டோக்கியோவில் கொரியத் தூதரகத்துக்காக நிலம் வழங்கிய ‘ஜவுளி மன்னர்’ சோ காப் ஹோவுக்கு சியோல் கௌரவம்

டோக்கியோவில் ஒரு தூதரகப் பணியை வடிவமைத்த நன்கொடை

ஜப்பானில் வாழ்ந்த கொரியர்களின் சமூகத்தில் முக்கியமான நபராக விளங்கிய தொழில்முனைவோரும் கொடையாளருமான சோ காப் ஹோவை, டோக்கியோவில் கொரியாவின் தூதரக இருப்புக்கு அடித்தளமிட்ட முடிவுக்காக சியோல் கௌரவித்துள்ளது. 1962ஆம் ஆண்டில், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான அதிகாரபூர்வ உறவுகள் இன்னும் சீராக்கப்படாதிருந்த காலகட்டத்தில், மத்திய டோக்கியோவின் அசாபு 1-சோம் பகுதியில் இருந்த நிலத்தையும் கட்டடத்தையும் சோ நன்கொடையாக வழங்கினார். மினாடோ வார்டின் மினாமி அசாபு பகுதியில் அமைந்துள்ள அந்த இடத்தில்தான் இன்று கொரியக் குடியரசின் தூதரகம் உள்ளது. இந்த நன்கொடை ஜப்பானில் கொரியத் தூதரகப் பணிக்கு நிரந்தரத் தளத்தை ஏற்படுத்தியது. மேலும், டோக்கியோவில் வாழும் கொரியர்களுக்குப் பல தலைமுறைகளாகத் தூதரகச் சேவைகள், கலாசாரப் பணிகள், பொதுமக்கள் தொடர்பான தூதரக நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை வழங்கி வருகிறது.

அவர் மறைந்து நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பின்னரும், இரு நாடுகளிலும் சோவின் பெயருக்கு மதிப்பு தொடர்கிறது. வெளிநாடு வாழ் கொரியர் முகமை, 2025 அக்டோபர் மாதத்திற்கான ‘மாதத்தின் சிறந்த வெளிநாடு வாழ் கொரியர்’ விருதுக்கு அவரைத் தேர்ந்தெடுத்து, வணிக வெற்றியையும் பொதுச் சேவையையும் இணைக்கும் அவரது மரபுக்குச் சிறப்பளித்தது. டோக்கியோ தூதரகத்தில், டோங்மியோங் அரங்கம், அவரது நினைவாக அமைக்கப்பட்ட மார்பளவுச் சிலை, தூதரக வளாகத்தில் நவம்பர் 1ஆம் தேதி ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் சோ காப் ஹோ தினம் ஆகியவற்றின் மூலம் அவரது பங்களிப்புகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன. தூதரின் இல்லமான டோங்மியோங்ஜேவும் அவரது புனைப்பெயரை நினைவுகூர்கிறது. இவை ஒரு தனிநபரின் வாழ்க்கைக் கதையை மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகமும் தூதரகப் பணியும் உருவான முக்கிய அத்தியாயத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

அவரை அறிந்த நண்பர்களும் சகாக்களும், அவருக்கு வழிகாட்டிய எளிய வாசகம் ஒன்றை அடிக்கடி நினைவுகூர்ந்தனர். தொழிற்சாலைகளைக் கட்டுவதற்கும் நன்கொடைகள் வழங்குவதற்கும் முன்பே, பெருமை மற்றும் கடமை உணர்வில் வேரூன்றிய தனிப்பட்ட கொள்கையை அவர் வகுத்திருந்தார். அவரது நினைவுகளைப் பாதுகாக்கும் பதிவுகளின்படி, நாட்டுக்குத் திருப்பிக் கொடுப்பதற்கும், மிக முக்கியமான இடங்களில் முதலீடு செய்வதற்கும் தன்னைத் தூண்டியது என்ன என்பதை சோ விளக்குவார்.

உங்கள் தாய்நாடு ஒருபோதும் அவமானத்துக்குரியதாக இருக்கக் கூடாது.

சோ காப் ஹோ யார்?

தெற்கு கியோங்சாங் மாகாணத்தின் உல்ஜு பகுதியில் ஏழை விவசாயக் குடும்பத்தில் சோ காப் ஹோ பிறந்தார். சிறுவயதில் ஒசாகாவுக்குச் சென்ற அவர், கடுமையாக உழைத்து வாழ்ந்ததுடன், நூற்புத் தொழிலையும் கற்றுக்கொண்டார். தொடக்ககால வேலைகள் கடினமானவை; பெரும்பாலும் கீழ்நிலைப் பணிகளாக இருந்தன. இரவு வெகுநேரம் நீடிக்கும் பணிநேரங்களும் அவற்றில் அடங்கும். காலப்போக்கில் நூற்புத் தொழில்நுட்பங்களில் தேர்ச்சி பெற்றார்; தொழிற்சாலைகளில் பணியாற்றியபோது நிர்வாகத் திறன்களையும் கற்றுக்கொண்டார். விடாமுயற்சியுடன் கூடிய ஒழுக்கத்துக்குப் பெயர் பெற்றார். 1948ஆம் ஆண்டு அவர் நிறுவிய சகமோட்டோ ஸ்பின்னிங், போருக்குப் பிறகு ஜப்பான் பொருளாதாரத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்பியபோதும் ஜவுளிக்கான தேவை உயர்ந்தபோதும் விரிவடைந்தது.

1960களின் தொடக்கத்தில், போருக்குப் பிந்தைய ஜப்பானின் வணிக வளர்ச்சிக்கு வலுசேர்த்த துறையில் சகமோட்டோ ஸ்பின்னிங் முக்கிய நிறுவனமாக வளர்ந்திருந்தது. 1961ஆம் ஆண்டுக்குள் நிறுவனத்தின் விற்பனை பல பில்லியன் யென் அளவை எட்டியதாக அக்காலப் பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. அந்தச் சாதனையுடன், அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவரைப் பின்தொடர்ந்த ‘ஒசாகாவின் ஜவுளி மன்னர்’ என்ற பட்டப்பெயரும் வந்தது. வருவாய் மற்றும் உற்பத்தி மட்டுமல்லாமல், தரம், மறுமுதலீடு, பெரிய அளவில் இயந்திரங்களை இயக்கத் தொழிலாளர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தல் ஆகியவற்றை வலியுறுத்திய அவரது வணிக முறையும் அந்தப் பெயரைப் பெற்றுத்தந்தன.

1962ஆம் ஆண்டு நன்கொடையும் அதன் முக்கியத்துவமும்

1962ஆம் ஆண்டில், கொரியாவும் ஜப்பானும் முழுமையான தூதரக உறவுகளைச் சீராக்கும் முயற்சியில் இருந்தன. மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1965ஆம் ஆண்டின் கொரியா-ஜப்பான் அடிப்படை ஒப்பந்தத்துடன் அது நிறைவேறியது. டோக்கியோவில் கொரியத் தூதரகப் பணிக்கான நிதி போதுமானதாக இருக்கவில்லை. ஜப்பானில் வாழ்ந்த கொரியர்களின் சமூகம் நன்கொடைகள் மூலம் அடிக்கடி அந்தக் குறையை ஈடுசெய்தது. அப்போது சோ முன்வந்து, அளப்பரிய ஒரு நன்கொடையை வழங்கினார். அசாபு 1-சோமில் இருந்த நிலத்தையும் கட்டடத்தையும் கொரிய அரசுக்கு மாற்றிக் கொடுத்தார். நிலைமையில் நிச்சயமற்ற தன்மை நிலவியபோது, அவரது நன்கொடை தூதரகப் பணிக்கு நிலைத்தன்மை அளித்தது. பாகுபாட்டையும் விலக்கலையும் தொடர்ந்து எதிர்கொண்ட ஒரு சமூகத்துக்கு ஓர் முகவரியையும், இருப்பையும், சொந்த இடம் என்ற உணர்வையும் அது உறுதிசெய்தது.

அந்த இடம் பின்னர் மினாமி அசாபுவில் ஒருங்கிணைந்த தூதரகமாகவும் தூதரின் இல்லமாகவும் மாறியது. தூதரக வளாகம் 1979ஆம் ஆண்டு கட்டி முடிக்கப்பட்டது. நவீன தரநிலைகளைப் பூர்த்திசெய்யவும், தூதரக மற்றும் கலாசார மையமாகச் செயல்படவும் 2013ஆம் ஆண்டு மீண்டும் கட்டப்பட்டது. அரசியல் மற்றும் பொருளாதார விவகாரங்கள், தூதரகச் சேவைகள், மக்கள் தொடர்பு, கல்வி, பாதுகாப்புத் துறை இணைப்பாளர் பணிகள் ஆகியவற்றை வெவ்வேறு பிரிவுகள் அங்கு கவனிக்கின்றன. கலாசார நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் சமூக நிகழ்வுகளுக்கான இடமாகவும் இந்த வளாகம் செயல்படுகிறது. இதன்மூலம், டோக்கியோவில் உள்ள கொரியர்களுடனும் கொரியா குறித்து ஆர்வமுள்ள ஜப்பானியப் பார்வையாளர்களுடனும் தூதரகம் தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறது.

அந்த இடத்தின் நினைவுகூரல் மரபில் சோவின் பங்களிப்பும் பின்னிப்பிணைந்துள்ளது. சோவின் புனைப்பெயரான டோங்மியோங்கின் பெயரைக் கொண்ட அரங்கில் கண்காட்சிகளும் விழாக்களும் நடைபெறுகின்றன. அவரது மார்பளவுச் சிலை, அவரை மக்கள் நினைவில் நிறுத்துகிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் நவம்பர் 1ஆம் தேதி, தூதரகப் பணியாளர்களும் சமூக உறுப்பினர்களும் சோ காப் ஹோ தினத்தைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். டோக்கியோவில் தூதரகப் பணிக்கு நிரந்தர இடம் கிடைத்தது ஒரு தனிநபரின் நன்கொடையால்தான் என்பதை இந்த நாள் நினைவூட்டுகிறது.

வெளிநாடு வாழ் கொரியர் முகமையின் தலைவர் கிம் கியோங் ஹியுப், இந்தக் கௌரவத்தை தேசிய வளர்ச்சி மற்றும் ஜப்பானில் வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களின் சமூக வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் விளக்கியுள்ளார். வெளிநாடுகளில் வாழும் கொரியர்களுக்கிடையிலும், வெளிநாட்டுச் சமூகங்களுக்கும் தாயகத்துக்கும் இடையிலும் உறவுகளை வலுப்படுத்தியவர்களை அவரது முகமை விருதுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.

தலைவர் சோ காப் ஹோவின் நன்கொடையும் முதலீடும் ஜப்பானில் கொரியச் சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கும் கொரியப் பொருளாதாரத்துக்கும் முக்கியப் பங்காற்றின,” என்று வெளிநாடு வாழ் கொரியர் முகமையின் தலைவர் கிம் கியோங் ஹியுப் கூறினார். “அவரது அர்ப்பணிப்பு நினைவுகூரப்படத் தகுதியானது.

கௌரவிப்பைத் தாண்டியும், அந்த நன்கொடையின் தாக்கத்தை இன்று தெளிவாகக் காணலாம். நிரந்தர இடம் கிடைத்ததால், தூதரக உறவுகள் சீரான பிறகு அந்தத் தூதரகப் பணி முழுமையான தூதரகமாக வளர முடிந்தது. தூதர்களுக்குப் பாதுகாப்பான தளம் கிடைத்தது; பணியாளர்கள் கலாசார மையத்தை உருவாக்க முடிந்தது; டோக்கியோவில் உள்ள கொரியர்கள் சேவைகளைப் பெறவும் தங்கள் அடையாளத்தைக் கொண்டாடவும் ஓர் இடம் அமைந்தது. நவீன தூதரகப் பணியின் அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் இவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய தனியார் நன்கொடைகள் அரிது.

கல்வி மற்றும் சமூகத்தின் வழியே பாலங்களை அமைத்தல்

சோவின் கொடையாளர் பணி, தூதரகக் கட்டடங்களுக்கு வெகு தொலைவில் தொடங்கியது. ஒசாகாவில், கொரியக் குழந்தைகளின் கல்வியிலும் வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களை ஒன்றிணைக்கும் நிறுவனங்களிலும் அவர் கவனம் செலுத்தினார். 1957ஆம் ஆண்டு முதல் கியும்காங் அகாடமியின் தலைவராகப் பணியாற்றிய அவர், ஆண்டுதோறும் அதன் செயல்பாட்டுக்கான நிதியை வழங்கினார். ஜப்பானில் வளர்ந்தபோதும் மாணவர்கள் கொரிய மொழியையும் வரலாற்றையும் பயில்வதற்காக, ஒசாகாவில் உள்ள கொரியப் பள்ளியான கொங்கோ ககுவெனுக்கு தனிப்பட்ட முறையில் ஆதரவளித்தார். நகரம் முழுவதும் வசித்த குடும்பங்களுக்குச் சமூகச் சேவைகளை வழங்கவும் கலாசாரத் தொடர்புகளைப் பேணவும் கொரிய குடியிருப்போர் சங்கமான மிண்டானின் ஒசாகா கிளைக்கும் தொடர்ந்து உதவி வழங்கினார்.

அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் கல்வி ஒரு முக்கியக் கருப்பொருளாக இருந்தது. தொழிலாளர்களுக்கு இலவசக் கல்வி அளிப்பதற்காக 1973ஆம் ஆண்டு டோங்மியோங் வணிக உயர்நிலைப் பள்ளியை நிறுவினார். படிப்புடன் நடைமுறைத் திறன்களையும் இணைத்து, தொழில்துறைக்கும் கல்வித்துறைக்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பை ஊக்குவித்தார். பயிற்சியும் தொழிலாளர் முன்னேற்றமும் செயல்பாட்டு முறையின் ஒரு பகுதியாக இருந்த அவரது தொழிற்சாலைகளின் அணுகுமுறையையே இது பிரதிபலித்தது. குறிப்பாக வாய்ப்புகளை அடைவதில் தடைகளை எதிர்கொள்ளும் சமூகங்களுக்கு, நிலையான வாழ்வாதாரமும் கல்வியும் ஒன்றுக்கொன்று வலுசேர்க்கின்றன என்ற அவரது நம்பிக்கையையும் இது காட்டியது.

சவாலான காலத்தில் தாயகத்தில் முதலீடு

வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களுக்கான பணிகளுடன் சோ தன்னை மட்டுப்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. தாயகப் பொருளாதாரத்தில் முதலீடு செய்த வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களில் முன்னோடியாகவும் அவர் விளங்கினார். 1963ஆம் ஆண்டு, சியோலில் உள்ள யோங்துங்போவின் தேச்சாங் டெக்ஸ்டைல் நிறுவனத்தைக் கைப்பற்றி, பாங்ரிம் ஸ்பின்னிங்கை நிறுவினார். அந்நியச் செலாவணி அரிதாகவும் தொழில்துறைத் திறன் இன்னும் வளர்ந்து கொண்டிருந்ததாகவும் இருந்த காலத்தில், வெளிநாட்டிலிருந்து மூலதனத்தையும் தொழில்நுட்ப அறிவையும் கொண்டு வந்தது துணிச்சலான நடவடிக்கையாகும். பங்களிக்க விரும்பிய பிற வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களுக்கு இது முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. மேலும், 1960களில் இலகு உற்பத்தித் துறையிலும் ஜவுளித் துறையிலும் ஏற்றுமதியை மையமாகக் கொண்ட வளர்ச்சியை முன்னெடுக்க சியோல் மேற்கொண்ட முயற்சிக்கும் இது பொருந்தியது.

அடுத்த பத்தாண்டில், பாங்ரிம் ஸ்பின்னிங், யூன்சோங் ஸ்பின்னிங் உள்ளிட்ட கூடுதல் நிறுவனங்களைத் தொடங்க சோ உதவினார். வளர்ந்து வந்த தொழில் நகரமான குமியில் அமைக்கப்பட்ட ஆலை, தொழிலாளர்களும் போக்குவரத்து இணைப்புகளும் கிடைத்த பிராந்திய மையங்களுக்கு சியோலைத் தாண்டி புதிய தொழிற்சாலைகள் பரவியதன் அடையாளமாக இருந்தது. இந்தத் தொழில் முயற்சிகள் ஜவுளி ஏற்றுமதியை அதிகரித்து, ஆயிரக்கணக்கான இளம் பெண்களுக்கு நிலையான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கின. பல குடும்பங்களுக்கு, அந்த வேலைகளில் கிடைத்த நிலையான ஊதியம் இளைய உடன்பிறப்புகளின் கல்விக்கும் வேகமாக மாறிவந்த பொருளாதாரத்தில் புதிய தொழில்களுக்கும் வழிவகுத்தது.

சோவின் முதலீடுகள் இரண்டு தொழில்துறை அமைப்புகளை இணைத்தன. உலகச் சந்தைகளில் போட்டியிட கொரியத் தொழிற்சாலைகளுக்குத் தேவைப்பட்ட நவீன உபகரணங்களும் செயல்முறைகளும் ஜப்பானிய நூற்பாலைகளிடம் இருந்தன. கடல் கடந்து மூலதனத்தையும் நிபுணத்துவத்தையும் கொண்டு சென்றதன் மூலம், நூற்புத் தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்தவும் தரக் கட்டுப்பாட்டைச் செம்மைப்படுத்தவும் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவிலிருந்து வந்த வாங்குபவர்களின் தேவையை நிறைவேற்றவும் கொரிய ஆலைகளுக்கு சோ உதவினார். இதன் பலன்கள் நிதி ஆதாயத்துடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. பணியாளர் பயிற்சி திறன்களை உயர்த்தி, பின்னர் மேம்பட்ட உற்பத்தித் துறைகளுக்குச் சென்ற மேலாளர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களின் ஒரு தலைமுறையை உருவாக்கியது.

பின்னடைவுகள், மீண்டெழும் உறுதி, நீடித்த கௌரவம்

1970களின் நடுப்பகுதியில் அவரது அதிர்ஷ்டம் மாறியது. 1974ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பேரழிவுத் தீ, குமியில் இருந்த புதிய ஆலையை அழித்தது. நூற்பு முதல் இறுதிக்கட்டப் பணிகள் வரை ஒவ்வொரு நிலையிலும் ஆற்றலைச் சார்ந்திருக்கும் ஜவுளி விநியோகத் தொடரின் செலவுகளை உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடி உயர்த்தியது. ஜப்பானில் அவரது முதன்மை நிறுவனமான சகமோட்டோ ஸ்பின்னிங், அந்தப் பாதிப்புகளுக்கு மத்தியில் 1974ஆம் ஆண்டு திவாலானது. சிறுவர் தொழிலாளியிலிருந்து தொழிலதிபராக அவரை உயர்த்திய அதே பிடிவாதமான விடாமுயற்சியுடன் மீண்டும் கட்டியெழுப்ப சோ முயன்றார். ஆனால் காலம் அவருக்கு எதிராக இருந்தது. 1976ஆம் ஆண்டு, 62 வயதில் அவர் மறைந்தார்.

கொரியாவிலும் ஜப்பானில் உள்ள வெளிநாடு வாழ் கொரியர் சமூகத்திலும் அவருக்கு அங்கீகாரம் கிடைத்தது. நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் உலகளாவிய செல்வாக்கையும் வலுப்படுத்துவதற்காக வாழ்நாள் முழுவதும் ஆற்றிய பங்களிப்பைக் கௌரவிக்கும் வகையில், கொரிய அரசு அவருக்கு கமீலியா பதக்கத்துடன் கூடிய குடிமைத் தகுதி விருதை வழங்கியது. டோக்கியோவில் உள்ள தூதரக அரங்கம், அருங்காட்சியகக் காட்சிகள், நினைவு நாள் ஆகியவை புதிய தலைமுறையினருக்கு அவரது கதையை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கின்றன. நாட்டின் மீதான பெருமையையும் சமூகத்தின் மீதான அக்கறையையும் இணைத்த அவரது விழுமியங்கள், அவர் தொடர்புடைய ஒவ்வொரு நிறுவனத்திலும் தென்படுகின்றன.

வணிகத் தலைவர்களுடனான உறவுகளும் அமைதியான செல்வாக்கும்

பின்னர் கொரியாவின் செல்வாக்குமிக்க வணிகப் பிரமுகர்களில் சிலரை உருவாக்கிய வட்டாரங்களில் சோ இயங்கினார். பின்னர் லொட்டே குழுமத்தை உருவாக்கிய ஷின் கியுக் ஹோவுக்கு அவர் வழிகாட்டியாக இருந்தார். உணவு விநியோகம் மற்றும் உற்பத்தித் தொழில்களில் ஷின் ஈடுபட்டிருந்தபோது, இருவரும் ஒசாகாவில் அடிக்கடி சந்தித்தனர். அக்காலப் பதிவுகளின்படி, அனுபவமிக்க ஜவுளித் துறை அதிபரான சோ, இளம் தொழில்முனைவோருக்கு தொடர்ந்து ஆலோசனை வழங்கினார். ஷின்ஹான் வங்கியை நிறுவிய கொரிய வம்சாவளி ஜப்பானிய நிதியாளரான லீ ஹீ கன்னுடனும் சோ குடும்ப உறவை ஏற்படுத்திக்கொண்டார். ஒசாகாவில் அந்த மூவரும் சகோதரத்துவ உறுதிமொழி எடுத்துக்கொண்டனர். ஜப்பானிலும் கொரியாவிலும் உள்ள கொரியச் சமூகங்களுக்குப் பயனளிக்கும் நிறுவனங்களைக் கட்டியெழுப்புவதில் அவர்களுக்கு இருந்த நட்பையும் பொதுவான அர்ப்பணிப்பையும் இந்த அடையாள உறவு பிரதிபலித்தது.

அந்த முறைசாராத் தொடர்பு வலையமைப்பு முக்கியமானதாக இருந்தது. ஒசாகாவில் இருந்த கொரியத் தொழில்முனைவோர் நிதி, உரிமம் பெறுதல், சமூக அங்கீகாரம் ஆகியவற்றில் தடைகளை எதிர்கொண்டனர். முறையான நிறுவனங்கள் எப்போதும் வழங்காத ஆதரவை நம்பகமான சகாக்கள் அளித்தனர். அறிவுப் பகிர்வு, விநியோகஸ்தர்களை அணுகுதல், கடன் பெறுதல் ஆகியவை பல நேரங்களில் நிறுவனக் கூட்டறைகளுக்கு வெளியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன. சில்லறை வணிகம், நிதி, உற்பத்தி ஆகியவற்றின் விரிவாக்கம் உட்பட, அந்த உறவுகளிலிருந்து வளர்ந்த தொழில் பயணங்கள் கடலின் இருபுறமும் இருந்த கொரியச் சமூகங்களை மாற்றியமைத்தன.

இன்று டோக்கியோவில் அவர் நினைவுகூரப்படுவது எப்படி?

அவர் வழங்கிய நிலத்தில் அமைந்துள்ள தூதரகம், இன்று துடிப்புமிக்க அடையாளச் சின்னமாக விளங்குகிறது. டோக்கியோ பெருநகரப் பகுதி முழுவதும் உள்ள கொரியர்களுக்கு கடவுச்சீட்டு, விசா, குடிமைப் பதிவுகள் தொடர்பான ஆவணச் சேவைகளைப் பணியாளர்கள் வழங்குகின்றனர். ஜப்பானியப் பார்வையாளர்களுக்கு கொரியக் கதைகளை எடுத்துரைக்கும் கண்காட்சிகள், நிகழ்ச்சிகள், சொற்பொழிவுகள் ஆகியவற்றைக் கலாசார மையம் நடத்துகிறது. சோவின் வாழ்க்கை பற்றியும் டோக்கியோவில் கொரியத் தூதரகப் பணியின் தொடக்க ஆண்டுகள் பற்றியும் அமைக்கப்பட்ட காட்சிகள், டோங்மியோங் அரங்கில் இந்தப் பல்வேறு அம்சங்களையும் ஒன்றிணைக்கின்றன. டோங்மியோங்ஜே என்ற தூதரின் இல்லம், தூதரகத்துக்குச் சொந்தமான இடத்தை ஏற்படுத்தியவர் இன்றும் அங்கு நினைவுகூரப்படுகிறார் என்பதைச் சுட்டுகிறது.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் நவம்பர் 1ஆம் தேதி, சோ காப் ஹோ தினத்தையொட்டி தூதரகம் தனது கதவுகளைத் திறக்கிறது. இந்த நிகழ்வில் அதிகாரிகள், கல்வியாளர்கள், வணிகத் தலைவர்கள், சமூக உறுப்பினர்கள் பங்கேற்கின்றனர். 1962ஆம் ஆண்டு நன்கொடையின் வரலாற்றையும், வெளிநாடு வாழ் கொரியர்களின் ஆதரவு தூதரகப் பணியைத் தொடர்ந்து நடத்த உதவிய ஆண்டுகளையும் பேச்சாளர்கள் நினைவுகூர்கின்றனர். ஜப்பானில் உள்ள கொரியப் பள்ளிகளின் மாணவர்கள் சில நேரங்களில் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கிறார்கள் அல்லது திட்டங்களைப் படைக்கிறார்கள். முந்தைய தலைமுறையினரின் ஆதரவு, இன்றைய அவர்களின் வகுப்பறைகள்வரை எவ்வாறு தொடர்கிறது என்பதை அந்தத் திட்டங்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. முந்தைய காலத்தின் நன்கொடையில் வேரூன்றிய நவீன வளாகமே, பொதுச் சேவையின் தொடர்ச்சியை வலியுறுத்துகிறது.

இப்போது இந்த அங்கீகாரம் ஏன் முக்கியம்?

வெளிநாடுகளில் வாழும் கொரியர்களுக்கு ஆதரவளித்து, தாயகத்தில் உள்ள நிறுவனங்களுடன் அவர்களை இணைக்கும் அரசுத் துறையான வெளிநாடு வாழ் கொரியர் முகமை, கொரியாவின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் சமூகங்களை வலுப்படுத்தியவர்களை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. 2025 அக்டோபரில் சோ தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, பொதுச் சேவையை விரிவான கண்ணோட்டத்தில் அணுகுகிறது. அதில் நிறுவனங்களைக் கட்டியெழுப்புதல், பள்ளிகளுக்கு நிதியளித்தல், சியோலுக்கும் டோக்கியோவுக்கும் இடையே முழுமையான உறவுகள் சீராகும் முன்பே தூதரகப் பணிக்கு ஆதரவளித்தல் ஆகியவை அடங்கும். அரசுகள் பல தசாப்தங்களாகப் பராமரிக்கும் பொதுப் பயன்களைக் கொடையாளர் பணி உருவாக்க முடியும் என்பதையும் இது காட்டுகிறது.

தனிநபரின் செயல் தேசிய நலன்களை எவ்வாறு முன்னெடுக்க முடியும் என்பதற்கு சோவின் கதை தெளிவான எடுத்துக்காட்டு. ஒரு தொழிலதிபர் நிலத்தையும் கட்டடத்தையும் வழங்கினார். தூதரகத்துக்கு நிரந்தர இடம் கிடைத்தது. ஜப்பானில் உள்ள கொரியக் குடும்பங்களுக்கு ஆவண உதவி பெறவும், தங்கள் மரபைக் கொண்டாடவும், அதிகாரிகளுடன் தொடர்புகொள்ளவும் ஓர் இடம் கிடைத்தது. மாணவர்கள் தங்கள் மொழி மற்றும் வரலாற்றுடனான தொடர்பைப் பேணினர். தொழிலாளர்கள் திறன்களையும் குடும்பங்களை உயர்த்திய ஊதியத்தையும் பெற்றனர். 1970களில் அவர் எதிர்கொண்ட சோதனைகளை இந்த விளைவுகள் அழித்துவிடவில்லை; ஆனால் அவற்றைக் கடந்து நீடித்துள்ளன. வகுப்பறைகள், தொழிற்சாலைகள், தேசியக் கொடி பறக்கும் மினாமி அசாபுவில் உள்ள கட்டடம் ஆகியவற்றில் இன்றும் தென்படும் நன்மைகளை சியோலின் கௌரவிப்பு உறுதிப்படுத்துகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025 அக்டோபர் மாதத்திற்கான ‘மாதத்தின் சிறந்த வெளிநாடு வாழ் கொரியர்’ விருதுக்கு சோ காப் ஹோவை சியோல் தேர்ந்தெடுத்தது.
• 1962ஆம் ஆண்டு, டோக்கியோவில் இன்று கொரியத் தூதரகம் அமைந்துள்ள அசாபு 1-சோமில் நிலத்தையும் கட்டடத்தையும் அவர் நன்கொடையாக வழங்கினார்.
• டோங்மியோங் அரங்கம், மார்பளவுச் சிலை, நவம்பர் 1ஆம் தேதி ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் சோ காப் ஹோ தினம் ஆகியவற்றின் மூலம் தூதரகம் அவரை நினைவுகூர்கிறது.
• உல்ஜுவில் ஏழ்மையில் வளர்ந்த சோ, 1948ஆம் ஆண்டு சகமோட்டோ ஸ்பின்னிங்கை நிறுவினார்; ‘ஒசாகாவின் ஜவுளி மன்னர்’ எனப் பெயர் பெற்றார்.
• ஒசாகாவில் கொரியக் கல்விக்கு ஆதரவளித்தார்; கியும்காங் அகாடமிக்குத் தலைமை வகித்தார்; கொங்கோ ககுவெனுக்கான நிதியை வழங்கினார்; ஒசாகா மிண்டானுக்கும் உதவினார்.
• தேச்சாங் டெக்ஸ்டைலைக் கைப்பற்றி, பாங்ரிம் ஸ்பின்னிங்கைத் தொடங்கியதன் மூலம் கொரியாவில் முதலீடு செய்தார்; பின்னர் பாங்ரிம், யூன்சோங் ஸ்பின்னிங் நிறுவனங்களைத் தொடங்கவும் உதவினார்.
• 1974ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட தொழிற்சாலைத் தீயும் உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடியும் அவரது நிறுவனங்களைத் திவாலாக்கின; 1976ஆம் ஆண்டு, 62 வயதில் அவர் மறைந்தார்.
• கமீலியா பதக்கத்துடன் கூடிய குடிமைத் தகுதி விருது உள்ளிட்ட தேசிய கௌரவங்களைப் பெற்றார்; டோக்கியோ தூதரகத்திலும் இன்றளவும் கௌரவிக்கப்படுகிறார்.