யார்லுங் சாங்போவில் சீனாவின் பிரம்மாண்ட அணை: பொறியியல் அதிசயமா, பிராந்திய பதற்ற மையமா?

திபெத்தில் சீனாவின் லட்சியப் பிரம்மாண்ட அணை: நீர்மின்சாரத்துக்கும் பிராந்தியப் பதற்றங்களுக்கும் ஒரு புதிய சகாப்தம்

உலகின் மிகப்பெரிய நீர்மின் அணையாக உருவாகவுள்ள திட்டத்தின் கட்டுமானத்தை, தென்கிழக்கு திபெத்தின் தொலைதூரமான, சூழலியல் ரீதியாக உணர்திறன் மிக்க பகுதியில் சீனா அதிகாரபூர்வமாகத் தொடங்கியுள்ளது. மோட்டுவோ நீர்மின் நிலையம் அல்லது யார்லுங் சாங்போ அணை என அழைக்கப்படும் இந்தத் திட்டம், பொறியியல் சாதனை மட்டுமல்ல; குறிப்பிடத்தக்க புவிசார் அரசியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சர்ச்சைகளுக்கும் காரணமாகியுள்ளது. 1.2 டிரில்லியன் யுவான் (சுமார் 167 பில்லியன் டாலர்) என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்த அணை, சீனாவின் தற்போதைய சாதனைப் படைத்த த்ரீ கோர்ஜஸ் அணையை அளவிலும் திறனிலும் விஞ்சும்; அதைவிட மூன்று மடங்கு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

யார்லுங் சாங்போ நதி, இந்தியாவுக்குள் பாயும்போது பிரம்மபுத்திரா என்றும் வங்கதேசத்தில் ஜமுனா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. தெற்காசியா முழுவதும் மில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு அது உயிர்நாடியாக உள்ளது. எனவே, இந்த அணைக் கட்டுமானம் இந்தியாவிலும் வங்கதேசத்திலும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. நீர்ப் பாதுகாப்பு, சூழலியல் நிலைத்தன்மை, தேசிய இறையாண்மை ஆகியவை பாதிக்கப்படலாம் என அந்த நாடுகள் அஞ்சுகின்றன. இதற்கிடையே, திபெத்தின் தூய்மையான எரிசக்தி இலக்குகளுக்கும் பொருளாதாரப் புத்துயிர்ப்புத் திட்டங்களுக்கும் அடித்தளமாக இந்தத் திட்டத்தைச் சீனா முன்வைக்கிறது.

உலகின் மிகப்பெரிய அணையை இங்கே ஏன் கட்ட வேண்டும்?

திபெத்தில் நாம்சா பார்வா மலையைச் சுற்றி யார்லுங் சாங்போ நதி வியத்தகு வகையில் U வடிவில் திரும்பும்போது, உலகின் ஆழமானதும் நீளமானதுமான பள்ளத்தாக்கை வெட்டிச் செல்கிறது. இந்த “பெரும் வளைவு” புவியியல் அதிசயம் மட்டுமல்ல; 50 கிலோமீட்டர் தொலைவுக்குள் ஆறு சுமார் 2,000 மீட்டர் உயரத்திலிருந்து வேகமாக இறங்குவதால், நீர்மின்சாரம் உற்பத்தி செய்வதற்கான தனித்துவமான வாய்ப்பையும் வழங்குகிறது. இந்த ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி, புதிய அணை ஆண்டுக்கு 300 பில்லியன் கிலோவாட்-மணி மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது மாகாணங்களுக்கே மின்சாரம் வழங்கவும், சீனாவின் அதிகரித்து வரும் எரிசக்தித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும் போதுமானதாக இருக்கும்.

பிரதமர் லி கியாங், அதிபர் ஷி ஜின்பிங் உள்ளிட்ட சீனத் தலைவர்கள், xidiandongsong (மேற்குப் பகுதிகளில் இருந்து கிழக்குப் பகுதிகளுக்கு மின்சாரத்தை அனுப்புதல்) எனப்படும் விரிவான உத்தியின் ஒரு பகுதியாக இந்தத் திட்டத்தை ஆதரித்துள்ளனர். திபெத் மற்றும் பிற மேற்குப் பகுதிகளின் நீர்மின் ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி, மின்சாரத் தேவை அதிகமுள்ள கிழக்கு சீன நகரங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்குவது, கரிம உமிழ்வைக் குறைப்பது, 2060-க்குள் கரிம நடுநிலையை எட்டுவதற்கான நாட்டின் உறுதிமொழிக்கு ஆதரவளிப்பது ஆகியவை இதன் நோக்கங்கள்.

இதைச் செயல்படுத்த, ஐந்து படிநிலை மின் நிலையங்களைக் கட்டவும், நாம்சா பார்வா மலைத்தொடரின் ஊடாக 20 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள பல சுரங்கங்களைத் தோண்டவும் பொறியாளர்கள் திட்டமிட்டுள்ளனர். மின் உற்பத்தியை அதிகப்படுத்த, ஆற்றின் நீரோட்டத்தில் ஒரு பகுதி திருப்பிவிடப்படும். உற்பத்தியாகும் மின்சாரம் திபெத்துக்கு வெளியே கொண்டு செல்லப்படும்; உள்ளூர் பயன்பாட்டுக்கும் ஒரு பகுதி ஒதுக்கப்படும்.

பொறியியல் சாதனையா, சுற்றுச்சூழல் சூதாட்டமா?

இந்தத் திட்டத்தின் தொழில்நுட்ப லட்சியம் மறுக்க முடியாதது என்றாலும், அதன் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்களும் அதே அளவு பிரமாண்டமானவை. யார்லுங் சாங்போ பெரும் பள்ளத்தாக்கு, பல்லுயிர் வளம் நிறைந்த பகுதியாகும். இங்கு 4,500-க்கும் மேற்பட்ட தாவர இனங்கள், ஆசியாவின் உயரமான மரங்கள், பனிச்சிறுத்தைகள், வங்கப் புலிகள், திபெத்திய பழுப்புக் கரடிகள் உள்ளிட்ட பெரிய ஊனுண்ணிகளின் குறிப்பிடத்தக்க பல்வகைமை காணப்படுகிறது. இந்தப் பகுதி தேசிய இயற்கைப் பாதுகாப்புப் பகுதியாகவும் உள்ளது. நதியைப் புனிதமாகக் கருதும் திபெத்தியர்களுக்கு இது ஆழ்ந்த ஆன்மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

நதியில் அணை கட்டுவது சூழலமைப்பை மீளமுடியாத வகையில் மாற்றக்கூடும், பல்லுயிர் வளத்துக்குப் பெயர்பெற்ற பள்ளத்தாக்குகளை மூழ்கடிக்கக்கூடும், அப்பகுதியின் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களின் நுட்பமான சமநிலையைச் சீர்குலைக்கக்கூடும் எனச் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். கட்டுமானத் தளம் நிலநடுக்கச் செயல்பாடு அதிகமுள்ள பகுதியில் இருப்பதால், நிலநடுக்கத்தால் தூண்டப்படும் பேரழிவுகள் அணையின் உறுதித்தன்மையையும் கீழ்நிலைப் பகுதிகளில் வாழும் மக்களையும் அச்சுறுத்தக்கூடும் என்ற கவலையும் எழுந்துள்ளது.

மெகாங் உள்ளிட்ட பிற பெரிய ஆறுகளில் சீனா கட்டிய அணைகள் தொடர்பான கடந்தகால அனுபவம், மேல்நிலை அணைகள் வறட்சியை ஏற்படுத்தவும், மீன் வளத்தைக் குறைக்கவும், விவசாயத்துக்கும் டெல்டா பகுதிகளின் நிலைத்தன்மைக்கும் அவசியமான வண்டல் ஓட்டத்தைச் சீர்குலைக்கவும் முடியும் என்பதைக் காட்டியுள்ளது. யார்லுங் சாங்போ அணையும் அதேபோல் பெருமளவு வண்டலைத் தடுத்து, வங்கதேசம் மற்றும் இந்தியாவில் உணவுப் பாதுகாப்பை அச்சுறுத்தலாம்; உலகின் மிகப்பெரிய சதுப்புநிலக் காடான சுந்தரவனக் காடுகளில் கடலோர அரிப்பைத் தீவிரப்படுத்தலாம்; வாழ்வாதாரத்துக்காக நதியைச் சார்ந்திருக்கும் மில்லியன் கணக்கான மக்களைப் பாதிக்கலாம்.

புவிசார் அரசியல் அதிர்வுகள்: இந்தியா, வங்கதேசம், நீரை ஆயுதமாக்கும் அச்சம்

யார்லுங் சாங்போ/பிரம்மபுத்திரா நதி பல நாடுகளைக் கடந்து பாய்வதால், இந்த அணை பிராந்தியப் பதற்றத்தின் மையப்புள்ளியாக மாறியுள்ளது. கீழ்நிலை நாடுகளான இந்தியாவும் வங்கதேசமும், நீர்வரத்து தடைபடுதல், விவசாயம் பாதிக்கப்படுதல், மோதல் காலங்களில் அணை ஒரு உத்திசார் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுதல் ஆகிய சாத்தியக்கூறுகள் குறித்து கடும் கவலை தெரிவித்துள்ளன.

அருணாச்சலப் பிரதேச முதலமைச்சர் பெமா காண்டு உள்ளிட்ட இந்திய அதிகாரிகள், இந்த அணை உள்ளூர் பழங்குடியினருக்கும் அவர்களின் வாழ்வாதாரத்துக்கும் “இருத்தலுக்கே அச்சுறுத்தலாக” அமையலாம் என எச்சரித்துள்ளனர். சீனா நெருக்கடியின்போது திடீரென நீரைத் திறந்துவிட்டால் பேரழிவை ஏற்படுத்தும் வெள்ளம் உருவாகக்கூடும் என்பதால், இந்த அணையை சாத்தியமான “நீர் வெடிகுண்டு” என காண்டு வர்ணித்துள்ளார். வெளிவிவகார அமைச்சகம் பெய்ஜிங்கிடம் இந்தியாவின் கவலைகளை அதிகாரபூர்வமாகத் தெரிவித்துள்ளது; வெளிப்படைத்தன்மை, கலந்தாலோசனை, கீழ்நிலைப் பகுதிகளின் நலன்களைப் பாதுகாத்தல் ஆகியவற்றின் அவசியத்தையும் வலியுறுத்தியுள்ளது.

நதி ஜமுனா என அழைக்கப்படும் வங்கதேசமும் சீனாவிடம் கூடுதல் தகவல்களைக் கோரியுள்ளது. மக்கள் அடர்த்தி அதிகமுள்ள பிரம்மபுத்திரா ஆற்றுப் படுகைக்கு ஏற்படக்கூடிய அபாயங்களையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. அங்கு சுமார் 70% மக்கள் தண்ணீர், விவசாயம், மீன்பிடி ஆகியவற்றுக்கு இந்த நதியைச் சார்ந்துள்ளனர்.

இந்தக் கவலைகளுக்கு மத்தியிலும், இந்தத் திட்டம் அறிவியல் மதிப்பீட்டுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும், கீழ்நிலை நாடுகளின் சூழலியல் அல்லது நீர் உரிமைகளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காது என்றும் சீனா கூறுகிறது. இந்த அணை பருவகால வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் தூய்மையான எரிசக்தியை வழங்கவும் உதவும் எனச் சீன அதிகாரிகள் வாதிடுகின்றனர்; பாதிக்கப்படும் அண்டை நாடுகளுடன் தொடர்பைப் பேணுவதாகவும் உறுதியளிக்கின்றனர்.

தூதரக முட்டுக்கட்டை: நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் இல்லை

யார்லுங் சாங்போ அணைத் திட்டத்தின் மிகவும் கவலைக்குரிய அம்சங்களில் ஒன்று, சீனா, இந்தியா, வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையே கட்டுப்படுத்தும் வகையிலான நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் இல்லாததே. இந்தியா, பாகிஸ்தான் இடையிலான ஒப்பந்தத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் சிந்து நதியைப் போலவோ, 14 நாடுகளின் மாநாட்டின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படும் ஐரோப்பாவின் டான்யூப் நதியைப் போலவோ அல்லாமல், பிரம்மபுத்திரா ஆற்றுப் படுகையில் ஒத்துழைப்புக்கோ மோதல் தீர்வுக்கோ முறையான அமைப்பு எதுவும் இல்லை.

2000-களின் நடுப்பகுதி முதல் இந்தியாவுக்கும் வங்கதேசத்துக்கும் சீனா நீரியல் தரவுகளை வழங்கி வருகிறது. ஆனால், சர்ச்சைகளைத் தடுக்கவும் ஒருதலைப்பட்ச அணைக் கட்டுமானத்தின் அபாயங்களை நிர்வகிக்கவும் இந்த ஏற்பாடுகள் போதுமானவை அல்ல என நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர். ஒப்பந்தம் இல்லாததால், கீழ்நிலை நாடுகள் மேல்நிலையில் எடுக்கப்படும் முடிவுகளால் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் உள்ளன. இது அவநம்பிக்கையையும் பதற்றம் அதிகரிக்கும் சாத்தியத்தையும் தூண்டுகிறது.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், சீன அணையிலிருந்து திடீரென நீர் திறந்துவிடப்படுவதைத் தடுக்கும் பாதுகாப்பாக அமையும் நோக்கில், அருணாச்சலப் பிரதேசத்தில் பிரம்மபுத்திரா என அழைக்கப்படும் சியாங் நதியில் பிரம்மாண்ட அணை கட்டும் தன் திட்டத்தை இந்தியா மீண்டும் முன்னெடுத்து வருகிறது. ஆனால், இந்தியாவின் இந்தத் திட்டமும் இதேபோன்ற சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்; கிராமங்கள் நீரில் மூழ்கவும் உள்ளூர் எதிர்ப்பு எழவும் வாய்ப்புள்ளதாக நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

திபெத்தியர்களின் பார்வை: இடப்பெயர்வு, பண்பாட்டு இழப்பு, எதிர்ப்பு

திபெத்தியர்களைப் பொறுத்தவரை, வளங்கள் தொடர்ந்து எடுத்துச் செல்லப்பட்டு அவர்கள் ஓரங்கட்டப்பட்ட நீண்ட வரலாற்றின் மற்றொரு அத்தியாயமாக இந்த அணை அமைகிறது. யார்லுங் சாங்போ ஒரு நதி மட்டுமல்ல; தெய்வம் டோர்ஜே பாக்மோவின் உருவகமாக இருப்பதாக நம்பப்படும் புனிதமான ஒன்றாகும். இப்பகுதியின் பள்ளத்தாக்குகளிலும் மலைகளிலும் ஆன்மிக, பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்கள் பல உள்ளன. அவற்றில் பல அணை மற்றும் நீர்த்தேக்கங்களால் மூழ்கும் அல்லது அணுக முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்படும் அபாயம் உள்ளது.

அணைகள், சுரங்க நடவடிக்கைகள், உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்கு வழிவிடுவதற்காக ஆயிரக்கணக்கான திபெத்தியர்கள் ஏற்கெனவே கட்டாயமாக இடம்பெயர்த்தப்பட்டுள்ளனர். பாரம்பரிய மேய்ச்சல் நிலங்கள் நீரில் மூழ்கியுள்ளன அல்லது சீரழிந்துள்ளன. இதனால் வாழ்வாதாரங்கள் இழக்கப்பட்டு, பண்பாட்டு அழிவு வேகமடைந்துள்ளது. அணைக் கட்டுமானத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள் கைது நடவடிக்கைகள், வன்முறை உள்ளிட்ட கடும் ஒடுக்குமுறைகளை எதிர்கொண்டுள்ளதாக திபெத்திய நாடுகடந்த குழுக்களும் சர்வதேச ஊடகங்களும் தெரிவித்துள்ளன.

“திரண்டுவரும் சூழலியல் சேதம், திபெத்தின் உயரமான மலைப்பகுதி பல்லுயிர் வளத்தை மட்டுமல்ல; தெற்காசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் சமூகங்களை வாழவைக்கும் நதி அமைப்புகளின் ஆரோக்கியத்தையும் அச்சுறுத்துகிறது” என திபெத்தியன் ரிவ்யூவின் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. திபெத்தின் வளங்களை மேம்படுத்துவதற்கான அவசரத்தில் உள்ளூர் சமூகங்களின் குரல்களும் உரிமைகளும் புறக்கணிக்கப்படுவதாகச் செயற்பாட்டாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

சீனாவின் உத்திசார் கணக்கு: எரிசக்தி, பாதுகாப்பு, பொருளாதார வளர்ச்சி

பெய்ஜிங்கின் பார்வையில், யார்லுங் சாங்போ அணை பல தளங்களில் உத்திசார் சொத்தாகும். இது சீனாவின் தூய்மையான எரிசக்திக்கு மாறும் முயற்சிக்கு ஆதரவளிக்கிறது; கிழக்கு நகரங்களில் அதிகரிக்கும் மின்சாரத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய உதவுகிறது; நாட்டின் ஏழ்மையான பகுதிகளில் ஒன்றான திபெத்தில் பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கிறது. அமைதியற்ற எல்லைப் பகுதியில் கட்டுப்பாட்டை வலுப்படுத்தவும், இந்தியாவுடனான எல்லைத் தகராறுகளுக்கு மத்தியில் சீனாவின் இறையாண்மையை நிலைநாட்டவும் இந்தத் திட்டம் ஒரு வழியாகக் கருதப்படுகிறது.

அணைக் கட்டுமானத்தை மேற்பார்வையிடவுள்ள அரசுக்குச் சொந்தமான சீனா யாஜியாங் குழுமத்தை உருவாக்கியதை, “தேசிய மற்றும் எரிசக்திப் பாதுகாப்புக்கான உத்திசார் முடிவு” எனத் துணைப் பிரதமர் ஜாங் குவோகிங் விவரித்தார். இந்த அணை 2033-க்குள் வணிக ரீதியிலான செயல்பாட்டைத் தொடங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சீனாவின் விரிவான வளர்ச்சி இலக்குகளுக்கு ஆதரவாக, இதன் மின்சாரம் பெரும்பாலும் திபெத்துக்கு வெளியே கொண்டு செல்லப்படும்.

ஆயினும், இந்தத் திட்டத்தின் பிரம்மாண்டமான அளவும் அமைவிடமும் மிகப்பெரிய பொறியியல் சவால்களை முன்வைக்கின்றன. தொலைதூரத் தளத்துக்கு உபகரணங்களைக் கொண்டு செல்வது, நாம்சா பார்வா மலைத்தொடரின் ஊடாகத் துளையிடுவது, ஆற்றின் சக்திவாய்ந்த நீரோட்டங்களை நிர்வகிப்பது ஆகியவற்றுக்கு அதிநவீனத் தொழில்நுட்பமும் கணிசமான முதலீடும் தேவை. செலவு மதிப்பீட்டை மீறும் அபாயம், தாமதங்கள், எதிர்பாராத சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் ஆகியவை அதிகமாகவே உள்ளன.

உலகளாவிய படிப்பினைகள்: ஒத்துழைப்பும் நிலையான வளர்ச்சியும் அவசியம்

ஆசியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் எல்லை தாண்டிப் பாயும் ஆறுகளை நிர்வகிப்பதில் உள்ள பரந்த சவால்களின் சிறிய வடிவமாக யார்லுங் சாங்போ அணை உள்ளது. பருவநிலை மாற்றத்தால் பனிப்பாறைகள் வேகமாக உருகி, மழைப்பொழிவு முறைகள் மாறிவரும் நிலையில், நீர்ப் பாதுகாப்பு, உணவு உற்பத்தி, பிராந்திய நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கிறது. திபெத்திய பீடபூமியில் தோன்றும் ஆறுகளை 10 நாடுகளில் 1.3 பில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் சார்ந்துள்ளனர். எனவே, நிலையான வளர்ச்சிக்கு ஒத்துழைப்பு அவசியம்.

ஐரோப்பாவின் டான்யூப் மாநாடு போன்ற வெற்றிகரமான முன்னுதாரணங்களின் அடிப்படையில், சீனா, இந்தியா, வங்கதேசம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே முத்தரப்பு நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என நிபுணர்களும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களும் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். அத்தகைய ஒப்பந்தம், நீருக்கு நியாயமான அணுகலை உறுதிப்படுத்தவும், சூழலமைப்புகளைப் பாதுகாக்கவும், மோதல்களைத் தடுக்கவும் உதவும். ஆனால், ஆழமாக வேரூன்றிய அவநம்பிக்கை, போட்டியிடும் தேசிய நலன்கள், பகிரப்பட்ட சட்டக் கட்டமைப்பு இல்லாமை ஆகியவை முன்னேற்றத்தைச் சிக்கலாக்குகின்றன.

சீனா தனது பிரம்மாண்ட அணைத் திட்டத்தைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் நிலையில், அது தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் மற்றும் பிராந்திய ஒத்துழைப்பின் அடையாளமாக மாறுமா அல்லது சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு மற்றும் புவிசார் அரசியல் மோதல்களின் மையப்புள்ளியாகுமா என்பதை உலகம் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கும்.

சுருக்கமாக

• 167 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள உலகின் மிகப்பெரிய நீர்மின் அணையை, திபெத்தில் யார்லுங் சாங்போ ஆற்றின் குறுக்கே சீனா கட்டத் தொடங்கியுள்ளது.
• இந்த அணை, த்ரீ கோர்ஜஸ் அணையைவிட மூன்று மடங்கு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும்; சீனாவின் தூய்மையான எரிசக்தி மற்றும் பொருளாதார இலக்குகளுக்கு இது மையமானது.
• கீழ்நிலை நாடுகளான இந்தியாவும் வங்கதேசமும் தங்கள் நீர்ப் பாதுகாப்பு, சூழலியல் நிலைத்தன்மை, வாழ்வாதாரங்கள் குறித்து அஞ்சுகின்றன; “நீரை ஆயுதமாக்கும்” சாத்தியம் குறித்தும் எச்சரிக்கின்றன.
• பல்லுயிர் வளம், வண்டல் ஓட்டம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்படும் அபாயங்களையும், நிலநடுக்கச் செயல்பாடு அதிகமுள்ள பகுதியில் அணை கட்டுவதால் ஏற்படும் ஆபத்துகளையும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
• இந்தத் திட்டத்தின் வளர்ச்சியில் தங்கள் கருத்துகளைச் சொல்லும் வாய்ப்பு மிகக் குறைவாக உள்ள நிலையில், திபெத்தியர்கள் இடப்பெயர்வு, பண்பாட்டு இழப்பு, சூழலியல் பாதிப்பு ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர்.
• சீனா, இந்தியா, வங்கதேசம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே கட்டுப்படுத்தும் வகையிலான நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் இல்லாதது, மோதல் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.
• பிராந்திய ஒத்துழைப்பு மற்றும் ஆறுகளை நிலையாக நிர்வகிப்பதற்கான கோரிக்கைகள் அதிகரித்து வருகின்றன; எனினும் ஆழமான அவநம்பிக்கை தொடர்கிறது.