல் சராசரி வருமானம், சராசரிச் செலவைவிட மாதம் 5,888 பாட் அதிகமாக இருந்தது. இந்த இடைவெளியை, கடனுள்ள ஒரு குடும்பத்தின் வழக்கமான பணச் சேமிப்பாகக் கருத முடியாது. வருமானம் மற்றும் செலவுக் கணக்குகளில் பொருளாகப் பெறும் வரவுகளும் அடங்கும். கடன் தவணை செலுத்தும் குடும்பங்களிடம் உள்ளேயும் வெளியேயும் செல்லும் பணத்தையே கடன் திருப்பிச் செலுத்தல் ஆய்வு கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறது.

2023ஐ ஒப்பிடும்போது வருமானமும் குறைந்தது. சராசரி மாதக் குடும்ப வருமானம் 29,030 பாடிலிருந்து 28,308 பாடாகக் குறைந்தது; அதேசமயம் செலவு 23,695 பாடிலிருந்து 22,420 பாடாகக் குறைந்தது. வருமானம் குறையும் நேரத்தில் செலவும் குறைவது, வருவாய் வலுப்பட்டதால் ஏற்பட்ட மீட்சிக்கு இணையானதல்ல.

சில அளவீடுகளில் வருமானப் பகிர்வு மேம்பட்டுள்ளது. மிகக் குறைந்த குடும்ப வருமானக் குழுவில் ஒருவருக்கான சராசரி மாத நடப்பு வருமானம், 2023இல் 3,556 பாடாக இருந்தது; 2025இல் 4,169 பாடாக உயர்ந்தது. குடும்பங்களின் மொத்த நடப்பு வருமானத்தில் இந்தக் குழுவின் பங்கு 8.7%இலிருந்து 9.9%ஆக அதிகரித்தது. அதேவேளை, மிக உயர்ந்த வருமானக் குழுவின் பங்கு 40.0%இலிருந்து 38.0%ஆகக் குறைந்தது. கடனுடன் போராடும் ஏழைக் குடும்பங்கள் பணப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் அதே நேரத்தில் இத்தகைய முன்னேற்றங்களும் நிகழலாம்.

சம்பாதிக்கும் ஒவ்வொரு 100 பாடிலும் 40 பாட் கடன் தவணைக்குச் செல்கிறது

சுமார் 10.4 மில்லியன் கடனுள்ள குடும்பங்களில், கடன் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய பொறுப்புள்ள சுமார் 9.9 மில்லியன் குடும்பங்களை காசிகார்ன் ஆய்வு மையம் பகுப்பாய்வு செய்தது. அவற்றின் சராசரி கடன் சேவை விகிதம் 26.3% ஆக இருந்தது. நிலுவையிலுள்ள மொத்தக் கடன் தொகையை அல்லாமல், வருமானத்தில் கடன் தவணைகள் வகிக்கும் பங்கையே இந்த விகிதம் அளவிடுகிறது.

மாதம் 15,000 பாட் அல்லது அதற்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களுக்கு இந்தச் சராசரி விகிதம் 40.1% ஆக இருந்தது. மற்ற வருமானக் குழுக்களில் இது சுமார் 22% முதல் 24% வரை இருந்தது. 15,000 பாட் வருமானம் பெறும் ஒரு குடும்பம், அந்தக் குழுவின் சராசரி விகிதத்தின்படி கடன் தவணைக்காக 6,015 பாட் செலுத்தினால், பிற செலவுகளுக்கு முன் 8,985 பாட் மீதமிருக்கும்.

வருமானக் குழுக்களுக்குள்ளேயே நிதி அழுத்தம் சமமாக இல்லை. கடன் தவணை செலுத்தும் அனைத்துக் குடும்பங்களில் 15.3% குடும்பங்கள், தங்கள் வருமானத்தில் 40%க்கும் அதிகமான தொகையைத் தவணைகளுக்குச் செலவிட்டன. மாதம் 15,000 பாட் அல்லது அதற்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் குழுவில் இந்தப் பங்கு 23.4% ஆக இருந்தது. ஒரு குழுவின் சராசரியும், குறிப்பிட்ட வரம்பை மீறும் குடும்பங்களின் சதவீதமும், சுமையின் வெவ்வேறு அம்சங்களை விவரிக்கின்றன.

பண வரம்பு என்பது பண வருமானத்துக்கும் பணச் செலவுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு. கடன் தவணை செலுத்தும் குடும்பங்களில் 23.8%க்கு இது எதிர்மறையாக இருந்தது. மாதம் 15,000 பாட் அல்லது அதற்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களில் இந்தப் பங்கு 48.8% ஆக உயர்ந்தது. 15,000 பாடுக்கு மேல், 30,000 பாட் வரை வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களில் 25.0%க்கும், 50,000 பாடுக்கு மேல் வருமானம் ஈட்டுவோரில் 7.1%க்கும் இது எதிர்மறையாக இருந்தது.

பண வரம்பு எதிர்மறையாக இருப்பது, கடன் வாங்கியவர் தவணையைத் தவறவிட்டார் என்று தானாகவே பொருள்படாது. குடும்பங்கள் சேமிப்பிலிருந்து பணம் எடுப்பதன் மூலமோ, செலவைக் குறைப்பதன் மூலமோ, உதவி பெறுவதன் மூலமோ அல்லது வேறு இடத்தில் கடன் வாங்குவதன் மூலமோ பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்கலாம். ஆனால், தற்போதைய பண வருமானம் தற்போதைய செலவுகளை ஈடுகட்டப் போதவில்லை என்றும், மருத்துவச் செலவுகள், பழுதுபார்ப்பு அல்லது பிற அவசரச் செலவுகளுக்கான வாய்ப்பு குறைகிறது என்றும் இது காட்டுகிறது.

மிதமான செலவு உயர்வும் நடுத்தர வருமானக் குடும்பங்களைப் பாதிக்கலாம்

செலவுக் கணிப்புச் சோதனையில், வருமானம் மற்றும் பிற காரணிகளை மாற்றாமல் வைத்து, பணச் செலவு மட்டும் 10% அதிகரிக்கப்படுகிறது. இந்த அனுமானத்தின்படி, கடன் தவணை செலுத்தும் குடும்பங்களில் எதிர்மறைப் பண வரம்புள்ள குடும்பங்களின் பங்கு 23.8%இலிருந்து 36.0%ஆக உயர்கிறது. இது 12.2 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரிப்பு.

சுமார் 9.9 மில்லியன் குடும்பங்களுக்குப் பொருத்திப் பார்த்தால், பண வருமானம் போதாத குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 12 இலட்சம் அதிகரிக்கும். கூடுதலாகப் பாதிக்கப்படும் குடும்பங்களில் ஏறத்தாழ 73% பேர், அதாவது சுமார் 8.8 இலட்சம் குடும்பங்கள், மாதம் 15,000 முதல் 50,000 பாட் வரை வருமானம் ஈட்டுகின்றன. நிதி அழுத்தம் மிக ஏழைக் கடனாளர்களுக்கு அப்பாலும் பரவக்கூடும் என்பதை இந்த முடிவு காட்டுகிறது.

பணச் செலவு 20% அதிகரித்தால், பண வரம்பு எதிர்மறையாக மாறும் கூடுதல் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 25 இலட்சமாகும். 2026இல் செலவுகள் அந்த அளவுக்கு உயரும் என்று இந்த இரு கணிப்புச் சோதனைகளும் முன்னறிவிக்கவில்லை. குறிப்பிட்ட அனுமானங்களின் கீழ் குடும்ப வரவு செலவுகள் எவ்வாறு மாறும் என்பதைக் காட்டும் உணர்திறன் சோதனைகளே இவை; அதிர்ச்சி ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பை மதிப்பிடும் கணக்குகள் அல்ல.

வீடுகளுக்கும் உடைமைகளுக்கும் பழுதுபார்ப்பு தேவைப்படும் வெள்ளச் சேதம், எரிசக்திச் செலவுகள், மருத்துவச் சிகிச்சை மற்றும் எதிர்பாராத பிற கட்டணங்கள் ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து, இதற்கான ஒரு சாத்தியமான காரணியாக இருக்கலாம். தாய்லாந்து வர்த்தக சபைப் பல்கலைக்கழகத்துக்கு உரித்தாக்கப்படும் தனி மதிப்பீடுகள், வெள்ளச் சேதத்தை 22 பில்லியன் முதல் 30 பில்லியன் பாட் வரை கணக்கிடுகின்றன. அந்தப் பொருளாதாரச் சேத மதிப்பீட்டை, குடும்பச் செலவு உயர்வு குறித்த கணிப்புச் சோதனையின் அனுமானத்துக்குப் பதிலாக நேரடியாகப் பயன்படுத்த முடியாது.

யாரால் இன்னும் கடன் பெற முடிகிறது, பணம் எங்கே செல்கிறது

கடன் வழங்கும் நிலவரம் இரு வேறுபட்ட போக்குகளைக் கொண்டுள்ளது. நிலையான வருமானம், சமாளிக்கக்கூடிய ஏற்கெனவே உள்ள கடன் அல்லது அடமானம் வைக்கக்கூடிய சொத்துகள் உள்ள குடும்பங்கள் இன்னும் கடன் பெற முடிகிறது. மாதம் 50,000 பாடுக்கு மேல் வருமானம் ஈட்டுவோர், ஏற்கெனவே உள்ள வீடுகள் மற்றும் அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் உட்பட வீட்டுவசதிக்காகத் தொடர்ந்து கடன் பெறுகின்றனர். வேறு சிலர் சொத்துகளைப் பிணையாக வைக்கின்றனர் அல்லது சேமிப்புக் கூட்டுறவுகள், அடகுக் கடைகளை நாடுகின்றனர்.

இதற்கிடையில், வாகனத் தவணைகள், தொழில், கல்வி மற்றும் பிணையில்லாத பல வகைக் கடன்களுக்கான கடன் வழங்கல், ஓராண்டுக்கு முந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது சுருங்கியுள்ளது. இந்த முரண்பட்ட போக்கை, வெவ்வேறு குழுக்கள் பரந்த பொருளாதார மீட்சியைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்குப் பதிலாக எதிரெதிர் திசைகளில் நகரும் நிலை எனப் பொருள்படும் ‘K வடிவப் போக்கு’ என்று அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றனர்.

2025ஆம் ஆண்டின் நான்காம் காலாண்டுக்கான புள்ளிவிவரங்களின்படி, மொத்தக் குடும்பக் கடன் 16.443669 டிரில்லியன் பாட் ஆக இருந்தது. இது மூன்றாம் காலாண்டைவிட 113.823 பில்லியன் பாட் அதிகம். சேமிப்புக் கூட்டுறவுகளுக்கான கடன் சுமார் 48.8 பில்லியன் பாட் அதிகரித்து 2.534882 டிரில்லியன் பாட் ஆனது. அடகுக் கடன்கள் சுமார் 5.2 பில்லியன் பாட் அதிகரித்து 121.339 பில்லியன் பாட் ஆனது.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்களின்படி, பருவகாலச் சரிசெய்தல் செய்யாத கடன் விகிதம் 86.7% ஆக இருந்தது. 2025 இறுதிக்கான காசிகார்ன் ஆய்வு மையத்தின் அடிப்படை மதிப்பீடு 86.8%. அறிக்கைகளில் 0.1 சதவீதப் புள்ளி வேறுபாடு உள்ளது; அதற்கான காரணம் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. நான்காம் காலாண்டுக்கான கணக்கில், பருவகாலச் சரிசெய்தல் செய்யப்பட்ட விகிதம் 86.6% இலிருந்து 86.3% ஆகக் குறைந்ததாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. மீண்டும் நிகழும் நாள்காட்டி சார்ந்த விளைவுகளைப் பருவகாலச் சரிசெய்தல் நீக்குவதால், இந்தத் தொடரைச் சரிசெய்யப்படாத ஒப்பீட்டிலிருந்து தனியாகக் கருத வேண்டும்.

தனிநபர் நுகர்வுக் கடன் சுமார் 12.72 டிரில்லியன் பாட்; மொத்தக் கடனில் ஏறத்தாழ 77%. தொழில் அல்லது வருமானம் ஈட்டுவதற்கான கடன் சுமார் 2.90 டிரில்லியன் பாட். நுகர்வுக் கடன் பிரிவில் வீட்டுவசதியும் பிற கொள்முதல்களும் அடங்குகின்றன. எனவே, அந்தக் கடன் முழுவதையும் அன்றாடச் செலவுகளைச் சமாளிக்கப் பெறப்பட்ட கடன் எனக் கூற முடியாது.

சிறிய முறைசாராக் கடன் நிலுவைகளும் பல குடும்பங்களைப் பாதிக்கலாம்

கடனுள்ள குடும்பங்களில் 93.4% குடும்பங்கள் முறைசார்ந்த வழிகளில் மட்டுமே கடன் வாங்கியதாகவும், 4.6% குடும்பங்கள் முறைசாரா வழிகளில் மட்டுமே கடன் வாங்கியதாகவும், 2.0% குடும்பங்கள் இரு வழிகளிலும் கடன் வாங்கியதாகவும் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு கண்டறிந்தது. கடைசி இரு பிரிவுகளிலும் சேர்த்து 691,667 குடும்பங்கள் இருந்தன. அனைத்துக் குடும்பங்களையும் கணக்கில் கொண்டால், சராசரி முறைசாராக் கடன் 2,272 பாட்; முறைசார்ந்த கடன் 150,766 பாட்.

முறைசாராக் கடனின் மொத்தத் தொகை குறைவாக இருப்பதால், அதைப் பயன்படுத்தும் குடும்பங்களுக்கு அது முக்கியமற்றதாகிவிடாது. உதவி கிடைப்பது குறைவாக இருத்தல், கடன் வாங்கியோரை அணுகுவதில் சிரமம், சட்டவிரோதக் கடன் வழங்கலுக்கு எதிரான அமலாக்கம் பலவீனமாக இருத்தல் ஆகியவை கடன் தீர்வுக்கான தடைகள் என க்ருங்ஸ்ரீ ஆய்வின் நிறுவனப் பகுப்பாய்வு அடையாளம் காட்டுகிறது.

அறிக்கையிடப்பட்ட பிற கடன் புள்ளிவிவரங்களும், மேலும் கடன் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் எவ்வளவு குறைவாக உள்ளன என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தாய்லாந்தின் 27 மில்லியன் கடன் வாங்கியோரில், நிதி நிலை மேலும் கடன் பெறும் அளவுக்கு ஆரோக்கியமாக இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டவர்கள் சுமார் 5 மில்லியன் பேர் மட்டுமே; இது ஏறத்தாழ 19%. இவை கடன் வாங்கிய நபர்களின் எண்ணிக்கைகள்; குடும்பங்களின் எண்ணிக்கைகள் அல்ல. எனவே, கணக்கெடுப்பில் பதிவான 10.4 மில்லியன் கடனுள்ள குடும்பங்களுடன் இவற்றை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது.

இப்போது பொருட்களை வாங்கிப் பின்னர் பணம் செலுத்த அனுமதிக்கும் சேவைகளுக்கான கணக்குகள், 2021இல் 620,000 ஆக இருந்தது; 2025இல் 6.3 மில்லியனாக, அதாவது முந்தைய எண்ணிக்கையைவிட சுமார் பத்து மடங்காக உயர்ந்தது. நிலுவைக் கடன்கள் 40.7 பில்லியன் பாட் ஆனது. கணக்குகளின் எண்ணிக்கை உயர்ந்தது என்பதால் தனிப்பட்ட பயனாளர்களின் எண்ணிக்கையும் அதே அளவில் உயர்ந்தது என்று கூற முடியாது; ஒருவர் பல கணக்குகளை வைத்திருக்கலாம்.

பிராந்தியக் கடனும் குடும்பச் சொத்துகளும் வெவ்வேறு கதைகளைக் கூறுகின்றன

2025ஆம் ஆண்டின் முதல் ஆறு மாதங்களை உள்ளடக்கிய கணக்கெடுப்பில், குடும்பத்திற்கான சராசரிக் கடன் வடகிழக்குப் பிராந்தியத்தில் அதிகபட்சமாக 162,607 பாட் ஆக இருந்தது. தேசிய சராசரி 144,871 பாட். அங்கு சராசரி மாத வருமானம் 22,980 பாட்; தேசிய சராசரியான 28,151 பாடைவிடக் குறைவு.

தொழிலும் நிலவரத்தை மாற்றுகிறது. வேளாண்மை, வனவியல், மீன்பிடித் தொழிலாளர்கள், கணக்கெடுப்பில் பதிவான தங்கள் வருமானத்தில் 86.3%ஐச் செலவிட்டனர்; தேசிய அளவில் இது 78.1%. அவர்களின் சராசரிக் கடன் 55,537 பாட். மேலாளர்கள் மற்றும் தொழில்முறைப் பணியாளர்களிடம் பதிவான 386,470 பாடைவிட இது மிகவும் குறைவு. ஆகவே, கடன் தொகை குறைவாக இருந்தாலும், வரவு செலவுத் திட்டம் மேலும் நெருக்கடியாக இருக்கலாம்.

சில கடனாளர்கள் மற்றவர்களைவிடச் சிறப்பாகச் சமாளிக்க முடிவதற்கான காரணத்தைச் சொத்துகள் விளக்குகின்றன. க்ருங்ஸ்ரீ ஆய்வு மையம், தான்சின் கிளின்தானோம் எழுதிய குடும்பச் செல்வப் பகுப்பாய்வை 2025 அக்டோபர் 1 அன்று வெளியிட்டது. 2021 முதல் 2023 வரையிலான கணக்கெடுப்புத் தரவுகளை ஆய்வு செய்த இந்த அறிக்கையின்படி, வைப்புத்தொகைகள் மற்றும் நிதித் தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தக்கூடிய பிற சொத்துகளை உள்ளடக்கிய திரவச் சொத்துகள், ஒரு குடும்பத்துக்கு ஆண்டுக்கு சராசரியாக 8,218 பாட் அதிகரித்தன.

மாதம் 20,000 பாடுக்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களுக்கு இந்த அதிகரிப்பு ஆண்டுக்கு 2,000 பாடுக்குக் குறைவாக இருந்தது. 10,000 பாடுக்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டுவோரிடம், ஒரு குடும்பத்துக்கான சொத்து மற்றும் வாகனங்களின் மதிப்பு ஆண்டுக்கு சராசரியாக 82,294 பாட் சரிந்தது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் முந்தைய ஆண்டுகளுக்குரியவை. இருப்பினும், பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட பண வரம்பு ஆய்வும் சுட்டிக்காட்டும் பலவீனத்தை இவை வெளிப்படுத்துகின்றன: செலவுகள் அதிகரிக்கும்போது பயன்படுத்துவதற்கான சேமிப்பு குறைவாக இருப்பது.

பணவீக்கத்தைக் கணக்கில் கொண்ட பிறகு, 2024இல் தொழிலாளர்களின் வருமானம் பெருந்தொற்றுக்கு முந்தைய அளவைவிட 3.2% அதிகமாக இருந்ததாகவும் அதே ஆய்வு கண்டறிந்தது. மாதம் 7,800 பாடுக்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் தொழிலாளர்களுக்கு இது 18.5% குறைவாக இருந்தது. வைப்புத்தொகை குறித்த புள்ளிவிவரங்கள் நபர்களைப் பற்றியவை அல்ல; கணக்குகளைப் பற்றியவை. மொத்தத்தில் 134,097,089 கணக்குகள், அதாவது 97.4%, 500,000 பாடுக்குக் குறைவான தொகையை வைத்திருந்தன. இந்தக் குழுவின் உபரி சேமிப்பு குறைந்து வந்தது.

கடன் மறுசீரமைப்புடன் வருமானமும் உயர்ந்தால்தான் நிவாரணம்

கடன் மறுசீரமைப்பும் வட்டிச் சுமையைக் குறைப்பதும் நிவாரணம் அளிக்கலாம். ஆனால், வருமானம் பலவீனமாக இருப்பதையோ வேலைவாய்ப்பில் நிலைத்தன்மையின்மையையோ அவை தீர்க்காது என க்ருங்ஸ்ரீ ஆய்வு மையம் கூறுகிறது. தவணை நிறுத்திவைப்பு வட்டியைத் தொடர்ந்து குவிக்கச் செய்யலாம் என்றும், வருமானம் மோசமடைந்தாலும் திருப்பிச் செலுத்தும் பதிவு இன்னும் நன்றாக இருக்கும் கடனாளர்களுக்கு சில உதவித் திட்டங்கள் கிடைக்காமல் போகலாம் என்றும் அதன் பகுப்பாய்வு எச்சரிக்கிறது.

நிறுவனப் பகுப்பாய்வை எழுதிய தான்சின் கிளின்தானோம், இந்த நிதி அழுத்தங்களைச் செலவின மீட்சியுடன் நேரடியாக இணைத்துக் கூறுகிறார்:

பெரும்பாலான குடும்பங்கள் நிதி ரீதியாகப் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் தொடர்ந்தால், உள்நாட்டுப் பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளும் குடும்பச் செலவினங்களும் முழுமையாக மீள முடியாது.

மேலும் நிலையான வேலைவாய்ப்பு, தொழிலாளர் திறன்கள், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு, வலுவான நலப் பாதுகாப்பு, கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனை அடிப்படையாகக் கொண்ட கடன் மறுசீரமைப்பு ஆகியவை முன்மொழியப்பட்டுள்ளன. இவை பரிந்துரைகளே தவிர, புதிதாக இயற்றப்பட்ட நடவடிக்கைகளோ அறிவிக்கப்பட்ட உறுதிமொழிகளோ அல்ல.

பரந்த பொருளாதாரக் கவலையையும் அளவிட முடியும். குடும்பக் கடன், வளர்ச்சி அதன் சாத்தியமான 2.7% விகிதத்துக்குத் திரும்புவதைத் தடுக்கக்கூடும் என தாய்லாந்து வங்கி எச்சரித்ததாகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. தாய்லாந்து வர்த்தக சபைப் பல்கலைக்கழகம் குறிப்பிட்ட 2026ஆம் ஆண்டுக்கான கணிப்பு 2.2% முதல் 2.5% வரை. வளர்ச்சிக் குறைவுக்கு கடன் மட்டுமே எவ்வளவு காரணம் என்பதை இந்த இரு புள்ளிவிவரங்களில் எதுவும் உறுதிப்படுத்தவில்லை.

அடுத்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அளவுகோல் 2026 இறுதி. அப்போது 84.0% என்ற கடன் விகிதக் கணிப்பை மதிப்பிடலாம். புதிதாக அறிவிக்கப்பட்ட விசாரணைக் கூட்டமோ, கொள்கை வாக்கெடுப்போ, உதவிக்கான காலக்கெடுவோ எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. குடும்ப நிதிநிலை மேம்பட்டுள்ளதா என்பதைத் தீர்மானிக்க, தேசியக் கடன் விகிதம் குறைவதை மட்டும் அல்லாமல், வருமானம் உயர்வது, கடன் தவணைகள் சமாளிக்கக்கூடியதாக இருப்பது, பணச் சேமிப்பு அதிகரிப்பது ஆகியவற்றுக்கான ஆதாரங்கள் தேவை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2026ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் காலாண்டில் குடும்பக் கடன் சுமார் 16.4 டிரில்லியன் பாட்; இது GDP-யில் 85.2%.
• 2025ஆம் ஆண்டின் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு, 10,443,678 குடும்பங்களுக்கு கடன் இருப்பதாக மதிப்பிட்டது; இது அனைத்துக் குடும்பங்களிலும் 42.1%.
• கடன் தவணை செலுத்தி, மாதம் 15,000 பாட் அல்லது அதற்குக் குறைவாக வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களில் 48.8%க்கு எதிர்மறைப் பண வரம்பு இருந்தது.
• செலவுகள் 10% அதிகரிக்கும் என்ற கணிப்புச் சோதனையில், மேலும் சுமார் 12 இலட்சம் குடும்பங்கள் பணப் பற்றாக்குறைக்குத் தள்ளப்படும்; அவர்களில் பெரும்பாலோர் நடுத்தர வருமானக் குழுவினர்.
• 2023 முதல் 2025 வரை சராசரிக் கணக்கெடுப்புக் கடன் குறைந்தது. இருப்பினும், வருமானம், கடன் பெறும் வாய்ப்பு, நிதிச் சேமிப்பு ஆகியவற்றில் ஏற்றத்தாழ்வு நீடிக்கிறது.
• 2026 இறுதிக்கான 84.0% என்ற கடன் விகிதக் கணிப்பு மட்டும், குடும்ப நிதிநிலை மீண்டுவிட்டதை உறுதிப்படுத்தாது.