வியட்நாமின் பிளாஸ்டிக் கழிவு நெருக்கடி: சவால்கள், தீர்வுகள், நடத்தை மாற்றத்துக்கான பாதை

வியட்நாமின் பிளாஸ்டிக் கழிவு நெருக்கடி: அளவும் தாக்கமும்

வியட்நாம் அதிகரித்து வரும் பிளாஸ்டிக் கழிவு நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. ஆண்டுதோறும் 1.8 மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான பிளாஸ்டிக் கழிவாக வீசப்படுகிறது. இதில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவானதே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது; எஞ்சியவை புதைக்கப்படுகின்றன, எரிக்கப்படுகின்றன அல்லது நிலம், காற்று, நீர் ஆகியவற்றை மாசுபடுத்துகின்றன. கழிவுகளில் அதிகம் காணப்படுபவை ஒருமுறை பயன்படுத்தப்படும் பிளாஸ்டிக் பைகள், பாலிஸ்டிரீன் உணவுக் கொள்கலன்கள், பிளாஸ்டிக் கோப்பைகள். சராசரியாக ஒவ்வொரு குடும்பமும் மாதம் சுமார் 1 கிலோ பிளாஸ்டிக் பைகளைப் பயன்படுத்துகிறது; அவற்றில் 80%-க்கும் மேற்பட்டவை ஒருமுறை பயன்படுத்திய பிறகு வீசப்படுகின்றன. தூக்கி எறியும் பிளாஸ்டிக்கைப் பரவலாக நம்பியிருக்கும் நிலை, நகர்ப்புற பல்பொருள் அங்காடிகள் முதல் கிராமப்புறச் சந்தைகள் வரை, உயர்தரக் கடைகள் முதல் தெருவோர விற்பனையாளர்கள் வரை எங்கும் காணப்படுகிறது.

பிளாஸ்டிக் பைகள் மற்றும் பொட்டலங்களின் வசதியும் குறைந்த விலையும், அன்றாட வாழ்வில் அவற்றின் பயன்பாட்டை ஆழமாக வேரூன்றச் செய்துள்ளன. ஒரு ரொட்டித் துண்டு போன்ற சிறிய பொருளை வாங்கினால்கூட, விற்பனையாளர்கள் வழக்கமாகப் பெரிய பிளாஸ்டிக் பைகளை வழங்குகின்றனர். பாரம்பரியச் சந்தைகளில் பிளாஸ்டிக் பைகள் பெரும்பாலும் இலவசமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன; உணவு, பானத் துறையில் எடுத்துச் செல்லும் உணவுகள் பொதுவாக பாலிஸ்டிரீன் பெட்டிகளிலும் பிளாஸ்டிக் கோப்பைகளிலும் பொட்டலமிடப்படுகின்றன. சில நிறுவனங்கள் காகிதப் பைகள், மட்கக்கூடிய உறிஞ்சுகுழல்கள் போன்ற மாற்றுகளை முயற்சித்திருந்தாலும், அதிகச் செலவும் நீடித்துழைப்பு குறித்த கவலைகளும் அவற்றின் பரவலான பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளன.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக விளைவுகள்

வியட்நாமில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளின் சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் கடுமையானது. அடைபட்ட வடிகால் அமைப்புகள், மாசடைந்த ஆறுகள் மற்றும் கால்வாய்கள், ஹனோய், ஹோ சி மின் நகரம் போன்ற முக்கிய நகரங்களில் அதிகரிக்கும் வெள்ளப்பெருக்கு ஆகியவை பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் நேரடி விளைவுகள். அதிகாரபூர்வ புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்த இரண்டு நகரங்கள் மட்டுமே நாள்தோறும் சுமார் 80 டன் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளையும் பிளாஸ்டிக் பைகளையும் சுற்றுச்சூழலுக்குள் வெளியேற்றுகின்றன. குறிப்பாகப் பெருமழைக்குப் பிறகு பல நீர்வழிகள் குப்பைகளால் அடைபடுகின்றன. ஃபூ குவோக், கான் டாவ், ஃபூ குய் தீவுகள் போன்ற புகழ்பெற்ற சுற்றுலாத் தலங்களும் குடியிருப்பாளர்கள், சுற்றுலாப் பயணிகள் கொண்டு வரும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைக் கையாளப் போராடுகின்றன.

பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு கடல் சூழலமைப்புகளுக்கும் மீன்பிடி, சுற்றுலாவைச் சார்ந்த சமூகங்களின் வாழ்வாதாரங்களுக்கும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. கடற்கரைகளிலும் கடலிலும் பிளாஸ்டிக் குப்பைகள் குவிவது இயற்கை அழகைக் குலைப்பதுடன், வாழிடங்களையும் உணவுச் சங்கிலிகளையும் பாதிக்கிறது. பெரிய பிளாஸ்டிக்குகள் சிதைவதால் உருவாகும் சிறிய துண்டுகளான நுண்பிளாஸ்டிக்குகள் ஆறுகளிலும் கடல்வாழ் உயிரினங்களிலும், விலங்குகளின் செரிமான மண்டலங்களிலும்கூட கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இது வனவிலங்குகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் நீண்டகால உடல்நலப் பாதிப்புகள் ஏற்படலாம் என்ற கவலையை எழுப்புகிறது.

பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை நிர்வகிப்பது ஏன் இவ்வளவு கடினம்?

வியட்நாமில் பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மையை குறிப்பாகச் சவாலாக்கும் பல காரணிகள் உள்ளன:

• வசதியும் விலையும்: ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகள் மலிவானவை, பயன்படுத்த எளிதானவை. இதனால் அவை நிறுவனங்களுக்கும் நுகர்வோருக்கும் இயல்பான தேர்வாகிவிட்டன.
• மாற்றுப் பொருட்கள் குறைவு: மட்கக்கூடிய பைகள், காகிதக் கொள்கலன்கள் போன்ற சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மாற்றுகள் பெரும்பாலும் அதிக விலையுடையவையாகவும் குறைந்த நீடித்துழைப்புடையவையாகவும் உள்ளன. இது அவற்றின் பரவலான பயன்பாட்டைத் தடுக்கிறது.
• நடத்தைப் பழக்கங்கள்: விழிப்புணர்வு அதிகரித்தபோதிலும், பலர் பழக்கத்தின் காரணமாகவோ வசதிக்காகவோ தூக்கி எறியும் பிளாஸ்டிக்குகளைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துகின்றனர்.
• கட்டமைப்புக் குறைபாடுகள்: கழிவு சேகரிப்பு மற்றும் மறுசுழற்சி அமைப்புகள், குறிப்பாகப் பெரிய நகரங்களுக்கு வெளியே, போதிய வளர்ச்சியடையவில்லை. பிளாஸ்டிக் பைகளில் சுமார் 27% மட்டுமே சுத்திகரிக்கப்படுகின்றன அல்லது மறுசுழற்சி செய்யப்படுகின்றன.
• கொள்கை அமலாக்கம்: விதிமுறைகள் இருந்தாலும், அவற்றின் அமலாக்கம் பெரும்பாலும் பலவீனமாக உள்ளது; இணக்கமும் குறைவாகவே இருக்கிறது.

பசுமை ஆதரவு மேம்பாட்டு மையத்தின் (GreenHub) இயக்குநர் ட்ரான் தி ஹோவா கூறுகையில், ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளின் குறைந்த விலையும் வசதியும் முக்கியத் தடைகளாக உள்ளன. மாற்றுப் பொருட்கள் கிடைத்தாலும், அவை எப்போதும் உண்மையிலேயே நிலைத்தன்மை வாய்ந்தவையாகவோ செலவுக்கேற்றவையாகவோ இருப்பதில்லை. "தேவையற்ற நுகர்வைத் தொடக்கத்திலேயே குறைப்பதில் தொடங்கி, நுகர்வோரின் நடத்தையை மாற்றுவதே மிக முக்கியமான அம்சம்" என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

கொள்கை நடவடிக்கைகளும் தேசிய முன்னெடுப்புகளும்

பிரச்சினையின் அவசரத்தை உணர்ந்த வியட்நாம் அரசு, பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ள குறிப்பிடத்தக்க நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. 2020ஆம் ஆண்டில், கடல்சார் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளுக்கான தேசிய செயல்திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் கடல்சார் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை 75% குறைப்பது இதன் நோக்கமாகும். 2020இல் திருத்தப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டம், கழிவுகளை உருவாகும் இடத்திலேயே பிரித்துச் சேகரிக்கக் கட்டாயப்படுத்துவதுடன், 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளைப் படிப்படியாக நிறுத்துவதற்கான காலவரையறையையும் வகுக்கிறது. 2025 ஜனவரி முதல், எல்லாக் குடும்பங்களும் கழிவுகளை உருவாகும் இடத்திலேயே பிரிப்பது கட்டாயமாகும். 2026 முதல், மட்காத சில பிளாஸ்டிக் பைகளின் உற்பத்தியும் இறக்குமதியும் தடைசெய்யப்படும். 2030ஆம் ஆண்டுக்குள், வியட்நாம் சுற்றுச்சூழல் முத்திரை சான்றளிக்கப்பட்ட பொருட்களைத் தவிர, பெரும்பாலான ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் பொருட்களின் உற்பத்தியும் இறக்குமதியும் நிறுத்தப்படும்.

இந்தக் கொள்கைகளுக்கு ஆதரவாக, ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகள் மீதான சுற்றுச்சூழல் வரிகள் போன்ற நிதிசார் ஊக்கங்களையும் தடுப்பு நடவடிக்கைகளையும் அரசு அறிமுகப்படுத்துகிறது. எனினும், ஹோ சி மின் நகரம், டா நாங் போன்ற நகரங்களின் அனுபவம் காட்டுவதுபோல், விதிமுறைகள் மட்டுமே போதாது. பலவீனமான அமலாக்கமும் ஆதரவுக் கட்டமைப்புகள் இல்லாமையும் குறைந்த இணக்கத்துக்கும் பொதுமக்களின் ஐயப்பாட்டுக்கும் வழிவகுத்துள்ளன.

நடத்தை மாற்றம்: விடுபட்ட இணைப்பு

பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டுக்கான நீடித்த தீர்வுகளுக்கு சட்டங்கள் மட்டும் போதாது; பொதுமக்களின் மனப்போக்கிலும் நடத்தையிலும் அடிப்படை மாற்றம் தேவை என நிபுணர்கள் ஒப்புக்கொள்கின்றனர். Rare.org ஆய்வு தெரிவிப்பதன்படி, விதிகள், ஒழுங்குமுறைகள், தகவல் பரப்புரைகள் போன்ற பாரம்பரிய அணுகுமுறைகளை நடத்தை அறிவியல் உத்திகளுடன் இணைத்தால் அவை கூடுதல் பலனளிக்கும். அவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்:

• உணர்வுகளைத் தூண்டும் அணுகுமுறைகள்: பெருமை, பொறுப்புணர்வு அல்லது குற்றவுணர்வைத் தூண்டும் வகையில் செய்திகளை அமைப்பது, மக்கள் தங்கள் பழக்கங்களை மாற்ற ஊக்கமளிக்கும்.
• சமூகத் தாக்கங்கள்: சகாக்களின் அழுத்தமும் சமூக நெறிமுறைகளும், நிலைத்தன்மைக்கு உகந்த நடைமுறைகளைப் பின்பற்ற மக்களை ஊக்குவிக்கும்.
• தேர்வுகளை வடிவமைத்தல்: கடைகளில் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த தெரிவுகளை அதிகம் தென்படுமாறும் எளிதில் கிடைக்குமாறும் செய்வது, நுகர்வோரைச் சிறந்த தேர்வுகளுக்கு வழிநடத்தும்.

மாற்றத்துக்கான முக்கியக் காரணிகளாக இளைஞர்கள் கருதப்படுகின்றனர். வியட்நாமிய இளைஞர்கள் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளை அதிகம் பயன்படுத்துபவர்களில் இருந்தாலும், இந்தப் பிரச்சினை குறித்த விழிப்புணர்வும் செயல்படுவதற்கான ஊக்கமும் அவர்களிடம் அதிகமாக இருப்பதாகக் கருத்துக் கணிப்புகள் காட்டுகின்றன. சமூக ஊடகப் பரப்புரைகள், பள்ளித் திட்டங்கள், இளைஞர்கள் தலைமையிலான முன்னெடுப்புகள் ஆகியவை மனப்போக்கை மாற்றவும் கூட்டுச் செயல்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும் உதவுகின்றன.

சமூக அடிப்படையிலான அடித்தளத் தீர்வுகள்

பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைத் திறம்பட நிர்வகிக்க சமூகப் பங்கேற்பு முக்கியமானது. ஐக்கிய நாடுகள் மேம்பாட்டுத் திட்டம் (UNDP), இயற்கைக்கான உலகளாவிய நிதியம் (WWF) ஆகியவை ஆதரித்த திட்டங்கள், உள்ளூர் நடவடிக்கைகளின் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, பின் டுவாங் மாகாணத்தில் மட்கக்கூடிய மாற்றுப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தியதால், 150,000 பிளாஸ்டிக் உறிஞ்சுகுழல்களும் 72,800 பிளாஸ்டிக் பைகளும் பயன்படுத்தப்படுவது குறைந்துள்ளது. குவாங் நின் பகுதியில் சுற்றுலாப் படகுகள் பிளாஸ்டிக் கழிவைக் குறைக்க உறுதியளித்துள்ளன. குய் நொன் பகுதியில், முறைசாரா கழிவு சேகரிப்பாளர்கள், அவர்களில் பலர் பெண்கள், கழிவுகளைச் சேகரித்து மறுசுழற்சிக்காகப் பிரிப்பதற்கான பயிற்சியும் நிதி ஆதரவும் பெற்று வலுப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்.

பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதற்கான ஆறு வெற்றிகரமான மாதிரிகளை WWF-வியட்நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளது. அவற்றில் சில:

• குப்பைகளை கரைக்குக் கொண்டு வர மீனவர்களைத் திரட்டுதல்: டோங் ஹோய் நகரில், இந்த முன்னெடுப்பு கடலில் கொட்டப்படும் பிளாஸ்டிக்கைக் கணிசமாகக் குறைத்துள்ளதுடன், உள்ளூர் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கும் ஆதரவளிக்கிறது.
• சந்தை அடிப்படையிலான கழிவு பிரிப்பும் உரமாக்கலும்: துய் ஹோவா, ஹா தின் ஆகிய இடங்களில் முன்னோட்டமாகச் செயல்படுத்தப்பட்ட இந்த மாதிரி, மக்கும் கழிவுகளை மீட்டெடுப்பதுடன், கழிவு மேலாண்மை குறித்த பொதுமக்களின் மனப்போக்கையும் மாற்றுகிறது.
• பழைய தார்ப்பாய்களை மறுபயன்படுத்துதல்: ராச் கியாவில் பழைய தார்ப்பாய்கள் சந்தையில் விற்கக்கூடிய பொருட்களாக மாற்றப்படுகின்றன; இதன் மூலம் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக நன்மைகள் ஒன்றிணைகின்றன.
• கழிவில்லாப் பள்ளிகள்: வியட்நாம் கழிவில்லா கூட்டணி (VZWA), கழிவைக் குறைத்தல், மறுசுழற்சி, நிலையான வாழ்க்கைமுறைகள் குறித்து மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், பெற்றோருக்கு விழிப்புணர்வு அளிக்கப் பள்ளிகளுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. இந்தத் திட்டங்கள் ஆயிரக்கணக்கானோரைச் சென்றடைந்து, பரந்த சமூக மாற்றத்துக்கு ஊக்கமளித்துள்ளன.

தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கங்களும் சர்வதேசக் கூட்டாண்மைகளும்

பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டுக்கு எதிரான வியட்நாமின் போராட்டத்தில் தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு அதிகரித்து வருகிறது. கான் தோவில், தி ஓஷன் கிளீனப்பின் இன்டர்செப்டர் 003 என்ற அதிநவீன நதித் தூய்மைப்படுத்தும் அமைப்பு, கான் தோ ஆற்றிலிருந்து நாள்தோறும் 50 டன் வரை கழிவுகளைச் சேகரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேம்படுத்தப்பட்ட கழிவு சேகரிப்பு மற்றும் செயலாக்கக் கட்டமைப்புகளுடன் இணைந்த இத்தகைய தானியங்கி அமைப்புகள், பிளாஸ்டிக் கடலைச் சென்றடைவதைத் தடுக்க உதவுகின்றன.

சர்வதேச ஒத்துழைப்பும் இன்றியமையாதது. ஐக்கிய நாடுகள் மேம்பாட்டுத் திட்டமும் உலகப் பொருளாதார மன்றமும் வழிநடத்தும் பல தரப்பினர் பங்கேற்கும் தளமான தேசிய பிளாஸ்டிக் நடவடிக்கைக் கூட்டாண்மையில் (NPAP) வியட்நாம் இடம்பெற்றுள்ளது. பிளாஸ்டிக் கழிவைக் குறைப்பதற்கான தேசியத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தவும், சுழற்சிப் பொருளாதாரத் தீர்வுகளை ஊக்குவிக்கவும் அரசுத் துறை, வணிக நிறுவனங்கள், குடிமைச் சமூக அமைப்புகளின் முயற்சிகளை NPAP ஒருங்கிணைக்கிறது. கடல்சார் குப்பைகளை எதிர்கொள்வதற்கான ஆசியான் பிராந்தியச் செயல்திட்டம் போன்ற பிராந்திய முன்னெடுப்புகளும் அறிவுப் பகிர்வுக்கும் திறன் மேம்பாட்டுக்கும் கூடுதல் ஆதரவளிக்கின்றன.

மாற்றத்துக்கான தடைகள்: செலவு, வசதி, ஒருங்கிணைப்பு

முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், குறிப்பிடத்தக்க தடைகள் தொடர்கின்றன. சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மாற்றுப் பொருட்களின் விலை, வணிக நிறுவனங்களுக்கும் நுகர்வோருக்கும் ஒரு முக்கியத் தடையாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, மட்கக்கூடிய பைகள் பிளாஸ்டிக் பைகளைவிட 2.6 மடங்கு அதிக விலையுடையவை; காகிதப் பெட்டிகள் பிளாஸ்டிக் கொள்கலன்களைவிட 10 மடங்கு வரை விலை அதிகமாக இருக்கலாம். இந்த விலை வேறுபாடு, குறிப்பாகச் சிறு வணிகங்கள் மற்றும் குறைந்த வருமானமுள்ள குடும்பங்களிடையே, பரவலான பயன்பாட்டைத் தடுக்கிறது.

வசதியும் வலுவான காரணியாக உள்ளது. ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளைப் பயன்படுத்துவதற்கான முக்கியக் காரணம் வசதி என 67% இளைஞர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்; 39% பேர் விலையைக் காரணமாகக் குறிப்பிடுகின்றனர் என்று கருத்துக் கணிப்புகள் காட்டுகின்றன. மாற்றுப் பொருட்கள் கிடைத்தாலும், பழைய பழக்கங்களை மாற்றுவது கடினம். பயனுள்ள மாற்றத்துக்கு மலிவான மாற்றுப் பொருட்கள் மட்டுமல்லாமல், ஊக்கங்கள், அங்கீகாரம், தொடர்ச்சியான பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வுக் கல்வி ஆகியவையும் தேவை.

பல்வேறு திட்டங்கள் மற்றும் பங்குதாரர்களிடையே ஒருங்கிணைப்பும் சவாலாக உள்ளது. பல முன்னெடுப்புகள் தனித்தனியாகச் செயல்படுவதால், அவற்றின் நீண்டகாலத் தாக்கம் குறைகிறது. கொள்கை, தொழில்நுட்பம், சமூகப் பங்கேற்பு, சந்தை அடிப்படையிலான தீர்வுகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் பல்துறை அணுகுமுறைகள் தேவை என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய சூழல்

வியட்நாமின் பிளாஸ்டிக் கழிவு நெருக்கடி, பரந்த பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய சவாலின் ஒரு பகுதியாகும். இந்தோனேசியா, தாய்லாந்து, பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற நாடுகளும் தவறாகக் கையாளப்படும் கழிவுகள் மற்றும் கடல்சார் குப்பைகளுடன் போராடுவதால், தென்கிழக்கு ஆசியா பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் முக்கியப் பகுதியாக உள்ளது. இப்பகுதியின் வேகமான நகரமயமாக்கல், அதிகரித்து வரும் நுகர்வுப் போக்கு, குறைவான கழிவு மேலாண்மைக் கட்டமைப்பு ஆகியவை பிரச்சினையை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. 2017இல் பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதிக்கு சீனா விதித்த தடை, சுமையைத் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்கு மாற்றி, உள்ளூர் அமைப்புகளின் மீதான அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரித்தது.

உலகளவில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் சுமார் 9% மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது; ஒவ்வோர் ஆண்டும் மில்லியன் கணக்கான டன் கழிவுகள் கடல்களில் கலக்கின்றன. உலகெங்கிலும் உள்ள நீர், மண், உணவுச் சங்கிலிகளில் நுண்பிளாஸ்டிக்குகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன; அவை சூழலமைப்புகளுக்கும் மனித ஆரோக்கியத்துக்கும் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க சர்வதேச ஒத்துழைப்பு, தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம், மறுசுழற்சி மற்றும் கழிவு மேலாண்மைக்கான உலகளாவிய தரநிலைகளை உருவாக்குதல் ஆகியவை தேவை.

எதிர்காலப் பாதை: சுழற்சிப் பொருளாதாரத்தை நோக்கி

பொருட்களை மீண்டும் பயன்படுத்தி, மறுசுழற்சி செய்து, முடிந்தவரை நீண்ட காலம் மதிப்புச் சங்கிலியில் வைத்திருக்கும் சுழற்சிப் பொருளாதார அணுகுமுறையை நிபுணர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் அதிகமாக ஆதரிக்கின்றனர். மறுசுழற்சி செய்ய ஏற்றவாறு பொருட்களை மறுவடிவமைத்தல், மட்கக்கூடிய பொருட்களை ஊக்குவித்தல், வேதியியல் மறுசுழற்சி மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட மறுபயன்பாட்டுக்கான புதிய தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்குதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் பொருட்களின் முழு வாழ்க்கைச் சுழற்சிக்கும் பொறுப்பேற்கச் செய்யும் விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்பு (EPR) திட்டங்களும் அதிகரித்து வருகின்றன.

வியட்நாமில் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளைப் படிப்படியாக நிறுத்துவதற்கான திட்டத்தில் கட்டுப்பாடுகள், கட்டணங்கள், இறுதியில் தடைகள் ஆகியவை இடம்பெறுகின்றன. அதேவேளையில், நிலையான மாற்றுப் பொருட்களை உருவாக்கும் புத்தாக்கங்களுக்கும் புதிய நிறுவனங்களுக்கும் ஆதரவு அளிக்கப்படுகிறது. நீடித்த மாற்றத்துக்குத் தேவையான கலாசார, நடத்தை மாற்றங்களை முன்னெடுக்க பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வுப் பரப்புரைகள், பள்ளித் திட்டங்கள், இளைஞர் பங்கேற்பு ஆகியவை இன்றியமையாதவை.

சுருக்கம்

• வியட்நாம் ஆண்டுதோறும் 1.8 மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை உருவாக்குகிறது; அவற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவானதே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது.
• வசதி, குறைந்த விலை, ஆழமாக வேரூன்றிய பழக்கங்கள் ஆகியவற்றால் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகள் கழிவுகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன.
• பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு கடுமையான சுற்றுச்சூழல், சமூக, பொருளாதாரப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது; குறிப்பாக நகரங்களிலும் கடலோரப் பகுதிகளிலும் அதன் தாக்கம் அதிகம்.
• 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக்குகளைப் படிப்படியாக நிறுத்தும் திட்டமும், 2025 முதல் கழிவுகளை உருவாகும் இடத்திலேயே பிரிப்பதற்கான கட்டாயமும் உள்ளிட்ட லட்சியக் கொள்கைகளை அரசு அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
• நடத்தை மாற்றம் முக்கியமானது; சட்டங்களும் ஊக்கங்களும் கல்வி, சமூகப் பங்கேற்பு, நடத்தை அறிவியல் உத்திகள் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.
• உள்ளூரில் வெற்றிபெற்ற மாதிரிகளும் தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கங்களும் நம்பிக்கையளிக்கின்றன; ஆனால் அவற்றை விரிவுபடுத்தி, சிறந்த ஒருங்கிணைப்பை ஏற்படுத்த வேண்டும்.
• சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மாற்றுப் பொருட்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு விலையும் வசதியும் முக்கியத் தடைகளாகத் தொடர்கின்றன.
• நீண்டகாலத் தீர்வுகளுக்கு பிராந்திய, உலகளாவிய ஒத்துழைப்பும் சுழற்சிப் பொருளாதாரத்தை நோக்கிய மாற்றமும் இன்றியமையாதவை.