வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புறங்களில் பிளாஸ்டிக் நெருக்கடி: சவால்கள், பாதிப்புகள், தீர்வுக்கான வழிகள்

மறைந்திருக்கும் சுமை: வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புறங்களில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு

நிரம்பி வழியும் குப்பைத்தொட்டிகள், அடைபட்ட நகர வடிகால்கள் ஆகிய காட்சிகள் தலைப்புச் செய்திகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதால், பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு பெரும்பாலும் நகர்ப்புறப் பிரச்சினையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. எனினும், வங்காளதேசத்தில் இந்த நெருக்கடி, பரபரப்பான டாக்கா மற்றும் சிட்டகாங் வீதிகளைத் தாண்டியும் விரிவடைந்துள்ளது. நாட்டின் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறத்தை ஒட்டிய பகுதிகளில், பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் அன்றாட வாழ்க்கை, வாழ்வாதாரம், சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றை அமைதியாக, ஆனால் கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன. தினமும் காலையில் கணுக்கால் ஆழம் தேங்கியிருக்கும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைக் கடந்து செல்லும் தேநீர்க்கடை உரிமையாளர் சுமோனின் கதை, இதைவிடப் பெரியதும் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாததுமான நெருக்கடியின் எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது.

வங்காளதேசத்தின் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் பெரும்பகுதியை நகரங்களே உருவாக்கினாலும், அதன் கடுமையான பாதிப்பை கிராமப்புறங்கள் அதிகமாகச் சுமக்கின்றன. வங்காளதேசத்தில் ஆண்டுதோறும் சுமார் 87,000 டன் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் உருவாகின்றன; அவற்றில் ஏறத்தாழ 22 சதவீதம் கிராமப்புறங்களிலிருந்து வருகிறது. அடைபட்ட பாசனக் கால்வாய்கள், நீர் தேங்கிய வயல்கள், மாசடைந்த ஆறுகள் ஆகியவற்றில் இதன் விளைவுகள் தெரிகின்றன. இவை வேளாண்மை, சுகாதாரம், கிராமப்புறச் சமூகங்களின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றுக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ளன.

பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு கிராமப்புற வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் விதம்

வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புறங்களில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் பார்வைக்கு அருவருப்பானவை மட்டுமல்ல; அவை சுற்றுச்சூழலுக்கும் அதனைச் சார்ந்திருக்கும் மக்களுக்கும் நேரடி அச்சுறுத்தலாக உள்ளன. வீசப்பட்ட பாட்டில்கள், உறைகள், பைகள் ஆகியவை திறந்தவெளிகளில் குவிந்து, வடிகால்களையும் பாசனக் கால்வாய்களையும் அடைக்கின்றன. மழை பெய்யும்போது, இந்த அடைப்புகளால் சந்தைகளிலும் வயல்களிலும் வெள்ளம் தேங்கி, வணிகத்தையும் விவசாயப் பணிகளையும் பாதிக்கிறது. பயிர்க் கழிவுகளுடன் கலக்கும் பிளாஸ்டிக், பயிர்களுக்குத் தேவையான நீர் கிடைப்பதைத் தடுக்கலாம்; மதகுகளைச் சுற்றிக் குவியும் குப்பைகள் நீண்டகால நீர்த்தேக்கத்தை மேலும் மோசமாக்குகின்றன.

சில கழிவு மேலாண்மை வசதிகள் உள்ள நகர்ப்புறங்களைப் போலன்றி, கிராமப்புறச் சமூகங்களில் அடிப்படையான கழிவு சேகரிப்புச் சேவைகள்கூட பெரும்பாலும் இல்லை. குப்பைகளைக் கொட்டுவதற்கென ஒதுக்கப்பட்ட இடங்கள் கிடையாது; பிளாஸ்டிக் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படும் இடங்களிலேயே வீசப்படுகிறது. இந்தத் தவறான மேலாண்மையால் பிளாஸ்டிக் ஆறுகள், கால்வாய்கள், விளைநிலங்கள் ஆகியவற்றில் கலக்கிறது; இதனால் மண்ணின் வளமும் நீரின் தரமும் நீண்டகாலத்தில் பாதிக்கப்படுகின்றன. பெரிய பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் சிதைவதால் உருவாகும் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள் தற்போது நீர், மண், மனித ரத்தம் ஆகியவற்றில்கூட கண்டறியப்படுகின்றன. இது கடுமையான சுகாதாரக் கவலைகளை எழுப்புகிறது.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக மேம்பாட்டு அமைப்பின் (ESDO) 2024 ஆய்வின்படி, வங்காளதேசத்தில் ஆண்டுதோறும் 384 கோடி வரை ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் பாட்டில்கள் பயன்படுகின்றன; அவற்றில் 21.4 சதவீதம் மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகின்றன. எஞ்சியவை குப்பைக் கிடங்குகள், ஆறுகள், கடல் ஆகியவற்றில் சேர்கின்றன. அங்கு அவை 450 ஆண்டுகள் வரை நிலைத்திருந்து, நச்சு வேதிப்பொருட்களையும் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்களையும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பிலும் உணவுச் சங்கிலியிலும் வெளியிடக்கூடும்.

கிராமப்புறங்கள் ஏன் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன?

வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புறங்கள் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் தாக்கங்களுக்கு அதிகம் ஆளாகப் பல காரணங்கள் உள்ளன:

• விழிப்புணர்வு இல்லாமை: நகர்ப்புறங்களில் 18.4 சதவீதத்தினருடன் ஒப்பிடுகையில், கிராமப்புற நுகர்வோரில் 5.5 சதவீதத்தினருக்கு மட்டுமே ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளால் ஏற்படும் சுகாதார அபாயங்கள் குறித்துத் தெரியும். இந்த அறிவு இடைவெளியால் பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் பரவலாகத் தவறாக அகற்றப்படுவதும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுவதும் நிகழ்கின்றன.
• கழிவு மேலாண்மைக் கட்டமைப்பு இல்லாமை: பெரும்பாலான கிராமப்புறங்களில் முறையான கழிவு சேகரிப்பு, தரம் பிரித்தல் அல்லது மறுசுழற்சிச் சேவைகள் இல்லை. பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் அடிக்கடி எரிக்கப்படுகின்றன, புதைக்கப்படுகின்றன அல்லது திறந்தவெளிகளில் கொட்டப்படுகின்றன. இதனால் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுகாதார அபாயங்கள் அதிகரிக்கின்றன.
• மாறிவரும் நுகர்வுப் பழக்கங்கள்: பொட்டலமிடப்பட்ட பொருட்களும் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளும் பெருகியதால், பாரம்பரிய வாழ்க்கைமுறைகள் மாறியுள்ளன. முன்பு கரும்பு அல்லது மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட கூடைகளைப் பயன்படுத்திய இடங்களில், இப்போது தொலைதூரக் கிராமங்களில்கூட ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பாலித்தீன் பைகளும் பிளாஸ்டிக் பொட்டலங்களும் வழக்கமாகிவிட்டன.
• விதிமுறைகள் பலவீனமாக அமலாக்கப்படுதல்: 2002-ஆம் ஆண்டு பிளாஸ்டிக் பைகளுக்குத் தேசிய அளவில் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், குறிப்பாகப் பெருநகரங்களுக்கு வெளியே அதன் அமலாக்கம் பலவீனமாக உள்ளது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளின் பயன்பாடு 200 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது; கிராமப்புறங்களும் இதனால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன.

கிராமப்புறச் சமூகங்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்துக்காக இயற்கை வளங்களை நேரடியாகச் சார்ந்திருப்பதால், இந்தப் பாதிப்புகள் மேலும் மோசமடைகின்றன. பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு வேளாண்மை, மீன்வளம் அல்லது நீர் விநியோகத்தைப் பாதிக்கும்போது, அதன் பொருளாதார மற்றும் சமூக விளைவுகள் உடனடியாகவும் கடுமையாகவும் வெளிப்படுகின்றன.

சுகாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்கள்: கண்ணுக்குத் தெரிவதைத் தாண்டி

பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் ஆபத்துகள் அடைபட்ட வடிகால்களையும் பார்வைக்கு அருவருப்பான குப்பைகளையும் தாண்டிச் செல்கின்றன. பிளாஸ்டிக் சிதையும்போது, மண்ணையும் நீரையும் உணவையும் மாசுபடுத்தக்கூடிய நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்களையும் பிஸ்பீனால் ஏ (BPA) போன்ற நச்சு வேதிப்பொருட்களையும் வெளியிடுகிறது. இந்தப் பொருட்கள் ஹார்மோன் சீர்குலைவு, புற்றுநோய் உள்ளிட்ட நீண்டகால உடல்நலப் பிரச்சினைகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன.

கிராமப்புற மக்கள் உட்கொள்ளும் மீன் மற்றும் பயிர்கள் உள்ளிட்ட உணவுச் சங்கிலியில் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள் தற்போது கண்டறியப்படுகின்றன. பல கிராமப்புறங்களில் விழிப்புணர்வு இல்லாமையும் சுகாதாரச் சேவைகள் குறைவாகக் கிடைப்பதும் இந்த அபாயங்களை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. ESDO-வின் மூத்த தொழில்நுட்ப ஆலோசகர் டாக்டர் முகமது அபுல் ஹாஷெம் எச்சரிப்பதாவது:

BPA போன்ற வேதிப்பொருட்களாலும் நுண்பிளாஸ்டிக்குகளாலும் ஏற்படும் அபாயங்களைப் புறக்கணிக்க முடியாது; அவை நமது உணவுச் சங்கிலியில் கலந்து, பல்லுயிர்களைப் பாதிக்கின்றன.

சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளும் அதேபோல் கவலைக்குரியவை. பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் பாசனக் கால்வாய்களை அடைத்து, பயிர்களுக்குச் செல்லும் நீரின் ஓட்டத்தைக் குறைத்து, மண் சீரழிவுக்குப் பங்களிக்கின்றன. மழைக்காலத்தில், அடைபட்ட வடிகால் அமைப்புகள் கடுமையான நீர்த்தேக்கத்தையும் வெள்ளத்தையும் ஏற்படுத்தி, நீர்வழிப் பரவும் நோய்கள் அதிகரிக்க வழிவகுக்கின்றன. வங்காளதேசத்தின் ஆறுகள் கலக்கும் வங்காள விரிகுடா, உள்நாட்டிலிருந்து வரும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளின் முக்கியச் சேருமிடமாக மாறியுள்ளது; இதனால் கடல்வாழ் உயிரினங்களும் கடலோரச் சூழல் அமைப்புகளும் அச்சுறுத்தப்படுகின்றன.

தீர்வுகள் ஏன் போதிய பலன் அளிக்கவில்லை?

பிளாஸ்டிக் நெருக்கடியை வங்காளதேசம் புறக்கணிக்கவில்லை. 2002-ஆம் ஆண்டு பிளாஸ்டிக் ஷாப்பிங் பைகளுக்குத் தடை விதித்த உலகின் முதல் நாடு இதுவாகும். அதன்பிறகு பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பு விதிகள் (2008), சணல் பொட்டலச் சட்டம் (2010) உள்ளிட்ட பல கொள்கைகளும் விதிமுறைகளும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. அண்மையில், பல்பொருள் அங்காடிகளிலும் கடலோரப் பகுதிகளிலும் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளுக்குத் தடைகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

எனினும், குறிப்பாகக் கிராமப்புறங்களில், இந்த நடவடிக்கைகள் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில் சிரமப்பட்டுள்ளன. இதற்கான காரணங்கள் சிக்கலானவை:

• பலவீனமான அமலாக்கம்: கண்காணிப்பு குறைவாகவும், விதிமீறல்களுக்கு அபராதங்கள் அரிதாகவும் இருப்பதால், சட்டங்கள் பெரும்பாலும் முறையாகச் செயல்படுத்தப்படுவதில்லை.
• மாற்றுப் பொருட்கள் இல்லாமை: ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளுக்கு மலிவான, எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய மாற்றுகள் பரவலாகக் கிடைப்பதில்லை. இதனால் நுகர்வோரும் வணிக நிறுவனங்களும் தங்கள் பழக்கங்களை மாற்றுவது கடினமாகிறது.
• வளங்களின் பற்றாக்குறை: உள்ளூர் அரசுகள், குறிப்பாக யூனியன் பரிஷத்களும் நகராட்சிகளும், பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைத் திறம்பட நிர்வகிக்கத் தேவையான தொழில்நுட்பத் திறன், நிதி, கட்டமைக்கப்பட்ட திட்டங்கள் ஆகியவற்றைப் பெரும்பாலும் கொண்டிருக்கவில்லை.
• பொதுமக்களின் பங்கேற்பு குறைவு: பரவலான விழிப்புணர்வும் சமூகப் பங்கேற்பும் இல்லாமல், சிறந்த கொள்கைகள்கூட நடத்தையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தத் தவறலாம்.

இதன் விளைவாக, வங்காளதேசத்தில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் சுமார் 36 சதவீதம் மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது; எஞ்சியவை திறந்தவெளிக் குப்பைக் குவியல்கள், நீர்நிலைகள், விளைநிலங்கள் ஆகியவற்றில் குவிகின்றன.

அடித்தள முயற்சிகளும் சமூகச் செயல்பாடுகளும்

இந்தச் சவால்களுக்கு மத்தியிலும் நம்பிக்கையளிக்கும் அறிகுறிகள் உள்ளன. சிறிய அளவிலான, சமூகத்தால் முன்னெடுக்கப்படும் முயற்சிகள் கிராமப்புறப் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்த்துப் போராடுவதில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியவையாக உருவெடுக்கின்றன.

• முறைசாராத் துறையின் பங்களிப்பு: முறைசாராத் துறை நாளொன்றுக்கு சுமார் 1,000 டன் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைச் சேகரித்து, மறுசுழற்சி முயற்சிகளில் முக்கியப் பங்காற்றுகிறது. எனினும், முறையான அங்கீகாரம், ஆதரவு, வளங்களுக்கான அணுகல் இல்லாததால் அதன் தாக்கம் குறைவாக உள்ளது.
• பிளாஸ்டிக் பரிமாற்றத் திட்டங்கள்: டாக்காவில் ஸ்டாண்டர்ட் சார்ட்டர்டு வங்கி, சமூக உறுப்பினர்கள் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைப் பணம் அல்லது அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்குப் பரிமாறிக்கொள்ளும் திட்டத்தைத் தொடங்கியுள்ளது. இத்தகைய முயற்சிகளை கிராமப்புறங்களிலும் செயல்படுத்தினால், கழிவு சேகரிப்பை ஊக்குவித்து உள்ளூரில் வருமான வாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம்.
• சந்தை சார்ந்த சேகரிப்பு மையங்கள்: வர்த்தகர்கள் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைத் தரம் பிரித்து, மறுசுழற்சிக்காக ஒப்படைக்க ஊக்குவிக்கும் சேகரிப்பு மையங்களை அமைக்க, மேம்பாட்டு அமைப்புகள் தனியார் துறையுடன் இணைந்து செயல்படுகின்றன. கட்டமைப்பு வசதிகள் குறைவான பகுதிகளில்கூட இந்த மையங்கள் சுற்றுச்சூழல் பொறுப்புணர்வை வளர்க்கலாம்.
• புதுமையான மறுசுழற்சி: ஃபரீத்பூரில், பிராக்டிக்கல் ஆக்ஷன் அமைப்பு சுழற்சிப் பொருளாதார அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்துகிறது. பத்மா ஆற்றிலிருந்து சேகரிக்கப்படும் குறைந்த தரப் பிளாஸ்டிக்குகளை, பைரோலிசிஸ் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் உயர்தர எண்ணெயாகவும் கரியமிலமாகவும் மாற்றுகிறது. இது கழிவுகளைக் குறைப்பதுடன் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி, கழிவுப் பணியாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் மேம்படுத்துகிறது.

கல்வித் திட்டங்களும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. காக்ஸ் பஜாரில் உள்ள பள்ளி அளவிலான சேகரிப்பு முறைகள், கழிவுகளைத் தரம் பிரித்தல் மற்றும் உரமாக்குதல் குறித்துக் குழந்தைகளுக்குக் கற்பித்து, இளம் வயதிலேயே நிலையான பழக்கங்களை உருவாக்குகின்றன. வாட்டர்எய்ட்–ஸ்விஸ்கான்டாக்ட் கூட்டமைப்பு, நவ்கான், சத்கீரா போன்ற காலநிலை பாதிப்புக்கு உள்ளாகும் பகுதிகளில் மாணவர்களைத் தூய்மைப் பணிகளிலும் கல்விசார் நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபடுத்தியுள்ளது. இது ஆரம்பத்திலேயே தலையிடுவதன் வலிமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

கொள்கை, கூட்டாண்மை, முன்னோக்கிய பாதை

ஒரே ஒரு தீர்வு மட்டும் போதாது என்பதில் நிபுணர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் உடன்படுகின்றனர். மாறாக, ஒழுங்குமுறை, புதுமை, கல்வி, சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும், பல தரப்பினரும் பங்கேற்கும் விரிவான அணுகுமுறை தேவை.

சட்டங்களையும் அமலாக்கத்தையும் வலுப்படுத்துதல்

விதிமீறல்களுக்கு கடுமையான அபராதங்கள் விதித்து, சிறந்த கண்காணிப்பை மேற்கொண்டு, நடைமுறையிலுள்ள சட்டங்களை இன்னும் தீவிரமாக அமல்படுத்த வேண்டும். ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளின் பெருக்கம், மேல்நாட்டிலிருந்து எல்லை தாண்டி வரும் பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு போன்ற புதிதாக உருவாகும் சவால்களை எதிர்கொள்ளப் புதிய விதிமுறைகள் தேவைப்படலாம். பேசல் ஒப்பந்தம், வரவிருக்கும் உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் ஒப்பந்தம் போன்ற சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் வங்காளதேசம் பங்கேற்பது, எல்லை தாண்டிய பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க உதவும்.

நிலையான மாற்றுப் பொருட்களை ஊக்குவித்தல்

ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளுக்கு மலிவான, சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மாற்றுப் பொருட்கள் அவசியம். சணல் செல்லுலோஸிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டு, வங்காளதேச விஞ்ஞானி டாக்டர் முபாரக் அகமது கான் கண்டுபிடித்த “சோனாலி பை” நம்பிக்கையளிக்கும் எடுத்துக்காட்டாகும். மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய பைகள், மட்கக்கூடிய பொட்டலங்கள், பாரம்பரியப் பொருட்கள் ஆகியவற்றை ஊக்குவிப்பது நுகர்வோர் பழக்கங்களை மாற்ற உதவும். ஆனால், இந்த மாற்றுப் பொருட்கள் எளிதில் கிடைப்பதுடன், விலையிலும் போட்டியிடக்கூடியவையாக இருக்க வேண்டும்.

கழிவு மேலாண்மைக் கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்தல்

குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் கழிவு சேகரிப்பு, தரம் பிரித்தல், மறுசுழற்சி வசதிகள் ஆகியவற்றை மேம்படுத்துவது மிகவும் அவசியம். பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் வளங்களையும் நிபுணத்துவத்தையும் திரட்ட உதவும்; வங்காளதேச வங்கியின் ஆதரவுடன் செயல்படுத்தப்படும் பசுமை நிதித் திட்டங்கள் சுற்றுச்சூழலுக்குப் பொறுப்பான முதலீடுகளுக்கு நிதி வழங்கலாம். வங்காளதேசம் உள்ளிட்ட ஆசிய நாடுகளில் பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மைக்காக ஐக்கிய நாடுகள் மேம்பாட்டுத் திட்டத்துக்கு கோகா-கோலா அறக்கட்டளை வழங்கிய 1.5 கோடி டாலர் மானியம், சர்வதேச நிதியுதவிக்கும் ஒத்துழைப்புக்கும் உள்ள சாத்தியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சமூகங்களையும் முறைசாராத் துறையையும் ஈடுபடுத்துதல்

சமூகப் பங்கேற்பு மிகவும் முக்கியம். விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரங்கள், பள்ளித் திட்டங்கள், உள்ளூர் தூய்மைப் பணிகள் ஆகியவை சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்புணர்வை வளர்க்கலாம். கழிவுப் பொறுக்குவோர், மறுசுழற்சிப் பணியாளர்கள் உள்ளிட்ட முறைசாராத் துறையினருக்கு பயிற்சி, ஆதரவு, அங்கீகாரம் வழங்கி, அவர்களை முறையான கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகளில் இணைக்க வேண்டும்.

புதுமையையும் ஆய்வையும் ஊக்குவித்தல்

மிதக்கும் கழிவு அகற்றும் ரோபோக்கள் முதல் மறுசுழற்சியை ஊக்குவிக்கும் மின்னணுத் தளங்கள் வரை, வங்காளதேச இளைஞர்களும் தொழில்முனைவோரும் ஏற்கெனவே புதுமையான தீர்வுகளை உருவாக்கி வருகின்றனர். நிலையான பொருட்கள் மற்றும் கழிவு மேலாண்மைத் தொழில்நுட்பங்கள் குறித்த ஆய்வுக்கும் புதுமைக்கும் ஆதரவளிப்பது நீண்டகால மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.

கள ஆய்வு: காக்ஸ் பஜாரும் ஒத்துழைப்பின் ஆற்றலும்

கடலோர நகராட்சியும் முக்கிய சுற்றுலாத் தலமுமான காக்ஸ் பஜார், கிராமப்புற பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மையின் சவால்களையும் வாய்ப்புகளையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. 2024-ஆம் ஆண்டு பிராக் ஆய்வின்படி, நகராட்சியில் நாள்தோறும் 34.5 டன் பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் தவறாகக் கையாளப்படுகின்றன; அவற்றில் பெரும்பகுதி கால்வாய்கள், வடிகால்கள், கடல் ஆகியவற்றில் சேர்கின்றன. மக்கள்தொகையில் 18 சதவீதத்தினர் மட்டுமே கழிவுகளை உருவாகும் இடத்திலேயே தரம் பிரிக்கின்றனர்; முறையான சேகரிப்புச் சேவைகளும் குறைவாக உள்ளன.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, உலக வங்கி நிதியளித்து பல கூட்டாளர்களின் ஆதரவுடன் செயல்படுத்தப்படும் தெற்காசியாவுக்கான பிளாஸ்டிக் இல்லா ஆறுகள் மற்றும் கடல்கள் (PLEASE) திட்டம், புதுமையான தீர்வுகளைச் சோதித்து வருகிறது. இவற்றில் சமூகக் குப்பைத்தொட்டிகள், முன்மொழியப்பட்ட மறுசுழற்சி நிலையம், மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட மற்றும் மறுபயன்பாட்டுக்கு மாற்றியமைக்கப்பட்ட பொருட்களை உள்ளூர் பசுமைத் தொழில்முனைவோர் ஊக்குவித்தல் ஆகியவை அடங்கும். இத்திட்டம் ஏற்கெனவே, கழிவுகளை உருவாகும் இடத்திலேயே தரம் பிரிப்பதில் 15 சதவீத முன்னேற்றத்தையும், பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் அதிகம் குவியும் இடங்களில் குறிப்பிடத்தக்க குறைவையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அண்மையில் நடைபெற்ற தேசியக் கலந்துரையாடலில், உள்ளாட்சிப் பிரிவின் கூடுதல் செயலர் ஏ.கே.எம். தாரிக்குல் ஆலம், ஆறுகள் மற்றும் ஓடைகளில் கழிவுகளைத் தடுத்து நிறுத்தும் அமைப்புகளை வலுப்படுத்தி, பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் கீழ்நோக்கி கடலில் கலப்பதைத் தடுப்பதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார். சர்வதேச அளவில் சிறந்த நடைமுறைகளையும் உள்நாட்டில் முன்னெடுக்கப்படும் புதுமைகளையும் விரிவுபடுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

"கழிவு மேலாண்மையில் சர்வதேச அளவிலான சிறந்த நடைமுறைகளை ஆராய்வதாலும், உள்நாட்டில் உருவான, உள்ளூர் தலைமையிலான புதுமைகளை விரிவுபடுத்துவதாலும் வங்காளதேசம் பயனடையலாம்," என்று ஏ.கே.எம். தாரிக்குல் ஆலம் கூறினார்.

அரசு, நகராட்சிகள், தனியார் துறை, சமூகங்கள் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைக்கும் இத்தகைய பல்துறை ஒருங்கிணைப்பு, நிலையான முன்னேற்றத்துக்கு இன்றியமையாதது.

அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?

வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறத்தை ஒட்டிய பகுதிகளில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டைத் திறம்பட எதிர்கொள்ள, தனித்தனியான முயற்சிகள் மட்டும் போதாது. ஒன்றுக்கொன்று வலுவூட்டும் பின்வரும் உத்திகளை நிபுணர்களும் தொடர்புடைய தரப்பினரும் பரிந்துரைக்கின்றனர்:

• உள்ளூர் அரசுகளுக்கு ஆதரவளித்தல்: யூனியன் பரிஷத்களும் நகராட்சிகளும் பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மையை உள்ளூர் வளர்ச்சித் திட்டங்களில் சேர்க்க உதவும் வகையில், இலக்கு வைத்த நிதியுதவி, தொழில்நுட்பப் பயிற்சி, கட்டமைக்கப்பட்ட திட்டங்கள் ஆகியவற்றை வழங்குதல்.
• கழிவுகளைத் தரம் பிரித்தலையும் சமூக மையங்களையும் ஊக்குவித்தல்: கழிவுகள் உருவாகும் இடத்திலேயே அவற்றைத் தரம் பிரிப்பதை ஊக்குவித்து, கட்டமைக்கப்பட்ட கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகளுக்கான அடித்தளமாகச் சமூக அடிப்படையிலான மறுசுழற்சி மையங்களை நிறுவுதல்.
• உள்ளூர் தொழில்முனைவோருக்கு அதிகாரமளித்தல்: சூழலுக்கு உகந்த செங்கற்கள் அல்லது உரத் தொட்டிகள் போன்ற பயனுள்ள பொருட்களைத் தயாரிக்கும் சிறிய மறுசுழற்சிப் பிரிவுகளை உள்ளூர் தொழில்முனைவோர் அமைக்க உதவும் வகையில் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியும் தொடக்க நிதியும் வழங்குதல்.
• கல்வியையும் விழிப்புணர்வையும் விரிவுபடுத்துதல்: பள்ளிப் பாடத்திட்டங்களிலும் சமூகத் திட்டங்களிலும் சுற்றுச்சூழல் கல்வியை இணைத்து, இளம் வயதிலிருந்தே பிளாஸ்டிக் குறித்த அறிவை வளர்க்கும் படைப்பாற்றல்மிக்க அணுகுமுறைகளைப் பயன்படுத்துதல்.
• பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகளைப் பயன்படுத்துதல்: கட்டமைப்புகளை உருவாக்கவும், புதுமைகளை ஊக்குவிக்கவும், வெற்றிகரமான மாதிரிகளை விரிவுபடுத்தவும் தனியார் துறை, அரசுசாரா அமைப்புகள், சர்வதேச நன்கொடையாளர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து வளங்களையும் நிபுணத்துவத்தையும் திரட்டுதல்.
• கொள்கையையும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பையும் வலுப்படுத்துதல்: நடைமுறையிலுள்ள விதிமுறைகளைச் செயல்படுத்துதல், தேவைக்கேற்ப புதிய கொள்கைகளை உருவாக்குதல், எல்லை தாண்டிய பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ளும் சர்வதேச முயற்சிகளில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றல்.

இறுதியில், வங்காளதேசத்தில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டுக்கு எதிரான போராட்டம் கழிவுகளை அகற்றுவது மட்டுமல்ல; சிந்தனைகள், அமைப்புகள், பொருளாதாரங்கள் ஆகியவற்றை மாற்றுவதும் ஆகும். உரிய ஆதரவு கிடைத்தால், கிராமப்புறச் சமூகங்கள் பாதிப்புகளை அமைதியாகச் சகிப்பவர்களாக இல்லாமல், மாற்றத்தை முன்னெடுப்பவர்களாக மாறலாம்; உள்ளூர் மறுசுழற்சி முயற்சிகளை வழிநடத்தலாம், கழிவுகளைக் குறைப்பதை முன்னிறுத்தலாம், நிலையான நடைமுறைகளைப் பின்பற்றலாம்.

சுருக்கம்

• வங்காளதேசத்தின் கிராமப்புறங்களில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு வளர்ந்து வரும் நெருக்கடியாக உள்ளது; இது வேளாண்மை, சுகாதாரம், சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றைக் கடுமையாகப் பாதிக்கிறது.
• விழிப்புணர்வு இல்லாமை, போதிய கழிவு மேலாண்மைக் கட்டமைப்பு இன்மை, விதிமுறைகள் பலவீனமாக அமலாக்கப்படுதல் உள்ளிட்ட தனித்துவமான சவால்களை கிராமப்புறங்கள் எதிர்கொள்கின்றன.
• பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் பாசனக் கால்வாய்களை அடைத்து, வெள்ளத்தை ஏற்படுத்தி, நச்சு வேதிப்பொருட்களையும் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்களையும் உணவுச் சங்கிலியில் கலக்கச் செய்கின்றன.
• முறையற்ற அமலாக்கம் மற்றும் மலிவான மாற்றுப் பொருட்கள் இல்லாமை காரணமாக, நடைமுறையிலுள்ள கொள்கைகளும் தடைகளும் குறைந்த தாக்கத்தையே ஏற்படுத்தியுள்ளன.
• அடித்தள முயற்சிகள், சமூகப் பங்கேற்பு, புதுமையான மறுசுழற்சித் திட்டங்கள் ஆகியவை பயனுள்ள தீர்வுகளாக உருவெடுத்து வருகின்றன.
• வலுவான சட்டங்கள், கட்டமைப்பில் முதலீடு, கல்வி, பொது-தனியார் கூட்டாண்மை, சர்வதேச ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான நடவடிக்கை தேவை.
• ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகள் மூலம், பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் கிராமப்புறச் சமூகங்கள் முன்னிலை வகித்து, வங்காளதேசத்துக்கு மேலும் தூய்மையான, ஆரோக்கியமான, நிலையான எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்யலாம்.