இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மை நெருக்கடி: வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள், பொருளாதாரச் சவால்கள், கண்ணியமான வேலைக்கான போராட்டம்

இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மை நெருக்கடி: ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையில் நாடு

தென்கிழக்காசியாவின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரமான இந்தோனேசியா, அதிகரித்து வரும் வேலையின்மை நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. இது நாடு முழுவதும் கவனத்தை ஈர்த்ததுடன், அதன் பொருளாதாரப் பாதை குறித்த விவாதத்தையும் தூண்டியுள்ளது. பெகாசியில் நடைபெற்ற வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சியில் 2,000 பணியிடங்களுக்கு 25,000 வேலை தேடுவோர் போட்டியிட்டதால் ஏற்பட்ட சமீபத்திய குழப்பம், நிலையான, அர்த்தமுள்ள வேலை கிடைக்காமல் திணறும் மில்லியன் கணக்கான இந்தோனேசியர்களின், குறிப்பாக இளைஞர்களின், கடுமையான சவால்களின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது. இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மைப் பிரச்சினையின் வேர்கள், வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள் போன்ற தற்போதைய தீர்வுகளின் வரம்புகள், நாட்டின் எதிர்காலத்துக்கான பரந்த பொருளாதார மற்றும் சமூக விளைவுகள் ஆகியவற்றை இந்தக் கட்டுரை ஆராய்கிறது.

வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள்: அறிகுறியே தவிர தீர்வல்ல

2025 மே மாதம் பெகாசியில் நடைபெற்ற வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சி தவறான காரணங்களுக்காகச் செய்திகளில் இடம்பிடித்தது. நம்பிக்கையுடன் வந்த ஆயிரக்கணக்கான விண்ணப்பதாரர்கள் உள்ளே செல்ல முண்டியடித்தனர்; நெரிசலில் சிலர் மயக்கமடைந்தனர். வேலை தேடுவோரையும் முதலாளிகளையும் இணைக்கும் நோக்கில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இந்த நிகழ்வு, வேலை தேடுவோரின் எண்ணிக்கைக்கும் கிடைக்கும் குறைந்த வாய்ப்புகளுக்கும் இடையிலான கடுமையான சமநிலையின்மையை வெளிப்படுத்தியது. இந்தோனேசிய மத்திய புள்ளிவிவர அமைப்பின் (BPS) கணக்குப்படி, 2025 பிப்ரவரி நிலவரப்படி வேலை செய்யும் வயதுடைய 7.28 மில்லியன் மக்கள் வேலையின்றி இருந்தனர்; இது முந்தைய ஆண்டைவிட 83,000 அதிகம். வேலையின்மை விகிதம் 4.76 சதவீதமாக இருந்தது. முந்தைய ஆண்டைவிடச் சற்றே குறைந்திருந்தாலும், வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகை 2.79 மில்லியன் அதிகரித்ததால் வேலைகளுக்கான போட்டி தீவிரமடைந்தது.

வேலை தேடுவோரின் விரக்தியையும், அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் இத்தகைய நிகழ்வுகளின் போதாமையையும் காட்டும் வகையில் வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள் பெருகிய கூட்டத்துடனும் குழப்பத்துடனும் நடைபெறுகின்றன. இந்தோனேசிய முதலாளிகள் சங்கத்தின் (Apindo) அன்டன் ஜே. சுபிட் குறிப்பிட்டதுபோல், கண்காட்சிகளில் குவியும் பெருங்கூட்டம் வேலை தேடுவோரின் எண்ணிக்கைக்கும் தொழிலாளர்களுக்கான தேவைக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மைக்குத் தெளிவான சான்றாகும். பல நிறுவனங்கள் சம்பிரதாயத்துக்காகவே இந்தக் கண்காட்சிகளில் பங்கேற்கின்றன; சில நிறுவனங்கள் உண்மையான காலிப்பணியிடங்களையே வழங்குவதில்லை எனக் கூறப்படுகிறது. இது பங்கேற்பாளர்களின் ஏமாற்றத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது.

வேலை தேடுவதற்குத் தேவைப்படும் நேரத்தையும் முயற்சியையும் குறைக்க வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள் உதவக்கூடும். ஆனால் அவை குறுகிய கால நடவடிக்கை மட்டுமே என்பதில் நிபுணர்கள் ஒருமித்த கருத்து கொண்டுள்ளனர். இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதார மற்றும் சமூக ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் துணை இயக்குநர் ஜஹென் ஃபக்ருல் ரெஸ்கி வலியுறுத்தியதுபோல், பொருளாதாரப் பலவீனம், முறைசாராத் துறையின் வளர்ச்சி, உற்பத்தித்திறன் குறைதல் போன்ற கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் தீர்க்கப்படாத நிலையில், வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள் மட்டுமே இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மைப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாது.

முறைசாரா வேலைவாய்ப்பின் வளர்ச்சியும் அதன் விளைவுகளும்

இந்தோனேசியாவின் தொழிலாளர் சந்தையில் காணப்படும் மிக முக்கியமான போக்குகளில் ஒன்று, முறைசாரா வேலைவாய்ப்பின் ஆதிக்கமாகும். 2025 பிப்ரவரி நிலவரப்படி, இந்தோனேசியத் தொழிலாளர்களில் 59.4 சதவீதம் பேர், அதாவது சுமார் 86.58 மில்லியன் மக்கள், முறைசாராத் துறையில் பணிபுரிந்தனர். இது முந்தைய ஆண்டைவிடச் சற்றே அதிகம். மேலும், 2022இல் மலேசியாவின் தொழிலாளர் படையில் முறைசாராத் துறையினர் 26.8 சதவீதம் மட்டுமே இருந்த நிலையில், இந்தோனேசியாவின் விகிதம் அதைவிட மிக அதிகமாகும். தெருவோர விற்பனை அல்லது சிறு அளவிலான விவசாயம் போன்ற முறைசாரா வேலைகளில் பெரும்பாலும் வேலைப் பாதுகாப்பு, நிலையான வருமானம், மருத்துவக் காப்பீடு, முறைசார் வேலைவாய்ப்புடன் தொடர்புடைய பிற சலுகைகள் ஆகியவை இருப்பதில்லை.

முறைசார் வேலை கிடைக்காதவர்களுக்கு முறைசாராத் துறை ஒரு பாதுகாப்பு வலையாகச் செயல்படுகிறது. ஆனால் பொருளாதார அதிர்ச்சிகளுக்கும் சுரண்டலுக்கும் தொழிலாளர்களை அது ஆளாக்குகிறது. எந்த வருமானமாவது கிடைத்தால் முறைசாராத் தொழிலாளர்கள் வேலையற்றவர்களாகக் கணக்கிடப்படுவதில்லை; ஆனால் அவர்களின் நிலையற்ற சூழல் அதிகாரப்பூர்வப் புள்ளிவிவரங்களில் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை என்று இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகப் பொருளாதார நிபுணர் தெகுஹ் தர்தாந்தோ விளக்கினார். முறைசாரா வேலையைச் சார்ந்திருப்பது, இந்தோனேசியாவில் நீடிக்கும் வேலையின்மை மற்றும் போதிய வேலைவாய்ப்பின்மை ஆகிய இரண்டுக்கும் அறிகுறியாகவும் காரணமாகவும் உள்ளது.

இளைஞர் வேலையின்மை: ஆபத்தில் ஒரு தலைமுறை

வேலையின்மையின் சுமை இந்தோனேசிய இளைஞர்கள்மீது அளவுக்கு அதிகமாக விழுகிறது. 15 முதல் 24 வயதுடையோரின் வேலையின்மை விகிதம் 16.16 சதவீதம்; இது தேசிய சராசரியை விட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகம். பல அண்டை நாடுகளின் விகிதத்தைவிட இது உயர்ந்தது; மேலும், ஒரு தசாப்தத்துக்கும் மேலாகக் குறையாமல் நீடிக்கிறது. மார்ஷா டிதா போன்ற பல இளம் இந்தோனேசியர்கள், பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரிகளாக இருந்தும் தங்களின் தகுதிக்குப் பொருத்தமான வேலைகளைப் பெற முடியாமல் விரக்தியும் நம்பிக்கையிழப்பும் அடைகின்றனர்.

இளைஞர்களிடையே நிலவும் அதிக வேலையின்மை விகிதம், கல்வி அமைப்புக்கும் தொழிலாளர் சந்தையின் தேவைகளுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வேலைக்குத் தயாரானவர்களாக இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படும் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப் பள்ளிப் பட்டதாரிகளிடமே வேலையின்மை விகிதம் மிக அதிகமாக உள்ளது. முதலாளிகள் எதிர்பார்க்கும் தொழில்நுட்பத் திறன்களையும் மென் திறன்களையும் பாடத்திட்டம் பெரும்பாலும் மாணவர்களுக்குக் கற்றுத்தருவதில்லை. குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் தரமான கல்வியைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பும் சமமாக இல்லை.

கல்வியும் திறன் பொருத்தமின்மையும்

தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களுக்கு ஈடுகொடுக்காத காலாவதியான கல்வி அமைப்பில்தான் பிரச்சினையின் வேர் உள்ளது என்று IAIN கெரிஞ்சியைச் சேர்ந்த கல்வியாளர் அலி மர்சுகி செபுவா வாதிடுகிறார். தொழிற்கல்விப் பயிற்சியும் புதுமையான கற்பித்தல் முறைகளும் இல்லாதது, திறனைவிடத் தொடர்புகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் ஆட்சேர்ப்புக் கலாசாரம் ஆகியவை இளம் வேலை தேடுவோருக்குக் கூடுதல் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. தொழில்துறையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பாடத்திட்டங்களைச் சீரமைக்கவும், தொழிற்கல்வியை வலுப்படுத்தவும், கற்பித்தல் மற்றும் கற்றலில் தொழில்நுட்பத்தை ஒருங்கிணைக்கவும் விரிவான சீர்திருத்தம் தேவை.

பொருளாதாரத் தடைகள்: உலகளாவிய மற்றும் உள்நாட்டுச் சவால்கள்

இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மை நெருக்கடியைப் பரந்த பொருளாதாரப் போக்குகளிலிருந்து தனியே பார்க்க முடியாது. 2025ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) 4.87 சதவீதம் வளர்ந்தது. இது எதிர்பார்ப்புகளைவிடக் குறைவு; முந்தைய ஆண்டின் 5.11 சதவீதத்திலிருந்தும் சரிவு. உலக வங்கி, வெளிப்புற மற்றும் உள்நாட்டுச் சுமைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, அந்த ஆண்டுக்கான வளர்ச்சி 4.7 சதவீதமாக இருக்கும் எனக் கணித்துள்ளது. குறிப்பாக அமெரிக்கா-சீனா வர்த்தகப் போர் உள்ளிட்ட உலகளாவிய வர்த்தகப் பதற்றங்கள் ஏற்றுமதித் தேவையையும் வெளிநாட்டு முதலீட்டையும் குறைத்துள்ளன. இதற்கிடையில், உள்நாட்டுச் சிக்கன நடவடிக்கைகள் விருந்தோம்பல் மற்றும் உற்பத்தித் துறைகளில் கணிசமான பணிநீக்கங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளன.

மொத்தம் 300 டிரில்லியன் ரூபியாவுக்கும் (சுமார் 19 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) அதிகமான அரசுப் பட்ஜெட் வெட்டுகள், அமைச்சகங்கள், அரச நிறுவனங்கள், பிராந்திய நிர்வாகங்களுக்கான செலவைக் குறைத்துள்ளன. அரச ஒப்பந்தங்களைச் சார்ந்துள்ள தொழில்துறைகளிலும் இதன் தொடர் தாக்கம் ஏற்பட்டது. 2025 ஜனவரி முதல் மார்ச் வரை மட்டும் சுமார் 74,000 பேர் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர். நுகர்வுச் செலவு குறையும்போது, தேவை குறைதல், வேலை வெட்டுகள், மேலும் பொருளாதார மந்தம் எனத் தீவிரமடையும் சுழற்சி உருவாகிறது.

தொழில்துறைச் சுருக்கமும் வேலைவாய்ப்பின் எதிர்காலமும்

பாரம்பரியமாகப் பெருமளவிலான வேலைகளை வழங்கிவந்த உற்பத்தித் துறை வீழ்ச்சியடைந்து வரும் தொழில்துறைச் சுருக்கத்தையும் இந்தோனேசியா எதிர்கொள்கிறது. தொழிற்சாலைகள் மூடப்படுவதும், சேவைகள் மற்றும் முறைசாரா வேலைகளை நோக்கிய நகர்வும் நாட்டின் பொருளாதார அடித்தளத்தை வலுவிழக்கச் செய்யும் அபாயமுள்ளது. புதிய தொழில்துறைகளிலும் புதுமையிலும் போதிய முதலீடு இல்லாமல் இந்தப் போக்கு தொடர்ந்தால், வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகை உச்சத்தில் இருக்கும் காலமான மக்கள்தொகைப் பலனைக் முழுமையாகப் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பை இந்தோனேசியா இழக்கக்கூடும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

முன்கூட்டியே நிகழும் தொழில்துறைச் சுருக்கம், குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட சேவை வேலைகளுக்கான போட்டியை அதிகரிக்கவும், வருமானத்தைக் குறைக்கவும், சமூக ஏற்றத்தாழ்வை ஆழப்படுத்தவும் கூடும் என இந்தோனேசிய தேசியப் பொருளாதாரக் கவுன்சில் உறுப்பினர் அரீஃப் அன்ஷோரி யூசுப் எச்சரிக்கிறார். இதை எதிர்கொள்ள இந்தோனேசியா தொழில்துறை மண்டலங்களைப் புத்துயிரூட்டவும், தொழிற்கல்வியில் முதலீடு செய்யவும், ஆராய்ச்சி மற்றும் புதுமையை ஊக்குவிக்கவும் வேண்டும்.

அரசின் பதில்நடவடிக்கைகள்: பயிற்சி, ஊக்கத்தொகை, கொள்கை மாற்றங்கள்

நெருக்கடிக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்கவும் வேலை தேடுவோருக்கு ஆதரவளிக்கவும் இந்தோனேசிய அரசு பல்வேறு திட்டங்களைத் தொடங்கியுள்ளது. தற்போது ஐந்தாவது ஆண்டில் இருக்கும் பிராகெர்ஜா திட்டம், திறன் மேம்பாடு, கூடுதல் திறன் பயிற்சி, மறுபயிற்சி ஆகியவற்றை மில்லியன் கணக்கான இந்தோனேசியர்களுக்கு வழங்குகிறது. பெண்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள், போதிய சேவைகள் கிடைக்காத பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆகியோருக்கு உள்ளடக்கிய வாய்ப்புகளை வழங்குவதில் இது கவனம் செலுத்துகிறது. டிஜிட்டல் திறன்கள் முதல் விருந்தோம்பல் மற்றும் பொறியியல் வரையிலான 6,000க்கும் மேற்பட்ட பயிற்சித் தொகுதிகளை 18.9 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பங்கேற்பாளர்கள் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

பல்கலைக்கழகக் கல்வி பெறாதவர்களையும் குறைந்த திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களையும் சென்றடைவதில் இந்தத் திட்டம் உறுதியாக இருப்பதாக பிராகெர்ஜா திட்ட மேலாண்மை அலுவலகத்தின் செயல் இயக்குநர் டென்னி புர்பசாரி வலியுறுத்துகிறார். இணையவழி மற்றும் நேரடிப் பயிற்சி இரண்டையும் வழங்குவதன் மூலம், திறன் இடைவெளியைக் குறைத்து மாறிவரும் பொருளாதாரத்தின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப தொழிலாளர் படையைத் தயாராக்குவதை பிராகெர்ஜா நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

செலவுக் குறைப்பால் பாதிக்கப்பட்ட துறைகளை ஊக்குவிக்க, அரசு ஊழியர்கள் மீண்டும் பயணம் மேற்கொள்ளவும் ஹோட்டல்களில் கூட்டங்களை நடத்தவும் அனுமதித்து, சில சிக்கன நடவடிக்கைகளையும் அரசு தளர்த்தியுள்ளது. உள்நாட்டுச் செலவினத்தை அதிகரிக்க, பயணக் கட்டணத் தள்ளுபடி போன்ற ஊக்குவிப்புத் திட்டங்களும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால், பொருளாதார மற்றும் சட்ட ஆய்வு மையத்தின் (CELIOS) பீமா யுதிஸ்திரா போன்ற ஆய்வாளர்கள், இந்த நடவடிக்கைகள் வேலையின்மையின் அடிப்படைக் காரணங்களைத் தீர்க்காமல் தற்காலிக நிவாரணம் மட்டுமே அளிக்கும் “பாராசிட்டமால் கொடுப்பதற்கு” ஒப்பானவை என வாதிடுகின்றனர்.

தனியார் துறையும் சர்வதேச முயற்சிகளும்

பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் இந்தோனேசியாவில் உள்ள அமெரிக்க வர்த்தகச் சபை (AmCham) போன்ற அமைப்புகளும் அடங்கிய தனியார் துறையும், தொழிலாளர் திறன் மேம்பாட்டுக்கு ஆதரவளிக்க முன்வந்துள்ளது. AmCham மற்றும் அமெரிக்க நிறுவனங்கள் ஏற்பாடு செய்யும் தொழில் கண்காட்சிகள், இளம் தொழில்முனைவோருக்கு வேலைவாய்ப்புகள், திறன் மேம்பாட்டுப் பயிலரங்குகள், தொடர்புகளை வளர்க்கும் வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன. இன்றைய வேலைச் சந்தையில் மென் திறன்கள், தகவமைத்துக்கொள்ளும் திறன், வாழ்நாள் முழுவதும் கற்றல் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை இந்த நிகழ்வுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக, மேற்கு ஜாவாவில் புதிய தொழிற்சாலை அமைப்பதற்கான பெப்சிகோவின் அண்மைய முதலீடு புதிய வேலைகளை உருவாக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதில் நேரடி வெளிநாட்டு முதலீட்டுக்கு இருக்கும் ஆற்றலையும் இது காட்டுகிறது. எனினும், தேசிய வேலையின்மை விகிதத்தில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்த, இத்தகைய முயற்சிகள் விரிவுபடுத்தப்பட்டு, பரந்த கொள்கைச் சீர்திருத்தங்களுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

கட்டமைப்புத் தீர்வுகள்: மீள்திறன் கொண்ட தொழிலாளர் சந்தையை உருவாக்குதல்

இந்தோனேசியாவின் வேலையின்மை நெருக்கடியைச் சமாளிக்கப் பல முனைகளில் நடவடிக்கை தேவை என்பதில் நிபுணர்கள் ஒருமித்த கருத்து கொண்டுள்ளனர்:

• கல்விச் சீர்திருத்தம்: பாடத்திட்டங்களைத் தொழில்துறையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப சீரமைத்தல், தொழிற்கல்வி மற்றும் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியை வலுப்படுத்துதல், அனைத்துப் பகுதிகளிலும் தரமான கல்விக்கான அணுகலை உறுதிப்படுத்துதல்.
• அதிகத் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்த துறைகளில் முதலீடு: இலக்கு நிர்ணயித்த ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டின் மூலம் உற்பத்தி, விவசாயம், சேவைகள் ஆகிய துறைகளில் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குதல்.
• சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவு: மொத்த வேலைவாய்ப்பில் சுமார் 60 சதவீதத்தைச் சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSMEs) வழங்குகின்றன. இந்நிறுவனங்கள் வளர்ந்து அதிகத் தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதற்காக மூலதனம், பயிற்சி, சந்தைகளுக்கான அணுகலை வழங்குதல்.
• அனைவரையும் உள்ளடக்கிய பயிற்சித் திட்டங்கள்: பிராகெர்ஜா போன்ற திட்டங்களை விரிவுபடுத்தி, மேலும் பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களைச் சென்றடைதல்; டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தின் மாறிவரும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பயிற்சியை மாற்றியமைத்தல்.
• கொள்கை ஒருங்கிணைப்பு: ஒருங்கிணைந்த, பயனுள்ள வேலைவாய்ப்பு உருவாக்க உத்திகளை உறுதிப்படுத்த அமைச்சகங்கள், பிராந்திய அரசுகள், தனியார் துறை ஆகியவற்றின் முயற்சிகளை ஒருங்கிணைத்தல்.

டோம்பெட் துவாஃபா போன்ற அமைப்புகள் நடத்தும் உற்பத்தி நோக்கிலான ஜகாத் திட்டங்கள் போன்ற சமூக அடிப்படையிலான தீர்வுகளும், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில், தொழில் தொடங்கி பொருளாதாரச் சுதந்திரம் பெற மக்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதில் பங்கு வகிக்கின்றன.

பரந்த தாக்கங்கள்: சமூக மற்றும் அரசியல் விளைவுகள்

குறிப்பாக இளைஞர்களிடையே நீடிக்கும் அதிக வேலையின்மை, குறிப்பிடத்தக்க சமூக மற்றும் அரசியல் விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. 19 மில்லியன் புதிய நிகர வேலைகளை உருவாக்குவதாக அதிபர் பிரபோவோ அளித்த வாக்குறுதி போன்ற நிறைவேற்றப்படாத தேர்தல் வாக்குறுதிகள் குறித்து மக்களின் அதிருப்தி அதிகரித்து வருகிறது. தொடர்ந்து நிலவும் பொருளாதார நெருக்கடி, அரசின் மீதான நம்பிக்கையைச் சிதைத்து சமூக அமைதியின்மையைத் தூண்டக்கூடும் என அரசியல் ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

மேலும், முறைசாரா வேலையைச் சார்ந்திருப்பதும், கண்ணியமான வேலைவாய்ப்புகள் இல்லாததும் இந்தோனேசியாவின் நீண்டகாலப் பொருளாதார ஆற்றலைக் குறைக்கும் அபாயமுள்ளது. தரமான வேலைகளை உருவாக்கவும், பொருத்தமான திறன்களுடன் தொழிலாளர் படையைத் தயாராக்கவும் தீர்மானமான நடவடிக்கை எடுக்கப்படாவிட்டால், மக்கள்தொகைப் பலனை வீணடித்து பிராந்திய நாடுகளுக்குப் பின்னடைந்துவிடும் அபாயம் நாட்டுக்கு உள்ளது.

சுருக்கமாக

• இந்தோனேசியாவில் வேலையின்மை நெருக்கடி அதிகரித்து வருகிறது. 7.28 மில்லியன் பேர் வேலையின்றி உள்ளனர்; இளைஞர் வேலையின்மை விகிதம் 16.16 சதவீதமாக உள்ளது.
• வேலைவாய்ப்புக் கண்காட்சிகள் பிரபலமாக இருந்தாலும், வேலை தேடுவோருக்கும் கிடைக்கும் பணியிடங்களுக்கும் இடையிலான கட்டமைப்புப் பொருத்தமின்மையைத் தீர்க்க அவை போதுமானவை அல்ல.
• வேலைவாய்ப்பில் முறைசாராத் துறை ஆதிக்கம் செலுத்துவதால், பல தொழிலாளர்களுக்கு வேலைப் பாதுகாப்பும் சலுகைகளும் கிடைப்பதில்லை.
• உலகளாவிய வர்த்தகப் பதற்றங்கள், உள்நாட்டுச் சிக்கன நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்ட பொருளாதாரத் தடைகள் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தைக் குறைத்து, பணிநீக்கங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளன.
• கல்வி மற்றும் திறன் பொருத்தமின்மை இளைஞர் வேலையின்மைக்கான முக்கிய காரணங்களாகும். பாடத்திட்டச் சீர்திருத்தமும் தொழிற்பயிற்சியும் தேவை என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.
• பிராகெர்ஜா போன்ற அரசுத் திட்டங்களும் தனியார் துறையின் முயற்சிகளும் ஓரளவு நிவாரணம் அளிக்கின்றன; ஆனால் அவற்றை விரிவுபடுத்தி, தொழில்துறையின் தேவைகளுடன் சிறப்பாகப் பொருத்த வேண்டும்.
• விரிவான தீர்வுகளில் கல்விச் சீர்திருத்தம், அதிகத் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்த துறைகளில் முதலீடு, சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு, ஒருங்கிணைந்த கொள்கை நடவடிக்கை ஆகியவை இடம்பெற வேண்டும்.
• பணயம் அதிகம்: வேலையின்மையைத் தீர்க்கத் தவறினால், இந்தோனேசியாவின் எதிர்காலத்தில் நீடித்த சமூக, பொருளாதார, அரசியல் விளைவுகள் ஏற்படலாம்.