எரிசக்திச் செலவுகள் உயர்ந்து, செயற்கை நுண்ணறிவுக்கான தேவை பெருகும் நிலையில், ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு நிதியளிப்புச் சோதனையை எதிர்கொள்கிறது

ஒப்புதலுக்கும் செயல்பாட்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை இந்தோனேசியாவின் ஆறு திட்டங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன

இந்தோனேசியாவிலிருந்து தூய மின்சாரத்தை இறக்குமதி செய்யும் ஆறு திட்டங்களுக்கு சிங்கப்பூர் நிபந்தனையுடன் உரிமம் வழங்கியுள்ளது. ஆனால், அந்த ஒப்புதல்களுக்கும் செயல்பாட்டுக்கு வரும் மின்சார இணைப்புகளுக்கும் இடையே அடிப்படை நிதியளிப்புச் சிக்கல் ஒன்று உள்ளது: இந்தோனேசிய ஏற்றுமதியாளர்கள் ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் தங்கள் அனுமதிகளைப் புதுப்பிக்க வேண்டும். அதிக செலவிலான மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மற்றும் மின்பரிமாற்றக் கம்பிகளுக்கு நிதியளிக்கும் வங்கிகள், கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்குத் தேவையான நீண்ட காலம் திட்டங்கள் மின்சாரத்தைத் தொடர்ந்து விற்கும் என்ற நம்பிக்கையைப் பெற வேண்டும்.

அரசியல் லட்சியத்துக்கும் நம்பகமான வணிக விதிகளுக்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளியே இப்போது ஆசியான் மின் கட்டமைப்பின் (APG) நிலையை வரையறுக்கிறது. ஜூலை 2026-இல் கருத்துக் கணிப்பு நடத்தப்பட்ட 514 பிராந்திய வணிக முடிவெடுப்பாளர்களில் 70%-க்கும் அதிகமானோர், கணிசமான முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் முதலீடு செய்யவும் விரிவாக்கம் செய்யவும் தங்கள் விருப்பம் அதிகரிக்கும் என்று தெரிவித்தனர். இதற்கிடையில், 2035-ஐத் தாண்டி ஏற்படும் ஒவ்வோர் ஆண்டு தாமதமும் பிராந்தியத்துக்கு 2.6 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் இழப்பை ஏற்படுத்தும் என எரிசக்தி ஆய்வு நிறுவனமான எம்பர் மதிப்பிடுகிறது.

சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA), 2026 மார்ச் 10 அன்று வெளியிட்ட தனது ஆசியான் மின் கட்டமைப்புக்கான நிதியளிப்பு அறிக்கையில் இந்தச் சவாலின் மையமாக நிதியளிப்பைக் குறிப்பிட்டது. அடுத்த 15 ஆண்டுகளில் முதலீட்டை கணிசமாக அதிகரிக்க வேண்டும் என்றும், பெருகிவரும் லட்சியமும் சிக்கலும் கொண்ட மின் இணைப்புத் திட்டங்களுக்கு ஏற்ப நிதியளிப்பு அணுகுமுறைகளும் வணிக மாதிரிகளும் வளரவில்லை என்றும் அது வலியுறுத்துகிறது.

உயரும் எரிசக்திக் கட்டணங்கள், அமெரிக்கா-ஈரான் போருடன் தொடர்புடைய இடையூறுகள், செயற்கை நுண்ணறிவுக் கட்டமைப்பின் விரிவாக்கம் ஆகியவை திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதற்கான அழுத்தத்தை அதிகரித்துள்ளன. மின்சாரத்தைத் தூய்மையானதாகவும், மலிவானதாகவும், மேலும் பாதுகாப்பானதாகவும் ஒரே நேரத்தில் மாற்றுமாறு அரசாங்கங்களிடம் கோரப்படுகிறது. வீடுகள், தொழிற்சாலைகள், தரவு மையங்கள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தவரை, பிராந்திய ஒப்பந்தங்கள் நம்பகமான மின்சாரத்தை வழங்குகின்றனவா அல்லது நிபந்தனையுடன் கூடிய ஒப்புதல்களின் இன்னொரு சுற்றாகவே முடிகின்றனவா என்பதே நடைமுறைச் சோதனையாகும்.

ஒவ்வொரு இணைப்பாக, பிராந்திய மின் கட்டமைப்பு உருவாகிறது

1997-இல் ஆசியான் தனது ஆசியான் தொலைநோக்கு 2020 திட்டத்தின் கீழ் இந்த மின் கட்டமைப்பை முன்மொழிந்தது. இந்த முயற்சி, இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான இணைப்புகளில் தொடங்கி, சிறிய நாடுகளின் குழுக்களை உள்ளடக்கிய ஏற்பாடுகளாக வளர்ந்துள்ளதாக ஆசியான் எரிசக்தி மையம் தனது மின் கட்டமைப்பு மேலோட்டத்தில் விவரிக்கிறது. பிராந்திய எரிசக்திப் பாதுகாப்பு, மீள்திறன், இணைப்பை வலுப்படுத்துவதே இதன் நோக்கம்.

2025 நவம்பர் 27 அன்று வெளியிடப்பட்ட மையத்தின் 2025 மின் கட்டமைப்பு புதுப்பிப்பு அறிக்கை, மின் இணைப்புத் திறன், தாக்கங்கள், மின்சார வர்த்தகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. 2025-க்குள், முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்ட 18 மின் இணைப்புத் திட்டங்களில் ஒன்பது செயல்பாட்டுக்கு வந்திருந்தன; அவை சுமார் 10 ஜிகாவாட் (GW) திறனை வழங்கின. 2040-க்குள் மேலும் 13.7 GW திறன் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

மின் இணைப்பு என்பது தனித்தனி மின் கட்டமைப்புகளுக்கு இடையே மின்சாரம் செல்ல உதவும் மின்பரிமாற்ற இணைப்பாகும். ஒரு ஜிகாவாட் என்பது 1,000 மெகாவாட் (MW) ஆகும். உபரி மின்சார உற்பத்தி கொண்ட நாடு, அதிக மின்சாரம் தேவைப்படும் அண்டை நாட்டுக்கு விற்க இத்தகைய இணைப்புகள் உதவுகின்றன. இதனால், சாத்தியமான ஒவ்வொரு பற்றாக்குறையையும் சமாளிக்கத் தேவையான அளவு மின் நிலையங்களைத் தனித்தனியாக ஒவ்வொரு நாடும் அமைக்க வேண்டியதில்லை.

ஆசியானின் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வளங்கள் இந்தப் பரிமாற்றத்தை ஈர்ப்புடையதாக்குகின்றன. லாவோஸ், வியட்நாமில் நீர்மின்சார வளங்கள் உள்ளன; இந்தோனேசியாவிலும் பிலிப்பீன்ஸிலும் புவிவெப்ப ஆற்றல் கிடைக்கிறது; மலேசியாவிலும் தாய்லாந்திலும் சூரிய மின்சாரத்துக்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்புகளும் செயல்பாட்டு விதிகளும் மின்சாரப் பாய்ச்சலைக் கையாளக்கூடியவையாக இருந்தால், இந்த வளங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வது காற்று மற்றும் சூரிய ஒளியில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சமநிலைப்படுத்த உதவும்.

வணிக ஆர்வம் அதிகம்; ஆனால் நம்பிக்கை வேறுபடுகிறது

இந்தோனேசியா, மலேசியா, பிலிப்பீன்ஸ், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் காந்தர் நிறுவனம் ஜூலை மாதக் கருத்துக் கணிப்பை நடத்தியது. அக்டோபர் 12 அன்று வெளியிடப்பட்ட அதன் முடிவுகளில் 514 நிறுவனங்கள் இடம்பெற்றன. அவற்றில் சுமார் 60% பெரிய நிறுவனங்களாகவும், 40% சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களாகவும் இருந்தன. பதிலளித்தவர்களில் உரிமையாளர்கள், மூத்த நிர்வாகிகள், எரிசக்தி அல்லது நிலைத்தன்மை உத்திக்குப் பொறுப்பான முடிவெடுப்பாளர்கள் அடங்குவர்.

முதலீட்டுப் பயன்கள் குறித்துப் பதிலளித்தவர்களில் இந்தோனேசியர்கள் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் இருந்தனர்: ஆசியான் மின் கட்டமைப்பில் கணிசமான முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால் முதலீடு செய்யவும் விரிவாக்கம் செய்யவும் தங்கள் விருப்பம் அதிகரிக்கும் என்று 84% பேர் தெரிவித்தனர். பிலிப்பீன்ஸிலும் மலேசியாவிலும் இந்த விகிதம் தலா 70% ஆக இருந்தது.

திட்டங்கள் எப்போது நிறைவேறும் என்ற எதிர்பார்ப்புகள் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. வியட்நாமில் 80% பேர் மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் கணிசமான முன்னேற்றம் ஏற்படும் என எதிர்பார்த்தனர். பிலிப்பீன்ஸிலும் மலேசியாவிலும் இது 54% ஆக இருந்தது; 26 சதவீதப் புள்ளிகள் வித்தியாசம். மின் கட்டமைப்புக்கான வலுவான வணிகக் காரணத்தை நிறுவனங்கள் காண்கின்றன; அதே நேரத்தில் அதன் நடைமுறைச் சிக்கல்களை அரசாங்கங்கள் எவ்வளவு விரைவில் தீர்க்கும் என்பதில் எச்சரிக்கையுடனும் உள்ளன.

எரிசக்திச் செலவுகள் இந்த ஆர்வத்துக்கான காரணத்தை விளக்குகின்றன. 2026 தொடங்கியதிலிருந்து 79% பேர் எரிசக்திச் செலவுகள் உயர்ந்துள்ளதாகக் கூறினர்; பெரும்பாலானவர்களுக்கு 10% முதல் 29% வரை உயர்வு ஏற்பட்டிருந்தது. 53% பேர் கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் திட்டங்களைத் தாமதப்படுத்தியிருந்தனர் அல்லது அவற்றுக்கு அளித்த முன்னுரிமையைக் குறைத்திருந்தனர்; 26% பேர் அவற்றை விரைவுபடுத்தியிருந்தனர். கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்றவர்களில் 87% பேர் ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு தொடர்பான முன்னேற்றங்களைக் கண்காணித்து வந்தனர்; அவர்களில் 49% பேர் அவற்றை மிக நெருக்கமாகப் பின்தொடர்ந்தனர்.

மின்சார உரிமத்தைவிடக் கூடுதலாகக் கடன் வழங்குவோருக்கு என்ன தேவை?

இந்தோனேசியாவின் ஐந்தாண்டு அனுமதிப் புதுப்பிப்பு நிபந்தனை, திட்டங்கள் நிதியளிப்புக்கு ஏற்றதாக இருக்க வேண்டும் என்று முதலீட்டாளர்கள் கூறுவதன் பொருளை எடுத்துக்காட்டுகிறது. நம்பகமான அனுமதிகள், வாடிக்கையாளர்கள், வருவாய் ஆகியவை போதிய அளவில் இருப்பதால் நிதியை ஈர்க்கக்கூடிய திட்டமே நிதியளிப்புக்கு ஏற்ற திட்டமாகும். ஒரு மின் நிலையமோ கடலடிக் கம்பியோ பல தசாப்தங்கள் செயல்படக்கூடும். எனவே, அனுமதிகளை மீண்டும் மீண்டும் புதுப்பிப்பதில் உள்ள நிச்சயமற்ற தன்மை, தொடக்கத்திலேயே கடன் வழங்குவதற்கான விருப்பத்தைப் பாதிக்கிறது.

இந்தோனேசியாவிலிருந்து மின்சாரத்தை இறக்குமதி செய்யும் சிங்கப்பூரின் திட்டங்களில், அரசுகளுக்கு இடையிலான அமலாக்கத்தக்க மின்சார வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் எல்லை தாண்டி புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திச் சான்றிதழ்களை அங்கீகரிப்பது தொடர்பான இடைவெளிகளும் உள்ளன. நிறுவனங்கள் வாங்கும் தூய்மையான எரிசக்தியைக் கணக்கில் காட்ட உதவும் வகையில், மின்சார உற்பத்தியின் புதுப்பிக்கத்தக்க பண்புகளை அந்தச் சான்றிதழ்கள் பதிவு செய்கின்றன.

மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்புகளுக்கான அணுகல், மின்சாரத்தைக் கொண்டு செல்வதற்கான கட்டணங்கள், விலை நிர்ணயம், விநியோகம் தடைபடும்போது யாருக்குப் பொறுப்பு என்பவற்றிலும் அரசாங்கங்கள் உடன்பட வேண்டும். மற்றொரு நாட்டின் மின்சாரத்தை உள்நாட்டு மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்பின் வழியாகக் கொண்டு செல்வது பொதுவாக ‘வீலிங்’ எனப்படுகிறது. அந்தச் சேவைக்கான கட்டணத்தை யார் செலுத்துவார்கள், பற்றாக்குறை ஏற்படும்போது என்ன நடக்கும் என்பதை ஏற்றுமதியாளர்கள், வழித்தட மின்சார நிறுவனங்கள், வாங்குபவர்கள் என அனைவரும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.

மார்ச் மாத அறிக்கையில், முதலீட்டாளரின் பார்வையில் இருந்து இந்தச் சிக்கல்களை IEA அணுகுகிறது: நடைமுறையில் மின் இணைப்புகளுக்கு எவ்வாறு நிதியளிக்கப்படுகிறது, மேலும் பல்வேறு முதலீட்டாளர்களை ஈர்க்க என்ன மாற்றப்பட வேண்டும் என்பவற்றை அது ஆராய்கிறது. மணிலாவில் நடைபெற்ற 44-ஆவது ஆசியான் எரிசக்தி அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில், திட்டத் தயாரிப்புப் பணிகளை விரைவுபடுத்தவும், திட்டங்களை நிதி நிறைவு நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லத் தெளிவான விதிகளை உருவாக்கவும் அமைச்சர்கள் வலியுறுத்தினர். நிதி ஒப்பந்தங்கள் முடிவடைந்து, நிதி கிடைக்கக்கூடிய நிலையை நிதி நிறைவு என்கிறார்கள்.

வழித்தட நாடுகள் ஏன் முக்கியம் என்பதை லாவோஸ் பாதை காட்டுகிறது

லாவோஸ்-தாய்லாந்து-மலேசியா-சிங்கப்பூர் மின் ஒருங்கிணைப்புத் திட்டம், பல நாடுகளைக் கடந்து மின்சாரத்தை வர்த்தகம் செய்வதற்கான வாய்ப்பையும், அதைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்துவதில் உள்ள சிரமத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. லாவோஸில் உற்பத்தியாகும் நீர்மின்சாரம் தாய்லாந்து மற்றும் மலேசியாவின் மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்புகள் வழியாக சிங்கப்பூரைச் சென்றடைகிறது. இதனால், இரு வழித்தட நாடுகளுக்கும் இன்றியமையாத பங்கு உள்ளது.

இந்தத் திட்டம் 2014-இல் முன்னோடித் திட்டமாகத் தொடங்கப்பட்டு, 2022-இல் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது. 2024-இல் அதை நீட்டிப்பது தொடர்பாக, தாய்லாந்து மற்றும் மலேசியா வழியான மின்பரிமாற்ற ஏற்பாடுகளில் கருத்து வேறுபாடுகள் எழுந்தன. அவை 2026 ஜனவரியில் தீர்க்கப்பட்டன.

ஏற்கெனவே உள்ள வழித்தடம்கூட உருவாக எவ்வளவு காலம் ஆகலாம் என்பதை முக்கிய நிகழ்வுகள் காட்டுகின்றன:

• 1997: ஆசியான் தொலைநோக்கு 2020 திட்டத்தின் கீழ் பிராந்திய மின் கட்டமைப்பை ஆசியான் முன்மொழிந்தது.
• 2014: லாவோஸ்-தாய்லாந்து-மலேசியா-சிங்கப்பூர் முன்னோடித் திட்டம் தொடங்கியது.
• 2022: நான்கு நாடுகள் வழியான மின்சார வர்த்தகம் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது.
• 2024: வழித்தட ஏற்பாடுகள் குறித்த கருத்து வேறுபாடுகளால் புதுப்பிப்புப் பணி பாதிக்கப்பட்டது.
• 2025: மின்சாரப் பரிமாற்றத் திறன் 100 MW-இலிருந்து 200 MW-ஆக உயர்த்தப்பட்டது.
• ஜனவரி 2026: மின்பரிமாற்றம் தொடர்பான கருத்து வேறுபாடுகள் தீர்க்கப்பட்டன.

தொடக்கத்தில் 100 MW ஆக இருந்த மின்சார வர்த்தகத்தை 300 MW-ஆக உயர்த்துவது முந்தைய திட்டமிடலில் எதிர்பார்க்கப்பட்டது; பின்னர் குறிப்பிடப்பட்ட திறன் 200 MW ஆகும். இந்த வழித்தடத்தின் அனுபவம், எதிர்காலத் திட்டங்களுக்கான தெளிவான பணியை முன்வைக்கிறது: புதுப்பிப்புக்கான விதிமுறைகள் உட்பட, மின்சாரம் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்பையும் ஒப்பந்தங்கள் உள்ளடக்க வேண்டும்.

உடனடி செயல்பாட்டுச் சோதனையாக சிங்கப்பூர்

குறைந்த கரியமில வாயு வெளியேற்றத்துடன் உற்பத்தி செய்யப்படும் சுமார் 6 GW மின்சாரத்தை 2035-க்குள் இறக்குமதி செய்வதை சிங்கப்பூர் இலக்காகக் கொண்டுள்ளது; முந்தைய இலக்கு 4 GW ஆக இருந்தது. குறைந்த நிலப்பரப்பும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வளங்களும் இருப்பதால், இயற்கை எரிவாயுவைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதில் இறக்குமதி முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. சிங்கப்பூரின் மின்சார உற்பத்தியில் சுமார் 95% இயற்கை எரிவாயுவிலிருந்து கிடைக்கிறது.

பல நாடுகளை உள்ளடக்கிய வகையில் திட்டங்களின் வரிசை விரிவடைந்துள்ளது. 2023-இல் அறிவிக்கப்பட்ட நிபந்தனை ஒப்பந்தங்களில், இந்தோனேசியாவிலிருந்து 2,000 MW வரையிலான சூரிய மின்சாரம், வியட்நாமிலிருந்து 1,200 MW கடலோரக் காற்றாலை மின்சாரம், கம்போடியாவிலிருந்து சூரிய மின்சாரம், காற்றாலை மின்சாரம், நீரை மேலேற்றிச் சேமிக்கும் நீர்மின்சாரம் ஆகியவற்றின் மூலம் 1,000 MW மின்சாரம் அடங்கும். நீரை மேலேற்றிச் சேமிக்கும் முறையில், மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தி நீரை மேல்நோக்கி அனுப்பி, பின்னர் மின்சாரம் தேவைப்படும்போது விசையாழிகள் வழியாக வெளியேற்றுகிறார்கள்.

நிபந்தனையுடன் வழங்கப்பட்ட ஒப்புதல்களும் உரிமங்களும் இருந்தபோதிலும், 6 GW இலக்கை சிங்கப்பூர் எட்டாது என வுட் மெக்கன்சி கணிக்கிறது. நிதியளிப்பு, மின் உற்பத்திக் கட்டுமானம், மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்பு, மின்சார விநியோகத்துக்கான வணிக விதிகள் ஆகியவற்றை முடிப்பதே இன்னும் எஞ்சியுள்ள பணிகள்.

திட்டமிடப்பட்ட மின் இணைப்புகளை நிறைவு செய்வதன் மூலம் 2035-க்குள் சிங்கப்பூரின் மின்சாரத் தேவையில் கிட்டத்தட்ட பாதியைப் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியால் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என எம்பர் மதிப்பிடுகிறது. ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு இல்லையெனில், அதே ஆண்டுக்குள் எரிவாயு மூலம் இயங்கும் கூடுதலாக 300 MW மின் உற்பத்தித் திறன் சிங்கப்பூருக்குத் தேவைப்படும் என அதன் மாதிரிக் கணக்கீடுகள் காட்டுகின்றன.

ரிஸ்டாட் எனர்ஜியின் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மற்றும் மின்சார ஆய்வு ஆய்வாளர் நேவி சஹ்யா வினோஃபா, சிங்கப்பூரின் இறக்குமதித் திட்டங்கள் செயல்பாட்டை நடைமுறையில் நிரூபிக்கவும், புருணே-இந்தோனேசியா-மலேசியா-பிலிப்பீன்ஸ் மின் ஒருங்கிணைப்புத் திட்டம் உள்ளிட்ட பிற வழித்தடங்களுக்குத் துணைபுரியவும் வாய்ப்பளிப்பதாகக் கருதுகிறார்.

"திட்டங்களை வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்துவது முதலீட்டாளர் நம்பிக்கையை வளர்த்து, மேலும் பல எல்லை தாண்டிய திட்டங்களுக்கு முன்மாதிரியாக அமையும்," என்று அவர் கூறினார்.

மலேசியாவின் தரவு மையங்கள் மின்கட்டமைப்புக்கு முன்னறிவிப்புகளைச் சவாலாக்குகின்றன

புதிய தேவை மின்சாரத் திட்டமிடலை எவ்வளவு விரைவாக மாற்றக்கூடும் என்பதை மலேசியா காட்டுகிறது. 2025 செப்டம்பருக்குள், 49 தரவு மையங்கள் டெனாகா நேஷனலுடன் மின்சார விநியோக ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டிருந்தன. அவற்றின் அதிகபட்சத் தேவை சுமார் 7.1 GW என மதிப்பிடப்பட்டது. உண்மையான மின்நுகர்வு சுமார் 710 MW-ஐ எட்டியிருந்தது; 2024 இறுதியில் அது 405 MW ஆக இருந்தது. இது ஏறத்தாழ 75% உயர்வாகும்.

2030-க்குள் தரவு மையங்களின் மின்தேவை 12.9 GW-ஐயும், 2040-க்குள் 20.9 GW-ஐயும் எட்டக்கூடும் என்று மலேசிய அரசு மதிப்பிடுகிறது. 2025 செப்டம்பரில் உண்மையில் பயன்படுத்தப்பட்ட 710 MW, விநியோக ஒப்பந்தங்கள் உள்ளடக்கிய 7.1 GW-இல் சுமார் பத்தில் ஒரு பங்காகும். இதனால், தரவு மையங்கள் வளர்ச்சியடையும்போது ஏற்படக்கூடிய பெரும் தேவை உயர்வை முன்னிட்டு மின்சார நிறுவனங்கள் திட்டமிட வேண்டியுள்ளது.

பிராந்திய மின்சார வர்த்தகத்தில் மலேசியாவுக்கு வசதியான புவியியல் அமைப்பும் உள்ளது. தீபகற்ப மலேசியா தாய்லாந்துடனும் சிங்கப்பூருடனும் இணைகிறது; சரவாக், இந்தோனேசியாவின் மேற்கு கலிமந்தானுடன் இணைகிறது. ஆசியான் மின் கட்டமைப்பின் மூன்று முக்கிய துணை அமைப்புகளில் இரண்டிலும் பரவியுள்ள ஒரே ஆசியான் பொருளாதாரம் மலேசியாதான். சிங்கப்பூருக்கு புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தை விற்பனை செய்வதற்கான தொடக்க வாய்ப்பை எனர்ஜி எக்ஸ்சேஞ்ச் மலேசியா வழங்குகிறது.

தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் தரவு மையங்களின் மின்தேவை 2024 முதல் 2030 வரை இருமடங்குக்கும் அதிகமாகும் என IEA கணிக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு மின்சாரத்தை வாங்க ஒப்புக்கொள்வதன் மூலம், பெரிய வாடிக்கையாளர்கள் புதிய மின் உற்பத்திக்கான நிதியளிப்புக்கு உதவ முடியும். மலேசியாவில், அதிகபட்சமாக 29.99 MW மின்சாரத்தை மின்கட்டமைப்புக்கு வழங்கும் சூரிய மின்சாரத் திட்டம் 2026 ஜூலையில் வணிகச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கியது. தரவு மைய இயக்குநரான ஏர்டிரங்குக்கும் திட்ட உருவாக்குநரான ஐபி வோக்ட்டுக்கும் இடையிலான மெய்நிகர் மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தம் இதற்கு ஆதரவளித்தது. வாங்குபவருக்கு எனத் தனி நேரடி மின்கம்பி அமைக்க வேண்டியதில்லாமல், மின் உற்பத்திக்கான நிதி ஆதரவை இந்த ஒப்பந்தம் வழங்குகிறது.

புதிய தொழில்துறைத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் கொள்கைகள், உள்கட்டமைப்பு, நடைமுறைக்கு ஏற்ற மின்சார விலைகள் அமைய வேண்டும் என்று உலக காற்றாலை ஆற்றல் மன்றத்தின் ஆசிய பசிபிக் பிராந்திய இயக்குநர் ஆன் மார்கரெட் பிரான்சிஸ்கோ கூறினார்.

"செயற்கை நுண்ணறிவும் புதிய தொழில்களும் கூடுதல் தேவையை உருவாக்குகின்றன; அதை புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மூலம் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். ஆனால், தேவை மட்டுமே திட்டங்களை உருவாக்கிவிடாது," என்று பிரான்சிஸ்கோ கூறினார்.

உள்ளூர் நுகர்வோருக்கும் ஏற்றதாக ஏற்றுமதி அமைய வேண்டும்

நீர்மின்சார ஏற்றுமதிக்கும், சொந்த மக்களைப் பாதிக்கும் அடிக்கடி நிகழும் மின்தடைகளுக்கும் இடையில் லாவோஸ் கடினமான சமநிலையைப் பேண வேண்டியுள்ளது. ஒப்பந்த நிபந்தனைகள் இரு தரப்புக்கும் பயனளிக்கும் வரை ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தை நிறுத்திவைப்பதாக இந்தோனேசியா செப்டம்பரில் கூறியது. உள்நாட்டு மின்விநியோகம் நம்பகமானதாகவும் மலிவானதாகவும் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியபடி, ஏற்றுமதியை வணிக ரீதியாக ஈர்ப்புடையதாக்கும் ஏற்பாடுகள் அரசாங்கங்களுக்குத் தேவை.

சுற்றுச்சூழல் தரநிலைகளும் அந்தப் பரிமாற்றத்தின் ஒரு பகுதியாகும். நீர்மின்சாரத் திட்டங்கள் ஆறுகளின் இயல்பான ஓட்டத்தைப் பாதிக்கக்கூடும்; பெரிய சூரிய மின்சாரத் திட்டங்கள் நிலத்துக்கான போட்டியை உருவாக்கலாம். மின்சாரம் வாங்கும்போது இத்தகைய விளைவுகளையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளும் வகையில், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திச் சான்றிதழ்களையும் சுற்றுச்சூழல் தரநிலைகளையும் நாடுகள் பகிர்ந்து பயன்படுத்த வேண்டும் என்று ஸ்டிம்சன் மையத்தின் துணை இயக்குநரும் ஆய்வாளருமான கர்ட்னி வெதர்பி வலியுறுத்தியுள்ளார்.

பலதரப்பு மின்சார வர்த்தகம் 2050-க்குள் ஆசியானுக்கு 800 பில்லியன் அமெரிக்க டாலரைச் சேமிக்கக்கூடும்; மின் திட்டங்களுக்கான நிலப் பயன்பாட்டையும் 13% குறைக்கக்கூடும் என டிஎன்வி மதிப்பிடுகிறது. உள்நாட்டில் தேவையற்ற மின் உற்பத்தி மற்றும் சேமிப்புக் கட்டமைப்புகளை அமைப்பதைத் தவிர்ப்பதும் இதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும். இந்த மதிப்பிடப்பட்ட சேமிப்புகள், நாடுகளுக்கு இடையிலான ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சியைச் சார்ந்துள்ளன.

மின்மயமாக்கல் அதிகரிக்கும் நிலையில் மின்கட்டமைப்பை விரிவுபடுத்துவது அவசியம் என்று ஷெல் நிறுவனத்தின் வர்த்தகம் மற்றும் விநியோகப் பிரிவுத் தலைவர் ஆண்ட்ரூ ஸ்மித் அக்டோபர் 9 அன்று கூறினார்; அதே நேரத்தில் நம்பகத்தன்மையும் அரசுகளின் ஒத்துழைப்பும் முக்கியம் என்றும் வலியுறுத்தினார். 2050-க்குள் உலகளாவிய திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு தேவையும் சுமார் 65% அதிகரிக்கும் என ஷெல் எதிர்பார்க்கிறது. இதனால், தூய்மையான மின்சாரத்தில் முதலீடு செய்வதோடு, எரிபொருள் இறக்குமதி மற்றும் காப்பு மின்விநியோகத்துக்கான தொடரும் தேவையையும் அரசாங்கங்கள் கருத்தில் கொள்கின்றன.

மணிலா ஒப்பந்தங்களுக்கு இப்போது நிதியளிப்பும் காலக்கெடுவும் தேவை

மணிலாவில் கூடிய ஆசியான் எரிசக்தி அமைச்சர்கள், மேம்படுத்தப்பட்ட ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு திட்டமிடல் வடிவமைப்புக்கு முன்னேற்றம் அளித்தனர். பணிக்குழுக்களின் செயல் திட்டப் பணிகள் பெருமளவில் நிறைவடைந்துள்ளதாக அறிவித்ததுடன், மின் கட்டமைப்புக்கான நிதியளிப்பு ஏற்பாடுகளைச் செயல்படுத்தும் நடவடிக்கைகளுக்கும் ஆதரவளித்தனர். ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியும் உலக வங்கியும் 2025-இல் இதற்கெனத் தனி நிதி முன்னெடுப்பை அறிவித்தன. கடலடிக் கம்பி மேம்பாட்டுக்கான கட்டமைப்பு குறித்த பேச்சுவார்த்தைகள் 2027-இல் விரைவுபடுத்தப்பட உள்ளன.

சர்வதேச மின்கம்பிகளைக் காட்டிலும் முதலீட்டுப் பணியின் அளவு மிகப் பெரியது. எல்லை தாண்டிய மின் இணைப்புகளுக்கு 2040-க்குள் 27 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் தேவைப்படும் என IEA மதிப்பிடுகிறது. ஒருங்கிணைந்த பிராந்திய எரிசக்தி மாற்றத்துக்கான முதலீட்டுத் தேவை ஆண்டுக்கு சுமார் 400 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் என ஒன்பதாவது ஆசியான் எரிசக்தி மேலோட்ட அறிக்கை மதிப்பிடுகிறது. இது எரிசக்தி உள்கட்டமைப்புகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களின் மிக விரிவான தொகுப்பை உள்ளடக்கியது.

2030-ஐ நெருங்கும் அளவிடக்கூடிய இலக்குகளும் ஆசியானுக்கு உள்ளன. 2024-இல் மொத்த முதன்மை எரிசக்தியில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் பங்கு 14.1% ஆக இருந்தது; இலக்கு 30% ஆகும். நிறுவப்பட்ட மின்சார உற்பத்தித் திறனில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் பங்கு 33.7% ஆக இருந்தது; இலக்கு 45% ஆகும். உபகரணங்கள் வழங்கக்கூடிய அதிகபட்ச மின் உற்பத்தியை நிறுவப்பட்ட திறன் குறிக்கிறது; மின்சாரமாகவோ வேறு பயன்பாட்டு வடிவங்களாகவோ மாற்றப்படுவதற்கு முந்தைய எரிசக்தியை முதன்மை எரிசக்தி குறிக்கிறது.

அதிகாரிகள் பல்வேறு காலக்கெடுகளைக் கருத்தில் கொண்டு பணியாற்றுகின்றனர். ஆண்டுத் தாமதத்துக்கான தனது மதிப்பீட்டில் எம்பர் 2035-ஐ அடிப்படையாகக் கொள்கிறது; விரிவான மின் கட்டமைப்புத் திட்டமிடல் 2045-ஐ நோக்கியும் நடந்துள்ளது. திட்டங்களை விரைவாகச் செயல்படுத்துவது குறித்து அமைச்சர்கள் பேசியுள்ளனர்; ஆனால் விரைவுபடுத்தப்பட்ட நிறைவுக்கான ஒரே பொதுவான தேதி அறிவிக்கப்படவில்லை. தலைவர்கள் உறுதிமொழிகளை முன்னெடுக்க அடுத்த வாய்ப்பாக, 49-ஆவது ஆசியான் உச்சி மாநாடு 2026 நவம்பர் 16 முதல் 18 வரை பிலிப்பீன்ஸில் நடைபெற உள்ளது.

மேலும் ஒரு மின் இணைப்பை இந்தியா ஆராய்கிறது: மியான்மர், தாய்லாந்து, மலேசியா வழியாக இம்பாலிலிருந்து சிங்கப்பூர் வரை 2,000 MW மின்சாரத்தைக் கொண்டு செல்லும் 3,000 கிலோமீட்டர் வழித்தடம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. பிலிப்பீன்ஸ்-இந்தோனேசியா மின் இணைப்புக்கான சாத்தியக்கூறுகளும் விவாதிக்கப்படுகின்றன. முன்மொழியப்படும் ஒவ்வொரு வழித்தடமும் சாத்தியமான சந்தையை விரிவுபடுத்துகிறது; அதே நேரத்தில் விநியோக விதிமுறைகளில் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டிய அரசாங்கங்களையும் மின்பரிமாற்றக் கட்டமைப்புகளையும் அதிகரிக்கிறது.

சிறிய ஒப்பந்தங்கள் பெரிய சந்தையை உருவாக்கலாம்

ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் ஒரே நேரத்தில் நகரும் வரை காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான ஒப்பந்தங்கள் பிராந்திய அமைப்பை நோக்கிய படிகளாக அமையும் என ஓசிபிசி குழுமத்தின் நிலைத்தன்மைப் பிரிவு தலைமை அதிகாரி மைக் என்ஜி கருதுகிறார்.

"இந்தச் செயல்முறையைத் திட்டம் திட்டமாகவும், வழித்தடம் வழித்தடமாகவும் மீண்டும் மேற்கொள்ளும்போது, ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு இயல்பாகவே உருவெடுக்கும் என்று நான் தனிப்பட்ட முறையில் நம்புகிறேன்," என்று என்ஜி கூறினார்.

இந்த அணுகுமுறையில், அனுமதிகள், வழித்தடக் கட்டணங்கள், சான்றிதழ்கள், மின்விநியோகத் தடைகள் ஆகியவற்றுக்குப் பிற திட்டங்களிலும் பயன்படுத்தக்கூடிய விதிகளை உருவாக்கும் பொறுப்பு தொடக்கத் திட்டங்கள் மீது விழுகிறது. சிறந்த தகவல்களும் தேவை. ஆசியான் எரிசக்தி தரவுத்தளத்துக்குத் துணையாக தேசிய தரவுத் தளங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்று பிலிப்பீன்ஸின் முன்னாள் எரிசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையர் மோனலிசா டிமலான்டா வலியுறுத்தியுள்ளார். இது தேவை, விநியோகம், திட்ட மேம்பாடு ஆகியவற்றை முதலீட்டாளர்களும் பொதுமக்களும் புரிந்துகொள்ள உதவும்.

பிலிப்பீன்ஸின் எரிசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையம் மற்றும் தேசிய புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வாரியத்தின் முன்னாள் தலைவரான டிமலான்டா, உடனடிப் பணியை நடைமுறை சார்ந்த சொற்களில் விவரித்தார்.

"ஆசியான் மின் கட்டமைப்பு, வரைபடத்தில் உள்ள கோடுகளிலிருந்து நிதியளித்துக் கட்டமைக்கக்கூடிய திட்டங்களாக மாற வேண்டும்," என்று அவர் கூறினார்.

இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் மின்சார இணைப்புகள், ஆர்வமுள்ள வாங்குபவர்கள், கணிசமான புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வளங்கள் ஆகியவை ஏற்கெனவே பிராந்தியத்தில் உள்ளன. இந்த அடிப்படைகளை நீடித்த ஒப்பந்தங்களாகவும் நிறைவு செய்யப்பட்ட உள்கட்டமைப்பாகவும் மாற்றுவதிலும், நாடுகள் உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தை உள்நாட்டு நுகர்வோர் நம்பகமாகப் பெறுவதை உறுதிப்படுத்துவதிலுமே அடுத்தகட்ட முன்னேற்றம் தங்கியுள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்ற 514 நிறுவனங்களில் 70%-க்கும் அதிகமானவை, ஆசியான் மின் கட்டமைப்பில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால் முதலீடு செய்யவும் விரிவாக்கம் செய்யவும் தங்கள் விருப்பம் அதிகரிக்கும் என்றன.
• இந்தோனேசியாவின் ஐந்தாண்டு ஏற்றுமதி அனுமதிப் புதுப்பிப்பு விதி, சிங்கப்பூரின் தூய மின்சார இறக்குமதிக்கான நிதியளிப்பில் கவலையை ஏற்படுத்துகிறது.
• முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்ட 18 மின் இணைப்புத் திட்டங்களில் ஒன்பது 2025-க்குள் செயல்பாட்டுக்கு வந்தன; அவை சுமார் 10 GW திறனைக் கொண்டுள்ளன.
• குறைந்த கரியமில வாயு வெளியேற்றத்துடன் உற்பத்தி செய்யப்படும் 6 GW மின்சாரத்தை 2035-க்குள் இறக்குமதி செய்வதை சிங்கப்பூர் இலக்காகக் கொண்டுள்ளது; ஆனால் இலக்கு எட்டப்படாது என வுட் மெக்கன்சி கணிக்கிறது.
• 2035-க்குப் பிறகு ஏற்படும் ஒவ்வோர் ஆண்டு தாமதமும் பிராந்தியத்தில் ஆண்டுக்கு 2.6 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் இழப்பை ஏற்படுத்தும் என எம்பர் மதிப்பிடுகிறது.
• அடுத்தகட்ட முக்கிய நிகழ்வுகளில் 2026 நவம்பர் ஆசியான் உச்சி மாநாடும், 2027-இல் கடலடிக் கம்பி கட்டமைப்பு குறித்த மேலும் நடைபெறும் பேச்சுவார்த்தைகளும் அடங்கும்.