ஜப்பானில் பெரும்பாலான குறைந்த வருமானக் குடும்பங்கள் குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்கப் போராடுகின்றன

குழந்தைகளின் பசியை எதிர்கொள்ளும் நாடு

ஜப்பான், குழந்தைகளின் பசி அதிகரித்து வருவது குறித்து கவலைக்கிடமான சவாலை எதிர்கொள்கிறது. சேவ் தி சில்ட்ரன் ஜப்பான் என்ற அரசு சாரா அமைப்பு நாடு முழுவதும் நடத்திய ஆய்வில், குழந்தைகளைக் கொண்ட குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவற்றால் போதுமான உணவைத் தொடர்ந்து வழங்க முடியவில்லை என்று தெரியவந்துள்ளது. ஜூன் மாதம் நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வில் 7,856 குடும்பங்கள் பங்கேற்றன; 14,000-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் இதில் இடம்பெற்றனர். பெரும்பாலானவை ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்கள்; அவை ஏற்கெனவே உணவு உதவியை நாடியிருந்தன. ஆதரவு வலையமைப்புகளுடன் தொடர்பில் இருப்பவர்கள்கூட நெருக்கடியில் உள்ளனர் என்பதற்கு இது ஓர் அறிகுறி. விலையேற்றம் குடும்ப வரவு செலவுத் திட்டங்களைப் பாதித்துள்ளது. உணவின் அளவைக் குறைப்பதாகவும், சத்தான உணவுகளை வாங்குவது குறைந்துவிட்டதாகவும், அடுத்த வேளை உணவு குறித்த கவலை அதிகரித்துள்ளதாகவும் பல பராமரிப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

இந்தச் சூழலில் உணவுப் பாதுகாப்பின்மை என்பது, சுறுசுறுப்பான ஆரோக்கியமான வாழ்க்கைக்குத் தேவையான போதுமான, பாதுகாப்பான, சத்தான உணவை வாங்க குடும்பங்களால் முடியாத நிலையாகும். உணவின் அளவைக் குறைப்பது, உணவு வேளைகளைத் தவிர்ப்பது அல்லது பலவகை உணவுகளுக்குப் பதிலாக மலிவான, குறைவான சத்துள்ள உணவுகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது போன்றவற்றில் இது வெளிப்படுகிறது. பள்ளி நடைபெறும் காலத்தில், ஜப்பானின் பள்ளி மதிய உணவுகள் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டை ஈடுசெய்யப் பெரும்பாலும் உதவுகின்றன. விடுமுறைக் காலங்களில் அந்த மதிய உணவுகள் கிடைக்காதபோது, உணவின் போதுமான அளவு கணிசமாகக் குறைவதாகக் குடும்பங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அடிப்படை உணவுப் பொருட்கள், இறைச்சி, மீன், புதிய காய்கறி மற்றும் பழங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் செலவைக் குறைத்து வருவதாகப் பராமரிப்பாளர்கள் ஆய்வாளர்களிடம் தெரிவித்தனர். குழந்தை வறுமையும் விலையேற்றமும் உணவின் தரத்தையும் குடும்ப ஆரோக்கியத்தையும் விரைவாகப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதைப் பல ஆண்டுகால ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன.

அறிக்கைக்குப் பங்களித்த கனகவா மனித சேவைகள் பல்கலைக்கழகத்தின் உதவிப் பேராசிரியர் கோடோனே தனகா, இந்தப் பிரச்சினையை அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் அவசரக் கொள்கை நடவடிக்கைக்கான விஷயமாகக் குறிப்பிட்டார்.

அடிப்படையில், ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் வாழவும், வளரவும், பாதுகாப்பாக இருக்கவும் உரிமை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். ஆனால் சில குழந்தைகள் அன்றாட உணவு கிடைக்குமா என்ற நிச்சயமற்ற நிலையில் இருப்பது, அவர்களின் அடிப்படை உரிமைகளை அச்சுறுத்துகிறது. எனவே, பொது உணவு உதவி அல்லது வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்கான நேரடி ரொக்கப் பலன்கள் போன்ற விரைவான ஆதரவு நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்துவது அவசரமாகிறது.

வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்கான நேரடி ரொக்க உதவி, பள்ளி விடுமுறைக் காலங்களில் வீடுகளுக்கே கிடைக்கும் பொது உணவு உதவி, சமூக உணவுத் திட்டங்கள் உள்ளிட்ட விரைவில் செயல்படுத்தக்கூடிய நடைமுறை வழிகளை அறிக்கை எடுத்துரைக்கிறது. அத்தியாவசிய உணவுகள் மற்றும் அன்றாடத் தேவைகளுக்கான வரிக் குறைப்பும் நெருக்கடியைத் தணிக்க உதவும் என்று குடும்பங்கள் தெரிவித்தன.

வீட்டு உணவு குறித்த ஆய்வின் கண்டறிதல்கள்

சேவ் தி சில்ட்ரன் ஜப்பானின் கேள்வித்தாள், காலை உணவு, மதிய உணவு, இரவு உணவு ஆகியவற்றை விரிவாக ஆய்வு செய்தது. பள்ளி மதிய உணவு கிடைக்கும் காலம், கிடைக்காத காலம் என மதிய உணவைத் தனித்தனியாகப் பரிசீலித்தது. இரண்டுக்கும் இடையே பெரும் வேறுபாடு இருந்தது. விடுமுறைக் காலம் போன்ற பள்ளி மதிய உணவு கிடைக்காதபோது, 54.5 சதவீதக் குடும்பங்கள் மதிய உணவின் அளவு போதுமானதாக இல்லை அல்லது ஓரளவு போதுமானதாக இல்லை என்று தெரிவித்தன. பள்ளி மதிய உணவு வழங்கப்பட்டபோது இந்த விகிதம் வெறும் 7.7 சதவீதமாக இருந்தது. மதிய உணவு போதுமானதாகவோ ஓரளவு போதுமானதாகவோ இருந்ததாகக் கருதிய குடும்பங்களின் விகிதம் முந்தைய ஆண்டைவிட 12.3 சதவீதப் புள்ளிகள் குறைந்து 38.8 சதவீதமானது. காலை மற்றும் இரவு உணவுகளும் பாதிக்கப்பட்டன. உணவின் அளவு போதுமானதாகவோ ஓரளவு போதுமானதாகவோ இருந்ததாகக் கூறியோரின் விகிதம் காலை உணவில் 11.6 புள்ளிகளும், இரவு உணவில் 11.8 புள்ளிகளும் குறைந்தது.

விலையேற்றம் தங்களின் உணவு மேசையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை குடும்பங்கள் விவரித்தன. முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது, விலை உயர்வால் தங்கள் குழந்தைகளின் உணவும் ஒட்டுமொத்த உணவுச் சூழலும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக 88.9 சதவீதத்தினர் தெரிவித்தனர். அரிசியை முன்பைவிடக் குறைவாகவோ ஓரளவு குறைவாகவோ உண்பதாகக் குடும்பங்கள் கூறின; 76.2 சதவீதத்தினர் அரிசி நுகர்வைக் குறைத்ததாகத் தெரிவித்தனர். புரத உணவு உட்கொள்ளலும் குறைந்தது. பள்ளி உணவைத் தவிர்த்து, 65.4 சதவீதத்தினர் மீன் அல்லது இறைச்சியை முன்பைவிடக் குறைவாகவோ ஓரளவு குறைவாகவோ உண்டனர். மீன் அல்லது இறைச்சியை கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நாளும் உண்பதாகக் கூறியவர்கள் 27.3 சதவீதம் மட்டுமே. உணவகங்களில் சாப்பிடுவதைப் பெருமளவு குறைப்பது அல்லது முற்றிலும் நிறுத்துவது மிகவும் பொதுவான மாற்றமாக இருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து சிற்றுண்டி, பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள், இறைச்சி மற்றும் மீன், அரிசி போன்ற அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களின் கொள்முதலைக் குறைத்தனர். எந்த ஆதரவு மிகவும் உதவும் என்று கேட்டபோது, 70 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் வழக்கமான உணவு வழங்கல், உணவு வங்கிகள், குழந்தைகளுக்கான சமூக உணவுத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதத்தினர் மதிய உணவுக்கான மானியம், பள்ளி விடுமுறையில் உணவுப் பொருட்கள் விநியோகம், அத்தியாவசிய உணவுகள் மற்றும் அன்றாடத் தேவைகளுக்கான நுகர்வு வரிக் குறைப்பு ஆகியவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்கள் ஏன் அதிக நெருக்கடியில் உள்ளன

ஆய்வில் பங்கேற்றவர்களில் ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்கள் அதிகம் இடம்பெற்றிருந்தன; ஜப்பானில் அவை பாதிப்புக்கு உள்ளாகும் வாய்ப்பு அதிகம் என்பதும் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இக்குடும்பங்களின் வருமானம் பெரும்பாலும் குறைவாக இருக்கும்; வேலைவாய்ப்பும் பகுதி நேரமாகவோ நிலையற்றதாகவோ இருக்கலாம். நீண்ட நேர வேலை, குழந்தைப் பராமரிப்பு, வீட்டு நிர்வாகம் ஆகிய பொறுப்புகளைப் பராமரிப்பாளர்கள் ஒருங்கே கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் பொருட்கள் வாங்கவும் சமைக்கவும் நேரம் குறைகிறது. விலையேற்றம் இந்தச் சுமைகளை அதிகரிக்கிறது. வரவு செலவுத் திட்டத்தில் நெகிழ்வாகக் குறைக்கக்கூடியவற்றில் முதலில் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது: உணவின் பல்வகைத் தன்மை, புதிய காய்கறி மற்றும் பழங்கள், புரத உணவு.

சுகாதார ஆய்வுகள் இதன் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகின்றன. பொது உதவி பெறும் குழந்தைகள் குறித்த ஓர் ஆய்வில், இரு பெற்றோர் குடும்பங்களின் குழந்தைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளிடம் ஆஸ்துமா, ஒவ்வாமை மூக்கழற்சி, தோல் அழற்சி மற்றும் எக்சிமா, பல் நோய்கள் போன்ற நீடித்த உடல்நலப் பிரச்சினைகள் அதிகம் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. ஜப்பானின் நகர்ப்புறங்களில் வாழும் குறைந்த வருமான ஒற்றைத் தாய்மார்கள் குறித்த மற்றொரு பண்புசார் ஆய்வு, உணவு வறுமை அன்றாட வாழ்க்கையின் பல அம்சங்களைத் தொடுகிறது என்பதைக் காட்டியது. இது கலோரி அல்லது ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு மட்டுமல்ல. நேரமின்மை, சோர்வு, மன அழுத்தம், சமையல் மற்றும் “சிறந்த” குடும்ப உணவு குறித்த சமூக எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்திசெய்ய முயல்வதால் ஏற்படும் மன உளைச்சலும் இதில் அடங்கும். உணவைத் தவிர்ப்பது, தள்ளுபடி விலையில் கிடைக்கும் பொருட்களைச் சார்ந்திருப்பது, தட்டில் உள்ள உணவின் வகைகளைக் குறைப்பது, உணவு உண்ணும் மகிழ்ச்சியையும் சமூகத் தொடர்பையும் இழப்பது ஆகியவற்றைத் தாய்மார்கள் விவரித்தனர். எனவே, கொள்கை நடவடிக்கைகள் கலோரி அளவை மட்டும் கருத்தில் கொள்ளாமல், பணம், நேரம், உள்ளூர் உணவுச் சூழல் ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கே அணுக வேண்டும் என்பதை இக்கண்டறிதல்கள் உணர்த்துகின்றன.

பள்ளி நடைபெறும் காலத்தில் உயிர்நாடியாகும் மதிய உணவு

ஜப்பானின் பள்ளி மதிய உணவுத் திட்டம், பொது சுகாதாரம் மற்றும் கல்வியில் அமைதியாக வெற்றி கண்ட ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும். தானியம், புரதம், காய்கறிகள், பால் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சமச்சீரான உணவு மதிய வேளையில் வழங்கப்படுகிறது. தரநிலைகள், ஊட்டச்சத்துக் கல்வி, ஒன்றாக அமர்ந்து உணவருந்தும் பண்பாடு ஆகியவை உணவைப் பற்றி அறியவும் புதிய பொருட்களைச் சுவைக்கவும் குழந்தைகளுக்கு உதவுகின்றன. பல மாணவர்களுக்கு, குறிப்பாகக் குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு, பள்ளி மதிய உணவே அன்றைய சமச்சீரான உணவாக இருக்கக்கூடும். ஆய்வில் இடம்பெற்றுள்ள மதிய உணவுத் தரவுகள் இந்தப் பாதுகாப்பு வலையின் தாக்கத்தை விளக்குகின்றன. பள்ளி நடைபெறும் காலத்தில், விடுமுறையுடன் ஒப்பிடும்போது மதிய உணவு போதாமை குறித்துப் புகார் தெரிவிக்கும் குடும்பங்கள் மிகக் குறைவு.

பள்ளி உணவுடன் ஊட்டச்சத்துக் கல்வியையும் ஒருங்கிணைக்கும் ‘ஷோகுஇகு’ எனப்படும் பரந்த அணுகுமுறை, சர்வதேச அரங்குகளில் கவனம் பெற்றுள்ளது. பள்ளி உணவுகள் பசியைக் குறைக்கவும், வகுப்பில் கவனத்தை மேம்படுத்தவும், வருகையை அதிகரிக்கவும் உதவக்கூடும் என்று ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர்; குறிப்பாகப் பெண் குழந்தைகளுக்கும் ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கும் இது பயனளிக்கும். பள்ளி உணவுத் திட்டங்கள் உள்ளூர் வேளாண்மைக்கும் உற்பத்தியாளர்களுக்கான நிலையான சந்தைகளுக்கும் ஆதரவளிக்கின்றன. இந்தத் தொடர்பு உணவு அமைப்புகளை மேலும் தாங்குதிறன் மிக்கதாக மாற்றி, விலைகள் ஏற்ற இறக்கமாக இருக்கும்போதும் உணவுப் பட்டியல்களில் பல்வகைத் தன்மையைப் பேண உதவும்.

பள்ளி உணவுகள் மட்டுமே இந்தச் சுமையை ஏற்க வேண்டும் என்று குடும்பங்கள் கோரவில்லை. குறிப்பாக விடுமுறைகள் மற்றும் வார இறுதி நாட்களில், குழந்தைகளுக்கான சமூக உணவுத் திட்டங்கள், உணவு வங்கிகள், வழக்கமான உணவு வழங்கல் ஆகியவை பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய வழிகள் என அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். பள்ளிகள், நகராட்சி அலுவலகங்கள், லாப நோக்கற்ற அமைப்புகள், தன்னார்வலர்கள் ஆகியோருக்கு இடையிலான உள்ளூர் கூட்டாண்மைகள், முறையான பலன்களுக்கு விண்ணப்பிக்காத அல்லது பிற உதவிகள் தொடங்கும் வரை குறுகிய கால ஆதரவு தேவைப்படும் குடும்பங்களைச் சென்றடைய உதவும்.

வாங்கும் இடத்தில் விலையேற்றமும் அரிசி நெருக்கடியும்

பணவீக்கமும் ஊதிய வளர்ச்சி மந்தமடைந்திருப்பதும் குடும்ப வரவு செலவுத் திட்டங்களை நெருக்குகின்றன. ஜூலை மாதத்தில் அடிப்படை நுகர்வோர் விலைகள் முந்தைய ஆண்டைவிட 3.1 சதவீதம் உயர்ந்ததாகவும், புதிய பொருட்களைத் தவிர்த்த உணவுப் பொருள் விலைகள் 8.3 சதவீதம் அதிகரித்ததாகவும் அரசு தரவுகள் காட்டின. அத்தியாவசியப் பொருட்களைக்கூட வாங்குவது கடினமாகியுள்ளது. அரிசி நுகர்வைக் குறைத்ததாகக் குடும்பங்கள் தெரிவித்தன; பல இடங்களில் சில்லறை விலைகள் கடுமையாக உயர்ந்துள்ளன. தரம் குறைந்த பயிர்களால் ஏற்பட்ட விநியோகப் பிரச்சினைகளும், சுற்றுலாப் பயணிகளின் தேவை அதிகரித்ததும் அரிசி விலை உயர்வுக்குக் காரணங்களாக அறிக்கைகள் குறிப்பிட்டன. ஆய்வில் பங்கேற்ற பல குடும்பங்களின் மாத வருமானம் மிகக் குறைவாக இருந்தது; எடுத்துக்காட்டாக, ஒற்றைப் பெற்றோர் மற்றும் ஒரு குழந்தை கொண்ட குடும்பத்துக்கு சுமார் 112,200 யென், நான்கு பேர் கொண்ட குடும்பத்துக்கு சுமார் 151,000 யென். இவ்வளவு இறுக்கமான வரவு செலவுத் திட்டத்தில், சிறிய விலை மாற்றங்கள்கூட எதை வாங்குவது என்பதைத் தேர்வு செய்ய வைக்கின்றன.

உலகளாவிய தரவுகள் குடும்பங்கள் உணரும் முரண்பாட்டை விளக்க உதவுகின்றன. சமீபத்திய சில மாதங்களில் தானியங்களுக்கான வேளாண் மூலப்பொருள் விலைக் குறியீடுகள் தளர்ந்துள்ளன; உலகளவில் மக்காச்சோளம், கோதுமை, அரிசி ஆகியவற்றின் விலைகள் முந்தைய ஆண்டைவிடக் குறைந்திருந்தன. இருப்பினும், பல நாடுகளில் உள்நாட்டு உணவுப் பொருள் விலையேற்றம் அதிகமாகவே உள்ளது. 161 நாடுகளை உள்ளடக்கிய உலக வங்கியின் ஆய்வில், சுமார் 60 சதவீத நாடுகளில் உணவுப் பொருள் விலையேற்றம் ஒட்டுமொத்தப் பணவீக்கத்தைவிட அதிகமாக இருந்தது. உயர் வருமானம் கொண்ட நாடுகளிலும்கூட பல நாடுகள் உணவுச் செலவு அழுத்தத்தைத் தொடர்ந்து எதிர்கொண்டன. உலகச் சந்தை மூலப்பொருள் விலைகளுக்கும் குடும்பங்கள் சில்லறைக் கடைகளில் செலுத்தும் விலைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டுக்கு, போக்குவரத்துச் செலவுகள், உள்ளூர் விநியோகப் பிரச்சினைகள், நாணய மாற்றங்கள், மொத்த விலைக் குறைப்பு கடை அலமாரிகளைச் சென்றடைய எடுக்கும் காலம் ஆகியவை காரணமாகின்றன.

ஆரோக்கியமும் கற்றலும் ஆபத்தில்

குழந்தைப் பருவ உணவுப் பாதுகாப்பின்மை நீண்டகால உடல்நலப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. ஜப்பானில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளில், பொது உதவி பெறும் ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளிடம் சுவாசம் மற்றும் தோல் தொடர்பான பிரச்சினைகள், மோசமான பல் ஆரோக்கியம் உள்ளிட்ட நீடித்த உடல்நலப் பிரச்சினைகள் அதிகமாகக் காணப்பட்டன. உணவின் தரமும் வழக்கமான தடுப்புச் சிகிச்சை கிடைப்பதும் இதற்குக் காரணமாகின்றன. குறைந்த வரவு செலவுத் திட்டம், புதிய காய்கறி மற்றும் பழங்கள், புரத உணவு ஆகியவற்றை வாங்குவதைக் குறைக்கச் செய்யலாம். பல் மருத்துவச் சந்திப்புகளும் பிற தடுப்புச் சேவைகளும் தாமதமாகலாம். இதனால் ஏற்படும் உடல்நலப் பிரச்சினைகள் பள்ளி வருகையையும் குடும்ப மன அழுத்தத்தையும் மேலும் பாதிக்கின்றன.

ஊட்டச்சத்து கற்றலையும் வடிவமைக்கிறது. நம்பகமான காலை உணவும் சமச்சீரான மதிய உணவும் பள்ளி நாள் முழுவதும் கவனம், நடத்தை, சுறுசுறுப்பு ஆகியவற்றை மேம்படுத்துவதை ஜப்பான் முழுவதும் உள்ள ஆசிரியர்கள் காண்கின்றனர். பள்ளி உணவுத் திட்டங்கள் குறித்த ஆதாரங்கள், தேவையான இடங்களில் குடற்புழு நீக்கம் அல்லது நுண்ணூட்டச் சத்து மாத்திரைகள் போன்ற எளிய சுகாதார நடவடிக்கைகளுடன் வழக்கமான உணவு வழங்கப்படும்போது கற்றல் முடிவுகளும் வருகையும் உயர்வதைக் காட்டுகின்றன. சத்துக் குறைந்த மலிவான சிற்றுண்டிகளுக்கும் பானங்களுக்கும் அதிகம் ஆளாகக்கூடிய இளம் பருவத்தினருக்கு, ஆரோக்கியமான உணவு தொடர்ந்து கிடைப்பது நல்ல பழக்கங்களை வலுப்படுத்தி நீண்டகால ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கும்.

குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைத் தாண்டிய பரந்த நிலவரம்

இந்த நெருக்கடி மிக ஏழ்மையான குடும்பங்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. டோக்கியோ அறிவியல் நிறுவனத்தின் பெரிய அளவிலான தேசிய ஆய்வில், தரப்படுத்தப்பட்ட கேள்விகளின் அடிப்படையில் பதிலளித்தவர்களில் 43.8 சதவீதத்தினர் உணவுப் பாதுகாப்பு நெருக்கடி பிரிவில் இடம்பெற்றனர். உணவை வாங்க முடியாததால் உடல் எடை குறைந்ததாகவோ, ஒரு நாள் முழுவதும் சாப்பிடாமல் இருந்ததாகவோ பலர் தெரிவித்தனர். குறைந்த வருமானக் குடும்பங்கள், இளைஞர்கள், கிராமப்புறங்களில் வசிப்பவர்கள் ஆகியோரிடையே இந்தச் சுமை அதிகமாக இருந்தது; சில பிராந்தியங்களில் இதைவிட அதிக விகிதங்கள் பதிவாகின. உணவு நெருக்கடியை எதிர்கொண்டவர்கள் அசாதாரண வானிலையால் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டதாகவும் அதிகம் தெரிவித்தனர். காலநிலை அழுத்தமும் உணவுப் பாதுகாப்பின்மையும் ஒன்றையொன்று தீவிரப்படுத்தக்கூடும் என்றும், பாதிப்புக்குள்ளாகும் சமூகங்கள் இரண்டையும் வலுவாக உணர்வதாகவும் இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

விவாதிக்கப்படும் கொள்கை நடவடிக்கைகள்

குடும்பங்களின் கோரிக்கைகள் தெளிவாக உள்ளன. உடனடியாக வாங்கக்கூடிய விலை மலிவான உணவும், பள்ளி மூடப்படும் காலத்தில் வீடுகளைச் சென்றடையும் நம்பகமான ஆதரவும் அவர்களுக்குத் தேவை. பொது உணவு உதவி, குடும்பங்கள் தங்களுக்குத் தேவையானவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து வாங்க உதவும் நேரடி ரொக்கப் பலன்கள், பள்ளி விடுமுறைக் காலத்தில் நம்பகமான உணவுப் பொருள் விநியோகம் ஆகியவை முன்னுரிமை பெற வேண்டிய வழிகளாகும். பள்ளி மதிய உணவுக்கான மானியங்களுக்கும், அத்தியாவசிய உணவுகள் மற்றும் அன்றாடத் தேவைகளுக்கான நுகர்வு வரிக் குறைப்புக்கும் குடும்பங்கள் ஆதரவு தெரிவித்தன.

பல நடைமுறை அணுகுமுறைகளை விரைவாகச் செயல்படுத்த முடியும். விடுமுறைக்கு முன் வீடுகளுக்குக் கொண்டு செல்லும் உணவுப் பொட்டலங்களை வழங்க, நகராட்சிகள் பள்ளிகளையும் உள்ளூர் உணவு வங்கிகளையும் இணைக்கலாம். குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களுக்கான பள்ளி மதிய உணவு மானியங்களை கல்வி வாரியங்கள் அதிகரிக்கலாம்; நீண்ட விடுமுறைகளில் சமூக உணவு நாட்களுக்கு நிதியளிக்கலாம். வெளிநாடுகளில் மனிதாபிமானத் திட்டங்களில் பயன்படுத்தப்படும் மளிகைப் பொருட்களுக்கான மின்னணு வவுச்சர்களை, தனியுரிமையைப் பாதுகாத்து இழிவுணர்வைக் குறைக்கும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளுடன் உள்நாட்டிலும் பயன்படுத்தலாம். ஊட்டச்சத்து நிலை மோசமடைவதற்கு முன்பே உதவி கிடைக்க, சுகாதார நிலையங்கள், குழந்தைப் பராமரிப்பு மையங்கள், சமூகப் பணியாளர்கள் வழியாக ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்களை முன்கூட்டியே அணுகுவதன் மதிப்பையும் ஆய்வு முடிவுகள் காட்டுகின்றன.

சர்வதேச அளவில் ஊட்டச்சத்து மற்றும் பள்ளி உணவுக்கு ஜப்பான் நீண்டகாலமாக ஆதரவளித்து வருகிறது; உலகளாவிய கூட்டாளர்கள் மூலம் அவசர உணவு உதவிக்கும் பள்ளி உணவுத் திட்டங்களுக்கும் துணைபுரிகிறது. அந்த அனுபவம் உள்நாட்டுச் செயல்பாட்டுக்கான வழிகாட்டியாக அமைகிறது. வெளிநாடுகளில் பயனளிக்கும் அதே கொள்கைகள் உள்நாட்டிலும் பொருந்தும்: சத்தான உணவு தொடர்ந்து கிடைப்பதை உறுதி செய்தல், பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல், எளிதாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய திட்டங்களை உருவாக்குதல். எது அதிகம் உதவுகிறது என்பதை ஆய்வில் பங்கேற்ற குடும்பங்கள் ஏற்கெனவே அடையாளம் காட்டியுள்ளன. குழந்தைகளின் பசியைக் குறைத்து கற்றல் தடையின்றித் தொடர உதவும் வழிகளைப் பரவலாக்குவதே இப்போது செய்ய வேண்டிய பணியாகும்.

சுருக்கமாக

• ஜப்பானில் குழந்தைகளைக் கொண்ட குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை உணவுப் பாதுகாப்பின்மையை எதிர்கொள்வதாக 7,856 குடும்பங்களிடம் ஜூன் மாதம் நடத்தப்பட்ட ஆய்வு தெரிவிக்கிறது
• ஆய்வில் பங்கேற்ற குடும்பங்களில் பெரும்பாலானவை ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்கள்; அவை ஏற்கெனவே உணவு உதவிக்கு விண்ணப்பித்திருந்தன
• பள்ளி மதிய உணவு கிடைக்காதபோது, மதிய உணவின் அளவு போதுமானதாக இல்லை அல்லது ஓரளவு போதுமானதாக இல்லை என்று 54.5 சதவீதத்தினர் கூறினர்; பள்ளி மதிய உணவு வழங்கப்படும்போது இந்த விகிதம் 7.7 சதவீதமாக இருந்தது
• மதிய உணவு போதுமானதாகவோ ஓரளவு போதுமானதாகவோ இருந்ததாகக் கூறியோரின் விகிதம் முந்தைய ஆண்டைவிட 12.3 புள்ளிகள் குறைந்து 38.8 சதவீதமானது; காலை மற்றும் இரவு உணவுகளிலும் இதேபோன்ற சரிவுகள் காணப்பட்டன
• விலையேற்றத்தால் பதிலளித்தவர்களில் 88.9 சதவீதத்தினரின் குழந்தைகளுக்கான உணவு பாதிக்கப்பட்டது
• குடும்பங்கள் அரிசி நுகர்வைக் குறைத்தன; 76.2 சதவீதத்தினர் அரிசியை முன்பைவிடக் குறைவாக உண்டனர். பள்ளி உணவைத் தவிர்த்து, 65.4 சதவீதத்தினர் இறைச்சி அல்லது மீன் உட்கொள்வதைக் குறைத்தனர்
• முக்கிய ஆதரவுக் கோரிக்கைகளில் வழக்கமான உணவு வழங்கல், உணவு வங்கிகள், சமூக உணவுத் திட்டங்கள், மதிய உணவு மானியங்கள், பள்ளி விடுமுறையில் உணவுப் பொருள் விநியோகம், அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான நுகர்வு வரிக் குறைப்பு ஆகியவை அடங்கும்
• பொது உதவி பெறும் குழந்தைகள் குறித்த ஆய்வுகளில், ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்களின் குழந்தைகளுக்கு நீடித்த உடல்நலப் பிரச்சினைகள் அதிகம் இருப்பது தெரியவந்துள்ளது
• குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களைத் தாண்டியும், ஒரு தேசிய ஆய்வில் பெரியவர்களில் 43.8 சதவீதத்தினர் உணவுப் பாதுகாப்பு நெருக்கடி பிரிவில் இடம்பெற்றனர்; இது பரந்த அளவிலான நிதி நெருக்கடியைக் காட்டுகிறது
• பொது உணவு உதவி, நேரடி ரொக்கப் பலன்கள், விடுமுறைக் காலங்களில் விரிவுபடுத்தப்பட்ட பள்ளி உணவு ஆதரவு, உணவு வங்கிகளுடனான கூட்டாண்மை ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டவை கொள்கை நடவடிக்கைகள்