நடைப்பயணங்களையும் ஓட்டங்களையும் தேசிய ஒற்றுமையாக மாற்றிய எஸ். வேகியதுமான்

பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாட்டில் நடைபயணத்தின் வழி ஒற்றுமை

அரை நூற்றாண்டாக, கோலாலம்பூர் உள்ளிட்ட நகரங்களின் நெரிசலான தெருக்காட்சிகள் ஒரு எளிய செய்தியைச் சொல்லி வருகின்றன. மக்கள் அருகருகே இணைந்து சென்றால் வலுவான நாட்டைக் கட்டியெழுப்பலாம். அந்த இயக்கத்தின் பின்னணியில் இருந்தவர் எஸ். வேகியதுமான். வெகுமக்கள் பங்கேற்கும் நிகழ்வுகளை வெறும் போட்டி நாட்காட்டியின் நிகழ்வுகளாக அல்லாமல், தேசியத் திட்டமாகக் கருதிய ஓய்வறியாத அமைப்பாளர் அவர். ஒற்றுமை கவனம்பெறும் மலேசிய தினத்தில், ஓட்டக் காலணிகளும் நடைப்பயணக் காலணிகளும் கற்பிக்கும் குடிமைப் பாடமாக அவரது கதை அமைகிறது.

நடை, ஓட்டங்களின் மன்னர் என்று பரவலாகப் போற்றப்படும் வேகியதுமான், விளையாட்டை யார் வேண்டுமானாலும் கடந்து செல்லக்கூடிய பாலமாகக் கண்டார். பதக்க மேடைகளில் அவர் அதிகம் கவனம் செலுத்தவில்லை. யார் பங்கேற்கிறார்கள், யார் வரவேற்கப்படுகிறார்கள், ஆயிரக்கணக்கானோர் ஒன்றாகப் புறப்படும்போது நகரம் எவ்வாறு உயிர்ப்புப் பெறுகிறது என்பவையே அவருக்கு முக்கியம். அவரது அணுகுமுறை, பல்வேறு பின்னணிகளைச் சேர்ந்த மலேசியர்கள் ஒன்றாகப் பயிற்சி செய்து, உற்சாகப்படுத்தி, சிரித்துப் பழகும் சந்திப்புகளாகச் சாதாரண வார இறுதிகளை மாற்றியது.

தாம் உருவாக்கிய அனைத்துக்கும் வழிகாட்டிய தத்துவத்தை அவர் ஒருமுறை விளக்கினார். உயர்நிலைப் போட்டிகளில் வெல்வதிலும் மட்டுமல்ல, திறந்த சாலைகளில் ஒன்றாகப் பயணிக்கும் தொலைவிலும் தேசப்பற்று வெளிப்பட முடியும் என்று அவர் நம்பினார். நீண்ட காலை நடைப்பயணத்தில் தாளமும் வேகமும் எவ்வாறு அந்நியர்களை அண்டை வீட்டாராக மாற்றுகின்றன என்பதையும் அவர் பேசினார்.

அந்தக் கருத்தை அறிமுகப்படுத்திய வேகியதுமான் இவ்வாறு கூறினார்:

அந்நியர்களுடன் தோளோடு தோள் சேர்ந்து நடப்பதும், ஒரே தாளத்தில் முன்னேறுவதும், மலேசியர்களாக இருப்பதன் பொதுவான தாளத்தைக் கொண்டாடுவதும்கூட இதில் அடங்கியது.

பள்ளி வெற்றியாளரிலிருந்து வெகுஜன நிகழ்வுகளின் வடிவமைப்பாளர் வரை

1941ஆம் ஆண்டு புக்கிட் மெர்தாஜாமில் பிறந்த வேகியதுமான், இளம் ஓட்டப்பந்தய வீரராக முதன்முதலில் கவனம் பெற்றார். புக்கிட் மெர்தாஜாம் உயர்நிலைப் பள்ளியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி, 1950களின் பிற்பகுதியில் பினாங்கில் நடைபெற்ற குறுக்குவழி ஓட்டப் போட்டிகளில் பட்டங்களை வென்றார். அப்போது அவருக்குப் பயிற்சியளித்தவர் கே.எஸ். நிஜார்; அவர் பின்னர் தேசிய அரசியலில் ஈடுபட்டார். அந்தத் தொடக்க ஆண்டுகள், பயிற்சியின் ஒழுக்கத்தையும் விளையாட்டு உருவாக்கும் சமூக உணர்வையும் அவருக்குக் கற்றுத் தந்தன.

அமைப்பாளராகத் தமது திறனை வடிவமைத்த பெருமையை முன்னாள் தடகள நிர்வாகி ஏ. வைத்திலிங்கத்துக்கு அவர் வழங்குகிறார். போட்டிப் பாதை அமைப்பிலிருந்து விதிகள் வரை, நேரக் கணிப்பு முறைகளிலிருந்து தன்னார்வலர்களுக்கான விளக்கக் கூட்டங்கள் வரை, ஒரு நிகழ்வின் தொழில்நுட்ப அடிப்படைகளை அவர் கற்றுக்கொண்டார். அந்தப் பயிற்சியே பல தசாப்தங்கள் நீடித்த இயக்கத்துக்கு அடித்தளமானது.

1960களில், புக்கிட் அமானில் காவல்துறையில் கைரேகைப் பரிசோதகராகப் பணியாற்றினார். அது நிலையான வேலையாக இருந்தாலும், அவரது மனம் தடகளப் பாதையிலும் தெருக்களிலுமே இருந்தது. 1980களில், உடற்பயிற்சியை ஊக்குவிப்பதற்காக நகரப் பூங்காக்களில் ஞாயிற்றுக்கிழமை ஓட்டங்களை நடத்துமாறு கோலாலம்பூர் மேயர் எல்யாஸ் ஓமார் அவரைக் கேட்டுக்கொண்டார். மக்கள் பெருமளவில் திரண்டனர். ஆயிரக்கணக்கானோர் கூடுவதைப் பார்த்தது, மத்திய கோலாலம்பூரை இயக்கம் நிறைந்த திருவிழாவாக மாற்றிய சாலை ஓட்டங்கள் உள்ளிட்ட இன்னும் பெரிய நிகழ்வுகளைத் திட்டமிட அவருக்கு நம்பிக்கையளித்தது.

பிக் வாக் தேசிய வழக்கமாக மாறியதன் பின்னணி

அவர் வடிவமைத்த பல நிகழ்வுகளில், அன்புடன் “பிக்கி” என்று அழைக்கப்பட்ட “மலாய் மெயில் பிக் வாக்” தனித்துத் திகழ்கிறது. 1960ஆம் ஆண்டு 3,000 பேருக்கும் குறைவான நடைப்பயணிகளுடன் இது தொடங்கியது. அவரது தலைமையில் அது ஒரு பெருவிழாவாக வளர்ந்தது. உச்சக் காலத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் பங்கேற்றனர். அலுவலகங்கள் அணிகளை அமைத்தன. குடும்பங்கள் அதற்கேற்ப வார இறுதித் திட்டங்களை வகுத்தன. சுற்றுப்புற மக்கள் திரண்டு வந்து பார்த்தனர்.

தடகளப் போட்டிகளில் இடம்பெறும் தொழில்நுட்பப் போட்டியான ஓட்ட நடைப்பயிற்சிக்கான பயிற்சித் தளமாகவும் பிக்கி மாறியது. ஓட்ட நடைப்போட்டியில், ஒரு கால் எப்போதும் தரையைத் தொட்டுக்கொண்டிருப்பது போலத் தெரிய வேண்டும். முன்னோக்கி வைக்கப்படும் கால், முதலில் தரையைத் தொடும் தருணத்திலிருந்து உடலுக்குக் கீழே வரும் வரை நேராக இருக்க வேண்டும். இதைச் சரியாகச் செய்யப் பல ஆண்டுகள் பயிற்சியும், கவனமான பயிற்றுவிப்பும், கூர்மையான நடுவர் கண்காணிப்பும் தேவை. இந்தப் போட்டி, அந்தப் பாதை வளர இடமளித்தது.

இதன் வழியாக உருவான திறமையாளர்களில் கே. திருமாலும் ஒருவர். அவரை மலேசியாவின் ஓட்ட நடைப் போட்டியின் தந்தை என்று வேகியதுமான் குறிப்பிட்டார். அவரைத் தொடர்ந்து வி. சுப்பிரமணியம், கூ சோங் பெங், ஜி. சரவணன், அனஸ்தேசியா கரேன் ராஜ், யுவான் யூஃபாங் ஆகியோர் வந்தனர். அவர்கள் வெறுமையிலிருந்து உருவாகவில்லை. வாய்ப்புகள் இருக்கும்போது நகரத் தெருவிலேயே சிறந்த திறமை தொடங்கலாம் என்பதை உணர்ந்த மக்களின் முன்னிலையில் அவர்கள் பயிற்சி பெற்றனர்.

முதல் அரை மராத்தானும் நகர ஓட்டத்தின் வளர்ச்சியும்

1989ஆம் ஆண்டு, மலேசியாவின் முதல் 21 கிலோமீட்டர் அரை மராத்தான் என்று கருதப்படும் போட்டியை வேகியதுமான் ஏற்பாடு செய்தார். தலைப்புச் செய்திகளை அவர் நாடவில்லை. சாதாரண மக்களுக்கு ஒரு புதிய சவாலை வழங்குவதே அவரது நோக்கம். அதற்குத் தயாரிப்பும் பொறுமையும் தேவை; அதை நிறைவு செய்தால் தன்னம்பிக்கையும் உருவாகும். சில மாதங்கள் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால் எட்டக்கூடியதாகவும், அதேவேளை காவியமென உணரத்தக்க அளவு பெரியதாகவும் அரை மராத்தான் அமைந்தது.

அந்த முயற்சிகளிலிருந்து இன்னும் பெரிய இலக்குகள் உருவாயின. அவர் கோலாலம்பூர் சர்வதேச மராத்தானை நிறுவினார். அதுவே பின்னர் இன்றைய ஸ்டாண்டர்ட் சார்ட்டர்ட் கே.எல். மராத்தானுக்கு வழிவகுத்தது. 2013ஆம் ஆண்டுக்குள், இந்தப் போட்டியில் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் பங்கேற்றனர்; அக்காலத்தில் நாட்டின் மிகப்பெரிய பரிசுத் தொகைகளில் ஒன்றும் வழங்கப்பட்டது. டத்தாரான் மெர்டேக்காவில் தொடக்கமும் நிறைவும் அமைத்து நகரின் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டாடியது. தொடக்கநிலைப் பங்கேற்பாளர்கள், குடும்பங்கள், நிறுவன அணிகள், உயர்நிலை வீரர்கள் என அனைவரையும் வரவேற்கும் நிகழ்வை அமைப்பாளர்கள் உருவாக்கினர். ஓட்ட வீரர்கள் பயிற்சியின்போதே நிதி திரட்டியதால், தொண்டு நிறுவனப் பங்காளிகளும் பயனடைந்தனர்.

இத்தகைய அளவிலான வெகுஜன நிகழ்வுகள் தற்செயலாக உருவாவதில்லை. அனுமதிகள், மருத்துவப் பாதுகாப்பு, போக்குவரத்து ஒருங்கிணைப்பு, நேரக் கணிப்பு அமைப்புகள், குடிநீர் வழங்கும் நிலையங்கள், ஆயிரக்கணக்கான தன்னார்வலர்கள் ஆகியவை அவசியம். பதாகைகளுக்குப் பின்னால், மற்ற அனைத்தையும் விட நுணுக்கங்களுக்கும் பாதுகாப்புக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்த ஒருவர் இருந்தார்.

அவரது செயல்முறை: முதலில் பாதுகாப்பும் நுணுக்கமும்

அவருடன் பணியாற்றியவர்கள், விடியற்காலையில் போட்டிப் பாதையைச் சரிபார்த்து, அவசரநிலை நடைமுறைகளை ஒத்திகை பார்த்து, சாலை மூடல் மற்றும் போட்டித் தொடக்க நேரங்களைத் துல்லியமாகக் கடைப்பிடிக்க அணிகளுக்குப் பயிற்சியளித்த தலைவராக அவரை விவரிக்கின்றனர். 2013ஆம் ஆண்டு ஆர்.எச்.பி. நூற்றாண்டு ஓட்டத்தில் அணியின் ஓர் அங்கமாக இருந்த முன்னாள் தேசிய தடைதாண்டும் ஓட்ட வீரர் அன்டோ கெனி மார்ட்டின், குழுவினருக்கும் தன்னார்வலர்களுக்கும் வேகியதுமான் நிர்ணயித்த தரத்தை நினைவுகூர்ந்தார்.

மார்ட்டினின் நினைவுகளை அறிமுகப்படுத்திய சக ஊழியர்கள், தொடக்கம் முதல் நிறைவு வரை பாதுகாப்பையும் சீரான செயல்பாட்டையும் அவர் வலியுறுத்தியதைச் சுட்டிக்காட்டினர். மழையால் கால அட்டவணை பாதிக்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டபோதும் நிகழ்ச்சி திட்டமிட்டபடி நடந்ததை மார்ட்டின் நினைவுகூர்ந்தார்.

பாதுகாப்பின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் அவர் துல்லியமாக இருந்தார். தவறுகளுக்கு இடமே இல்லை. விடியற்காலைக்கு முன்பே மழை கொட்டினாலும், நிகழ்விடத்துக்கு முதலில் வந்து, போட்டித் தொடக்கம் சீராக நடைபெறுவதை உறுதிசெய்வார். அவரது பரந்த அறிவு எங்கள் அனைவருக்கும் வழிகாட்டியது.

பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்ட அந்த அணுகுமுறை, இந்தக் கூட்டங்களின் மீது பொதுமக்களுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. ஓட்ட வீரர்களும் நடைப்பயணிகளும் தாங்கள் பாதுகாப்பான கைகளில் இருப்பதை அறிந்திருந்தனர். திட்டங்கள் நடைமுறைக்கு ஏற்றவை என்றும் தெளிவாகத் தெரிவிக்கப்பட்டவை என்றும் நகர அமைப்புகள் அறிந்திருந்தன. கவனத்துடன் நடத்தப்படும் நிகழ்வுகளுடன் தங்கள் பிராண்டுகள் இணைக்கப்படுவதை ஆதரவாளர்கள் கண்டனர்.

வங்கிகளிலும் அலுவலகங்களிலும் இருந்து தேசிய அணிகள் வரை வீரர்களை உருவாக்குதல்

சமூகப் பங்கேற்பையும் உயர்நிலைச் செயல்திறனையும் வேகியதுமான் தனித்தனியாகக் கருதவில்லை. இரண்டும் ஒன்றாக வளர முடியும் என்று அவர் நம்பினார். வங்கிகளுக்கு இடையிலான தடகளத் தொடர் அவரது பெருமைக்குரிய உருவாக்கங்களில் ஒன்று. அலுவலகப் பணியாளர்கள் தொடர்ந்து போட்டியிட்டனர், பயிற்சியாளர்களைக் கண்டடைந்தனர், வாராந்திரப் பயிற்சியைச் சுற்றி ஒழுக்கத்தை வளர்த்தனர். பலரும் எதிர்பாராத வகையில், அந்தத் தொடர் தேசிய அணிகளுக்கான வீரர்களை உருவாக்கியது. ஒரு கட்டத்தில், அந்தச் சந்திப்புகள் தேசிய அணியின் பெரும்பகுதியை உருவாக்கியதாக அவர் கூறினார்.

சரியான கட்டமைப்பு இருந்தால் நிறுவனப் பணியாளர்கள் எவ்வாறு சர்வதேசப் போட்டியாளர்களாக மாற முடியும் என்பதை அவர் விவரித்தார்.

உச்சக் காலத்தில், இந்தச் சந்திப்புகள் தேசிய அணியின் பெரும்பாலான வீரர்களை உருவாக்கின. வங்கி ஊழியர்களும் மலேசியாவுக்காகத் தொடர்ந்து பயிற்சி பெற்று மிளிர முடிந்தது.

அடிமட்ட விளையாட்டு ஆதரவாளர் தினா ரிஸால், கூட்டரசுப் பிரதேச தடகளச் சங்கத்தில் இளைஞர்களுக்கான வலுவான பணிகளுக்கு அடித்தளம் அமைத்த பெருமையை அவருக்கு வழங்குகிறார். திட்டங்கள், வழிகாட்டுதல், தொடர்ச்சியான அணுகுமுறை ஆகியவை இளைஞர்களைத் தடகளப் பாதை மற்றும் சாலைப் போட்டிகளுக்கு ஈர்க்கும் பண்பாட்டை உருவாக்கின. அந்தப் பதின்ம வயதினர் தன்னம்பிக்கை பெறும்போது, ஒட்டுமொத்த அமைப்பும் பயனடைகிறது.

உலக அரங்கில் மலேசியக் குரல்

அவரது செல்வாக்கு நகர எல்லைகளுடன் முடிந்துவிடவில்லை. 2004ஆம் ஆண்டு ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக் போட்டிகளிலும், 1999ஆம் ஆண்டு செவில்லில் நடைபெற்ற உலக தடகளப் போட்டிகளிலும் வேகியதுமான் ஓட்ட நடைப் போட்டி நடுவராகப் பணியாற்றினார். பாராலிம்பிக் போட்டிகளிலும் அவர் நடுவராக இருந்தார். அந்த நிலைமையில் நடுவராகப் பணியாற்றத் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம், நிதானம், ஆய்வுக்கு உட்பட்டாலும் நிலைத்திருக்கும் தீர்மானத் திறன் ஆகியவை தேவை. உலக தடகளச் சமூகம் அவர்மீது வைத்த நம்பிக்கையின் அடையாளம் அது.

ஆசியா முழுவதும் பயிற்சி வகுப்புகளையும் வழிகாட்டல் முகாம்களையும் நடத்தி, இளம் நடுவர்களுக்கும் அமைப்பாளர்களுக்கும் தமது நடைமுறை அணுகுமுறையைப் பகிர்ந்துகொண்டார். பாதுகாப்புத் திட்டமிடல், பாதை கண்காணிப்பாளர் பயிற்சி, வழித்தட வடிவமைப்பு, வீரர்களுக்கான சேவைகள், போட்டி நாளில் மோதல்களைத் தீர்த்தல் என ஒரு நிகழ்வை வெற்றியடையச் செய்யவோ தோல்வியடையச் செய்யவோ கூடிய அம்சங்களில் அந்த அமர்வுகள் கவனம் செலுத்தின. இப்போது அந்தப் பிராந்தியம் முழுவதும் நிகழ்வுகளை நடத்துபவர்களில் பலர், இந்த அடிப்படைகளை அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டவர்கள்.

சேவை, தலைமைத்துவம், பெற்றுக்கொண்ட கௌரவங்கள்

மலேசியாவுக்குள் அவரது சேவை நீண்டகாலமும் தொடர்ச்சியானதுமாக இருந்தது. 1985 முதல் 2016 வரை கூட்டரசுப் பிரதேச தடகளச் சங்கத்தின் (FTAA) பொதுச் செயலாளராகப் பணியாற்றினார்; பின்னர் 2017ஆம் ஆண்டு அதன் தலைவரானார். அடிமட்டப் போட்டிகளுக்கும் உயர்நிலைப் போட்டிகளுக்கும் இடமளிக்கும் அமைப்பாகச் சங்கத்தை வடிவமைத்த பிறகு, 2020ஆம் ஆண்டு பதவி விலகினார். தங்களைக் கவனித்துக்கொள்வதுடன், புதிதாக வருபவர்களையும் அதே அன்புடன் வரவேற்கும் குடும்பமாக FTAA இருப்பதாக விளையாட்டுத் துறையினர் பலர் கூறுகின்றனர்.

2014ஆம் ஆண்டு கூட்டரசுப் பிரதேச தினத்தன்று அவருக்கு டத்துக் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. 2024ஆம் ஆண்டு, மலேசிய ஒலிம்பிக் மன்றத்தின் புகழ்மிகு நபர்கள் அரங்கில் அவர் இடம்பெற்றார். நாட்டின் விளையாட்டு வரலாற்றை உருவாக்கிய பிற அதிகாரிகள் மற்றும் வீரர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்ட அங்கீகாரம் அது. தொழில்நுட்ப அறிவையும் ஒருபோதும் மங்காத பொதுநல உணர்வையும் இணைத்த அவரது பணிவாழ்வை அந்தக் கௌரவம் பிரதிபலித்தது.

அவர் பணியாற்றியதைப் பார்த்தவர்கள் நீண்ட இரவுகள், விற்பனையாளர்களுக்கான தொலைபேசி அழைப்புகள், குடிநீர் நிலையங்களில் கடைசி நேரச் சோதனைகள், முதன்முறையாகப் பங்கேற்கும் பதற்றமானவர்களுக்கு அவர் அமைதியாகச் சொன்ன ஊக்க வார்த்தைகள் ஆகியவற்றை நினைவுகூர்கின்றனர். சாலை ஓட்டம் மற்றும் நடைப்பயண நிகழ்ச்சி நாட்காட்டி முழுவதும் அவரது இருப்பு அணிகளுக்கு நிலைத்தன்மையையும் உயர்ந்த எதிர்பார்ப்புகளையும் அளித்தது.

இன்றைய வாழ்க்கையும் அவரது பார்வையில் மரபுச் செல்வமும்

இன்று, 84 வயதான அவர், முதுகுத் தண்டுவடக் காயத்துக்குப் பிறகு சக்கர நாற்காலியைப் பயன்படுத்துகிறார்; 2020ஆம் ஆண்டு முதல் உதவியுடன் வாழும் குடியிருப்பு மையத்தில் வசிக்கிறார். அவரது அன்றாடச் செயல்பாடுகள் குறைந்திருந்தாலும், இளம் வீரர்கள் மீதான அவரது பெருமிதம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. FTAA மற்றும் அதன் பங்காளிகள் நடத்தும் திட்டங்களைப் பார்க்கும்போது, பல தசாப்தங்களாக அவர் வளர்த்த பணியின் எதிரொலியை அவர் காண்கிறார்.

இந்தத் தொடர்ச்சியை அறிமுகப்படுத்திய அவர், அடுத்த தலைமுறையினர் எவ்வாறு பொறுப்பேற்று இலக்கை முன்னெடுத்துச் செல்கிறார்கள் என்பதை விவரித்தார்.

இன்று கூட்டரசுப் பிரதேசத்தில் அடிமட்டத் திட்டங்களையும், இளைஞர்கள் கண்டறியப்பட்டு வளர்க்கப்படும் விதத்தையும் பார்க்கும்போது, எனது முயற்சிகள் வீண் போகவில்லை என்று உணர்கிறேன். புதிய தலைமுறை நிர்வாகிகள் சிறப்பாகச் செயல்படுகிறார்கள்; இந்தப் பணியைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்வதை நினைத்து நான் பெருமைப்படுகிறேன்.

இந்த முயற்சி ஒருபோதும் தன்னைப் பற்றியது அல்ல என்று அவர் பலமுறை கூறியுள்ளார். எதிர்கால வெற்றியாளர்களாக இருந்தாலும் சரி, ஓடியதைவிட நடந்த தூரம் அதிகமாக இருந்தாலும் சரி, மக்களுக்குச் சேர்ந்திருப்பதற்கான ஓர் இடத்தை வழங்குவதே அதன் நோக்கம்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, இது ஒருபோதும் தனிப்பட்ட புகழைப் பற்றியது அல்ல. பெரிய ஒன்றின் அங்கமாக இருக்க மலேசியர்களுக்கு வாய்ப்பளிப்பதே இதன் நோக்கம். எதிர்கால வெற்றியாளராக இருந்தாலும், ஒரு நடைப்பயணத்தை நிறைவு செய்ய விரும்பியவராக இருந்தாலும், நீங்கள் இதில் சேர்ந்தவர்தான்.

அந்த நோக்க உணர்வு, பிரிந்து வாழ்வதால் ஏற்படும் ஏக்கத்தை எப்போதும் தணிப்பதில்லை. தடகள வட்டத்தைச் சேர்ந்த நண்பர்கள் ஒருகாலத்தில் அவரது அன்றாட வாழ்வை நிறைத்திருந்தனர்; அவர்களை அவர் ஏங்குகிறார்.

சில நேரங்களில் இங்கே தனிமையாக உணர்கிறேன். தடகளத் துறையில் உள்ள என் நண்பர்களை நினைத்து ஏங்குகிறேன்.

FTAA தலைவர் வி. புலந்திரன், தமது வழிகாட்டியின் பங்களிப்பைப் பற்றி விளையாட்டுத் துறையினர் பலரும் கொண்டுள்ள எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

பல அதிகாரிகளுக்கும் வீரர்களுக்கும் அவர் ஊக்கமளித்தார், அவர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தார், சந்தித்த ஒவ்வொருவருக்கும் நண்பராக விளங்கினார். நான்கு தசாப்தங்களாக மலேசியத் தடகளத் துறையின் இயக்க சக்தியாக வேகியதுமான் இருந்தார். சமூக விளையாட்டின் இதயத் துடிப்பை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்த கண்ணுக்குப் புலப்படாத கரம் அவர்.

பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாட்டில் சமூக விளையாட்டு ஏன் இன்னும் முக்கியம்

பிக்கி, கோலாலம்பூர் மராத்தான்கள் போன்ற நிகழ்வுகள் ஒரு நாள் பொழுதுபோக்கை விட மேலானவை. அவை தெருக்களை அனைவருக்கும் பொதுவான இடமாக மாற்றுகின்றன. ஷா ஆலாமைச் சேர்ந்த ஓட்ட வீரர், பத்து கேவ்ஸைச் சேர்ந்த நடைப்பயணியுடன் ஒரே வேகத்தில் செல்லும்போது, அவர்களுக்கிடையிலான தூரம் குறைகிறது. பல வண்ணங்களையும் சின்னங்களையும் அணிந்தவர்களுக்கு, ஒரே மேசைகளிலிருந்து தன்னார்வலர்கள் கோப்பைகளை வழங்குகின்றனர். ஆண்டுதோறும் மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் அந்தத் தொடர்பு, மரியாதையையும் பொதுவெளியைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் உணர்வையும் வளர்க்கிறது.

வெகுஜனப் பங்கேற்பு நிகழ்வுகள் நடைமுறைப் பலன்களையும் தருகின்றன. பயிற்சி, அன்றாடப் பழக்கங்களை மேம்படுத்த மக்களைத் தூண்டுகிறது. வாராந்திர ஓட்டம் அல்லது நடைப்பயணத்தைச் சுற்றி உருவாகும் குழுக்கள் தொடர்ந்து ஒன்றாகச் செயல்படுகின்றன. வயது, மொழி, தொழில் ஆகிய வேறுபாடுகளைக் கடந்து பங்கேற்பாளர்கள் சந்திக்கின்றனர். தன்னார்வலர்களாக வரும் இளைஞர்கள் ஏற்பாட்டுப் பணிகளையும் பொதுப் பொறுப்பையும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். அவசரநிலைகள் அல்லது தேசிய நிகழ்வுகளின்போதும் உதவும் வகையில், கூட்டத்தை அமைதியுடனும் துல்லியத்துடனும் கையாள நகர அமைப்புகள் கற்றுக்கொள்கின்றன. காலப்போக்கில் இந்தத் திறன்கள் வலுப்பெறுகின்றன.

பொது சுகாதாரப் பயனும் இதில் உண்டு. நடைப்பயிற்சி எளிதில் மேற்கொள்ளக்கூடியதும் குறைந்த செலவுடையதுமாகும்; விளையாட்டிலிருந்து மக்களைப் பெரும்பாலும் விலக்கி வைக்கும் தடைகளையும் இது குறைக்கிறது. நிகழ்வுகள் பாதுகாப்பாகவும் வரவேற்புடனும் இருந்தால், குடும்பங்கள் ஒன்றாகப் பங்கேற்கின்றன. பெரியவர்கள் முயற்சியையும் பொறுமையையும் கடைப்பிடிப்பதைப் பிள்ளைகள் காண்கிறார்கள். வெற்றி பெறுவதற்கு இணையாகப் போட்டியை நிறைவு செய்வதும் முக்கியம் என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

அந்த எளிய உண்மையில்தான் வேகியதுமானின் மரபுச் செல்வம் அடங்கியுள்ளது. சிறப்பாக நடத்தப்படும் நடை அல்லது ஓட்ட நிகழ்வு குடியுரிமையைக் கற்றுத்தரும் சிறிய பள்ளியாக இருக்கலாம். அது நேரம் தவறாமை, பரஸ்பர ஆதரவு, விதிகளுக்கு மதிப்பளித்தல், பகிர்ந்த சாதனையில் பெருமை கொள்ளுதல் ஆகியவற்றைக் கற்பிக்கிறது. மக்கள் மனதில் வைத்திருக்க ஒரு நினைவையும் அது வழங்குகிறது. தங்களின் முதல் பதக்கம், டத்தாரான் மெர்டேக்காவில் முதன்முதலாகப் போட்டியை நிறைவு செய்தது, பதற்றத்துடன் வந்து ஓர் அணியின் அங்கமாகத் திரும்பிச் சென்ற முதல் அனுபவம் ஆகியவற்றை இன்னும் பல மலேசியர்கள் நினைவுகூர்கிறார்கள். அந்த உணர்வு அவர்களை மீண்டும் வரவழைப்பதுடன், நண்பர்களையும் உடன் அழைத்து வருகிறது.

முக்கிய குறிப்புகள்

• நகர ஓட்டங்களையும் நடைப்பயணங்களையும் தேசிய அளவிலான ஒன்றுகூடல்களாக மாற்றி, ஒற்றுமைக்கான வழியாக வெகுஜனப் பங்கேற்பை எஸ். வேகியதுமான் முன்னிறுத்தினார்
• சிறிய நிகழ்வாகத் தொடங்கிய மலாய் மெயில் பிக் வாக் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் பங்கேற்கும் பெருவிழாவாகவும், ஓட்ட நடைப் போட்டித் திறமையாளர்களை உருவாக்கும் தொடக்கத் தளமாகவும் வளர அவர் உதவினார்
• 1989ஆம் ஆண்டு மலேசியாவின் முதல் 21 கிலோமீட்டர் அரை மராத்தானை ஏற்பாடு செய்தார்; நவீன கே.எல். மராத்தானுக்கு வழிவகுத்த கோலாலம்பூர் சர்வதேச மராத்தானையும் நிறுவினார்
• அவரது நிகழ்வு மாதிரி பாதுகாப்பு, துல்லியம், சமூக வரவேற்பு ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, நாடு முழுவதும் அமைப்பாளர்களின் தரத்தை உயர்த்தியது
• அவர் தொடங்கிய வங்கிகளுக்கு இடையிலான தடகளப் போட்டிகள், தடகளப் பிரிவுகளில் தேசிய அணிகளுக்கான வீரர்களை உருவாக்கும் பாதையை அமைத்தன
• சர்வதேச அளவில், 2004ஆம் ஆண்டு ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக் போட்டிகளிலும், 1999ஆம் ஆண்டு செவில்லில் நடைபெற்ற உலக தடகளப் போட்டிகளிலும் ஓட்ட நடைப் போட்டி நடுவராகப் பணியாற்றினார்
• கூட்டரசுப் பிரதேச தடகளச் சங்கத்தைப் பல தசாப்தங்கள் வழிநடத்தினார்; 2014ஆம் ஆண்டு டத்துக் பட்டம் பெற்றதுடன், 2024ஆம் ஆண்டு மலேசிய ஒலிம்பிக் மன்றத்தின் புகழ்மிகு நபர்கள் அரங்கிலும் இடம்பெற்றார்
• இப்போது 84 வயதான அவர் சக்கர நாற்காலியைப் பயன்படுத்தினாலும், சேர்ந்திருத்தல் மற்றும் பொதுவான நோக்கம் குறித்த செய்தியால் நிர்வாகிகளுக்கும் இளம் வீரர்களுக்கும் தொடர்ந்து ஊக்கமளிக்கிறார்