இலங்கையின் காணாமல் போனோர் அலுவலகம் ஆயிரக்கணக்கான விசாரணைகளைப் பதிவு செய்துள்ளது; எனினும் குடும்பங்கள் இன்னும் பதில்களைத் தேடுகின்றன

ஆயிரக்கணக்கான விசாரணைகள்; கண்டறிதல் முடிவுகள் 12 மட்டுமே

இலங்கையின் காணாமல் போனோர் அலுவலகம், 2023 டிசம்பர் 31ஆம் தேதிக்குள் 5,791 விசாரணைகளை நிறைவு செய்ததாகத் தெரிவித்தது. அதே ஆண்டு அறிக்கையில், காவல்துறையின் உதவியுடன் மேற்கொண்ட விசாரணைகள் 12 பேரின் நிலை குறித்த தகவல்களை வெளிக்கொணர்ந்ததாக அதன் கண்டறிதல் பிரிவு கூறியது: ஆறு பேர் இலங்கையில் உயிருடன் இருப்பதாகவும், நான்கு பேர் சட்டபூர்வமாக வெளிநாட்டில் இருப்பதாகவும், ஒருவர் சட்டபூர்வ அந்தஸ்தின்றி வெளிநாட்டில் இருப்பதாகவும், ஒருவர் இனி காணாமல் போனவராக வகைப்படுத்தப்படவில்லை என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்த எண்ணிக்கைகள், மிகப் பெரிய பொறுப்பைக் கொண்ட ஒரு நிறுவனத்தின் வெவ்வேறு பணிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அதன் தரவுத்தளத்தில் 21,374 நேரடி முறைப்பாடுகள் இருந்தன. அவற்றில் இராணுவப் பணியாளர்கள் பணியின்போது காணாமல் போனவர்கள், இரட்டைப் பதிவுகள் அல்லது அதன் அதிகார வரம்புக்கு உட்படாத வழக்குகள் என வகைப்படுத்தப்பட்ட பதிவுகளை நீக்கியபின், 14,988 பதிவுகள் செயலில் உள்ளவையாகக் கணக்கிடப்பட்டன. நாடெங்கிலும் உள்ள குடும்பங்கள் இன்னும் அடிப்படையான கேள்விக்கான பதிலைத் தேடுகின்றன: காணாமல் போனவருக்கு என்ன நடந்தது?

அலுவலகத்தின் 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை ஆயிரக்கணக்கான நேர்காணல்கள், நிதியுதவிக்கான பரிந்துரைகள் மற்றும் சட்ட ஆவணங்களைப் பெறுவதற்கான உதவிகளைப் பதிவுசெய்கிறது. குறைவான பணியாளர்கள், முந்தைய ஆணைக்குழுக்களின் சாட்சியங்களை ஒன்றிணைப்பதில் உள்ள சிரமங்கள், பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்கள் ஆகியவற்றையும் அது குறிப்பிடுகிறது.

அரசு அதிகாரிகளிடம் ஏற்கெனவே சாட்சியமளித்த உறவினர்களுக்கு, இந்தச் சவால் வேதனையளிக்கும் அளவுக்கு நிஜமானது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அளிக்கப்பட்ட சாட்சியங்கள் தேடிக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, பாதுகாக்கப்பட்டு, விசாரணையுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்; குடும்பங்கள் தங்கள் இழப்புகளை மீண்டும் மீண்டும் விவரிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படக் கூடாது. விசாரணைகளை எண்ணுவதும், ஆதரவை வழங்குவதும், காணாமல் போன ஒருவரைக் கண்டறிவதும் தனித்தனியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதை அலுவலகத்தின் பதிவுகளே காட்டுகின்றன.

சமூகங்களைக் கடந்து தொடரும் தேடல்

1971ஆம் ஆண்டிலும் 1987 முதல் 1989 வரையிலும் நடந்த மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் கிளர்ச்சிகளின்போதும், 2009இல் முடிவுக்கு வந்த இலங்கை அரசுக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையிலான உள்நாட்டுப் போரின்போதும் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் காணாமல் போயினர். தெற்கில் உள்ள சிங்களக் குடும்பங்கள், வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் பெருமளவில் வாழும் தமிழ்க் குடும்பங்கள், முஸ்லிம் குடும்பங்கள் என அனைவரும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

1980களில் பெரும்பாலும் சிங்கள மக்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட சம்பவங்களை விசாரித்த ஓய்வுபெற்ற முஸ்லிம் அரசுப் பணியாளர் ஒருவர், கம்பங்களில் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட உடல்கள், சடலங்களுக்குக் கீழே மறைந்துகொண்ட உயிர் பிழைத்தவர்கள், வெடிமருந்துகள் தீர்ந்ததால் உயிர் தப்பியவர்கள் குறித்த சாட்சியங்களை நினைவுகூர்ந்துள்ளார். தற்போது உடல்நலம் குன்றி வெளிநாட்டில் வசிக்கும் அவர், சாட்சியமளித்த பெண்களின் துயரமும் அச்சமும் தன்னை இன்னும் வாட்டுவதாகக் கூறுகிறார்.

இலங்கைக்கு வெளியே அமைந்துள்ள சர்வதேச உண்மை மற்றும் நீதித் திட்டம் என்ற அமைப்பு, அவரது நினைவுகளைப் பாதுகாக்கவும் முந்தைய ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுக்களின் பதிவுகளை மீட்டெடுக்கவும் பணியாற்றியுள்ளது. எண்ணிம வடிவில் சேமிக்கப்படாத அறிக்கைகளைக் கண்டுபிடித்து, அவற்றை வருடி, ஆயிரக்கணக்கான பெயர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதும் இந்தப் பணியில் அடங்கும். சிங்கள மக்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட சம்பவங்கள் குறித்த இந்தக் கடினமான பணியின் பெரும்பகுதியைத் தமிழ் ஆய்வாளர் ஒருவர் மேற்கொண்டுள்ளார்.

மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் கிளர்ச்சிகள் மற்றும் அரசின் எதிர்ப்பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளைச் சூழ்ந்த வன்முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இலங்கை அக்டோபர் 27ஆம் தேதியை காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கான நினைவு நாளாகக் கடைப்பிடிக்கிறது. அந்தக் காலகட்டங்களையும் சமூகங்களையும் கடந்து பதில்களுக்கான தேடல் தொடர்கிறது. 2015ஆம் ஆண்டு, ஈராக் மட்டும் இலங்கையைவிட அதிக நிலுவை வழக்குகளைக் கொண்டிருந்த நிலையில், பலவந்தமாக அல்லது தன்னிச்சையற்ற வகையில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகள் பணிக்குழு, இலங்கையில் இரண்டாவது அதிகபட்ச நிலுவை வழக்குகளைப் பதிவு செய்தது.

அலுவலகம் உருவாக்கப்பட்டதன் நோக்கம்

அரசு அதிகாரிகள் அல்லது அரசின் அங்கீகாரம், ஆதரவு அல்லது ஒப்புதலுடன் செயல்படும் நபர்கள் ஒருவரைக் கடத்திச் சென்று, அவரது நிலை அல்லது இருப்பிடத்தை மறைத்தாலோ, அவரைத் தடுத்து வைத்திருப்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தாலோ அது பலவந்தமாகக் காணாமல் ஆக்கப்படுதல் எனப்படுகிறது. இதனால் அந்த நபர் சட்டத்தின் பாதுகாப்புக்கு அப்பால் வைக்கப்படுகிறார். விசாரணை நடத்துதல், என்ன நடந்தது என்பதை நிறுவுதல், பொறுப்பானவர்களை நீதியின் முன் நிறுத்துதல், இழப்பீடு வழங்குதல் ஆகியவை அரசின் கடமைகளில் அடங்கும்.

மோதல், அரசியல் அமைதியின்மை மற்றும் குடியியல் கலவரங்களுடன் தொடர்புடைய காணாமல் போதல்கள், அத்துடன் பணியின்போது காணாமல் போனவர்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட ஆயுதப்படை அல்லது காவல்துறை உறுப்பினர்கள் என, காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் அதிகார வரம்பு விரிவானது. நபர்களைக் கண்டறிதல், உறவினர்களையும் சாட்சிகளையும் பாதுகாத்தல், பதிவுகளை ஒன்றிணைத்தல், உதவிகளைப் பரிந்துரைத்தல் ஆகியவை அதன் பொறுப்புகளில் அடங்கும்.

இந்த நிறுவனத்துக்கான பிரசாரம் பல தசாப்தங்களாக நீண்டது. அதன் உருவாக்கம் 2017ஆம் ஆண்டு நடந்ததாக அந்தப் பிரசாரத்தைப் பற்றிய பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன; 2016இல் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ் 2018ஆம் ஆண்டில் அலுவலகம் முறையாக நிறுவப்பட்டு செயல்படத் தொடங்கியதாக அதன் ஆண்டறிக்கைகள் கூறுகின்றன. முக்கிய கட்டங்கள்:

• 2016: நாடாளுமன்றம் 2016ஆம் ஆண்டின் 14ஆம் இலக்க காணாமல் போனோர் அலுவலகச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.
• 2018: நிரந்தர நிறுவனமாக காணாமல் போனோர் அலுவலகம் செயல்படத் தொடங்கியது.
• 2020 பிப்ரவரி: பதிவுகளைச் சரிபார்க்கவும், இரட்டைப் பதிவுகள் உள்ளனவா என உள்முறையில் ஆய்வு செய்யவும் குடும்பங்களிடம் அலுவலகம் கோரியது.
• 2020 நவம்பர் 26: காணாமல் போனோர் பட்டியலை அலுவலகங்களுக்கு வெளியிட்டது.
• 2022 பிப்ரவரி: நிலுவையிலுள்ள வழக்குகளில் கவனம் செலுத்துவதற்காக முறைப்பாடுகளைப் பெறுவதைத் தற்காலிகமாக நிறுத்தியது.
• 2023 டிசம்பர் 31: முதற்கட்டத்தில் 5,791 விசாரணைகளை நிறைவு செய்ததாகத் தெரிவித்தது.

பெரிய புவியியல் விடுபாட்டைக் கொண்ட பொதுப் பட்டியல்

காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் வெளியிடப்பட்ட முறைப்பாட்டுப் பட்டியல், பதிவுகள் எவ்வாறு தொகுக்கப்பட்டன என்பதை விளக்குகிறது. நேரடி முறைப்பாடுகள், மாவட்டச் செயலகங்கள் ஊடாகச் சேகரிக்கப்பட்டு முன்னாள் தேசிய ஒருமைப்பாடு மற்றும் நல்லிணக்க அமைச்சால் அனுப்பப்பட்ட பதிவுகள், பணியின்போது காணாமல் போன ஆயுதப்படைப் பணியாளர்களின் பட்டியல்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து அவை பெறப்பட்டன.

இந்த வெளியீட்டு அறிவிப்பு முக்கியமான விடுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது: அதிக எண்ணிக்கையிலான முறைப்பாடுகளைக் கொண்ட மட்டக்களப்பு மாவட்டம் பட்டியலில் சேர்க்கப்படவில்லை; அந்தப் பதிவுகள் பின்னர் வெளியிடப்படும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டது. அவை வெளியிடப்படும் தேதி அறிவிப்பில் தரப்படவில்லை. எனவே, பட்டியலின் பரவலைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது இந்தப் புவியியல் வரம்பை வாசகர்கள் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

பொதுமக்கள் தொடர்பான பதிவுகளில், காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் குறிப்பு எண், நபரின் பெயர் ஆங்கிலத்திலும் சிங்களம் அல்லது தமிழிலும், காணாமல் போன தேதி, அவர் கடைசியாக வாழ்ந்த மாவட்டம் ஆகியவை இடம்பெற்றுள்ளன. இராணுவப் பதிவுகளில் சேவை எண், பதவி, நபர் காணாமல் போன இடம் போன்ற கூடுதல் விவரங்களும் உள்ளன.

சில வழக்குகள் தனது அதிகார வரம்புக்குள் வருகின்றனவா என்பதைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளதாக அந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளதாக அலுவலகம் கூறுகிறது. முந்தைய அரசு அமைப்புகள், ஆணைக்குழுக்கள் மற்றும் பிற நிறுவனங்களிடமுள்ள தகவல்களும் தரவுத்தளத்தில் ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அது தெரிவிக்கிறது. குடும்பங்கள் அரசாங்கம் தக்கவைத்திருக்கும் என எதிர்பார்த்த பழைய சாட்சியங்களுடன் பொதுப் பட்டியலை இந்தப் பணி நேரடியாக இணைக்கிறது.

தரவுத்தள எண்ணிக்கைகள் எதைக் குறிக்கின்றன?

2022 மார்ச் மாதத்தில் காணாமல் போனோர் அலுவலகம் 21,374 நேரடி முறைப்பாடுகளைப் பதிவு செய்தது; 2023 இறுதியிலும் 21,374 நேரடி முறைப்பாடுகள் இருப்பதாக மீண்டும் தெரிவித்தது. அந்த மொத்தத்தில், பணியின்போது காணாமல் போன இராணுவப் பணியாளர்கள், இரட்டைப் பதிவுகள் அல்லது அதன் அதிகார வரம்புக்கு உட்படாத வழக்குகள் என 6,386 பதிவுகளை வகைப்படுத்தியபின், 14,988 பதிவுகள் செயலில் உள்ளவையாக எஞ்சின.

அந்த 6,386 பதிவுகள் மூன்று வெவ்வேறு பிரிவுகளை உள்ளடக்குகின்றன. பணியின்போது காணாமல் போன இராணுவப் பணியாளர்கள் காணாமல் போனோர் அலுவலகச் சட்டத்தின் கீழ் வெளிப்படையாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்; அதேவேளை, இரட்டைப் பதிவுகளுக்கும் அதிகார வரம்புக்கு உட்படாத முறைப்பாடுகளுக்கும் வெவ்வேறு கையாளல் தேவைப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பிரிவிலும் எத்தனை பதிவுகள் உள்ளன என்பதைக் காட்டும் விவரப் பிரிவை அறிக்கை வழங்கவில்லை.

விசாரணைப் பணிகளை காலகட்டங்களாகப் பிரித்த அலுவலகம், முதலில் 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகான வழக்குகளையும், அடுத்து 1980 முதல் 2000 வரையிலான வழக்குகளையும், பின்னர் 1980க்கு முந்தைய வழக்குகளையும் எடுத்துக்கொண்டது. காணாமல் போன காலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைவரையும் உள்ளடக்குவதே அதன் சட்டப்பூர்வ அதிகார வரம்பு; எனினும், இந்த முன்னுரிமை மோதலின் பிந்தைய காலகட்டத்தைச் சுற்றியே முதற்கட்ட விசாரணைகளை அமைக்கிறது.

முந்தைய ஆணைக்குழுக்களின் அறிக்கைகளை சாட்சியப் பதிவுகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பொருத்துவதற்கு கணிசமான வேலை நேரம் செலவாகிறது என்று 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை கூறுகிறது. பயிற்சி பெற்ற சமூகப் பணியாளர் ஒருவர் நாளொன்றுக்கு அதிகபட்சம் 15 கோப்புகளைச் செயலாக்க முடியும் என அது மதிப்பிடுகிறது. முந்தைய கிளர்ச்சிகளால் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு, இன்னும் முடிக்கப்படாத இந்தப் பணி பல தசாப்தங்கள் பழமையான சாட்சியங்களைச் சார்ந்தது.

விசாரணைகளின் எண்ணிக்கை உயர்கிறது; பதிவுகளுக்குத் தெளிவான கணக்கீடு தேவை

காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் 2022ஆம் ஆண்டறிக்கை, அந்த ஆண்டின் இறுதிவரை மொத்தம் 2,647 விசாரணைகள் நடத்தப்பட்டதாகவும், அவற்றில் 2,110 விசாரணைகள் 2022ஆம் ஆண்டில் நிறைவுசெய்யப்பட்டதாகவும் பதிவுசெய்தது. 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை மொத்த எண்ணிக்கையை 5,791 எனக் குறிப்பிட்டு, 2023ஆம் ஆண்டில் 2,832 விசாரணைகள் நடத்தப்பட்டதாகத் தெரிவித்தது.

வெளியிடப்பட்ட எண்ணிக்கைகளில் கணக்கீட்டு இடைவெளி உள்ளது: முந்தைய மொத்த எண்ணிக்கையான 2,647 உடன் 2,832ஐக் கூட்டினால் 5,791க்குப் பதிலாக 5,479 கிடைக்கிறது. முதற்கட்டத்தில் இன்னும் எஞ்சியுள்ள விசாரணைகள் குறித்து 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை இரண்டு வெவ்வேறு எண்ணிக்கைகளையும் குறிப்பிடுகிறது: ஒரு பகுதியில் 1,221 என்றும், மற்றொரு பகுதியில் 1,150 என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த வேறுபாடுகளுக்கு அது விளக்கம் அளிக்கவில்லை.

விசாரணைக் குழுக்களில் பொதுவாக மூன்று நிபுணர்கள் இருப்பர். காணாமல் போன நபர் மற்றும் அவர் காணாமல் போன சூழ்நிலைகள் குறித்து உறவினர்களிடமிருந்து தகவல்களைச் சேகரித்து, கூடுதல் சாட்சி ஒருவரையும் கோருவர்; அந்தச் சாட்சி தனியாக விசாரிக்கப்படுவார். பின்னர், சட்ட ஆவணங்கள், நிதியுதவி, வீடமைப்பு அல்லது மேலதிக விசாரணை உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளை குழுக்கள் பரிந்துரைக்கும்.

2023ஆம் ஆண்டு இறுதிக்குள் 931 முறைப்பாடுகள் மேலதிக விசாரணைக்காகப் பரிந்துரைக்கப்பட்டதாகவும், அவற்றில் 338 தொடர்பாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாகவும் கண்டறிதல் பிரிவு தெரிவித்தது. காணாமல் போன 50 பேர் தொடர்பான அறிக்கைகள் குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களத்துக்கு அனுப்பப்பட்டன. நிலைமை தெளிவுபடுத்தப்பட்டதாக அது கூறிய 12 பேருக்கு மேலதிகமாக, நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தொடர்ந்து நடைபெறுவதால் நான்கு கோப்புகள் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்ததாகவும் பிரிவு பதிவு செய்தது.

நிதியுதவியும் உண்மையைத் தேடுவதும்

குடும்பங்களை மீளெழச் செய்வதற்கான கொடுப்பனவுகளுக்கு 2,252 குடும்பங்கள், சட்ட ஆவணங்களுக்கான ஆதரவுக்கு 1,565 குடும்பங்கள், கண்டறிதல் அல்லது மேலதிக விசாரணைக்கு 587 வழக்குகள், குடும்ப ஆதரவுக்கு 257 வழக்குகள் என 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை பரிந்துரைகளைப் பட்டியலிட்டது. இவை விசாரணைக் குழுக்கள் பதிவுசெய்த பரிந்துரைகள்; தொடர்புடைய அதிகாரிகள் ஊடாகவே குடும்பங்களுக்குக் கொடுப்பனவுகளும் ஆவணங்களும் வழங்கப்படுகின்றன.

காணாமல் போனதற்கான சான்றிதழ், ஒருவர் காணாமல் போயுள்ளார் என்பதை அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரித்து, அவரது நிலை தீர்மானிக்கப்படாதபோதும் நிர்வாக விவகாரங்களை உறவினர்கள் கையாள உதவும். இறப்புச் சான்றிதழ்களுக்கான பரிந்துரைகளையும் அறிக்கை பதிவு செய்கிறது. நிதியுதவி மற்றொரு உடனடி பாதிப்பைக் கையாள்கிறது: குடும்பத்தின் முக்கிய வருவாய் ஈட்டுபவர் காணாமல் போகலாம்; அதேநேரம், அவரைத் தேடுவதற்கு உறவினர்கள் பணம் செலவிட நேரிடலாம்.

அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனலின் 2020 நவம்பர் அறிக்கை, மாதாந்தம் 6,000 இலங்கை ரூபாய் வாழ்வாதாரக் கொடுப்பனவு குறைந்த எண்ணிக்கையிலான குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே கிடைத்ததாகவும், அப்போது பதவியிலிருந்த அரசு பின்னர் அந்தக் கொடுப்பனவுகளை நிறுத்தியதாகவும் தெரிவித்தது. அந்த உதவியை மீண்டும் வழங்கவும் விரிவுபடுத்தவும் நிதி ஒதுக்க வேண்டும் என அது கோரியது.

அப்போது அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனலின் பொதுச் செயலாளர் அலுவலகத்தின் இயக்குநராக இருந்த டேவிட் கிரிஃபித்ஸ், உறவினர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதிப் பாதிப்பை இவ்வாறு விவரித்தார்:

குடும்பத்தின் முக்கிய வருவாய் ஈட்டுபவர் காணாமல் போவது, பல நேரங்களில் குடும்பத்தை நிதி நெருக்கடியில் தள்ளிவிடும்.

முந்தைய மாதாந்தக் கொடுப்பனவும், பின்னர் பரிந்துரைக்கப்பட்ட குடும்ப மீளெழுச்சிக் கொடுப்பனவுகளும் வெவ்வேறு அறிக்கைக் காலங்களைச் சேர்ந்தவை. 2023ஆம் ஆண்டின் எண்ணிக்கைகள் முன்மொழியப்பட்ட உதவியைக் குறிக்கின்றன; 2020 அறிக்கை ஏற்கெனவே தொடங்கி பின்னர் நிறுத்தப்பட்ட கொடுப்பனவை விவரிக்கிறது.

பாதுகாப்பும் பங்கேற்பும் தொடர்ந்து முக்கியம்

காணாமல் போனோர் வழக்குகளை முன்னெடுக்கும் குடும்பங்களும் வழக்கறிஞர்களும் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொண்டுள்ளனர். மனித உரிமை வழக்கறிஞர் குமாரவடிவேல் குருபரன், பல்கலைக்கழக அதிகாரிகளுக்கு இராணுவம் அழுத்தம் கொடுத்ததைத் தொடர்ந்து யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகப் பதவியிலிருந்து விலக நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டதாக அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் 2020ஆம் ஆண்டு தெரிவித்தது. 1996ஆம் ஆண்டு இராணுவக் காவலில் கொண்டுசெல்லப்பட்ட 24 தமிழ் இளைஞர்களின் குடும்பங்களை அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

2008 மற்றும் 2009ஆம் ஆண்டுகளில் இலங்கை கடற்படை அதிகாரிகளால் காணாமல் ஆக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் 11 இளைஞர்களின் உறவினர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய வழக்கறிஞர் அச்சலா சேனவிரத்ன, பாலியல் வன்கொடுமை மற்றும் கொலை மிரட்டல்கள் உள்ளிட்ட அச்சுறுத்தல்களைப் பெற்றார். அவரது முறைப்பாடுகள் இருந்தபோதும் அதிகாரிகள் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்று அப்போது அம்னஸ்டி தெரிவித்தது.

சில விசாரணை நடைபெறும் இடங்களில் முறைப்பாட்டாளர்கள் பங்கேற்பதைத் தடுக்கும் நோக்கில் போராட்டங்கள் நடந்ததாகக் காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் ஆண்டறிக்கைகள் கூறுகின்றன. இழப்பீடு குறித்த தவறான புரிதல்களும், சர்வதேச நீதி அல்லது தலையீட்டுக்கான கோரிக்கைகளும் இந்தப் போராட்டங்களுக்குக் காரணம் என அலுவலகம் தெரிவித்தது. பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதும் பெரும் சவாலாக இருப்பதாக அது அடையாளம் கண்டது.

மனித எச்சங்கள் தொடர்பான விசாரணைகளிலும் நேர்காணல்களிலும் பங்கேற்பது முக்கியம். வவுனியா மேல் நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட்ட ஒரு வழக்கில், மனித எச்சங்கள் தொடர்பான நீதவான் விசாரணைகளில் பங்கேற்கவும் வழக்கறிஞர்களின் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பெறவும் குடும்பங்களுக்கு உள்ள உரிமையை காணாமல் போனோர் அலுவலகம் ஆதரித்தது. விசாரணையாளர்களுக்கு உறவினர்கள் முக்கியமான தகவல்களை வழங்க முடியும் என்றும் அது கூறியது.

தேடலின் நடைமுறை வரம்புகள்

திட்டமிடப்பட்ட 12 பிராந்திய அலுவலகங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், கிளிநொச்சி அலுவலகம் உட்பட ஐந்து பிராந்திய அலுவலகங்கள் மட்டுமே செயல்பட்டதாக காணாமல் போனோர் அலுவலகம் தெரிவித்தது. 2022ஆம் ஆண்டின் பணியாளர் விவரத்தின்படி, அனுமதிக்கப்பட்ட பணியிடங்கள் 255; ஆனால் நிரந்தரப் பணியாளர்கள் 24 பேரும் ஒப்பந்தப் பணியாளர்கள் நான்கு பேரும் மட்டுமே இருந்தனர். விசாரணைகளையும் குடும்பங்களுக்கான ஆதரவையும் பாதிக்கும் பணியாளர் பற்றாக்குறை தொடர்வதாக அடுத்த ஆண்டறிக்கையும் குறிப்பிட்டது.

தனது நிறுவனச் சட்டத்தின் 11(a) பிரிவை நீக்கிய 2017ஆம் ஆண்டுத் திருத்தம், அதன் சுதந்திரத்துக்குச் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியதாகவும், குறிப்பாக தனது ஆணையை நிறைவேற்றத் தேவையான நபர்கள் அல்லது அமைப்புகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளும் திறனைப் பாதித்ததாகவும் அலுவலகம் தெரிவித்தது. தலைமைப் பொறுப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களும் ஆட்சேர்ப்புச் சிக்கல்களும் இந்தத் தடைகளை மேலும் அதிகரித்தன.

ஏற்கெனவே உள்ள வழக்குகளில் பணியாளர்கள் கவனம் செலுத்துவதற்காக 2022 பிப்ரவரியில் முறைப்பாடுகளைப் பெறுவது நிறுத்தப்பட்டது. அந்தத் தகவலை 2023ஆம் ஆண்டறிக்கை மீண்டும் குறிப்பிட்டாலும், பொதுவாக மீண்டும் தொடங்குவதற்கான தேதியைச் சொல்லவில்லை. அடுத்த ஆண்டில் முதற்கட்டத்தின் மீதமுள்ள விசாரணைகளை முடிப்பதற்கான திட்டங்கள் அப்போது அறிவிக்கப்பட்ட இலக்குகளாகும்.

குடும்பங்களைப் பொறுத்தவரை, முன்னேற்றம் என்பது ஒரே நேரத்தில் பல நடைமுறைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதாகும்: அலுவலகத்தை அணுகுதல், சாட்சியமளிக்கும்போது பாதுகாப்பைப் பெறுதல், உறவினரின் வருமானமின்றி வாழ்வதற்கான உதவி, புதிய தகவல்களையும் ஏற்கெனவே பதிவுசெய்யப்பட்ட சாட்சியங்களையும் பயன்படுத்தும் விசாரணை ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். இந்த அனைத்துத் துறைகளிலும் நிர்வாகப் பணிகள் நடைபெற்றிருப்பதை காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் அறிக்கைகள் ஆவணப்படுத்துகின்றன; அதேவேளை, கண்டறிதல் முடிவுகளாகப் பதிவானவற்றின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக உள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2023ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் 5,791 விசாரணைகள் நிறைவுசெய்யப்பட்டதாகவும், தரவுத்தளத்தில் 14,988 செயலில் உள்ள பதிவுகள் இருந்ததாகவும் காணாமல் போனோர் அலுவலகம் தெரிவித்தது.
• 12 பேரின் நிலை குறித்த தகவல்கள் கிடைத்ததாகவும், மேலதிக விசாரணைக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட 338 முறைப்பாடுகள் தொடர்பாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாகவும் அதன் கண்டறிதல் பிரிவு தெரிவித்தது.
• அதிக எண்ணிக்கையிலான முறைப்பாடுகளைக் கொண்ட மாவட்டம் என அடையாளம் காணப்பட்ட மட்டக்களப்பு, முதலில் வெளியிடப்பட்ட முறைப்பாட்டுப் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை.
• 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிந்தைய வழக்குகளுக்கு அலுவலகம் முன்னுரிமை அளித்தபோதும், முந்தைய ஆணைக்குழுக்களின் பதிவுகள் இன்னும் ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டியிருந்தன.
• நிதியுதவி மற்றும் சட்ட ஆவணங்கள் உள்ளிட்டவற்றுக்கு பரிந்துரைகள் செய்யப்பட்டன; அவற்றை வழங்குவதற்காகப் பிற அதிகார அமைப்புகளுக்கு வழக்குகள் அனுப்பப்பட்டன.
• பணியாளர் பற்றாக்குறை, வழக்குகளை முன்னெடுப்போருக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல்கள், பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்கள், வெளியிடப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கைகளில் உள்ள முரண்பாடுகள் ஆகியவை பதில்களுக்கான தேடலைச் சிக்கலாக்குகின்றன.