சீனா–தென் கொரியா பதற்றத்தின் மையத்தில் பண்டைய அரசுகள்: வரலாறு, அடையாளம், புவிசார் அரசியல்

பண்டைய அரசுகளும் நவீன பதற்றங்களும்: வரலாறு ஏன் இன்னும் சீனாவையும் தென் கொரியாவையும் பிளவுபடுத்துகிறது?

கிழக்கு ஆசியாவில், கடந்த காலம் ஒருபோதும் வெறும் கடந்த காலமாக இருப்பதில்லை. புயோ, கொகுர்யோ, பல்ஹே ஆகிய பண்டைய அரசுகளின் வரலாறு, சீனாவுக்கும் தென் கொரியாவுக்கும் இடையே கடுமையான விவாதங்களையும் தூதரக உரசல்களையும் தொடர்ந்து ஏற்படுத்தி வருகிறது. இந்த அரசுகளின் வரலாற்றைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் என்று சீனாவின் ஜிலின் மாகாணக் கட்சித் தலைவர் ஹுவாங் கியாங் அண்மையில் விடுத்த அழைப்பு, நீண்டகாலமாக நீடிக்கும் சர்ச்சையை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளது. இதனால், அண்டை நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவுகளில் ஏற்பட்டுள்ள பலவீனமான நல்லிணக்கம் பாதிக்கப்படும் அச்சம் எழுந்துள்ளது. இதில் பணயம் வைக்கப்பட்டிருப்பது வரலாற்றுப் பார்வைகள் மட்டுமல்ல; தேசிய அடையாளம், பிராந்திய ஒருமைப்பாடு, பிராந்திய அதிகாரச் சமநிலை ஆகிய கேள்விகளும்தான்.

சர்ச்சையின் மையத்தில் உள்ள பண்டைய அரசுகள் எவை?

சர்ச்சைக்குரிய இந்த அரசுகள், சர்வதேச அளவில் அவற்றின் கொரியப் பெயர்களான புயோ, கொகுர்யோ, பல்ஹே ஆகியவற்றால் அறியப்படுகின்றன. கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 10ஆம் நூற்றாண்டு வரை, இன்றைய வடகிழக்கு சீனாவிலும் கொரியத் தீபகற்பத்திலும் பரவியிருந்த பகுதிகளில் அவை செழித்தோங்கின. அப்பிராந்தியத்தின் பண்பாடு, அரசியல், அடையாளம் ஆகியவற்றை வடிவமைப்பதில் இந்த அரசுகள் முக்கியப் பங்கு வகித்தன.

கொகுர்யோ (கி.மு. 37–கி.பி. 668), கொரியாவின் மூன்று அரசுகளில் மிகப்பெரியதும் வலிமைமிக்கதுமாக இருந்தது. மஞ்சூரியா மற்றும் வட கொரியாவின் பரந்த பகுதிகளை அது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. புயோ (கி.மு. 2ஆம் நூற்றாண்டு–கி.பி. 494), பல்ஹே (கி.பி. 698–926) ஆகியவையும் செல்வாக்கு மிக்கவையாக இருந்தன. கொகுர்யோ வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, அதன் வாரிசு அரசாக பல்ஹே உருவானது.

பிரிட்டானிக்காவின்படி, இந்த அரசுகள் செம்மையான பண்பாடுகள், மையப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்கங்கள், ராணுவ அமைப்புகள் ஆகியவற்றை உருவாக்கின. சீன வம்ச அரசுகளுடன் போட்டியாளர்களாகவும் கப்பம் செலுத்தும் அரசுகளாகவும் அவை உறவாடின. தனித்துவமான அடையாளங்களைப் பேணிக்கொண்டே, சீனப் பண்பாட்டின் கூறுகளையும் ஏற்றுக்கொண்டன.

இந்த அரசுகள் இன்றும் ஏன் முக்கியம்?

தென் கொரியர்களைப் பொறுத்தவரை, கொகுர்யோவும் பல்ஹேயும் தேசிய வரலாற்றுக்கும் பெருமைக்கும் அடித்தளமாக விளங்குகின்றன. அவை கொரியாவின் பண்டைய வேர்கள், மீண்டெழும் ஆற்றல், பண்பாட்டுச் சாதனைகள் ஆகியவற்றின் அடையாளங்களாக உள்ளன. சீனாவைப் பொறுத்தவரை, இந்த அரசுகள் அதன் வடகிழக்கு மாகாணங்களின் வரலாற்றுப் பார்வையின் ஒரு பகுதியாகும். அப்பகுதி குறிப்பிடத்தக்க கொரிய இன மக்களுக்கும் மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எல்லைப் பகுதிகளுக்கும் தாயகமாக உள்ளது.

வரலாறு குறித்த சர்ச்சை எப்படித் தொடங்கியது?

தற்போதைய சர்ச்சையின் வேர்கள் 20ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீள்கின்றன. அப்போது, மஞ்சூரியாவில் இருந்த பண்டைய அரசுகளை நவீன சீன இனக்குழுக்களின் முன்னோடிகளாகச் சீன வரலாற்றாசிரியர்கள் சித்தரிக்கத் தொடங்கினர். இனம், தேசியம் குறித்த மேற்கத்திய கருத்துகளின் தாக்கத்தால் உருவான இந்த அணுகுமுறை, சீனாவின் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டையும் பன்மை இன அடையாளத்தையும் வலுப்படுத்தும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது.

2000களின் தொடக்கத்தில், சீனா தனது வடகிழக்குத் திட்டத்தைத் தொடங்கியபோது சர்ச்சை தீவிரமடைந்தது. இது வடகிழக்குப் பிராந்தியத்தின் வரலாற்றை மறுவிளக்கம் செய்யும் அரசாங்க ஆதரவிலான முயற்சியாகும். இத்திட்டம், கொகுர்யோவையும் பல்ஹேயையும் கொரிய அரசுகளாக அல்லாமல், சீனாவின் உள்ளூர் ஆட்சிகளாக வகைப்படுத்தியது. இந்த நடவடிக்கை, தங்களது பாரம்பரியத்தை அபகரிக்கும் முயற்சியாகவும் எதிர்காலப் பிராந்திய உரிமைக் கோரிக்கைகளுக்கு அடித்தளம் அமைக்கும் முயற்சியாகவும் இதைக் கருதிய வட கொரியாவையும் தென் கொரியாவையும் கவலையடையச் செய்தது.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தென் கொரியா கொகுர்யோ ஆய்வு அறக்கட்டளையை நிறுவி, தூதரக ரீதியில் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தது. கொகுர்யோ தளங்களை யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியத் தளங்களாகச் சீனா பதிவு செய்ததும், தனது அதிகாரப்பூர்வ கொரிய வரலாற்றுப் பக்கங்களிலிருந்து அந்த அரசைப் பற்றிய குறிப்புகளை நீக்கியதும், இந்த விவகாரத்துக்கு சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்தன.

ரைசிங் பவர்ஸ் முன்முயற்சியின் கூற்றுப்படி, வடகிழக்குத் திட்டம் கல்விசார் முயற்சி மட்டுமல்ல; இனச் சிறுபான்மையினரை நிர்வகிக்கவும் எல்லைப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தவும் மேற்கொள்ளப்பட்ட மூலோபாய நடவடிக்கையாகும். கொகுர்யோ மற்றும் பல்ஹே மீதான வரலாற்று உரிமையை நிலைநாட்டுவது, அப்பிராந்தியத்தின் மீதான தனது கட்டுப்பாட்டை நியாயப்படுத்தவும், குறிப்பாக வட கொரியாவில் நிலையற்ற நிலை ஏற்படும்போதோ கொரியா மீண்டும் ஒன்றிணையும்போதோ எழக்கூடிய கொரிய உரிமைக் கோரிக்கைகளை முன்கூட்டியே தடுக்கவும் சீனாவுக்கு உதவுகிறது.

தேசிய அடையாளமும் "வரலாற்றுப் போர்களும்"

பண்டைய அரசுகள் குறித்த சர்ச்சை, அறிஞர்களுக்கு இடையிலான கருத்து வேறுபாட்டைத் தாண்டியது; இது தேசிய அடையாளத்தையும் வெளியுறவுக் கொள்கையையும் வடிவமைக்கும் "வரலாற்றுப் போர்" ஆகும். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகப் பதிப்பகம் வெளியிட்ட ஆய்வுகள் உள்ளிட்ட கல்விசார் ஆய்வுகள், இந்தச் சர்ச்சைகள் தென் கொரியர்களிடையே பெருமை, கோபம், சீனா மீதான வெறுப்பு உள்ளிட்ட வலுவான உணர்வுகளைத் தூண்டுவதாகக் காட்டுகின்றன. கொகுர்யோ மீதான சீனாவின் உரிமைக் கோரிக்கைகளை எதிர்கொள்வது, கொரியர்களின் பெருமையைக் குறைத்து சீனா மீதான பகைமையை அதிகரிக்கிறது; குறிப்பாக வலுவான தேசியவாத உணர்வுகளைக் கொண்டவர்களிடையே இது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

பல கொரியர்களுக்கு, சீனாவின் வரலாற்றுப் பார்வை அவர்களின் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்துக்கும் தேசிய உரிமைநிலைக்கும் இருத்தல்சார் அச்சுறுத்தலாகத் தெரிகிறது. பல்ஹேவுக்கு சீனப் பெயர்களைப் பயன்படுத்திய ஜப்பானிய அருங்காட்சியகத்துக்குப் பதிலளித்த தென் கொரியக் குடிமைச் செயல்பாட்டாளர் சோ கியோங் டுக் கூறியதாவது:

அருங்காட்சியகத்துக்கு வரும் பார்வையாளர்களிடம் துல்லியமான வரலாற்றை எடுத்துரைக்கும் கடமை ஒரு வரலாற்று அருங்காட்சியகத்துக்கு உண்டு. வெளிநாடுகளில் வரலாற்றைத் தவறாகச் சித்தரிப்பது, இந்தப் பொய்யான உரிமைக் கோரிக்கைகளுக்கு நியாயப்பூர்வத் தோற்றம் அளிக்கக்கூடும்; அவை திருத்தப்பட வேண்டும்.

மறுபுறம், இந்த அரசுகளைத் தனது வரலாற்றில் சேர்ப்பது, உள்நாட்டு நிலைத்தன்மையைப் பேணவும் எல்லைப் பகுதிகளில் உள்ள சிறுபான்மையினரிடையே பிரிவினை உணர்வுகள் எழுவதைத் தடுக்கவும் அவசியம் என்று சீனா கருதுகிறது.

கலைப்பொருட்கள், யுனெஸ்கோ, உலக அரங்கு

வரலாறு குறித்த விவாதம் பாடநூல்கள் அல்லது தூதரக அறிக்கைகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை; அருங்காட்சியகங்கள், ஏலங்கள், சர்வதேச அமைப்புகள் ஆகியவற்றிலும் அது வெளிப்படுகிறது. 2025ஆம் ஆண்டில், கொகுர்யோவின் ஒரு பிரபுவுக்கு சீனாவின் மேற்கு ஜின் வம்சம் வழங்கியதாக நம்பப்படும் அரிய தங்க முத்திரை, ஹாங்காங் ஏலத்தில் இதுவரை இல்லாத அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டது. “கொகுர்யோ பிரபு, நீதிநெறியுடன் இணைந்தவர், ஜின் வம்சத்தால் வழங்கப்பட்டது” என்று பொறிக்கப்பட்ட அந்தக் கலைப்பொருள், பண்டைய கொரிய அரசுகளுக்கும் சீன வம்ச அரசுகளுக்கும் இடையிலான சிக்கலான உறவுகளைத் தொட்டுணரக்கூடிய வகையில் நினைவூட்டுகிறது.

அரசியல் கூட்டணிகள், பண்பாட்டுப் பரிமாற்றம், கிழக்கு ஆசியாவின் தொடக்ககால அதிகாரச் சமநிலையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் ஆகியவற்றுக்கான சான்றுகளை வழங்குவதால், இத்தகைய கலைப்பொருட்களைச் சேகரிப்பாளர்களும் வரலாற்றாசிரியர்களும் பெரிதும் மதிக்கின்றனர். இவற்றின் விற்பனை, அவற்றின் முறையான உரிமை யாருக்கு, அவற்றின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் என்ன என்பது குறித்த விவாதங்களை அடிக்கடி மீண்டும் கிளப்புகிறது.

யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியத் தகுதியும் போட்டிக் களமாக மாறியுள்ளது. கொகுர்யோ, பல்ஹே ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய தளங்களுக்கு சீனாவும் கொரியாவும் அங்கீகாரம் கோரியுள்ளன; ஒவ்வொன்றும் அவற்றைத் தமது தேசியப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகச் சித்தரிக்கின்றன. குறிப்பாக, தென் கொரியா தனது பண்டைய தளங்களைப் பாதுகாத்து மேம்படுத்துவதில் பெரும் முதலீடு செய்துள்ளது. உலகின் மிக நீண்ட இடையறாத வம்சாவளி வரலாற்றுப் பதிவுகளான ஜோசான் வம்சத்தின் வரலாற்றுப் பதிவுகளும், பேக்சே வரலாற்றுப் பகுதிகளும் உட்பட, யுனெஸ்கோ பட்டியல்களில் 50க்கும் மேற்பட்ட பதிவுகள் அந்நாட்டிடம் உள்ளன.

தொழில்நுட்பம், சுற்றுலா, பாரம்பரியப் பாதுகாப்பு

தனது பண்டைய பாரம்பரியத்துடன் குடிமக்களையும் உலக மக்களையும் இணைக்கத் தொழில்நுட்பத்தைத் தென் கொரியா பயன்படுத்தி வருகிறது. கொங்ஜு, புயோ ஆகிய இடங்களில் நடைபெறும் ஸ்மார்ட் டவுன் சவால் போன்ற திறன்மிகு சுற்றுலா முயற்சிகள், வரலாற்றுத் தளங்களுக்கு வருவோரின் அனுபவத்தை மேம்படுத்த டிஜிட்டல் தளங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. மிகைநிலை யதார்த்தம், இணைய வழிகாட்டிகள், சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவை உள்ளூர் பொருளாதாரங்களைப் புத்துயிரூட்டவும் பண்பாட்டு அடையாளத்தை வலுப்படுத்தவும் உதவுகின்றன.

எனினும், பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்துவதில் சவால்களும் உள்ளன. வரலாற்று நகரங்களில் மக்கள் தொகை குறைவதும், தொழில்நுட்பத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் தலைமுறைகளுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளியும் இந்த முயற்சிகளின் நீடித்த நிலைத்தன்மையை அச்சுறுத்துகின்றன. உலகப் பாரம்பரியப் பாதுகாப்பு, மேலாண்மை, பயன்பாடு தொடர்பான தென் கொரியாவின் சிறப்புச் சட்டம், பாரம்பரியப் பாதுகாப்பில் உள்ளூர் அரசுகள் குடியிருப்பாளர்களை ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்கிறது. எனினும், அனைவரின் பங்கேற்பையும் உறுதிப்படுத்தும் முயற்சி இன்னும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.

புவிசார் அரசியல் பணயம்: வரலாற்றைத் தாண்டிய விவகாரம்

கல்வி மற்றும் பண்பாடு குறித்த விவாதங்களுக்குப் பின்னால் ஆழமான புவிசார் அரசியல் போராட்டம் உள்ளது. ஆட்சி கவிழ்ந்தால் வட கொரியாவில் தலையிடுவதை நியாயப்படுத்தும் முன்கூட்டிய நடவடிக்கையாக, சீனா வரலாற்றை மறுவிளக்கம் செய்வதாக சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். பண்டைய அரசுகளைச் சீன அரசுகளாகச் சித்தரிப்பதன் மூலம், குறிப்பாக கொரியா மீண்டும் ஒன்றிணைந்து மேற்கத்திய நாடுகளுடன் நெருக்கமான உறவுடைய நாடு தனது எல்லையில் உருவானால், அப்பிராந்தியத்தில் தலையிடுவதற்கு வரலாற்று உரிமை இருப்பதாகப் பெய்ஜிங் கோரக்கூடும்.

மில்வாக்கி இன்டிபெண்டன்ட் செய்தியின்படி, வட கொரியாவை இடைத்தடை நாடாகத் தக்கவைத்து மேற்கத்திய செல்வாக்கு பரவுவதைத் தடுக்கும் விரிவான உத்தியின் ஒரு பகுதியாக வடகிழக்குத் திட்டம் அமைந்திருந்தது. அமெரிக்காவின் ஆதரவுடன் கொரியா ஒன்றிணைவதற்கான சாத்தியம், சீனக் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு முக்கியக் கவலையாக உள்ளது.

மறுபுறம், கொரிய வரலாற்றைச் சீனா திரித்துக் கூறுவதாகக் குற்றம்சாட்டும் சீனத் திரைப்படங்களையும் உள்நாட்டு விரிவுரைகளையும் தடை செய்து, இந்தச் சர்ச்சைக்குப் பதிலளித்துள்ளது வட கொரியா. தனது நியாயப்பூர்வத் தன்மையைப் பலவீனப்படுத்தக்கூடிய அல்லது சக்திவாய்ந்த அண்டை நாட்டின் மீது சந்தேகத்தைத் தூண்டக்கூடிய எந்தப் பார்வையும் பரவாமல் தடுப்பதில் அந்த ஆட்சி முனைப்பாக உள்ளது.

பொதுமக்களின் மனநிலையும் தேசியவாதத்தின் பங்கும்

இந்த "வரலாற்றுப் போர்கள்", தென் கொரிய இளைஞர்களிடையே சீனாவுக்கு எதிரான உணர்வுகள் அதிகரிக்கக் காரணமாகியுள்ளன. வரலாற்றுச் சர்ச்சைகளுடன், வர்த்தகம் மற்றும் பண்பாட்டுத் திருட்டு போன்ற பிற விவகாரங்களும் இணைந்து, சீனா மீதான அவநம்பிக்கையும் வெறுப்பும் வளரக் காரணமாகியுள்ளதாகக் கருத்துக் கணிப்புகளும் ஊடகச் செய்திகளும் தெரிவிக்கின்றன.

இந்த உணர்வுகள் தென் கொரியாவுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. சீனாவுடன் நெருங்கிய உறவை வட கொரிய அரசாங்கம் பேணிவந்தாலும், வட கொரியர்களும் தங்கள் வரலாறு மீதான சீனாவின் உரிமைக் கோரிக்கைகள் குறித்து எச்சரிக்கையாக உள்ளனர். சீனாவின் வரலாற்றுப் பார்வையை விமர்சிக்கும் விரிவுரைகள் தடைசெய்யப்படுவது, தகவல்களைக் கட்டுப்படுத்தவும் எதிர்ப்புக் குரல்கள் பரவுவதைத் தடுக்கவும் அந்த ஆட்சி விரும்புவதைக் காட்டுகிறது.

தீர்வுக்கான முயற்சிகளும் எதிர்காலப் பாதையும்

அவ்வப்போது பதற்றம் எழுந்தாலும், சீனாவும் தென் கொரியாவும் தங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடுகளைச் சமாளிக்கச் சில நேரங்களில் முயன்றுள்ளன. 2007இல் வடகிழக்குத் திட்டம் முடிவடைந்த பிறகு, வரலாற்றுச் சர்ச்சைகள் தங்களின் விரிவான உறவைப் பாதிக்காமல் தடுப்பதாக இருதரப்பும் ஒப்புக்கொண்டன. திருத்தப்பட்ட வரலாற்றை அதிகாரப்பூர்வப் பாடநூல்களில் பயன்படுத்தப்போவதில்லை எனச் சீனா உறுதியளித்தது; உரையாடலுக்கான தூதரக வழிகளும் திறந்தே உள்ளன.

ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் வரலாற்றின் மீது உள்ள "உளவியல் உரிமை" உணர்வை அங்கீகரித்து மதிப்பது பதற்றத்தைக் குறைக்க உதவும் என அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர். தனித்த உரிமைக் கோரிக்கைகளை முன்னிறுத்துவதற்குப் பதிலாக, பண்பாட்டு தொடர்புகளைப் பாராட்டுவதை ஊக்குவிப்பது, பிராந்தியத்தில் அதிகப் புரிதலுக்கும் அமைதிக்கும் வழிவகுக்கக்கூடும்.

ஆனால், ஜிலின் மாகாணக் கட்சித் தலைவரின் அண்மைய கருத்துகளும், அருங்காட்சியகக் காட்சிப்பொருட்கள் மற்றும் உலகப் பாரம்பரியத் தளங்கள் குறித்த தொடரும் சர்ச்சைகளும் காட்டுவதுபோல், கிழக்கு ஆசிய அரசியலில் கடந்த காலம் இன்னும் வலுவான தாக்கத்தைச் செலுத்துகிறது. பண்டைய அரசுகள் குறித்த போராட்டம் வரலாற்றைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; நிகழ்காலத்தை யார் வரையறுப்பது, எதிர்காலத்தை யார் வடிவமைப்பது என்பதையும் பற்றியது.

சுருக்கம்

• கொகுர்யோ, புயோ, பல்ஹே போன்ற பண்டைய அரசுகளின் வரலாறு, சீனாவுக்கும் தென் கொரியாவுக்கும் இடையிலான பதற்றத்துக்குத் தொடர்ந்து காரணமாக இருந்து, தூதரக உறவுகள், அடையாளம், பிராந்தியப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் தாக்கம் செலுத்துகிறது.
• சீனாவின் வடகிழக்குத் திட்டமும் அண்மைய அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகளும், இந்த அரசுகள் சீன அல்லது கொரிய வரலாற்றின் பகுதிகளா என்ற சர்ச்சையை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளன.
• கலைப்பொருட்கள், யுனெஸ்கோ பாரம்பரியத் தளங்கள், அருங்காட்சியகக் காட்சிகள் ஆகியவை "வரலாற்றுப் போர்களின்" மையப்புள்ளிகளாக மாறியுள்ளன; அவை தேசியப் பெருமை மற்றும் நியாயப்பூர்வத் தன்மை குறித்த ஆழமான போராட்டங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன.
• தென் கொரியா ஆய்வு முயற்சிகள், தூதரக எதிர்ப்புகள், பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாத்து மேம்படுத்தும் தொழில்நுட்ப நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் மூலம் பதிலளித்துள்ளது.
• இந்தச் சர்ச்சைக்குப் புவிசார் அரசியல் தாக்கங்களும் உள்ளன. கொரியா மீண்டும் ஒன்றிணையும் சூழலில் தனது எல்லைகளைப் பாதுகாக்கவும் சாத்தியமான உரிமைக் கோரிக்கைகளை முன்கூட்டியே தடுக்கவும் சீனா முயல்கிறது.
• இந்த வரலாற்று விவாதங்கள் இரு கொரியாக்களிலும் பொதுமக்களின் மனநிலையை வடிவமைத்து, தேசியவாதத்தையும் சீனா மீதான அவநம்பிக்கையையும் தூண்டுகின்றன.
• உரையாடலுக்கும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தைப் பரஸ்பரம் மதிப்பதற்குமான முயற்சிகள் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன; இருப்பினும், பண்டைய அரசுகளின் மரபு இன்றும் கிழக்கு ஆசிய அரசியலை வடிவமைக்கிறது.