இந்தோனேசியாவின் 2025 அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்கள்: இளைஞர்கள், சிக்கன நடவடிக்கைகள், ஜனநாயகத்திற்கான போராட்டம்

ஜகார்த்தா வீதிகளில் வெடித்த போராட்டங்கள்: 2025 அரசுக்கு எதிரான பேரெழுச்சி

2025 ஆகஸ்டில், இந்தோனேசியாவின் தலைநகரான ஜகார்த்தா, நாடு முழுவதும் பரவிய அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்களின் மையமாக மாறியது. மாணவர்கள் தலைமையில் தொடங்கிய இந்த இயக்கம், சர்ச்சைக்குரிய அரசுக் கொள்கைகள், பொருளாதார நெருக்கடி மற்றும் ஜனநாயகம் பின்னோக்கிச் செல்லும் என்ற அச்சம் ஆகியவற்றால் கொதித்தெழுந்த குடிமக்களின் பரந்த கூட்டணியாக விரைவில் வளர்ந்தது. வீதிகளில் நிகழ்ந்த கடுமையான மோதல்கள், படைப்பாற்றல் மிக்க அடையாளங்கள், வலுவான இணையச் செயல்பாடு ஆகியவற்றால் குறிக்கப்பட்ட இந்தப் போராட்டங்கள், சீர்திருத்தத்துக்குப் பிந்தைய இந்தோனேசியத் தலைமுறையின் முக்கியத் தருணமாக மாறியுள்ளன.

போராட்டங்களைத் தூண்டியது எது?

இந்தக் கொந்தளிப்புக்கு உடனடித் தூண்டுதலாக அமைந்தது, அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் நிர்வாகம் அறிமுகப்படுத்திய சிக்கன நடவடிக்கைகளின் தொடர். 4.3 பில்லியன் டாலர் செலவில் இலவசப் பள்ளி உணவுத் திட்டம் மற்றும் டனந்தாரா எனப்படும் இறையாண்மைச் செல்வ நிதியத்தை உருவாக்குவது உள்ளிட்ட லட்சியப் புதிய திட்டங்களுக்கான நிதியைத் திரட்டும் நோக்கில், மொத்தம் சுமார் 19 பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு விரிவான பட்ஜெட் வெட்டுகளை அரசு உத்தரவிட்டது. கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற அத்தியாவசியத் துறைகளை இந்த வெட்டுகள் பாதித்ததால், தங்கள் எதிர்காலம் குறித்து அஞ்சிய மாணவர்களிடமும் குடிமைச் சமூகக் குழுக்களிடமும் கடும் கோபம் எழுந்தது.

பல இந்தோனேசியர்கள் வாழ்க்கையை நடத்தவே சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருந்த வேளையில், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆடம்பரமான படிகளைப் பெற்று வந்தது குறித்த தகவல்கள் அந்தக் கோபத்தை மேலும் அதிகரித்தன. வீட்டுவசதிக்காக மட்டும் மாதம் 50 மில்லியன் ரூபியா (சுமார் 3,200 டாலர்) வரை அவர்கள் பெற்றதாகக் கூறப்பட்டது. சில பகுதிகளில் இந்தப் படி, குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைவிட சுமார் 20 மடங்கு அதிகம். இதனால், சாதாரணக் குடிமக்களின் நிலைமையைப் புரிந்துகொள்ளாத அரசியல் உயரடுக்கினர் என்ற கருத்து வலுப்பெற்றது.

ஆயுதப் படைகள் சட்டத்தில் முன்மொழியப்பட்ட திருத்தங்கள் குறித்தும் போராட்டக்காரர்கள் ஆழ்ந்த கவலை தெரிவித்தனர். இந்தத் திருத்தங்கள், சிவில் அரசாங்கத்தில் ராணுவத்தின் பங்கை விரிவுபடுத்தியதுடன், தளபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயதையும் உயர்த்தின. 1998இல் மாணவர்கள் தலைமையில் நடந்த மாபெரும் போராட்டங்களுக்குப் பிறகு முடிவுக்கு வந்த முன்னாள் அதிபர் சுஹார்த்தோவின் சர்வாதிகார ஆட்சியை நினைவூட்டும் வகையில், இது ஆபத்தான பின்னோக்கிய நகர்வு என்று பலர் கருதினர்.

#IndonesiaGelap (இருண்ட இந்தோனேசியா) இயக்கம்

இந்தப் போராட்டங்களின் மையத்தில் #IndonesiaGelap (“இருண்ட இந்தோனேசியா”) இயக்கம் உள்ளது. இது சமூக ஊடகங்களில் பரவலாகப் பேசப்பட்டு வருகிறது. மாணவர் செயற்குழு–இந்தோனேசியா முழுவதும் (BEM-SI) மற்றும் பிற இளைஞர் குழுக்களால் ஒருங்கிணைக்கப்படும் இந்த இயக்கம், நாட்டின் எதிர்காலப் பாதை குறித்த பரவலான அவநம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. பெரும்பாலும் கருப்பு உடையணிந்த போராட்டக்காரர்கள், ஜகார்த்தாவிலும் பிற முக்கிய நகரங்களிலும் பதாகைகளை ஏந்தி, முழக்கமிட்டு, மாற்றம் கோரி அணிதிரண்டுள்ளனர்.

பல்வேறு அதிருப்திகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், இயக்கத்தின் கோரிக்கைகள் விரிவானவை:

• சர்ச்சைக்குரிய சட்டங்களையும் பட்ஜெட் வெட்டுகளையும் ரத்து செய்தல்
• அரசுச் செலவினங்களில் கூடுதல் வெளிப்படைத்தன்மை
• ஜனநாயகக் கோட்பாடுகளையும் குடிமை உரிமைகளையும் பாதுகாத்தல்
• சிவில் விவகாரங்களில் ராணுவத்தின் செல்வாக்கைக் குறைத்தல்
• காவல்துறையின் செயல்பாடுகளைச் சீர்திருத்தி ஊழலை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல்

மோதல்களும் ஒடுக்குமுறைகளும்: போராட்டக் காட்சிகள்

ஜகார்த்தாவின் வீதிகளில் மிகக் கடுமையான மோதல்கள் சில நிகழ்ந்துள்ளன. கலகத் தடுப்புப் போலீசார் வீசிய கற்களையும் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளையும் போராட்டக்காரர்கள் திருப்பி வீசியதுடன், தீ மூட்டி, கான்கிரீட் சாலைத் தடுப்புகளைப் பயன்படுத்தித் தற்காலிகத் தடுப்புகளையும் அமைத்தனர். இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், போலீசார் கண்ணீர்ப்புகை, நீர்பீரங்கிகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, பெருமளவில் படையினரைப் பணியில் ஈடுபடுத்தினர். கலவரம் உச்சத்தில் இருந்தபோது, நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தைச் சுற்றி 1,200க்கும் மேற்பட்ட அதிகாரிகள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர்.

அதிகாரிகளை நோக்கி ஒரு போராட்டக்காரர் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டைத் திருப்பி வீசிய காட்சி, இந்த இயக்கத்தின் எதிர்ப்பையும் உறுதியையும் குறிக்கும் வகையில் குறிப்பாகக் கவனம் பெற்றது. நகரம் முழுவதும் கோபத்தையும் படைப்பாற்றலையும் வெளிப்படுத்தும் சுவரெழுத்துகளும் போராட்டக் கலைப்படைப்புகளும் தோன்றியுள்ளன.

இந்தோனேசியா இருண்டிருக்கிறது; ஏனெனில் நமது சமூகத்துக்குப் புரியாத பல கொள்கைகள் உள்ளன. இலவச உணவுத் திட்டச் செலவினங்களில் உள்ள பற்றாக்குறையை ஈடுகட்டவே இந்த வெட்டுகள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. பாதிக்கப்படக்கூடிய துறைகளில் கல்வியும் ஒன்று. மாணவர்கள் மிகுந்த கோபத்தில் உள்ளனர்.

ஜகார்த்தாவைச் சேர்ந்த மாணவர் தலைவர் ஹெரியான்டோ கூறிய இந்தக் கருத்து, பல இளம் இந்தோனேசியர்களிடையே நிலவும் விரக்தியை எடுத்துரைக்கிறது.

அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் பத்திரிகைச் சுதந்திரம்

இந்தோனேசியாவில் குடிமை அமைதியின்மையைச் செய்தியாக்கும் பத்திரிகையாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் அபாயங்களையும் இந்தப் போராட்டங்கள் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்துள்ளன. மோதல்களைப் பதிவு செய்துகொண்டிருந்தபோது, பல செய்தியாளர்கள் தாக்கப்பட்டதாகவும் அல்லது தங்கள் காணொளிகளை நீக்குமாறு போலீசாரால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாகவும் பத்திரிகையாளர்களைப் பாதுகாக்கும் குழு தெரிவித்துள்ளது. அதிகாரத்தைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்வதற்கு, குறிப்பாக அரசியல் நெருக்கடிக் காலங்களில், சுதந்திரமான ஊடகம் அத்தியாவசியம் என்று வாதிடும் பத்திரிகைச் சுதந்திர ஆதரவாளர்கள் இந்தச் சம்பவங்களைக் கண்டித்துள்ளனர்.

இந்தோனேசிய இளைஞர்கள் ஏன் இவ்வளவு கோபத்தில் உள்ளனர்?

4.4 கோடிக்கும் அதிகமான எண்ணிக்கையிலுள்ள இந்தோனேசிய இளைஞர்கள், தற்போதைய போராட்ட அலையின் மையத்தில் உள்ளனர். அவர்களுடைய அதிருப்திக்கு பொருளாதார மற்றும் அரசியல் யதார்த்தங்கள் இரண்டும் அடிப்படையாக உள்ளன. இளைஞர் வேலையின்மை சுமார் 16 சதவீதமாக உள்ளது. இது தாய்லாந்து, வியட்நாம் போன்ற அண்டை நாடுகளின் விகிதத்தைவிட இரு மடங்குக்கும் அதிகம். கல்வி கற்றிருந்தாலும், பல இளம் பட்டதாரிகள் நிலையான, நல்ல ஊதியமுள்ள வேலைகளைப் பெறப் போராடுகின்றனர்; முறைசாராத் துறையில் வேலை செய்யவோ குடும்ப வீட்டுக்குத் திரும்பவோ அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிற நாடுகளிலுள்ள தங்கள் வயதினரைவிட, இந்தோனேசிய இளைஞர்கள் தங்களின் பொருளாதார எதிர்காலம் குறித்து மிகுந்த அவநம்பிக்கையுடன் இருப்பதாகக் கருத்துக்கணிப்புகள் காட்டுகின்றன. அரசின் பொருளாதாரத் திட்டங்கள் குறித்து 58 சதவீதத்தினர் மட்டுமே நம்பிக்கை தெரிவித்துள்ளனர்; பிராந்திய சராசரி 75 சதவீதம். கல்விக்கும் வேலைவாய்ப்புகளுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மை, கடுமையான தொழிலாளர் சட்டங்கள், பயனுள்ள தொழிற்பயிற்சி இல்லாமை ஆகியவை இணைந்து, நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியிலிருந்து தாங்கள் விலக்கப்பட்டதாகப் பலர் உணரச் செய்துள்ளன.

இந்தப் பொருளாதார விரக்தி, அரசியல் குறைகளுடன் இணைந்து, மாற்றத்துக்கான வலுவான சக்தியை உருவாக்கியுள்ளது. இளைஞர்கள் வெளிநாடுகளில் வாய்ப்புகளைத் தேட ஊக்குவிக்கும் #kaburajadulu (“முதலில் ஓடிவிடுவோம்”) போக்கு, தற்போதைய நிலை குறித்த பெருகிவரும் ஏமாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

வரலாற்றின் எதிரொலிகள்: மாணவர் செயல்பாடும் ஜனநாயக எதிர்ப்பும்

1998இல் இந்தோனேசியாவில் நடந்த மாணவர் எழுச்சியின் நினைவுகளை 2025 போராட்டங்கள் மீட்டெடுக்கின்றன. சுஹார்த்தோவின் மூன்று தசாப்தகால சர்வாதிகார ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதில் அந்த எழுச்சி முக்கியப் பங்கு வகித்தது. அதன்பின்னர், இந்தோனேசிய அரசியலில் மாணவர் செயல்பாடு வலுவான சக்தியாகத் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது; அரசின் அதிகார அத்துமீறலையும் ஊழலையும் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியாகப் பல நேரங்களில் அது செயல்பட்டுள்ளது.

இன்றைய இளைஞர் தலைமையிலான இயக்கம் இந்த மரபிலிருந்து ஊக்கம் பெறுவதுடன், தங்கள் செய்தியை ஒருங்கிணைக்கவும், மக்களைத் திரட்டவும், பரவலாக்கவும் சமூக ஊடகங்களின் ஆற்றலையும் பயன்படுத்துகிறது. ஜகார்த்தாவில் மட்டுமின்றி, தீவுக்கூட்டம் முழுவதிலுள்ள நகரங்களிலும், வெளிநாடுகளில் வாழும் இந்தோனேசியர்கள் மத்தியிலும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றுள்ளன.

எதிர்ப்பின் அடையாளங்கள்: ஒன் பீஸ் கடற்கொள்ளையர் கொடி

2025 போராட்டங்களின் மிகவும் தனித்துவமான அம்சங்களில் ஒன்றாக, ஜப்பானிய அனிமே தொடர் ஒன் பீஸ்இன் ஜாலி ரோஜர் கடற்கொள்ளையர் கொடி எதிர்ப்பின் அடையாளமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. வைக்கோல் தொப்பி அணிந்த மண்டையோடும் குறுக்கெலும்புகளும் இடம்பெற்றுள்ள இந்தக் கொடி, இந்தோனேசியா முழுவதும் பேரணிகளிலும் வாகனங்களிலும் வீடுகளிலும் காணப்படுகிறது.

பல இளம் இந்தோனேசியர்களுக்கு, இந்தக் கொடி சர்வாதிகாரத்துக்கு எதிர்ப்பையும் சுதந்திரத்துக்கான விருப்பத்தையும் குறிக்கிறது. தேசியக் கொடியுடன் இதையும் ஏற்றுபவர்கள் மீது சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்போவதாக அரசு அதிகாரிகள் மிரட்டியுள்ளனர். இந்த ஒடுக்குமுறை அளவுக்கு மீறிய எதிர்வினை என்று சிலர் கருதுகின்றனர்; இத்தகைய படைப்பாற்றல் மிக்க வெளிப்பாடுகள் அரசியலமைப்பால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்று உரிமைக் குழுக்கள் வாதிடுகின்றன.

“ஊழல் நிறைந்த நாட்டில் ஏற்றப்படுவதற்கு தேசியக் கொடி மிகவும் புனிதமானது,” என்று ரியாவ் மாகாணத்தைச் சேர்ந்த பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒருவர், அதற்குப் பதிலாகக் கடற்கொள்ளையர் கொடியை ஏற்றியதற்கான காரணத்தை விளக்கிக் கூறினார்.

ஒன் பீஸ் கொடி போன்ற அடையாளங்கள், குறிப்பாக நேரடியான விமர்சனத்துக்கு ஆபத்துகள் நிறைந்த சூழலில், போராட்டக்காரர்கள் தங்கள் விரக்தியை மறைமுகமாகவும் வலுவாகவும் வெளிப்படுத்த உதவுகின்றன என்று நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

அழுத்தத்தில் ஜனநாயகம்: ராணுவம் மற்றும் அரசியல் குறித்த கவலைகள்

பொருளாதாரக் குறைகளைத் தாண்டி, ஜனநாயக நெறிமுறைகள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுவதாகப் பல போராட்டக்காரர்கள் கவலைப்படுகின்றனர். திருத்தப்பட்ட ஆயுதப் படைகள் சட்டம் குறிப்பாகச் சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. அது, பணியில் உள்ள ராணுவ அதிகாரிகள் சிவில் அரசின் கூடுதல் பதவிகளை வகிக்க அனுமதிப்பதுடன், தளபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயதையும் உயர்த்துகிறது. இந்த மாற்றங்கள், சிவில் அதிகாரத்தின் மேலாதிக்கக் கோட்பாட்டைச் சிதைத்து, அரசியல் மற்றும் வணிகத்தில் ராணுவத்தின் செல்வாக்கு மேலும் அதிகரிக்க வழிவகுக்கும் என்று விமர்சகர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். சுஹார்த்தோவின் ஆட்சிக்கால “புதிய ஒழுங்கு” காலத்தை இவை நினைவூட்டுகின்றன.

போதிய பொதுக் கலந்தாலோசனையின்றி இந்தச் சட்டம் நாடாளுமன்றத்தில் அவசரமாக நிறைவேற்றப்பட்டதாகச் செயல்பாட்டாளர்களும் அறிஞர்களும் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். இந்த மசோதா, பெரும் போராட்டங்களின் மூலம் ஈட்டிய இந்தோனேசியாவின் ஜனநாயகத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் ஆண்ட்ரியாஸ் ஹர்சோனோ விவரித்தார். இது பேச்சுச் சுதந்திரத்தையும் ஜனநாயக நிறுவனங்களையும் மேலும் சிதைக்கக்கூடும் என்று நாவலாசிரியரும் சமூகவியலாளருமான ஒக்கி மடசாரி எச்சரித்தார்.

மறுபுறம், புதிய பாதுகாப்புச் சவால்களுக்கு ஏற்ப மாற்றமடைய இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் அவசியம் என்றும் ஜனநாயக மதிப்புகள் காக்கப்படும் என்றும் அரசு வலியுறுத்துகிறது. இருப்பினும், போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறுவது, பல இந்தோனேசியர்கள் அரசின் விளக்கத்தை இன்னும் ஏற்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

அரசின் பதில்: சலுகைகளும் ஒடுக்குமுறைகளும்

அதிகரித்துவரும் அமைதியின்மையை எதிர்கொண்ட அரசு, சில சலுகைகளை வழங்குவதோடு, ஒழுங்கைப் பேணுவதற்காகப் பாதுகாப்புப் படைகளையும் களமிறக்கி இருவகை அணுகுமுறையைக் கையாண்டுள்ளது. அரசுச் செயலர் பிரசெத்தியோ ஹாதி மாணவர் தலைவர்களைச் சந்தித்து, அவர்களின் கோரிக்கைகளைப் பரிசீலிப்பதாக உறுதியளித்தார். உதவித்தொகை வெட்டுகள் மற்றும் பல்கலைக்கழக நிதி குறித்த கவலைகளைத் தீர்க்கும் முயற்சியாக, உயர்கல்வி அமைச்சரை மாற்றி அதிபர் பிரபோவோ தனது அமைச்சரவையில் மாற்றம் செய்துள்ளார்.

அதேவேளை, கூட்டத்தைக் கலைக்க போலீசார் வலுக்கட்டாயத்தைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர்; வன்முறை, கைதுகள், தணிக்கை ஆகியவை நிகழ்ந்ததாகவும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இந்த உத்திகள் பதற்றத்தை மேலும் அதிகரித்து, சர்வதேச அரங்கில் இந்தோனேசியாவின் நற்பெயரைக் குலைக்கக்கூடும் என்று மனித உரிமை அமைப்புகள் கண்டித்துள்ளன.

பொருளாதாரப் பாதிப்பும் சந்தைத் தயக்கமும்

இந்தப் போராட்டங்கள் பொருளாதார விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. நிலையற்ற தன்மை மற்றும் அரசுக் கொள்கை குறித்த நிச்சயமின்மை பற்றிய அச்சத்தால் பங்குச் சந்தை குறிப்பிடத்தக்க சரிவுகளைச் சந்தித்தது; முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையும் பாதிக்கப்பட்டது. புதிய திட்டங்களுக்கான வளங்களைத் திரட்டும் நோக்கத்துடன் கொண்டுவரப்பட்ட சிக்கன நடவடிக்கைகளே, அத்தியாவசியச் சேவைகள் மற்றும் சமூக ஆதரவு அமைப்புகள் மீது நீண்டகாலத்தில் ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கம் குறித்த கவலைகளைத் தூண்டியுள்ளன.

இந்தச் சவால்களுக்கு மத்தியிலும், அண்மைய கருத்துக்கணிப்புகளின்படி அதிபர் பிரபோவோவுக்கு சுமார் 80 சதவீத ஒப்புதல் மதிப்பீட்டுடன் பரவலான ஆதரவு உள்ளது. இருப்பினும், குறைகள் தீர்க்கப்படாவிட்டால், தொடரும் அமைதியின்மையும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் அதிருப்தியும் இந்த ஆதரவைக் குறைக்கக்கூடும் என்று ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

பரந்த தாக்கங்கள்: இந்தோனேசிய ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம்

2025 போராட்டங்கள் குறிப்பிட்ட கொள்கைகளுக்கு எதிரான எதிர்வினை மட்டுமல்ல; இந்தோனேசிய ஜனநாயகம் செல்லும் பாதை குறித்த ஆழமான கவலைகளையும் அவை வெளிப்படுத்துகின்றன. கடந்த பத்தாண்டில், குடிமை மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் குறைந்துவருவதையும், ஊழல் அதிகரிப்பதையும், சிவில் விவகாரங்களில் ராணுவத்தின் ஈடுபாடு பெருகுவதையும் பார்வையாளர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். கருத்துச் சுதந்திரத்தையும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளையும் கட்டுப்படுத்தும் புதிய சட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டிருப்பது, ஜனநாயகம் பின்னோக்கிச் செல்வது குறித்த கவலைகளை மேலும் அதிகரித்துள்ளது.

பல இளம் இந்தோனேசியர்களுக்கு, தங்கள் குரல்களால் நாட்டின் எதிர்காலத்தை இன்னும் வடிவமைக்க முடியுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் சோதனையாக இந்த இயக்கம் உள்ளது. போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறுவதும் அவற்றின் படைப்பாற்றலும், சர்வாதிகாரத்துக்குத் திரும்புவதை ஏற்க மறுக்கும் துடிப்பான குடிமைச் சமூகம் இருப்பதைக் காட்டுகின்றன. அரசு பொருளுள்ள சீர்திருத்தங்களுடன் பதிலளிக்குமா அல்லது ஒடுக்குமுறையை மேலும் தீவிரப்படுத்துமா என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

சுருக்கமாக

• சிக்கன நடவடிக்கைகள், ராணுவச் சட்டத் திருத்தங்கள், அரசியல் உயரடுக்கினரின் சலுகைகள் குறித்த கருத்துகள் ஆகியவை இந்தோனேசியாவின் 2025 அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்களைத் தூண்டின.
• இளைஞர்கள் தலைமையிலான #IndonesiaGelap இயக்கம், வெளிப்படைத்தன்மை, ஜனநாயகம், பொருளாதார நீதி ஆகியவற்றைக் கோரி நாடு முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கானோரைத் திரட்டியுள்ளது.
• போராட்டக்காரர்களுக்கும் போலீசாருக்கும் இடையிலான மோதல்களில் வன்முறை, படைப்பாற்றல் மிக்க அடையாளங்கள், பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தின் மீதான ஒடுக்குமுறைகள் இடம்பெற்றுள்ளன.
• பொருளாதார நெருக்கடியும் இளைஞர் வேலையின்மையும் அதிருப்தியை அதிகரித்துள்ளன; பல இளம் இந்தோனேசியர்கள் தங்கள் எதிர்காலம் குறித்து அவநம்பிக்கையுடன் உள்ளனர்.
• ஒன் பீஸ் கடற்கொள்ளையர் கொடியை போராட்ட அடையாளமாக ஏற்றுக்கொண்டது, தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகளையும் இணையக் கலாசாரத்தின் ஆற்றலையும் பிரதிபலிக்கிறது.
• அரசின் பதிலில் சலுகைகளும் ஒடுக்குமுறைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன; இயக்கத்தின் முடிவு இன்னும் உறுதியற்றதாக உள்ளது.
• ஜனநாயகம் பின்னோக்கிச் செல்வது மற்றும் இந்தோனேசியாவில் குடிமைச் சுதந்திரங்களின் எதிர்காலம் குறித்த பரந்த கவலைகளை இந்தப் போராட்டங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.