2024இல் உலகளாவிய பசி: முன்னேற்றமும் பின்னடைவுகளும் கலந்த நிலை
உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு (FAO) மற்றும் அதன் ஐக்கிய நாடுகள் சபைக் கூட்டாளிகள் வெளியிட்டுள்ள சமீபத்திய தரவுகளின்படி, உலகளாவிய பசி மெதுவாக, ஆனால் தொடர்ந்து குறைந்து வருகிறது. 2024இல், ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டால் பாதிக்கப்பட்ட உலக மக்கள்தொகையின் விகிதம் 8.2 சதவீதமாகக் குறைந்தது; இது சுமார் 672 மில்லியன் மக்களுக்குச் சமம். தொடர்ந்து மூன்றாவது ஆண்டாக முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில், பசியால் வாடுவோர் எண்ணிக்கை 15 மில்லியன் குறைந்துள்ளது. எனினும், தலைப்புச் செய்தியாகும் இந்த எண்ணிக்கைகளுக்குப் பின்னால் சிக்கலான, சீரற்ற நிலை உள்ளது: இந்தியா தலைமையிலான ஆசியாவின் சில பகுதிகள் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் கண்டுள்ள நிலையில், ஆப்பிரிக்காவிலும் மத்திய கிழக்கிலும் பசி அதிகரித்து வருகிறது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பசியற்ற உலக இலக்கை அடைவதில் இருந்து உலகம் இன்னும் வெகுதொலைவில் உள்ளது.
உள்ளடக்கம்
- 2024இல் உலகளாவிய பசி: முன்னேற்றமும் பின்னடைவுகளும் கலந்த நிலை
- FAOவின் SOFI அறிக்கை என்றால் என்ன, அது ஏன் முக்கியம்?
- இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம்: ஆசியாவில் நம்பிக்கையின் ஒளி
- இந்தியாவின் வெற்றிக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது?
- உலகளாவிய போக்குகள்: ஆசியா, லத்தீன் அமெரிக்காவில் முன்னேற்றம்; ஆப்பிரிக்கா, மத்திய கிழக்கில் பின்னடைவு
- சில பகுதிகளில் பசி ஏன் அதிகரிக்கிறது?
- உணவு விலைகள், உற்பத்தி, ஆரோக்கியமான உணவுக்கான செலவு
- வாங்கும் திறன் சவால்
- ஊட்டச்சத்து: முன்னேற்றமும் நீடிக்கும் இடைவெளிகளும்
- இந்தியாவின் ஊட்டச்சத்துச் சவால்
- 2030க்குள் பசியற்ற உலகை அடைய என்ன தேவை?
- பசியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான முக்கிய உத்திகள்
- பரந்த தாக்கங்கள்: உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்பின் எதிர்காலப் பாதை
- சுருக்கம்
FAOவின் SOFI அறிக்கை என்றால் என்ன, அது ஏன் முக்கியம்?
உலக உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிலை (SOFI) என்பது FAOவின் முதன்மையான வருடாந்திர அறிக்கை. IFAD, UNICEF, WFP, WHO ஆகியவற்றுடன் இணைந்து இது தயாரிக்கப்படுகிறது. பசி, உணவுப் பாதுகாப்பு, ஊட்டச்சத்து ஆகியவற்றின் மிக அதிகாரபூர்வமான உலகளாவிய மதிப்பீட்டை இந்த அறிக்கை வழங்குகிறது; நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 2ஐ (பசியற்ற உலகம்) நோக்கிய முன்னேற்றத்தையும் கண்காணிக்கிறது. 2025ஆம் ஆண்டு பதிப்பு, ஐ.நா. உணவு உச்சிமாநாட்டின்போது அடிஸ் அபாபாவில் வெளியிடப்பட்டது. பசியை எதிர்த்துப் போராடுவதில் கிடைத்துள்ள சாதனைகளையும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் சவால்களையும் எடுத்துக்காட்டும் சமீபத்திய தரவுகள், பகுப்பாய்வுகள், கணிப்புகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.
இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம்: ஆசியாவில் நம்பிக்கையின் ஒளி
2025 SOFI அறிக்கையில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க கண்டறிதல்களில் ஒன்று, உலகளவில் பசியைக் குறைப்பதில் இந்தியாவின் பெரும் பங்களிப்பாகும். 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டும், ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டிலிருந்து சுமார் 19.4 மில்லியன் மக்களை இந்தியா மீட்டது. ஆசியாவின் மொத்த முன்னேற்றத்தில் இது கிட்டத்தட்ட பாதியாகும். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில், ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுள்ள இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை 197 மில்லியனிலிருந்து 149.9 மில்லியனாகக் குறைந்துள்ளது; இது கிட்டத்தட்ட 25 சதவீதச் சரிவு. உலக மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட ஐந்தில் ஒரு பங்கினர் வாழும் இந்தியா, உலகளாவிய பசி குறைவில் கணிசமான பங்காற்றுகிறது என்பதே இதன் பொருள்.
இந்தியாவின் முன்னேற்றம் தனித்த நிகழ்வல்ல. தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிற நாடுகளும் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளன. எனினும், இந்தியாவின் அளவும் முன்னேற்ற வேகமும் தனித்துக் கவனிக்கத்தக்கவை. இந்தியாவைத் தவிர்த்துப் பார்த்தாலும், மத்திய கிழக்கில் பின்னடைவுகள் ஏற்பட்டபோதிலும், 2024இல் ஆசியாவில் பசியால் வாடுவோர் எண்ணிக்கை 4.4 மில்லியன் குறைந்தது. ஆசியாவில் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டின் ஒட்டுமொத்த விகிதம் 2022இல் 7.9 சதவீதமாக இருந்தது; 2024இல் இது 6.7 சதவீதமாக, அதாவது 323 மில்லியன் மக்களாகக் குறைந்தது.
இந்தியாவின் வெற்றிக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது?
அரசின் கொள்கைகள், பொருளாதார வளர்ச்சி, இலக்கிடப்பட்ட நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் கூட்டுப் பயனாக இந்தியாவின் சாதனைகள் அமைந்துள்ளன. முக்கியக் காரணிகள்:
- உணவுப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களின் விரிவாக்கம்: இந்தியாவின் பொது விநியோக முறை (PDS), தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் ஆகியவை, குறிப்பாக கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின்போது, நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் மக்களுக்கான மானிய விலை தானியங்களை வழங்கின.
- வேளாண்மையில் முதலீடு: பயிர் விளைச்சல், நீர்ப்பாசனம், கிராமப்புறக் கட்டமைப்பு ஆகியவற்றை மேம்படுத்தும் முயற்சிகள் உணவு உற்பத்தியையும் விவசாயிகளின் வருமானத்தையும் அதிகரித்துள்ளன.
- ஊட்டச்சத்து மற்றும் சுகாதாரத் திட்டங்கள்: ஒருங்கிணைந்த குழந்தை மேம்பாட்டுச் சேவைகள் (ICDS), மதிய உணவுத் திட்டங்கள் போன்றவை குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டைக் குறிவைத்து, உணவில் பல்வகைமையை மேம்படுத்தியுள்ளன.
- நெருக்கடிகளைத் தாங்கும் திறன்: பொருளாதார மற்றும் காலநிலை அதிர்ச்சிகளின்போது உணவு விநியோகத்தையும் சமூகப் பாதுகாப்பையும் தொடர்ந்து பராமரித்த இந்தியாவின் திறன், முன்னேற்றம் பின்னோக்கிச் செல்லாமல் தடுக்க உதவியுள்ளது.
ஒடிசாவில் செயல்படுத்தப்படும் GEF 7 FOLUR தாக்கத் திட்டம் போன்ற அண்மைய திட்டங்கள், நிலையான வேளாண்மை, காலநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கும் திறன், விவசாயிகளுக்கு மேம்பட்ட சந்தை அணுகல் ஆகியவற்றில் இந்தியாவின் உறுதிப்பாட்டை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இந்தத் திட்டம், “நிலையான, அதிக மீள்திறன் கொண்ட, உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்துப் பாதுகாப்பான எதிர்காலம்” குறித்த மாநிலத்தின் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் ஒத்துப்போகிறது என்று ஒடிசா துணை முதலமைச்சர் திரு கனக் வர்தன் சிங் தியோ தெரிவித்துள்ளார்.
உலகளாவிய போக்குகள்: ஆசியா, லத்தீன் அமெரிக்காவில் முன்னேற்றம்; ஆப்பிரிக்கா, மத்திய கிழக்கில் பின்னடைவு
ஆசியாவின் முன்னேற்றம் நம்பிக்கையளித்தாலும், உலகளாவிய நிலை ஒரே சீராக இல்லை. SOFI 2025 அறிக்கையும் அதற்கு ஆதாரமான FAO புள்ளிவிவரங்களும் காட்டுவதாவது, ஆப்பிரிக்காவிலும் மத்திய கிழக்கிலும் பசி அதிகரித்து வருகிறது; இதனால் மற்ற இடங்களில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றத்தின் பெரும் பகுதி ஈடுசெய்யப்படுகிறது.
ஆப்பிரிக்காவில், பசியை எதிர்கொள்ளும் மக்கள்தொகையின் விகிதம் 2024இல் 20 சதவீதத்தைத் தாண்டி, 307 மில்லியன் மக்களைப் பாதித்தது. மேற்கு ஆசியாவிலும் இந்த எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. அங்கு மக்கள்தொகையில் 12.7 சதவீதத்தினர், அதாவது 39 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர், பசியை எதிர்கொண்டனர். மோதல்கள், பொருளாதார அதிர்ச்சிகள், தீவிரமான காலநிலை நிகழ்வுகள், கட்டாய இடப்பெயர்வு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று சேர்ந்த நெருக்கடிகளை இந்தப் பகுதிகள் எதிர்கொள்கின்றன.
நிலைமையின் அவசரத்தன்மையை FAO தலைமை இயக்குநர் QU Dongyu வலியுறுத்தினார்: “குறிப்பாகப் பசி தொடர்ந்து நிலவும் பகுதிகளில், அனைவருக்கும் போதுமான, பாதுகாப்பான, ஊட்டச்சத்துள்ள உணவு கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய நாம் நமது முயற்சிகளைத் தீவிரப்படுத்த வேண்டும்.”
இதற்கு மாறாக, லத்தீன் அமெரிக்காவும் கரீபியன் நாடுகளும் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளன. இப்பகுதியில் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டின் விகிதம் 2020இல் உச்சமாக இருந்த 6.1 சதவீதத்திலிருந்து குறைந்து, 2024இல் 5.15 சதவீதத்தை எட்டியது. எனினும், இந்த முன்னேற்றம் எளிதில் பின்னடையக்கூடியது; பொருளாதாரச் சரிவுகளோ காலநிலை நிகழ்வுகளோ இதைத் தலைகீழாக்கக்கூடும்.
சில பகுதிகளில் பசி ஏன் அதிகரிக்கிறது?
பசிக்கான காரணிகள் சிக்கலானவை; பல நேரங்களில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. FAOவும் உலக உணவுத் திட்டமும் வெளியிட்டுள்ள பசி நெருக்கடிப் பகுதிகள் அறிக்கையின்படி, முக்கியக் காரணிகள்:
- மோதல்கள்: குறிப்பாக சூடான், காசா பகுதி, தெற்கு சூடான், ஹைட்டி, மாலி ஆகிய இடங்களில் தொடரும் போர்களும் நிலையற்ற தன்மையும் மில்லியன் கணக்கான மக்களை இடம்பெயரச் செய்துள்ளன; உணவு அமைப்புகளையும் சீர்குலைத்துள்ளன.
- பொருளாதார அதிர்ச்சிகள்: அதிக பணவீக்கம், நாணய மதிப்பிழப்பு, உணவு விலை உயர்வு ஆகியவை மக்களின் வாங்கும் திறனை அரித்துள்ளன; குறிப்பாகக் குறைந்த வருமானம் கொண்ட நாடுகள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.
- தீவிரமான காலநிலை நிகழ்வுகள்: எல் நினோவுடன் அடிக்கடி தொடர்புடைய வறட்சி, வெள்ளம் உள்ளிட்ட வானிலை நிகழ்வுகள் பயிர்களையும் வாழ்வாதாரங்களையும் அழித்துள்ளன.
- கட்டாய இடப்பெயர்வு: கட்டாயமாக இடம்பெயர்ந்துள்ள கிட்டத்தட்ட 95 மில்லியன் மக்கள், தற்போது உணவு நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் நாடுகளில் வாழ்கின்றனர்.
ஒன்றுடன் ஒன்று மோதும் இந்த அதிர்ச்சிகள், நிலையற்ற பகுதிகளில் கடுமையான உணவுப் பாதுகாப்பின்மையையும் குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டையும் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு உயர்த்தியுள்ளன. 2024இல் 295 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர் கடுமையான பசியை எதிர்கொண்டனர்; முந்தைய ஆண்டைவிட இது கிட்டத்தட்ட 14 மில்லியன் அதிகம்.
உணவு விலைகள், உற்பத்தி, ஆரோக்கியமான உணவுக்கான செலவு
உலகளாவிய பசிப் போக்குகளில் உணவு விலைகள் முக்கியக் காரணியாக உள்ளன. முக்கிய உணவுப் பொருட்களின் சர்வதேச விலைகளைக் கண்காணிக்கும் FAO உணவு விலைக் குறியீடு, 2024 மற்றும் 2025ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்ற இறக்கங்களைக் கண்டுள்ளது. தானியங்கள் மற்றும் சர்க்கரையின் விலைகள் பொதுவாகக் குறைந்திருந்தாலும், பால் பொருட்கள், இறைச்சி, தாவர எண்ணெய்கள் ஆகியவற்றின் விலை உயர்வு இந்தச் சரிவுகளை ஈடுசெய்தது. 2025 ஜூனில் இந்தக் குறியீடு ஓராண்டுக்கு முந்தைய காலத்தைவிட 5.8 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது; எனினும் 2022 உச்ச அளவைவிடக் குறைவாகவே இருந்தது.
கோதுமை, மக்காச்சோளம், அரிசி ஆகியவற்றுக்கான மேம்பட்ட கணிப்புகளுடன், உலகளாவிய தானிய உற்பத்தி சாதனை அளவை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியா, வங்கதேசம், வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளின் சிறந்த அறுவடைகளும் இதற்கு ஒரு காரணம். எனினும், மோசமான வானிலை, வர்த்தகப் பதற்றங்கள், விநியோகச் சங்கிலித் தடைகள் ஆகியவை தொடர்ந்து அபாயங்களாக உள்ளன. உலகளாவிய தானிய இருப்புகள் அதிகரிக்கும் என FAO கணிக்கிறது. இது ஒட்டுமொத்த விநியோக நிலை ஒப்பீட்டளவில் வசதியாக இருக்கும் என்பதைக் காட்டினாலும், பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள் தொடர்கின்றன.
வாங்கும் திறன் சவால்
உலகளாவிய உணவு உற்பத்தி அதிகரித்தபோதிலும், ஆரோக்கியமான உணவுக்கான செலவு பில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு எட்டாததாகவே உள்ளது. ஆரோக்கியமான உணவை வாங்க முடியாதோர் எண்ணிக்கை 2019இல் 2.76 பில்லியனாக இருந்தது; 2024இல் 2.60 பில்லியனாகக் குறைந்தது. ஆனால் இந்த முன்னேற்றம் சீராக இல்லை. குறைந்த வருமானம் கொண்ட நாடுகளில் ஆரோக்கியமான உணவுக்கான செலவு கடுமையாக உயர்ந்தது. அதை வாங்க முடியாதோர் எண்ணிக்கை 2019இல் 464 மில்லியனிலிருந்து 2024இல் 545 மில்லியனாக அதிகரித்தது. 2023 தொடக்கத்தில் 13.6 சதவீத உச்சத்தை எட்டிய உணவுப் பணவீக்கம், ஏழைகளை மிகக் கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது.
UNICEF செயல் இயக்குநர் கேத்தரின் ரஸ்ஸல் எச்சரித்தார்: “உணவு விலைகள் உயர்வது, மில்லியன் கணக்கான குடும்பங்களின் ஊட்டச்சத்துப் பாதுகாப்பின்மையை மேலும் தீவிரப்படுத்தக்கூடும்; குறிப்பாக உலகின் மிக இளம், மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய குழந்தைகள் இதனால் பாதிக்கப்படுவர்.”
ஊட்டச்சத்து: முன்னேற்றமும் நீடிக்கும் இடைவெளிகளும்
பசியைத் தாண்டி, ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடும் அதிகரித்து வரும் உடற்பருமனும் என இரட்டைச் சுமையை உலகம் எதிர்கொள்கிறது. ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றிய நிலை 2012இல் 26.4 சதவீதமாக இருந்தது; 2024இல் 23.2 சதவீதமாகக் குறைந்தது. இது உலகளாவிய முன்னேற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. ஆறு மாதங்களுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு முழுமையாகத் தாய்ப்பால் அளிக்கும் விகிதம் 2012இல் 37 சதவீதமாக இருந்தது; 2023இல் 47.8 சதவீதமாக உயர்ந்தது. எனினும், பெரியவர்களிடையே உடற்பருமன் நிலவும் விகிதம் 2012இல் 12.1 சதவீதத்திலிருந்து 2022இல் 15.8 சதவீதமாக அதிகரித்தது; குறிப்பாக அதிக வருமானம் கொண்ட பகுதிகளில் இது உயர்ந்துள்ளது.
நுண்ணூட்டச்சத்துக் குறைபாடுகள் அல்லது “மறைந்த பசி” பரவலாகவே உள்ளன. 15 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களிடையே ரத்தசோகையின் உலகளாவிய விகிதம் 2012இல் 27.6 சதவீதமாக இருந்தது; 2023இல் 30.7 சதவீதமாக உயர்ந்தது. 6 முதல் 23 மாத வயதுடைய குழந்தைகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர் மட்டுமே, இந்த வயதுப் பிரிவிலுள்ள பெண்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் மட்டுமே, குறைந்தபட்ச உணவுப் பல்வகைமைத் தேவையைப் பூர்த்திசெய்தனர்.
இந்தியாவின் ஊட்டச்சத்துச் சவால்
ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டைக் குறைப்பதில் இந்தியா கண்ட முன்னேற்றம், ஊட்டச்சத்து விளைவுகளில் முழுமையாகப் பிரதிபலிக்கவில்லை. குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றிய நிலையும் மெலிவும் குறைந்திருந்தாலும், உலகளாவிய தரநிலைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் அவை இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளன. ICDS, மதிய உணவுத் திட்டம் போன்றவை உதவுகின்றன. எனினும், நீடிக்கும் இடைவெளிகளைச் சமாளிக்க உணவில் அதிக பல்வகைமை, நுண்ணூட்டச்சத்து மாத்திரைகள் வழங்குதல், கல்வி ஆகியவை தேவை என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
2030க்குள் பசியற்ற உலகை அடைய என்ன தேவை?
அண்மைய முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், 2030க்குள் பசியற்ற உலக இலக்கை எட்டும் பாதையில் உலகம் இல்லை. தற்போதைய குறைவு வேகம் தொடர்ந்தால், இந்தப் பத்தாண்டின் இறுதியில் குறைந்தது 512 மில்லியன் மக்கள்—அவர்களில் பெரும்பாலோர் ஆப்பிரிக்காவில்—ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டுடன் இருப்பார்கள். துணிச்சலான மறுசீரமைப்பு தேவை என FAOவும் அதன் கூட்டாளிகளும் அழைப்பு விடுத்துள்ளன. ஆதார அடிப்படையிலான நடவடிக்கைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல், உள்ளூர் உணவு அமைப்புகளில் முதலீடு செய்தல், மீள்திறனை உருவாக்கவும் நீண்டகாலப் பாதிப்புகளைச் சமாளிக்கவும் ஒருங்கிணைந்த ஊட்டச்சத்துச் சேவைகளை வழங்குதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
IFAD தலைவர் அல்வாரோ லாரியோ தெரிவித்தார்: “கிராமப்புற மற்றும் வேளாண்மை மாற்றங்களுக்கான முதலீடுகள், உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்துப் பாதுகாப்புக்கும் உலகளாவிய நிலைத்தன்மைக்கும் இன்றியமையாதவை.”
உலக வங்கியும் பிற சர்வதேச அமைப்புகளும் சமநிலையான அணுகுமுறையின் தேவையை வலியுறுத்துகின்றன: சமூகப் பாதுகாப்பு, அவசர உணவு உதவி போன்ற குறுகியகால நடவடிக்கைகளையும் உற்பத்தித்திறனை அதிகரித்தல், காலநிலைக்கு உகந்த வேளாண்மை, மீள்திறன் கொண்ட விநியோகச் சங்கிலிகள் போன்ற நீண்டகால உத்திகளையும் இணைத்துச் செயல்படுத்த வேண்டும். 2022இல் தொடங்கப்பட்ட உணவுப் பாதுகாப்புக்கான உலகளாவிய கூட்டணி, கொள்கை மற்றும் நிதி சார்ந்த நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது; ஆனால் நிதிக் குறைப்புகள் அண்மைய முன்னேற்றத்தைத் தலைகீழாக்கும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகின்றன.
பசியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான முக்கிய உத்திகள்
- சீரழிந்த நிலங்களைச் சீரமைத்தல்: இந்தியா, சீனாவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட திட்டங்கள், குறைந்த வளமுள்ள நிலங்களை மீட்டெடுப்பது உற்பத்தித்திறனையும் உணவுப் பாதுகாப்பையும் உயர்த்த முடியும் என்பதைக் காட்டியுள்ளன.
- வேளாண் நடைமுறைகளை மேம்படுத்துதல்: நிலையான வேளாண்மை, பயிர்ப் பல்வகைமை, மேம்பட்ட நீர் மேலாண்மை ஆகியவை முக்கியம்; குறிப்பாகக் காலநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடிய பகுதிகளில் இவை அவசியம்.
- சமூகப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துதல்: பாதுகாப்பு வலைகளையும் ஊட்டச்சத்துத் திட்டங்களையும் விரிவுபடுத்துவது, அதிர்ச்சிகளின் தாக்கத்தைக் குறைத்து, மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களைச் சென்றடைய உதவும்.
- கிராமப்புறக் கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்தல்: மேம்பட்ட சாலைகள், சேமிப்புக் கிடங்குகள், சந்தை அணுகல் ஆகியவை உணவு வீணாவதைக் குறைத்து, சிறு விவசாயிகளின் வருமானத்தை உயர்த்துகின்றன.
- பெண்களுக்கும் சிறு விவசாயிகளுக்கும் அதிகாரமளித்தல்: நில உரிமைப் பாதுகாப்பு, கடன் வசதி, இலக்கிடப்பட்ட ஆதரவு ஆகியவை அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சிக்கும் மீள்திறனுக்கும் உந்துசக்தியாக அமையும்.
பரந்த தாக்கங்கள்: உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்பின் எதிர்காலப் பாதை
FAOவின் சமீபத்திய அறிக்கைகள் எடுத்துக்காட்டும் சீரற்ற முன்னேற்றம், அவசரமான, ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கையின் தேவையை வலியுறுத்துகிறது. இந்தியாவின் சாதனைகள் நம்பிக்கையையும் பிற நாடுகளுக்கான பாடங்களையும் அளிக்கின்றன. அதேவேளை, ஆப்பிரிக்காவிலும் மத்திய கிழக்கிலும் பசி அதிகரித்து வருவது, உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்பு இன்னும் நிலையற்றதாக இருப்பதைத் தெளிவாக நினைவூட்டுகிறது. காலநிலை மாற்றம், மோதல்கள், பொருளாதார ஏற்ற இறக்கங்கள் ஆகியவை கடினமாகப் பெற்ற முன்னேற்றத்தைத் தலைகீழாக்கும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகின்றன.
உடனடித் தேவைகளையும் அமைப்புசார் சவால்களையும் சமாளிக்கக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள், சர்வதேச அமைப்புகள், உள்ளூர் சமூகங்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இதற்காக நிலையான வேளாண்மையில் முதலீடு செய்யவும், மீள்திறன் கொண்ட உணவு அமைப்புகளை உருவாக்கவும், மக்கள் எங்கு வாழ்ந்தாலும் ஆரோக்கியமான உணவை வாங்கக்கூடிய நிலையை உறுதிசெய்யவும் வேண்டும். இதன் முக்கியத்துவம் மிக அதிகம்: உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது மனிதநேயப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; உலகெங்கும் அமைதி, நிலைத்தன்மை, நீடித்த வளர்ச்சி ஆகியவற்றுக்கான அடித்தளமும் ஆகும்.
சுருக்கம்
- 2024இல் உலகளாவிய பசி 8.2 சதவீதமாகக் குறைந்தது; 672 மில்லியன் மக்கள் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டுடன் இருந்தனர். ஆனால் முன்னேற்றம் மெதுவாகவும் சீரற்றதாகவும் உள்ளது.
- பசியைக் குறைப்பதில் இந்தியா உலகில் முன்னிலை வகித்தது; 2024இல் 19.4 மில்லியன் மக்களையும், இரண்டு ஆண்டுகளில் கிட்டத்தட்ட 47 மில்லியன் மக்களையும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டிலிருந்து மீட்டது.
- ஆசியாவும் லத்தீன் அமெரிக்காவும் முன்னேற்றம் கண்டன; மோதல்கள், பொருளாதார அதிர்ச்சிகள், தீவிரமான காலநிலை நிகழ்வுகள் காரணமாக ஆப்பிரிக்காவிலும் மத்திய கிழக்கிலும் பசி அதிகரித்தது.
- உணவு விலைகள் தொடர்ந்து ஏற்ற இறக்கத்துடன் உள்ளன; பணவீக்கம் ஏழைகளை மிகக் கடுமையாகப் பாதிப்பதுடன், பில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு ஆரோக்கியமான உணவை எட்டாததாக மாற்றுகிறது.
- குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றிய நிலையும் மெலிவும் குறைந்து வருகின்றன; ஆனால் உடற்பருமனும் நுண்ணூட்டச்சத்துக் குறைபாடுகளும் உலகளவில் அதிகரிக்கின்றன.
- 2030க்குள் பசியற்ற உலகை அடையும் பாதையில் உலகம் இல்லை; குறைந்தது 512 மில்லியன் மக்கள் தொடர்ந்து ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டுடன் இருப்பார்கள் எனக் கணிக்கப்படுகிறது. அவர்களில் பெரும்பாலோர் ஆப்பிரிக்காவில் இருப்பார்கள்.
- நிலையான வேளாண்மை, சமூகப் பாதுகாப்பு, கிராமப்புறக் கட்டமைப்பு, ஊட்டச்சத்துத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வது உள்ளிட்ட அவசரமான, ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கைக்கு நிபுணர்கள் அழைப்பு விடுக்கின்றனர்.
- இலக்கிடப்பட்ட கொள்கைகள், முதலீடு, மீள்திறன் ஆகியவை பசியை விரைவாகக் குறைக்க உதவும் என்பதை இந்தியாவின் அனுபவம் காட்டுகிறது.






