பூட்டானின் நகர்ப்புற-கிராமப்புற இடைவெளி: 2025 குடும்ப நுகர்வு மற்றும் செலவினக் கணக்கெடுப்பின் தகவல்கள்

பூட்டானின் நகர்ப்புற-கிராமப்புற இடைவெளி: 2025 குடும்ப நுகர்வு மற்றும் செலவினக் கணக்கெடுப்பின் முக்கியக் கண்டறிதல்கள்

பூட்டானின் தேசிய புள்ளியியல் பணியகம் (NSB) வெளியிட்டுள்ள அண்மைய 2025 குடும்ப நுகர்வு மற்றும் செலவினக் கணக்கெடுப்பு (HCES), பூட்டானியக் குடும்பங்கள் தங்கள் பணத்தை எவ்வாறு செலவிடுகின்றன என்பதற்கான தெளிவான சித்திரத்தை அளிப்பதுடன், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறச் சமூகங்களுக்கு இடையிலான இடைவெளி அதிகரிப்பதையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. பூட்டானில் இவ்வகையில் முதல்முறையாக நடத்தப்பட்ட இந்தக் கணக்கெடுப்பு, சர்வதேச COICOP 2018 கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 2034ஆம் ஆண்டுக்குள் உயர் வருமானம் கொண்ட மொத்த தேசிய மகிழ்ச்சி (GNH) பொருளாதாரமாக மாறும் பாதையில் நாடு பயணிக்கும் நிலையில், கொள்கை வகுப்பாளர்கள், பொருளாதார நிபுணர்கள், பொதுமக்கள் ஆகியோருக்கு இது முக்கியத் தரவுகளை வழங்குகிறது.

20 ட்ஸோங்ஹாக்கள் (மாவட்டங்கள்) அனைத்திலும் உள்ள 5,883 குடும்பங்களிடம் பெறப்பட்ட பதில்களின் அடிப்படையில் அமைந்த HCES 2025, 159,808 குடும்பங்களையும் 592,598 மக்கள்தொகையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நகர்ப்புற, கிராமப்புற பூட்டானுக்கு இடையிலான பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளை மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் சமூகக் கட்டமைப்பை மறுவடிவமைக்கும் நுகர்வு, வீடமைப்பு, சேவைகளுக்கான அணுகல் ஆகியவற்றின் மாறிவரும் போக்குகளையும் இந்தக் கண்டறிதல்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

பூட்டானியக் குடும்பங்கள் எவ்வளவு செலவிடுகின்றன?

HCES 2025-இன் மிக முக்கியமான கண்டறிதல்களில் ஒன்று, நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறப் பகுதிகளுக்கு இடையே குடும்பச் செலவில் காணப்படும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடாகும். பூட்டானியக் குடும்பங்கள் மாதத்துக்கு சராசரியாக நு. 54,387 செலவிடுகின்றன. எனினும், கிராமப்புறக் குடும்பங்களை விட நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் கிட்டத்தட்ட 46% அதிகம் செலவிடுகின்றன. நகர்ப்புறங்களில் மாதச் சராசரிச் செலவு நு. 67,616 ஆகவும், கிராமப்புறங்களில் நு. 46,331 ஆகவும் உள்ளது. தனிநபர் செலவைக் கணக்கில் எடுத்தால் இந்த இடைவெளி மேலும் தெளிவாகிறது: நகர்ப்புறவாசிகள் மாதம் ஒருவருக்கு நு. 22,168 செலவிடுகின்றனர்; கிராமப்புறவாசிகள் நு. 14,550 செலவிடுகின்றனர்.

மாவட்ட அளவில், அதிகபட்சக் குடும்பச் சராசரிச் செலவு (நு. 73,632) திம்புவில் பதிவாகியுள்ளது; குறைந்தபட்சச் செலவு (நு. 26,934) த்ராஷியாங்ட்ஸேவில் பதிவாகியுள்ளது. தனிநபர் செலவில் பாரோவும் திம்புவும் ஏறத்தாழ சமநிலையில் முதலிடத்தில் உள்ளன; இரண்டிலும் செலவு நு. 24,000-ஐச் சற்றே தாண்டுகிறது. த்ராஷியாங்ட்ஸேவில் இது நு. 9,025 என மிகவும் குறைவாக உள்ளது.

இந்த வேறுபாடுகள் வருமானம் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவில் உள்ள வேறுபாடுகளை மட்டுமல்லாமல், பூட்டானின் நகர்ப்புற மையங்களில் நிகழ்ந்து வரும் பரந்த பொருளாதார மாற்றத்தையும் பிரதிபலிக்கின்றன.

நகர்ப்புற-கிராமப்புறச் செலவு இடைவெளிக்கு என்ன காரணம்?

வருமானம், குடும்ப அளவு, சேவைகளுக்கான அணுகல், வாழ்க்கை முறை வேறுபாடுகள் உள்ளிட்ட பல காரணிகளின் சிக்கலான ஊடாட்டத்தால் பூட்டானில் நகர்ப்புற-கிராமப்புற இடைவெளி உருவாகிறது. நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் (சராசரியாக 3.6 பேர்), கிராமப்புறக் குடும்பங்களை விட (3.8 பேர்) பொதுவாகச் சிறியவை என்றும், வசதியான குடும்பங்கள் இன்னும் சிறியவை என்றும் HCES 2025 தெரிவிக்கிறது (மேல்மட்ட ஐந்தில் ஒரு பங்கில் 2.6 பேர்; அடிமட்ட ஐந்தில் ஒரு பங்கில் 4.8 பேர்). இதனால் நகர்ப்புற மற்றும் வசதியான குடும்பங்களில் தனிநபருக்குக் கிடைக்கும் செலவிடத்தக்க வருமானம் அதிகமாகி, தனிநபர் செலவில் உள்ள இடைவெளி மேலும் விரிவடைகிறது.

வருமான ஏற்றத்தாழ்வும் கணிசமாக உள்ளது. குடும்பங்களில் மேல்மட்ட 20% மாதம் சராசரியாக நு. 96,998 செலவிடுகின்றன; இது அடிமட்ட 20% செலவிடும் நு. 25,862-ஐ விட ஏறத்தாழ நான்கு மடங்கு அதிகம். தனிநபர் கணக்கில், வசதி படைத்தவர்கள் நு. 40,000-க்கும் அதிகமாகச் செலவிடுகின்றனர்; ஏழ்மையானவர்கள் செலவிடுவது நு. 5,545 மட்டுமே. இந்த அதிகரித்து வரும் ஏற்றத்தாழ்வு, சமூக ஒருமைப்பாடு மற்றும் சமமான வளர்ச்சியில் ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கங்களால் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு முக்கியக் கவலையாக உள்ளது.

உணவும் உணவு அல்லாத செலவுகளும்: பூட்டானியர்கள் தங்கள் வரவுசெலவுத் திட்டத்தை எவ்வாறு முன்னுரிமைப்படுத்துகின்றனர்

பூட்டானில் குடும்பச் செலவின் முக்கியப் பகுதியாக உணவு நீடிக்கிறது. மொத்தச் செலவில் 40.5% உணவுக்குச் செலவிடப்படுகிறது (மாதம் தனிநபருக்கு நு. 7,069). எனினும், வருமானம் உயரும்போது உணவுக்காகச் செலவிடப்படும் பங்கு குறைகிறது. உலகெங்கும் காணப்படும் இந்தப் போக்கை ஏங்கல் விதி விளக்குகிறது: குடும்ப வருமானம் அதிகரிக்கும்போது உணவுக்கான உண்மையான செலவு உயர்ந்தாலும், மொத்தச் செலவில் உணவுக்கான விகிதம் குறையும்.

கிராமப்புறக் குடும்பங்களுடன் (குடும்பம் ஒன்றுக்கு நு. 17,194; தனிநபருக்கு நு. 5,816) ஒப்பிடுகையில், நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் உணவுக்காக மொத்தத் தொகையில் அதிகம் செலவிடுகின்றன (குடும்பம் ஒன்றுக்கு நு. 23,728; தனிநபருக்கு நு. 9,126). ஆனால், அவர்களின் மொத்த வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் உணவின் பங்கு குறைவு. வசதி படைத்த குடும்பங்கள் தங்கள் செலவில் 34.9% மட்டுமே உணவுக்கு ஒதுக்குகின்றன; ஏழ்மையான குடும்பங்களில் இது 49.1% ஆக உள்ளது.

உணவுச் செலவில் தானியங்களும் தானியப் பொருட்களும் (21.4%) முதலிடம் வகிக்கின்றன; அடுத்து பால் பொருட்கள் மற்றும் எண்ணெய்கள் (19.5%), காய்கறிகள் (15.5%), இறைச்சி/மீன் (12.9%) ஆகியவை உள்ளன. கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் தானியங்கள் போன்ற அடிப்படை உணவுப் பொருட்களுக்கு அதிகப் பங்கைச் செலவிடுகின்றன; நகர்ப்புற நுகர்வோர் இறைச்சி, பால் பொருட்கள் போன்ற புரதம் நிறைந்த உணவுகளுக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றனர். பிராந்திய உணவுப் பழக்கங்களும் பொருளாதாரச் சூழல்களும் இதற்கு முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, தானியங்களுக்கான செலவு மாவட்டங்களுக்கிடையே பெரிதும் மாறுபடுகிறது: ட்ரோங்சாவில் நு. 10,371; சாம்ட்ரூப்ஜோங்கரில் நு. 2,811.

வீடமைப்பு, பயன்பாட்டுச் சேவைகள், போக்குவரத்து, கல்வி, சுகாதாரம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய உணவு அல்லாத செலவுகள், மொத்தச் செலவில் 59.5% ஆகும் (மாதம் தனிநபருக்கு நு. 10,365). கிராமப்புறக் குடும்பங்களை விட நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் உணவு அல்லாத பொருட்களுக்கு கணிசமாக அதிகம் செலவிடுகின்றன (குடும்பம் ஒன்றுக்கு நு. 40,299; தனிநபருக்கு நு. 13,042; கிராமப்புறங்களில் முறையே நு. 27,583 மற்றும் நு. 8,735). இது வாழ்க்கை முறை, சேவைகளுக்கான அணுகல், நுகர்வு முன்னுரிமைகள் ஆகியவற்றில் உள்ள வேறுபாடுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.

வீடமைப்பு, பயன்பாட்டுச் சேவைகள் மற்றும் மின்னணு அணுகல் இடைவெளி

குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில், உணவு அல்லாத செலவுகளுக்கு வீடமைப்பு முக்கியக் காரணமாக உள்ளது. நகர்ப்புறக் குடும்பங்களில் கிட்டத்தட்ட 67% அடுக்குமாடி வீடுகளில் வசிக்கின்றன. இதற்கு மாறாக, கிராமப்புறக் குடும்பங்களில் 82%-க்கும் அதிகமானவை தனி வீடுகளில் வசிக்கின்றன. கிராமப்புறங்களில் வீட்டு உரிமை (75.8%) நகர மையங்களை விட (16%) மிகவும் அதிகம். இது கலாசார மரபுகளையும் நகர்ப்புறச் சொத்துச் சந்தைகளின் யதார்த்தங்களையும் பிரதிபலிக்கிறது.

நகர்ப்புற வீடமைப்புச் செலவு கணிசமாக அதிகம்; மாதச் சராசரி நு. 9,283 ஆக உள்ளது. திம்பு மற்றும் ஃபுவென்ட்ஷோலிங் நகரங்களில் அதிகச் செலவுகள் பதிவாகியுள்ளன. இதற்கு மாறாக, கிராமப்புறக் குடும்பங்களுக்குச் சொத்து பராமரிப்புச் செலவு அதிகமாக இருந்தாலும், அவர்களிடையே வீட்டு உரிமை விகிதம் உயர்ந்துள்ளது.

மின்சார அணுகல் கிட்டத்தட்ட அனைவருக்கும் உள்ளது (99.6%); நாடு முழுவதும் மின்சாரமும் திரவ பெட்ரோலிய வாயுவும் (LPG) சமையலுக்கான முக்கிய எரிபொருட்களாக உள்ளன. எனினும், நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் மின்சாரத்துக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றன; கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் விறகை அதிகம் பயன்படுத்துகின்றன. இது உள்கட்டமைப்பு இடைவெளிகள் இன்னும் நீடிப்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மின்னணு அணுகல் இடைவெளியும் கவலைக்குரிய மற்றொரு அம்சமாகும். மென்பொருள் மற்றும் கைப்பேசித் தரவு உள்ளிட்ட தகவல் மற்றும் தொடர்பாடல் தொழில்நுட்பத்துக்கு (ICT) நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் கிராமப்புறச் சராசரியை விட ஏறத்தாழ இருமடங்கு செலவிடுகின்றன. மின்னணு அணுகல் மற்றும் செலவில் உள்ள இந்த இடைவெளி, குறிப்பாக பூட்டான் நவீனமயமாகி வரும் நிலையில், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சமூக உள்ளடக்கம் ஆகியவற்றில் தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது.

போக்குவரத்து, கல்வி, சுகாதாரம்: நகர்ப்புற வாழ்க்கைமுறையின் முன்னிலை

குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் போக்குவரத்துச் செலவு அதிகரித்து வருகிறது. வாகனக் கொள்முதல் மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்துக்கு நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் அதிகம் செலவிடுகின்றன. திம்பு த்ரோம்டேயில் மாதாந்திரப் போக்குவரத்துச் செலவு நு. 73,035 வரை பதிவாகியுள்ளது. மறுபுறம், கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் தங்கள் வாகனங்களைப் பராமரிக்கவும் இயக்கவும் அதிகம் செலவிடுகின்றன. இது போக்குவரத்துத் தேவைகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பில் உள்ள வேறுபாடுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.

கிராமப்புறக் குடும்பங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், நகர்ப்புறக் குடும்பங்களின் கல்விச் செலவு ஏறத்தாழ இருமடங்கு. கல்வி தொடர்பான மொத்தச் செலவில் கிட்டத்தட்ட பாதியை உயர்கல்வி வகிக்கிறது. நகர்ப்புற மையங்களில் கல்வி நிறுவனங்களை எளிதில் அணுக முடிவதும், நகர்ப்புறக் குடும்பங்களின் உயர்ந்த எதிர்பார்ப்புகளும் இதற்குக் காரணமாக உள்ளன.

மருத்துவ வசதிகள் மற்றும் சேவைகளை நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் சிறப்பாக அணுக முடிவதால், அங்கு சுகாதாரச் செலவும் அதிகமாக உள்ளது. கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் மருந்துகளையும் பாரம்பரிய மருத்துவ முறைகளையும் அதிகம் சார்ந்துள்ளன. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், பெண்கள் தலைமை தாங்கும் குடும்பங்கள் சுகாதாரம், கல்வி, ICT, தனிநபர் பராமரிப்பு ஆகியவற்றுக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றன. நுகர்வு முன்னுரிமைகளை வடிவமைப்பதில் பாலினத்தின் பங்கை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சிறப்பு நிகழ்வுகள், பண்பாடு, ஆன்மிகம்

பூட்டானியக் குடும்பங்கள் சிறப்பு குடும்ப நிகழ்வுகள், பண்பாட்டுச் செயல்பாடுகள், ஆன்மிகப் பயணங்கள் (நெய்கோர்) ஆகியவற்றுக்கும் கணிசமான வளங்களை ஒதுக்குகின்றன. நெய்கோருக்கான தேசிய மாதச் சராசரிச் செலவு நு. 4,072 ஆகும். பண்பாட்டு மற்றும் மதப் பயணங்களில் பெண்கள் தலைமை தாங்கும் குடும்பங்கள் முன்னிலையில் உள்ளன. கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் தோட்டம் மற்றும் செல்லப்பிராணிப் பராமரிப்புக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றன; நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் பொழுதுபோக்குச் சேவைகளில் அதிகம் முதலீடு செய்கின்றன.

நாடு விரைவான பொருளாதார மற்றும் சமூக மாற்றங்களைச் சந்தித்து வரும் நிலையிலும், பூட்டானிய வாழ்வில் மரபு, சமூகம், ஆன்மிகம் ஆகியவை தொடர்ந்து முக்கியத்துவம் பெறுவதை இந்தச் செலவுப் போக்குகள் காட்டுகின்றன.

கொள்கை மற்றும் வளர்ச்சிக்கான தாக்கங்கள்

HCES 2025 வெறும் புள்ளிவிவரப் பயிற்சி மட்டுமல்ல; ஆதார அடிப்படையிலான கொள்கை வகுப்புக்கு இது இன்றியமையாத கருவியாகும். பூட்டானியக் குடும்பங்கள் தங்கள் வளங்களை எவ்வாறு ஒதுக்குகின்றன என்பது குறித்த விரிவான தரவுகளை வழங்குவதன் மூலம், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை (GDP) கணக்கிடவும், நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டை (CPI) புதுப்பிக்கவும், ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் கையாளவும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கவும் இலக்கு சார்ந்த நடவடிக்கைகளை அரசு வடிவமைக்கவும் இந்தக் கணக்கெடுப்பு உதவுகிறது.

NSB-யின் துணைத் தலைமை புள்ளியியல் அலுவலர் சோனம் தோப்கே, முறையான கணக்கெடுப்புகளின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார்:

குடும்ப நுகர்வு மற்றும் செலவினம் குறித்த முறையான கணக்கெடுப்புகள், செலவின அடிப்படையில் கணக்கிடப்படும் GDP-யின் முக்கியக் கூறுகளில் ஒன்றான குடும்ப நுகர்வைத் துல்லியமாக மதிப்பிட உதவும்; இதனால் GDP மதிப்பீடும் மேம்படும்.

2034ஆம் ஆண்டுக்குள் உயர் வருமானம் கொண்ட GNH பொருளாதாரமாக மாற பூட்டான் இலக்கு கொண்டுள்ள நிலையில், முன்னேற்றத்தை அளவிடவும், வளர்ச்சியின் பலன் சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரிவுகளையும் சென்றடைவதை உறுதிசெய்யவும் குடும்ப நுகர்வு மற்றும் செலவினத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கண்காணிப்பது முக்கியமாக இருக்கும்.

சுருக்கமாக

• பூட்டானில் நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் கிராமப்புறக் குடும்பங்களை விட மாதம் கிட்டத்தட்ட 46% அதிகம் செலவிடுகின்றன; மொத்தச் செலவிலும் தனிநபர் செலவிலும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன.
• வருமான ஏற்றத்தாழ்வு அதிகரித்து வருகிறது; வசதி படைத்த குடும்பங்களின் தனிநபர் செலவு ஏழ்மையான குடும்பங்களின் செலவை விட ஏழு மடங்கு வரை அதிகம்.
• குடும்பச் செலவில் உணவின் பங்கு 40.5% ஆகும்; வருமானம் உயரும்போது இந்தப் பங்கு குறைகிறது. நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் புரதம் நிறைந்த உணவுகளுக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றன; கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் அடிப்படை உணவுப் பொருட்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன.
• வீடமைப்பு, பயன்பாட்டுச் சேவைகள், போக்குவரத்து, ICT ஆகியவற்றுக்கான உணவு அல்லாத செலவுகள் நகர்ப்புறங்களில் கணிசமாக அதிகம்; இது வாழ்க்கை முறை மற்றும் சேவைகளுக்கான அணுகலில் உள்ள வேறுபாடுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.
• கிராமப்புறங்களில் வீட்டு உரிமை மிகவும் பொதுவானது; நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் அதிக வீடமைப்புச் செலவை எதிர்கொள்வதுடன், அடுக்குமாடி வீடுகளில் வசிப்பதற்கான வாய்ப்பும் அதிகம்.
• மின்னணு அணுகல் இடைவெளி நீடிக்கிறது; நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் தொழில்நுட்பம் மற்றும் இணைய இணைப்புக்கு அதிகம் செலவிடுகின்றன.
• நகர்ப்புறங்களில் கல்வி மற்றும் சுகாதாரச் செலவுகள் அதிகம்; பெண்கள் தலைமை தாங்கும் குடும்பங்கள் சுகாதாரம், கல்வி, தனிநபர் பராமரிப்பு ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன.
• பண்பாட்டு மற்றும் ஆன்மிகச் செயல்பாடுகளுக்கான செலவு தொடர்ந்து குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளது; இது பூட்டானின் தனித்துவமான சமூக விழுமியங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது.
• உள்ளடக்கிய, ஆதார அடிப்படையிலான வளர்ச்சியை நோக்கிப் பூட்டான் பயணிக்கும் நிலையில், கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு HCES 2025 அத்தியாவசியத் தரவுகளை வழங்குகிறது.