இந்தியாவின் மொழிப் போர்: ஆங்கிலத்துக்கு பாஜக விடுக்கும் சவாலும் தேசிய அடையாளத்துக்கான போராட்டமும்

இந்தியாவின் மொழிப் போர்: ஆங்கிலத்துக்கு பாஜக விடுக்கும் சவாலும் தேசிய அடையாளத்துக்கான போராட்டமும்

140 கோடி மக்களையும் இணையற்ற மொழிப் பன்முகத்தன்மையையும் கொண்ட இந்தியா, மொழி, அடையாளம், இளைஞர்களின் எதிர்காலம் குறித்த கடுமையான விவாதத்தில் மீண்டும் சிக்கியுள்ளது. இந்தச் சர்ச்சையின் மையத்தில், பொதுவாழ்வில் ஆங்கிலத்தின் பங்கைக் குறைத்து, இந்தியை ஊக்குவித்து, நாட்டின் மொழிச் சூழலை மறுவடிவமைக்க ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சி (பாஜக) மேற்கொண்டுள்ள பிரசாரம் உள்ளது. இந்த முயற்சி பழைய பிராந்தியப் பதற்றங்களை மீண்டும் தூண்டி, வீதிப் போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்து, உலகில் இந்தியாவின் இடம் குறித்த அடிப்படைக் கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.

பல நூற்றாண்டுகளாக, ஆங்கிலம் இந்தியாவில் காலனிய ஆட்சியின் மரபாகவும் சமூக முன்னேற்றத்துக்கான ஏணியாகவும் இருந்து வந்துள்ளது. இப்போது, இந்திக்கும் பிராந்திய மொழிகளுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கும் முயற்சிகளை பாஜக தீவிரப்படுத்தியுள்ள நிலையில், நாடு ஒரு திருப்புமுனையில் நிற்கிறது: உலகளாவிய வாய்ப்புகளுக்கான பாலமாக ஆங்கிலம் தொடர வேண்டுமா, அல்லது இந்தியாவின் உண்மையான கலாசார அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதற்குத் தடையாக இருக்கும் காலனிய எச்சமாக அது உள்ளதா?

இந்தியாவில் ஆங்கிலத்தின் காலனிய மரபு

1600-களில் பிரிட்டிஷ் வணிகர்கள் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது, அவர்கள் மசாலாப் பொருட்களையும் பட்டையும் தேடி வந்தனர். ஆனால் அதைவிட நீடித்த ஒரு மரபை விட்டுச் சென்றனர்: ஆங்கில மொழி. தொடக்கத்தில் வணிகம் மற்றும் நிர்வாகத்துக்கான கருவியாக இருந்த ஆங்கிலம், காலனிய ஆட்சியின் கீழ் சட்டம், கல்வி, சலுகை ஆகியவற்றின் மொழியாக மாறியது. 1947-ல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றபோது, நாட்டின் உயர்குடி நிறுவனங்களில் ஆங்கிலம் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்தது.

சுதந்திரத்துக்குப் பிந்தைய தலைவர்கள், நூற்றுக்கணக்கான மொழிகளும் வட்டார வழக்குகளும் கொண்ட நாட்டை எவ்வாறு ஒருங்கிணைப்பது என்ற கடினமான சவாலை எதிர்கொண்டனர். இந்தி அலுவல் மொழியாக முன்மொழியப்பட்டது. ஆனால் இந்தி பேசாத பகுதிகளில் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்ததால், ஆங்கிலம் “இணைப்பு மொழியாக” தொடர்ந்தது. இது தற்காலிக சமரசமாகக் கருதப்பட்டாலும், ஏழு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக நீடித்துள்ளது. இன்று, இந்தியாவின் 22 அலுவல் மொழிகளில் ஆங்கிலமும் ஒன்று. மக்கள்தொகையில் சுமார் 10% பேர் ஆங்கிலம் பேசுகின்றனர்; ஏறத்தாழ 44% பேருக்கு இந்தி முதல் மொழியாக உள்ளது.

பாஜகவின் முன்னெடுப்பு: இந்திக்கு முதலிடம், ஆங்கிலம் ஓரங்கட்டப்படுதல்

2014-ல் ஆட்சிக்கு வந்தது முதல், பிரதமர் நரேந்திர மோடியும் அவரது பாஜக அரசும் இந்தியை ஊக்குவித்து, ஆங்கிலத்தின் ஆதிக்கத்தைக் குறைக்க விரும்புவதை வெளிப்படையாகத் தெரிவித்து வருகின்றனர். “ஆங்கிலம் பேசுபவர்கள் விரைவில் வெட்கப்படுவார்கள்” என்று மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா அண்மையில் கூறியது, கட்சியின் நிலைப்பாட்டைத் தெளிவுபடுத்தி, நாடு தழுவிய விவாதத்துக்கு வித்திட்டது. “நமது நாட்டின் மொழிகள் நமது கலாசாரத்தின் அணிகலன்கள்” என்றும், அவை இல்லாவிட்டால் “நாம் உண்மையான இந்தியர்களாக இருக்க மாட்டோம்” என்றும் ஷா வாதிட்டார்.

பாஜகவின் கொள்கைகளில் இடம்பெற்றுள்ளவை:

• அரசு அதிகாரிகள் அலுவல் தொடர்புகளிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் இந்தியைப் பயன்படுத்த ஊக்குவித்தல்
• சில மாநிலங்களில் இந்தியில் மருத்துவம் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பட்டப்படிப்புகளை அறிமுகப்படுத்துதல்
• பொது நிகழ்ச்சிகளில் ஆங்கில வாழ்த்துகளையும் பாடல்களையும் இந்திக்கு இணையானவற்றால் மாற்றுதல்
• 2023 ஜி20 உச்சி மாநாட்டில் அதிகாரப்பூர்வ அழைப்பிதழ்களில் “India” என்பதற்குப் பதிலாக “Bharat” எனப் பயன்படுத்துதல்

இந்த நடவடிக்கைகள் நீண்டகாலமாகத் தேவைப்பட்ட கலாசாரத் தனித்துவத்தை நிலைநாட்டுவதாகவும், “காலனிய மனநிலையிலிருந்து” இந்தியாவை விடுவிப்பதாகவும் ஆதரவாளர்கள் கருதுகின்றனர். எனினும், ஆங்கிலத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைப்பது இந்தியாவின் உலகளாவிய போட்டித்திறனைப் பாதித்து, சமூகப் பிளவுகளை மேலும் ஆழப்படுத்தக்கூடும் என்று விமர்சகர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்தியில் மருத்துவக் கல்வி: குறியீடும் சர்ச்சையும்

குறியீட்டளவிலும் சர்ச்சைக்குரிய வகையிலும் எடுக்கப்பட்டுள்ள நடவடிக்கைகளில் ஒன்று, இந்தியில் மருத்துவப் பட்டப்படிப்புகளை அறிமுகப்படுத்தியதாகும். மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள அரசு கல்லூரிகள் இப்போது முதலாண்டு மருத்துவப் படிப்புகளை இந்தியில் வழங்குகின்றன. பாஜக ஆளும் பிற மாநிலங்களும் இதேபோன்ற நடவடிக்கைகளைப் பரிசீலித்து வருகின்றன. ஆங்கிலம் பேசாத ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் மருத்துவம் மற்றும் பொறியியல் துறைகளில் தொழில்வாழ்க்கையைத் தொடர இதனால் வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று பிரதமர் மோடி வாதிட்டுள்ளார்.

இந்திய மருத்துவக் கவுன்சிலின் முன்னாள் தலைவர் டாக்டர் ராஜன் சர்மா சந்தேகம் தெரிவித்தார்: “மருத்துவம் கற்பிக்க இந்தி பேசும் ஆசிரியர்கள் எங்கே? ... ஆங்கிலத்தில் பெற்ற பயிற்சியின் காரணமாக, இந்திய மருத்துவர்கள் உலகளாவிய சுகாதாரத் துறைக்கு ஆற்றிய பங்களிப்பைப் பற்றி நான் பெருமைப்படுகிறேன். இந்தக் கொள்கை தோல்வியடையும்.”

ஜெர்மனி, ஜப்பான் போன்ற நாடுகள் தங்கள் தாய்மொழிகளில் மருத்துவம் கற்பிக்க முடியும் என்றால், இந்தியாவாலும் முடியும் என்று ஆதரவாளர்கள் பதிலளிக்கின்றனர். இருப்பினும், சிக்கலான மருத்துவச் சொற்களை மொழிபெயர்ப்பது, உலகளாவிய ஆய்வுகளை அணுகுவது உள்ளிட்ட நடைமுறைச் சவால்கள் கடுமையாகவே உள்ளன.

பிராந்திய எதிர்ப்பு: தெற்கின் மறுப்பு

பாஜகவின் மொழிக் கொள்கைகள் இந்தி பேசும் வட இந்தியாவில் பலரிடையே ஆதரவைப் பெற்றுள்ளன. ஆனால், தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மராத்தி போன்ற பிராந்திய மொழிகள் உள்ளூர் அடையாளத்தின் மையமாக இருக்கும் தெற்கு மற்றும் மேற்கு இந்தியாவில் கடும் எதிர்ப்பைத் தூண்டியுள்ளன.

தமிழ்நாடு: எதிர்ப்பின் மையம்

தமிழ்நாட்டைப் போலக் கடுமையாக எதிர்த்த மாநிலம் வேறில்லை. 1930-கள் மற்றும் 1960-களில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் தொடங்கி, இந்தித் திணிப்பை எதிர்ப்பதில் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது தமிழ்நாடு. இன்று, பள்ளிகளில் தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் என இருமொழிக் கொள்கையைப் பின்பற்றும் தமிழ்நாடு, மாணவர்கள் இந்தியையும் கற்க வேண்டிய மத்திய அரசின் “மும்மொழிக் கொள்கையை” நிராகரிக்கிறது.

துணை முதலமைச்சர் உதயநிதி ஸ்டாலின் எச்சரித்தார்: “தமிழர்கள் அன்பைப் போற்றுவார்கள்; ஆனால் மிரட்டலுக்கு அடிபணிய மாட்டார்கள். இந்தி அல்லது வேறு எந்த மொழியையும் தமிழின் மீது திணிப்பதை நாங்கள் ஏற்க மாட்டோம்.”

தமிழ்நாட்டில் மும்மொழிக் கொள்கையை ஊக்குவிப்பதற்கான பாஜகவின் அண்மைய பிரசாரம் பதற்றத்தை அதிகரித்துள்ளது. மாநிலம் ஒத்துழைக்காவிட்டால் முக்கியமான கல்வி நிதியை நிறுத்திவிடுவதாக மத்திய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான் மிரட்டினார். இதையடுத்து, முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின் இதை மிரட்டிப் பணம் பறிக்கும் செயலாகக் குற்றம்சாட்டினார். இந்தியாவில் கூட்டாட்சிக்கும் பிராந்தியத் தன்னாட்சிக்கும் இடையிலான பரந்த போராட்டத்தில் இந்த மோதல் முக்கியத் திருப்புமுனையாக மாறியுள்ளது.

மகாராஷ்டிரா: மராத்திப் பெருமையும் இந்தி ஊக்குவிப்பும்

மகாராஷ்டிராவில், பள்ளிகளில் இந்தியைக் கட்டாய மூன்றாவது மொழியாக்க பாஜக தலைமையிலான அரசு மேற்கொண்ட முயற்சி அரசியல் புயலைக் கிளப்பியது. காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளும், சிவசேனா மற்றும் மகாராஷ்டிரா நவநிர்மாண் சேனா (எம்என்எஸ்) போன்ற பிராந்தியக் கட்சிகளும், மராத்தி கலாசாரத்தைப் பாஜக சீர்குலைத்து, மறைமுகமாக இந்தியைத் திணிப்பதாகக் குற்றம்சாட்டின.

எம்என்எஸ் தலைவர் ராஜ் தாக்கரே கூறினார்: “இந்தி தேசிய மொழி அல்ல; மற்றவற்றைப் போலவே அது ஒரு மாநில மொழி. மொழிவழிப் பிராந்திய அடையாளம் சீர்குலைக்கப்படுகிறது.”

எதிர்ப்பைச் சந்தித்த மாநில அரசு, தனது முடிவைத் திரும்பப் பெற்று, மேலும் மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு முன் தொடர்புடைய தரப்பினருடன் கலந்தாலோசிப்பதாக உறுதியளித்தது. மொழி அடையாளம் பிராந்தியப் பெருமையுடன் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ள நாட்டில், மொழிக் கொள்கையின் அரசியல் அபாயங்களை இந்த நிகழ்வு எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மும்மொழிக் கொள்கை: வாக்குறுதியும் சிக்கல்களும்

இந்தியாவின் 2020 புதிய கல்விக் கொள்கை (என்இபி), மும்மொழிக் கொள்கையை மீண்டும் கொண்டுவந்தது. கோட்பாட்டளவில், பள்ளிக் கல்விக்காக மாநிலங்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான இரண்டு இந்திய மொழிகளையும் ஒரு அயல்மொழியையும் (பெரும்பாலும் ஆங்கிலம்) தேர்ந்தெடுக்க இந்தக் கொள்கை அனுமதிக்கிறது. நெகிழ்வுத்தன்மையையும் அனைவரையும் உள்ளடக்குவதையும் இந்தக் கொள்கை உறுதியளித்தாலும், நடைமுறையில் இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் குறிப்பாக, இந்தியே இயல்புநிலைத் தேர்வாகிவிடும் என்ற அச்சத்தைத் தூண்டியுள்ளது.

பன்மொழித்தன்மையை ஊக்குவிப்பதைவிட, பிராந்திய மொழிகளின் விலையாக இந்தியை முன்னெடுப்பதே இந்தக் கொள்கையின் நோக்கம் என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர். தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில், கூட்டாட்சிக்கும் உள்ளூர் தன்னாட்சிக்கும் எதிரான நடவடிக்கையாக இது பார்க்கப்படுகிறது. தகுதிவாய்ந்த ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை, போதிய நிதியில்லாத பள்ளிகள், பல மொழிகளால் மாணவர்கள் சுமைக்கு உள்ளாகும் அபாயம் ஆகியவையும் கணிசமான நடைமுறைச் சவால்களாக உள்ளன.

அரசியல் அறிவியலாளர் சாமுவேல் ஹண்டிங்டன் எச்சரித்ததாவது: நிறுவனங்களின் ஆதரவின்றி வேகமாக ஏற்படும் மாற்றம், வளர்ச்சிக்குப் பதிலாகக் குழப்பத்துக்கு வழிவகுக்கும். இந்தியாவின் மொழிக் கொள்கை நாட்டை ஒருங்கிணைப்பதற்குப் பதிலாகப் பிளவுபடுத்தும் அபாயம் உள்ளதாக விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

மேலும், இந்தக் கொள்கையை நடைமுறைப்படுத்துவது பெரும்பாலும் அதன் வாக்குறுதிகளை எட்டுவதில்லை. பல கிராமப்புற மற்றும் பழங்குடியினர் பகுதிகளில், மாணவர்கள் தங்களுக்குப் பழக்கமில்லாத மொழிகளில் கற்கக் கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்றனர். இதனால் பள்ளிப் படிப்பை இடைநிறுத்துவோர் அதிகரித்து, கற்றல் விளைவுகள் மோசமடைகின்றன. தாய்மொழியில் கற்பிக்கப்படும் குழந்தைகள் கல்வியில் சிறப்பாகச் செயல்படுவதோடு, பள்ளியில் தொடர்ந்து படிப்பதற்கான வாய்ப்பும் அதிகம் என யுனெஸ்கோ ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

ஆங்கிலம்: வாய்ப்புக்கான பாலமா, சமத்துவத்துக்குத் தடையா?

பல இந்தியர்களுக்கு, ஆங்கிலம் காலனிய எச்சம் மட்டுமல்ல; மேல்நோக்கிய சமூக முன்னேற்றத்துக்கும் உலகளாவிய வாய்ப்புகளுக்கும் வழிவகுக்கும் கடவுச்சீட்டாகவும் உள்ளது. ஆங்கிலப் புலமை உயர்கல்வி, அதிக வருமானம் தரும் வேலைகள், உலகப் பொருளாதாரத்தில் பங்கேற்பு ஆகியவற்றுக்கான கதவுகளைத் திறக்கிறது. இந்தியாவின் வேகமாக வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பம் மற்றும் புத்தொழில் துறைகளும், சர்வதேச வணிக மையமாக நாட்டின் பங்கும், ஆங்கிலம் பேசுவோரின் பெரும் எண்ணிக்கைக்கு நன்றி கடன்பட்டுள்ளன.

இருப்பினும், ஆங்கிலக் கல்வி கிடைப்பதில் பெரும் ஏற்றத்தாழ்வு நிலவுகிறது. கிராமப்புற மற்றும் பட்டியலினச் சமூகங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், நகர்ப்புற, வசதிபடைத்த, மேல்சாதிக் குடும்பத்தினர் ஆங்கிலம் பேசுவதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் அதிகம். இதனால் சமூகப் பிளவுகள் ஆழமடைந்துள்ளன; ஆங்கிலம் ஒருபுறம் உயர்வுக்கான விருப்பத்தின் அடையாளமாகவும் மறுபுறம் சலுகையின் குறியீடாகவும் உள்ளது.

மொழியியலாளர் ஆயிஷா கிட்வாய் குறிப்பிடுகிறார்: “ஆங்கிலம் இப்போது பலரின் விருப்பமாக உள்ளது; அது காலனிய மரபு மட்டுமல்ல.”

ஆங்கிலத்துக்கு எதிரான பாஜகவின் சொற்போர், ஆங்கிலத்தை மேலும் சிலருக்கே உரியதாக மாற்றும் அபாயம் இருப்பதாகச் சில விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர். மக்கள் பெரும்பான்மையினருக்கு வாய்ப்பு மறுக்கப்படும் நிலையில், ஆங்கிலம் மேல்தட்டினருக்கு மட்டுமே கிடைக்கக்கூடும். இந்த இடைவெளியை நிரப்பத் தனியார் துறை களமிறங்கியுள்ளது; ஆனால் அதனால் வர்க்கப் பிளவுகள் மேலும் வலுப்பெற்றுள்ளன.

உலகச் சூழல்: தூய்மைவாதத்தைவிட நடைமுறை அணுகுமுறை

ஜெர்மனி, ஜப்பான், தென் கொரியா, சீனா போன்ற நாடுகள், அறிவியல், தொழில்நுட்பம், வர்த்தகம் ஆகியவற்றில் ஆங்கிலத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, நடைமுறைக் காரணங்களுக்காக அதை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன. கலாசாரத் தூய்மை என்ற பெயரில் இந்திய இளைஞர்களுக்கு ஆங்கிலக் கல்வியைத் தடுத்தால், அது தன்னையே பாதித்துக்கொள்ளும் செயலாக அமையலாம்; உலகத் தலைமைக்கான இந்தியாவின் இலக்குகளையும் சீர்குலைக்கலாம்.

அழிவின் விளிம்பில் மொழிகள்; ஆதிக்கத்தின் விலை

ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி குறித்த விவாதம் தலைப்புச் செய்திகளை ஆக்கிரமித்துள்ள நிலையில், இந்தியாவின் பழங்குடியின மொழிகள் அமைதியாக மறைந்து வருகின்றன. கிட்டத்தட்ட 200 இந்திய மொழிகளை அழியும் நிலையில் உள்ளவையாக யுனெஸ்கோ வகைப்படுத்துகிறது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் 220-க்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் மறைந்துவிட்டன. ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி வளர்ச்சி, விரைவான நகரமயமாக்கலுடன் சேர்ந்து, பல பழங்குடியின மற்றும் பிராந்திய மொழிகளை ஓரங்கட்டியுள்ளது.

மொழிப் பன்முகத்தன்மையின் இழப்பு வெறும் கலாசாரச் சோகம் மட்டுமல்ல; சிறுபான்மைச் சமூகங்களின் உரிமைகளுக்கும் அங்கீகாரத்துக்கும் ஏற்படும் பாதிப்பும்கூட என்று ஆர்வலர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். அடையாளத்தின் முதல் அடையாளம் மொழி. வகுப்பறையிலும் பொதுவாழ்விலும் அது அழிக்கப்படும்போது, ஒட்டுமொத்த கலாசாரங்களும் மறதியில் மறையும் அபாயம் உள்ளது.

கூட்டாட்சியும் அடையாளமும் மொழி அரசியலும்

அடிப்படையில், இந்தியாவில் மொழி குறித்த விவாதம் சொற்களைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; அதிகாரம், அடையாளம், இந்திய ஒன்றியத்தின் இயல்பு ஆகியவற்றைப் பற்றியது. இந்திக்கு ஆதரவாகவும் ஆங்கிலத்தை ஓரங்கட்டவும் பாஜக மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள், பன்மைத்தன்மையின் விலையாகப் பெரும்பான்மையினருக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் இந்துத்துவ தேசியவாதக் கொள்கைகளுக்கு ஏற்ப இந்தியாவை மறுவடிவமைக்கும் பரந்த திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகப் பலரால் பார்க்கப்படுகின்றன.

கூட்டாட்சியையும் பன்முகத்தன்மையையும் காப்பதற்கான போராட்டமாகத் தங்கள் எதிர்ப்பை எதிர்க்கட்சிகளும் பிராந்தியத் தலைவர்களும் முன்வைக்கின்றனர். மொழி மற்றும் கல்விக் கொள்கைகளை மத்தியிலிருந்து திணிக்காமல், மாநிலங்களே தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். மும்மொழிக் கொள்கை குறித்த சர்ச்சையும், தமிழ்நாடு போன்ற அதற்கு இணங்காத மாநிலங்களுக்குக் கல்வி நிதியை நிறுத்தி வைப்பதும் இந்தப் பிளவுகளை மேலும் ஆழப்படுத்தியுள்ளன.

பணயம் வைக்கப்பட்டிருப்பவை: முன்னேற்றம், பன்மைத்துவம், இந்தியாவின் எதிர்காலம்

இந்தியாவின் மொழிப் போரில் பணயம் வைக்கப்பட்டிருப்பவை உயர்ந்தவை. ஒருபுறம் ஒற்றுமை, கலாசாரப் பெருமை, தாய்மொழிக் கல்வி மூலம் அதிகாரமளித்தல் ஆகியவற்றுக்கான வாக்குறுதி உள்ளது. மறுபுறம், விலக்கிவைத்தல், வாய்ப்புகளை இழத்தல், பெரும் போராட்டத்தால் பெற்ற இந்தியாவின் பன்மைத்துவம் சிதைதல் ஆகிய அபாயங்கள் உள்ளன.

ஆங்கிலத்துக்கும் இந்திய மொழிகளுக்கும் இடையே ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பது உண்மையான சவால் அல்ல; பிராந்தியம், வர்க்கம், சாதி ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல், அனைத்து இந்தியர்களுக்கும் இரண்டிலும் தரமான கல்வி கிடைப்பதை உறுதிசெய்வதே உண்மையான சவால் என்று நிபுணர்களும் ஆர்வலர்களும் வாதிடுகின்றனர். ஆங்கிலம் சிலருக்கான சலுகையாக இல்லாமல், அனைவருக்கும் கிடைக்கும் பொதுச் சொத்தாக இருக்க வேண்டும். அதேவேளையில், தேசிய ஒற்றுமை என்ற பெயரில் பிராந்திய மற்றும் பழங்குடியின மொழிகள் கைவிடப்படாமல், பாதுகாக்கப்பட்டு ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும்.

தி நியூஸ் மினிட் தலையங்கம் வாதிடுகிறது: “ஆங்கிலம் குறித்த விவாதம் என்பது இறுதியில் சமத்துவம், கண்ணியம், இந்தியாவின் எதிர்காலம் பற்றியதாகும்; அறிவியலுக்கும் பிடிவாதக் கொள்கைக்கும், முன்னேற்றத்துக்கும் கடந்தகால ஏக்கத்துக்கும் இடையே தேர்வு செய்வதாகும்.”

சுருக்கமாக

• பரந்த கலாசார மற்றும் அரசியல் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, இந்தியாவில் ஆங்கிலத்தின் ஆதிக்கத்துக்குச் சவால் விடுத்து, இந்தியையும் பிராந்திய மொழிகளையும் பாஜக அரசு ஊக்குவிக்கிறது.
• உலகளாவிய வாய்ப்புகளுக்கான முக்கியப் பாலமாக ஆங்கிலம் தொடர்கிறது; ஆனால் அதை அணுகுவதில் நிலவும் பெரும் ஏற்றத்தாழ்வு சமூகப் பிளவுகளை ஆழப்படுத்துகிறது.
• குறிப்பாகத் தமிழ்நாடு மற்றும் மகாராஷ்டிராவில் எழுந்துள்ள பிராந்திய எதிர்ப்பு, மொழிக் கொள்கையை கூட்டாட்சி மற்றும் அடையாள அரசியலுக்கான முக்கியத் திருப்புமுனையாக மாற்றியுள்ளது.
• 2020 புதிய கல்விக் கொள்கையின் மும்மொழிக் கொள்கை நெகிழ்வுத்தன்மையை உறுதியளித்தாலும், இந்தி ஊக்குவிப்புக்கும் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்கும் கருவியாக இருப்பதாகப் பலர் கருதுகின்றனர்.
• ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியின் வளர்ச்சிக்கு மத்தியில், நூற்றுக்கணக்கான மொழிகள் மறைந்து வருவதால் இந்தியாவின் பழங்குடியின மொழிகள் அழியும் ஆபத்தில் உள்ளன.
• ஒற்றுமைக்கும் பன்முகத்தன்மைக்கும் இடையே சமநிலையை ஏற்படுத்தி, அனைத்து இந்தியர்களுக்கும் ஆங்கிலமும் பிராந்திய மொழிகளும் கிடைப்பதை உறுதிசெய்வதே உண்மையான சவால்.
• இந்தியாவின் மொழிப் போரின் முடிவு, வகுப்பறைகளை மட்டுமல்ல; பன்மைத்துவ ஜனநாயகமாகவும் உலக வல்லரசாகவும் அதன் எதிர்காலத்தையும் வடிவமைக்கும்.