புதிய வீரர் பட்டியல் பழைய காயங்களை மீண்டும் திறக்கிறது
மறைந்த அதிபர் சுஹார்த்தோவுக்கு தேசிய வீரர் பட்டம் வழங்கும் திட்டத்தைக் கைவிடுமாறு அரசைக் கோரி, அதிபர் மாளிகைக்கு அருகிலுள்ள மத்திய ஜகார்த்தாவில் சுமார் 100 செயல்பாட்டாளர்கள் திரண்டனர். சமூக விவகார அமைச்சகமும் கலாசார அமைச்சகமும் 2025ஆம் ஆண்டுக்கான 49 பேர் கொண்ட பட்டியலை முன்மொழிந்துள்ளன. அதில் இந்தோனேசியாவின் இரண்டாவது அதிபரும் இடம்பெற்றுள்ளார். இந்தப் பட்டியல் தற்போது அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவிடம் உள்ளது. நவம்பர் 10ஆம் தேதி, இந்தோனேசியா வீரர்கள் தினத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் நாளில், யாருக்கு அங்கீகாரம் வழங்குவது என்பதை அவர் முடிவு செய்வார். இந்தப் பரிந்துரை சுஹார்த்தோவின் மரபு குறித்தும், நற்பண்பு மற்றும் சேவைக்காகப் பொதுவெளியில் போற்றப்படும் நபர்களின் பட்டியலில் அவரது பெயரைச் சேர்க்க நாடு தயாராக உள்ளதா என்பது குறித்தும் விவாதத்தை மீண்டும் தூண்டியுள்ளது.
உள்ளடக்கம்
- புதிய வீரர் பட்டியல் பழைய காயங்களை மீண்டும் திறக்கிறது
- இந்தோனேசியா தேசிய வீரர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படி
- என்ன தகுதிகள் பொருந்தும்
- சுஹார்த்தோ ஏன் இந்தோனேசியாவைப் பிளவுபடுத்துகிறார்
- போராட்டக் குரல்கள்
- அரசின் நிலைப்பாடும் அங்கீகாரத்துக்கான வாதமும்
- பிரபோவோவின் முடிவும் அதைச் சுற்றிய அரசியலும்
- வரலாறு, நினைவு, வகுப்பறை
- இந்த ஆண்டுப் பட்டியலில் உள்ள மற்ற பெயர்கள்
- தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை
இந்தத் திட்டம் வரலாற்றை மீண்டும் எழுதும் முயற்சி என்று போராட்டக்காரர்கள் சாடினர். அவர்களின் பதாகைகளில், "படுகொலைகளுக்குப் பொறுப்பான ஜெனரலை வெள்ளையடிப்பதை நிறுத்துங்கள்" என்றும், "ஆயிரக்கணக்கானோர் இறந்தனர்; ஆனால் நாடு மறக்கத் தேர்ந்தெடுத்தது" என்றும் எழுதப்பட்டிருந்தது. வீதிகளில் திரண்ட குழுக்களில் அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் இந்தோனேசியாவும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் மற்றும் வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்டோருக்கான ஆணையமும் இடம்பெற்றிருந்தன. அந்த ஆணையம் கொன்ட்ராஸ் (KontraS) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவர்களின் கோரிக்கை நேரடியானது: பல தசாப்தங்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது கடுமையான உரிமை மீறல்கள் மற்றும் பரந்த ஊழல் வலையமைப்புகள் குறித்த புகார்கள் எழுந்த ஒரு தலைவருக்கு அரசு மரியாதை அளிக்கக் கூடாது. சுஹார்த்தோவை வீரர்கள் பட்டியலில் சேர்க்கும் முயற்சி, பாதிக்கப்பட்டோர், உயிர் பிழைத்தவர்கள் மற்றும் அதிகாரபூர்வ வரலாற்றுப் பதிவுகளின் வழியாகக் கற்கும் மாணவர்களுக்கு தவறான செய்தியை அனுப்புவதாக அமைப்பாளர்கள் தெரிவித்தனர்.
புதிய ஒழுங்கு (New Order) எனப்படும் ஆட்சிக் காலத்தில் சுஹார்த்தோ 32 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். அரசியல் எதிர்ப்புகளுக்கான கட்டுப்பாடுகள், வலுவான பாதுகாப்பு அமைப்பு, கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஊடகங்கள் ஆகியவை அந்தக் காலத்தை வரையறுத்தன. ஆசிய நிதி நெருக்கடியின்போது, மாணவர்கள் தலைமையிலான போராட்டங்களும் ஜகார்த்தாவில் நிகழ்ந்த உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்திய கலவரங்களும் பல வாரங்கள் நீடித்ததைத் தொடர்ந்து, 1998 மே மாதம் அவர் பதவி விலகினார். அந்தக் காலத்தின் காயங்கள் இன்னும் ஆறவில்லை என்று பல இந்தோனேசியர்கள் கருதுகின்றனர். 1965க்குப் பிறகு முக்கியத்துவம் பெற்ற அந்த ஜெனரலுக்கு நாட்டின் உயரிய விருதை வழங்குவது, பெருந்திரளான வன்முறையை இயல்பானதாகக் காட்டி, உண்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறலுக்கான கோரிக்கைகளைப் புதைத்துவிடும் அபாயம் இருப்பதாகக் குடிமைச் சமூக அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன.
இந்தோனேசியா தேசிய வீரர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படி
தேசிய வீரர் பட்டமான இந்தோனேசிய தேசிய வீரர் (Pahlawan Nasional Indonesia), அரசுக்கும் மக்களுக்கும் ஆற்றிய சிறப்பான சேவைக்காக வழங்கப்படும் நாட்டின் உயரிய அதிகாரபூர்வ அங்கீகாரமாகும். பெரும்பாலானோருக்கு அவர்கள் மறைந்த பிறகே இந்த அங்கீகாரம் வழங்கப்படுகிறது. பொதுவாக, குடிமக்கள் அல்லது பிராந்தியத் தலைவர்கள் உள்ளூர் அளவில் பரிந்துரைகளைத் தொடங்குவர். பின்னர் அவை சமூக விவகார அமைச்சகத்தின் பட்டங்களுக்கான ஆய்வு மற்றும் பரிசீலனைக் குழுவால் கையாளப்படும். பட்டங்கள், விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்களுக்கான கவுன்சில் பரிந்துரைகளை மதிப்பீடு செய்கிறது. இறுதிப் பட்டியலுக்கு ஒப்புதல் அளிக்கும் அதிகாரம் அதிபருக்கு உண்டு. அது ஒவ்வோர் ஆண்டும் வீரர்கள் தினத்தன்று அறிவிக்கப்படுகிறது.
அதிபரிடம் குறும்பட்டியலைச் சமர்ப்பிக்கும் கவுன்சிலுக்குத் தலைமை வகிக்கும் கலாசார அமைச்சர் ஃபாட்லி சோன், பொதுமக்களின் கருத்துகள் இச்செயல்முறையில் தீவிரமாகக் கவனத்தில் கொள்ளப்படுவதாகவும், பல கட்ட கல்வியியல் மற்றும் சமூகப் பரிசீலனைகளுக்குப் பிறகு அனைத்துப் பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்களும் முறையான தகுதிகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகவும் கூறினார். 49 பேரில் 24 பேர் முன்னுரிமைப் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளதாகவும், சில பெயர்கள் முந்தைய ஆண்டுகளிலும் மீண்டும் மீண்டும் முன்மொழியப்பட்டுள்ளதாகவும் அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். முடிவு எடுப்பதற்கு முன், பின்னணி, பங்களிப்புகள் மற்றும் வரலாற்றுப் பதிவுகளை அரசு மதிப்பிடுவதாக அமைச்சகங்கள் கூறுகின்றன.
என்ன தகுதிகள் பொருந்தும்
ஒருவரை தேசிய வீரராக அறிவிப்பதற்கான நெறிமுறைத் தகுதியை இந்தோனேசியச் சட்டம் நிர்ணயிக்கிறது. பதிவுசெய்யப்பட்ட பங்களிப்புகளுக்கு அப்பால், சமூக நீதியை முன்னிறுத்தி மக்களுடன் நிற்கும் அறநெறி முன்மாதிரியாக அங்கீகரிக்கப்படுபவராக அந்த நபர் இருக்க வேண்டும். அந்தச் சோதனையில் சுஹார்த்தோ தேறவில்லை என உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் இந்தோனேசியாவின் நிர்வாக இயக்குநர் உஸ்மான் ஹமீத், சுஹார்த்தோவின் வரலாற்றுப் பதிவுடன் சட்டத்தின் அளவுகோலைப் பொருத்திப் பார்க்க முடியாது என்று செய்தியாளர்களிடம் தெரிவித்தார்.
ஒரு வீரர் அறநெறி முன்மாதிரியாகவும், அறநெறி நேர்மை கொண்டவராகவும், சமூக நீதி, மனிதநேய நீதி மற்றும் மக்களின் பக்கம் நிற்பது ஆகிய பண்புகளை உள்ளடக்கியவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்று சட்டம் கூறுகிறது. இப்போது, சுஹார்த்தோவுக்கு தேசிய வீரர் பட்டம் வழங்குவதில் அந்த மதிப்பீடுகளைப் பொருத்திப் பார்த்தால், அவற்றுக்கு அவர் முற்றிலும் முரணானவராக இருக்கிறார்.
அதிபர் குறும்பட்டியலைப் பரிசீலித்து வருவதாகவும், நவம்பர் 10ஆம் தேதி அறிவிக்கப்படும் இறுதிப் பட்டியலைத் தீர்மானிக்கும் முழு அதிகாரம் அவரிடமே இருப்பதாகவும் அரசுச் செயலர் பிரசெத்தியோ ஹாடி தெரிவித்துள்ளார்.
சுஹார்த்தோ ஏன் இந்தோனேசியாவைப் பிளவுபடுத்துகிறார்
சுஹார்த்தோவுக்கு மரியாதை அளிப்பதற்கு எதிரான வலுவான வாதங்கள், அவரை அதிகாரத்துக்குக் கொண்டுவந்த ரத்தக்களரியான அதிகார மாற்றத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளன. 1965ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் தோல்வியுற்ற ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு முயற்சி கம்யூனிஸ்டுகளின் மீது சுமத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ராணுவமும் அதனுடன் இணைந்த ஆயுதக் குழுக்களும் நூறாயிரக்கணக்கான மக்களைக் கைது செய்து கொன்றன. குறைந்தது 500,000 பேர் கொல்லப்பட்டதாக வரலாற்றாளர்களும் உரிமைக் குழுக்களும் பொதுவாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்; சில மதிப்பீடுகளின்படி அந்த எண்ணிக்கை ஒரு மில்லியனை நெருங்குகிறது. அந்தக் காலகட்டத்தில் சுஹார்த்தோ முக்கிய ராணுவத் தளபதியாக இருந்தார்; விரைவில் அரசின் மீதான தனது கட்டுப்பாட்டையும் உறுதிப்படுத்தினார்.
புதிய ஒழுங்கு ஆட்சிக் காலத்தில், அரசு எதிர்ப்புக் குரல்களை ஒடுக்கி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைத் தடை செய்து, அமைதியின்மையை அடக்கப் பாதுகாப்புப் படைகளை அனுப்பியது. அவரது ஆட்சியின் இறுதிக் காலத்தில், மாற்றத்தைக் கோரி மாணவர்கள் பெரும் போராட்டங்களை நடத்தினர். 1998ஆம் ஆண்டில், படைகளும் துணை ராணுவக் குழுக்களும் வன்முறையான ஒடுக்குமுறையில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டன. கடத்தல்கள் மற்றும் உயிரிழப்புகள் குறித்து குடும்பங்கள் இன்னும் பதில்களைத் தேடுகின்றன. அந்த நிகழ்வுகளை வீரர் பட்டம் சிறுமைப்படுத்தி, கடந்த காலத்தின் இருண்ட பகுதிகளைக் கற்பிப்பதற்கான முயற்சிகளைப் பலவீனப்படுத்தும் என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.
சுஹார்த்தோவின் ஆட்சியின் முதல் இரண்டு தசாப்தங்களில் நிலவிய ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் வளர்ச்சியை அவரது ஆதரவாளர்கள் பெரும்பாலும் முன்னிறுத்துகின்றனர். 1960களுக்குப் பிறகு பணவீக்கம் கட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டது, உள்கட்டமைப்பு விரிவாக்கப்பட்டது, அடிப்படைச் சேவைகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. ஆனால் அந்த வளர்ச்சிகள் குடிமைச் சுதந்திரங்கள், சுயாதீன அமைப்புகள் மற்றும் ஊழல் செழிக்க வழிவகுத்த ஆதரவாளர் வலையமைப்புகள் ஆகியவற்றின் விலையாகக் கிடைத்தவை என்பது விமர்சகர்களின் கருத்து.
நூற்றுக்கணக்கான செயல்பாட்டாளர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் குடிமைத் தலைவர்கள் கையெழுத்திட்ட பொதுக் கடிதம், இந்த நடவடிக்கையை முன்னெடுக்க வேண்டாம் என்று அதிபர் பிரபோவோவைக் கேட்டுக்கொண்டது.
சுஹார்த்தோவுக்கு தேசிய வீரர் பட்டம் வழங்குவது, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் ஜனநாயக மதிப்புகளுக்கும் இழைக்கப்படும் துரோகம் மட்டுமல்ல; சீர்திருத்தத்துக்கும் இழைக்கப்படும் துரோகம், இளைய தலைமுறைக்கான வரலாற்றை ஆபத்தான வகையில் திரித்துக் காட்டுவதுமாகும்.
பெருந்திரளான வன்முறையும் முறையான உரிமை மீறல்களும் நிகழ்ந்த காலத்துடன் தொடர்புடைய முன்னாள் ஆட்சியாளரை உயர்த்திப் போற்றுவதன் மூலம் அரசு என்ன செய்தியைத் தெரிவிக்கிறது என்பதே பல இந்தோனேசியர்களுக்கு மையப் பிரச்சினையாக உள்ளது. சுஹார்த்தோவுக்கு மரியாதை அளிப்பது தண்டனையின்மைக் கலாசாரத்தை மேலும் வலுப்படுத்தி, 1998க்குப் பிறகு அளிக்கப்பட்ட சீர்திருத்த வாக்குறுதியைப் பலவீனப்படுத்தும் அபாயம் உள்ளதாக உயிர் பிழைத்தவர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரும் கூறுகின்றனர்.
போராட்டக் குரல்கள்
வீதிகளில் முன்வைக்கப்பட்ட கருத்துகள் நேரடியானவை. காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் மற்றும் வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்டோருக்கான ஆணையத்தின் ஆய்வாளர் விர்திந்தா லா ஓடே அச்மத், ஒடுக்குமுறையின் நினைவுகள் இன்னும் ஆறாத நிலையில் சுஹார்த்தோவை உயர்த்தும் முயற்சியை கேள்விக்குட்படுத்தினார்.
அவர் வீரராகத் தகுதியானவர் என்றால், ஏன் அவர் பதவி விலகினார்? புதிய ஒழுங்கு ஏன் தூக்கியெறியப்பட வேண்டியிருந்தது?
1998ஆம் ஆண்டு போராட்டத்தின்போது கொல்லப்பட்ட தனது மகனை இழந்த மரியா கத்தரினா சுமார்சிஹ், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கோரி வாரந்தோறும் வியாழக்கிழமைகளில் நடைபெறும் விழிப்புக் கூட்டங்களில் முக்கியப் பங்காற்றி வருகிறார். சுஹார்த்தோவைப் போற்றும் எந்த நடவடிக்கையும், உண்மையையும் பொறுப்புக்கூறலையும் இன்னும் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் குடும்பங்களின் வலியை அதிகரிக்கும் என்று அவர் கூறினார்.
நேர்மையின் அடிப்படையில் தேசிய ஒற்றுமை கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும்; பொய்களின் அடிப்படையில் அல்ல.
புதிய ஒழுங்கு ஆண்டுகளில் சிறைவாசம், காணாமல் ஆக்கப்படுதல் மற்றும் மிரட்டல் ஆகியவற்றால் நீடித்த மனவேதனை ஏற்பட்டதாக மற்ற உயிர் பிழைத்தவர்களும் குடும்பங்களும் தெரிவித்தனர். அவர்களின் கவலைகள் அடையாளச் சின்னங்களைத் தாண்டியவை. சேவைக்கான முன்மாதிரியாக ஒரு சர்ச்சைக்குரிய நபரை அரசு உயர்த்தும்போது, கடந்தகாலத் தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்வதும், எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கு என்ன தவறு நடந்தது என்று கற்பிப்பதும் கடினமாகிவிடும் என்று அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.
அரசின் நிலைப்பாடும் அங்கீகாரத்துக்கான வாதமும்
பரிந்துரைகளைச் சரிபார்க்கும் செயல்முறையை மேற்பார்வையிட உதவும் கலாசார அமைச்சர் ஃபாட்லி சோன், பரிந்துரைகள் கையாளப்பட்ட விதத்தைத் தற்காத்துப் பேசினார். அதிபருக்குப் பரிந்துரைகளைச் சமர்ப்பிப்பதற்கு முன் பொதுமக்களின் கருத்துகளையும் கல்வியியல் ஆய்வுகளையும் கவுன்சில் கவனத்தில் கொள்வதாக அவர் வலியுறுத்தினார்.
இந்தச் செயல்முறையில் பொதுமக்களின் கருத்துகள் இடம்பெறுகின்றன; அனைத்துப் பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்களும் தகுதிகளைப் பூர்த்தி செய்கின்றனர்.
சுஹார்த்தோவுக்கு அங்கீகாரம் வழங்குவதற்கான வாதத்தின் ஒரு பகுதியாக, அவரது தொடக்ககால ராணுவச் சேவையை அதிகாரிகளும் ஆதரவாளர்களும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். 1949 மார்ச் 1ஆம் தேதி டச்சு ராணுவ நடவடிக்கையின்போது நடைபெற்ற பொதுத் தாக்குதலில் அவர் தலைமைப் பொறுப்பு வகித்ததும், 1960களில் மேற்கு இரியனை இந்தோனேசியாவுடன் இணைப்பதற்கு வழிவகுத்த நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டதும் அதில் அடங்கும். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், குடியரசைப் பாதுகாக்க உதவிய படைவீரராகவும் பொருளாதார விரிவாக்கத்துக்கு வழிகாட்டிய தலைவராகவும் சுஹார்த்தோ சித்தரிக்கப்படுகிறார்.
இந்தக் கௌரவத்தை வழங்குவது தேசிய நல்லிணக்கத்தை முன்னேற்றும் என்று சில அரசியல் தலைவர்கள் வாதிட்டுள்ளனர். தவறுகளை ஒப்புக்கொள்வதுடன் பங்களிப்புகளையும் அங்கீகரிப்பது நாடு முன்னேற உதவும் என்பது அவர்களின் கருத்து. ஆனால், நல்லிணக்கத்துக்கு நேர்மையான கணக்கெடுப்பும் நீதியை நோக்கிய உறுதியான நடவடிக்கைகளும் தேவை; அந்தக் காலத்தின் மிக வலிமைமிக்க நபருக்கு அரசு விருதளிப்பது அல்ல என்று எதிர்ப்பாளர்கள் பதிலளிக்கின்றனர்.
பிரபோவோவின் முடிவும் அதைச் சுற்றிய அரசியலும்
பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை முன்னிறுத்திய தேர்தல் பரப்புரைக்குப் பிறகு, 2024ஆம் ஆண்டு அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் பிரபோவோ சுபியாந்தோ. அவர் சுஹார்த்தோவின் முன்னாள் மருமகன்; புதிய ஒழுங்கு ஆட்சியைப் பாராட்டிப் பேசியுள்ளார். பதவியேற்ற பிறகு, தனது திட்டத்தின் சில பகுதிகளைச் செயல்படுத்த மூத்த ராணுவ அதிகாரிகளை அவர் நம்பியுள்ளார். தேசிய வீரர்களுக்கான குறும்பட்டியலை அதிபர் பரிசீலித்து வருவதாகவும், நவம்பர் 10ஆம் தேதிக்குள் இறுதிப் பட்டியலைத் தீர்மானிப்பார் என்றும் அரசுச் செயலர் பிரசெத்தியோ ஹாடி கூறினார்.
சுஹார்த்தோவின் பரிந்துரையை நிராகரிக்குமாறு நூற்றுக்கணக்கான செயல்பாட்டாளர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் குடிமைச் சமூக அமைப்புகள் அதிபர் மாளிகைக்கு நேரடியாகக் கோரிக்கை விடுத்துள்ளன. அதிபரைச் சென்றடைந்த கடிதத்தில் புதிய ஒழுங்கு ஆட்சிக்கால உரிமை மீறல்களும் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தன; முன்னாள் தலைவருக்கு மரியாதை அளிப்பது ஜனநாயகத்தை உறுதிப்படுத்தும் முயற்சிக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றும் எச்சரிக்கப்பட்டது.
கடிதத்தில் கையெழுத்திட்ட முன்னாள் தலைமைச் சட்ட அதிகாரி மர்சுகி தருஸ்மான், அபாயத்தைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.
சுஹார்த்தோவுக்கு தேசிய வீரர் அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டால், அது மனித உரிமை மீறல்களைப் புறக்கணிப்பதாகவும், அவற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் உணர்வற்ற முறையில் நடந்துகொள்வதாகவும் அமையும்.
வாழ்க்கைச் செலவுகள் மற்றும் அரசியல் சலுகைகள் தொடர்பான அவ்வப்போது நடைபெறும் பொதுப் போராட்டங்களுக்கு மத்தியிலும் இந்த விவாதம் இடம்பெற்றுள்ளது. ஸ்திரத்தன்மைக்கான கோரிக்கைகளையும் பொறுப்புக்கூறலுக்கான கோரிக்கைகளையும் புதிய நிர்வாகம் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துகிறது என்பது குறித்த மக்களின் பார்வையை, சுஹார்த்தோ தொடர்பான முடிவு வடிவமைக்கும் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
வரலாறு, நினைவு, வகுப்பறை
எதிர்கால மாணவர்கள் எந்தக் கதைகளைக் கற்று, கொண்டாடுவார்கள் என்பதைப் பட்டங்களும் நினைவுச் சின்னங்களும் தீர்மானிக்க உதவுகின்றன. ஒருவரை வீரராக அரசு அறிவிப்பது பாடநூல்கள், திரைப்படங்கள் மற்றும் பொது நினைவு நிகழ்வுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். அதனால்தான் பாதிக்கப்பட்டவர்களை ஓரங்கட்டி, ஒழுங்குக்கான ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க விலையாகப் பெருந்திரளான வன்முறையைச் சித்தரிக்கும் கதையாடலை இயல்பாக்க வேண்டாம் என்று ஆசிரியர்கள், வரலாற்றாளர்கள் மற்றும் செயல்பாட்டாளர்கள் பலர் எச்சரிக்கின்றனர்.
சுஹார்த்தோவுக்கு மரியாதை அளிப்பது, உரிமைகள் தொடர்பான விவகாரங்களில் இந்தோனேசியாவின் நற்பெயருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்றும், நீதி மற்றும் நிவாரணம் கோரி இன்னும் போராடும் உயிர் பிழைத்தவர்களுக்குப் பெரும் அடியாக அமையும் என்றும் உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச குடிமைச் சமூக அமைப்புகளின் கூட்டணி தெரிவித்தது.
மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்களில் ஈடுபட்ட ஒருவருக்கு தேசிய வீரர் பட்டம் வழங்குவது, கடந்தகால மனித உரிமை மீறல்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் உயிர் பிழைத்தவர்களுக்கும் இழைக்கப்படும் துரோகமாகும். அவர்களில் பலருக்கு இன்னும் அங்கீகாரமோ நீதியோ இழப்பீடோ கிடைக்கவில்லை.
கடந்தகாலத் தலைவர்களின் சாதனைகளையும் தோல்விகளையும் அங்கீகரிக்கும் வகையில், நவீன இந்தோனேசியா இன்னும் சமநிலையான சித்தரிப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரையை ஆதரிப்பவர்கள் சிலர் வாதிடுகின்றனர். சமநிலை என்பது உண்மையிலிருந்து தொடங்க வேண்டும் என்றும், கௌரவம் வழங்குவதற்கு முன் அரசு நம்பகமான விசாரணைகளை முடித்து, உரிமை மீறல்களை ஒப்புக்கொண்டு, அவை மீண்டும் நிகழாமல் தடுப்பதற்கு உறுதியளிக்க வேண்டும் என்றும் விமர்சகர்கள் பதிலளிக்கின்றனர்.
இந்த ஆண்டுப் பட்டியலில் உள்ள மற்ற பெயர்கள்
2025ஆம் ஆண்டுக்கான பரிந்துரைப் பட்டியலில், இந்தோனேசிய வரலாற்றின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் நபர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர். முன்னாள் அதிபர் அப்துர்ரஹ்மான் வாஹித், பொதுவாக குஸ் துர் என்று அறியப்படுபவர், அவர்களில் ஒருவர். 1993ஆம் ஆண்டு கடத்திக் கொலை செய்யப்பட்ட தொழிற்சாலைத் தொழிலாளியும் தொழிலாளர் அமைப்பாளருமான மார்சினாவும் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளார். அவர்களின் கதைகள் புதிய ஒழுங்கு ஆட்சியின் வரலாற்றுக்கு மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்தை வழங்குகின்றன; பன்மைத்துவம், தொழிலாளர் உரிமைகள் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி குறித்த விரிவான விவாதங்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
நாடு முழுவதிலுமிருந்து பெறப்பட்ட பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் பட்டியல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், சமநிலையான பிரதிநிதித்துவத்தைத் தொடர்ந்து நாடுவதாகவும் பட்டங்கள், விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்களுக்கான கவுன்சில் கூறுகிறது. இந்த ஆண்டு முன்வைக்கப்பட்ட 49 பெயர்களில் ஒன்பது பேர் முன்பே பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்கள்; 40 பெயர்கள் புதிதாக முன்மொழியப்பட்டவை என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். ஆவணங்களின் வலிமை மற்றும் தேசியப் பங்களிப்பின் அடிப்படையில் பட்டியலில் ஒரு பகுதி முன்னுரிமைப் பட்டியலாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
இறுதியில் அதிபர் யாருக்கு அங்கீகாரம் வழங்குகிறார் என்பது, இந்தத் தருணத்தில் அரசு எந்த மதிப்புகளை உயர்த்தத் தேர்ந்தெடுக்கிறது என்பதை உணர்த்தும். மார்சினாவுக்கு மரியாதை அளிப்பது, தொழிலாளர்களின் கண்ணியத்துக்கும் பாதுகாப்புக்கும் உள்ள உறுதியை வலியுறுத்தும். குஸ் துருக்கு மரியாதை அளிப்பது, உள்ளடக்கத்தையும் குடிமைச் சமூகத்துக்கான மதிப்பையும் முன்னிறுத்தும். சுஹார்த்தோவுக்கு மரியாதை அளிப்பது முற்றிலும் வேறுபட்ட போக்கை அமைக்கும்.
தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை
- சுஹார்த்தோவை தேசிய வீரராக அறிவிக்கும் திட்டத்தை எதிர்த்து, ஜகார்த்தாவில் சுமார் 100 செயல்பாட்டாளர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
- நவம்பர் 10ஆம் தேதி அங்கீகாரம் வழங்குவதற்காக, சமூக விவகார மற்றும் கலாசார அமைச்சகங்கள் 49 பேரை அதிபர் பிரபோவோவிடம் பரிந்துரைத்தன.
- சுஹார்த்தோவின் உரிமை மீறல்கள் மற்றும் ஊழல் பதிவுகள், இந்தக் கௌரவத்துக்குத் தகுதியற்றவராக அவரை ஆக்குகின்றன என்று உரிமைக் குழுக்களும் உயிர் பிழைத்தவர்களும் வாதிடுகின்றனர்.
- பரிந்துரைகளில் பொதுமக்களின் கருத்துகள் இடம்பெறுவதாகவும், பரிசீலனைக்குப் பிறகு அனைவரும் தகுதிகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகவும் கலாசார அமைச்சர் ஃபாட்லி சோன் கூறுகிறார்.
- அங்கீகாரம் வழங்குவதற்கான காரணங்களாக, சுஹார்த்தோவின் ராணுவச் சேவையையும் தொடக்ககாலப் பொருளாதார நிர்வாகத்தையும் ஆதரவாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
- முன்னாள் அதிபர் அப்துர்ரஹ்மான் வாஹித் மற்றும் தொழிலாளர் செயற்பாட்டாளர் மார்சினா ஆகியோரும் பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்களில் இடம்பெற்றுள்ளனர்.
- இறுதி முடிவு அதிபரிடமே இருப்பதாகவும், வீரர்கள் தினத்துக்குள் அவர் முடிவெடுப்பார் என்றும் அரசுச் செயலர் பிரசெத்தியோ ஹாடி கூறுகிறார்.
- ஸ்திரத்தன்மை, வரலாற்று உண்மை மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நீதி ஆகியவற்றை அரசு எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துகிறது என்பதை இந்த முடிவு சோதிக்கும்.






