அமெரிக்க மின்னணுக் கழிவு ஏற்றுமதியால் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மாசு நெருக்கடி

அமெரிக்க மின்னணுக் கழிவுகளின் மறைந்திருக்கும் சுனாமிக்குள்

தேசியத் தடைகள் மற்றும் பலவீனமான உள்கட்டமைப்பு இருந்தபோதிலும், கைவிடப்பட்ட அமெரிக்க மின்னணுச் சாதனங்களின் சரக்குகள் தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்குக் குவிந்து வருகின்றன. நச்சுப் பொருள் வர்த்தகத்தைக் கண்காணிக்கும் இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான பேசல் ஆக்‌ஷன் நெட்வொர்க்கின் புதிய ஆய்வு, ஒவ்வொரு மாதமும் சரக்குக் கொள்கலன்களில் நகரும் கழிவுகளின் மறைந்திருக்கும் சுனாமியை விவரிக்கிறது. கைப்பேசிகள், மடிக்கணினிகள், சேவையகங்கள், திரைகள், அச்சுப்பொறிகள் ஆகியவற்றில் மீட்டெடுக்கக்கூடிய செம்பு, தங்கம், அரிய பொருட்கள் உள்ளன. அதேவேளையில், கட்டுப்பாடுகளின்றிக் கையாளும்போது மக்களுக்கும் சூழலமைப்புகளுக்கும் அச்சுறுத்தலாகும் ஈயம், காட்மியம், பாதரசம், புரோமினேற்றப்பட்ட தீத்தடுப்புப் பொருட்களும் அவற்றில் நிறைந்துள்ளன.

உலகளாவிய மின்னணுக் கழிவுகள், முறையாக மறுசுழற்சி செய்யப்படுவதைவிட மிக வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றன. 2022ஆம் ஆண்டில் உலகம் இதுவரை இல்லாத அளவாக 62 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் கழிவுகளை உருவாக்கியது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த அளவு சுமார் 82 மில்லியன் டன்னை எட்டும் என ஆய்வாளர்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர். உலக மொத்தத்தில் கிட்டத்தட்ட பாதியை ஆசியா ஏற்கெனவே உருவாக்குகிறது. அமெரிக்க ஏற்றுமதிகள் இந்தச் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. ஒவ்வொரு மாதமும் சுமார் 2,000 கொள்கலன்கள், அதாவது ஏறத்தாழ 33,000 மெட்ரிக் டன் பயன்படுத்தப்பட்ட மின்னணுச் சாதனங்கள், அமெரிக்கத் துறைமுகங்களிலிருந்து புறப்படுகின்றன. அவற்றில் பெரும்பாலானவை உரிமம் பெற்ற மையங்களுக்குச் செல்வதில்லை. அவை நிலநிரப்பிடங்களில் கொட்டப்படுகின்றன அல்லது பாதுகாப்பின்றிப் புகையையும் அமில ஆவியையும் சுவாசிக்கும் தொழிலாளர்கள் பணிபுரியும் பின்தெரு முற்றங்களில் பிரித்தெடுக்கப்படுகின்றன.

பயன்படுத்தப்பட்ட மின்னணுச் சாதனங்களை ஆசியாவுக்கும் மத்திய கிழக்குக்கும் சேகரிக்கும், வர்த்தகம் செய்யும் அல்லது தரகு செய்யும் குறைந்தது 10 அமெரிக்க நிறுவனங்களைப் புலனாய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். 2023 ஜனவரி முதல் 2025 பிப்ரவரி வரை, அந்த ஏற்றுமதியாளர்கள் மின்னணுக் கழிவுகளாக இருக்கக்கூடிய 10,000-க்கும் மேற்பட்ட கொள்கலன்களை அனுப்பினர்; அவற்றின் மதிப்பு 1 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இத்துறையின் வர்த்தகம் ஒவ்வொரு மாதமும் 200 மில்லியன் டாலரைத் தாண்டியிருக்கலாம். அந்தப் பத்து நிறுவனங்களில் எட்டு நிறுவனங்கள், பொறுப்பான மறுசுழற்சியைக் குறிக்க உருவாக்கப்பட்ட R2V3 சான்றிதழைப் பெற்றுள்ளன. சில நிறுவனங்கள் தவறு செய்ததாகக் கூறப்படுவதை மறுத்து, விதிகளைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறுகின்றன. எனினும், இத்தகைய இறக்குமதிகளைத் தடைசெய்த நாடுகளுக்கு கொள்கலன்கள் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருக்கின்றன.

இந்த வர்த்தகம் எப்படிச் செயல்படுகிறது, ஏன் தொடர்கிறது

கழிவுகளை உள்நாட்டிலேயே பொறுப்புடன் செயலாக்குவதைவிட ஏற்றுமதி செய்வது மலிவானது. கலப்பு மின்னணுச் சாதனங்கள் நிறைந்த கொள்கலன்களை விரைவான பணத்துக்காக விற்கலாம்; அவற்றைப் பெறும் நாடுகளில் தொழிலாளர், நிலம், விதிமுறை இணக்கச் செலவுகள் குறைவு. மறுபயன்பாட்டுக்காகப் பழுதுபார்க்க அனுப்பப்படும் சாதனங்கள் என வர்த்தகர்கள் பெரும்பாலும் சரக்குகளை விவரிக்கின்றனர். நடைமுறையில், அந்தச் சரக்குகள் கலவையாகவே உள்ளன. சில சாதனங்கள் இயங்குகின்றன; பல உடைந்தவை அல்லது காலாவதியானவை. இறக்குமதியாளர்கள் மதிப்புள்ள பாகங்களையும் பொருட்களையும் பிரித்தெடுத்துவிட்டு, எஞ்சியவற்றைக் கொட்டுகின்றனர். மறுவிற்பனை மதிப்புக்கும் அகற்றும் செலவுக்கும் இடையிலான இடைவெளியே இந்த வர்த்தகத்தைத் தொடர்ந்து இயக்குகிறது.

தரகர்கள், ஓட்டைகள், தவறாகக் குறிப்பிடப்பட்ட சரக்குகள்

பழைய சாதனங்களைச் சரக்குந்துகளில் ஒன்றுசேர்த்து, கொள்கலன்களில் அடுக்கி, அவற்றின் உள்ளடக்கத்துடன் எப்போதும் பொருந்தாத வர்த்தகக் குறியீடுகளை வழங்குவதில் சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற தரகர்கள் ஈடுபடுகின்றனர். மின்னணுக் கழிவு என்பதற்குப் பதிலாக, மூலப்பொருள் அல்லது கலப்பு உலோகக் கழிவு போன்ற விவரிப்புகள் பதிவுகளில் காணப்படுகின்றன. தவறான குறியீட்டால், சரக்குகள் சுங்கச் சோதனைகளையும் தானியங்கி ஆபத்து வடிகட்டிகளையும் கடந்து செல்லக்கூடும். இடைநிலை மையங்கள் மற்றும் சுதந்திர வர்த்தக மண்டலங்கள் வழியாகச் சரக்குகளை அனுப்புவது, அவற்றைக் கண்காணிப்பதை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது.

ஆபத்தான கழிவுகளின் நகர்வுகளை ஒழுங்குபடுத்தும் உலகளாவிய ஒப்பந்தமான பேசல் உடன்படிக்கை, பல வகையான நச்சுக் கழிவுகளின் வர்த்தகத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது அல்லது தடைசெய்கிறது. தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பெரும்பாலான நாடுகள் இந்த உடன்படிக்கையில் உறுப்பினர்களாக உள்ளன; வெளிநாட்டு மின்னணுக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்வதற்கான தேசியத் தடைகளும் அவற்றிடம் உள்ளன. அமெரிக்கா இந்த உடன்படிக்கையை இன்னும் அங்கீகரிக்கவில்லை. இந்த இடைவெளியும், பலவீனமான ஆவணச் சரிபார்ப்பும் அமலாக்கமும் சேர்ந்து, அனுமதியில்லாத இடங்களுக்கு ஏற்றுமதியாளர்கள் சரக்குகளை அனுப்ப வழிவகுக்கின்றன.

சான்றிதழ் குறித்த விவாதம்

சோதனை, தரவுகளை அழித்தல், தொழிலாளர் பாதுகாப்பு, அடுத்தகட்டக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றுக்கான விதிகளை R2V3 சான்றிதழ் வகுக்கிறது. பழுதுபார்க்க முடியாத பொருட்கள் ஏற்றுமதிச் சரக்குகளில் சேராமல் தடுப்பதே இதன் நோக்கம். சான்றிதழ் மட்டும் பொறுப்பான விளைவுகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது என்பதைப் புதிய கண்டறிவுகள் காட்டுகின்றன. சான்றிதழ் பெற்ற நிறுவனங்கள் தளவாடப் பணிகளை மூன்றாம் தரப்பினரிடம் ஒப்படைக்கும்போது அல்லது அடுத்தகட்ட விற்பனையாளர்கள் முழுமையாகத் தணிக்கை செய்யப்படாதபோது இடைவெளிகள் தோன்றுகின்றன. சுவரில் மாட்டப்பட்ட சான்றிதழ், ஏற்றுமதித் தளத்தைவிட்டுப் புறப்பட்ட பிறகு கொள்கலன் எங்கே செல்கிறது என்பதைச் சொல்லாது.

இதைச் சரிசெய்ய, இறுக்கமான தணிக்கைகள், அடுத்தகட்டக் கூட்டாளிகள் குறித்த பொதுவெளி அறிக்கைகள், சாதனங்கள் மற்றும் கொள்கலன்களின் மின்னணுக் கண்காணிப்பு ஆகியவை தேவை. சான்றிதழ்கள் உதவக்கூடும். ஆனால், ஒவ்வொரு சரக்கும் உண்மையில் எங்கே சென்றடைகிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் சோதனைகளுடன், முழு பொறுப்புச் சங்கிலியையும் அவை உள்ளடக்க வேண்டும்.

தென்கிழக்கு ஆசியா விலையைக் கொடுக்கிறது

அமெரிக்க மின்னணுக் கழிவுகளின் முதன்மை இலக்காக மலேசியா உருவெடுத்துள்ளது. அதிகாரிகள் அவற்றைச் சோதிப்பதைவிட வேகமாக இறக்குமதிகள் வந்து சேர்கின்றன. சரக்குகளைப் பெறும் பல மையங்களுக்கு அனுமதியோ மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வசதிகளோ இல்லை. அண்மையில் அதிகாரிகள் சுமார் 118 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள சரக்குகளைக் கைப்பற்றினர். ஆய்வு செய்த பெரும்பாலான இடங்கள் சட்டவிரோதமானவை என்றும், அடிப்படைச் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புகள் இல்லாதவை என்றும் தெரிவித்தனர்.

தாய்லாந்து துறைமுகங்கள் மற்றும் கிடங்குகளில் சோதனைகளை அதிகரித்துள்ளது. மே மாதத்தில், அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த சரக்குடன் தொடர்புடைய 238 டன் மின்னணுக் கழிவுகளை பாங்காக்கின் முக்கியத் துறைமுகத்தில் அதிகாரிகள் கைப்பற்றினர். இந்தோனேசியா, பிலிப்பீன்ஸ், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகிய நாடுகளுக்கும் கொள்கலன்கள் வந்துசேர்கின்றன. இந்த இறக்குமதிகளை தேசியச் சட்டங்கள் தடைசெய்கின்றன அல்லது கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இருந்தபோதிலும், தவறாக அறிவிக்கப்பட்ட சரக்குகள் தொடர்ந்து உள்ளே நுழைகின்றன. பாதுகாப்பாக அகற்றுவதற்கான வழியில்லாத பிளாஸ்டிக் மற்றும் மின்சுற்றுப் பலகைக் குவியல்களை உள்ளூர் சமூகங்கள் எதிர்கொள்கின்றன.

உள்நாட்டில் உருவாகும் கழிவுகளை நிர்வகிக்க அமைக்கப்பட்டுள்ள உள்ளூர் அமைப்புகள் இந்த அழுத்தத்தால் திணறுகின்றன. நச்சுக் கூறுகள் கலந்த நகராட்சி நிலநிரப்பிடங்களிலிருந்து உலோகங்களும் நீடித்த வேதிப்பொருட்களும் மண்ணிலும் நீரிலும் கசிகின்றன. துறைமுகங்கள் மற்றும் தொழிற்பேட்டைகளுக்கு அருகில் முறைசாரா மறுசுழற்சி குழுமங்கள் உருவாகின்றன. பிளாஸ்டிக் எரிப்பதால் வரும் புகை, மாசடைந்த வடிகால் கால்வாய்கள், மின்னணுக் கழிவுகளின் பாதிப்புகளுடன் ஒத்த நோய்கள் குறித்து அப்பகுதி மக்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

முறைசாரா கழிவுப் பொருள் முற்றங்களில் என்ன நடக்கிறது

முறைசாரா முற்றங்களில், தொழிலாளர்கள் வெளிப்புற உறைகளைக் கையால் அகற்றுகின்றனர்; கேத்தோடு கதிர்க் குழாய் தொலைக்காட்சிகளையும் மானிட்டர்களையும் உடைத்து, மின்சுற்றுப் பலகைகளிலிருந்து நுண்சில்லுகளை வெப்பமூட்டிப் பிரித்தெடுக்கின்றனர். கம்பிகளின் காப்புப் பொருளை அகற்ற பிளாஸ்டிக்கை எரிக்கின்றனர். மின்சுற்றுப் பலகைகளிலிருந்து விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களை மீட்க அமிலக் கரைப்பு மற்றும் அடிப்படை உருக்குமுறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தச் செயல்முறைகளால் ஈயத் தூசி, காட்மியம், பாதரச ஆவிகள் வெளியேறுகின்றன. அபாயகரமான துணைப் பொருட்களின் கலவையும் உருவாகி, குடியிருப்புப் பகுதிகளில் பரவி நீர்நிலைகளில் படிகிறது.

தொழிலாளர்கள் மற்றும் சமூகங்களுக்கான உடல்நல ஆபத்துகள்

விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களை மீட்கும் இடங்கள் பல வகையான மாசுபடுத்திகளின் அதிகச் செறிவு கொண்ட பகுதிகள் என அறிவியல் ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. நச்சு உலோகங்கள், பிளாஸ்டிக் சேர்மங்கள், புரோமினேற்றப்பட்ட தீத்தடுப்புப் பொருட்கள், பாலிகுளோரினேற்றப்பட்ட பைஃபீனைல்கள், பெர்ஃபுளூரோஅல்கைல் மற்றும் பாலிஃபுளூரோஅல்கைல் பொருட்கள், டையாக்சின்கள், ஃபியூரான்கள், பாலிசைக்ளிக் அரோமேட்டிக் ஹைட்ரோகார்பன்கள் போன்ற எச்சங்கள் இதில் அடங்கும். உறைகளும் கம்பிக் காப்புகளும் எரிக்கப்படும்போதோ துண்டுகளாக்கப்படும்போதோ நுண் மற்றும் நானோ பிளாஸ்டிக்குகள் வெளியேறுகின்றன. குறுகியகாலத் தாக்கம் கண்களிலும் நுரையீரலிலும் எரிச்சலை ஏற்படுத்தும். நீண்டகாலத் தாக்கம் நரம்பியல் பாதிப்பு, குழந்தைகளின் வளர்ச்சிப் பிரச்சினைகள், புற்றுநோய் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.

மாசு முற்றத்துக்குள் மட்டுமே இருப்பதில்லை. தூசி எச்சங்களை வீடுகளுக்கும் பள்ளிகளுக்கும் கொண்டு செல்கிறது. சாம்பலும் அமிலக் கழிவுகளும் பாசனத்துக்கும் மீன்பிடிக்கும் பயன்படுத்தப்படும் நீரோடைகளில் கலக்கின்றன. கால்நடைகளிலும் பயிர்களிலும் உலோகங்கள் படியக்கூடும். மருத்துவப் பராமரிப்புக்கான அணுகல் குறைவாக உள்ள ஆவணமற்ற தொழிலாளர்கள் மற்றும் அருகிலுள்ள குடும்பங்களே இந்த உடல்நலச் சுமையைப் பெரிதும் சுமக்கின்றனர். இந்தப் பாதிப்பைத் தடுக்க முடியும்; ஆனால் சரக்குகள் நிறுத்தப்பட்டு, காற்றோட்டம், வடிகட்டல், பாதுகாப்பான வேதிப்பொருள் கையாளுதல் கொண்ட கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மையங்களுக்கு மறுசுழற்சி மாற்றப்பட்டால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.

சீனாவின் கழிவுத் தடை முதல் பிராந்திய வரத்து வரை

பல ஆண்டுகளாக, உலகின் குறைந்த மதிப்புள்ள கழிவுகள் மற்றும் இரண்டாம் கைப் பொருட்களில் பெரும்பகுதி சீனாவுக்குச் சென்றது; அங்கு பரந்த மறுசுழற்சி நகரங்கள் அவற்றைச் செயலாக்கின. மாசுபாடும் பொதுமக்களின் அழுத்தமும் காரணமாக 2017இல் கட்டுப்பாடுகள் தொடங்கின; 2021இல் திடக் கழிவு இறக்குமதிக்கு முழுத் தடை விதிக்கப்பட்டது. வர்த்தகம் மறைந்துவிடவில்லை; வேறு இடத்துக்கு மாறியது. பல நிறுவனங்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்குக் குடிபெயர்ந்து, உபகரணங்கள், முதலீடு, தொழில்நுட்ப அறிவு ஆகியவற்றைக் கொண்டுவந்தன. ஆனால் சீனா அமல்படுத்தத் தொடங்கிய மாசுப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை அவை கொண்டுவரவில்லை.

சீனாவின் கொள்கை மாற்றத்துக்குப் பிறகு கழிவு இறக்குமதி அதிகரித்ததைப் பிராந்தியத் தரவுகள் காட்டுகின்றன. 2016 முதல் 2018 வரை ஆசியான் உறுப்பு நாடுகளில் பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதி கூர்மையாக உயர்ந்தது. மின்னணுக் கழிவுகளிலும் இதேபோன்ற போக்குகள் தென்படுகின்றன. ஏற்கெனவே பணிச்சுமையில் இருந்த தென்கிழக்கு ஆசிய ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள், புதிய வரத்துகளையும் புதிய நிறுவனங்களையும் சமாளிக்க முடியாமல் திணறின. எல்லைகளைக் கடந்தும் சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்களுக்குள்ளும் உள்ள உரிமம் மற்றும் அமலாக்க இடைவெளிகளை ஏற்றுமதியாளர்கள் பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.

இந்த ஏற்றுமதிகள் சட்டபூர்வமானவையா

பேசல் உடன்படிக்கையின்கீழ், ஆபத்தான கழிவுச் சரக்குகள் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன; சில நாட்டுக் குழுக்களுக்கிடையே பல சந்தர்ப்பங்களில் அவை தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன. தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பெரும்பாலான நாடுகள் இந்த உடன்படிக்கையை அங்கீகரித்துள்ளன; தேசியச் சட்டங்களிலும் தடைகள் உள்ளன. அமெரிக்கா இதில் உறுப்பினராக இல்லை. வர்த்தகப் பதிவுகளில் கண்டறியப்பட்ட பல சரக்குகள், பயன்படுத்தப்பட்ட மின்னணுச் சாதனங்களுடன் பொருந்தாத குறியீடுகளின்கீழ் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தன. தவறான குறியீடு முன் ஒப்புதல் நடைமுறையைப் பாதிக்கிறது, உண்மையான உள்ளடக்கத்தை மறைக்கிறது, பெறும் நாடுகளின் சட்டங்களை மீறுகிறது.

சோதிக்கப்பட்டு இயங்கும் சில உபகரணங்களையும் குறிப்பிட்ட பொருட்களையும் ஏற்றுமதி செய்ய அமெரிக்க விதிகள் அனுமதிக்கின்றன. பயன்படுத்தப்பட்ட பொருளுக்கும் கழிவுச் சரக்குக்கும் இடையிலான எல்லையை எளிதில் மங்கலாக்கலாம். உடைந்த அல்லது காலாவதியான சாதனங்கள், பழுதுபார்க்கக்கூடிய குறைந்த எண்ணிக்கையிலான சாதனங்களுடன் சேர்த்துப் பொதியப்படுகின்றன. முழுச் சரக்கையும் மறுபயன்பாட்டுப் பொருட்கள் என ஆவணங்கள் விவரிக்கின்றன. கொள்கலன் திறக்கப்படும் நேரத்துக்குள் அதன் உள்ளடக்கம் புறப்பட்ட துறைமுகத்திலிருந்து வெகுதொலைவு சென்றுவிட்டிருக்கும். ஒவ்வொரு மாதமும் தொடர்ந்து வரும் பெரும் சரக்குகள் தரும் இலாபத்துடன் ஒப்பிடும்போது அபராதங்கள் குறைவு.

பொருளாதாரக் காரணிகளும் கழிவுக் காலனியாதிக்க விவாதமும்

இந்த வர்த்தகத்தைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்தும் கணக்கு எளிதானது. கேத்தோடு கதிர்க் குழாய்க் கண்ணாடி, தட்டையான திரைகளில் உள்ள பாதரசப் பின்னொளி விளக்குகள், கலப்பு பிளாஸ்டிக்குகள் ஆகியவற்றை முறையாகக் கையாளச் செலவாகிறது. திரும்பிச் செல்லும் வழித்தடங்களில் கப்பல் செலவு ஒப்பீட்டளவில் குறைவு. செம்பு, தங்கத்தின் விலை முறைசாரா மறுசுழற்சியாளர்களுக்கு ஈர்ப்பாக உள்ளது. பெறும் நாடுகளில் தொழிலாளர் செலவும் வாடகையும் குறைவு. நிறுவன வாடிக்கையாளர்களிடமிருந்து உபகரணங்களை அகற்றுவதற்குக் கட்டணம் வசூலிக்கும் ஏற்றுமதியாளர்கள், பின்னர் கொள்கலன் சரக்குகளை வெளிநாடுகளில் விற்றும் வருவாய் ஈட்டுகின்றனர். கழிவை உருவாக்காத சமூகங்கள்மீது மாசுபாட்டின் செலவு திணிக்கப்படுகிறது.

1980களின் இறுதியில் செல்வந்த நாடுகளிலிருந்து ஏழை நாடுகளுக்குக் கழிவுகளைக் கொட்டுவதை விவரிக்க முதலில் பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்லான “கழிவுக் காலனியாதிக்கம்” என இந்தப் போக்கைச் சுற்றுச்சூழல் ஆதரவாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். பழைய வர்த்தக உறவுகளின் அடிப்படையில் ஆபத்தும் பாதிப்பும் மற்றவர்களிடம் மாற்றப்படுவதை இந்தச் சொல் வெளிப்படுத்துகிறது. தென்கிழக்கு ஆசியக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இதற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்து வருகின்றனர். தாய்லாந்து பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது; இந்தோனேசியா தடைகளை அறிவித்துள்ளது; மலேசியா கட்டுப்பாடுகளை இறுக்கியுள்ளது. 2026 முதல் OECD அல்லாத நாடுகளுக்கான பிளாஸ்டிக் கழிவு ஏற்றுமதிக்கு புதிய வரம்புகளை ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. மின்னணுக் கழிவுகளையும் உள்ளடக்கும் வலுவான உலகளாவிய ஒப்பந்தத்தைப் போராட்டக்காரர்கள் கோருகின்றனர்.

இறக்குமதிகள் வேலைவாய்ப்புகளையும் உள்ளூர் உற்பத்திக்கான மூலப்பொருட்களையும் வழங்குகின்றன என சில தொழில் அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன. நவீன உபகரணங்களும் மாசற்ற உள்ளீடுகளும் கொண்ட, இறுக்கமாகக் கட்டுப்படுத்தப்படும் இடங்களில் இது உண்மைதான். ஆனால் ஆவணங்களின்றி உடைந்த சாதனங்கள் சரக்குந்துகளில் வந்து சேரும்போதும், எச்சங்களைப் பாதுகாப்பாக அகற்ற வழியில்லாதபோதும், கள நிலவரம் வேறாக இருக்கிறது. சட்டவிரோத எரிப்பும் கொட்டுதலும் அந்த இடைவெளியை நிரப்புகின்றன. இலாபம் வேறிடங்களுக்குச் செல்லும்போது, உடல்நலச் செலவை வரி செலுத்துவோர் ஏற்க வேண்டியுள்ளது.

சாத்தியமான தீர்வுகள் மற்றும் கவனிக்க வேண்டியவை

கழிவுகளின் வரத்தையும் பாதிப்பையும் குறைக்கப் பல நடவடிக்கைகள் உதவும். அமெரிக்கா பேசல் உடன்படிக்கையை அங்கீகரித்து, ஏற்றுமதி ஓட்டைகளை மூடி, அடுத்தகட்டக் கூட்டாளிகள் குறித்த விவரங்களைப் பொதுவெளியில் வெளியிடக் கோரலாம். கொள்கலன்களின் மின்னணுக் கண்காணிப்பு, தவறான குறியீட்டுக்கு கடுமையான தண்டனைகள், ஒவ்வொரு சரக்கும் எங்கே சென்றடைகிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் சுயாதீனத் தணிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் கட்டாயப்படுத்தலாம். திரும்பப் பெறுதல் மற்றும் பாதுகாப்பான மறுசுழற்சிக்கான நிதியை நிறுவனங்கள் வழங்க வேண்டும் என உற்பத்தியாளர் பொறுப்பை விரிவுபடுத்தும் விதிகள் கோரலாம். மறுசுழற்சிக்காகச் சேகரிக்கப்பட்ட சாதனம் துறைமுகத்தில் முடிவடையாமல் இருப்பதை உறுதிப்படுத்த, மத்திய அரசின் அமைப்புகளும் மாநிலங்களும் தங்கள் கொள்கைகளை ஒருங்கிணைக்கலாம்.

நுகர்வோர் மற்றும் நிறுவனங்களின் தெரிவுகள்

பழுதுபார்ப்புக்கும் உதிரிபாகங்களுக்கும் நீண்டகால ஆதரவு அளிப்பது உபகரணங்களின் ஆயுளை நீட்டித்து, அவை கழிவாக மாற்றப்படுவதைத் தாமதப்படுத்தும். பழுதுபார்க்கும் உரிமைச் சட்டங்கள், நிறுவனங்களின் திரும்பப் பெறும் திட்டங்கள், அகற்றுவதற்காக ஏற்றுமதி செய்வதைத் தடைசெய்யும் கொள்முதல் ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவை உதவும். சரிபார்க்கக்கூடிய பொறுப்புச் சங்கிலியை நிறுவனங்கள் வலியுறுத்தி, தணிக்கை முடிவுகளை வெளியிடலாம். பழுதுபார்க்க முடியாத சாதனங்கள் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்துக்குச் செல்லாமல் தடுப்பதற்கு உறுதியளிக்கும், மேலும் அடுத்தகட்டக் கூட்டாளிகள் யார் என்பதை விளக்கக்கூடிய மறுசுழற்சியாளர்களை வீடுகளும் பள்ளிகளும் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

பிராந்திய அமலாக்கமும் உடல்நலப் பாதுகாப்பும்

சட்டவிரோதச் சரக்குகளைக் கண்டறிந்து நிராகரிக்கும் திறனைத் தென்கிழக்கு ஆசிய அரசுகள் உருவாக்கி வருகின்றன. வலுவான துறைமுகச் சோதனைகள், எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்பு, பொதுவெளி அறிக்கைகள் ஆகியவை கடத்தல்காரர்களைத் தடுக்கும். முறைசாரா மறுசுழற்சி ஏற்கெனவே உள்ள இடங்களில் உடல்நலப் பாதுகாப்பு முக்கியம். முகக் கவசங்கள், கையுறைகள், காற்றோட்ட வசதிகள், அமிலத்தை நடுநிலையாக்குதல், அபாயகரமான எச்சங்களைத் தாங்கும் உள்வரிப்பூச்சிடப்பட்ட சேமிப்பிடங்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். சிறிய தொழில் நடத்துவோரை முறைப்படுத்தி உரிமம் பெற்ற மையங்களுக்கு வழிநடத்துவது, வாழ்வாதாரங்களைப் பாதுகாத்தபடி மாசுபாட்டைக் குறைக்கலாம்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• ஒவ்வொரு மாதமும் பயன்படுத்தப்பட்ட மின்னணுச் சாதனங்கள் அடங்கிய சுமார் 2,000 கொள்கலன்கள், ஏறத்தாழ 33,000 மெட்ரிக் டன் சரக்குகள், அமெரிக்கத் துறைமுகங்களிலிருந்து புறப்படுகின்றன.
• இரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்த ஆய்வில், ஆசியாவுக்கும் மத்திய கிழக்குக்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் குறைந்தது 10 அமெரிக்க நிறுவனங்கள் கண்டறியப்பட்டன.
• 2023 ஜனவரி முதல் 2025 பிப்ரவரி வரை, அந்த நிறுவனங்கள் 1 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிக மதிப்புள்ள 10,000-க்கும் மேற்பட்ட கொள்கலன்களை அனுப்பின.
• பயன்படுத்தப்பட்ட மின்னணுச் சாதனங்களின் துறைமுழுவதுமான வர்த்தகம் மாதந்தோறும் சுமார் 200 மில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
• பெயரிடப்பட்ட பத்து ஏற்றுமதியாளர்களில் எட்டு நிறுவனங்கள் R2V3 சான்றிதழ்களைப் பெற்றுள்ளன. இது தணிக்கை இடைவெளிகள் மற்றும் அடுத்தகட்டக் கட்டுப்பாடு குறித்த கவலைகளை எழுப்புகிறது.
• மலேசியா முக்கிய இலக்கு நாடாக உள்ளது. அது சுமார் 118 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள மின்னணுக் கழிவுகளைக் கைப்பற்றியுள்ளது; மே மாதத்தில் தாய்லாந்து அதிகாரிகள் 238 டன்னைக் கைப்பற்றினர்.
• அமெரிக்கா பேசல் உடன்படிக்கையை அங்கீகரிக்கவில்லை. பல சரக்குகள் தவறாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதுடன், அவை பெறும் நாடுகளின் தடைகளையும் மீறுகின்றன.
• மின்னணுக் கழிவுகளில் ஈயம், காட்மியம், பாதரசம் உள்ளிட்ட அபாயகரமான வேதிப்பொருட்கள் உள்ளன. முறைசாரா செயலாக்கத்தில் டையாக்சின்கள், ஃபியூரான்கள், நுண் மற்றும் நானோ பிளாஸ்டிக்குகள் வெளியேறுகின்றன.
• சீனா திடக் கழிவு இறக்குமதியை நிறுத்திய பிறகு, கழிவுகளின் வரத்து தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்கு மாறி, ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளுக்கும் சமூகங்களுக்கும் சுமையை ஏற்படுத்தியது.
• வலுவான ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகள், விரிவுபடுத்தப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்பு, பழுதுபார்ப்புக்கு ஏற்ற வடிவமைப்பு, வெளிப்படையான சான்றிதழ், பிராந்தியத்தில் பாதுகாப்பான மறுசுழற்சிக்கான ஆதரவு ஆகியவை தீர்வுகளில் அடங்கும்.