காலநிலை நீதிச் சட்ட மசோதாவை வலியுறுத்தும் இந்தோனேசியாவின் முன்களச் சமூகங்கள்

காலநிலை பாதிப்புகளிலிருந்து உரிமை அடிப்படையிலான கோரிக்கை

விவசாயிகள், மீனவர்கள், பழங்குடிச் சமூகங்கள், தொழிலாளர்கள், நகர்ப்புற ஏழைகள், இளைஞர்கள், முதியவர்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய விரிவான கூட்டணி, காலநிலை நீதிச் சட்டத்தை இந்தோனேசியா இயற்ற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி வருகிறது. அவர்களின் செய்தி நேரடியானது. பிரச்சினைக்குக் குறைந்த அளவே காரணமானவர்கள், காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்கெனவே இடம்பெயர்ந்து வருகின்றனர்; அவர்களின் வருமானம் குறைந்து, பாதுகாப்பும் சீர்குலைகிறது. அரசியலமைப்பின் கீழ் காலநிலை நீதி ஓர் உரிமையாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், மிக அதிகம் பாதிக்கப்படும் சமூகங்களைப் பாதுகாக்கும், பல்வேறு துறைகளின் நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும், அரசையும் வணிக நிறுவனங்களையும் பொறுப்பேற்கச் செய்யும் தெளிவான சட்டக் கட்டமைப்பாக அது உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகின்றனர்.

மனிதர்களுக்கான பாதிப்புகள் அதிகரித்து வருகின்றன. பருவகாலங்களின் கணிக்க முடியாத தன்மை, காற்றின் திசைமாற்றங்கள், அதிகரிக்கும் வெப்பம், வெள்ளப்பெருக்கு, கடலோர அரிப்பு ஆகியவை அறுவடைகளையும் மீன்பிடிப் பலன்களையும் பாதித்து, மக்களைக் கடனில் தள்ளி, ஆபத்தான இடப்பெயர்வுக்குத் தள்ளியுள்ளன. 2022ஆம் ஆண்டில், காலநிலை தொடர்பான பேரிடர்களால் உலகளவில் 3.26 கோடி பேர் இடம்பெயர்ந்ததாக சர்வதேச இடப்பெயர்வு கண்காணிப்பு அமைப்புகள் தெரிவித்துள்ளன. நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் இந்த எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தோனேசியா கடுமையான பாதிப்புகளை எதிர்கொள்கிறது. சட்ட மற்றும் சிவில் சமூகக் குழுக்கள் மேற்கோள் காட்டிய ஆய்வுகளின்படி, 2013 முதல் 2022 வரை நாட்டில் காலநிலை தொடர்பான 28,471 பேரிடர்கள் பதிவாகின. அவை 3.8 கோடி மக்களைப் பாதித்து, 35 லட்சம் பேரை இடம்பெயரச் செய்தன. 2020 முதல் 2024 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட இழப்புகள் பல நூறு டிரில்லியன் ரூபியாவை எட்டியதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சட்டத்திற்கான கோரிக்கை, ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற இந்தோனேசியா காலநிலை நீதி உச்சிமாநாடு எனப்படும் தேசியக் கூட்டத்திலும், பல பிராந்தியங்களில் நடந்த சமூக ஆலோசனைக் கூட்டங்களிலும் ஒருங்கிணைந்தது. மக்கள் காலநிலை நீதிக் கூட்டணி அல்லது ARUKI எனப்படும் சிவில் சமூகக் கூட்டணி, சட்டமியற்ற வழிகாட்டுவதற்காக 300 பக்க ஆய்வறிக்கையைத் தொகுத்துள்ளது. மேலும், வரைவு மசோதாவை விரைவில் தேசிய சட்டமியற்றல் திட்டத்தில் சேர்க்குமாறு நாடாளுமன்றத்தைக் கேட்டுக்கொள்கிறது. சில சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆதரவு தெரிவித்துள்ள நிலையில், மற்றவர்கள் இன்னும் தொழில்நுட்பத் தன்மை கொண்ட மசோதாத் தலைப்பை விரும்புகின்றனர். பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களின் அன்றாட யதார்த்தங்களுடன் காலநிலைக் கொள்கையைப் பொருத்துவதற்கான ஒரே வழி, நீதியை மையப்படுத்துவதுதான் என ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். இந்த மசோதா நிறைவேறினால், காலநிலை நீதியை வெளிப்படையாகச் சட்டத்தில் நிலைநாட்டும் தென்கிழக்காசியாவின் முதல் சட்டமாக இது அமையும்.

காலநிலை நீதி என்றால் என்ன?

காலநிலை நடவடிக்கையை நியாயம், உரிமைகள், உண்மையான பங்கேற்பு ஆகியவற்றுடன் காலநிலை நீதி இணைக்கிறது. யாருக்குப் பலன் கிடைக்கிறது, யார் செலவை ஏற்கிறார்கள், யார் முடிவெடுக்கிறார்கள் என்று அது கேட்கிறது. உமிழ்வைக் குறைத்து, மீள்திறனை வளர்க்கும் அதேவேளையில், வாழ்வாதாரம், கலாசாரம், ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றைப் பாதுகாக்கும் கொள்கைகளை அது வலியுறுத்துகிறது. குறிப்பாக வெள்ளம், வறட்சி, தீ, கடல் மட்ட உயர்வு, வெப்பம் ஆகியவற்றின் நேரடிப் பாதிப்பை எதிர்கொள்ளும் மக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிறது. பாதிப்பு ஏற்பட்டால் நிவாரணமும் தீர்வும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், குழுக்களுக்கும் தலைமுறைகளுக்கும் இடையே பொறுப்பும் திறனும் வேறுபடுகின்றன என்பதையும் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்றும் அது கோருகிறது.

வெப்பமடையும், கணிக்க முடியாத காலநிலை அன்றாட வாழ்க்கையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது

தீவுகளிலும் கடலோரப் பகுதிகளிலும், ஒரு காலத்தில் பயிரிடுவதற்கும் மீன்பிடிப்பதற்கும் வழிகாட்டிய வானிலை முறைகள் இனி பருவ அட்டவணையுடன் ஒத்துப்போவதில்லை. மேற்கு கலிமந்தானில், பருவங்கள் வழக்கமான காலத்தில் வருவதில்லை என தயாக் சமூகங்கள் கூறுகின்றன. இதனால் பயிரிடும் சுழற்சிகள் பாதிக்கப்பட்டு, விளைச்சல் குறைந்து, உணவுப் பாதுகாப்புக்கு நெருக்கடி ஏற்படுகிறது. சமூகக் காடுகளையும் பாரம்பரிய நிலங்களையும் நம்பி வாழும் குடும்பங்களுக்கு, இந்தக் கணிக்க முடியாத தன்மை, மக்களையும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளையும் தாங்கிவந்த கலாசார நடைமுறைகளுடனான பிணைப்பை அறுத்துவிடக்கூடும்.

வடக்கு சுலவேசியின் சாங்கிஹேவில், அடிக்கடி ஏற்படும் கொந்தளிப்பான கடலையும் உயர்ந்து வரும் அலைகளையும் குடியிருப்பாளர்கள் எதிர்கொள்கின்றனர். மீனவர்கள் கடலுக்குச் செல்வது குறைகிறது; பிடிப்பு குறைகிறது; செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன. குடும்பங்கள் தரைத்தளங்களை உயர்த்துகின்றன, உலர்த்தும் மேடைகளை மாற்றுகின்றன அல்லது தற்காலிகத் தடுப்புகளை அமைக்கின்றன. ஆனால் இவை நிரந்தரத் தீர்வுகள் அல்ல. வடக்கு ஜாவா முழுவதும், தெமக், பெகலோங்கன் முதல் செமராங் மற்றும் ஜகார்த்தாவின் சில பகுதிகள் வரை, கடலோரச் சமூகங்கள் தொடர் அலைவெள்ளம், நிலத்தாழ்வு, மாசுபாடு ஆகியவற்றுடன் வாழ்கின்றன. கடல் தடுப்புச் சுவர்களும் நிலமீட்புத் திட்டங்களும் சில பகுதிகளுக்கு குறுகிய கால நிவாரணம் அளிக்கின்றன; அதே நேரத்தில் நீரும் வண்டலும் தொடர்பான பிரச்சினைகளை வேறு பகுதிகளுக்குத் தள்ளுகின்றன. சுத்தமான நீர் கிடைப்பது அரிதாகிறது. காலப்போக்கில், மாற்றுப் பொருட்களை வாங்குவதற்கும் பழுதுபார்ப்பதற்குமான கடன் சுமை, குடும்பங்களைச் சொத்துகளை விற்கவோ இடம்பெயரவோ தள்ளக்கூடும்.

இந்தக் காலநிலை அழுத்தங்கள் சமத்துவமின்மையுடன் இணைகின்றன. சமூகங்களின் ஒப்புதல் வலுவாக இல்லாதபோதும் அடிப்படைச் சேவைகள் புறக்கணிக்கப்படும்போதும், வளங்களைப் பிரித்தெடுப்பது அல்லது கடலோர மேம்பாடு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட பெரிய திட்டங்கள் அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். தண்ணீர் சேகரித்தல், பராமரிப்புப் பணிகள் ஆகிய கூடுதல் சுமைகளைப் பெண்கள் சுமக்கின்றனர். இளைஞர்களுக்குக் குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்கு அருகே வேலைவாய்ப்புகள் குறைந்து வருகின்றன. இடம்பெயர்வது குறித்து பல குடும்பங்கள் கடினமான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டியுள்ளது; இதனால் அவர்கள் சுரண்டலுக்கு ஆளாகக்கூடும்.

காலநிலை நீதிச் சட்ட மசோதாவின் முன்மொழிவுகள்

இந்தோனேசியாவில் இதுவரை தனியான காலநிலைச் சட்டம் இல்லை. தற்போதைய விதிமுறைகள் கார்பன் விலை நிர்ணயம் மற்றும் திட்ட அளவிலான நடவடிக்கைகளைக் கையாள்கின்றன. ஆனால் காலநிலைப் பாதிப்புக்கு அதிகம் ஆளாகும் மக்களை மையப்படுத்தும் ஒரே கட்டமைப்பை அவை வழங்கவில்லை. இந்த இடைவெளியை நிரப்பவே முன்மொழியப்பட்டுள்ள காலநிலை நீதிச் சட்ட மசோதா முயல்கிறது. பல பிராந்தியங்களிலும் பல்வேறு பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களுடனும் நடத்தப்பட்ட ஆலோசனைகளின் அடிப்படையில், தழுவல் மற்றும் தணிப்பு நடவடிக்கைகளின் மையமாக நீதியை இந்த வரைவு முன்னிறுத்துகிறது. பலன்களையும் சுமைகளையும் நியாயமாகப் பகிர்ந்தளித்தல், பொருளுள்ள பங்கேற்பு, பாதிப்புக்கான தீர்வுகள், தலைமுறைகளைக் கடந்த பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை இது ஊக்குவிக்கிறது.

சிவில் சமூகக் குழுக்கள் சுட்டிக்காட்டும் வரைவு கோட்பாடுகளும் விதிகளும்:

• பழங்குடி மக்கள், மீனவர்கள், விவசாயிகள், பெண்கள், தொழிலாளர்கள், நகர்ப்புற ஏழைகள், இளைஞர்கள், முதியவர்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள் உள்ளிட்ட பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களை அங்கீகரித்தல்
• வழிகாட்டும் மதிப்புகளாகப் பகிர்மான நீதி, நடைமுறை நீதி, சீர்செய்யும் நீதி, பாலின நீதி, அங்கீகார நீதி, உள்ளடக்கிய நீதி, தலைமுறைகளுக்கிடையிலான நீதி ஆகியவற்றை நிலைநாட்டுதல்
• பேரிடர் மேலாண்மை, சமூகப் பாதுகாப்பு முதல் சுகாதாரம், தொழிலாளர் நலன், கல்வி, நிலம், சுற்றுச்சூழல் வரை பல்வேறு துறைகளில் ஒருங்கிணைக்க அமைப்புகளுக்குத் தெளிவான கடமைகளை விதித்தல்
• மாற்றுத்திறன், வயது, பாலினம், இருப்பிடம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொள்ளும் உள்ளடக்கிய தரவு அமைப்புகளையும், தகவமைக்கக்கூடிய சமூகப் பாதுகாப்பையும் உருவாக்குதல்
• காலநிலைப் பேரிடர்களின்போதும் எரிசக்தி மாற்றத்தின்போதும் தொழிலாளர்களுக்குப் பாதுகாப்புத் தரநிலைகள், நியாயமான இழப்பீடு உள்ளிட்ட பாதுகாப்புகளை வழங்குதல்
• நில அபகரிப்பிலிருந்து விவசாயிகளையும் கிராமப்புறச் சமூகங்களையும் பாதுகாத்தல்; நகர்ப்புறக் கிராமங்களையும் கடலோர மீன்பிடிப் பகுதிகளையும் அங்கீகரித்தல்
• தகவலுக்கான அணுகல், திட்டமிடலில் பொதுமக்கள் பங்கேற்பு, அமல்படுத்தக்கூடிய தீர்வுகளுடனான புகார் வழிமுறைகள் ஆகியவற்றை உறுதிசெய்தல்

காலநிலைத் திட்டங்களால் சமூகங்கள் பாதிக்கப்படுவதற்கு வழிவகுக்கும் இடைவெளிகளையும் இந்த மசோதா நிரப்ப வேண்டும் என ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக, தொடக்கத்திலிருந்தே பொருளுள்ள பங்கேற்பைக் கட்டாயமாக்குதல், பேரிடர் மீட்பை நீண்டகாலத் திட்டங்களுடன் இணைத்தல், காலநிலை நிதி களத்தில் உள்ள மக்களைச் சென்றடைவதை உறுதிசெய்தல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

பாதிப்பின் முன்னணியிலிருந்து ஒலிக்கும் குரல்கள்

சட்டத்திற்கான கோரிக்கை, மக்களின் அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. குளங்களில் உப்புத்தன்மையும் வெப்பநிலையும் வழக்கமான அளவைத் தாண்டி ஏறி இறங்கியதையும், பின்னர் தங்களது சேமிப்புகள் கரைந்துபோனதையும் பார்த்ததாக முன்னாள் மீன் வளர்ப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர். சிலர் சந்தைப் பணிகளுக்காகவோ வீட்டு வேலைக்காகவோ வெளிநாடு சென்றனர்; அங்கு துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டனர். பயிரிடும் சுழற்சிகள் இனி பொருந்தவில்லை எனப் பழங்குடி விவசாயிகள் கூறுகின்றனர். மாற்றுத்திறனாளி குடியிருப்பாளர்கள், அவர்களின் நடமாட்டம் அல்லது புலனுணர்வுத் தேவைகளைக் கணக்கில் கொள்ளத் தவறும் வெளியேற்ற நடவடிக்கைகள் குறித்து விவரிக்கின்றனர்.

வடக்கு ஜாவாவைச் சேர்ந்த முன்னாள் மீன் வளர்ப்பாளரான முனிங்கர், சீரற்ற வானிலை தனது குளங்களைப் பாழாக்கி கடன் அதிகரித்ததால், வளைகுடா நாடுகளுக்குச் சென்றதாகக் கூறினார். வெளிநாட்டில் அதிர்ச்சிகரமான அனுபவத்தைச் சந்தித்த பிறகு அவர் வீடு திரும்பினார். கட்டாயமாக இடம்பெயராமல், மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப உதவும் சட்டம் வேண்டும் என்று இன்று அவர் விரும்புகிறார்.

வெளியேற முடிவெடுத்தது குறித்து விவரித்த அவர், காலநிலைப் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டு வாய்ப்புகள் குறையும்போது குடும்பங்கள் உணரும் அழுத்தத்தைச் சுருக்கமாகக் கூறினார்.

துபாய் செல்வது விரக்தியின் வெளிப்பாடாக இருந்தது.

ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற இந்தோனேசியா காலநிலை நீதி உச்சிமாநாட்டில், பல பிராந்தியங்களிலிருந்து பகிரப்பட்ட சாட்சியங்கள் இதே கருத்தை வலியுறுத்தின. பாரம்பரிய மீனவர் ஒருவர், கொந்தளிப்பான கடலையும் குறைந்துவரும் மீன்பிடிப் பலன்களையும் எதிர்கொண்டு, அடையாளம், அன்றாட வாழ்வு, கண்ணியம் ஆகியவை குறித்து பேசினார்.

காலநிலை நெருக்கடிக்கு மீனவர்கள் காரணமல்ல; நாங்கள் கடலைப் பாதுகாக்கிறோம். எங்களுக்குத் தேவை நீதி, பரிதாபம் அல்ல. நாங்கள் இல்லாவிட்டால் இந்த நாட்டுக்கு யார் உணவளிப்பார்கள்?

கிழக்கு நுசா தெங்காராவைச் சேர்ந்த சமூகப் பிரதிநிதி ஒருவர், உள்ளூர் மக்களின் ஒப்புதல் இல்லாமல் முன்னெடுக்கப்பட்ட புவிவெப்பத் திட்டம், தாங்கள் ஒதுக்கப்பட்டதாக உணரும் நிலையை மேலும் ஆழப்படுத்தியதாகக் கூறினார்.

எங்கள் மனங்கள் உடைந்துவிட்டன. எங்களின் ஒப்புதல் இல்லாமல் புவிவெப்பத் திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டது; எங்கள் குரல்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டன. நாங்கள் மறுத்தபோது, வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்கள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டோம்; சிலர் மீது குற்றவழக்குகளும் தொடரப்பட்டன. நாங்கள் பரிதாபத்தைக் கேட்கவில்லை; எங்களை மதிக்க வேண்டும் என்றுதான் கேட்கிறோம்.

கடலோரக் கிராமங்கள், விவசாயக் குடியிருப்புகள், நெரிசலான நகர்ப்புறப் பகுதிகள் எனப் பல இடங்களில் கேட்கப்படும் பொதுவான அனுபவத்தை இந்தக் கதைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. நில உரிமைத் தகராறுகள், போதிய நீர் மற்றும் கழிப்பறை வசதியின்மை, சேவைகளுக்கான குறைந்த அணுகல் ஆகியவற்றுடன் ஏற்கெனவே போராடும் இடங்களின் அழுத்தத்தை காலநிலை மாற்றம் அதிகரிக்கிறது. நீதியை மையமாகக் கொண்ட சட்டம் இந்த நிலையை மாற்ற முயல்கிறது.

பழங்குடி நிலம், எரிசக்தித் திட்டங்கள், நிக்கல் வேட்டை

இந்தோனேசியாவில் ஆயிரக்கணக்கான பழங்குடிச் சமூகங்கள் வாழ்கின்றன; அவர்களின் மொத்த மக்கள்தொகை பல கோடிகள் என மதிப்பிடப்படுகிறது. வெப்பமடையும் காலநிலையால் ஏற்படும் தீ, வெள்ளம், கடல் மட்ட உயர்வு ஆகியவற்றுக்கு அதிகம் ஆளாகும் காடுகளுக்கும் கடலோரப் பகுதிகளுக்கும் அருகே பலர் வாழ்கின்றனர். இருப்பினும், பல பகுதிகளில் திட்டமிடலிலும் அனுமதி வழங்கும் நடைமுறைகளிலும் சமூகங்களின் உரிமைகளும் பங்கேற்பும் பலவீனமாகவே உள்ளன. முரண்பட்ட கொள்கைகளும் திட்ட அனுமதிகளும் குடும்பங்களை இடம்பெயரச் செய்து, நிலத் தகராறுகளைத் தூண்டியுள்ளன. கடந்த பத்தாண்டுகளில், பழங்குடி மக்களை உள்ளடக்கிய நூற்றுக்கணக்கான வேளாண் நிலத் தகராறுகளை சிவில் சமூகக் குழுக்கள் பதிவு செய்துள்ளன; அவை பல மில்லியன் ஹெக்டேர் பாரம்பரிய நிலங்களைப் பாதித்தன.

எரிசக்தி மாற்றத்துடன் தொடர்புடைய விரிவாக்கம், புதிய சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக அபாயங்களை அதிகரித்துள்ளது. மத்திய சுலவேசி, தென்கிழக்கு சுலவேசி, வடக்கு மாலுக்கு ஆகிய பகுதிகளில் நிக்கல் சுரங்கமும் செயலாக்கமும் கிராமப்புற நிலப்பரப்புகளைத் தொழில்துறை மண்டலங்களாக மாற்றியுள்ளன. நீர்வழிகள் மாசுபடுதல், மீன்வளம் சீரழிதல், தூசி மற்றும் காற்று மாசுபாடு, சுவாச நோய்கள் அதிகரித்தல் ஆகியவற்றை கள அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மின்கலப் பொருட்களை வழங்கும் முயற்சி வேலைவாய்ப்புகளையும் வருவாயையும் கொண்டு வந்துள்ளது. ஆனால் வாழ்வாதாரத்துக்கும் கலாசாரத்துக்கும் நிலத்தையும் கடலையும் நம்பியிருக்கும் சமூகங்கள் மீது செலவுகள் குவிந்துள்ளன. செயலாக்க ஆலைகளுக்கான நிலக்கரி மின் உற்பத்திக்கும் அதிகரிக்கும் உமிழ்வுகளுக்கும் உள்ள தொடர்பு, நீதியைப் புறக்கணிக்கும் மாற்றம் எவ்வாறு எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதைக் காட்டுகிறது. 2022 முதல் 2023 வரை தேசிய உமிழ்வுகள் கடுமையாக உயர்ந்ததற்கு ஒரு காரணம், நிக்கல் செயலாக்கம் நிலக்கரி மின்சாரத்தைச் சார்ந்திருப்பதே என ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன.

கொள்கைகள் மாறி வருகின்றன. சமீபத்திய நீதிமன்றத் தீர்ப்பு, அனுமதி இல்லாமல் வனப்பகுதிகளைப் பயிரிடுவதற்கான பழங்குடிச் சமூகங்களின் வாய்ப்பை விரிவுபடுத்தியது; பலர் இதை வரவேற்றனர். இருப்பினும், பழங்குடி மக்கள் உரிமைகோரும் நிலத்தில் சிறிய பகுதியே இன்னும் பாரம்பரியக் காடுகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது; பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளும் சீராக இல்லை. காலநிலை நீதி சட்டம், சுதந்திரமான மற்றும் முன்கூட்டிய ஒப்புதல் என்ற கோட்பாட்டை வலுப்படுத்தவும், செயற்பாட்டுப் பங்கேற்பைக் கட்டாயமாக்கவும், நிலம், சுரங்கம், எரிசக்தி கொள்கைகளைச் சமூக உரிமைகளுடன் இணைக்கவும் உதவும்.

மாற்றுத்திறனாளிகளும் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களும் அதிகரிக்கும் அபாயங்களை எதிர்கொள்கின்றனர்

பேரிடர் மற்றும் மீட்பின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் மாற்றுத்திறனாளிகள் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். வெளியேறும் வழிகள், தங்குமிடங்கள், நிவாரண விநியோகம் ஆகியவற்றில் சாய்தளங்கள், அணுகக்கூடிய தகவல்கள், சைகை மொழி உதவி, மாற்றுத்திறனைப் புரிந்த பணியாளர்கள் ஆகியவை பெரும்பாலும் இல்லை. வெப்ப அலைகளும் புகையும் ஏற்கெனவே உள்ள உடல்நலப் பிரச்சினைகளை மோசமாக்கலாம். தரவு அமைப்புகள் மாற்றுத்திறனைத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்வதில்லை என்றும், அதனால் உதவியிலிருந்து தாங்கள் விலக்கப்படுவதாகவும் குடும்பங்கள் கூறுகின்றன. உள்ளடக்கிய வடிவமைப்பையும் தரவையும், அணுகக்கூடிய முன்கூட்டிய எச்சரிக்கையையும், தேவைக்கேற்ப வடிவமைக்கப்பட்ட சமூகப் பாதுகாப்பையும் கட்டாயமாக்கும் காலநிலை நீதி சட்டம், அபாயத்தைக் குறைத்து உயிர்களைக் காக்கும்.

காலநிலை அழுத்தம் விவசாயிகளையும் மீனவர்களையும் இடம்பெயரச் செய்துள்ளது. இது பெரும்பாலும் பாதுகாப்பு இன்றியே நிகழ்கிறது. அவசரமாக வெளியேறும் தொழிலாளர்கள் கடன் அடிமைத்தனம், ஆட்கடத்தல் அல்லது வெளிநாடுகளில் பாதுகாப்பற்ற வேலைகளில் சிக்கிக்கொள்ளக்கூடும். தாயகத்தில் பேரிடர்கள் தாக்கும்போது, புலம்பெயர்ந்தவர்களும் அவர்களின் குடும்பங்களும் நலனுதவிகளையோ சட்ட உதவியையோ பெறுவதில் சிரமப்படுகின்றனர். பேரிடர்களின்போதும் தூய்மையான எரிசக்திக்கான மாற்றத்தின்போதும் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்க இந்த மசோதா கோருகிறது. இதில் பாதுகாப்புத் தரநிலைகள், ஊதியப் பாதுகாப்பு, புகார்களைக் கையாள்வதற்கான நியாயமான நடைமுறைகள் ஆகியவை அடங்கும்.

சட்டமியற்றும் போராட்டத்தின் உள்ளே

2023இல் உருவாக்கப்பட்டு, பல டஜன் சிவில் சமூகக் குழுக்களைக் கொண்ட ARUKI, வரைவு மசோதாவுக்குத் தேவையான சாட்சியங்களைச் சேகரிக்க ஒரு டஜனுக்கும் அதிகமான பிராந்தியங்களில் ஆலோசனைக் கூட்டங்களை நடத்தியது. காலநிலை நீதி என்பது சமூக நீதியிலிருந்தும் மனித உரிமைகளிலிருந்தும் பிரிக்க முடியாதது என்று இந்தக் கூட்டணி வலியுறுத்துகிறது. நீதி சார்ந்த கோட்பாடுகளை நாடாளுமன்றம் ஏற்க வேண்டும் என்றும், நிலம், நீர், சுகாதாரம் முதல் தொழிலாளர் நலன், கல்வி, பேரிடர் மேலாண்மை வரை அனைத்தையும் சட்டம் உள்ளடக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் முன்மொழிகின்றனர்.

நாடாளுமன்றம் தொடக்க நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளதுடன், மசோதாவின் பெயர் மற்றும் வரம்பு குறித்து பொதுவிவாதமும் தொடங்கியுள்ளது. சில சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தொழில்நுட்ப அம்சங்களை மையப்படுத்தும் காலநிலை மாற்ற மேலாண்மை மசோதாவை முன்மொழிந்துள்ளனர். வெளிப்படையான நீதிக் கூறுகள் இல்லாவிட்டால் முக்கியமான இடைவெளிகள் தொடரும் என சிவில் சமூகத்தினர் வாதிடுகின்றனர். பல சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் உரிமைகளை மையமாகக் கொண்ட அணுகுமுறைக்கு ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர். சுற்றுச்சூழலை அடிப்படை உரிமை என்று குறிப்பிட்டு, விரைவாக விவாதிக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

நாடாளுமன்றத்தின் ஓர் உறுப்பினர், பொது உரையில் அரசியலமைப்பு சார்ந்த கோணத்தைச் சுருக்கமாகக் கூறினார்.

ஆரோக்கியமான சுற்றுச்சூழல் அடிப்படை உரிமையாகும்; இந்த மசோதா உடனடியாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.

வரைவு மசோதா தேசிய சட்டமியற்றல் திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டு, விரைவில் விவாதிக்கப்படும் என ஆதரவாளர்கள் நம்புகின்றனர். பாதிக்கப்படுவோர் உட்படச் சமூகங்கள் பங்கேற்கும் விசாரணைகளும் உரையாடல்களும் மூலம் இந்தச் செயல்முறை திறந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகின்றனர். பொதுப் பேரணிகளும் ஆலோசனைக் கூட்டங்களும், காலநிலை நீதி வெறும் முழக்கமாக அல்லாமல் சட்டப்பூர்வக் கடமையாக வேண்டும் என்ற தெளிவான கோரிக்கையை முன்வைத்துள்ளன.

சட்டம் மற்றும் கொள்கைச் சூழல்: நீதி ஏன் விடுபட்டுள்ளது?

துறைகள் முழுவதும் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கும் காலநிலை மாற்றத்துக்கு ஏற்ப தகவமைப்பதற்கும் வழிகாட்டும் உத்திகள் இந்தோனேசியாவிடம் உள்ளன. புதுப்பிக்கப்பட்ட தேசிய இலக்குகளும் நீண்டகாலத் திட்ட ஆவணங்களும் அவற்றில் அடங்கும். இருப்பினும், இந்த ஆவணங்களில் நீதிக்கான பரிமாணம் போதிய அளவு வளர்த்தெடுக்கப்படவில்லை எனச் சுயாதீன ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. பெரும்பாலும் மொத்த அளவுகளும் தொழில்நுட்ப விளைவுகளுமே முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன; செலவுகளை யார் சுமக்கிறார்கள், முடிவெடுப்பில் சமூகங்கள் எவ்வாறு பங்கேற்கிறார்கள், திட்டங்களால் பாதிப்பு ஏற்பட்டால் என்ன தீர்வுகள் உள்ளன என்பதில் குறைந்த கவனமே செலுத்தப்படுகிறது. காடுகள் மற்றும் நிலப் பயன்பாடு குறித்த கொள்கைகள் இந்தச் சவாலை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. நிலையான மரவெட்டும் சமூக வனவியல் திட்டங்களும் உமிழ்வைக் குறைக்க முயல்கின்றன. ஆனால் மாற்று வழிகள் இல்லாமல் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எரித்தல் போன்ற பாரம்பரிய நடைமுறைகளை அவை கட்டுப்படுத்தும்போது, மக்கள் உணவுப் பாதுகாப்பின்மைக்குத் தள்ளப்படலாம்; கலாசாரத் தொடர்ச்சியும் சிதையலாம்.

எரிசக்தி மாற்றமும் மற்றொரு சோதனையாகும். புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியை விரைவுபடுத்தும் சர்வதேச நிதித் திட்டம், நியாயமான மாற்றம் என்ற கருத்தைப் பிரபலப்படுத்த உதவியுள்ளது. இருப்பினும், மின் துறைக்கான அளவீடுகளிலேயே இன்னும் அதிகக் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இதற்கிடையில், நிக்கல் வளர்ச்சி சீரற்ற பலன்களை அளித்துள்ளது. 2022 முதல் 2023 வரை தேசிய பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வுகள் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அதிகரித்தன; இதற்கு ஒரு காரணம், நிக்கல் செயலாக்க ஆலைகள் நிலக்கரி மின்சாரத்தில் இயங்குவதுதான். உள்ளூர் சுற்றுச்சூழலும் ஆரோக்கியமும் புதிய அபாயங்களைச் சுமந்துள்ளன. வறுமையைக் குறைத்துக்கொண்டே இயற்கையையும் பாதுகாக்கும் வகையில், எரிசக்தி, நிலம், தொழில், தொழிலாளர் நலன், சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்க, நீதியை மையமாகக் கொண்ட காலநிலைச் சட்டம் உதவும்.

சர்வதேசச் சட்டமும் முன்னேறி வருகிறது. சமீபத்திய ஆலோசனைக் கருத்துரையில், எல்லைகளைக் கடந்து நிகழ்ந்தாலும் குறிப்பிடத்தக்க சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பைத் தடுக்கவும், ஒத்துழைக்கவும், காலநிலைப் பாதிப்புகளுக்காக வணிக நிறுவனங்களை ஒழுங்குபடுத்தவும் நாடுகளுக்குக் கடமை உள்ளதாக சர்வதேச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது. தூய்மையான, ஆரோக்கியமான, நிலையான சுற்றுச்சூழலுக்கான உரிமை பிற மனித உரிமைகளுக்கு அடிப்படையாக இருப்பதையும், காலநிலைக் கடமைகளுக்கு இடைதலைமுறைச் சமத்துவம் வழிகாட்ட வேண்டும் என்பதையும் நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது. இந்தக் கோட்பாடுகள் முன்மொழியப்பட்ட மசோதாவின் அடிப்படை மதிப்புகளுடன் ஒத்துப்போகின்றன. பாதிப்பு ஏற்பட்டால் தீர்வுகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், பாதிக்கப்படக்கூடிய சமூகங்கள் வெறும் பிந்தைய சிந்தனையாக அல்லாமல் முடிவெடுப்பவர்களாகச் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவை வலியுறுத்துகின்றன.

நியாயமான மாற்றம் எதை வழங்க முடியும்?

காலநிலை நீதிச் சட்டம் மட்டும் காலநிலைப் பாதிப்புகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியாது. அரசுத் துறைகள், நிறுவனங்கள், சமூகங்கள் ஆகியவை பொறுப்புகளை நியாயமாகப் பகிர்ந்து, மிக அதிகம் பாதிக்கப்படுவோரின் நேரடி அனுபவத்துக்கு ஏற்ற நடவடிக்கை எடுக்க விதிகளை அது உருவாக்க முடியும். நடைமுறையில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அம்சங்களை சிவில் சமூகக் குழுக்களும் நிபுணர்களும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

• ஆரோக்கியமான சுற்றுச்சூழலுக்கான உரிமையுடன் இணைக்கப்பட்ட காலநிலை நீதிக்கான சட்டப்பூர்வ உரிமையை நிறுவுதல்
• ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பொருளுள்ள பொதுமக்கள் பங்கேற்பைக் கட்டாயமாக்குதல்; பெண்கள், இளைஞர்கள், பழங்குடி மக்கள், தொழிலாளர்கள், முதியவர்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள் பங்களிக்கச் சிறப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுதல்
• நிலம், நீர், எரிசக்தி, போக்குவரத்து, சுகாதாரம், கல்வி, தொழிலாளர் நலன், சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் ஒற்றை ஒருங்கிணைப்பு மையத்தை உருவாக்குதல்
• பேரிடர்களின்போதும் துறைசார் மாற்றங்களின்போதும் பாதுகாப்புத் தரநிலைகள், வேலைப் பயிற்சி, நியாயமான இழப்பீடு ஆகியவற்றுடன் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாத்தல்
• மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு அணுகக்கூடிய முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை, வெளியேற்றம், தங்குமிடங்கள், மீட்புச் சேவைகள் ஆகியவற்றை உறுதிசெய்தல்
• பாரம்பரிய நிலத்தையும் சமூக உரிமைகளையும் அங்கீகரித்து, திட்டங்கள் சுதந்திரமான மற்றும் முன்கூட்டிய ஒப்புதலுடன் அமையச் செய்தல்
• வெளிப்படையான கண்காணிப்பும் புகார் வழிகளும் கொண்ட காலநிலை நிதி, சமூகங்களை நேரடியாகச் சென்றடைவதை உறுதிசெய்தல்
• சமத்துவம், பங்கேற்பு, பாதிப்பைச் சீர்செய்தல் ஆகியவற்றை அளவிடும் குறியீடுகளுடன் கண்காணிப்பு மற்றும் மதிப்பீட்டை வலுப்படுத்துதல்

இந்த நடவடிக்கைகள் காலநிலை அபாயத்தைக் குறைக்கவும், தடுக்கக்கூடிய பாதிப்புகளைத் தவிர்க்கவும், நம்பிக்கையை வளர்க்கவும் இந்தோனேசியாவுக்கு உதவும். உணவுப் பாதுகாப்பு, கலாசாரம், இயற்கை ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பதோடு, கண்ணியமான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் மாற்றத்துக்கும் அவை துணைபுரியும்.

முக்கிய குறிப்புகள்

• உரிமைகள், நியாயம், பங்கேற்பு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட காலநிலை நீதிச் சட்ட மசோதாவை நிறைவேற்றுமாறு அடிமட்டக் குழுக்கள் நாடாளுமன்றத்தை வலியுறுத்துகின்றன
• இந்தோனேசியா முழுவதும் குடும்பங்கள் அதிகரிக்கும் காலநிலை இழப்புகளை எதிர்கொள்கின்றன; லட்சக்கணக்கானோர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர், அண்மைய சேதங்கள் பல நூறு டிரில்லியன் ரூபியாவை எட்டியுள்ளன
• விரிவான ஆலோசனைகள் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட வரைவு மசோதா, பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களைப் பெயரிட்டு, கொள்கை மற்றும் நடைமுறைக்கான நீதிக் கோட்பாடுகளை வகுக்கிறது
• பழங்குடிச் சமூகங்கள் நிலத் தகராறுகளையும் சுரங்கம், எரிசக்தித் திட்டங்களின் அழுத்தத்தையும் எதிர்கொள்கின்றன; பாரம்பரியக் காடுகளுக்கான அங்கீகாரம் குறைவாகவே உள்ளது
• வெளியேற்றம், நிவாரணம், மீட்பு ஆகியவற்றில் மாற்றுத்திறனாளிகள் தடைகளை எதிர்கொள்வது, உள்ளடக்கிய வடிவமைப்பும் தரவும் தேவை என்பதைச் சுட்டுகிறது
• காலநிலை அழுத்தம் தொழிலாளர்களை ஆபத்தான இடப்பெயர்வுக்குத் தள்ளியுள்ளது; இது சுரண்டல் குறித்த கவலையையும் வலுவான பாதுகாப்பின் தேவையையும் எழுப்புகிறது
• சில சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் உரிமைகளை மையமாகக் கொண்ட சட்டத்தை ஆதரிக்கின்றனர்; வரைவு மசோதா விரைவில் தேசிய சட்டமியற்றல் திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என சிவில் சமூகத்தினர் விரும்புகின்றனர்
• தற்போதைய காலநிலைத் திட்டங்களில் நீதிக்கான இடைவெளிகள் இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர்; அதேவேளை, ஆரோக்கியமான சுற்றுச்சூழலுக்கான உரிமையையும் அரசுகளின் கடமைகளையும் சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் கருத்துரை வலியுறுத்துகிறது
• வலுவான சட்டம் ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்தவும், ஒப்புதலையும் பங்கேற்பையும் கட்டாயமாக்கவும், தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்கவும், பேரிடர்களின்போது அணுகக்கூடிய சேவைகளை வழங்கவும் உதவும்