உத்தராகண்ட் இமயமலைப் பிளவு, நூற்றாண்டுக்கு 8.1 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கத்துக்கு இணையான அழுத்தத்தைச் சேமிக்கிறது

நகரும் மலைத்தொடருக்குக் கீழே பூட்டப்பட்டுள்ள பிளவு

உத்தராகண்டுக்குக் கீழே உள்ள பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவின் சுமார் 300 கிலோமீட்டர் நீளப் பகுதியில், ஒரு நூற்றாண்டில் 8.1 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கம் வெளியிடும் ஆற்றலுக்குச் சமமான அளவில் அழுத்தம் திரண்டு வருவதாக Earth and Planetary Science Letters இதழில் வெளியான ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. நில அளவீடுகளும் செயற்கைக்கோள் அவதானிப்புகளும், இந்தப் பிளவு நிலப்பரப்பிலிருந்து சுமார் 20 கிலோமீட்டர் ஆழம் வரை, ஏறத்தாழ 115 கிலோமீட்டர் அகலத்துக்குப் பூட்டப்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகின்றன.

ஆண்டுக்கு சுமார் 18 மில்லிமீட்டர் அளவிலான நழுவல் பற்றாக்குறையை ஆய்வாளர்கள் அளவிட்டனர். பிளவின் வழியே நழுவுவதால் ஈடுசெய்யப்பட்டிருக்க வேண்டிய இந்த நகர்வு, அதற்குப் பதிலாகச் சுற்றியுள்ள பாறைகளில் உருக்குலைவாகச் சேமிக்கப்படுகிறது. ஜப்பானின் ALOS-2 செயற்கைக்கோளும் ஆண்டுக்கு நான்கு முதல் ஆறு மில்லிமீட்டர் வரையிலான உச்ச நிலப்பரப்பு உயர்வைக் கண்டறிந்தது.

உத்தராகண்டுக்குக் கீழே திரண்டுவரும் அழுத்தத்துக்கு இந்த ஆய்வு மேலும் துல்லியமான அளவீட்டை வழங்குகிறது. பிளவின் ஒப்பீட்டளவில் பலவீனமான ஒரு பகுதி, நிலையான நழுவல் மூலம் நகர்வில் ஒரு பகுதியை வெளியேற அனுமதிக்கக்கூடும் என்று விஞ்ஞானிகள் முன்பு கருதியிருந்தனர். புதிய பகுப்பாய்வு, 0.8-ஐ விட அதிகமான இணைப்பு மதிப்புடன், பிளவு வலுவாகப் பூட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டறிந்தது.

நூற்றாண்டு அளவீடு என்பது அழுத்தம் திரளும் வேகத்தைக் குறிக்கிறது. எதிர்காலப் பிளவின் நேரம், அளவு, பரவல் ஆகியவை தெரியவில்லை. திரண்டுள்ள அழுத்தம் ஒரே நிகழ்வில் வெளியேறுமா அல்லது மிகவும் சிக்கலான நிகழ்வுத் தொடரின் மூலம் வெளியேறுமா என்பதும் தெரியவில்லை.

இந்த ஆய்வில் IIT Bombay, தமிழ்நாடு மத்தியப் பல்கலைக்கழகம், நியூ மெக்சிகோ பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் பங்கேற்றனர். ஆய்வாளர்களாக திப்யசக்தி பாண்டா, மிருதுல் யாதவ், எரிக் ஓ. லிண்ட்சி, ஜி. ஸ்ரீனிவாச ராவ் ஆகியோர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். இவர்களின் கண்டறிதல்கள் உத்தராகண்டையும் அதை ஒட்டிய இந்தோ-கங்கைச் சமவெளிகளையும் பற்றியவை. அங்கு பெரும் இமயமலை நிலநடுக்கத்தால் ஏற்படும் நில அதிர்வுக்கு அதிக மக்கள் ஆளாகக்கூடும்.

நிலத்தடியில் என்ன நடக்கிறது என்பதை அளவீடுகள் வெளிப்படுத்துகின்றன

இந்தியா யுரேசியாவை நோக்கி நகர்வதால், இந்தியத் தட்டு இமயமலைத் தொடருக்குக் கீழே நகரும் முக்கியப் பிளவுதான் பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவு. ஒன்றையொன்று நெருங்கும் புவித் தட்டுகளின் எல்லையில் அமைந்துள்ள பெரிய பிளவு மெகாத்ரஸ்ட் எனப்படுகிறது. அதன் மிகப் பெரிய பரப்பளவு, மிகப் பெரிய நிலநடுக்கங்களை உருவாக்கும் ஆற்றலை அதற்கு அளிக்கிறது.

தட்டுகளின் எல்லையின் ஆழமற்ற பகுதி சிக்கிக்கொண்டாலும், தட்டுகள் தொடர்ந்து நகர்கின்றன. உராய்வு பிளவை இடத்தில் நிலைநிறுத்தும்போது, அதைச் சுற்றியுள்ள பாறைகள் மெதுவாக உருக்குலைகின்றன. பிளவு நழுவும்போது வெளியேறக்கூடிய சேமிக்கப்பட்ட உருக்குலைவுதான் மீள்திறன் அழுத்தம். வளைந்த பொருள் மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பும்போது சேமித்த ஆற்றலை வெளியிடுவதைப் போன்றது இது.

ஆய்வாளர்களின் தட்டுகளின் இணைப்பு குறித்த ஆய்வு, உத்தராகண்டுப் பகுதி 0.8-ஐத் தாண்டிய மதிப்புடன் வலுவாக இணைந்திருப்பதாகக் கணிக்கிறது. நடைமுறையில், மாதிரியில் குறிப்பிடப்படும் ஒப்பீட்டு நகர்வில் 80%-க்கும் அதிகமான பகுதி, நிலையான நழுவலால் ஈடுசெய்யப்படாமல் பிளவில் தடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த அளவுகள் ஒரே நிலத்தடி அமைப்பின் வெவ்வேறு பகுதிகளை விவரிக்கின்றன. சுமார் 300 கிலோமீட்டர் நீளம் மலைத்தொடரின் வழியாகச் செல்கிறது. ஏறத்தாழ 115 கிலோமீட்டர் அகலம் பிளவுப் பரப்பின் குறுக்கே நீள்கிறது. சுமார் 20 கிலோமீட்டர் ஆழம் என்பது பூட்டப்பட்ட பகுதி நிலப்பரப்புக்குக் கீழே எவ்வளவு தூரம் பரவியுள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.

ஆண்டுக்கு 18 மில்லிமீட்டர் எவ்வாறு திரள்கிறது

ஆண்டுக்கு 18 மில்லிமீட்டர் நழுவல் பற்றாக்குறை என்பது அன்றாட வாழ்வில் கண்ணுக்குப் புலப்படாத அளவுக்குச் சிறியது. ஆனால் அகன்ற பிளவு முழுவதும், அந்தச் சீரான திரட்சி கணிசமான உருக்குலைவைக் குறிக்கிறது. வேகம் மாறாமல் இருந்தால், ஆண்டுக்கு 18 மில்லிமீட்டர் என்பது 100 ஆண்டுகளில் 1,800 மில்லிமீட்டர், அதாவது 1.8 மீட்டராகும்.

இந்த நூற்றாண்டுக் கணக்கீடு, அழுத்தம் திரளும் வேகத்தையும் பிளவின் அளவையும் அதன் இயந்திரப் பண்புகள் குறித்த அனுமானங்களையும் இணைக்கிறது. திரண்டுள்ள ஆற்றல் நிலநடுக்கங்கள் வழியாக வெளியேறும் எனக் கருதி, அதன் முடிவை ஒரு 8.1 ரிக்டர் அளவிலான மெகாத்ரஸ்ட் நிலநடுக்கத்துக்குச் சமமானதாக ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

முன்னணி ஆசிரியரும் தமிழ்நாடு மத்தியப் பல்கலைக்கழகப் புவியியல் துறையின் உதவிப் பேராசிரியருமான திப்யசக்தி பாண்டா, இந்தச் செயல்முறையை விஞ்ஞானிகள் எவ்வாறு அளவிடுகிறார்கள் என்பதை விளக்கினார்:

பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவு நீண்ட காலத்துக்குப் பூட்டப்பட்டிருக்கலாம்; இதனால் நிலப்பரப்புக்குக் கீழே ஆற்றல் திரள்கிறது. GPS, InSAR போன்ற புவியளவியல் நுட்பங்கள் இந்த உருக்குலைவை மறைமுகமாக அளவிட ஆய்வாளர்களுக்கு உதவுகின்றன. எங்கள் ஆய்வில், உத்தராகண்டுக்குக் கீழே உள்ள பிளவுப் பரப்பில் ஒவ்வொரு 100 ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு Mw 8 நிலநடுக்கத்துக்கு இணையான ஆற்றல் சேமிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டறிந்தோம்.

ஆய்வுக் கட்டுரை இன்னும் குறிப்பாக Mw 8.1 என்ற மதிப்பைத் தருகிறது. Mw என்பது கணநேர அளவு (moment magnitude) என்பதைக் குறிக்கிறது. இது நழுவும் பிளவின் பரப்பளவு, நழுவலின் அளவு, பாறைகளின் விறைப்புத்தன்மை ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய நிலநடுக்க அளவீடு. இங்கு, திரண்டுவரும் அழுத்தத்தின் அளவைப் புரிந்துகொள்ள வாசகர்களுக்கு இந்த அளவு ஒப்பீடு உதவுகிறது.

மெதுவாக மாறும் நிலப்பரப்பைக் கண்காணிக்கும் இரண்டு வழிகள்

உலகளாவிய வழிசெலுத்தல் செயற்கைக்கோள் அமைப்பு (GNSS) நிலையங்கள், நிலப்பரப்பில் உள்ள புள்ளிகளின் இடமாற்றத்தை அளவிடுகின்றன. காலப்போக்கில் அவற்றின் இருப்பிடங்களை ஒப்பிடுவதன் மூலம், தட்டுகள் நெருங்கும்போது நிலப்பரப்பின் வெவ்வேறு பகுதிகள் கிடைமட்டமாக எவ்வாறு நகர்கின்றன என்பதை ஆய்வாளர்கள் கண்காணிக்கலாம்.

உத்தராகண்ட் பகுப்பாய்வில், நழுவல் பற்றாக்குறையையும் பூட்டப்பட்ட பிளவின் அகலத்தையும் கணிக்க, புதுப்பிக்கப்பட்ட GNSS அளவீட்டுத் தொகுப்பு பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த அவதானிப்புகள் ஆய்வின் கிடைமட்டக் கூறை வழங்கின: அந்தப் பகுதி முழுவதும் நிலம் எவ்வாறு நகர்கிறது என்பதைக் காட்டின.

ALOS-2 ரேடார் படங்கள் மற்றொரு பார்வையை வழங்கின. இடையீட்டு செயற்கைத் துளை ரேடார் (InSAR), வெவ்வேறு காலங்களில் எடுக்கப்பட்ட ரேடார் அவதானிப்புகளை ஒப்பிட்டு, செயற்கைக்கோளுக்கும் நிலத்துக்கும் இடையிலான தூரத்தில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்களைக் கண்டறிகிறது. தனித்தனி நில அளவீட்டு நிலையங்கள் உள்ளடக்கும் பரப்பைவிட விரிவான பகுதியில் நிலப்பரப்பு எவ்வாறு உருக்குலைகிறது என்பதை ஆய்வாளர்கள் கணிக்க இந்த அளவீடுகள் உதவுகின்றன.

2015 முதல் 2024 வரையிலான செயற்கைக்கோள் படங்கள், ஆண்டுக்கு நான்கு முதல் ஆறு மில்லிமீட்டர் வரையிலான உச்ச உயர்வைக் காட்டின. இந்த உச்ச மதிப்புகள், உத்தராகண்ட் முழுவதும் ஒரே சீராக நிலம் உயர்வதைக் குறிக்கவில்லை; அவதானிக்கப்பட்ட உயர்வு வடிவத்தில் வேகமாக உயர்ந்த இடங்களைக் குறிக்கின்றன. வளிமண்டல விளைவுகளும் ரேடார் தரவுச் செயலாக்கத்துடன் தொடர்புடைய பிழைகளும் இந்த அளவீடுகளில் நிச்சயமின்மையை ஏற்படுத்துகின்றன.

கிடைமட்ட மற்றும் செங்குத்து அவதானிப்புகள் இரண்டும் ஒரே பொதுவான அமைப்பைக் காட்டின: ஆழமற்ற பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவு, சுமார் 115 கிலோமீட்டர் அகலத்துக்குப் பூட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு நுட்பமும் நிலத்தடி நகர்வுக்கு நிலப்பரப்பு எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறது என்பதன் வெவ்வேறு பகுதியை அளவிடுவதால், அவற்றின் ஒத்த முடிவுகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

மாதிரித் தேர்வு ஏன் முக்கியம்

நிலத்தில் காணப்பட்ட நகர்வுகளைப் புதைந்துள்ள பிளவில் ஏற்படும் நழுவல் மற்றும் பூட்டுதலுடன் தொடர்புபடுத்த, ஆய்வாளர்கள் மீள்திறன் தாழ்வுசெல்லும் தட்டுத் மாதிரியை (ESPM) பயன்படுத்தினர். தட்டுகளும் சுற்றியுள்ள பாறைகளும் எவ்வாறு உருக்குலைகின்றன என்பதன் கணிதப் பிரதிநிதித்துவமே மாதிரி.

பாரம்பரியப் பின்னோக்கு நழுவல் மற்றும் ஆழ்நிலை இடப்பெயர்வு மாதிரிகளில் உள்ள சிக்கலை இந்த ஆய்வு குறிப்பாகக் கையாள்கிறது: அவை செங்குத்து நகர்வில் செயற்கையான வடிவங்களை உருவாக்கக்கூடும். நிலத்தடி நகர்வை மாதிரி பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் விதத்தால் இத்தகைய போலித் தோற்றங்கள் உருவாகின்றன; இதனால் உயர்வு குறித்த செயற்கைக்கோள் அளவீடுகளுடன் ஒப்பிடுவது சிக்கலாகலாம்.

செங்குத்து நகர்வில் இத்தகைய போலித் தோற்றங்களைத் தவிர்த்தபடி உருக்குலைவை மீளுருவாக்க ESPM பயன்படுத்தப்பட்டது. அதன் முடிவுகள் GNSS அளவீடுகளுடனும் InSAR மூலம் கண்டறியப்பட்ட உயர்வுடனும் ஒத்திருந்தன. இதன் மூலம், நிலப்பரப்பிலிருந்து ஏறத்தாழ 20 கிலோமீட்டர் ஆழம் வரை பிளவு முழுமையாகப் பூட்டப்பட்டிருப்பதாகக் கணிக்கப்பட்டது.

ESPM போலித் தோற்றங்களை உருவாக்காமல் கிடைமட்ட மற்றும் செங்குத்து இடப்பெயர்வுகள் இரண்டையும் கணிக்கிறது என்றும் EGU விளக்கச் சுருக்கம் தெரிவிக்கிறது.

பிற ஆய்வாளர்கள் இந்தப் பணியை ஆராய்வதற்கான தரவுகளையும் ஆசிரியர்கள் வழங்கியுள்ளனர். GNSS நிலையங்களின் தொகுப்பு, துணைத் தகவல் S1-இல் தரவுத் தொகுப்பு S1 ஆக இடம்பெற்றுள்ளது. மாதிரிக் குறியீடு, பிளவு வடிவியலை உருவாக்கும் நிரல், ALOS-2 இடப்பெயர்வுத் தரவுகள் ஆகியவை GitHub மற்றும் Zenodo களஞ்சியங்கள் மூலம் கிடைக்கும் எனத் தரவுக் கிடைப்பு அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

முன்மொழியப்பட்ட பலவீனப் பகுதி மறுஆய்வுக்கு உட்படுகிறது

முந்தைய விளக்கங்கள், உத்தராகண்டில் குறைந்த இணைப்புள்ள பகுதி இருக்கக்கூடும் என்று தெரிவித்திருந்ததால், அந்தப் பகுதி ஆய்வுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அத்தகைய பகுதியில், தட்டு நகர்வின் பெரும்பகுதி பிளவின் படிப்படியான இயக்கத்தால் ஈடுசெய்யப்படும்; இதனால் மீள்திறன் அழுத்தமாகச் சேமிக்கப்படும் பகுதி குறைவாக இருக்கும்.

ஆனால் புதிய அளவீடுகள், ஆய்வுக்குட்பட்ட பகுதி முழுவதும் வலுவான இணைப்பு இருப்பதையே ஆதரிக்கின்றன. இதனால் உள்ளூர் நிலநடுக்கச் சாத்தியத்தை மதிப்பிடப் பயன்படுத்தப்படும் புவியியல் படம் மாறுகிறது: தொடர்ந்து நிகழும் தட்டு நகர்வில் கணிசமான பங்கை இந்தப் பிளவு இப்பகுதிக்குக் கீழே சேமித்து வருகிறது.

அந்த மதிப்பீட்டில் டெல்லி-ஹரித்வார் நிலத்தடி முகடும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட மற்றொரு அம்சமாகும். இந்தப் புதைந்துள்ள புவியியல் அமைப்பு, பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவின் தற்போதைய இணைப்பைக் குறைப்பதாகத் தெரியவில்லை.

எதிர்காலப் பிளவில் அதன் தாக்கம், பிளவு முழுவதும் உராய்வில் ஏற்படும் மாறுபாடுகளை ஓரளவு சார்ந்துள்ளது; ஆனால் அந்த மாறுபாடுகளை இந்த ஆய்வு பதிவு செய்யவில்லை. நிலநடுக்கங்களுக்கு இடையில் மெதுவாக நிகழும் உருக்குலைவில் ஒரு புவியியல் அமைப்பின் தாக்கமும், வேகமாகப் பரவும் பிளவில் அதன் தாக்கமும், பிளவின் நடத்தையின் வெவ்வேறு அம்சங்களைச் சார்ந்தவை.

உத்தராகண்டும் சமவெளிகளும் ஏன் ஒரே கவலையைப் பகிர்கின்றன

உத்தராகண்ட், மத்திய இமயமலை நில அதிர்வு இடைவெளியில் அமைந்துள்ளது. மெகாத்ரஸ்டின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகள், பெரிய நிலநடுக்கங்களில் பிளவு ஏற்படாமல் 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உள்ளதால், இந்தப் பகுதி நெருக்கமாக ஆய்வு செய்யப்படுகிறது. பெரிய பிளவு ஏற்பட்டுப் ஒப்பீட்டளவில் நீண்ட காலம் கடந்துள்ள செயல்பாட்டிலுள்ள பிளவுப் பகுதியே நில அதிர்வு இடைவெளி எனப்படுகிறது.

சமீபத்திய அளவீடுகள், அந்த வரலாற்றுக் கவலையுடன் தற்போதைய அழுத்தத் திரட்சி பற்றிய படத்தையும் சேர்க்கின்றன. விஞ்ஞானிகள் நிலநடுக்கங்களுக்கு இடைப்பட்ட கட்டம் என அழைக்கும் காலத்தில் பிளவு எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறது என்பதை அவை காட்டுகின்றன.

நிலநடுக்க அதிர்வுகள் பிளவு ஏற்படும் பகுதியைக் கடந்து வெகுதூரம் பரவக்கூடும் என்பதால், அதை ஒட்டிய இந்தோ-கங்கைச் சமவெளிகளும் முக்கியமானவை. இப்பகுதி முழுவதும் 50 கோடிக்கும் அதிகமான மக்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளின் பின்னணியில், இமயமலை மெகாத்ரஸ்ட் நிலநடுக்க அபாயத்தை ஆய்வின் சுருக்கம் குறிப்பிடுகிறது.

மலைப்பகுதிகளிலும் சமவெளிகளிலும் உள்ள சமூகங்களுக்கு ஏற்படும் சேதம், பிளவு ஏற்படும் இடம் மற்றும் ஆழம், அது பரவும் தூரம், உள்ளூர் நிலத்தின் தன்மை, அதிர்வுக்கு ஆளாகும் கட்டடங்கள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்திருக்கும். தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படும் நில அளவீடுகளும் செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்பும் உருக்குலைவைக் கண்காணித்து, எங்கு அழுத்தம் திரள்கிறது என்ற மதிப்பீடுகளை மேம்படுத்த உதவும்.

அவதானிப்புகள் மற்றும் ஆய்வின் காலவரிசை

பல ஆண்டுகளில் சேகரிக்கப்பட்ட அளவீடுகளையும் 2026-இல் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வையும் இந்தக் கண்டறிதல்கள் ஒன்றிணைக்கின்றன. இந்தத் தேதிகள் அவதானிப்பு மற்றும் அறிவியல் அறிக்கை வெளியீட்டுச் செயல்முறையைக் குறிக்கின்றன:

• 2015 முதல் 2024 வரை: ALOS-2 செயற்கைக்கோள் படங்கள் உருக்குலைவைப் பதிவு செய்தன; அவற்றின் மூலம் ஆண்டுக்கு நான்கு முதல் ஆறு மில்லிமீட்டர் வரையிலான உச்ச உயர்வு கணிக்கப்பட்டது.
• 2026: ஐரோப்பிய புவியியல் அறிவியல் ஒன்றியத்தின் பொதுக் கூட்டத்தில் இந்த ஆய்வு முன்வைக்கப்பட்டது.
• புதுப்பிக்கப்பட்ட GNSS தரவுத் தொகுப்பு, ரேடார் அவதானிப்புகள், மீள்திறன் மாதிரியாக்கம் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்து, உத்தராகண்டுக்குக் கீழே உள்ள பூட்டுதலை Earth and Planetary Science Letters ஆய்வு கணித்தது.

EGU விளக்கப் பதிவு EGU26-4678 எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் தலைப்பு "உத்தராகண்ட் இமயமலையில் வலுவான தட்டு இணைப்புக்கான சான்றுகள்: GNSS மற்றும் ALOS-2 InSAR அவதானிப்புகளின் கட்டுப்பாடுகள்" என்பதாகும். அதன் ஆசிரியர்களாக திப்யசக்தி பாண்டா, மிருதுல் யாதவ், எரிக் ஓ. லிண்ட்சி, ஜி. ஸ்ரீனிவாச ராவ் ஆகியோர் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர். விளக்கப் பக்கத்தில், இந்த விளக்கம் 2026 மே 3 முதல் 8 வரை ஆஸ்திரியாவின் வியன்னாவில் நடைபெறுவதாகவும், மாநாட்டில் பதிவுசெய்தவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆய்வின் முக்கியப் பங்களிப்பு, பிளவின் தற்போதைய நடத்தையை மேலும் விரிவாக விவரிப்பதாகும். கிடைமட்ட நகர்வு, செங்குத்து உயர்வு, மாதிரியாக்கம் ஆகிய அனைத்தும் மலைத்தொடருக்குக் கீழே அழுத்தத்தைத் திரட்டும் வலுவாகப் பூட்டப்பட்ட பகுதியையே சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

முக்கியக் குறிப்புகள்

• ஆய்வு செய்யப்பட்ட சுமார் 300 கிலோமீட்டர் நீளப் பகுதியில், உத்தராகண்டுக்குக் கீழே உள்ள பிரதான இமயமலை உந்துப் பிளவு வலுவாகப் பூட்டப்பட்டுள்ளது.
• பூட்டப்பட்ட பகுதி சுமார் 115 கிலோமீட்டர் அகலத்துக்குப் பரவி, ஏறத்தாழ 20 கிலோமீட்டர் ஆழம் வரை செல்கிறது.
• ஆண்டுக்கு சுமார் 18 மில்லிமீட்டர் நழுவல் பற்றாக்குறையும் 0.8-ஐ விட அதிகமான இணைப்பும் இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர்.
• ஆண்டுக்கு நான்கு முதல் ஆறு மில்லிமீட்டர் வரையிலான உச்ச உயர்வை ALOS-2 அவதானிப்புகள் காட்டுகின்றன.
• ஒரு நூற்றாண்டில் திரளும் அழுத்தம் 8.1 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கத்துக்கு இணையானது எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; எதிர்காலப் பிளவு ஏற்படும் காலம் தெரியவில்லை.
• உத்தராகண்ட் மற்றும் அதை ஒட்டிய இந்தோ-கங்கைச் சமவெளிகளுக்கான நிலநடுக்க அபாய மதிப்பீடுகளில் இந்தக் கண்டறிதல்கள் முக்கியமானவை.