ஜாவாவின் பிரம்மாண்டக் கடல் தடுப்புச்சுவர்: வெள்ளத்துக்கும் மாற்றத்துக்கும் இடையே சிக்கியுள்ள சமூகங்களுக்கான சூழலுக்கேற்ற பாதுகாப்பு

ஜாவாவின் கரையோரத்தில் எழும் புதிய சுவர்

மத்திய ஜாவாவின் வடக்குக் கடற்கரையில் உள்ள பெடோனோ கிராமத்தில் பல காலைப் பொழுதுகளில், திருமதி பங்கெஸ்துதி முழங்கால் அளவு கடல்நீரில் நின்றபடி சமைக்கிறார். பல ஆண்டுகளாகக் கடல் அலைகளால் ஏற்படும் வெள்ளம் அவரது வீட்டுக்குள் புகுந்து வருகிறது. செமராங் மற்றும் டெமாக் இடையே தற்போது உருவாகிவரும் 6.7 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள கட்டமைப்பால் நிவாரணம் கிடைக்கலாம் என்று அவர் நம்புகிறார். செமராங்-டெமாக் கடல் தடுப்புச்சுவர், சுங்கச்சாவடி நெடுஞ்சாலையாகவும் செயல்படுகிறது. அதன் கட்டுமானம் பாதியளவை எட்டியுள்ள நிலையில், 2026ஆம் ஆண்டுக்குள் பணிகள் முடிக்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தக் கரையோரப் பாதுகாப்பின் முதல் கட்டப் பகுதிகள் ஏற்கெனவே கலவையான எதிர்வினைகளைத் தூண்டியுள்ளன. கட்டுமானம் தொடங்கியதிலிருந்து தங்களது மீன்பிடி வருவாய் பெரிதும் குறைந்துவிட்டதாகச் சிறிய படகுகளில் மீன்பிடிப்பவர்கள் கூறுகின்றனர். வழக்கமாக வெள்ளத்தில் மூழ்கும் வீடுகளில் வசிக்கும் குடும்பங்களோ, தடுப்புச்சுவர் அமைப்பது காலம் கடந்த நடவடிக்கை என்கின்றனர். அவர்களது நகரமான செமராங், பல தசாப்தங்களாக நிலத்தடி நீர் அதிக அளவில் உறிஞ்சப்பட்டதால் தாழ்ந்துள்ள ஜாவாவின் வடக்குக் கரையோர நகரங்களில் ஒன்று. நிலம் தாழ்ந்து, கடல் மட்டம் உயரும்போது, வெள்ளம் மேலும் உள்நோக்கிப் பரவி நீண்ட நேரம் தேங்குகிறது.

இந்தோனேசியா இப்போது இதைவிடப் பெரிய நடவடிக்கைக்குத் தயாராகி வருகிறது. மேற்கில் பான்டென் முதல் கிழக்கு ஜாவாவில் உள்ள கிரெசிக் வரை, ஜாவாவின் வடக்குக் கரையோரத்தின் பெரும்பகுதியில் பிரம்மாண்டமான கடல் தடுப்புச்சுவரை அமைக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. இறுதி வடிவமைப்பைப் பொறுத்து, சுவரும் அதனுடன் தொடர்புடைய பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புகளும் சுமார் 500 முதல் 700 கிலோமீட்டர் வரை நீளமடையலாம்; சில முன்மொழிவுகளில் இது 900 கிலோமீட்டரை நெருங்குகிறது. இதற்கான செலவு பல பில்லியன் டாலர்களை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; மதிப்பீடுகள் 80 பில்லியன் டாலர் வரை செல்கின்றன. கட்டுமானப் பணிகள் 15 முதல் 20 ஆண்டுகள் வரை நடைபெறும். திட்டமிடல், நிதி மற்றும் கட்டுமானத்தைக் கண்காணிக்கவும், 1990களின் நடுப்பகுதி முதலே ஏதோவொரு வகையில் விவாதிக்கப்பட்டுவந்த பிராந்தியத் திட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கவும், வடக்கு ஜாவா கரையோரக் கடல் தடுப்புச்சுவர் ஆணையம் புதிதாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. அனைவருக்கும் ஒரே வடிவமைப்பு என்ற அணுகுமுறையைத் தவிர்ப்பதாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். ஜகார்த்தா, செமராங் போன்ற நகர்ப்புறப் பகுதிகளில் பொறியியல் அடிப்படையிலான தடுப்புகள், நீரேற்றிகள் மற்றும் போல்டர் அமைப்புகள் நிறுவப்படும். கிராமப்புறப் பகுதிகளில் தடுப்பணைகள், திட்டமிட்ட குடியிருப்பு இடமாற்றம் மற்றும் சதுப்புநிலக் காடுகளை மீட்டெடுத்தல் ஆகியவை இடம்பெறலாம்.

இந்தத் துணிச்சலான திட்டத்தின் பின்னால் ஒரு எளிய உண்மை உள்ளது. ஜாவாவின் வடக்குக் கரையோரம் மக்கள் நெருக்கம் மிகுந்த பொருளாதார வழித்தடமாகும். கரையோரத்துக்கு அருகில் ஏறத்தாழ 5 கோடி பேர் வசிக்கின்றனர். அத்துடன், டஜன் கணக்கான தொழிற்பேட்டைகள், துறைமுகங்கள் மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்து மையங்களும் உள்ளன. இந்த மக்கள் நெருக்கம், நடவடிக்கை எடுப்பதாலும் எடுக்காமல் இருப்பதாலும் ஏற்படும் விளைவுகளைப் பெரிதாக்குகிறது. மக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டுமா என்பதல்ல கேள்வி; சமூகங்கள், சூழலமைப்புகள் மற்றும் பொருளாதாரங்கள் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்குமாறு எப்படிப் பாதுகாப்பது என்பதே கேள்வி.

ஜாவா ஏன் தாழ்ந்து வெள்ளத்தில் மூழ்குகிறது?

ஜாவாவின் வடக்குக் கரையோரத்தில் நிகழ்வதை விஞ்ஞானிகள் பெரும்பாலும் இரட்டைத் தாக்கம் என விவரிக்கின்றனர். ஒரு புறம் உலகளாவிய கடல் மட்ட உயர்வு. 1990களின் தொடக்கத்திலிருந்து ஆண்டுக்கு சராசரியாக 4.3 மில்லிமீட்டர் உயர்வு ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், அண்மைய ஆண்டுகளில் இந்த வேகம் அதிகரித்துள்ளதாகவும் இந்தோனேசிய வானிலை, காலநிலை மற்றும் புவியியல் முகமை (BMKG) தெரிவித்துள்ளது. மறுபுறம் நிலம் தாழும் நிகழ்வு உள்ளது; இது கடல் மட்ட உயர்வைவிடப் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். ஜகார்த்தா, பெகலோங்கான், செமராங், டெமாக் போன்ற நகரங்களில் சில மாவட்டங்களில் ஆண்டுக்கு பல சென்டிமீட்டர் அளவுக்கு நிலம் தாழ்வதாக ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன; இது தற்போதைய உலகளாவிய கடல் மட்ட உயர்வைவிட குறைந்தது ஒன்பது மடங்கு வேகமானது. சில இடங்களில் கரையோரத்தில் ஒப்பீட்டளவிலான நீர்மட்டம் இரண்டு மீட்டர் வரை உயர்ந்துள்ளது.

நிலம் தாழ்வதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன. தொழிற்துறைகள், வணிக வளாகங்கள் மற்றும் நம்பகமான குழாய் வழி நீர் வசதியற்ற வீடுகள் தொடர்ந்து நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுவதே முக்கியக் காரணம். நீர்நிலைகளிலிருந்து நீர் மீண்டும் நிரம்பும் வேகத்தைவிட அதிக வேகத்தில் நீர் எடுக்கப்படும்போது, களிமண் மற்றும் மணல் அடுக்குகள் இறுகி, நிலப்பரப்பு தாழ்கிறது. கனமான கட்டடங்கள் மற்றும் சாலைகள் இப்பிரச்சினையை மேலும் மோசமாக்குகின்றன. வடக்குக் கரையோரப் பகுதிகளில் பலவும் மென்மையான வண்டல் மண் மீது அமைந்துள்ளன; அவை பாரத்தின் கீழ் இறுகுகின்றன. இதனுடன் அலை எழுச்சிகள், மழைக்காலத்தில் ஆறுகளில் பெருக்கெடுத்து ஓடும் நீர், புயல் அலைகள் ஆகியவையும் சேரும்போது, நீடித்த வெள்ளப்பெருக்குக்கான சூழல் உருவாகிறது.

கரையோரத்தின் சில பகுதிகளில் ஏற்கெனவே வெள்ளப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் உள்ளன. நீரைத் தடுத்து நிறுத்தி, பின்னர் தாழ் அலையின்போது கடலுக்குள் வெளியேற்றும் கரையோரத் தடுப்புகள், நீரேற்றிகள் மற்றும் போல்டர் அமைப்புகள் அவற்றில் அடங்கும். வடிகால் கால்வாய்கள் திறந்திருக்கும்போதும், நீரேற்றிகள் முறையாகப் பராமரிக்கப்படும்போதும், ஆறுகளில் நீர் வெளியேற வழி இருக்கும்போதும் மட்டுமே இந்த அமைப்புகள் செயல்படும். ஆற்றின் முகத்துவாரங்களில் வண்டல் படியும்போதோ, கட்டமைப்புகள் நீரோட்டத்தைத் தடுக்கும்போதோ, உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் வெள்ளம் அடிக்கடியும் அதிகச் சேதத்துடனும் ஏற்படலாம். எனவே, புதிய தடுப்புச்சுவரின் வடிவமைப்பு, கரையோரம் முழுவதிலும் ஆறுகள், ஈரநிலங்கள் மற்றும் கடல் ஆகியவை நீரையும் வண்டலையும் எவ்வாறு நகர்த்துகின்றன என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஜகார்த்தா வளைகுடா முதல் டெமாக் வரை: திட்டத்தின் விவரங்கள்

முன்மொழியப்பட்டுள்ள பிரம்மாண்டக் கடல் தடுப்புச்சுவர், ஒரு தசாப்தத்துக்கு முன்பு தொடங்கிய ஜகார்த்தா வளைகுடாவைச் சுற்றிய முந்தைய முயற்சிகளையும், அண்மைய செமராங்-டெமாக் தடுப்புச்சுவர் போன்ற திட்டங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஜகார்த்தா பகுதியின் கட்டுமானத்துக்கே எட்டு முதல் பத்து ஆண்டுகள் ஆகலாம்; இதற்கான செலவு 8 முதல் 10 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கிழக்கிலும் மேற்கிலும் உள்ள பகுதிகளுக்கு உள்ளூர் நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யப்படும் என அரசு கூறுகிறது. மக்கள் நெருக்கம் அல்லது சொத்து மதிப்பு அதிகமுள்ள பகுதிகளில் பொறியியல் அடிப்படையிலான கடல் தடுப்புச்சுவர்கள், அலை எழுச்சித் தடுப்புகள், கதவுகள், நீரேற்று நிலையங்கள் மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிகால் அமைப்புகள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. மக்கள் குறைவாக வசிக்கும் பகுதிகளில் வீடுகளையும் விவசாய நிலங்களையும் உள்நாட்டுப் பகுதிகளுக்கு மாற்றி, அலைகளின் ஆற்றலைக் குறைத்து வண்டலைப் பிடித்து இயற்கையாக நிலத்தை உருவாக்கும் சதுப்புநிலக் காடுகளை மீட்டெடுக்கலாம் என அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். சில பகுதிகளில், முக்கியமான மாவட்டங்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்காமல் இருக்க, கரையிலிருந்து உள்புறமாக அகன்ற மேடான தடுப்பணைகள் அமைக்கப்படும்.

திட்டத்தின் பரப்பையும் சிக்கல்களையும் நிர்வகிக்க, வடக்குக் கரையோரத் திட்டத்துக்குப் பொறுப்பான புதிய ஆணையத்தை அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ அமைத்தார். ஓய்வுபெற்ற துணை அட்மிரல் டிடிட் ஹெர்டியாவான் அஷாஃப் அந்த அமைப்புக்குத் தலைமை வகிக்க நியமிக்கப்பட்டார். மாகாணங்கள் மற்றும் அமைச்சகங்கள் இடையே திட்டங்கள், வரவு செலவுத் திட்டங்கள், கட்டுமானப் பணிகளை ஒருங்கிணைப்பதும், நிலைமைகள் மாறும்போது வடிவமைப்புகளைச் சரிசெய்வதும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள பொறுப்புகளில் அடங்கும். ஜகார்த்தாவுக்கான நீண்டகாலமாக விவாதிக்கப்பட்ட NCICD திட்டம் உள்ளிட்ட முந்தைய ஆய்வுகளை ஒருங்கிணைத்து, திட்டங்களை எந்த வரிசையில் செயல்படுத்துவது என்பதையும், ஒவ்வோர் இடத்திலும் பலன்களுக்கும் இழப்புகளுக்கும் இடையிலான சமநிலையையும் கணக்கில் கொள்ளும் ஒரு முழுமைத் திட்டத்தை உருவாக்க ஆணையம் திட்டமிட்டுள்ளது.

பல வழிகளில் நிதி திரட்டப்படும். பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகளை அரசு ஊக்குவித்துள்ளதுடன், ஆசியா மற்றும் ஐரோப்பாவில் உள்ள கூட்டாளர்களிடமிருந்தும் ஆர்வத்தை வரவேற்றுள்ளது. பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் செலவு, இயக்கம் மற்றும் பராமரிப்புக்கு ஆதரவளிக்கக்கூடிய வருவாய் ஈட்டும் சொத்துகள், நில மதிப்பு அதிகரிப்பால் கிடைக்கும் வருவாய் மற்றும் கூட்டாண்மைகளை ஒருங்கிணைக்கும் நிதி வடிவங்களை ஆராயுமாறு இந்தோனேசியாவின் அரச முதலீட்டு முகமைக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. முக்கியப் போக்குவரத்து மற்றும் தொழிற்துறை வழித்தடங்களையும் பாதுகாக்கும் காலநிலை மாற்றத்துக்கான தகவமைப்புத் திட்டமாகக் கடல் தடுப்புச்சுவரை தேசியத் திட்டம் முன்வைக்கிறது.

பாதுகாப்பும் வாழ்வாதாரமும் முக்கியம் என ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர்

கரையோரத்தில் வசிக்கும் மக்களைப் பாதுகாப்பது தார்மிகக் கடமையும் நடைமுறைப் பொறுப்பும் என மூத்த அதிகாரிகள் இந்தத் திட்டத்தை முன்வைக்கின்றனர். கடினமான உள்கட்டமைப்புகளால் பாதிப்புகள் ஏற்படுமா என்பதல்ல கேள்வி; எதுவும் செய்யாமல் இருந்தால் அல்லது மிகக் குறைவாகச் செய்தால், கோடிக்கணக்கான மக்கள் அன்றாடம் ஆபத்தை எதிர்கொள்ள நேரிடுமா என்பதே கேள்வி என அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். ஜாவாவின் வடக்குக் கரையோரத்தின் பெரும்பகுதியில் நெல் வயல்கள், மீன்வளர்ப்புக் குளங்கள் மற்றும் மீனவக் சமூகங்கள் இருப்பதால், உணவுப் பாதுகாப்பையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பிராந்திய வளர்ச்சிக்குப் பொறுப்பான ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் அகுஸ் ஹரிமுர்தி யுதோயோனோ, இந்தத் திட்டம் காலநிலை மாற்றத்துக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக்கொள்வதற்கும், கரையோரச் சமூகங்களைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதற்கும் மேற்கொள்ளப்படும் பரந்த தேசிய முயற்சியின் ஒரு பகுதி என்று கூறியுள்ளார். கடல் தடுப்புச்சுவரின் நோக்கத்தை விளக்கிய பிறகு, வெறும் கான்கிரீட்டைத் தாண்டிய காரணத்தையும் அவர் முன்வைத்தார்.