இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் ஹட்டி பழங்குடியினரிடையே பலகணவர் மணமுறை: மரபு, மாற்றம், சர்ச்சை

தேசிய அளவில் விவாதத்தைத் தூண்டிய திருமணம்

2025 ஜூலையில், இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் சிர்மௌர் மாவட்டத்தில் உள்ள அமைதியான இமயமலைக் கிராமமான ஷில்லை தேசிய அளவில் கவனம் பெற்றது. உள்ளூர் மக்களுக்கு வழக்கமானதாக இருந்தாலும், இந்தியாவின் பிற பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு வியப்பளித்த ஒரு திருமணத்தைக் காண நூற்றுக்கணக்கானோர் திரண்டனர்: ஹட்டி பழங்குடியினரின் பழங்காலப் பலகணவர் மணமுறையைப் பின்பற்றி, சுனிதா சௌஹான் பிரதீப், கபில் நெகி ஆகிய இரு சகோதரர்களை மணந்தார். நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், மேள ஒலிகள், சமூகச் சடங்குகள் என மூன்று நாட்கள் நடைபெற்ற இந்தக் கொண்டாட்டம், பல நூற்றாண்டுகள் பழமையானதும் தற்போது அரிதாகிவருவதுமான ஒரு நடைமுறை குறித்த பொதுவிவாதத்தை மீண்டும் எழுப்பியது.

குன்ஹாட் கிராமத்தைச் சேர்ந்த உயர்கல்வி பயின்ற பெண்ணான சுனிதாவும், அவரது கணவர்களும் இந்தத் திருமணம் வற்புறுத்தலின்றி, அனைவரும் இணைந்து எடுத்த முடிவு என்று வலியுறுத்தினர். “எங்கள் மரபு குறித்து நாங்கள் பெருமைப்படுகிறோம்,” என்று அரசு ஊழியரான பிரதீப் செய்தியாளர்களிடம் தெரிவித்தார். வெளிநாட்டில் பணிபுரியும் கபிலும் இதே கருத்தை எதிரொலித்து, இந்த ஏற்பாடு அளிக்கும் ஆதரவு, நிலைத்தன்மை, அன்பு ஆகியவற்றைச் சுட்டிக்காட்டினார். குடும்பத்தினர் மேலும் ஊடகச் சந்திப்புகளைத் தவிர்த்தனர். தங்களைப் பொறுத்தவரை, இது கலாசாரப் பாரம்பரியத்தில் வேரூன்றிய தனிப்பட்ட விவகாரம் என்பதை இது உணர்த்தியது.

பலகணவர் மணமுறை என்றால் என்ன? இங்கு அது ஏன் உள்ளது?

ஒரு பெண் பல ஆண்களை, பொதுவாக சகோதரர்களை, மணப்பது பலகணவர் மணமுறை எனப்படுகிறது. சகோதரர்களுக்கிடையிலான பலகணவர் மணமுறை என்றும் இது அழைக்கப்படுகிறது. ஹட்டி பழங்குடியினரிடையே இந்த மரபு ஜோடிதாரா அல்லது ஜஜ்டா என்று அழைக்கப்படுகிறது. உலகளவில் பலகணவர் மணமுறை அரிதானதென்றாலும், இந்தியா, நேபாளம், திபெத் ஆகியவற்றின் இமயமலைப் பகுதிகளில் இதற்கு ஆழமான வேர்கள் உள்ளன. இமாச்சலப் பிரதேசத்திலும் அண்டை மாநிலமான உத்தராகண்டிலும் உள்ள 450 கிராமங்களில் சுமார் 3,00,000 மக்களைக் கொண்ட ஹட்டி சமூகத்தில், இந்த வழக்கம் முன்பு பொதுவாக இருந்தது; இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் வருவாய்ச் சட்டங்களின்கீழ் இது இன்னமும் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது.

இந்த வழக்கின் தோற்றம் நடைமுறைக் காரணங்களையும் புராணக் கதைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. திரௌபதி ஐந்து பாண்டவ சகோதரர்களை மணந்ததாகக் கூறும் இந்து இதிகாசமான மகாபாரதத்தை இதற்கு முன்னுதாரணமாக உள்ளூர் மக்கள் அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றனர். தங்களைப் பாண்டவர்களின் வழித்தோன்றல்களாகக் கருதும் ஹட்டிகள், தங்கள் வழக்கத்தை திரௌபதி விவாகம் அல்லது பாண்டவப் பழக்கம் என அழைக்கின்றனர். ஆனால் இதன் உண்மையான தூண்டுகாரணங்கள் பொருளாதார மற்றும் சமூகத் தேவைகளே: இமயமலையின் செங்குத்தான, துண்டுதுண்டான மலைப்பகுதிகளில் நிலம் அரிதானது; விவசாயமும் கடினமானது. ஒவ்வொரு சகோதரரும் தனித்தனியாகத் திருமணம் செய்துகொண்டால், பரம்பரை நிலம் மேலும் மேலும் சிறிய துண்டுகளாகப் பிரிந்து, குடும்பத்தின் வாழ்வாதாரத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும். பலகணவர் மணமுறை நில உடைமையைப் பிரியாமல் காக்கிறது, கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பைப் பராமரிக்கிறது, வளங்கள் குறைந்த சூழலில் பொருளாதார நிலைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

கேந்திரிய ஹட்டி சமிதியின் பொதுச் செயலாளர் குந்தன் சிங் சாஸ்திரி விளக்கியதுபோல், “ஒரு குடும்பத்தின் விவசாய நிலம் மேலும் பிரிவதைத் தடுக்கவே இந்த மரபு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டது.” சகோதரர்கள் மனைவியை மட்டுமல்ல, பொறுப்புகளையும் வளங்களையும் பகிர்ந்துகொள்வதால் இந்த அமைப்பு சகோதரத்துவத்தையும் பரஸ்பரப் புரிதலையும் வளர்க்கிறது.

நடைமுறையில் பலகணவர் மணமுறை எவ்வாறு செயல்படுகிறது?

வழக்கமான ஹட்டி பலகணவர் திருமணத்தில், மனைவி சமூக ரீதியாக மூத்த சகோதரரை மணந்தவராகக் கருதப்படுவார்; அதேவேளையில், அவரது சகோதரர்களுக்கும் மனைவியாகிறார். பொதுச் சடங்கில் இந்த ஏற்பாடு முறைப்படுத்தப்படுகிறது. அதில் சீஞ்ச் எனப்படும் சடங்கும் இடம்பெறும்: இதில் பூசாரி மந்திரங்களை ஓதி, புனித நீரைத் தெளித்து, ஆசீர்வாதமும் நல்லிணக்கமும் வேண்டி வெல்லம் படைப்பார். மணமகள் ஊர்வலமாக மணமகனின் கிராமத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவார்; இசை, நடனம், விருந்துடன் திருமணம் கொண்டாடப்படும்.

குடும்பத்துக்குள் நெருக்கமும் அன்றாட வாழ்க்கையும் பரஸ்பர உடன்பாட்டின் அடிப்படையில் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இமயமலைப் பலகணவர் மணமுறை குறித்து ஆய்வு செய்தவரும், இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் முதல் முதலமைச்சருமான ஒய்.எஸ். பர்மரின் ஆய்வின்படி, கணவர்களிடையே தனது நேரத்தை எவ்வாறு பகிர்ந்துகொள்வது என்பதைப் பொதுவாக மனைவியே தீர்மானிக்கிறார். சில குடும்பங்களில், அறைக்கு வெளியே வைக்கப்படும் தொப்பி அல்லது காலணி அவர் எந்தக் கணவருடன் இருக்கிறார் என்பதைக் குறிக்கும். ஏழ்மையான குடும்பங்களில் அனைவரும் ஒரே அறையில் உறங்குவதுண்டு. குழந்தைகள் எல்லாச் சகோதரர்களின் கூட்டுப் பொறுப்பாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; இருப்பினும், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் பொதுவாக மூத்த சகோதரரே தந்தையாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறார். மனைவி வீட்டு வேலை, விவசாயப் பணி, குடும்ப விவகாரங்கள் ஆகியவற்றை நிர்வகிக்கிறார். பணிச்சுமை அதிகமானால், மற்றொரு பெண்ணை குடும்பத்தில் இணைக்கும்படி சில நேரங்களில் கோருகிறார்; அவரும் எல்லாச் சகோதரர்களுக்கும் மனைவியாகிறார்.

அன்பும் பொறுப்புகளும் சமமாகப் பகிரப்பட்டால் இந்த அமைப்பு ஒற்றுமையை வளர்த்து, பொறாமையைக் குறைக்கிறது என்று சமூக உறுப்பினர்கள் கூறுகின்றனர். பிரச்சினைகள் எழுந்தால், அவை பொதுவாக முறையான சட்ட வழிமுறைகள் வழியாக அல்லாமல் சமூகத்துக்குள்ளேயே தீர்க்கப்படுகின்றன.

சட்டப்பூர்வ நிலை: மரபும் நவீனச் சட்டமும்

1955ஆம் ஆண்டின் இந்து திருமணச் சட்டத்தின்கீழ் பலகணவர் மணமுறை அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. அந்தச் சட்டம் இந்துக்களுக்கு ஒருதார மணமுறையைக் கட்டாயமாக்குகிறது. இருப்பினும், பழங்குடியினரின் பழக்கவழக்கங்களையும் மரபுகளையும் பாதுகாக்க இந்தியச் சட்டம் அனுமதிக்கிறது. ஹட்டி பழங்குடியினரிடையே நிலவும் இந்த வழக்கத்தை, ‘ஜோடிதார் சட்டம்’ எனப்படும் ஏற்பாட்டின்கீழ் இமாச்சலப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் நிலைநிறுத்தியுள்ளது. மாநிலத்தின் வருவாய்ப் பதிவுகள் பலகணவர் திருமணங்களை அங்கீகரிக்கின்றன. இத்தகைய திருமணங்களில் பிறக்கும் குழந்தைகள், கிராமப் பழக்கவழக்கங்களின் பதிவான வாஜிப்-உல்-அர்ஸ் அடிப்படையில் தத்தெடுக்கப்பட்டவர்களாகப் பதிவு செய்யப்படுகின்றனர்; இதனால் இந்த வழக்கத்துக்கு ஒருவகையான சட்ட அங்கீகாரம் கிடைக்கிறது.

ஜோடிதாரா போன்ற பழக்கவழக்கங்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில், ஹட்டி சமூகத்துக்கு 2022இல் நாடாளுமன்றம் பட்டியல் பழங்குடியினர் அந்தஸ்து வழங்கியது. இருப்பினும், சட்ட நிலைமை சிக்கலானது. பெரும்பாலான இந்தியர்களுக்கு பலகணவர் மணமுறை தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சட்டவிரோதமானதாக இருந்தாலும், ஹட்டிகள் போன்ற பழங்குடிச் சமூகங்கள் சிறப்புச் சட்ட விலக்குகளின்கீழ் தங்கள் மரபுகளைத் தொடர அனுமதிக்கப்படுகின்றன. இதனால், பலகணவர் திருமணங்கள் பழங்குடிப் பகுதிகளில் சமூக ரீதியாகவும் முறைசாரா வகையிலும் அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன; அதேவேளையில் அவை பொதுவான சட்டக் கட்டமைப்புக்கு வெளியே உள்ளன.

மாறிவரும் மனப்பான்மையும் பலகணவர் மணமுறையின் வீழ்ச்சியும்

ஆழமான வேர்கள் இருந்தபோதிலும், பலகணவர் மணமுறை வேகமாகக் குறைந்து வருகிறது. கல்வி, பொருளாதார வளர்ச்சி, நகரங்களுக்கு இடம்பெயர்தல், நவீன மதிப்பீடுகளுடனான பரிச்சயம் ஆகியவை மனப்பான்மையில் ஏற்பட்டுவரும் மாற்றங்களுக்குப் பங்களித்துள்ளன. இளைய ஹட்டி ஆண்களும் பெண்களும் ஒருதார மணமுறையையே விரும்புகின்றனர்; பலகணவர் திருமணங்கள் மேலும் மேலும் ரகசியமாக நடத்தப்படுகின்றன அல்லது முற்றிலும் கைவிடப்படுகின்றன. கடந்த பத்தாண்டுகளில், இத்தகைய திருமணங்கள் 50க்கும் குறைவாகவே இப்பகுதியில் பதிவாகியுள்ளன.

பல சகோதரர்களை மணந்துள்ள சுனிலா தேவி, மீனா தேவி போன்ற பெண்கள், இந்த ஏற்பாட்டில் உள்ள உணர்வுபூர்வமான மற்றும் உடல்ரீதியான சவால்களை ஒப்புக்கொள்கின்றனர். தங்கள் பிள்ளைகள் இந்த மரபைத் தொடர வேண்டாம் என இருவரும் கூறுகின்றனர். மீனா கூறியதுபோல், “வாழ்வாதாரத்துக்காக இதைச் செய்தோம்; ஆனால் எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு இதைவிடச் சிறந்த வாய்ப்புகள் கிடைக்க வேண்டும்.”

இந்த மரபு மங்கிவருவதை கிராமப் பெரியவர்களும் சமூகத் தலைவர்களும் உணர்ந்துள்ளனர். இருப்பினும், குடும்ப ஒற்றுமையைப் பேணவும் சிறிய நில உடைமைகளைப் பாதுகாக்கவும் இதைத் தொடர வேண்டும் என்று சிலர் வலியுறுத்துகின்றனர். டிரான்ஸ்-கிரி பகுதியில் உள்ள சுமார் 150 கிராமங்களில் பலகணவர் மணமுறை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் பெரும்பாலும் வெளிப்படையாக அல்லாமல் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது.

சம்மதம், பாலினம், சமூக விவாதம்

சமீபத்தில் ஷில்லை கிராமத்தில் நடைபெற்ற திருமணம், மரபைப் பின்பற்றியதற்காக மட்டுமல்லாமல், அதில் பங்கேற்றவர்கள் சம்மதம் மற்றும் சமத்துவம் குறித்துப் பகிரங்கமாகப் பேசியதற்காகவும் கவனம் பெற்றது. தனது திருமணம் பரஸ்பர அர்ப்பணிப்பும் அக்கறையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட தனிப்பட்ட தெரிவு என்று சுனிதா சௌஹான் வெளிப்படையாகத் தெரிவித்தார். சகோதரர்கள் உணர்வுபூர்வமான அணுகுமுறை, பரஸ்பர மரியாதை, மனச்சமநிலை ஆகியவற்றை வலியுறுத்தினர். பழங்குடிச் சமூகங்களில் உறவுகள் புரிந்துகொள்ளப்படும் விதத்தில் ஏற்பட்டுவரும் மாற்றத்தை இந்த நவீன அணுகுமுறை காட்டுகிறது; சம்மதம் இப்போது வெளிப்படையாக வலியுறுத்தப்படுகிறது.

இருப்பினும், சம்மதம் குறித்த கேள்வி சிக்கலானது. தாங்கள் வற்புறுத்தப்படவில்லை என்று சில பெண்கள் கூறினாலும், குடும்பத்தினரின் அழுத்தம் அல்லது பொருளாதாரத் தேவையால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாக மற்றவர்கள் நினைவுகூருகின்றனர். அறுபது வயதுகளில் உள்ள ஒரு பெண், சொத்து பிரிவதைத் தவிர்க்க இரண்டு சகோதரர்களை மணக்கத் தாம் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாகவும், அது வற்புறுத்தலாக இருந்ததே தவிர நேரடியான பலவந்தம் அல்ல என்றும் நினைவுகூர்ந்தார். பாலினப் பாகுபாடுகள் நீடிக்கின்றன: ஆண் குழந்தை பிறந்தால் கொண்டாடப்படுகிறது; பெண் குழந்தை பிறந்தால் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை. முன்னாள் முதலமைச்சர் ஒய்.எஸ். பர்மர் உள்ளிட்ட விமர்சகர்கள், இந்த அமைப்பில் பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுயாட்சிக்கான வாய்ப்புகள் குறித்து கவலை தெரிவித்துள்ளனர்; அதேவேளையில், சிலர் பலகணவர் மணமுறையை நவீன திருமணமின்றி இணைந்து வாழும் உறவுகளுடன் ஒப்பிடுகின்றனர்.

ஷில்லை திருமணம் பொதுவெளியில் நடைபெற்றதும் சமூக ஊடகங்களில் வேகமாகப் பரவியதும், மரபு, திருமணம், பாலினம், சட்ட விதிமுறைகள் குறித்த விவாதத்தைத் தூண்டியுள்ளன. ஒருதார இந்துத் திருமணம் சட்ட மற்றும் ஒழுக்க நெறியாகக் கருதப்படும் ஒரு நாட்டில், பலகணவர் திருமணங்கள் இந்தியக் குடும்ப வாழ்க்கை குறித்த ஒற்றைப் பார்வைக்குச் சவால் விடுகின்றன. அன்பு மற்றும் உறவுமுறைகளின் பன்முக வடிவங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் சட்டங்கள் மாற முடியுமா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகின்றன.

ஹட்டி பழங்குடியினருக்கு அப்பால் பலகணவர் மணமுறை

பலகணவர் மணமுறையைப் பின்பற்றும் ஒரே இமயமலைச் சமூகம் ஹட்டிகள் அல்ல. இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் கின்னௌரிகள், உத்தராகண்டின் ஜௌன்சார்-பாவர் பகுதி, நேபாளம் மற்றும் திபெத்தின் சில பகுதிகள் ஆகிய இடங்களிலும் இதேபோன்ற மரபுகள் உள்ளன. மலைப்பகுதி விவசாயத்தின் சவால்கள், குறைந்த வளங்கள், கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பைப் பேண வேண்டிய தேவை ஆகியவற்றுக்கு நடைமுறை ரீதியாகப் பதிலளிக்கும் விதமாக இந்த வழக்கம் இப்பகுதிகள் அனைத்திலும் தோன்றியது. பலகணவர் மணமுறை குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்தி வளங்களைப் பாதுகாக்கும் மக்கள்தொகைக் கட்டுப்பாட்டு முறையாகவும் செயல்படுகிறது என்று மானுடவியலாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

காலப்போக்கில், சட்ட மாற்றங்களும் பொருளாதார வளர்ச்சியும் இமயமலைப் பகுதிகள் முழுவதும் பலகணவர் மணமுறை குறைவதற்குக் காரணமாகியுள்ளன. இந்தியாவில், வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் இப்போது ஆண் உடன்பிறப்புகளிடையே சொத்துகளைச் சமமாகப் பிரிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றன; இதனால் கூட்டுத் திருமணங்களுக்கான ஊக்கம் மேலும் குறைகிறது. இருப்பினும், சில தொலைதூரக் கிராமங்களில், மரபுவழிச் சட்டமும் சமூகத்தின் ஒருமித்த கருத்தும் இந்த வழக்கத்தைப் பாதுகாப்பதால் அது தொடர்கிறது.

சடங்குகள், சமூகம், திருமணத்தின் பொருள்

ஹட்டி சமூகத்தின் பலகணவர் திருமணங்கள், பழமையான சடங்குகளையும் உள்ளூர் பழக்கவழக்கங்களையும் ஒன்றிணைக்கும் விரிவான நிகழ்வுகளாகும். ஜஜ்டா சடங்கில் மணமகள் விழாக்கோல ஊர்வலமாக அழைத்து வரப்படுவார்; அதைத் தொடர்ந்து மணமகனின் இல்லத்தில் சீஞ்ச் சடங்கு நடைபெறும். பூசாரி மந்திரங்களை ஓதி, புனித நீரைத் தெளித்து, ஆசீர்வாதமும் நல்லிணக்கமும் வேண்டி வெல்லம் படைப்பார். பின்னர் இசை, நடனம், சமூக விருந்துடன் திருமணம் கொண்டாடப்படும்; இவை உறவுமுறைகளையும் சமூகப் பிணைப்புகளையும் வலுப்படுத்துகின்றன.

பல ஹட்டிகளுக்கு, பலகணவர் மணமுறை என்பது வெறும் திருமண ஏற்பாடு மட்டுமல்ல; ஒற்றுமை, பகிரப்பட்ட பொறுப்பு, கலாசாரப் பெருமை ஆகியவற்றின் அடையாளமாகும். “ஒன்றுபட்ட குடும்பமாக, எங்கள் மனைவிக்கு ஆதரவும் நிலைத்தன்மையும் அன்பும் கிடைப்பதை உறுதிசெய்கிறோம்,” என்று கபில் நெகி விளக்கினார். நல்லிணக்கத்தைப் பேணவும், பிரச்சினைகளைத் தடுக்கவும், எந்தப் பெண்ணும் கணவனை இழந்து ஆதரவின்றி விடப்படாமல் இருக்கவும் இந்த மரபு உதவும் வழியாகக் கருதப்படுகிறது.

சர்ச்சையும் பலகணவர் மணமுறையின் எதிர்காலமும்

இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் பலகணவர் மணமுறையின் எதிர்காலம் நிச்சயமற்றதாக உள்ளது. சில சமூக உறுப்பினர்களும் தலைவர்களும் இதை முக்கியமான கலாசாரப் பாரம்பரியமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றனர். மற்றவர்கள், இது நவீன மதிப்பீடுகளுக்கும் பெண்களின் உரிமைகளுக்கும் பொருந்தாத காலாவதியான வழக்கம் எனக் கருதுகின்றனர். பலகணவர் மணமுறையைச் சுற்றியுள்ள சட்டத் தெளிவின்மையும், மரபுக்கும் தனிநபர் சுயாட்சிக்கும் இடையிலான பதற்றமும் சிக்கலை மேலும் அதிகரிக்கின்றன.

கல்வியும் பொருளாதார வாய்ப்புகளும் விரிவடைவதால், இளைஞர்கள் பலர் ஒருதார மணத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நகரங்களுக்குச் செல்கின்றனர். பலகணவர் திருமணங்கள் இப்போது அரிதாகவும், பெரும்பாலும் ரகசியமாகவும் நடைபெறுகின்றன. இருப்பினும், இந்த மரபைத் தொடர்வோருக்கு, வேகமாக மாறிவரும் உலகில் அது அவர்களின் அடையாளமாகவும் மீண்டெழும் ஆற்றலின் ஊற்றாகவும் நீடிக்கிறது.

சம்மதம் மற்றும் பரஸ்பர மரியாதையை வலியுறுத்திய ஷில்லை திருமணம், பலகணவர் மணமுறையின் கதையில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைக் குறிக்கக்கூடும்: மரபும் நவீனமும் இணைந்து வாழும், சமூகத்தின் எதிர்காலத்தைப் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் குரல்கள் வடிவமைக்கும் ஓர் அத்தியாயம்.

சுருக்கம்

• ஒரு பெண் பல சகோதரர்களை மணக்கும் பலகணவர் மணமுறை, இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் ஹட்டி பழங்குடியினரிடையே நிலவும் பழமையான மரபு; உள்ளூரில் இது ஜோடிதாரா அல்லது ஜஜ்டா என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• அரிதான நிலம் பிரிவதைத் தடுக்கவும், கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பைப் பேணவும், இமயமலைப் பகுதியில் பொருளாதார நிலைத்தன்மையை உறுதிசெய்யவும் இந்த வழக்கம் தோன்றியது.
• சுனிதா சௌஹான் மற்றும் நெகி சகோதரர்களின் திருமணம் போன்ற அண்மைய பிரபலத் திருமணங்கள், இந்த வழக்கம், சம்மதம், பாலினப் பாத்திரங்கள் குறித்த தேசிய அளவிலான விவாதத்தை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளன.
• இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் வருவாய்ச் சட்டங்களின்கீழ் பலகணவர் மணமுறை அங்கீகரிக்கப்படுகிறது; பழங்குடிச் சமூகங்களுக்கு இது பாதுகாப்பளிக்கிறது. ஆனால் இந்தியாவின் பொதுச் சட்டத்தின்கீழ் இது அனுமதிக்கப்படவில்லை.
• கல்வி, பொருளாதார வளர்ச்சி, மாறிவரும் சமூக மனப்பான்மை ஆகியவற்றால் இந்த மரபு குறைந்து வருகிறது; இருப்பினும், சிலருக்கு இது கலாசாரப் பெருமையின் ஊற்றாகத் தொடர்கிறது.
• நவீன பலகணவர் திருமணங்களில் சம்மதமும் சுயாட்சியும் அதிகமாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன; எனினும், பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் சமூக அழுத்தம் குறித்த கேள்விகள் நீடிக்கின்றன.
• ஹட்டி சமூகத்தில் பலகணவர் மணமுறையின் எதிர்காலம் நிச்சயமற்றது; கலாசாரப் பாரம்பரியத்துக்கும் நவீனமயமாக்கலின் தாக்கங்களுக்கும் இடையே அது சமநிலையைத் தேடுகிறது.