தென் கொரிய இளைஞர்களிடையே தற்கொலை நெருக்கடி: அதிகரிக்கும் விகிதங்கள், அடிப்படைக் காரணங்கள், பயனுள்ள தடுப்பு நடவடிக்கைகளுக்கான போராட்டம்

அறிமுகம்: கொரிய இளைஞர்களிடையே அதிகரிக்கும் நெருக்கடி

பொருளாதாரச் சுறுசுறுப்புக்கும் கலாசாரச் செல்வாக்குக்கும் பெயர்பெற்ற தென் கொரியா, கவலைக்குரிய ஒரு பொது சுகாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது: அந்நாட்டு இளைஞர்களின் மரணத்துக்குத் தற்கொலையே முதன்மைக் காரணமாக உள்ளது. பூசானில் மூன்று உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் உயிரிழந்தது போன்ற அண்மைய துயரச் சம்பவங்கள், தேசிய அளவிலான கவலையை மீண்டும் தூண்டியுள்ளன. மேலும் வலுவான ஆதரவு அமைப்புகளையும், தற்கொலைத் தடுப்பு குறித்த பயனுள்ள கல்வியையும் வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளுக்கும் வழிவகுத்துள்ளன. அரசின் பல ஆண்டுகால முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், கொரியப் பதின்ம வயதினரிடையே தற்கொலை விகிதம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது. இது உலகளாவிய போக்குகளுக்கு மாறாக இருப்பதுடன், ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள சமூகச் சவால்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

புள்ளிவிவரங்களைப் புரிந்துகொள்வோம்: போக்குகளும் மக்கள்தொகைப் பிரிவுகளும்

பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (OECD) நாடுகளில், தென் கொரியா தொடர்ந்து மிக உயர்ந்த தற்கொலை விகிதத்தைப் பதிவு செய்துள்ளது. 2023ஆம் ஆண்டில், ஒட்டுமொத்த தற்கொலை விகிதம் 1,00,000 பேருக்கு 25.2 ஆக இருந்தது; இது OECD சராசரியைவிட இரு மடங்குக்கும் அதிகம். பதின்ம வயதினரிடையே நிலைமை குறிப்பாகக் கவலைக்குரியது: 9 முதல் 24 வயதுக்குட்பட்டவர்களிடையே தற்கொலை விகிதம் 1,00,000 பேருக்கு 10.8 ஆக உயர்ந்தது. இந்த வயதுப் பிரிவில் மரணத்துக்கான முதன்மைக் காரணமாக இது அமைந்துள்ளது; விபத்துகள் மற்றும் புற்றுநோயைவிட இதன் விகிதம் மிகவும் அதிகம்.

முதியோரிடையே தற்கொலை விகிதம் கடந்த சில ஆண்டுகளில் குறைந்துள்ள நிலையில், பதின்ம வயதினர் மற்றும் இளம் வயதினரிடையே அது அதிகரித்துள்ளது. கொரியப் புள்ளிவிவரத் துறையின் தகவல்படி, பதின்ம வயதினருக்கான தற்கொலை விகிதம் 2011ஆம் ஆண்டில் 1,00,000 பேருக்கு 5.5 ஆக இருந்தது; 2023ஆம் ஆண்டில் அது 7.9 ஆக உயர்ந்தது. குறிப்பாக, 10 முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகளின் தற்கொலை விகிதம் 2017 முதல் 2022 வரை கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்கானது. உலகளவில் இளைஞர்களிடையேயான தற்கொலை விகிதம் பொதுவாகக் குறைந்துள்ள நிலையில், இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் பெரும் கவலையளிக்கின்றன.

பாலின வேறுபாடுகளும் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. மாணவர்களில் அதிகமான ஆண்கள் தற்கொலையால் உயிரிழந்தாலும், தற்கொலை எண்ணங்கள் மற்றும் முயற்சிகள் அதிகம் இருப்பதாக மாணவிகள் தெரிவிக்கின்றனர். சமூகப் பொருளாதார நிலை, குடும்ப அமைப்பு, நகரமயமாக்கல் ஆகியவையும் ஆபத்தைப் பாதிக்கின்றன. குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களும், சமூகத் தனிமையை எதிர்கொள்பவர்களும் அதிக ஆபத்தில் உள்ளனர்.

அடிப்படைக் காரணங்கள்: கல்வி அழுத்தம், சமூகத் தனிமை, களங்கம்

தென் கொரியாவில் இளைஞர்களின் தற்கொலைக்கு கல்வி அழுத்தம், சமூக அழுத்தம், மனநலம் குறித்த களங்கம் ஆகியவற்றின் கூட்டுச் சேர்க்கையே முதன்மைக் காரணங்களாக இருப்பதாக நிபுணர்களும் ஆய்வுகளும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

கல்விப் போட்டியின் சுமை

தென் கொரியாவின் கல்வி அமைப்பு கடும் போட்டிக்குப் பெயர்பெற்றது. கல்வியில் சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்ற மிகுந்த அழுத்தத்தை மாணவர்கள் எதிர்கொள்கின்றனர்; கல்லூரி நுழைவுத் தேர்வுகள் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் நிகழ்வுகளாகக் கருதப்படுகின்றன. பல குழந்தைகள் சிறு வயதிலிருந்தே பள்ளிக்குப் பிறகு “தீவிரப் பயிற்சி மையங்களுக்குச்” செல்கின்றனர்; இதனால் ஓய்வுக்கும் சமூக உறவுகளுக்கும் மிகக் குறைந்த நேரமே கிடைக்கிறது. சாதனையில் இடைவிடாமல் கவனம் செலுத்துவது, நீடித்த மன அழுத்தம், பதற்றம், தகுதியற்றவர்கள் என்ற உணர்வு ஆகியவற்றுக்கு வழிவகுக்கலாம்.

ஒரு இளைஞர் சக ஆதரவு நிபுணர் நினைவுகூர்ந்தபடி, ஒரு தேர்வில் குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றதும், ஆசிரியர் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்தியதும் அவரது நண்பர் தற்கொலைக்கு முயல வழிவகுத்தன. இத்தகைய சம்பவங்கள் அரிதானவை அல்ல. பதின்ம வயதினரின் துயரத்துக்கான முதன்மைக் காரணமாக, தற்கொலைக் குறிப்புகளிலும் கருத்துக் கணிப்புகளிலும் கல்வி அழுத்தம் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது.

சமூகத் தனிமையும் ஆதரவு வலையமைப்புகளின் சிதைவும்

விரிவான குடும்பங்களும் நெருக்கமான அண்டைச் சமூகங்களும் போன்ற பாரம்பரிய ஆதரவு அமைப்புகள், விரைவான பொருளாதார மற்றும் சமூக மாற்றங்களுக்கு மத்தியில் வலுவிழந்துள்ளன. கடினமான நேரங்களில் உதவி கேட்க யாரும் இல்லை என கொரியர்களில் கிட்டத்தட்ட 20% பேர் தெரிவிக்கின்றனர்; இது சமூக ஒற்றுமை குறைவாக இருப்பதற்கான வெளிப்படையான அறிகுறியாகும். இளைஞர்களைப் பொறுத்தவரை, மனநலம் குறித்துப் பேசுவது அல்லது உதவி நாடுவது தொடர்பான களங்கம் இந்தத் தனிமையை மேலும் அதிகரிக்கிறது.

சமூக ஊடகங்கள் புதிய தொடர்பு வாய்ப்புகளை வழங்கினாலும், தகுதியற்றவர்கள் என்ற உணர்வையும் தனிமையையும் அதிகரிக்கக்கூடும். பிரபலங்களின் தற்கொலைகள், “தற்கொலை இடங்கள்” என அழைக்கப்படுபவை உள்ளிட்ட தற்கொலை தொடர்பான இணைய உள்ளடக்கங்களைப் பார்ப்பது, அதைப் பின்பற்றும் நடத்தையுடனும் ஆபத்தில் உள்ள இளைஞர்களிடையே அதிகரிக்கும் ஆபத்துடனும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

மனநோய் குறித்த களங்கம்

தென் கொரியாவில் மனநலம் இன்னமும் பேசக்கூடாத விஷயமாகவே உள்ளது. மனச்சோர்வு அல்லது தற்கொலை எண்ணங்கள் இருப்பதை ஒப்புக்கொள்வது தனிப்பட்ட பலவீனம் அல்லது தோல்வியாகப் பார்க்கப்படுவதால், பலர் ஆதரவு நாடத் தயங்குகின்றனர். மனச்சோர்வு அதிகமாக இருப்பதாகப் பலர் தெரிவித்தபோதிலும், OECD நாடுகளில் மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கான பரிந்துரை விகிதம் தென் கொரியாவிலேயே மிகக் குறைவான ஒன்றாக உள்ளது. சிகிச்சைக்கான தேவை மற்றும் அதைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான இந்த இடைவெளி, தடுப்பு முயற்சிகளுக்கு முக்கியத் தடையாக உள்ளது.

அண்மைய துயரச் சம்பவங்களும் “தற்கொலை இடங்கள்” எனப்படும் நிகழ்வும்

2023 ஜூன் மாதம் பூசானில் மூன்று உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் உயிரிழந்தனர். அவர்கள் தங்களது குறிப்புகளில் கல்வி அழுத்தத்தைக் காரணமாகக் குறிப்பிட்டிருந்தனர். இந்தச் சம்பவம் பிரச்சினையின் மீது மீண்டும் கவனத்தைத் திருப்பியது. சியோலின் கங்னம் மாவட்டத்தில், “தற்கொலை இடங்கள்” எனப் பேசப்படும் உயரமான கட்டடங்களுக்கு, பதின்ம வயதினர் செல்வதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். சிலர் ஆர்வத்தால் அங்கு செல்கின்றனர்; மற்றவர்கள் தங்களுக்கு “எளிதான வழி” இருப்பதாகக் கருதி அங்கு செல்கின்றனர். சமூக ஊடகங்களும் 2023ஆம் ஆண்டில் ஒரு பதின்ம வயதினர் தனது தற்கொலையை நேரலையில் ஒளிபரப்பியது போன்ற முந்தைய சம்பவங்களும் இந்தப் போக்கைத் தூண்டியுள்ளன.

கட்டட நிர்வாகிகளும் அதிகாரிகளும் கவலைதரும் ஒரு போக்கைக் கவனித்துள்ளனர்: குதிப்பதற்கு முன்பு “அது எப்படி இருக்கும் என்று பார்க்க” பதின்ம வயதினர் கூரைகளுக்குச் செல்கின்றனர். தற்கொலை விரக்தியின் வெளிப்பாடாக அல்லாமல், பிரச்சினைகளுக்கான ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க தீர்வாகச் சித்தரிக்கப்படுவது அதிகரித்து வருவதாக மனநல நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

அரசின் பதில்: கொள்கைகள், கல்வி, தடுப்பு முயற்சிகள்

நெருக்கடியின் தீவிரத்தை உணர்ந்த தென் கொரிய அரசு, தற்கொலை விகிதத்தைக் குறைக்கப் பல கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது. 2011ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலாக நிறைவேற்றப்பட்டு அண்மையில் திருத்தப்பட்ட தற்கொலைத் தடுப்புச் சட்டம், தொடக்க, நடுநிலை, உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் அனைவருக்கும், பொது நிறுவனங்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளின் ஊழியர்களுக்கும் ஆண்டுதோறும் தற்கொலைத் தடுப்புக் கல்வி வழங்குவதை கட்டாயமாக்குகிறது. அடுத்த பத்தாண்டுகளுக்குள் தேசிய தற்கொலை விகிதத்தை OECD சராசரிக்குக் குறைப்பதே இதன் இலக்கு.

கல்வித் திட்டத்தில் இரண்டு முக்கியக் கூறுகள் உள்ளன: தற்கொலை மற்றும் மனநலத்தின் இயல்பு குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல்; ஆபத்து அறிகுறிகளை அடையாளம் கண்டு, ஆபத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதற்கான நடைமுறை வழிகாட்டுதலை வழங்குதல். கல்வி நிறுவனங்களில் ஆலோசனை மையங்களை அமைக்கவும், கல்வி அழுத்தத்தைச் சமாளித்து உணர்ச்சி ரீதியான மீள்திறனை வளர்க்க மாணவர்களுக்கு உதவும் பயிற்சி அமர்வுகளை நடத்தவும் பள்ளிகள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன.

கல்வியுடன் சேர்த்து, அரசு பின்வரும் நடவடிக்கைகளையும் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது:

• தரப்படுத்தப்பட்ட பரிசோதனைக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி, இளம் வயதினருக்கான பரிந்துரைக்கப்பட்ட மனநலப் பரிசோதனைகளுக்கு இடையிலான கால இடைவெளியை பத்து ஆண்டுகளிலிருந்து இரண்டு ஆண்டுகளாகக் குறைத்தல்.
• 2027ஆம் ஆண்டுக்குள் பத்து லட்சம் பேரைச் சென்றடைவதை இலக்காகக் கொண்டு, உளவியல் ஆலோசனைக்கான அணுகலை விரிவுபடுத்துதல்.
• பிராந்தியத்துக்கேற்ற தற்கொலைத் தடுப்புத் திட்டங்களையும், தற்கொலை முயற்சிகளைக் கண்டறிந்து தடுக்கப் பாலங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தும் கண்காணிப்பு போன்ற தொழில்நுட்ப நடவடிக்கைகளையும் செயல்படுத்துதல்.

உள்ளூர் அரசுகளும் இலாப நோக்கற்ற அமைப்புகளும் இதில் பங்காற்றுகின்றன. மனநலக் கொரியா போன்ற சக ஆதரவு வலையமைப்புகள், ஆபத்தில் உள்ள இளைஞர்களை ஆதாரங்களுடன் இணைப்பதோடு, மனநலம் குறித்துத் திறந்த மனதுடன் பேசும் சூழலையும் ஊக்குவிக்கின்றன.

சவால்களும் விமர்சனங்களும்: தரவு, நிதி, செயலாக்கத்தில் உள்ள இடைவெளிகள்

இந்த முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், தற்போதைய கொள்கைகள் போதுமானவையாக இல்லை என்று நிபுணர்களும் களப்பணியாளர்களும் கூறுகின்றனர். தற்கொலைப் போக்குகள் குறித்த காலத்துக்கேற்ற விரிவான தரவு இல்லாமை ஒரு முக்கியச் சவாலாகும். உள்ளூர் தடுப்பு மையங்களால் மத்திய அரசு நிறுவனங்களிடமிருந்து புதுப்பிக்கப்பட்ட தகவல்களைப் பெற முடியாததால், சமூகத்தின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப தலையீடுகளை அமைப்பதில் சிரமம் ஏற்படுகிறது. ஆண்டறிக்கைகள் வெளியிடப்படும் நேரத்திற்குள் அவை பெரும்பாலும் காலாவதியாகிவிடுகின்றன. தனிப்பட்ட சம்பவங்களைப் புரிந்துகொள்ள முக்கியமான உளவியல் உடற்கூறாய்வு முடிவுகளும் பரவலாகப் பகிரப்படுவதில்லை.

நிதிப் பற்றாக்குறையும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் பிரச்சினையாக உள்ளது. தடுப்பு மையங்களில் அடிக்கடி போதிய பணியாளர்கள் இல்லை; முழுமையான ஆதரவை வழங்குவதற்குத் தேவையானதைவிட மிகக் குறைவான நிதியே ஒதுக்கப்படுகிறது. உதாரணமாக, பத்து லட்சத்துக்கும் அதிகமான குடியிருப்பாளர்களுக்குச் சேவையளிக்கும் ஒரு மையத்துக்கு ஆண்டுக்கு 6,00,000 டாலருக்கும் குறைவான நிதி கிடைக்கக்கூடும். ஜப்பான் அல்லது ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில் ஒவ்வொருவருக்கும் செலவிடப்படும் தொகையுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் குறைவு.

கட்டாயக் கல்வி மற்றும் தொடர் ஆதரவு சேவைகளைச் செயல்படுத்துவதும் பல நேரங்களில் மேலோட்டமாகவே உள்ளது. இணையவழிப் பாடத் தொகுதிகள் சட்டத் தேவைகளை நிறைவேற்றினாலும், அவற்றில் போதிய ஆழம் இருப்பதில்லை. தற்கொலை முயற்சிகளுக்குப் பிறகு தொடர் ஆதரவு வழங்க அனுமதி கோருவது பொதுவாக குறுஞ்செய்தி மூலம் நடைபெறுவதால், அதில் பங்கேற்போர் குறைவாக உள்ளனர். தற்கொலை மற்றும் மனநலம் குறித்த களங்கம் அரசு நிறுவனங்களிலும் காணப்படுகிறது. அங்கு தற்கொலைத் தடுப்புத் திட்டங்கள் பற்றிய உள்நாட்டுக் கலந்துரையாடலும் ஆய்வும் குறைவாகவே உள்ளன.

சமூக மற்றும் கலாசாரக் காரணிகள்: வெற்றிபெற வேண்டும் என்ற அழுத்தம்

தென் கொரியாவின் தற்கொலை நெருக்கடியின் வேர்கள் ஆழமானவை. விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சி செழிப்பைக் கொண்டுவந்தாலும், போட்டியையும் தனிமனிதப் போக்கையும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. கல்வி மற்றும் தொழில் சாதனைகளைக் கொண்டே வெற்றி பெரும்பாலும் அளவிடப்படுகிறது. இந்த எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறுவது ஆழ்ந்த அவமானத்துக்கும் நம்பிக்கையின்மைக்கும் வழிவகுக்கலாம்.

இளைஞர்களுக்கு இந்த அழுத்தம் சிறு வயதிலேயே தொடங்குகிறது. பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளின் கல்விக்காகப் பெரிதும் முதலீடு செய்கின்றனர்; நல்ல மதிப்பெண்கள் எதிர்காலப் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்யும் என்ற நம்பிக்கையைச் சமூக நெறிமுறைகள் வலுப்படுத்துகின்றன. இதன் விளைவாக, உயர்கல்வி பெற்றிருந்தாலும் ஆழ்ந்த மகிழ்ச்சியின்மையுடன் இருக்கும் ஒரு தலைமுறை உருவாகியுள்ளது; ஓய்வுக்கும் சுயப் பராமரிப்புக்கும் அவர்களுக்கு மிகக் குறைந்த நேரமே கிடைக்கிறது.

பாலினப் பாத்திரங்களும் அழகுத் தரநிலைகளும் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக இளம் பெண்கள், நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத இலட்சியங்களுடன் ஒத்துப்போக வேண்டும் என்ற கடும் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். ஆண்கள் குடும்பத்தைப் பராமரிப்பவர்களாக இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறார்கள்; ஆண்களிடையே தற்கொலை எண்ணங்களுக்கான முதன்மைக் காரணங்களில் ஒன்றாக நிதிச் சிக்கல்கள் உள்ளன.

கோவிட்-19 மற்றும் பொருளாதார நிச்சயமற்ற நிலையின் தாக்கம்

கோவிட்-19 பெருந்தொற்று, இளம்பருவத்தினரிடையே மனநலச் சவால்களை மேலும் தீவிரப்படுத்தி, பெருந்தொற்றுக்கு முன்பு எதிர்மறையான மனநலக் குறியீடுகளில் காணப்பட்ட சரிவை மாற்றியமைத்தது. சமூகத் தனிமை, பொருளாதார நிச்சயமற்ற நிலை, அன்றாட வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள் ஆகியவை மன அழுத்தம், சோகம், தற்கொலை எண்ணங்களை அதிகரித்துள்ளன; குறிப்பாகக் குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களிடையே இந்தப் பாதிப்பு அதிகம். பெற்றோரின் உளவியல் துயரமும் குடும்ப உறவுகளின் சீர்குலைவும் ஆபத்தை மேலும் அதிகரிக்கின்றன.

சமூகப் பொருளாதார மற்றும் நடத்தை சார்ந்த காரணிகளை ஒருங்கிணைத்துக் கையாளும், ஆபத்தில் உள்ள இளைஞர்களை ஆரம்பத்திலேயே அடையாளம் காணும், தனிமையை எதிர்கொள்ள உடல் செயல்பாடுகளையும் சமூகத் தொடர்புகளையும் ஊக்குவிக்கும் இலக்கு சார்ந்த தலையீடுகள் தேவை என்பதை ஆய்வுகள் வலியுறுத்துகின்றன.

பயனளிப்பவை: பயனுள்ள தலையீடுகளும் எதிர்காலப் பாதையும்

நாடுகளுக்கு இடையிலான ஒப்பீடுகள், ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு போதிய நிதியுடன் செயல்படுத்தப்படும் தேசிய உத்திகள் தற்கொலை விகிதத்தைக் குறைக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஆஸ்திரேலியா, பின்லாந்து, ஜப்பான் போன்ற நாடுகள் பள்ளிகள், சுகாதாரப் பராமரிப்பு, சமூகச் சேவைகள், உள்ளூர் அமைப்புகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் விரிவான அணுகுமுறைகள் மூலம் வெற்றி கண்டுள்ளன. அவற்றின் முக்கியக் கூறுகள்:

• ஆபத்து அறிகுறிகளைக் கண்டறிந்து அதற்கேற்பச் செயல்பட ஆசிரியர்கள், பெற்றோர், சக மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் முதற்கட்ட உதவியாளர் பயிற்சி.
• ஆலோசனை மற்றும் நெருக்கடி தலையீடு உள்ளிட்ட எளிதில் அணுகக்கூடிய மனநலச் சேவைகள்.
• களங்கத்தைக் குறைத்து உதவி நாடும் பழக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் முயற்சிகள்.
• உள்ளூர் போக்குகள் மற்றும் ஆபத்துக் காரணிகளை உடனுக்குடன் அறியும் வகையிலான தரவு சார்ந்த கொள்கை உருவாக்கம்.
• சமூகங்கள் மீது தற்கொலை ஏற்படுத்தும் பரந்த தாக்கத்தை உணர்ந்து, குடும்பங்களுக்கும் உயிரிழந்தவர்களின் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும் ஆதரவு அளித்தல்.

தென் கொரியாவில், சக ஆதரவு வலையமைப்புகளும் இளைஞர்கள் தலைமையிலான முயற்சிகளும் அதிகாரபூர்வத் திட்டங்களுக்கு முக்கியத் துணையாக உருவெடுத்து வருகின்றன. மனநலக் கொரியா போன்ற அமைப்புகள், இளைஞர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவளிக்கவும், கொள்கை மாற்றத்துக்காகக் குரல்கொடுக்கவும், மனநலம் குறித்த மௌனத்தைக் கலைக்கவும் வலுவூட்டுகின்றன.

சுருக்கமாக

• அரசு முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும் தற்கொலை விகிதம் அதிகரிப்பதால், தென் கொரியா இளைஞர்களிடையே தற்கொலை நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது.
• கல்வி அழுத்தம், சமூகத் தனிமை, களங்கம் ஆகியவை பதின்ம வயதினரின் தற்கொலை நடத்தைக்கான முக்கியக் காரணங்களாக உள்ளன.
• அண்மைய கொள்கை மாற்றங்கள் ஆண்டுதோறும் தற்கொலைத் தடுப்புக் கல்வியை கட்டாயமாக்கி, மனநலச் சேவைகளுக்கான அணுகலை விரிவுபடுத்துகின்றன. எனினும், நிதி, தரவுப் பயன்பாடு, செயலாக்கம் ஆகியவற்றில் சவால்கள் நீடிக்கின்றன.
• கடும் போட்டி மற்றும் வலுவிழந்த ஆதரவு வலையமைப்புகள் உள்ளிட்ட சமூகக் காரணிகள் இந்தப் பிரச்சினைக்குப் பங்களிக்கின்றன.
• கோவிட்-19 பெருந்தொற்று மனநலப் பாதிப்புகளை மோசமாக்கியுள்ளது; குறிப்பாகக் குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களிடையே இதன் தாக்கம் அதிகம்.
• பயனுள்ள தடுப்புக்கு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட, போதிய வளங்களைக் கொண்ட உத்திகள், குறைக்கப்பட்ட களங்கம், சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவை தேவை.
• சக ஆதரவும் இளைஞர்கள் தலைமையிலான முயற்சிகளும், மனநலத்தை மேலும் பரிவுடனும் பொறுப்புடனும் அணுகுவதற்கான நம்பிக்கையை அளிக்கின்றன.

நீங்களோ உங்களுக்குத் தெரிந்த ஒருவரோ தற்கொலை எண்ணங்களால் சிரமப்படுகிறீர்கள் என்றால், உதவி கிடைக்கும். தென் கொரியாவில், தற்கொலைத் தடுப்பு உதவி எண்ணான 109, 24 மணி நேரமும் கிடைக்கிறது. கோரிக்கையின் பேரில் ஆங்கில மொழிச் சேவையும் வழங்கப்படுகிறது. உதவி நாடுவது உயிர்களைக் காப்பாற்றும்.