சுத்திகரிப்புத் திறன் பற்றாக்குறையும், செலவுமிக்க இறக்குமதிச் சார்பும் இந்தோனேசியாவுக்கு சவாலாக உள்ளன

எரிபொருளின் பெரும்பகுதியை இன்னும் இறக்குமதி செய்யும் உற்பத்தியாளர்

இந்தோனேசியாவில் கணிசமான ஹைட்ரோகார்பன் வளங்கள் இருந்தாலும், அந்நாட்டின் பொருளாதாரம் அன்றாடம் சார்ந்திருக்கும் எரிபொருளில் பெரும்பகுதியை அது இறக்குமதி செய்கிறது. நாளொன்றுக்கு சுமார் 600,000 பீப்பாய் கச்சா எண்ணெயை உற்பத்தி செய்யும் இந்தோனேசியாவில், உள்நாட்டு நுகர்வு நாளொன்றுக்கு சுமார் 1.6 மில்லியன் பீப்பாய்கள் ஆகும். இந்தப் பற்றாக்குறை, வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருட்களின் கலவையால் ஈடுசெய்யப்படுகிறது; இவற்றின் அளவு பெரும்பாலும் நாளொன்றுக்கு சுமார் 1 மில்லியன் பீப்பாய்கள் ஆகும். பழமையான சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் தேசியத் தேவையில் சுமார் 60 சதவீதத்தை மட்டுமே பூர்த்தி செய்கின்றன. இதனால் குடும்பங்களும் வணிகங்களும் சர்வதேச விலை ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு ஆளாகின்றன; எரிபொருள் மானியங்களால் அரசின் பட்ஜெட்டுக்கும் அழுத்தம் ஏற்படுகிறது.

இந்தோனேசியாவின் சுத்திகரிப்பு அமைப்பு பெரும்பாலும் 1970கள் முதல் 1990கள் வரையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்த ஆலைகள் பல கட்டங்களாக மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனாலும், வேகமாக அதிகரிக்கும் பெட்ரோல், டீசல், விமான எரிபொருள் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய மொத்தத் திறனும் தயாரிப்புத் தரமும் இன்னும் போதவில்லை. அதிக மதிப்புள்ள தயாரிப்புகளை அதிகபட்சமாகப் பெறும் சிக்கலான சுத்திகரிப்பு வசதிகள் தேவைக்கேற்ப வளரவில்லை. பழைய ஆலைகளில் தூய்மையான எரிபொருள் தரநிலைகளைப் பூர்த்தி செய்வதும் கடினமாக உள்ளது. ஜலசந்திக்கு அப்பால் அமைந்துள்ள உலகளாவிய சுத்திகரிப்பு மற்றும் வர்த்தக மையமான சிங்கப்பூரிலிருந்து வரும் இறக்குமதிகள் பல ஆண்டுகளாக இந்தப் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்துள்ளன.

சந்தையில் நெருக்கடி ஏற்படும்போது விநியோகப் பிரச்சினைகள் இன்னும் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. 2025 அக்டோபரில், ஷெல் மற்றும் பிபி உள்ளிட்ட தனியார் நிறுவனங்கள் பற்றாக்குறையைப் பதிவு செய்தன. தளவாடங்களும் தர விவரக்குறிப்புகளும் எவ்வளவு விரைவாக அழுத்தப் புள்ளிகளாக மாறக்கூடும் என்பதை இது நினைவூட்டியது. பெட்ரோலில் உள்ள எத்தனால் அளவு குறித்த கருத்து வேறுபாடுகளும், அரசுக்குச் சொந்தமான பெர்டாமினாவிடமிருந்து கொள்முதல் செய்வதும் விநியோகத்தைச் சிக்கலாக்கின. எரிபொருள் நிலையங்களில் எரிபொருள் தீர்ந்துபோகும்போதோ விலைகள் உயரும்போதோ குடும்பங்களும் சிறு வணிகங்களுமே முதலில் பாதிக்கப்படுகின்றன; மானியங்கள் அதிகரிக்கும்போது அதன் செலவை அரசுக் கருவூலம் ஏற்கிறது.

இந்தோனேசியா இந்த நிலைக்கு வந்தது எப்படி

1990களின் நடுப்பகுதிக்குப் பிறகு இந்தோனேசியாவில் புதிய பெரிய சுத்திகரிப்பு ஆலை எதுவும் செயல்பாட்டுக்கு வரவில்லை. சில திட்டங்கள் முன்மொழியப்பட்டு, தாமதமாகின அல்லது சுருக்கப்பட்டன. இதற்கிடையில், மக்கள்தொகைப் பெருக்கம், வாகன உரிமை அதிகரிப்பு, தொடர்ச்சியான தொழில்துறைச் செயல்பாடு ஆகியவற்றால் எரிபொருள் தேவை உயர்ந்தது. பழைய கட்டமைப்புக்கும் புதிய நுகர்வுப் போக்குகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளி விரிவடைந்தது. மானிய எரிபொருளைச் சார்ந்திருப்பதும் விலை நிர்ணயம் மற்றும் முதலீட்டு முடிவுகளைச் சிக்கலாக்குகிறது.

உற்பத்தி சரிவு, தேவை உயர்வு

முதிர்ந்த எண்ணெய் வயல்களின் உற்பத்தி குறைந்ததாலும் முதலீட்டுச் சுழற்சிகள் பின்தங்கியதாலும், கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தி 1990களின் நடுப்பகுதியில் நாளொன்றுக்கு சுமார் 1.6 மில்லியன் பீப்பாய்கள் என்ற உச்சத்திலிருந்து இன்று சுமார் 600,000 பீப்பாய்களாகக் குறைந்துள்ளது. போக்குவரத்து மற்றும் தளவாடத் துறைகளின் வளர்ச்சியால், சில காலகட்டங்களில் நுகர்வு ஆண்டுக்கு சுமார் 4 முதல் 5 சதவீதம் வரை அதிகரித்துள்ளது. செயலற்ற கிணறுகளை மீண்டும் இயக்கி, சிறிய கண்டுபிடிப்புகளிலிருந்து உற்பத்தியைத் தொடங்கி, 2029ஆம் ஆண்டுக்குள் எண்ணெய் உற்பத்தியை நாளொன்றுக்கு 900,000 முதல் 1 மில்லியன் பீப்பாய்களாக உயர்த்தும் இலக்கை அதிகாரிகள் நிர்ணயித்துள்ளனர். ஆனால் அதற்குக் காலமும் முதலீடும் தேவைப்படும்.

பழைய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள், தேங்கிய மேம்பாட்டுப் பணிகள்

பெர்டாமினாவின் ஆறு முக்கிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள், பராமரிப்புச் சுழற்சிகளைப் பொறுத்து நாளொன்றுக்கு சுமார் 1.06 முதல் 1.15 மில்லியன் பீப்பாய்கள் வரை சுத்திகரிக்க முடியும். முக்கிய ஆலைகளை விரிவுபடுத்தி நவீனப்படுத்தும் திட்டங்கள் தாமதத்தைச் சந்தித்துள்ளன. பாலோங்கன் சுத்திகரிப்பு ஆலை முதல் கட்ட மேம்பாட்டை நிறைவு செய்துள்ளது. அதேவேளையில், முதன்மைத் திட்டமான பாலிக்பப்பான் சுத்திகரிப்பு மேம்பாட்டுத் திட்டம், அதன் திறனை நாளொன்றுக்கு சுமார் 260,000 பீப்பாய்களிலிருந்து 360,000 பீப்பாய்களாக உயர்த்தி, எரிபொருளின் தரத்தை யூரோ 5 தரநிலைக்கு மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. துபானில் நாளொன்றுக்கு 300,000 பீப்பாய்கள் சுத்திகரிக்கும் மற்றொரு திட்டம் வெளிநாட்டுக் கூட்டாளியுடன் திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால் தடைகள் காரணமாக நிதி மற்றும் தொழில்நுட்ப அணுகல் சிக்கலானதால் அது பின்னடைவைச் சந்தித்தது.

கட்டமைப்பும் மானியங்களும்

இந்தோனேசியத் தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் விநியோகக் குழாய்களும் சேமிப்பு வசதிகளும் குறைவாக உள்ளன. இதனால் போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரிப்பதோடு, உள்ளூர் அளவில் பற்றாக்குறை ஏற்படும் அபாயமும் அதிகரிக்கிறது. குறைந்த வருமானம் கொண்ட நுகர்வோருக்கு மானிய எரிபொருள் எட்டக்கூடிய விலையில் கிடைக்க உதவுகிறது. அதேவேளையில், அது அதிக நுகர்வை ஊக்குவித்து, உலகளாவிய விலைகள் உயரும்போது அரசின் நிதிச் சுமையையும் அதிகரிக்கிறது. குறைந்த கட்டமைப்பு, மானியங்கள், அதிகரித்து வரும் தேவை ஆகியவற்றின் சேர்க்கை இறக்குமதிச் சார்பைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துகிறது.

சிங்கப்பூரைச் சார்ந்திருத்தலும் விலைப் பதற்றமும்

இந்தோனேசியா இறக்குமதி செய்யும் எரிபொருளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை, ஆழமான சேமிப்புத் திறன், சிக்கலான ஆலைகள், வலுவான கப்பல் போக்குவரத்து வலையமைப்பு கொண்ட உலகளாவிய சுத்திகரிப்பு மற்றும் வர்த்தக மையமான சிங்கப்பூர் வழியாகப் பெறப்பட்டுள்ளன. அருகாமையில் இருப்பதால் விநியோகங்கள் விரைவாகவும் நெகிழ்வாகவும் கிடைக்கின்றன. ஆனால் விலை நிர்ணயம் மற்றும் ஒரே மையத்தைச் சார்ந்திருப்பது குறித்து இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் அதிருப்தி அடைந்துள்ளனர். வரும் மாதங்களில் விநியோக ஆதாரங்களை அமெரிக்கா மற்றும் மத்திய கிழக்குக்கு விரிவுபடுத்தவும், சிங்கப்பூரிலிருந்து கொள்முதல் செய்வதைக் குறைக்கவும் அரசு முனைப்புக் காட்டியுள்ளது.

எரிசக்தி மற்றும் கனிமவளத் துறை அமைச்சர் பஹ்லில் லஹதாலியா, பேரம் பேசும் வலிமையைப் பெற்று விலை நிர்ணயத்தை மேம்படுத்துவதற்கான மூலோபாய நடவடிக்கையாக இந்த மாற்றத்தை முன்வைத்துள்ளார்.

இது விலை பற்றிய விஷயம் மட்டுமல்ல; புவிசார் அரசியல் பிரச்சினைகளும் இதில் உள்ளன. மற்ற நாடுகளுடன் சமநிலையை நாம் பேண வேண்டும்... சிங்கப்பூரிடம் எண்ணெய் இல்லை; ஆனாலும் அங்கிருந்து நாம் வாங்குகிறோம். மொத்த உற்பத்தியில் 34 சதவீதச் சந்தை இந்தோனேசியாவில் உள்ளது. இருந்தும், மத்திய கிழக்கின் விலையே இங்கும் உள்ளது. இதை அவமானகரமான உத்தி என்று நான் கூறுகிறேன்.

விரிவான விநியோக ஆதாரப் பல்வகைப்படுத்தல் உத்தியின் ஒரு பகுதியாக, குறுகிய காலத்திலேயே பெரிய அளவில் இறக்குமதிகளை வேறு வழிகளுக்கு மாற்ற முடியும் என்று அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். இதனால் அபாயம் பல இடங்களுக்குப் பகிரப்படும். அதேவேளையில், பயண நேரம் அதிகரிப்பதோடு, கச்சா எண்ணெய் மற்றும் தயாரிப்புத் தரங்களின் கலவையும் மாறும். புதிய தடைகள் உருவாகாமல் இருக்க, கப்பல் பயண நேரங்கள், சேமிப்புத் தேவைகள், கலப்புத் தரவிவரக்குறிப்புகள் ஆகியவற்றை கவனமாக நிர்வகிக்க வேண்டும்.

புதிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளுக்கான முனைப்பு

சுத்திகரிப்புத் திறனை விரிவுபடுத்துவதை ஜகார்த்தா தேசிய முன்னுரிமையாக உயர்த்தியுள்ளது. பல தீவுகளில் பல புதிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை அமைத்து, கூடுதலாக நாளொன்றுக்கு 1 மில்லியன் பீப்பாய்கள் திறனை உருவாக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இதற்கு முந்தைய இலக்கு நாளொன்றுக்கு 500,000 பீப்பாய்கள். நிலக்கரி வாயுமயமாக்கல், எண்ணெய் சேமிப்பு மற்றும் தொடர்புடைய கட்டமைப்புகள் உள்ளிட்ட, மொத்தம் சுமார் 40 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான 21 கீழ்நிலைத் திட்டங்களின் விரிவான தொகுப்புடன் இந்தக் கட்டுமானமும் இணைகிறது. விநியோகத் தடைகளைத் தாங்கும் திறனை மேம்படுத்த, படாமுக்கு அருகிலுள்ள புலாவ் நிபாவில் புதிய 1 மில்லியன் பீப்பாய் கொள்ளளவுள்ள சேமிப்பு வசதியையும் அமைக்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர்.

திட்டமிடப்பட்டுள்ள நாளொன்றுக்கு சுமார் 531,500 பீப்பாய்கள் சுத்திகரிப்புத் திறன் கொண்ட ஆலை ஒன்று முக்கியத் திட்டமாகும். இதற்கான மதிப்பிடப்பட்ட செலவு 12.5 பில்லியன் டாலர். உள்நாட்டுக் கச்சா எண்ணெயையும் இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயையும் சுத்திகரிக்கும் வகையில் இந்த ஆலை வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இறக்குமதிச் செலவில் எதிர்பார்க்கப்படும் சேமிப்பு, பொருளாதாரப் பெருக்க விளைவுகள், கட்டுமானம் மற்றும் செயல்பாட்டின்போது பல்லாயிரக்கணக்கான நேரடி மற்றும் மறைமுக வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும் வாய்ப்பு ஆகியவற்றைத் திட்ட ஆதரவாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

பெரிய சிக்கலான திட்டங்கள்

தூய்மையான எரிபொருள் உற்பத்தியை அதிகரிக்கவும், இறக்குமதிச் சார்பைக் குறைக்கவும் பாலிக்பப்பான் ஆலை மேம்பாடு முக்கியமானது. பல ஆண்டுகளாக ஏற்பட்ட பின்னடைவுகளுக்குப் பிறகு திட்டத்தை விரைவுபடுத்துமாறு பெர்டாமினாவிடம் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்று, புதிய திறனைச் செயல்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரப் பணியாற்றி வருவதாக நிறுவனத்தின் தலைமை கூறுகிறது.

திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவது குறித்த கொள்கை வகுப்பாளர்களின் முனைப்புப் பயனுள்ளதாக இருந்ததாக பெர்டாமினாவின் தலைவர் இயக்குநர் சைமன் அலோசியஸ் மந்திறி தெரிவித்தார்.

புதிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் இல்லாதது குறித்த நிதி அமைச்சரின் கருத்து மதிப்புமிக்க உள்ளீடாகும். சுத்திகரிப்பு ஆலை மேம்பாட்டை விரைவுபடுத்துவதிலும், உயர் தர எரிபொருளையும் அதிக எரிசக்தி மீள்திறனையும் வழங்கும் வகையில் செயல்திறனை மேம்படுத்துவதிலும் நாங்கள் கவனம் செலுத்துகிறோம்.

திட்டமிடப்பட்டிருந்த பல கூட்டாண்மைகள் கைவிடப்பட்டதையோ மறுபேச்சுவார்த்தைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதையோ பெர்டாமினா எதிர்கொண்டுள்ளது. இதனால் விரிவாக்கத்தின் அபாயத்தில் அதிகப் பகுதியைத் தனது கணக்கிலேயே ஏற்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்தோனேசியாவின் உள்நாட்டு உயர் மதிப்புத் தயாரிப்புகளுக்கான தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய, சுத்திகரிப்பு மற்றும் பெட்ரோவேதியியல் துறைகளில் தனது செயல்பாட்டை விரிவுபடுத்தும் இலக்கை நிறுவனம் தொடர்ந்து கொண்டுள்ளது.

தொகுதிவாரி சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் சோதனை

பெரிய முதலீட்டுத் திட்டங்களுடன் இணையாக, சிறிய தொகுதிவாரி சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் வலையமைப்பை அமைப்பதையும் இந்தோனேசியா ஆராய்கிறது. பாரம்பரியப் பெரிய ஆலைகளைவிடக் குறைந்த தொடக்கச் செலவில் விரைவாகக் கட்டக்கூடிய முன்கூட்டியே தயாரிக்கப்பட்ட 17 அலகுகள் வரை அமைப்பது குறித்து அதிகாரிகள் பேசியுள்ளனர். இத்தகைய தொகுதிவாரி அலகுகள் பொதுவாக நாளொன்றுக்கு 50,000 முதல் 150,000 பீப்பாய்கள் வரை சுத்திகரிக்கும் திறன் கொண்டவை. விநியோகப் பாதைகளைக் குறைக்கவும், அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் தரங்கள் உட்படக் கச்சா எண்ணெய் வகைகளுக்கேற்ப சுத்திகரிப்பை அமைக்கவும், எண்ணெய் உற்பத்திப் பகுதிகளுக்கு அருகில் இவற்றை நிறுவலாம்.

புதிய ஆலைகளை கிடைக்கக்கூடிய கச்சா எண்ணெயுடன் பொருத்துவதற்கான தொழில்நுட்பக் காரணத்தை, இறையாண்மை எரிசக்தி முதலீட்டு ஆணையமான டனந்தாராவின் தலைவர் ரோசான் ரோஸ்லானி விளக்கியுள்ளார்.

இந்தோனேசியாவுக்குள் கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்வோம். அமெரிக்கக் கச்சா எண்ணெயின் பண்புகளுக்குப் பொருந்தும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் அதற்குத் தேவைப்படும். எனவே, அதற்கேற்ப முதலீடுகள் செய்யப்படும்.

தளவாடச் செலவுகளைக் குறைத்து விநியோகத்தை விரைவுபடுத்தும் வகையில் இடங்கள் தேர்வு செய்யப்படும் என்று துணை எரிசக்தி அமைச்சர் யூலியோட் தஞ்சுங் தெரிவித்தார்.

எண்ணெய் உற்பத்திப் பகுதிகளுக்கு அருகில் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை அமைக்கும் திட்டங்கள் உள்ளன.

தொகுதிவாரி அணுகுமுறை விரைவான செயல்பாட்டை உறுதியளித்தாலும், அலகுகளின் எளிமை மற்றும் அளவு குறித்து ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். சிறிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளில் மேம்பட்ட சுத்திகரிப்பு அலகுகள் இல்லாதிருப்பது, பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் உற்பத்தி அளவைக் கட்டுப்படுத்துவதோடு, பல வகையான கச்சா எண்ணெயைச் சுத்திகரிக்கும் நெகிழ்வுத்தன்மையையும் குறைக்கிறது. சிறிய சரக்குகள் சரக்குக் கட்டணத்தை உயர்த்தக்கூடும். ஒரே வகையான இறக்குமதிக் கச்சா எண்ணெயை அதிகமாகச் சார்ந்திருப்பது, விலை வேறுபாட்டில் கிடைக்கும் இலாப வாய்ப்பு குறையும்போது விலை திடீரென உயர்வதற்கான அபாயத்தை இந்தோனேசியாவுக்கு ஏற்படுத்தலாம். இந்த அலகுகள் பற்றாக்குறையை ஓரளவு ஈடுசெய்ய உதவும். ஆனால், தரங்களுக்கு இடையே மாறிச் செயல்பட்டு, போட்டித்தன்மையுள்ள செலவில் பெட்ரோவேதிப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய குறைந்தது ஒன்று அல்லது இரண்டு பெரிய சிக்கலான சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் தேவையை அவை ஈடுசெய்ய வாய்ப்பில்லை.

உயிரி எரிபொருளும் உள்நாட்டு மாற்று வழிகளும்

டீசல் இறக்குமதியைக் குறைத்து விவசாயிகளின் வருமானத்தை ஆதரிப்பதற்காக, பெரும்பாலும் பாமாயிலிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் 50 சதவீத உயிரி டீசல் கலவையான B50 உயிரி டீசலை இந்தோனேசியா ஊக்குவிக்கிறது. புதைபடிவ டீசலுடன் ஒப்பிடும்போது, அதிக உயிரி டீசல் கலவைகள் இறக்குமதிச் செலவையும் பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தையும் குறைக்கின்றன. வாகன இயந்திரங்களும் விநியோக வலையமைப்புகளும் அதிக உயிரி டீசல் கலவைக்குப் பழகிவருவதால், முந்தைய B20 மற்றும் B30 கட்டாயக் கலப்பு விதிகளிலிருந்து இந்தக் கொள்கை படிப்படியாக விரிவடைந்துள்ளது.

பாமாயிலுடனான தொடர்பு சர்வதேசக் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. உலக வர்த்தக அமைப்பில் வர்த்தகப் பங்காளிகள் நிலைத்தன்மை குறித்த கூற்றுகளையும் நிலப் பயன்பாட்டின் விளைவுகளையும் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளனர். கண்டறியும் வசதியையும் தோட்டப் பயிரிடல் முறைகளையும் மேம்படுத்துவதன் மூலம் கவலைகளுக்குத் தீர்வு காணப்படும் என்று இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். அதிகக் கலவையில் சீரான தரத்தைப் பேணுவது தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் சவாலானது; குறிப்பாக, குளிரான மலைப்பகுதிகளிலும் கனரக உபகரணங்களுக்கான பயன்பாட்டிலும் இது சவாலாக உள்ளது. இருப்பினும், எரிபொருள் நம்பகமாகத் தொடர்ந்து கிடைக்கச் செய்வதற்காகச் சேர்ப்புப் பொருட்கள் மற்றும் தளவாடங்களில் உற்பத்தியாளர்களும் இயந்திரத் தயாரிப்பாளர்களும் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளனர்.

வீட்டு எரிசக்தித் துறையில், இறக்குமதி செய்யப்படும் திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய வாயுவுக்கு மாற்றாக நிலக்கரியிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் டைமெத்தில் ஈதரை அரசு ஊக்குவிக்கிறது. சுமத்ரா அல்லது கலிமந்தானில் DME தயாரிக்க முடியும். இதனால் எல்பிஜி சரக்குகளைச் சார்ந்திருப்பது குறைவதோடு, மானியச் செலவுகளும் தணியும். உள்நாட்டு வளங்களை முன்னேற்றிக்கொண்டே, சமையல் மற்றும் போக்குவரத்துத் தேவைகளில் தூய்மையான எரிபொருள்களும் மின்மயமாக்கலும் பெரும்பங்கு வகிக்கும் எதிர்காலத்துக்குத் தயாராகுவதே இதன் நோக்கம்.

உயிரி மூலப்பொருட்களைச் சுத்திகரித்து புதுப்பிக்கத்தக்க டீசல் மற்றும் நிலையான விமான எரிபொருளைத் தயாரிக்கும் பசுமைச் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் குறித்தும் அதிகாரிகள் பேசுகின்றனர். 2060ஆம் ஆண்டுக்குள் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வை எட்டும் நாட்டின் உறுதிமொழிக்கு இந்தத் திட்டங்கள் ஆதரவளிப்பதுடன், உலகளாவிய தேவை அதிகரித்துவரும் துறையில் தொழில்துறைத் திறனையும் உருவாக்கும்.

விநியோகப் பலவீனங்களும் பாதுகாப்பு அபாயங்களும்

எரிசக்திப் பாதுகாப்பு என்பது மூலப்பொருள் மற்றும் உற்பத்தித் திறனை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. பாதுகாப்பான, நம்பகமான செயல்பாடுகளையும் அது சார்ந்துள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் மற்றும் எரிபொருள் சேமிப்புக் கிடங்குகள் உட்பட பெர்டாமினாவின் பல வசதிகளில் தீ விபத்துகள் ஏற்பட்டுள்ளன. இதனால் விநியோகம் பாதிக்கப்பட்டதுடன், விரிவான இடர் மேலாண்மை ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. புதிய அலகுகள் செயல்பாட்டுக்கு வரும்போது அதிக உற்பத்தியைத் தக்கவைக்க, பாதுகாப்பு அமைப்புகள், பராமரிப்பு, தீத்தடுப்பு ஆகியவற்றில் முதலீடு அவசியம்.

2025ஆம் ஆண்டு தனியார் எரிபொருள் நிலையங்களில் ஏற்பட்ட எரிபொருள் தட்டுப்பாட்டில், தர விவரக்குறிப்புகள் குறித்த முரண்பாடுகளும் பங்காற்றின. பல நாடுகளில் பெட்ரோலில் ஆக்சிஜன் சேர்க்கவும் ஆக்டேன் அளவைக் கட்டுப்படுத்தவும் எத்தனால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கலப்பு அளவுகளும் விநியோகச் சங்கிலிகளும் உள்ளூர் தரநிலைகள் மற்றும் சேமிப்பு நடைமுறைகளுடன் பொருந்த வேண்டும். தெளிவான, சீரான தர விவரக்குறிப்புகளும் முனையங்களில் போதுமான பாதுகாப்புக் கையிருப்பும் இருந்தால், கொள்முதல் தொடர்பான தகராறுகள் நுகர்வோர் பற்றாக்குறையாக மாறும் வாய்ப்பு குறையும்.

முக்கிய இடங்களில் புதிய சேமிப்பு வசதிகளை அமைப்பது உதவும். படாமுக்கு அருகில் திட்டமிடப்பட்டுள்ள 1 மில்லியன் பீப்பாய் கொள்ளளவுள்ள தொட்டி வளாகம், உலகளாவிய அளவுகோல்களுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்த அளவிலான பாதுகாப்பையே வழங்குகிறது. இருப்பினும், தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் கையிருப்பை விரிவுபடுத்தும் உத்தியின் நோக்கிய ஒரு படியாக இது அமைகிறது. வானிலை அல்லது கப்பல் போக்குவரத்துத் தடைகள் ஏற்படும்போது, நுகர்வு மையங்கள் மற்றும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளுக்கு அருகிலுள்ள சேமிப்பு வசதிகள் விநியோக நேரத்தைக் குறைக்கும்.

மேல்நிலை வாய்ப்புகளும் வெளியுறவுக் கொள்கைத் தொடர்புகளும்

இந்தோனேசியாவின் மேல்நிலை எண்ணெய் உற்பத்தி உத்தியும் இறக்குமதிக் கொள்கையும் ஒன்றோடொன்று நெருங்கிப் பிணைந்துள்ளன. பழைய எண்ணெய் வயல்களை மீட்டெடுக்கவும், செயலற்ற ஆயிரக்கணக்கான கிணறுகளை மீண்டும் இயக்கவும், உள்நாட்டுக் கச்சா எண்ணெயை உள்ளூர் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளுக்குத் திருப்பிவிடவும் அதிகாரிகள் இலக்கு வைத்துள்ளனர். உள்ளூர் தரங்களின் பல்வேறு வகைகளை மேம்படுத்தப்பட்ட ஆலைகள் சுத்திகரிக்கும் வகையில், ஏற்றுமதிக்கென முதலில் ஒதுக்கப்பட்ட மில்லியன் கணக்கான பீப்பாய்களை வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றுவதையும் அதிகாரிகள் ஆராய்ந்துள்ளனர். இதனால் அதிக மதிப்பு நாட்டுக்குள்ளேயே தங்குவதோடு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட தயாரிப்புகளின் இறக்குமதிச் சார்பும் குறையும்.

எரிவாயுத் துறையில், அரஃபுரா கடலிலுள்ள மசெலா திட்டமும் நடுனா பகுதியிலுள்ள எரிவாயு வயல்களும் நீண்டகால வாய்ப்புகளாக உள்ளன. அவற்றின் மேம்பாடு மின்சார விநியோகத்துக்கும் தொழில்துறை எரிபொருளுக்கும் வலுசேர்க்கும்; இதனால் மின்வலையமைப்பின் சில பகுதிகளிலும் தீவுகளிலும் டீசல் ஜெனரேட்டர்களுக்குப் பதிலாக மாற்று ஏற்பாடுகளைச் செய்ய முடியும். இந்த வயல்கள் முதன்மையாக எரிவாயுவைக் கொண்டிருந்தாலும், பரந்த ஹைட்ரோகார்பன் முதலீடு, விநியோகச் சங்கிலிகள், பொறியியல் திறன், கீழ்நிலை மேம்பாட்டுக்கு ஆதரவளிக்கும் வரி வருவாய் ஆகியவற்றை வலுப்படுத்துகிறது.

அமெரிக்கா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் பொருளாதார ரீதியாகச் சாத்தியமான இடங்களில் ரஷ்யாவிலிருந்து தள்ளுபடி விலையில் கிடைக்கும் சரக்குகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு ஆதாரங்களிலிருந்து கச்சா எண்ணெயைப் பெற இந்தோனேசியா முனைகிறது. எந்தத் திட்டமும் விலை, கப்பல் பயண நேரம், தடைகள் தொடர்பான அபாயம், சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் அமைப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே சமநிலையைப் பேண வேண்டும். இந்தோனேசியப் பொருட்களுக்கான சந்தை அணுகலை மேம்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அமெரிக்க எரிசக்திப் பொருட்களின் கொள்முதலை அதிகரிக்கும் வர்த்தக ஏற்பாடு உள்ளிட்ட நிதியுதவியையும் கூட்டாண்மைகளையும் டனந்தாரா ஒருங்கிணைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வணிக நிபந்தனைகள் பொருத்தமாக இருந்தால், குறைந்த அடர்த்தியுடைய, குறைந்த கந்தகமுள்ள கச்சா எண்ணெய்க்கேற்ப அமைக்கப்படும் தொகுதிவாரி சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் இந்த உத்திக்கு உதவும்.

வெற்றி எப்படி இருக்கும்

வெற்றியை அளவிட முடியும். சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருள் இறக்குமதி அளவுகள் தொடர்ந்து குறைவதும், தீவுகள் முழுவதும் தளவாடங்கள் சீராக இயங்குவதும், உலகளாவிய விலை உயர்வுகளின்போது எரிபொருள் நிலைய விலைகள் குறைவாகவே ஏற்ற இறக்கம் காண்பதும் முன்னேற்றத்தைக் காட்டும். சுத்திகரிப்பு ஆலைகளின் பயன்பாட்டு விகிதம் உயர வேண்டும். முன்பு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட உள்நாட்டுத் தரங்கள் உட்பட, பல்வேறு வகையான கச்சா எண்ணெயைச் சுத்திகரிக்கும் திறனும் இந்தோனேசியாவுக்கு இருக்க வேண்டும். உள்நாட்டு விநியோகம் வளர்ந்து, உயிரி எரிபொருள்கள் டீசல் பயன்பாட்டில் ஒரு பகுதியை மாற்றும்போது மானியச் செலவு குறைய வேண்டும்.

பெரிய சிக்கலான சுத்திகரிப்பு ஆலைகளும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தொகுதிவாரி அலகுகளும் இணைந்து செயல்பட முடியும். பெரிய ஆலைகள் அளவுச் சிக்கனத்தையும் உள்ளூர் உற்பத்தித் துறைக்கு மூலப்பொருளாகும் பெட்ரோவேதிப்பொருட்களையும் வழங்கும். மற்றவை உற்பத்திப் பகுதிகள் அல்லது தேவையின் மையங்களுக்கு அருகில் நெகிழ்வான விநியோகத்தை வழங்கும். இரண்டுக்கும் நம்பகமான கால அட்டவணைகள், வெளிப்படையான ஒப்பந்தங்கள், உயர்ந்த பாதுகாப்புத் தரநிலைகள் தேவை. இவை உறுதிசெய்யப்பட்டால், தனது வளங்களிலிருந்து அதிக மதிப்பைப் பெறுவதோடு, போக்குவரத்து, மின்சாரம், தொழில் ஆகியவற்றுக்கு எரிபொருளைச் சார்ந்திருக்கும் தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் மீள்திறனையும் இந்தோனேசியா மேம்படுத்த முடியும்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• இந்தோனேசியா நாளொன்றுக்கு சுமார் 600,000 பீப்பாய் எண்ணெயை உற்பத்தி செய்கிறது; நுகர்வு சுமார் 1.6 மில்லியன் பீப்பாய்கள்.
• உள்நாட்டு எரிபொருள் தேவையில் சுமார் 60 சதவீதத்தை மட்டுமே சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் பூர்த்தி செய்கின்றன; இதனால் பெரிய இறக்குமதிப் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது.
• பல தீவுகளில் மொத்தம் நாளொன்றுக்கு 1 மில்லியன் பீப்பாய் திறன் கொண்ட பல புதிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை அமைக்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர்.
• இந்தக் கட்டுமானத் திட்டத்தில், சுமார் 12.5 பில்லியன் டாலர் செலவில் நாளொன்றுக்கு 531,500 பீப்பாய்கள் சுத்திகரிக்கும் தனித் திட்டமும் இடம்பெறுகிறது.
• சிங்கப்பூரைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்து, அமெரிக்கா மற்றும் மத்திய கிழக்கிலிருந்து இறக்குமதியைப் பல்வகைப்படுத்த இந்தோனேசியா இலக்கு வைத்துள்ளது.
• சுத்திகரிப்புத் திறனை விரைவாக அதிகரிக்கத் தொகுதிவாரி ஆலைகள் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன. ஆனால், அவற்றின் அளவு மற்றும் கச்சா எண்ணெய் வகைகளைச் சுத்திகரிக்கும் நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு வரம்புகள் உள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
• இறக்குமதியைக் குறைத்து உள்நாட்டு வளங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதே B50 உயிரி டீசல் கட்டாயக் கலப்பு விதி மற்றும் எல்பிஜிக்கு மாற்றாக DME பயன்படுத்தும் திட்டத்தின் நோக்கமாகும்.
• எதிர்கால விநியோகத் தடைகளைத் தவிர்க்க பாதுகாப்பு மேம்பாடுகள், சேமிப்பு விரிவாக்கம், தெளிவான எரிபொருள் தர விவரக்குறிப்புகள் ஆகியவை முக்கியம்.