ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் நான்கு மடங்காக உயர்வு: கிராமப்புறங்களுக்கு ஒரு புதிய சகாப்தம்
கடந்த பத்தாண்டில் ஏற்பட்டுள்ள வியத்தகு மாற்றமாக, ஜப்பானின் ஏழு மாகாணங்களில் வெளிநாட்டில் பிறந்த தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்குக்கும் மேலாக உயர்ந்துள்ளது. இது நாட்டின் கிராமப்புறப் பகுதிகளில் நிகழ்ந்து வரும் ஆழமான மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. முன்பு பிறருடன் எளிதில் ஒன்றிணையாத தன்மைக்கும் முதியோர் அதிகமுள்ள மக்கள்தொகைக்கும் பெயர் பெற்றிருந்த ஜப்பானின் கிராமப்புறங்கள், உள்ளூர் பொருளாதாரங்களைத் தக்கவைக்க இப்போது அதிகளவில் புலம்பெயர்ந்தோரைச் சார்ந்துள்ளன. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் இந்த அதிகரிப்பு மக்கள்தொகை அமைப்பை மாற்றியமைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தேசிய அடையாளம், ஒருங்கிணைப்பு, ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களின் எதிர்காலம் குறித்த நீண்டகாலக் கருத்துகளுக்கும் சவாலாக அமைந்துள்ளது.
உள்ளடக்கம்
- ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் நான்கு மடங்காக உயர்வு: கிராமப்புறங்களுக்கு ஒரு புதிய சகாப்தம்
- வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் ஏன் ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களை நோக்கி வருகின்றனர்?
- திறமையாளர்களை ஈர்க்கப் போட்டியிடும் உள்ளூர் அரசுகள்
- ஜப்பானின் குடியேற்றக் கொள்கை: தயக்கத்திலிருந்து சீர்திருத்தம் வரை
- அரசின் இலக்குகளும் பொருளாதாரத் தேவைகளும்
- ஒருங்கிணைப்புச் சவால்கள்: எண்ணிக்கைக்கு அப்பால்
- நிறுவன மற்றும் சமூகத் தடைகள்
- கொள்கைப் புதுமைகளும் முன்னோக்கிய பாதையும்
- பரந்த விளைவுகள்: மேலும் உள்ளடக்கிய சமூகத்தை நோக்கி?
- சுருக்கம்
சுருங்கி வரும், முதியோர் அதிகரிக்கும் மக்கள்தொகையைச் சமாளிக்க ஜப்பான் முயன்று வரும் நிலையில், விவசாயம், உற்பத்தி, சுகாதாரம் உள்ளிட்ட அத்தியாவசியத் துறைகளில் காலியிடங்களை நிரப்பப் போராடும் சிறு நகரங்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் வருகை உயிர்நாடியாகியுள்ளது. ஆனால் இந்த விரைவான மாற்றம், புதிதாக வருபவர்களுக்கும் அவர்களை வரவேற்கும் சமூகங்களுக்கும் புதிய சவால்களையும் உருவாக்குகிறது.
வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் ஏன் ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களை நோக்கி வருகின்றனர்?
ஜப்பானின் மக்கள்தொகை 2008ஆம் ஆண்டில் உச்சத்தை எட்டியதிலிருந்து தொடர்ந்து குறைந்து வருகிறது. பிறப்பு விகிதம் தொடர்ந்து மிகக் குறைவாகவே உள்ளது; வேலை செய்யும் வயதினரின் மக்கள்தொகையும் கவலைக்கிடமான வேகத்தில் சுருங்குகிறது. குறிப்பாக, மக்கள் தொகை குறைவால் கிராமப்புறங்கள் மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இளம் ஜப்பானியர்கள் நகரங்களுக்குச் செல்வதால், உள்ளூர் தொழில்துறைகள் தொழிலாளர்களுக்காகத் திண்டாடுகின்றன.
இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள, ஜப்பான் அரசு வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்காகத் தனது கதவுகளைப் படிப்படியாகத் திறந்துள்ளது. குடியேற்றம் ஜப்பானில் நீண்டகாலமாக உணர்வுபூர்வமான விவாதப் பொருளாக இருந்தாலும், பொருளாதாரத் தேவைகள் கொள்கை மாற்றத்துக்குக் கட்டாயப்படுத்தியுள்ளன. சமீபத்திய ஆண்டுகளில், கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் துறைகளில், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில், வெளிநாட்டினர் வேலை செய்வதை எளிதாக்கும் வகையில் தொடர்ச்சியான சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
தி அசாஹி ஷிம்புன் நடத்திய ஆய்வின்படி, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் அதிகபட்ச வளர்ச்சி இப்போது நகர மையங்களைவிட கிராமப்புற மாகாணங்களிலேயே காணப்படுகிறது. ஹொக்கைடோ, மியாசாகி, சாகா, ககோஷிமா, ஒகினாவா, நாகசாகி போன்ற மாகாணங்களில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை 15 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் நிலையான வருகையை உறுதிசெய்ய, உள்ளூர் அரசுகள் சர்வதேச ஒப்பந்தங்களையும் கூட்டாண்மைகளையும் தீவிரமாக நாடுவது இந்தப் போக்குக்குக் காரணமாக உள்ளது.
திறமையாளர்களை ஈர்க்கப் போட்டியிடும் உள்ளூர் அரசுகள்
தொழிலாளர் பற்றாக்குறை தீவிரமடைந்து வருவதால், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்க நகராட்சிகள் போட்டியிடுகின்றன. பல நகராட்சிகள் வெளிநாட்டு நகராட்சி நிர்வாகங்களுடனும் பல்கலைக்கழகங்களுடனும் ஒப்பந்தங்களை ஏற்படுத்தி, ஜப்பானிய மொழிக் கல்வி, வீட்டு வாடகை மானியம், அன்றாட வாழ்க்கைக்கான உதவி போன்ற ஆதரவுகளை வழங்குகின்றன. கிராமப்புறங்களைப் புதிதாக வருபவர்களுக்கு மேலும் கவர்ச்சிகரமானதாக மாற்றுவதும், தொழிலாளர்கள் நகர மையங்களுக்குச் செல்வதைத் தடுப்பதும் இந்நடவடிக்கைகளின் நோக்கமாகும்.
எடுத்துக்காட்டாக, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கும் உள்ளூர் நிறுவனங்களுக்கும் பாதுகாப்பான அமைப்பை உருவாக்குவதில் பொதுமக்களின் பங்கேற்பு முக்கியம் என எஹிமே மாகாணம் வலியுறுத்துகிறது. இத்தகைய ஒப்பந்தங்கள் நிலையான தொழிலாளர் அனுப்பல் மற்றும் வரவேற்பு அமைப்புகளை உருவாக்குவதை எளிதாக்குவதாக வகயாமா மாகாணம் கூறுகிறது. வியட்நாம், சீனா, இந்தியா, நேபாளம் ஆகிய நாடுகளும் தற்போது முக்கியக் கூட்டாளிகளாக இடம்பெறுவதால், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் வரும் நாடுகளும் பன்முகமடைந்து வருகின்றன.
ஜப்பானின் குடியேற்றக் கொள்கை: தயக்கத்திலிருந்து சீர்திருத்தம் வரை
வரலாற்றுரீதியாக, வளர்ந்த நாடுகளிடையே வெளிநாட்டில் பிறந்த குடியிருப்பாளர்களின் விகிதம் மிகக் குறைவாக உள்ள நாடுகளில் ஜப்பானும் ஒன்றாக இருந்து வந்துள்ளது. குடியேற்றக் கொள்கை கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதுடன், திறமையான நிபுணர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டு, குறைந்த மற்றும் நடுத்தரத் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்கான வாய்ப்புகள் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன. எனினும், மக்கள்தொகை நெருக்கடி இந்தக் கொள்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
2019ஆம் ஆண்டில், கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் தொழில்துறைகளில் நடுத்தரத் திறன் கொண்ட வெளிநாட்டினர் வேலைசெய்யவும், நீண்டகால வேலைவாய்ப்பு மற்றும் குடியிருப்புக்கான பாதையைப் பெறவும் அனுமதிக்கும் குறிப்பிட்ட திறன் கொண்ட தொழிலாளர் (SSW) முறையை ஜப்பான் அறிமுகப்படுத்தியது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பங்கேற்பாளர்கள் தாய்நாட்டுக்குத் திரும்ப வேண்டும் எனக் கோரியதுடன், தொழிலாளர் உரிமை மீறல்கள் மற்றும் வேலைமாற்றத்துக்கான குறைந்த வாய்ப்புகள் காரணமாக விமர்சிக்கப்பட்ட தொழில்நுட்பப் பயிற்சிப் பயிற்சியாளர் திட்டத்திலிருந்து (TITP) இது குறிப்பிடத்தக்க விலகலாக அமைந்தது.
மேலும் சீர்திருத்தங்கள் முன்னெடுக்கப்பட உள்ளன. 2027ஆம் ஆண்டில், TITP-க்குப் பதிலாக திறன் மேம்பாட்டுக்கான வேலைவாய்ப்புத் திட்டம் (ESD) அறிமுகப்படுத்தப்படும். இது வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு மேம்பட்ட பயிற்சி, சிறந்த வேலைவாய்ப்பு நிலைமைகள், அதிக வேலைமாற்று வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. புதிய முறை SSW முறையுடன் நெருக்கமாகப் பொருந்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் திறன் மேம்பாட்டிலிருந்து நீண்டகால வேலைவாய்ப்புக்கும் நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கும் செல்லும் தெளிவான பாதை உருவாகும்.
அரசின் இலக்குகளும் பொருளாதாரத் தேவைகளும்
வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்திருப்பது ஜப்பானில் மேலும் அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பொதுக் கொள்கை ஆய்வு நிறுவனங்களும் ஜப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு முகமையும் (JICA) தெரிவிப்பதன்படி, கணிக்கப்பட்டுள்ள பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்க 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் நாட்டின் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை நான்கு மடங்காக, அதாவது 67.4 லட்சமாக உயர்த்த வேண்டியிருக்கும். இது தற்போது 17.2 லட்சமாக உள்ள வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையைவிடப் பெரும் அதிகரிப்பாகும். அவர்கள் ஏற்கெனவே மொத்தத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையில் சுமார் 2.5 சதவீதமாக உள்ளனர்.
வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு ஜப்பானை மேலும் கவர்ச்சிகரமான நாடாக மாற்ற வேண்டிய அவசரத்தை JICA தலைவர் ஷினிச்சி கிடாவோகா வலியுறுத்தியுள்ளார். உலகளவில் திறமையாளர்களுக்கான போட்டி தீவிரமடையும் என்றும் அவர் எச்சரித்துள்ளார். போதுமான வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் இல்லாவிட்டால், பொருளாதார இலக்குகளை எட்டத் தவறுவதுடன், முதியோர் மக்கள்தொகையைப் பராமரிப்பதில் மேலும் பெரும் சவால்களையும் ஜப்பான் எதிர்கொள்ளும் அபாயம் உள்ளது.
ஒருங்கிணைப்புச் சவால்கள்: எண்ணிக்கைக்கு அப்பால்
வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் வருகை கிராமப்புறப் பொருளாதாரங்களை மீட்டெடுக்க உதவினாலும், அவர்களைச் சமூகத்துடன் ஒருங்கிணைப்பது குறிப்பிடத்தக்க சவாலாகவே உள்ளது. பல வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள், குறிப்பாக தென்கிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து வருபவர்கள், மொழித் தடைகள், கலாசார வேறுபாடுகள், ஆதரவு சேவைகள் கிடைப்பதில் உள்ள குறைபாடுகள் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர். ஜப்பானிய நகரங்களிலிருந்து கிராமப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்பவர்களைப் போலல்லாமல், ஜப்பானின் கிராமப்புற வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளத் தேவையான வளங்களும் தொடர்பு வலையமைப்புகளும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களிடம் பெரும்பாலும் இருப்பதில்லை.
கல்விசார் ஆய்வுகள், குடியேறியவர்கள் அவர்களது தேசியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு "படிநிலைப்படுத்தப்படுவதையும்", கிராமப்புறச் சமூகங்களில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் பெரும்பாலும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களாகவும் ஓரங்கட்டப்பட்டவர்களாகவும் ஆக்கப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. குடியேறியவர்களை ஒருங்கிணைப்பதற்கான விரிவான தேசியக் கொள்கைச் சட்டகம் இல்லை. இதனால் உள்ளூர் அரசுகள் தமக்கான அணுகுமுறைகளை உருவாக்க வேண்டியுள்ளது; அவை பெரும்பாலும் கலவையான முடிவுகளையே தருகின்றன.
ஈஸ்ட் ஏஷியா ஃபோரம் தெரிவிப்பதன்படி, ஜப்பானின் கிராமங்கள் மற்றும் சிறுநகரங்களில் 10 சதவீதத்துக்கும் குறைவானவை மட்டுமே பல்கலாசார நல்லிணக்கத்துக்கான முறையான திட்டத்தைக் கொண்டுள்ளன. நகரங்களில் இந்த விகிதம் கிட்டத்தட்ட பாதியாக உள்ளது. இதனால், சில கிராமப்புறப் பகுதிகள் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதில் முன்னேற்றம் கண்டாலும், மற்றவை மிகவும் பின்தங்கியுள்ளன.
நிறுவன மற்றும் சமூகத் தடைகள்
ஒருங்கிணைப்புக்கு ஆதரவளிக்கத் தேவையான சிறப்புத் திறன்களும் வளங்களும் உள்ளூர் அரசுகளிடம் பெரும்பாலும் இல்லை. அரசுப் பணியாளர்கள் சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அலுவலகங்களுக்கிடையே பணிமாற்றம் செய்யப்படுவதால், குடியேறியவர்களின் தேவைகள் குறித்த நிறுவன அனுபவம் திரட்டப்படுவது பாதிக்கப்படுகிறது. நிதி நெருக்கடிகளும், போட்டியிடும் முன்னுரிமைகளும் ஒருங்கிணைப்புத் திட்டங்களின் செயல்திறனை மேலும் குறைக்கின்றன.
வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கும் உள்ளூர் சேவைகளுக்கும் இடையே முக்கிய இணைப்பாக இருந்து, அவர்களைச் சென்றடைந்து தகவல் பரிமாற்றம் செய்ய உதவுவதற்காகச் சில நகராட்சிகள் வெளிநாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்ட பணியாளர்களை நியமித்துள்ளன. எனினும், இந்தப் பணிகள் பெரும்பாலும் நிலையற்றவையாகவும், குறுகியகால ஒப்பந்தங்கள் அல்லது மாறிக்கொண்டிருக்கும் நிதிநிலையைச் சார்ந்தவையாகவும் உள்ளன.
சமூக அணுகுமுறைகளும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. சில ஐரோப்பிய நாடுகளைப் போல ஜப்பானில் குடியேற்றத்துக்கு எதிரான மக்களியக்கப் பின்னடைவு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இல்லாவிட்டாலும், வெளிநாட்டினர் மொழி, பாகுபாடு, கலாசாரத்துக்கு ஏற்றவாறு தங்களை மாற்றிக்கொள்வது போன்ற சவால்களை இன்னும் எதிர்கொள்கின்றனர். உதாரணமாக, ஜப்பானில் அதிகரித்து வரும் முஸ்லிம் மக்கள்தொகை, இஸ்லாமிய மரபுகளின்படி அடக்கம் செய்வதற்கான இடங்கள் இல்லாமை, ஹலால் உணவு மற்றும் தொழுகை இடங்கள் குறைவாக இருப்பது போன்ற பிரச்சினைகளை முன்னிலைப்படுத்தியுள்ளது.
கொள்கைப் புதுமைகளும் முன்னோக்கிய பாதையும்
இந்தச் சவால்களை உணர்ந்துள்ள ஜப்பான் அரசும் உள்ளூர் அதிகாரிகளும், வெளிநாட்டுத் திறமையாளர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்கப் புதிய அணுகுமுறைகளைச் சோதித்து வருகின்றனர். விரைவில் அறிமுகமாகவுள்ள ESD திட்டம், மூன்றாண்டு திறன் மேம்பாட்டுப் பயிற்சி, மேம்பட்ட வேலைவாய்ப்பு நிலைமைகள், வலுவான தொழிலாளர் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை வழங்கும். வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் நீண்டகாலம் தங்கி, உள்ளூர் சமூகங்களுக்குப் பங்களிக்க ஊக்கமளிக்கும் வரவேற்பான சூழலை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கம்.
பல ஆண்டுகள் அந்தப் பகுதியில் தங்கும் வெளிநாட்டு மாணவர்களுக்கான கல்விக் கட்டண மானியம், வீட்டுவசதி ஆதரவு, தொழிலாளர்களுக்கான மானியங்கள் போன்ற ஊக்குவிப்புகளையும் நகராட்சிகள் வழங்குகின்றன. புதிதாக வருபவர்களை ஈர்ப்பது மட்டுமல்லாமல், ஊதியமும் சமூக வாய்ப்புகளும் மேலும் கவர்ச்சிகரமாக இருக்கக்கூடிய பெரிய நகரங்களுக்கு வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் இடம்பெயர்வதைத் தடுப்பதும் இந்நடவடிக்கைகளின் நோக்கமாகும்.
ஒருங்கிணைப்புக்கு ஆதரவளிக்க ஜப்பான் மேலும் பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். அவற்றில்:
- மொழிக் கல்வி மற்றும் வேலைப் பயிற்சித் திட்டங்களை விரிவுபடுத்துதல்
- சுகாதாரம் மற்றும் சமூக சேவைகள் கிடைப்பதை மேம்படுத்துதல்
- பாகுபாட்டுக்கு எதிரான சட்டங்களை இயற்றி, பணியிடங்களில் பன்முகத்தன்மையை ஊக்குவித்தல்
- குடும்ப உறுப்பினர்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைவதற்கும் நீண்டகாலக் குடியிருப்புக்கும் வழிவகுத்தல்
- உள்ளூர் அரசுகளுக்கான வளங்களைக் கொண்ட தேசிய அளவிலான "வழிகாட்டித் தொகுப்பை" உருவாக்குதல்
ஜப்பானின் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை வளரும்போது, குடியேற்றம் மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு குறித்த நாட்டின் அணுகுமுறை, கிராமப்புறங்கள் உண்மையில் புத்துயிர் பெறுமா என்பதையும், புதிதாக வருபவர்கள் தாங்கள் குடியேறிய சமூகங்களில் நிறைவான வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்ள முடியுமா என்பதையும் தீர்மானிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும்.
பரந்த விளைவுகள்: மேலும் உள்ளடக்கிய சமூகத்தை நோக்கி?
ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்காக உயர்ந்திருப்பது வெறும் மக்கள்தொகைப் போக்கு மட்டுமல்ல; வேகமாக மாறிவரும் உலகத்துக்கு ஏற்ப மாறிக்கொள்ளும் நாட்டின் திறனுக்கான சோதனையும் ஆகும். இந்த முயற்சிகளின் வெற்றியோ தோல்வியோ ஜப்பானின் பொருளாதாரம், சமூக ஒற்றுமை, உலகளாவிய போட்டித்திறன் ஆகியவற்றில் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.
JICA மற்றும் பிற அமைப்புகள் நடத்திய குழு விவாதங்கள், நிறுவனச் சீர்திருத்தத்தின் தேவையையும் சிந்தனைப் போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட வேண்டியதையும் வலியுறுத்தியுள்ளன. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை வெறும் பொருளாதார வளங்களாகப் பார்க்காமல், பன்முகத்தன்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, அனைவரும் வளர்ச்சி காணக்கூடிய இணைந்து உருவாக்கும் சமூகங்களை வளர்க்கும் உலகளாவிய திறமையாளர்களுக்கான "விருப்பத் தேர்வு நாடாக" ஜப்பான் மாற வேண்டும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது.
சில கிராமப்புறத் தலைவர்கள் ஏற்கெனவே இந்தச் சவாலை ஏற்றுள்ளனர். ஜப்பானிய மற்றும் பிறநாட்டு குடியிருப்பாளர்கள் இருவருக்கும் பாதுகாப்பான சூழல், தொழில் வளர்ச்சி வாய்ப்புகள், சமூக மதிப்பு ஆகியவற்றை உருவாக்கும் முயற்சிகளை குன்மா மற்றும் குமாமோட்டோ மாகாண ஆளுநர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். வலுவான மனித உரிமைப் பாதுகாப்புகளையும் மேலும் உள்ளடக்கிய கொள்கைகளையும் பல்கலைக்கழகங்களும் வர்த்தகக் கூட்டமைப்புகளும் கோருகின்றன.
எனினும், நிக்கெய் ஏஷியா சுட்டிக்காட்டுவதுபோல், மத்திய அரசு இன்னும் விரிவான தேசியக் குடியேற்றக் கொள்கையை ஏற்கவில்லை. இதனால் பெரும்பாலான பணிகள் உள்ளூர் அரசுகளின் பொறுப்பில் விடப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பரவலாக்கப்பட்ட அணுகுமுறை புதுமைகளுக்கும் ஒருமைப்பாடின்மைக்கும் வழிவகுத்துள்ளது; சில பிராந்தியங்கள் முன்னிலை வகிக்க, மற்றவை ஈடுகொடுக்கப் போராடுகின்றன.
சுருக்கம்
- தொழிலாளர் பற்றாக்குறை மற்றும் மக்கள்தொகை வீழ்ச்சியால், கடந்த பத்தாண்டில் ஜப்பானின் பல மாகாணங்களில் கிராமப்புற வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்குக்கும் மேலாக உயர்ந்துள்ளது.
- வெளிநாட்டுத் திறமையாளர்களை ஈர்த்துத் தக்கவைக்க உள்ளூர் அரசுகள் தீவிரமாகப் போட்டியிடுகின்றன; ஆதரவு நடவடிக்கைகளை வழங்குவதுடன் சர்வதேசக் கூட்டாண்மைகளையும் உருவாக்குகின்றன.
- குறிப்பிட்ட திறன் கொண்ட தொழிலாளர் முறை, விரைவில் அறிமுகமாகவுள்ள திறன் மேம்பாட்டுக்கான வேலைவாய்ப்புத் திட்டம் போன்ற புதிய அமைப்புகள் மூலம், நீண்டகால ஒருங்கிணைப்பை நோக்கி ஜப்பானின் குடியேற்றக் கொள்கை வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது.
- மொழித் தடைகள், ஆதரவு சேவைகள் குறைவு, கொள்கைகளைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வு ஆகியவற்றால், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் ஒருங்கிணைப்புச் சவால்கள் நீடிக்கின்றன.
- மேலும் விரிவான தேசியக் கொள்கைகள், சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு ஆதரவு, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை உள்ளடக்கிய துடிப்பான சமூகங்களைக் கட்டியெழுப்பும் கூட்டாளிகளாகக் கருதும் அணுகுமுறை மாற்றம் ஆகியவற்றை நிபுணர்களும் உள்ளூர் தலைவர்களும் கோருகின்றனர்.






