கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகாலக் கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பிறகு இறுதிப் பயணம்
சுமார் 1,500 கிலோகிராம் எடையுள்ள நாசாவின் நீல் கெரல்ஸ் ஸ்விஃப்ட் விண்வெளித் தொலைநோக்கி, சுமார் 30 மில்லியன் டாலர் செலவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மீட்பு முயற்சி தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, கட்டுப்பாடற்ற முறையில் பூமிக்குத் திரும்பும் நிலையை நெருங்குகிறது. ஆப்பிரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, தென்கிழக்கு ஆசியா, மத்திய மற்றும் தென் அமெரிக்காவின் பகுதிகளுடன், இந்தியாவின் சில பகுதிகளும் விண்கலத்தின் எஞ்சிய பாகங்கள் விழக்கூடிய பரந்த அட்சரேகைப் பட்டைக்குள் உள்ளன.
உள்ளடக்கம்
- கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகாலக் கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பிறகு இறுதிப் பயணம்
- இந்தியாவின் எந்தப் பகுதிகள் இந்தப் பட்டைக்குள் வருகின்றன?
- எவை எஞ்சியிருக்கலாம், ஆபத்து எவ்வளவு?
- சூரியச் செயல்பாடு ஸ்விஃப்ட்டின் இறக்கத்தை ஏன் விரைவுபடுத்தியது
- மீட்பு ரோபோ தொலைநோக்கியை அடையவில்லை
- ஸ்விஃப்ட்டின் இறுதி மாதங்களை வடிவமைத்த தேதிகள்
- ஸ்விஃப்ட் இல்லாமல் வானியலாளர்கள் இழப்பது என்ன?
- விண்வெளியிலிருந்தும் இந்தியாவிலிருந்தும் வீழ்ச்சியைக் கண்காணித்தல்
- விண்வெளி அமைப்புகளுக்கு அதிகரிக்கும் கழிவகற்றல் சவால்
- முக்கிய அம்சங்கள்
கணிப்புகளில் வெவ்வேறு தேதிகள் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. நாசாவுக்குச் சொந்தமானதாகக் கூறப்படும் ஒரு கணிப்பு, மறுநுழைவு நவம்பர் 4 அன்று கிழக்கு நேரப்படி அதிகாலை 3:30 மணியளவில், அதாவது இந்திய நேரப்படி பிற்பகல் 2 மணியளவில் நிகழலாம் என்றும், சுமார் 11 மணி நேர காலச் சாளரம் இருக்கும் என்றும் தெரிவிக்கிறது. தொலைநோக்கியின் இயக்கத்தைக் கண்காணிக்கும் அமெரிக்க விண்வெளிப் படை, நவம்பர் 6 வெள்ளிக்கிழமை அல்லது அதை ஒட்டிய நாளில் மறுநுழைவு நிகழும் எனக் கணித்துள்ளது. வளிமண்டல உராய்வு விண்கலத்தின் சுற்றுப்பாதையை மாற்றுவதால், இறுதி நேரமும் இடமும் இன்னும் உறுதியாகவில்லை.
ஸ்விஃப்ட்டின் பெரும்பகுதி எரிந்து அழிந்துவிடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அடர்த்தியான டங்ஸ்டன் பாகங்களும் தொலைநோக்கியின் கண்ணாடிப் பகுதிகளும் கீழிறங்கும்போது எஞ்சியிருக்கலாம் என்று நாசாவின் திட்டத் தலைமை விஞ்ஞானி பிராட் சென்கோ தெரிவித்தார். எஞ்சும் பாகங்கள் கடலில் விழுவதற்கே அதிக வாய்ப்பு இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.
விண்கலத்தின் வளிமண்டலப் பயணமே உடனடி கவலையாக உள்ளது. வானியலாளர்களைப் பொறுத்தவரை, இதன் இழப்பு 2,000-க்கும் மேற்பட்ட காமா கதிர் வெடிப்புகளைக் கண்டறிந்து, சுமார் 1,400 வெடிக்கும் நட்சத்திரங்களைக் கவனித்த ஒரு திட்டத்துக்கும் முடிவுகட்டுகிறது. மற்றவர்கள் கவனிப்பதற்குள் மங்கிவிடக்கூடிய நிகழ்வுகளை நோக்கி பிற வானாய்வகங்களைத் திருப்பவும் இந்தத் தொலைநோக்கி உதவியது.
இந்தியாவின் எந்தப் பகுதிகள் இந்தப் பட்டைக்குள் வருகின்றன?
ஸ்விஃப்ட்டின் சுற்றுப்பாதை நிலநடுக்கோட்டுடன் ஒப்பிடுகையில் சுமார் 20.6 பாகை சாய்ந்துள்ளது. எனவே அதன் பாதை, வடக்கு அட்சரேகையில் சுமார் 20.6 பாகைக்கும் தெற்கு அட்சரேகையில் சுமார் 20.6 பாகைக்கும் இடையே அமைகிறது. இதனால் பூமியின் நடுப்பகுதியைச் சுற்றி, அதன் இறுதி இறக்கம் நிகழக்கூடிய ஒரு பட்டை உருவாகிறது.
இந்தியாவில், மேற்குக் கடற்கரையில் உள்ள டாமனிலிருந்து கிழக்குக் கடற்கரையில் ஒடிசாவின் கட்டக் வரை செல்லும் கோட்டுக்குத் தெற்கே உள்ள பகுதிகள் தோராயமாக இந்தப் பட்டைக்குள் அடங்குகின்றன. மும்பை, ஹைதராபாத், பெங்களூரு, சென்னை ஆகியவை இதற்குள் உள்ளன. டெல்லி, கொல்கத்தா மற்றும் வட இந்தியாவின் பெரும்பகுதி இதற்கு வெளியே உள்ளன.
ஒரு நகரம் இந்தப் பட்டைக்குள் இருப்பது, விண்கலத்தின் சுற்றுப்பாதை அந்த அட்சரேகை வரம்பைக் கடக்கிறது என்பதையே குறிக்கிறது. சிதைவுகள் உண்மையில் எங்கு விழும் என்பது, ஸ்விஃப்ட் வளிமண்டலத்தின் அடர்த்தியான அடுக்குகளை எங்கு அடைகிறது, அது எவ்வாறு உடைகிறது, அதன் பாகங்கள் பின்னர் எப்படிப் பயணிக்கின்றன என்பவற்றைப் பொறுத்தது. பயனுள்ள கணிப்புக்கு இறக்கம் நிகழும் நேரத்தையும் அந்நேரத்தில் விண்கலம் இருக்கும் இடத்தையும் துல்லியமாகக் கணிக்க வேண்டும்.
இதே பட்டை கடலின் பரந்த பகுதிகளிலும் செல்கிறது. தொலைநோக்கியின் 1,500 கிலோகிராம் எடையில் 100 கிலோகிராம்கூட எஞ்சியிருந்தால் அது வியப்பளிக்கும் என்று வானியற்பியலாளரும் டர்ஹாம் பல்கலைக்கழகத்தின் கௌரவப் பேராசிரியருமான ஜொனாதன் மெக்டவல் தெரிவித்தார். அந்த அளவு அதன் மொத்த எடையில் சுமார் 6.7 சதவீதம் ஆகும். இறக்கத்தின்போது எவ்வளவு பொருள் அழியக்கூடும் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.
எவை எஞ்சியிருக்கலாம், ஆபத்து எவ்வளவு?
டங்ஸ்டன் ஈயத்தைவிட அடர்த்தியானது; மிக அதிக வெப்பநிலையையும் தாங்கக்கூடியது. அந்த உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட பாகங்களும் கண்ணாடித் துண்டுகளும் எஞ்சியிருக்கக்கூடிய சிதைவுகளாக இருக்கலாம் என்று சென்கோ குறிப்பிட்டார். விண்கலம் அடர்த்தியான காற்றுக்குள் நுழையும்போது கடுமையான வெப்பத்தையும் இயந்திர விசைகளையும் எதிர்கொள்ளும். இதனால் அதன் கட்டமைப்பின் பெரும்பகுதி உடைந்து எரிந்து அழியும்.
பூமியின் மேற்பரப்பில் சுமார் 70 சதவீதம் கடலும் 30 சதவீதம் நிலமும் என்பதால், கடலில் விழுவதற்கே அதிக வாய்ப்பு இருப்பதாக ஆஸ்திரேலிய தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் வானியற்பியலாளர் பிராட் டக்கர் சுட்டிக்காட்டினார். உண்மையான முடிவு, ஸ்விஃப்ட் அதன் சுற்றுப்பாதைப் பட்டைக்குள் செல்லும் இறுதிப் பாதையைப் பொறுத்தது.
நாசாவுக்குச் சொந்தமானதாகக் கூறப்படும் ஸ்விஃப்ட் தொடர்பான மதிப்பீட்டின்படி, சிதைவுகள் தரையில் உள்ள ஒருவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் வாய்ப்பு 2,100-இல் ஒன்று. விண்வெளிச் சிதைவுகள் மனித உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பு 10,000-இல் ஒன்றுக்கு மேல் இருக்காது என நாசாவுக்குச் சொந்தமானதாகக் கூறப்படும் மற்றொரு பரந்த மதிப்பீடு தெரிவிக்கிறது. இந்த இரு கணிப்புகளையும் ஒப்பிடுவதற்குத் தேவையான கணக்கீட்டு முறைகளும் அவற்றின் உள்ளடக்க வரம்புகளும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
ஸ்விஃப்ட் குறித்த மதிப்பீடு, சாத்தியமான சிதைவுப் பகுதி முழுவதிலும் எங்காவது ஒருவருக்குத் தீங்கு நேரும் வாய்ப்பைக் குறிக்கிறது. குறிப்பிட்ட ஒரு குடியிருப்பாளருக்கு ஏற்படும் வாய்ப்பு இதைவிட மிகக் குறைவு. பெரும்பாலான பொருள்கள் அழிந்துவிடும் என்றும், எஞ்சும் சிதைவுகள் பெரும்பாலும் நீர்ப்பரப்பையோ மக்கள் வசிக்காத பகுதிகளையோ அடையும் என்றும் விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். எனவே மக்களுக்கும் உள்கட்டமைப்புக்கும் ஏற்படும் ஆபத்து மிகக் குறைவாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
சூரியச் செயல்பாடு ஸ்விஃப்ட்டின் இறக்கத்தை ஏன் விரைவுபடுத்தியது
ஸ்விஃப்ட், வளிமண்டலம் மிக மெல்லியதாக இருந்தாலும் இன்னும் இருக்கும் பூமிக்கு அருகிலான சுற்றுப்பாதையில் இயங்கியது. அந்த மெல்லிய காற்றில் நகரும் விண்கலம், உராய்வு எனப்படும் சிறிய தடை விசையை எதிர்கொள்கிறது. இது சுற்றுப்பாதை ஆற்றலைப் படிப்படியாகக் குறைத்து, விண்கலத்தின் உயரத்தைத் தாழ்த்துகிறது.
சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதிகரித்த சூரியச் செயல்பாடு, பூமியின் மேல்வளிமண்டலத்தை வெப்பமடையச் செய்து விரிவடைய வைத்தது. ஸ்விஃப்ட் பறந்துகொண்டிருந்த உயரத்தை எட்டும் அளவுக்கு அதிகக் காற்று பரவியது. இதனால் உராய்வு அதிகரித்து, எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாக தொலைநோக்கி இறங்கத் தொடங்கியது.
தாழும் சுற்றுப்பாதை, அதன் வீழ்ச்சியைத் தானே விரைவுபடுத்தலாம். தொலைநோக்கி கீழிறங்கும்போது அடர்த்தியான காற்றையும் அதிக உராய்வையும் எதிர்கொள்கிறது; இது அதை மேலும் தாழ்த்துகிறது. பூமிக்கு அருகில், வளிமண்டல நிலைகளில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்கள்கூட மறுநுழைவு நேரக் கணிப்பை மாற்றக்கூடும்.
ஸ்விஃப்ட் அக்டோபர் 20 அன்று தனது கடைசி கண்காணிப்பை மேற்கொண்டது. அதன் உயரம் சுமார் 275 கிலோமீட்டராகக் குறைந்தபோது நாசா அறிவியல் செயல்பாடுகளை நிறுத்தியது. அந்த உயரத்தில் உராய்வு காரணமாக, இலக்குகளைக் கவனிக்க விண்கலம் நிலையான நிலையில் இருக்க முடியவில்லை. அக்டோபர் இறுதிக்குள் அதன் அமைப்புகள் அணைக்கப்பட்டன.
மீட்பு ரோபோ தொலைநோக்கியை அடையவில்லை
ஸ்விஃப்ட்டின் சுற்றுப்பாதையை உயர்த்தி அதன் அறிவியல் ஆயுட்காலத்தை நீட்டிக்க முயற்சிக்க, நாசா கேட்டலிஸ்ட் ஸ்பேஸ் நிறுவனத்தைப் பணியமர்த்தியது. சுமார் 30 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள ஒப்பந்தத்தின்படி, தொலைநோக்கியைப் பிடித்து உயர்த்துவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட மூன்று ரோபோக் கைகளுடன் அந்த நிறுவனத்தின் லிங்க் விண்கலம் அனுப்பப்பட்டது.
லிங்க் 2026 ஜூலையில் ஏவப்பட்டது; ஆனால் அதன் திசைக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பில் கோளாறு ஏற்பட்டது. விண்கலப் பொறியியலில், திசைநிலை என்பது ஒரு வாகனம் எந்தத் திசையை நோக்கி இருக்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. மற்றொரு பொருளை நெருங்கிப் பிடிக்கும்போது துல்லியமான கட்டுப்பாடு அவசியம்.
ரோபோ ஸ்விஃப்ட்டிலிருந்து சுமார் 12 முதல் 15 கிலோமீட்டர் தொலைவுக்குள் மட்டுமே வந்தது. ஆகஸ்டில் பிடிக்கும் மற்றும் உயர்த்தும் நடவடிக்கையை நாசா நிறுத்தியது; லிங்க் விண்கலமே செப்டம்பரில் வளிமண்டலத்துக்குள் மறுநுழைந்தது.
மீட்பு முயற்சி கைவிடப்பட்ட பிறகும் ஸ்விஃப்ட் மீண்டும் கண்காணிப்புகளைத் தொடங்கி, ஆற்றல் மிக்க அண்ட நிகழ்வுகளைக் கண்டறிவதைத் தொடர்ந்தது. மீட்பு தோல்வியடைந்த உடனேயே அறிவியல் ஆய்வு முடிவடையவில்லை; சுருங்கிவந்த அதன் சுற்றுப்பாதை விதித்த இயற்பியல் வரம்புகளே இறுதியில் அதை நிறுத்தின.
ஸ்விஃப்ட்டின் இறுதி மாதங்களை வடிவமைத்த தேதிகள்
மீட்பு முயற்சி, குறுகிய காலத்துக்கு மீண்டும் கண்காணிப்புக்குத் திரும்பியது, இறுதியில் திசைநிலையைத் தக்கவைக்க முடியாமல் போனது என ஸ்விஃப்ட்டின் கடைசி ஆண்டு அமைந்தது. கண்டுபிடிப்புகளைத் தொடர்ந்து செய்யக்கூடிய நிலையில் இருந்த ஒரு தொலைநோக்கி எவ்வாறு தனது செயல்பாட்டு ஆயுட்காலத்தின் முடிவை எட்டியது என்பதை இந்த நிகழ்வுகள் விளக்குகின்றன.
- நவம்பர் 20, 2004: இரண்டு ஆண்டுகள் முதன்மைச் செயல்பாட்டுக் காலமாகத் திட்டமிடப்பட்ட ஸ்விஃப்ட் ஏவப்பட்டது.
- ஜூலை 2026: ஸ்விஃப்ட்டைப் பிடித்து அதன் சுற்றுப்பாதையை உயர்த்துவதற்காக கேட்டலிஸ்ட் ஸ்பேஸ் லிங்கை ஏவியது.
- ஆகஸ்ட் 2026: லிங்கின் திசைக் கட்டுப்பாட்டுக் கோளாறு பிடிக்கும் முயற்சியைத் தடுத்ததைத் தொடர்ந்து, மீட்பு நடவடிக்கையை நாசா நிறுத்தியது.
- செப்டம்பர் 2026: லிங்க் பூமியின் வளிமண்டலத்துக்குள் மறுநுழைந்தது.
- அக்டோபர் 20, 2026: உயரம் சுமார் 275 கிலோமீட்டராகக் குறைந்த நிலையில், ஸ்விஃப்ட் தனது இறுதி அறிவியல் கண்காணிப்பை மேற்கொண்டது.
- அக்டோபர் இறுதி, 2026: தொலைநோக்கியின் அமைப்புகள் அணைக்கப்பட்டன.
- நவம்பர் தொடக்கம், 2026: கண்காணிப்பு தொடர்ந்த நிலையில், ஸ்விஃப்ட்டின் மறுநுழைவு நவம்பர் 4 அல்லது நவம்பர் 6 அளவில் நிகழும் எனக் கணிக்கப்பட்டது.
இந்தத் திட்டம் கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகள் நீடித்தது; அதன் முதலில் திட்டமிடப்பட்ட காலத்தைவிட சுமார் 11 மடங்கு அதிகம். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முடிந்திருக்கும் திட்டம் சேகரித்திருக்கக்கூடியதைவிட, இந்த நீட்டிக்கப்பட்ட சேவை குறுகிய காலம் நீடிக்கும் சக்திவாய்ந்த நிகழ்வுகள் குறித்த மிகப் பெரிய பதிவை வானியலாளர்களுக்கு வழங்கியது.
ஸ்விஃப்ட் இல்லாமல் வானியலாளர்கள் இழப்பது என்ன?
பிரபஞ்சத்தின் மிக அதிக ஆற்றல் கொண்ட வெடிப்புகளில் சிலவற்றை ஆராய்வதற்காக, ஸ்விஃப்ட் காமா-கதிர் வெடிப்பு ஆய்வுத் தொலைநோக்கி என்ற பெயரில் ஸ்விஃப்ட் ஏவப்பட்டது. காமா கதிர்கள் மிக அதிக ஆற்றல் கொண்ட ஒளி வடிவம். பேருரு நட்சத்திரங்கள் சுருங்கி அழிவதோ, இறந்த நட்சத்திரங்களின் மிக அடர்த்தியான எஞ்சிய பகுதிகளான நியூட்ரான் நட்சத்திரங்கள் மோதுவதோ நிகழும்போது, குறுகிய நேர வெடிப்புகள் ஏற்படலாம்.
புதிதாகக் கண்டறியப்பட்ட நிகழ்வை நோக்கி வேகமாகத் திரும்பும் அதன் திறனே அதற்குப் பெயர் சூட்டக் காரணமானது. வெடிப்பின் சமிக்ஞை விரைவாக மாறக்கூடும் என்பதால் வேகம் முக்கியம்; அதன் தொடக்க நிலைகளைக் கவனிக்கக் கிடைக்கும் வாய்ப்பு குறுகியதாக இருக்கலாம்.
ஹப்பிள் விண்வெளித் தொலைநோக்கி, ஜேம்ஸ் வெப் விண்வெளித் தொலைநோக்கி உள்ளிட்ட பிற வானாய்வகங்களுக்கு ஸ்விஃப்ட்டை முதலில் பதிலளிக்கும் அமைப்பாக நாசா கருதியது. ஒரு நிகழ்வைக் கண்டறிந்து எச்சரிக்கை அனுப்புவதன் மூலம், அந்தக் கருவிகள் விரிவான கண்காணிப்புகளை மேற்கொள்ள ஸ்விஃப்ட் வழிவகுத்தது. பின்னர் வெவ்வேறு தொலைநோக்கிகள் வெவ்வேறு வகையான ஒளியைப் பயன்படுத்தி அதே நிகழ்வை ஆராய முடிந்தது.
காமா கதிர் வெடிப்புகளையும் சூப்பர்நோவாக்களையும் தாண்டியும் அதன் அறிவியல் பதிவுகள் விரிந்தன. வால்மீன்கள், சிறுகோள்கள், அருகிலுள்ள நட்சத்திரங்களைச் சிதறடித்து விழுங்கும் கருந்துளைகள் ஆகியவற்றையும் ஸ்விஃப்ட் கவனித்தது. விரைவான கண்டறிதல், வேகமாகத் திரும்புதல், பிற வானாய்வகங்களுக்கு எச்சரிக்கை அனுப்புதல் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் அதன் திறனுக்கு மாற்றாக எதைப் பயன்படுத்துவது என்பதை விஞ்ஞானிகள் இன்னும் ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.
ஸ்விஃப்ட்டின் கட்டுப்பாட்டுக் குழுவை வழிநடத்திய பென்சில்வேனியா மாநிலப் பல்கலைக்கழக வானியலாளர் ஜான் நவுசெக், தொலைநோக்கியின் நீண்டகாலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட இயற்பியல் முடிவைப் பற்றிக் கூறினார்:
ஸ்விஃப்ட் ஏவப்படுவதற்கு முன்பிருந்தே இந்த நாள் வரும் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும். குறைந்த பூமிச் சுற்றுப்பாதையிலாவது, மேலே செல்பவை கீழே வந்தே தீர வேண்டும். அந்த முடிவு பேரழிவானது.
விண்வெளியிலிருந்தும் இந்தியாவிலிருந்தும் வீழ்ச்சியைக் கண்காணித்தல்
ஸ்விஃப்ட்டின் தாழ்ந்துவரும் சுற்றுப்பாதையை அமெரிக்க விண்வெளிப் படை கண்காணித்து வருகிறது. ரேடார், தொலைநோக்கிகள், சுற்றுப்பாதை அளவீடுகள் ஆகியவற்றின் உதவியுடன் கண்காணிப்பு அமைப்புகள் விண்கலத்தின் உயரம், வேகம், பாதை ஆகியவற்றைக் கணித்து, பின்னர் சாத்தியமான மறுநுழைவுக் காலச் சாளரத்தைப் புதுப்பிக்கின்றன.
பொருள்கள் தங்களது இறுதிச் சுற்றுப்பாதையில் இருக்கும்போது அவற்றைக் கண்காணிக்கும் கருவிகள் இந்தியாவிடமும் உள்ளன. வளிமண்டல மறுநுழைவை நெருங்கும் செயற்கைக்கோள்களையும் ராக்கெட் உடல்களையும், இயலுமான இடங்களில், ஸ்ரீஹரிகோட்டாவில் உள்ள இந்திய விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனத்தின் பல்பொருள் கண்காணிப்பு ரேடார் கண்காணிக்க முடியும். ஸ்விஃப்ட்டைக் கண்காணிக்கிறதா என்பது குறித்து இஸ்ரோ அறிவிப்பு வெளியிடவில்லை.
ஸ்விஃப்ட் கட்டுப்பாடற்ற மறுநுழைவுக்கு உள்ளாகிறது. அதாவது, இயக்குநர்கள் அதன் இறுதி இறக்கத்தை வழிநடத்தாமல், இயற்கையான சுற்றுப்பாதைச் சிதைவு அதை கீழே கொண்டுவருகிறது. கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மறுநுழைவில், விண்கலத்தின் சுற்றுப்பாதையை இயக்குநர்கள் வேண்டுமென்றே மாற்றி, பொதுவாகக் கடலுக்கு மேலுள்ள தொலைதூரப் பகுதி போன்ற தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடத்தை நோக்கி அதன் திரும்புதலை வழிநடத்துவார்கள்.
கண்காணிப்பு புதுப்பிக்கப்பட்ட கணிப்புகளை வழங்கும்; வழிநடத்துவதற்கு அதற்குத் தேவையான உந்துவிசையும் கட்டுப்பாட்டும் கொண்ட விண்கலம் தேவை. ஸ்விஃப்ட்டைப் பொறுத்தவரை, மீட்பு முயற்சி தோல்வியடைந்ததால் வளிமண்டல உராய்வே அதன் இறுதி இறக்கத்தைத் தீர்மானிக்கிறது. உராய்வு, திசைநிலை, உடைதல் ஆகியவற்றில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்கள்கூட கடைசி மணி நேரம் வரை கணிப்பை மாற்றக்கூடும்.
விண்வெளி அமைப்புகளுக்கு அதிகரிக்கும் கழிவகற்றல் சவால்
ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையின் விண்வெளிச் சூழல் அறிக்கை 2026, 2025 இறுதி வரையிலான தரவுகளைப் பயன்படுத்தி செப்டம்பரில் வெளியிடப்பட்டது. அதன்படி, முழுமையாக இருந்த செயற்கைக்கோள்கள் அல்லது ராக்கெட் உடல்கள் சராசரியாக நாளொன்றுக்கு மூன்றுக்கும் அதிகமாக மறுநுழைந்தன. அதே அறிக்கை, நாளொன்றுக்கு சுமார் 10 புதிய சுமைகள் ஏவப்பட்டதையும் பதிவு செய்தது.
இஸ்ரோவின் இந்திய விண்வெளிச் சூழ்நிலை விழிப்புணர்வு அறிக்கை 2025, மொத்தம் 1,911 மறுநுழைவுகளைப் பதிவு செய்தது: 1,002 விண்கலங்கள், 657 சிதைவுப் பொருள்கள், 108 ராக்கெட் உடல்கள், 144 அடையாளம் காணப்படாத பொருள்கள். அவற்றில் 12 இந்தியப் பொருள்கள். இந்த வகைப்பாடுகளில் முழுப் பொருள்களும் அவற்றின் துண்டுகளும் அடங்குவதால், முழுமையாக உள்ள செயற்கைக்கோள்கள் மற்றும் ராக்கெட் உடல்களை மட்டும் கணக்கிடும் அளவீட்டைவிட இது பரந்த எண்ணிக்கையாகும்.
அப்போதைய இஸ்ரோ தலைவர் எஸ். சோமநாத், 2024 ஏப்ரலில் அறிவித்த இந்தியாவின் சிதைவில்லா விண்வெளிப் பயணங்கள் முன்னெடுப்பு, 2030-க்குள் இந்திய விண்வெளி அமைப்புகள் அனைத்தும் மேற்கொள்ளும் பயணங்களில் சிதைவுகள் இல்லாத நிலையை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. விண்கலங்களும் ராக்கெட் உடல்களும் பணியை முடித்ததும் அவற்றை கட்டுப்படுத்தப்பட்ட முறையில் மறுநுழையச் செய்யவோ சுற்றுப்பாதையிலிருந்து அகற்றவோ வழிகாட்டுதல்கள் கோருகின்றன.
கழிவகற்றல் திட்டமிடல் ஏன் முக்கியம் என்பதை கடந்தகால சம்பவங்கள் காட்டுகின்றன. 2022 ஏப்ரலில் மகாராஷ்டிராவின் சந்திரபூர் மாவட்டத்தில் உலோகப் பொருள்கள் விழுந்தன; யாருக்கும் காயம் ஏற்படவில்லை. 2024 மார்ச்சில், அமெரிக்காவின் புளோரிடா மாநிலம் நேபிள்ஸில் ஒரு வீட்டின் மீது விண்வெளி உபகரணம் விழுந்தது. 2021-இல் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட உபகரணத்தின் மின்கலப் பொருத்துத் தாங்கி அது என்று நாசா அடையாளம் கண்டது; அந்தப் பொருள் முழுமையாக எரிந்து அழிந்துவிடும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
உற்பத்தித் திறன் கொண்ட வானாய்வகங்களை இயன்றவரை நீண்ட காலம் செயல்பட வைப்பதும், அவை இறுதியில் பாதுகாப்பாகத் திரும்புவதை உறுதிசெய்வதும் என விண்வெளி அமைப்புகள் எதிர்கொள்ளும் இரு சவால்களையும் ஸ்விஃப்ட் எடுத்துக்காட்டுகிறது. விண்கலச் சிதைவாக இருக்கலாம் எனச் சந்தேகிக்கப்படும் பொருளைக் கண்டால், அதைத் தொடாமல் அதிகாரிகளுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்; அதன் துண்டுகள் ஆபத்தானவையாக இருக்கலாம்.
முக்கிய அம்சங்கள்
- சுமார் 30 மில்லியன் டாலர் செலவிலான மீட்பு முயற்சி தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, ஸ்விஃப்ட் கட்டுப்பாடற்ற மறுநுழைவை நெருங்குகிறது.
- இறுதி நேரமும் இடமும் இன்னும் உறுதியில்லாத நிலையில், அதன் மறுநுழைவு நவம்பர் 4 அல்லது நவம்பர் 6 அளவில் நிகழும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
- சாத்தியமான சிதைவுப் பொருள் பட்டை, வடக்கு மற்றும் தெற்கு அட்சரேகையில் சுமார் 20.6 பாகை வரை நீள்கிறது; இதில் இந்தியாவின் சில பகுதிகளும் அடங்கும்.
- மும்பை, ஹைதராபாத், பெங்களூரு, சென்னை ஆகியவை இந்தப் பட்டைக்குள் உள்ளன; டெல்லியும் கொல்கத்தாவும் அதற்கு வெளியே உள்ளன.
- தொலைநோக்கியின் பெரும்பகுதி எரிந்து அழியும்; எனினும் டங்ஸ்டன் பாகங்களும் கண்ணாடித் துண்டுகளும் எஞ்சியிருக்கலாம்.
- எஞ்சும் சிதைவுகள் பெரும்பாலும் கடலை அடையும்; தனிநபர்களுக்கு ஏற்படும் ஆபத்து மிகக் குறைவு என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.
- ஸ்விஃப்ட்டின் கிட்டத்தட்ட 22 ஆண்டுகாலப் பணியில் 2,000-க்கும் மேற்பட்ட காமா கதிர் வெடிப்புகளும் சுமார் 1,400 வெடிக்கும் நட்சத்திரங்களும் பதிவாகின.






