முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதால் சமூக ஓய்வூதியங்களை விரிவுபடுத்த மலேசியாவுக்கு உலக வங்கி வலியுறுத்தல்

வேகமாக முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் நாட்டில் சமூகப் பாதுகாப்பு வலை பலவீனமாக உள்ளது

சமூக ஓய்வூதியங்களை விரிவுபடுத்தி வலுப்படுத்தாவிட்டால், முதியோர் பராமரிப்பு நெருக்கடியை மலேசியா எதிர்கொள்ளும் அபாயம் இருப்பதாக உலக வங்கி எச்சரித்துள்ளது. உலகிலேயே மிகக் குறைந்த அளவிலான கவரேஜ் உள்ள நாடுகளில் மலேசியாவும் ஒன்று. 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய மலேசியர்களில் பத்தில் ஒருவருக்கும் குறைவானவர்களே தற்போது இலக்கு அடிப்படையிலான சமூக ஓய்வூதியம் பெறுகின்றனர். முக்கியத் திட்டமான பந்துவான் வார்கா எமாஸ், முதியவர்களில் சுமார் 4 சதவீதத்தினரைச் சென்றடைகிறது. அதே நேரத்தில் முதியோரின் விகிதம் வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது. மலேசியா ஏற்கெனவே முதியோர் சமூகமாக மாறிவிட்டது. இப்போது நிகழும் மாற்றத்தின் வேகம் சீனாவிலும் ஜப்பானிலும் காணப்பட்ட விரைவான மாற்றங்களுக்கு இணையாக உள்ளது. முதுமைக் காலத்தில் வருமான ஆதரவு வலுப்படுத்தப்படாவிட்டால், அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் பல மலேசியர்கள் சிரமப்படுவார்கள்.

2045ஆம் ஆண்டில் மக்கள்தொகையில் 14 சதவீதத்தினர் 65 வயதோ அதற்கு மேற்பட்ட வயதோ உடையவர்களாக இருப்பார்கள் என்றும், 2056ஆம் ஆண்டில் இது சுமார் 20 சதவீதமாக உயரும் என்றும் புதிய கணிப்புகள் காட்டுகின்றன. அதாவது, ஒரு தலைமுறைக்குள் ஐந்தில் ஒருவர் முதியவராக இருப்பார். தற்போதைய நிதியுதவிகள் குறைவானவை; முதியோர் மக்கள்தொகையில் ஒரு சிறிய பகுதியினரையே சென்றடைகின்றன. மலேசியாவின் சமூக ஓய்வூதியக் கவரேஜ், பிராந்திய நாடுகளின் அளவையும் உலக சராசரியையும் விட மிகவும் குறைவாக உள்ளது. மக்கள்தொகை நிலைமையும் தற்போதைய ஆதரவும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரித்துள்ளதாகவும், விரிவான, கணிக்கக்கூடிய பாதுகாப்பு வலை தேவை என்றும் உலக வங்கியின் ஆய்வு கூறுகிறது.

பலரிடம் ஓய்வுக்காலத்துக்கான நிதித் தயாரிப்பு போதுமானதாக இல்லை. ஊழியர் சேமநிதியிலிருந்து பணம் எடுத்த பிறகு, அதிலுள்ள சேமிப்பு பெரும்பாலும் மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் தீர்ந்துவிடுகிறது. 2023ஆம் ஆண்டில் 55 வயதை எட்டிய EPF உறுப்பினர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேரிடம் 10,000 ரிங்கிட்டுக்கும் குறைவாகவே இருந்தது. ஓய்வுக்காலத்தில் அடிப்படை வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பேண சுமார் 250,000 ரிங்கிட் சேமிப்பு தேவை என்று வங்கி மதிப்பிடுகிறது. வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகையில் சுமார் 42 சதவீதத்தினர் மட்டுமே ஏதேனும் ஒரு முறைசார் ஓய்வூதியத் திட்டத்துக்குப் பங்களிக்கின்றனர். பல முதிய மலேசியர்கள் வயதுவந்த பிள்ளைகளைச் சார்ந்துள்ளனர். ஆனால் குடும்பங்களின் அளவு குறைந்துள்ளதுடன், தனியாகவோ முதியவர்கள் மட்டுமே உள்ள வீடுகளிலோ வசிக்கும் முதியோரின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துள்ளது.

புதிய கொள்கை ஆய்வறிக்கையில், இந்தச் சவாலை உலக வங்கி எளிய சொற்களில் விளக்குகிறது.

மலேசியாவின் மக்கள்தொகை வேகமாக முதுமையடைந்து வருகிறது; ஆனால் சமூக ஓய்வூதியக் கவரேஜும் போதுமான அளவும் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக உள்ளன.

இந்தக் குறைபாட்டைச் சரிசெய்ய, சமூக ஓய்வூதியங்களை கணிசமாக விரிவுபடுத்த வங்கி பரிந்துரைக்கிறது. வருமான அடிப்படையில் மிகக் குறைந்த 40 சதவீதக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த முதியவர்களுக்கு முதலில் கவரேஜை விரிவுபடுத்தலாம். பணவீக்கத்துக்கு ஏற்ப கொடுப்பனவுகளைத் தானாகச் சரிசெய்தல், உண்மையான வாழ்க்கைச் செலவுகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் வருமான வரம்புகளைத் திருத்துதல், அதிகரித்த ஆயுட்காலத்துக்கு ஏற்றவாறு தகுதி வயதை உயர்த்துதல் ஆகியவற்றையும் ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது. இன்னும் விரிவான, நியாயமான, நீடித்த அமைப்பை உருவாக்குவதே இலக்கு. 2026ஆம் ஆண்டு வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் முதியோர் நலனுக்காக 1.26 பில்லியன் ரிங்கிட்டை அரசு ஏற்கெனவே ஒதுக்கியுள்ளது. இந்த ஒதுக்கீட்டால் சுமார் 180,000 பேர் பயனடைவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், தற்போதைய உறுதிமொழிகள் தேவையின் ஒரு சிறு பகுதியையே பூர்த்தி செய்கின்றன.

சமூக ஓய்வூதியங்கள் ஏன் முக்கியம்

சமூக ஓய்வூதியங்கள் என்பது அரசு நிதியளித்து முதியோருக்கு வழங்கும் பணப் பரிமாற்றங்கள். அவற்றைப் பெறுவதற்கு முன்கூட்டியே பங்களித்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. பொதுவாக, வயது, வருமானம் அல்லது இவ்விரண்டின் அடிப்படையில் தகுதி நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. மிதமான அளவிலான சமூக ஓய்வூதியங்கள்கூட வறுமையைக் குறைத்து, சமத்துவமின்மையைக் குறுக்கி, பெறுநர்களுக்கும் அவர்களது விரிந்த குடும்பங்களுக்கும் நல்வாழ்வை மேம்படுத்துகின்றன என்பதைச் சர்வதேச ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன. முதிய உறவினர்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் குடும்பங்களை உடல்நலப் பாதிப்புகளோ வேலை இழப்போ பாதிக்கும்போது, இத்தகைய நிதியுதவிகள் நுகர்வையும் நிலைப்படுத்துகின்றன. முதியோர் எண்ணிக்கை வேகமாக அதிகரிக்கும் நாடுகளில், வருமானப் பாதுகாப்பின் கடைசி அத்தியாவசியத் தூணாக இவை அமைகின்றன.

மலேசியாவில், முதியோருக்கான நேரடி ஆதரவு இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. பந்துவான் வார்கா எமாஸ் தற்போது முதியவர்களில் சுமார் 4 சதவீதத்தினரைச் சென்றடைகிறது. மற்றொரு திட்டமான சும்பங்கன் துனாய் ரஹ்மா, குறைந்த வருமானம் கொண்டவர்களுக்கான பரந்த பணப் பரிமாற்றத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, முதியவர்களில் சுமார் 60 சதவீதத்தினருக்குக் கிடைக்கிறது. இவ்விரு திட்டங்களின் மொத்தத் தொகை, பெரும்பாலான முதியோர் குடும்பங்களின் பரிமாற்றத்துக்கு முந்தைய வருமானத்தில் பொதுவாகப் பத்தில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவாகவே உள்ளது. பிராந்திய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, கவரேஜில் மலேசியா விதிவிலக்காகப் பின்தங்கியுள்ளது. தாய்லாந்து, முதியவர்களில் பத்தில் ஒன்பது பேருக்கு நெருக்கமானவர்களைச் சென்றடையும் கிட்டத்தட்ட அனைவருக்குமான முதியோர் உதவித்தொகையை வழங்குகிறது. பிலிப்பீன்ஸ், வியட்நாம் ஆகிய நாடுகள் தலா பத்தில் மூன்று பேருக்கு நெருக்கமானவர்களை உள்ளடக்குகின்றன.

பந்துவான் வார்கா எமாஸ் என்றால் என்ன

பந்துவான் வார்கா எமாஸ் என்பது தகுதியுள்ள முதிய குடிமக்களுக்கு மாதந்தோறும் வழங்கப்படும் 600 ரிங்கிட் உதவித்தொகை. அடிப்படை வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிக்க இது வங்கிக் கணக்குகளில் செலுத்தப்படுகிறது. நிலையான வருமானமோ ஓய்வூதியமோ இல்லாத, 60 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய மலேசியர்களை இத்திட்டம் இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. குடும்பங்கள் அதிகாரபூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே இருக்க வேண்டும். அரசு நல நிறுவனங்களில் வசிப்பவர்களாகவோ, இதேபோன்ற வேறு உதவிகளைப் பெறுபவர்களாகவோ விண்ணப்பதாரர்கள் இருக்கக் கூடாது. குறுகிய வருமானத் தகுதிச் சோதனையும் தற்போதைய விலக்குகளும் பல முதியவர்களைத் திட்டத்துக்கு வெளியே வைத்துள்ளன. நீண்டகாலம் நீடிக்காத சிறிய சேமிப்பைக் கொண்டவர்கள் அல்லது அதிகரிக்கும் செலவுகளைச் சமாளிக்கப் போதாத முறைசாரா வருமானம் கொண்டவர்களும் இதில் அடங்குவர்.

குறைந்த எண்ணிக்கையிலானவர்களையே இத்திட்டம் சென்றடைவதற்கான காரணம், இந்த வடிவமைப்புக் கட்டுப்பாடுகள்தான். சொத்து வளம் குறைவாக உள்ளவர்கள் அல்லது அதிக மருத்துவச் செலவுகளை எதிர்கொள்பவர்களில் பலர் தகுதி பெறுவதில்லை. பல தலைமுறையினர் ஒன்றாக வசிக்கும் குடும்பங்களில் தனிநபர்கள் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடிகளை குடும்ப அளவிலான தகுதிச் சோதனைகள் கணக்கில் கொள்ளாததால், வேறு சிலர் விடுபடக்கூடும். பணவீக்கத்துக்கு ஏற்ப உதவித்தொகைகள் சரிசெய்யப்படாவிட்டால், கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கான செலவைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் தகுதி விதிகள் புதுப்பிக்கப்படாவிட்டால், காலப்போக்கில் இந்த இடைவெளிகள் மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். முதியவர்கள் சிறிய, ஒருங்கிணைக்கப்படாத பல உதவிகளின் தொகுப்புடன் விடப்படாமல் இருக்க, பந்துவான் வார்கா எமாஸ் மற்றும் சும்பங்கன் துனாய் ரஹ்மா ஆகிய திட்டங்களின் தொடர்பும் தெளிவான கொள்கை நோக்கத்துடன் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

சேமிப்புப் பற்றாக்குறையும் EPF-உம்

ஓய்வுக்கால வருமானத்தை வழங்குவதற்கு மலேசியா பெருமளவில் ஊழியர் சேமநிதியை நம்பியுள்ளது. இந்த நிதி முதலீட்டில் வலுவான சாதனையைப் பெற்றிருந்தாலும், பல உறுப்பினர்கள் சீராகப் பங்களிப்பதில்லை அல்லது முறைசாரா வேலைக்கு மாறும்போது பங்களிப்பை நிறுத்திவிடுகின்றனர். கோவிட்-19 காலத்தில் முன்கூட்டியே பணம் எடுத்ததால், பலரின் சேமிப்பு இருப்பு குறைந்தது. 55 வயதில் பணம் எடுக்க அனுமதி இருப்பதால், பல ஓய்வுபெற்றோர் வேலை செய்வதை நிறுத்துவதற்கு நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே, அல்லது பிற முதியோர் ஆதரவுக்குத் தகுதி பெறுவதற்கு முன்பே, தங்கள் சேமிப்பைக் குறைத்துவிடுகின்றனர். இதனால், குறிப்பாகப் பெண்களுக்கும் குறைந்த ஊதியம் பெறும் தொழிலாளர்களுக்கும் முதுமைக் காலத்திலும் சேமிப்புப் பற்றாக்குறை நீடிக்கிறது.

EPF-இலிருந்து பணம் எடுக்கும் வயதைப் படிப்படியாக 65 முதல் 70 வயது வரையிலான அளவுக்கு உயர்த்த வேண்டும் என்று உலக வங்கி வாதிடுகிறது. பணத்தை எடுக்கும் வயதை உயர்த்தினால், சேமிப்பு நீண்ட காலம் முதலீட்டில் இருக்கும்; கூட்டு வட்டி வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்பும் கிடைக்கும்; ஓய்வுக்கால நிதி போதுமானதாகும். சமூக ஓய்வூதியத் தகுதி வயதையும் குறைந்தது 65ஆக உயர்த்தி, எதிர்காலத்தில் ஆயுட்காலத்துடன் இணைத்து மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்றும் வங்கி பரிந்துரைக்கிறது. கவரேஜை விரிவுபடுத்துவதுடன் தகுதி வயதையும் உயர்த்தினால், அரசுப் பொது நிதிக்கு அதிக அழுத்தம் ஏற்படுத்தாமல் சராசரி உதவித்தொகையை உயர்த்துவது சாத்தியமாகலாம்.

நீண்ட காலம் வேலை செய்வது இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பைப் பறித்துவிடும் என்ற கவலை பொதுவிவாதங்களில் அடிக்கடி முன்வைக்கப்படுகிறது. மலேசியத் தொழிலாளர் சந்தைத் தரவுகளை ஆராய்ந்த உலக வங்கி, இதற்கு மாறான முடிவுக்கு வந்தது.

எனவே, வேலை செய்யும் காலத்தை நீட்டிப்பதை இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்புக்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதக் கூடாது.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், முதியோருக்கும் இளைஞர்களுக்கும் ஒரே நேரத்தில் அதிக வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க முடியும். முதிய, இளைய தொழிலாளர்கள் பொதுவாக வெவ்வேறு திறன்களைக் கொண்டுள்ளனர். இரு தரப்பினரும் வேலை செய்யும்போது, நிறுவனங்கள் அனுபவத்தாலும் புதிய யோசனைகளாலும் பலனடைகின்றன; பொருளாதாரமும் வளர்கிறது.

உலக வங்கியின் பரிந்துரைகள்

பாதுகாப்பு, சமத்துவம், நிதி விவேகம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே சமநிலையை ஏற்படுத்தும் சீர்திருத்தங்களின் வரிசையை இந்த ஆய்வு முன்வைக்கிறது. முதலில், வருமான அடிப்படையில் மிகக் குறைந்த 40 சதவீதக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த முதியவர்களுக்கு சமூக ஓய்வூதியக் கவரேஜை விரிவுபடுத்த வேண்டும். இரண்டாவதாக, கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கான செலவைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் வருமானத் தகுதி வரம்புகளைப் புதுப்பித்து, வாங்கும் திறன் குறையாமல் இருக்கப் பணவீக்கத்துக்கு ஏற்ப உதவித்தொகைகளைச் சரிசெய்ய வேண்டும். மூன்றாவதாக, தகுதியை நிர்ணயிக்கும் முறையை மேம்படுத்தி, பொது தரவுத்தளங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று செயல்படும் வகையில் உறுதிசெய்து, தகுதி முடிவுகள் சரியான நேரத்தில் துல்லியமாக எடுக்கப்படுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். நான்காவதாக, மக்கள் நீண்டகாலம் வாழ்வதையும் ஆரோக்கியமாக இருப்பதையும் கருத்தில் கொண்டு, சமூக ஓய்வூதியத் தகுதி வயதை குறைந்தது 65ஆக உயர்த்தி, எதிர்கால வயது வரம்புகளை ஆயுட்காலத்துடன் இணைக்க வேண்டும். மக்கள்தொகை முதுமையடையும்போது செலவுகளைக் கட்டுக்குள் வைத்தபடி, முதுமைக் கால வருமானத்துக்கு வலுவான அடித்தளத்தை இந்த நடவடிக்கைகள் உருவாக்கும்.

நிதியளிப்புக்கு கவனமான வடிவமைப்பு தேவை என்றும், செலவுகளையும் பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் நிர்வகிக்க சீர்திருத்தங்களைப் படிப்படியாகச் செயல்படுத்தலாம் என்றும் உலக வங்கி தெளிவுபடுத்துகிறது.

நிதி நிலைத்தன்மை முக்கியமானது; எனினும், இலக்கு சார்ந்த வடிவமைப்பும் வருவாய் சீர்திருத்தங்களும் இருந்தால் விரிவாக்கம் சாத்தியமாகும்.

விரிவாக்கத்துக்கு எவ்வளவு செலவாகும்

கொள்கை நடவடிக்கைகள் ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ளன. 2026ஆம் ஆண்டு வரவுசெலவுத் திட்டத்தின்கீழ், முதியோர் நலனுக்காக அரசு 1.26 பில்லியன் ரிங்கிட்டை ஒதுக்கியுள்ளது. இந்தத் தொகுப்பால் சுமார் 180,000 முதிய மலேசியர்களுக்கு ஆதரவு கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ஒதுக்கீடு இன்னும் விரிவுபடுத்தப்பட்ட சமூக ஓய்வூதியத்தைப் பிரதிபலிக்கவில்லை; எனினும், முதுமைக் கால வருமானப் பாதுகாப்பில் அதிகரித்து வரும் அரசின் உறுதிப்பாட்டை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட விரிவாக்கம் முதியோர் வறுமையைக் குறைக்கும் என்றும், ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகையிலும் சமத்துவமின்மையைக் குறைக்கும் என்றும், முதியோரின் விகிதம் அதிகரிக்கும்போது அதன் தாக்கமும் பெருகும் என்றும் உலக வங்கியின் மாதிரிக் கணிப்புகள் காட்டுகின்றன.

வடிவமைப்புத் தெரிவுகளைப் பொறுத்தே செலவுக் கட்டுப்பாடு அமையும். கவரேஜை விரிவுபடுத்தியபடியே தகுதி வயதை உயர்த்துவது, நிலையான வரவுசெலவுத் திட்டத்துக்குள் சராசரி உதவித்தொகையை அதிகரிக்க இடமளிக்கும். தற்போதைய பயனாளர்களைப் பாதுகாத்தபடி, புதிதாகத் தகுதி பெறுவோருக்கு உயர்த்தப்பட்ட வயதைப் பொருந்தச் செய்வது மாற்றத்தைச் சுமுகமாக்கும். குடும்ப வருமானம் மற்றும் செலவினக் கணக்கெடுப்பின் தரவுகள், முதியவர்கள் குடும்பத் தலைவர்களாக உள்ள வீடுகளில் வயது அதிகரிக்க அதிகரிக்க ஒப்பீட்டு வறுமையும் உயர்வதைக் காட்டுகின்றன: 60 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுள்ளவர்களிடையே சுமார் 24 சதவீதம், 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களிடையே 42 சதவீதம், 70 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களிடையே 49 சதவீதம். அதிக ஆபத்தில் உள்ளவர்களைச் சென்றடைய, தகுதி வயதை உயர்த்துவதுடன் கவரேஜையும் வலுவாக விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்பதற்கு இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ஆதாரமாகின்றன.

பிற நாடுகளிலிருந்து கிடைக்கும் படிப்பினைகள்

பங்களிப்பு அடிப்படையிலான ஓய்வூதியங்களில் இடைவெளிகள் நிலவியபோது, வேகமான முதியோர் அதிகரிப்பை எதிர்கொண்ட முதல் நாடு மலேசியா அல்ல. கிராமப்புற மற்றும் முறைசாராத் தொழிலாளர்கள் பலரைச் சென்றடையும் சமூக ஓய்வூதியத் திட்டங்களைச் சீனாவும் இந்தியாவும் உருவாக்கியுள்ளன. லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதும், முதியோருக்கான மிதமான நிதியுதவிகள் வறுமை குறைவதுடனும் முதியவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் சிறந்த உடல்நல விளைவுகள் கிடைப்பதுடனும் தொடர்புடையவையாக உள்ளன. தாய்லாந்தில், வேலை வரலாறு எதுவாக இருந்தாலும் கணிக்கக்கூடிய குறைந்தபட்ச உதவியை வழங்கி, பெரும்பாலான முதியவர்களைச் சென்றடையும் முதியோர் உதவித்தொகை, கிட்டத்தட்ட அனைவருக்குமான கவரேஜ் நடைமுறையில் எப்படி இருக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

பிற நாடுகளின் அனுபவங்கள் முக்கியமான தெரிவுகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அனைவருக்கும் வழங்கப்படும் உதவிகள் எளிமையானவை, அனைவரையும் உள்ளடக்குபவை; ஆனால் அவற்றின் செலவு அதிகம். வருமானச் சோதனை அடிப்படையிலான உதவிகள் அதிகத் தேவையுள்ளவர்களை இலக்காகக் கொண்டாலும், அவற்றுக்கு வலுவான தரவுகளும் நிர்வாகமும் தேவை. பல நாடுகள் உதவித்தொகைகளை விலைவாசிக்கு ஏற்ப வைத்திருக்க பணவீக்கச் சரிசெய்தலைப் பயன்படுத்துகின்றன. மக்கள் நீண்டகாலம் வாழும்போது அமைப்புகள் நிலையாக இருக்க, வேறு சில நாடுகள் தகுதி வயதையும் ஆயுட்காலத்துடன் இணைக்கின்றன. மலேசியா தனது நிதி வசதிக்கும் நிர்வாகத் திறனுக்கும் ஏற்றவாறு சீர்திருத்தங்களை வடிவமைத்துக்கொண்டு, இந்தப் படிப்பினைகளைப் பயன்படுத்தலாம்.

அரசியல் மற்றும் சமூக ரீதியான சமநிலைகள்

ஓய்வூதியக் கொள்கையில் எந்த மாற்றமும் வேகம், போதுமான தன்மை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றுக்கு இடையே சமநிலையை ஏற்படுத்த வேண்டும். தற்போதைய விதிகள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்தைவிட மலேசியர்கள் நீண்டகாலமும் ஆரோக்கியமாகவும் வாழ்கிறார்கள் என்ற உண்மையைப் பிரதிபலித்தாலும், தகுதி வயதை உயர்த்துவது உணர்வுபூர்வமான விஷயமாகும். அதே நேரத்தில் கவரேஜை விரிவுபடுத்துதல், தற்போதைய பயனாளர்களை எதிர்மறையான மாற்றங்களிலிருந்து பாதுகாத்தல், பணவீக்கத்துக்கு ஏற்ப உதவித்தொகைகள் எவ்வாறு மாற்றப்படும் என்பதைத் தெளிவாக விளக்குதல் ஆகியவற்றின் மூலம் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் நம்பிக்கையைப் பேணலாம். வெளிப்படையான சரிசெய்தல் விதி, முதுமைக் காலத்துக்குத் திட்டமிடும் குடும்பங்களின் நிச்சயமின்மையைக் குறைக்க உதவும்.

கொள்கை வடிவமைப்புக்கு இணையாக, அதைத் திறம்படச் செயல்படுத்துவதும் முக்கியம். பொது தரவுத்தளங்களுக்கு இடையிலான இணக்கத்தன்மையை மேம்படுத்துவது, தகுதியுள்ளவர்கள் விடுபடுவதைக் குறைத்து, தகுதியை நிரூபிக்க முதியவர்கள் பல்வேறு அமைப்புகளை அணுக வேண்டிய நிலையைத் தவிர்க்கும். சிறந்த விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகள், மக்கள் முன்கூட்டியே விண்ணப்பித்து ஆதரவில் இடைவெளி ஏற்படாமல் இருக்க உதவும். அதே நேரத்தில், முதுமைக் கால வருமானப் பாதுகாப்புடன் சுகாதாரப் பராமரிப்பு மற்றும் முதியோர் பராமரிப்புச் சீர்திருத்தங்களும் இணைந்திருக்க வேண்டும். பினாங்கின் கெபலா பத்தாஸில் ஓய்வூதிய நிதி நிறுவனம் ஆதரவளிக்கும் புதிய உதவியுடனான வாழ்விடத் திட்டம், குறைந்த வருமானம் கொண்ட முதியோரின் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்ய வருமான ஆதரவுடன் வீட்டு வசதியும் பராமரிப்பும் எவ்வாறு இணைந்து மேம்படலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள்

மக்கள்தொகை முதுமையடைவது மேலும் வேகமடைவதற்கு முன்பே, ஓய்வுக்காலப் பாதுகாப்பின் அடித்தளத்தை வலுப்படுத்தும் வாய்ப்பு மலேசியாவுக்கு உள்ளது. இதற்கான கொள்கைத் தளத்தை தேசிய முதியோர் நலச் செயல்திட்டம் வழங்குகிறது. மிக முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளில், வருமான அடிப்படையில் மிகக் குறைந்த 40 சதவீதக் குடும்பங்களுக்கு சமூக ஓய்வூதியக் கவரேஜை விரிவுபடுத்துதல், விதிகளின் அடிப்படையிலான பணவீக்கச் சரிசெய்தல் சூத்திரத்தை வகுத்தல், வாழ்க்கைச் செலவுகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் வருமான வரம்புகளைப் புதுப்பித்தல், ஆயுட்காலத்துடன் இணைக்கப்பட்ட தகுதி வயது உயர்வை படிப்படியாகத் திட்டமிடுதல் ஆகியவை அடங்கும். இந்த நடவடிக்கைகள் ஒன்றிணைந்து, நிதி ஒழுங்கைப் பேணியபடி மேலும் பல முதியவர்களைப் பாதுகாக்கும்.

சிறந்த தரவுகளும் கண்காணிப்பும் முன்னேற்றத்தைத் தீர்மானிக்கும். உதவித்தொகை போதுமானதா, எத்தனை பேர் அதைப் பெறுகின்றனர், வயதுவாரியான வறுமை நிலை என்ன என்பவற்றைத் தொடர்ந்து கண்காணிப்பது, சீர்திருத்தங்கள் செயல்படுகின்றனவா என்பதைக் காட்டும். சுயாதீன மதிப்பீடுகள் திட்ட விதிகளில் மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு வழிகாட்டும். வலுவான சமூக ஓய்வூதியம் EPF அல்லது அரசுப் பணியாளர் ஓய்வூதியங்களுக்கு மாற்றாக அமையாது. அவற்றுக்குத் துணையாக இருந்து, குறைந்த சேமிப்புடனோ சேமிப்பே இல்லாமலோ முதுமையை அடையும் மலேசியர்களுக்கும், நீண்டகாலம் போதாத சேமிப்பைக் கொண்டவர்களுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நிரப்பும்.

முக்கியக் குறிப்புகள்

• 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய மலேசியர்களில் 10 சதவீதத்துக்கும் குறைவானவர்களே இலக்கு அடிப்படையிலான சமூக ஓய்வூதியம் பெறுகின்றனர்; பந்துவான் வார்கா எமாஸ் முதியவர்களில் சுமார் 4 சதவீதத்தினரைச் சென்றடைகிறது.
• 2040களின் நடுப்பகுதிக்குள் மலேசியா முதியோர் சமூகமாக மாறும். அப்போது மக்கள்தொகையில் சுமார் 14 சதவீதத்தினர் 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடையவர்களாக இருப்பார்கள்; 2056ஆம் ஆண்டில் இது சுமார் 20 சதவீதமாகும்.
• 2023ஆம் ஆண்டில் 55 வயதை எட்டிய EPF உறுப்பினர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேரிடம் 10,000 ரிங்கிட்டுக்கும் குறைவாக இருந்தது. பலரின் சேமிப்பு, பணம் எடுத்த மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் தீர்ந்துவிடுகிறது.
• வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்கள்தொகையில் சுமார் 42 சதவீதத்தினர் மட்டுமே முறைசார் ஓய்வூதியத் திட்டத்துக்குப் பங்களிக்கின்றனர்.
• முதியவர்களில் சுமார் 60 சதவீதத்தினர் சும்பங்கன் துனாய் ரஹ்மா பெறுகின்றனர். எனினும், பந்துவான் வார்கா எமாஸுடன் சேர்த்தாலும், பெரும்பாலான முதியோர் குடும்பங்களின் பரிமாற்றத்துக்கு முந்தைய வருமானத்தில் உதவித்தொகைகள் பொதுவாக 10 சதவீதத்துக்கும் குறைவாகவே உள்ளன.
• வருமான அடிப்படையில் மிகக் குறைந்த 40 சதவீதத்தினரை முதலில் உள்ளடக்கி கவரேஜை விரிவுபடுத்துதல், பணவீக்கத்துக்கு ஏற்ப உதவித்தொகைகளைச் சரிசெய்தல், வருமான வரம்புகளைத் திருத்துதல், இலக்கு நிர்ணய முறையையும் தரவு அமைப்புகளையும் மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றை உலக வங்கி பரிந்துரைக்கிறது.
• அமைப்பு நீடித்திருக்க, சமூக ஓய்வூதியத் தகுதி வயதை குறைந்தது 65ஆக உயர்த்தி, எதிர்கால மாற்றங்களை ஆயுட்காலத்துடன் இணைக்க வேண்டும் எனப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
• 2026ஆம் ஆண்டு வரவுசெலவுத் திட்டம் முதியோர் நலனுக்காக 1.26 பில்லியன் ரிங்கிட்டை ஒதுக்குகிறது. இதனால் சுமார் 180,000 பேர் பயனடைவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
• ஓய்வுக்கால நிதி போதுமானதாக இருக்க, EPF-இலிருந்து பணம் எடுக்கும் வயதை 65 முதல் 70 வயது வரையிலான அளவுக்கு உயர்த்த உலக வங்கி முன்மொழிகிறது.
• சமூக ஓய்வூதியங்கள் வறுமையையும் சமத்துவமின்மையையும் குறைப்பதுடன், முதியவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் சிறந்த உடல்நலத்தையும் நல்வாழ்வையும் அளிக்கின்றன என்பதைச் சர்வதேச ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன.