யாசுகுனியில் ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளைப் பிரிக்க ஹயாஷி முன்வைத்த யோசனை தேசிய அளவில் விவாதத்தைக் கிளப்பியது

புதிய யோசனை பழைய காயத்தை மீண்டும் திறந்தது எப்படி

ஜப்பானின் ஆளும் கட்சித் தலைமைப் போட்டி, வழக்கமான கொள்கை விவாதங்களைத் தாண்டிச் சென்றது. அமைச்சரவையின் தலைமைச் செயலர் யோஷிமாசா ஹயாஷி சர்ச்சைக்குரிய யோசனை ஒன்றை முன்வைத்தார். டோக்கியோவில் உள்ள யாசுகுனி ஜின்ஜாவில் வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்படும் ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளை, அங்கு நினைவுகூரப்படும் பிற போரில் உயிரிழந்தவர்களிடமிருந்து பிரிக்கலாம் என்று அவர் பரிந்துரைத்தார். லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சியில் ஆதரவு திரட்டியபோது தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் அவர் தெரிவித்த இந்தக் கருத்து, ஜப்பான் தனது போர்களை எவ்வாறு நினைவுகூர்கிறது, நாட்டின் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய நினைவிடத்தில் யார் அஞ்சலி செலுத்தலாம் என்ற கேள்வியின் மையத்தைத் தொட்டது.

யாசுகுனி டோக்கியோவின் சியோதா வார்டில் அமைந்துள்ளது. 1945-க்கு முன்பு அரசின் போர்க்கால அணிதிரட்டலுடன் அது நெருக்கமாகத் தொடர்புபட்டிருந்தது. இன்று, 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி முதல் பசிபிக் போர் வரையிலான மோதல்களில் உயிரிழந்த சுமார் 24.7 லட்சம் பேர், அங்கு போரில் உயிரிழந்தவர்களின் ஆன்மாக்களாகப் போற்றப்படுகின்றனர். அவர்களில் ராணுவ வீரர்கள், பொதுமக்கள் பணியாளர்கள், செவிலியர்கள், மாணவர்கள் மட்டுமின்றி, கொரியாவும் தைவானும் ஜப்பானிய ஆட்சியின் கீழ் இருந்தபோது கட்டாய ராணுவப் பணிக்கு அமர்த்தப்பட்டவர்களும் அடங்குவர். பல குடும்பங்களுக்கு, இந்த நினைவிடத்துக்குச் செல்வது தனிப்பட்ட நினைவுகூரல் நிகழ்வாகும். ஆசியாவின் பலருக்கு, அது வலிமிகுந்த கடந்தகாலத்தின் அடையாளம்.

அரசின் முதன்மைப் பேச்சாளரும் தற்போது தலைமைப் பதவிக்குப் போட்டியிடுபவருமான ஹயாஷி, அனைவரையும் உள்ளடக்குவதும் கண்ணியமும் என்ற கோணத்தில் தனது யோசனையை முன்வைத்தார். நீண்டகாலமாக யாசுகுனிக்குச் செல்லாத ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தினர் உட்பட, எவரும் மனநெருடல் இன்றி துக்கம் அனுசரிக்க அரசியல் இடமளிக்க வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார்.

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தினர் உட்பட அனைவரும் மனநெருடல் இன்றி கைகூப்பி வணங்கக்கூடிய சூழலை உருவாக்குவது அரசியலின் பொறுப்புகளில் ஒன்றாகும்.

அவரது அழைப்பு உணர்வுபூர்வமான விவாதத்தைத் தூண்டியது. போரில் மிகுந்த பொறுப்புடையவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்களைப் பிற போரில் உயிரிழந்தவர்களுடன் சேர்த்து வழிபாட்டுக்குரியவர்களாக்கியது குறித்து பேரரசர் ஹிரோஹிட்டோ ஆழ்ந்த மனநெருடல் கொண்டிருந்ததாக, முன்னாள் ஏகாதிபத்தியக் குடும்ப விவகார அமைப்புத் தலைவரின் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. 1975 நவம்பருக்குப் பிறகு அவர் யாசுகுனிக்குச் செல்வதை நிறுத்தினார். அதன் பிறகு பதவியில் இருந்த எந்தப் பேரரசரும் அங்கு செல்லவில்லை. 1985-ல் பிரதமர் யசுஹிரோ நகசோனே அதிகாரபூர்வமாகச் சென்றது தொடங்கி, அரசியல்வாதிகளின் வருகைகள் உள்நாட்டில் வழக்குகளையும் சீனா, தென் கொரியாவுடனான பதற்றத்தையும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படுத்தியுள்ளன.

ஜப்பானிலும் வெளிநாடுகளிலும் யாசுகுனி ஏன் முக்கியம்

1869-ல் நிறுவப்பட்ட யாசுகுனி, அரசுக்காக உயிரிழந்தவர்களைப் போற்றும் ஷின்டோ வழிபாட்டுத்தலமாகும். 1945-க்கு முன்பு, விசுவாசத்தையும் தியாகத்தையும் புனிதமாக்கிய அரசின் ஷின்டோ அமைப்பின் மையமாக அது இருந்தது. போருக்குப் பிறகு, இந்த வழிபாட்டுத்தலம் தனியார் மத நிறுவனமாக மாறியது. அதன் வளாகத்தில் உள்ள யூஷுகான் போர் அருங்காட்சியகத்தின் காட்சிகள், ஜப்பானை ஆசியாவின் விடுதலையாளராகச் சித்தரித்து, அட்டூழியங்களைக் குறைத்துக் காட்டுவதாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளன. அரசியல்வாதிகளின் வருகை குறித்த சர்ச்சையை அந்தக் கண்ணோட்டம் மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறது.

வெவ்வேறு தரப்பினருக்கு இந்த வழிபாட்டுத்தலம் வெவ்வேறு பொருளைக் கொண்டுள்ளது. அங்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள உறவினர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தப் பல ஜப்பானியர்கள் செல்கின்றனர். போரில் உயிரிழந்தவர்களைப் போற்றுவதற்கும், அந்த நினைவுகூரலைப் போர்க்காலக் கொள்கைகளிலிருந்து தனித்துப் பார்ப்பதற்கும் தலைவர்களுக்கு உரிமை இருக்க வேண்டும் எனப் பழமைவாதச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் கூறுகின்றனர். யாசுகுனி தேசியவாதத்துக்கும் வரலாற்றைத் திரித்துக் காட்டுவதற்குமான அடையாளம் என்று விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். ஜப்பானிய ராணுவ விரிவாக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளில் இந்தக் கருத்து வலுவாக எதிரொலிக்கிறது.

அங்கு வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்படுபவர்களில், போர்க்காலப் பிரதமர் ஹிடேகி டோஜோ உள்ளிட்ட இரண்டாம் உலகப் போரின் 14 ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளும், நேச நாட்டுத் தீர்ப்பாயங்களால் போர்க்குற்றங்களுக்குத் தண்டிக்கப்பட்ட மேலும் 1,000-க்கும் மேற்பட்டவர்களும் அடங்குவர். சாதாரண ராணுவ வீரர்களும் தண்டிக்கப்பட்ட தலைவர்களும் ஒரே பட்டியலில் இடம்பெற்றிருப்பதே இந்தச் சர்ச்சையின் மையமாகவும், முக்கியப் பிரமுகர்கள் அங்கு சென்று வணங்கும்போது எழும் தூதரக எதிர்வினைகளுக்குக் காரணமாகவும் உள்ளது.

யாசுகுனியில் யார் வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்படுகின்றனர்

யாசுகுனியின் பதிவேட்டில் ராணுவத்தினரும், ராணுவத்தில் பணியாற்றிய பொதுமக்களும், அணிதிரட்டப்பட்ட செவிலியர்களும், தொழிற்சாலை வான்வழித் தாக்குதல்களின்போதோ சீருடையில் பணியாற்றியபோதோ உயிரிழந்த மாணவர்களும் இடம்பெற்றுள்ளனர். அப்போது ஜப்பானியப் பேரரசின் பகுதிகளாக இருந்த கொரியா, தைவான் ஆகிய இடங்களிலிருந்து கட்டாய ராணுவப் பணிக்கு அமர்த்தப்பட்டவர்களும் அதில் உள்ளனர். அவர்களின் பெயர்கள் ‘ரெய்ஜிபோ’ எனப்படும் ஆன்மாக்களின் பதிவேட்டில் எழுதப்படுகின்றன. சடங்குகள் மூலம் அவர்கள் அனைவரும் ‘எய்ரேய்’ எனப்படும் போரில் உயிரிழந்த வீர ஆன்மாக்களாகக் கூட்டாகப் போற்றப்படுகின்றனர். சம்பந்தப்பட்ட நபரின் அல்லது குடும்பத்தினரின் ஒப்புதல் இதற்குத் தேவையில்லை. ஜப்பானிலும் வெளிநாடுகளிலும் துயருறும் சில குடும்பத்தினருக்கு இந்த நடைமுறை நீண்டகாலமாக மனவேதனையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளும் 1978-ஆம் ஆண்டு முடிவும்

1952-ல் நேச நாடுகளின் ஆக்கிரமிப்பு முடிவடைந்த பிறகு, போரில் உயிரிழந்தவர்கள் குறித்த தகவல்களை வழங்க சுகாதாரம் மற்றும் நலத்துறை அமைச்சகம் யாசுகுனியுடன் இணைந்து செயல்பட்டது. 1959-ஆம் ஆண்டுக்குள், போர்க்குற்றவாளிகளைத் தவிர்த்து இரண்டாம் உலகப் போரில் உயிரிழந்தவர்களில் பெரும்பாலானோரை வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றும் பணி பெருமளவில் நிறைவடைந்தது. அரசுக்கும் மதத்துக்கும் இடையிலான அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவினையைச் சுற்றி எதிர்ப்பு எழுவதைத் தவிர்க்க, ‘பி வகுப்பு’, ‘சி வகுப்பு’ குற்றங்களுக்குத் தண்டிக்கப்பட்டவர்களை 1959-ல் இருந்து யாசுகுனி அமைதியாகப் பட்டியலில் சேர்க்கத் தொடங்கியது. மிகவும் உணர்வுபூர்வமான நடவடிக்கை அதற்குப் பின்னரே எடுக்கப்பட்டது. தலைமை மதகுரு மாறிய சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு, 1978-ல் தனிப்பட்ட சடங்கில் 14 ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளும் வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்பட்டனர். டோக்கியோ விசாரணைத் தீர்ப்புகளைப் புதிய தலைமை மதகுரு நிராகரித்து, போரைத் திட்டமிட்டு நடத்துவதற்குப் பொறுப்பானவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்களையும் சேர்க்க முடிவுசெய்தார்.

1979-ல் இந்த நடவடிக்கை வெளிச்சத்துக்கு வந்தபோது விவாதம் தீவிரமடைந்தது. 1985-ல் பிரதமர் நகசோனே அதிகாரபூர்வமாகச் சென்றபோது அது பெரும் சர்ச்சையாக வெடித்தது. 2001 முதல் 2006 வரை பிரதமர் ஜுனிசிரோ கொய்சுமி ஆண்டுதோறும் அஞ்சலி செலுத்தினார். இதனால் பெய்ஜிங், சியோலுடனான உறவுகள் பாதிக்கப்பட்டன. பின்னர் வந்த பிரதமர்கள், உணர்வுபூர்வமான நாட்களில் நேரில் செல்வதைத் தவிர்த்து, சடங்கு காணிக்கைகளை அனுப்புவதன் மூலம் நடுநிலையான அணுகுமுறையைக் கையாள முயன்றனர்.

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தின் நிலைப்பாடு பொதுமக்களின் பார்வையைத் தொடர்ந்து வடிவமைக்கிறது. பேரரசர் ஹிரோஹிட்டோ 1975-க்குப் பிறகு மீண்டும் அங்கு செல்லவில்லை. அவரது மகனான பேரரசர் அகிஹிட்டோ, தனது ஆட்சிக் காலத்தில் அங்கு செல்லவில்லை. பேரரசர் நருஹிட்டோவும் அங்கு சென்றதில்லை. அவர்களின் விலகல், யாசுகுனியின் தற்போதைய பதிவேட்டில் இடம்பெற்றுள்ளவர்கள் தொடர்பாக அரச குடும்பத்தினர் செலுத்தும் அஞ்சலி ஏன் அரசியல் சிக்கலாகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஷின்டோ மரபின்படி பெயர்களை நீக்க முடியுமா

ஒரு ஆன்மா வழிபாட்டுக்குரியதாகப் போற்றப்பட்டுவிட்டால் அதை நீக்க முடியாது என்று யாசுகுனியின் நிர்வாகம் கூறுகிறது. யாசுகுனியின் கோட்பாட்டின்படி, வழிபாட்டுக்குரியவராக்குவது புனிதமானதும் நிரந்தரமானதுமான செயலாகும். யாரைச் சேர்ப்பது என்பதை மதகுருமார்களே தீர்மானிப்பர்; அது மத நிறுவனத்தின் உள்விவகாரமாகக் கருதப்படுகிறது. இதனால் ‘ஏ வகுப்பு’ பெயர்களை நீக்க அல்லது தனியாகப் பிரிக்க முன்வைக்கப்பட்ட யோசனைகளை யாசுகுனி தொடர்ந்து நிராகரித்துள்ளது.

அரசுக்கும் மதத்துக்கும் இடையே ஜப்பானிய அரசியலமைப்புச் சட்டம் தெளிவான எல்லையை வகுக்கிறது. அரசாங்கம் மதச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவதை 20-வது பிரிவு தடை செய்கிறது. மத அமைப்புகளுக்கு அரசு மானியம் வழங்குவதை 89-வது பிரிவு தடுக்கிறது. யாசுகுனியில் சடங்குகளுக்காக அரசுப் பணம் செலவிடுவது இந்த வரம்புகளை மீறுவதாக நீதிமன்றங்கள் தீர்ப்பளித்துள்ளன. தனிப்பட்ட அரசியல்வாதிகளின் வருகைகளை எதிர்த்த வழக்குகளில் மாறுபட்ட முடிவுகள் வந்துள்ளன; பெரும்பாலும் அந்த வருகை அதிகாரபூர்வமானதா அல்லது தனிப்பட்டதா என்பதே தீர்ப்பைத் தீர்மானித்துள்ளது. எனினும் ஒரு சட்டநிலை மாறாததாக உள்ளது: தனியார் மத நிறுவனம் ஒன்றின் கோட்பாட்டையோ பதிவேட்டையோ மாற்றுமாறு அரசாங்கம் உத்தரவிட முடியாது.

குடும்பத்தினரும் வெளியில் இருந்து மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முயன்றுள்ளனர். யாசுகுனியின் பதிவேட்டில் 21,000-க்கும் மேற்பட்ட கொரியர்கள் உள்ளனர். அவர்களில் பலர் காலனிய ஆட்சியின்போது கட்டாயமாகப் பணியமர்த்தப்பட்டவர்கள்; பல சந்தர்ப்பங்களில் அவர்களது குடும்பத்தினருடன் கலந்தாலோசிக்கப்படவில்லை. பெயர்களை நீக்கக் கோரி கொரிய உறவினர்கள் தொடர்ந்த வழக்குகள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளன. காலவரம்புகளைச் சுட்டிக்காட்டிய உச்ச நீதிமன்றத்தின் அண்மையத் தீர்ப்பு, போருக்கு வழிகாட்டியதாகக் குற்றவாளிகளாகத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டவர்களுடன் தங்கள் உறவினர்களும் சேர்த்து வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்படுவதை விரும்பாத சந்ததியினரின் வேதனையை மேலும் அதிகரித்துள்ளது.

எல்டிபி கட்சிக்கும் பிரதமருக்கும் உள்ள அரசியல் சவால்

லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சிக்குள், யாசுகுனி குறித்த கருத்துகள் போர் நினைவுகூரல் மற்றும் தூதரகக் கொள்கை தொடர்பான பரந்த பிளவைப் பிரதிபலிக்கின்றன. பழமைவாதச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு ஆதரவான செல்வாக்குமிக்க அமைப்பான ஜப்பான் போர் துயருற்ற குடும்பங்கள் சங்கம், யாசுகுனியின் பங்கை ஆதரித்து, எந்தப் பெயரையும் நீக்குவதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறது. பதிவேட்டை மாற்றுவது டோக்கியோ விசாரணைகளை ஏற்றுக்கொண்டதாகிவிடும் என்றும், வெளிநாட்டு அழுத்தத்துக்கு வழிவகுக்கும் என்றும் பல பழமைவாதிகள் வாதிடுகின்றனர். சீனா, தென் கொரியாவுடனான உறவுகளைக் கருத்தில் கொள்ளும் மிதவாதிகள், பழைய பகையை மீண்டும் தூண்டாமல் போரில் உயிரிழந்தவர்களைப் போற்றுவதற்கான வழியைத் தேடுகின்றனர்.

தவறான நடவடிக்கைகளுக்கான விலையை கடந்தகால அனுபவங்கள் காட்டுகின்றன. நகசோனே 1985-ல் சென்றது ஆசியா முழுவதும் கடும் விமர்சனப் புயலை ஏற்படுத்தியது. கொய்சுமியின் தொடர்ச்சியான யாத்திரைகள், சீனாவுடனான உறவில் பல ஆண்டுகள் குளிர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. 2013-ல் பிரதமர் ஷின்சோ அபே ஒருமுறை அங்கு சென்றார்; இதனால் பெய்ஜிங், சியோலில் கோபம் எழுந்ததுடன், அமெரிக்காவும் ஏமாற்றத்தைத் தெரிவித்தது. உள்நாட்டு எதிர்பார்ப்புகளையும் வெளிநாட்டு உறவுகளையும் சமநிலைப்படுத்தும் நோக்கில், அண்மைக்காலத் தலைவர்கள் நேரில் செல்வதைத் தவிர்த்து சடங்கு காணிக்கைகளை அனுப்புவதையே விரும்பியுள்ளனர்.

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தினர் மீண்டும் யாசுகுனியில் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புவோரையும், பிராந்தியப் பதற்றத்தைத் தணிக்க விரும்புவோரையும் ஹயாஷியின் யோசனை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் அந்த யோசனையை அரசுக் கொள்கையாக மாற்றுவது கடினம். வழிபாட்டுக்குரியவராக்குவது நிரந்தரமானது என்பதில் யாசுகுனி உறுதியாக உள்ளது; அரசியலமைப்புச் சட்ட வரம்புகளும் அரசின் தலையீட்டைத் தடுக்கின்றன. யாசுகுனியின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் ‘ஏ வகுப்பு’ பெயர்களை நடைமுறையில் பிரிப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகக் குறைவு.

பிராந்திய எதிர்வினைகளும் புதிய பதற்றமும்

குறிப்பாக ஜப்பான் சரணடைந்ததன் ஆண்டு நிறைவான ஆகஸ்ட் 15-ஐச் சுற்றிய காலத்தில், யாசுகுனியில் நடைபெறும் செயல்பாடுகளைச் சீனாவும் தென் கொரியாவும் உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்கின்றன. இந்த ஆண்டு வசந்தகாலத் திருவிழாவின்போது, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் டஜன் கணக்கானோர் அங்கு சென்றதுடன், பிரதமரும் சடங்கு காணிக்கை ஒன்றை அனுப்பினார். இதையடுத்து இரு நாடுகளும் முறையான எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தன. டோக்கியோவில் உள்ள சீனத் தூதரகம் இந்தச் செயல்களைக் கடுமையாகக் கண்டித்து அறிக்கை வெளியிட்டது.

இந்த நடவடிக்கைகள் வரலாற்று நீதியை அப்பட்டமாக அவமதிக்கின்றன. வரலாற்றுப் பிரச்சினைகள் தொடர்பாக ஜப்பானிய அரசாங்கம் கொண்டுள்ள தவறான அணுகுமுறையை அவை வெளிப்படுத்துகின்றன.

சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் காணிக்கைகளுக்கும் குழு வருகைகளுக்கும் தென் கொரிய வெளியுறவு அமைச்சகம் ஆழ்ந்த வருத்தம் தெரிவித்தது; இத்தகைய செயல்கள் நம்பிக்கையைச் சீர்குலைப்பதாகக் கூறியது. 1910 முதல் 1945 வரையிலான காலனிய ஆட்சியிலிருந்து நீடிக்கும் மனக்குறைகளின் மையத்தில் இந்த நினைவிடம் இருப்பதையே இந்த எதிர்வினைகள் பிரதிபலிக்கின்றன.

ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதி நடைபெற்ற போரில் உயிரிழந்தவர்களுக்கான தேசிய நினைவு நிகழ்ச்சியில், ஜப்பான் பேரரசர் நருஹிட்டோ நினைவுகூரலையும் அமைதியையும் வலியுறுத்தும் செய்தியைத் தெரிவித்தார்.

போரின்போதும் அதற்குப் பிறகும் மக்கள் அனுபவித்த துயரங்களின் கதைகளை நாம் தொடர்ந்து அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தி, எதிர்காலத்தில் அமைதியையும் மக்களின் நலனையும் ஒருமித்த மனதுடன் நாடிச் செல்வோம் என்பது எனது உளமார்ந்த விருப்பம்.

சில நேரங்களில் பதற்றம் நினைவிட வளாகத்திலும் வெளிப்படுகிறது. அண்மைய ஆண்டுகளில், சுவர் எழுத்துகள் மற்றும் கல் தூண்களுக்குச் சேதம் விளைவித்தல் உள்ளிட்ட நாசவேலைகள் அங்கு நடந்துள்ளன. ஒரு சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து சந்தேக நபர் ஒருவரை காவல்துறை கைது செய்தது. பக்தியுடன் அஞ்சலி செலுத்துவோரையும் கோபமடைந்தோரையும் ஈர்க்கும் இடமாக யாசுகுனி தொடர்ந்து இருப்பதை இந்தச் சம்பவங்கள் காட்டுகின்றன.

நினைவுகூரலுக்கான மாற்று வழிகளும் வாய்ப்புகளும்

மதத்துடனான தொடர்புகள் இன்றி தேசியத் தலைவர்கள் துக்கம் அனுசரிக்கக்கூடிய மதச்சார்பற்ற நினைவிடம் பற்றிய விவாதம், கொள்கை ஆலோசனைகளில் தொடர்ந்து இடம்பெறுகிறது. ஏகாதிபத்திய அரண்மனைக்கு அருகில் அடையாளம் தெரியாத போரில் உயிரிழந்தவர்களைப் போற்றும் அரசின் சிதோரிகஃபுச்சி தேசியக் கல்லறையை விரிவுபடுத்துவது ஒரு யோசனை. அரசின் நினைவு நிகழ்ச்சிகளையும் வெளிநாட்டு முக்கியப் பிரமுகர்களையும் வரவேற்கக்கூடிய புதிய மதச்சார்பற்ற நினைவிடத்தை அமைப்பது மற்றொரு யோசனை.

இந்தத் திட்டங்கள் போதிய வேகம் பெறவில்லை. யாசுகுனியை ஆதரிப்பவர்கள், குடும்பங்கள் தலைமுறைகளாக அங்கு பிரார்த்தனை செய்து வந்துள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதற்குப் பதிலாக அமைக்கப்படும் இடம் அவர்களின் ஆன்மிகத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யாது என்றும் அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். பிராந்திய உணர்வுகளைப் பாதிக்காமலும் அரசியலமைப்புச் சட்ட வரம்புகளைச் சோதிக்காமலும் தலைவர்கள் அஞ்சலி செலுத்துவதற்கு மதச்சார்பற்ற இடமே நடைமுறைக்கு உகந்த வழி என்று எதிர்ப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

இந்தப் பின்னணியில், ஹயாஷியின் யோசனை கட்டமைப்பு ரீதியான தடையை எதிர்கொள்கிறது. யாசுகுனியின் பதிவேட்டை மாற்றுமாறு அரசாங்கத்தால் கட்டாயப்படுத்த முடியாது. அந்த வழிபாட்டுத்தலமே ஓர் உள்நாட்டு ஏற்பாட்டுக்கு ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டால், அதற்கு வெளியே தேசிய மதச்சார்பற்ற நினைவுகூரல் முறைகளை வலுப்படுத்துவதும், ஆசியா முழுவதும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அனுபவித்த துயரத்தை அங்கீகரிக்கும் போர்க் கல்வியையும் தூதரக அணுகுமுறையையும் தொடர்வதுமே நடைமுறைக்கு ஏற்ற வழியாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• அமைச்சரவையின் தலைமைச் செயலர் யோஷிமாசா ஹயாஷி, மனநெருடல் இன்றி துக்கம் அனுசரிக்க வழிவகுக்கும் வகையில், யாசுகுனியில் வழிபாட்டுக்குரியவர்களாகப் போற்றப்படும் மற்றவர்களிடமிருந்து ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளைப் பிரிக்கலாம் எனப் பரிந்துரைத்தார்.
• யாசுகுனியில் சுமார் 24.7 லட்சம் பேர் போற்றப்படுகின்றனர். அவர்களில் 14 ‘ஏ வகுப்பு’ போர்க்குற்றவாளிகளும், போர்க்குற்றங்களுக்குத் தண்டிக்கப்பட்ட மேலும் 1,000-க்கும் மேற்பட்டவர்களும் அடங்குவர்.
• பேரரசர் ஹிரோஹிட்டோ 1975-க்குப் பிறகு அங்கு செல்வதை நிறுத்தினார். 1978-ல் ‘ஏ வகுப்பு’ தலைவர்கள் வழிபாட்டுக்குரியவர்களாக்கப்பட்டதிலிருந்து பதவியில் இருந்த எந்தப் பேரரசரும் அங்கு சென்றதில்லை.
• வழிபாட்டுக்குரியவராக்குவது புனிதமானதும் நிரந்தரமானதுமென யாசுகுனியின் மதகுருமார்கள் கூறுகின்றனர்; பெயர்களை நீக்க அல்லது பிரிக்க அவர்கள் மறுத்துள்ளனர்.
• மதச் செயல்பாடுகளில் அரசின் ஈடுபாட்டையும், மதச் சடங்குகளுக்கு அரசுப் பணம் வழங்குவதையும் ஜப்பானிய அரசியலமைப்புச் சட்டம் தடை செய்கிறது. இதனால் அரசின் தேர்வுகள் குறைகின்றன.
• கட்டாயப் பணிக்கு அமர்த்தப்பட்டவர்களின் கொரியச் சந்ததியினர் உட்பட குடும்பத்தினர் பெயர்களை நீக்கக் கோரி வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளனர்; ஆனால் நீதிமன்றங்கள் அவற்றைத் தள்ளுபடி செய்துள்ளன.
• கடந்தகாலப் பிரதமர்களின் வருகைகள் சீனா, தென் கொரியாவுடனான உறவுகளைப் பாதித்தன. பின்னர் வந்த தலைவர்கள் நேரில் செல்வதற்குப் பதிலாகச் சடங்கு காணிக்கைகளை அனுப்பினர்.
• காணிக்கைகளையும் வருகைகளையும் பெய்ஜிங்கும் சியோலும் தொடர்ந்து எதிர்த்து, அவை வரலாறு குறித்த தவறான நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துவதாகக் கூறுகின்றன.
• சிதோரிகஃபுச்சியை விரிவுபடுத்துவது உள்ளிட்ட மதச்சார்பற்ற தேசிய நினைவிடத் திட்டங்கள் முன்னேறவில்லை.
• ஹயாஷியின் யோசனை யாசுகுனியின் ஒப்புதலைச் சார்ந்துள்ளது. எனவே மதச்சார்பற்ற நினைவுகூரலை வலுப்படுத்துவதே நடைமுறைக்கு மிகவும் சாத்தியமான வழியாக உள்ளது.