வானொலி ஒலிவாங்கியிலிருந்து ரிக்ஷா வரை: டோக்கியோ டிஜேவும் ரிக்ஷா ஓட்டும் பெண்களின் வளர்ச்சியும்

அசகுசா வீதிகளில் ஒரு புதிய அத்தியாயம்

டோக்கியோவின் அசகுசா வீதிகளில், கமினாரிமோனின் சிவப்பு விளக்கைக் கடந்து இருசக்கர வண்டியை இழுத்துச் செல்லும் ஒரு பரிச்சயமான முகம் சுற்றுலாப் பயணிகளை அழைக்கிறது. அவர் 29 வயதான அரிசா செகிமோரி. அந்நியர்களுடன் பேசிப் பழகுவதற்காக முதலில் ரிக்ஷா ஓட்டுநர் வேலையில் சேர்ந்தார். எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனது நிறுவனத்தின் முதல் பெண் மேலாளராகியுள்ளார்; வானொலி நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளராகவும் பணியாற்றுகிறார். பேச்சுத் திறனை வளர்த்துக்கொள்வதற்கான வழியாகத் தொடங்கிய இந்த வேலை, ஒலிப்பதிவக ஒலிவாங்கிக்கும் ரிக்ஷா கைப்பிடிக்கும் இடையே அவரைத் தொடர்ந்து இயங்கவைக்கும் பணியாக மாறியுள்ளது.

வாரத்தில் நான்கு நாட்கள், டோக்கியோவின் மிகப் பழமையான பகுதிகளில் ஒன்றான அசகுசாவில் பயணிகளை அழைத்துச் சென்று, சென்சோஜி கோயிலின் வரலாற்றையும் இனிப்புகளுக்குப் பெயர்பெற்ற சிறந்த சிறு வீதிகளையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மற்ற நாட்களில் வானொலி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்குகிறார். தொலைக்காட்சி நிலையங்களில் நூற்றுக்கணக்கான வேலை நேர்காணல்களை எதிர்கொண்ட பிறகு, அவர் விரும்பிப் பெற்ற தளம் அது. இரண்டு பணிகளிலும் உள்ள ஆர்வமும், தங்களது நேரத்தையும் கதைகளையும் அவரிடம் ஒப்படைக்கும் பயணிகளுடன் ஏற்படும் நெருக்கமுமே ஓய்வு நாளில்லாத அவரது அட்டவணைக்குக் காரணம் என்கிறார்.

ஒலிபரப்புத் துறையில் வேலை தேடிய தொடக்கக் காலத்தில், ஒரு வேலைவாய்ப்பு ஆலோசகர் எளிய பயிற்சி ஒன்றைப் பரிந்துரைத்தார்: வெளியே சென்று மக்களிடம் பேசுவது. ரிக்ஷா வேலை அதற்குச் சரியான வாய்ப்பைத் தந்தது. தொடக்கத்தில் வாடிக்கையாளர்களை ஈர்ப்பதும், அவர்களைப் பயணத்தின்போது ஆர்வத்துடன் வைத்திருப்பதும் அவருக்குச் சிரமமாக இருந்தது. நிறுவனத் தலைவரின் வழிகாட்டுதல், கருத்துரை, நகைச்சுவை, உள்ளூர் அறிவு ஆகியவையும் உடல் வலிமையைப் போலவே முக்கியம் என்பதை அவருக்கு உணர்த்தியது. தகவல்களை அப்படியே ஒப்பிப்பதை நிறுத்தி, பயணிகளை மகிழ்விக்கத் தொடங்கியபோது, வீதிகளிலும் ஒலிவாங்கிக்குப் பின்னாலும் தனக்கான இயல்பான ஓட்டத்தைக் கண்டறிந்தார்.

அசகுசாவில் அதிகமான பெண்கள் ரிக்ஷா வேலையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் காலகட்டத்தில் செகிமோரியின் பயணம் அமைந்துள்ளது. பெண் ஓட்டுநர்கள் மற்றும் வழிகாட்டிகளின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதாக நிறுவனங்கள் தெரிவிக்கின்றன. பெரிய நிறுவனமான டோக்கியோ ரிக்ஷாவின் ஓட்டுநர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர் பெண்கள் என அந்த நிறுவனம் கூறுகிறது. 2020இல் நான்கு பெண்கள் மட்டுமே இருந்தனர்; 2024இல் பயிற்சியாளர்கள் உட்பட சுமார் 130 ஓட்டுநர்களில் கிட்டத்தட்ட 30 பெண்கள் இருந்தனர். பயிற்சி அமர்வுகள், அன்றாட வாழ்க்கைக் காட்சிகள், நேரலை ஒளிபரப்புகள் ஆகியவற்றைக் காட்டும் காணொளிகள், இந்த வேலையில் தசை வலிமைக்கு இணையாகத் தகவல்தொடர்புத் திறனும் மதிக்கப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்தியதால், சமூக ஊடகங்கள் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன.

அரிசா செகிமோரி யார்?

சுமார் 155 சென்டிமீட்டர் உயரமுள்ள செகிமோரி உருவத்தில் சிறியவராக இருந்தாலும், திறமையும் கவனிப்பும் கொண்டவர் என்ற நற்பெயரைப் பெற்றுள்ளார். ஒருமுறை சுமார் 150 கிலோகிராம் எடையுள்ள பயணி ஒருவரை எந்தப் பிரச்சினையும் இன்றி அழைத்துச் சென்றார். வலிமையைப் போலவே நுட்பமும் முக்கியம் என்கிறார் அவர். கைகள் மற்றும் முதுகின் மூலம் சமநிலையைப் பேணுதல், கவனமாகக் கால்களை வைப்பது, சாலையைப் புரிந்துகொள்வது ஆகியவை முழுச் சுமையுள்ள வண்டியையும் நிலையாக உணரச் செய்யும். ஆரம்பத்தில் அவரது குடும்பத்தினர் இந்த வேலையைச் சந்தேகத்துடன் பார்த்தனர்; இந்தத் தொழிலை அவர் எவ்வளவு விரும்புகிறார் என்பதைப் பார்த்தபின் அவர்களது ஐயம் குறைந்தது.

உருவத்தில் சிறிய ஓட்டுநர் ஒருவர் அதிக எடையை எப்படிச் சமாளிக்கிறார் என்று கேட்டபோது, வேலையின்போது கற்றுக்கொண்ட நுட்பத்தைச் செகிமோரி விளக்குகிறார்.

சமநிலையைப் பேணியபடி கைப்பிடியை மேலே இழுக்கும்போது ரிக்ஷா இலகுவாகும் ஒரு நிலை உண்டு. அந்த நுட்பத்தைப் பழகிக்கொண்டால், பெண்கள் ரிக்ஷா இழுப்பதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இருக்காது.

அவரது வாரத்தை விவரிப்பது எளிது; ஆனால் அந்த வாழ்க்கையை வாழ்வது கடினம். வாரத்தின் பெரும்பகுதியில் ரிக்ஷா இழுக்கிறார். மீதமுள்ள நேரத்தை, வீதிகளில் அவர் கொண்டுள்ள ஈடுபாட்டை வரவேற்ற வானொலி நிலையத்தில் செலவிடுகிறார். புதிய பணியாளர்களுக்கும் வழிகாட்டுகிறார்; குறுகிய பயணத்தை மறக்க முடியாத சுற்றுலாவாக மாற்றுவது எப்படி என்று பல ஆண்டுகள் கற்ற அனுபவத்தைப் பகிர்கிறார்.

நிராகரிப்பிலிருந்து வானொலி ஒலிவாங்கி வரை

ஒலிப்பதிவகத்தின் கதவுகள் திறப்பதற்கு முன்பு, ஜப்பானின் ஒலிபரப்புத் துறையில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நேர்காணல்களில் பங்கேற்றதாகச் செகிமோரி கூறுகிறார். அவருக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை. அந்தப் பின்னடைவு, சொந்தமாக ஒரு தளத்தை உருவாக்க அவரைத் தூண்டியது. ரிக்ஷா வழிகாட்டியாக, குரலைத் தெளிவாகவும் எட்டும் வகையிலும் பேசுவது, ஒரு மூலையையோ காட்சியையோ அடையும் நேரத்துக்கு ஏற்றவாறு கதையைச் சொல்வது, கூட்டத்தின் மனநிலைக்கு ஏற்ப உரையாடுவது ஆகியவற்றைக் கற்றார். வீதியில் கிடைத்த அந்த நேரடி அனுபவங்கள், இறுதியாக வானொலியில் நிகழ்ச்சி தொகுத்து வழங்கும் வாய்ப்பு வந்தபோது அவர் சிறந்து விளங்க உதவின.

டோக்கியோவில் அதிகமான பெண்கள் ஏன் ரிக்ஷா இழுக்கிறார்கள்?

சுற்றுலா மீண்டும் வளரத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், அசகுசாவில் இளம் பெண்கள் முன்வந்து, உடல் உழைப்பு, பொதுமக்களிடம் பேசுதல், தனித்த அடையாளத்தை உருவாக்குதல் ஆகியவை கலந்த இந்த வேலையை ஈர்ப்புள்ளதாகக் கருதுகின்றனர். மூத்த ஓட்டுநர்கள் நுட்பம், பாதுகாப்பு, வாடிக்கையாளர் சேவையின் அடிப்படைகள் ஆகியவற்றைக் கற்றுத்தரும் பயிற்சி முறையானதும் கடினமானதும் ஆகும். தினமும் காலையில் குழுவினர் உடலை நீட்டி, வண்டிகளை மெருகூட்டி, உலகெங்கிலும் இருந்து வரும் பயணிகளைச் சந்திக்கப் புறப்படும்போது இதன் பலன்கள் தெரிகின்றன.

டோக்கியோ ரிக்ஷாவின் தலைவர் ரியூட்டா நிஷியோ கூறுகையில், ஆரம்பகாலப் பெண் பணியாளர்களும் சமூக ஊடகங்களும் மக்களின் பார்வையை மாற்ற உதவியதுடன், இதுவரை இந்த வேலையைப் பற்றி யோசிக்காதவர்களையும் விண்ணப்பிக்கத் தூண்டின.

எங்களுடன் சேர்ந்த முதல் பெண் அருமையானவர். அவருடைய காணொளிகளைச் சமூக ஊடகங்களில் வெளியிட்ட பிறகு, பல பெண்கள் அவரைப் பின்பற்றி எங்களுடன் சேர்ந்தனர். இனி பெண்கள் வசதியாகப் பணியாற்றி, துடிப்புடன் பங்களிக்கக்கூடிய இடத்தை உருவாக்க விரும்புகிறேன்.

சிலருக்கு, ரிக்ஷா வேலையை முயற்சி செய்யும் முடிவு இணையத்தில் தொடங்கி, பல மாதப் பயிற்சிக்குப் பிறகு தொழிலாக மாறியது. கல்லூரி மாணவி யுமேகா சகுராய் தனது கைப்பேசியில் இந்தப் புதிய போக்கைப் பார்த்துவிட்டு, விண்ணப்பித்து, தனியாக ஓட்டும் அளவுக்குப் பயிற்சி பெற்றார்.

பெண்கள் கடுமையாகப் பயிற்சி பெற்று ரிக்ஷா ஓட்டுநர்களாக மாறும் பல காணொளிகளைப் பார்த்திருக்கிறேன். நானும் கடுமையாக முயன்றால் இதைச் செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கையை அவை எனக்குத் தந்தன.

மற்றொரு ஓட்டுநரான யூகா அகிமோட்டோ, முதல் சில வாரங்கள் கடுமையாக இருந்ததாகவும் வண்டி கனமாக உணர்ந்ததாகவும் கூறுகிறார். அவர் தொடர்ந்து முயன்று, தன்னால் நீடித்துச் செயல்படக்கூடிய வேகத்தைக் கண்டறிந்தார்.

தொடக்கத்தில் இது மிகவும் கடினமாக இருந்ததை நான் மறுக்கவில்லை. எனக்கு விளையாட்டுகளில் அதிகப் பயிற்சி இல்லை; வண்டி மிகவும் கனமாக இருந்தது.

அதிகமான பெண்கள் தாங்கள் செல்லும் பாதைகள், விரும்பும் சிற்றுண்டிக் கடைகள், திரைக்குப் பின்னாலான காட்சிகள் ஆகியவற்றைப் பகிரும்போது, அவர்களைப் பின்தொடரும் விசுவாசமான பார்வையாளர்கள் உருவாகிறார்கள். இப்போது பயணிகள் குறிப்பிட்ட ஓட்டுநர்களைக் கேட்டுப் பயணம் செய்கிறார்கள். இது வருமானத்துக்கு உதவுவதுடன், புதிய பணியாளர்களுக்கும் நிலையான வேலை கிடைக்க வழிவகுக்கிறது.

இந்த வேலை கோரும் திறன்கள்

அசகுசாவில் ரிக்ஷா இழுப்பவர்கள் நாளொன்றுக்கு சுமார் 20 கிலோமீட்டர் பயணிக்கிறார்கள்; பெரும்பாலும் வெயிலிலும் மழையிலும் வேலை செய்கிறார்கள். காலியான ஒரு சாதாரண ரிக்ஷா சுமார் 90 கிலோகிராம் எடை கொண்டிருக்கலாம்; பயணிகளுடன் சேர்த்து மொத்த எடை 200 முதல் 250 கிலோகிராம் வரை எட்டலாம். சரியான உடல் நிலை, சிக்கனமான காலடி இயக்கம், எப்போது ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்ற அறிவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே வெற்றி அமைகிறது. மழையால் ஈரமான வீதிகளில் பிடிப்பையும், போக்குவரத்துக்கிடையே ஓடும்போதும் நடக்கும்போதும் சமநிலையையும் வழங்கும், பிரிக்கப்பட்ட கால் விரல் வடிவமைப்புள்ள ‘தாபி’ காலணிகளை ஓட்டுநர்கள் அணிகிறார்கள்.

பயிற்சியும் நுட்பமும்

உடற்தகுதி மற்றும் திறன் கைவரும் அளவைப் பொறுத்து, நிறுவனங்கள் சில மாதங்கள் முதல் ஓராண்டு வரை நீடிக்கக்கூடிய பலகட்டப் பயிற்சிகளை நடத்துகின்றன. பயிற்சியாளர்கள் வண்டியைத் தொடங்குவதும் நிறுத்துவதும், குறுகிய பாதைகளில் திருப்புவதும், அவசரநிலைப் பயிற்சிகளும் செய்கிறார்கள். கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கவும், நுழைவாயில்கள் மற்றும் பாலங்களில் புகைப்படம் எடுக்கும் தருணங்களை ஏற்பாடு செய்யவும் பாதைகள், வரலாறு, நடைமுறைகள் ஆகியவற்றைப் படிக்கிறார்கள். பலருக்கு அடிப்படை ஆங்கிலம் தெரியும்; சிறந்தவர்கள் குடும்பங்கள், தம்பதிகள் அல்லது தனிப் பயணிகள் எனப் பயணிகளுக்கு ஏற்ப உரையாடும் இயல்பான விருந்தோம்பலாளர்கள்.

சம்பளமும் வேலை நேரமும்

திறன் மற்றும் முன்பதிவுகளின் அடிப்படையில் வருமானம் மாறுபடும். அதிகம் சம்பாதிக்கும் ஓட்டுநர்கள், உச்சப் பருவங்களில் மாதம் 1 மில்லியன் யெனைத் தாண்டி (சுமார் 6,700 டாலர்) ஈட்டலாம். பல நிறுவனங்கள் கமிஷன் அடிப்படையில் ஊதியம் வழங்குகின்றன. வேலைக்குச் சேர்வது போட்டி நிறைந்தது; சில நிறுவனங்கள் பத்து விண்ணப்பதாரர்களில் ஒருவருக்கும் குறைவானவர்களையே ஏற்றுக்கொள்கின்றன. வார இறுதி மற்றும் விடுமுறை நாட்களில் வேலை நேரம் நீளமாக இருக்கலாம். காயங்களைத் தவிர்க்க, ஓட்டுநர்கள் தண்ணீர் அருந்துவது, உடலை நீட்டுவது, உணவு உண்பது ஆகியவற்றைத் திட்டமிட்டுச் செய்கிறார்கள்.

மூத்த ரிக்ஷா ஓட்டுநரும் நிறுவனத்தின் மக்கள் தொடர்புப் பொறுப்பாளருமான மிசாடோ ஓட்டோஷி கூறுகையில், உணவகங்களைக் கண்டறிவதில் உள்ள கூரிய கவனமும், பயணிகள் நிம்மதியாக உணர உதவும் நட்பான உரையாடலும் உட்பட, பெண்கள் இந்த வேலையில் தனித்த பலங்களைக் கொண்டுள்ளனர்.

பெண் ஓட்டுநர்களிடம் பேசுவது எளிதாக இருப்பதாகச் சில வாடிக்கையாளர்கள் கூறுகிறார்கள். புதிய இனிப்புக் கடைகள் மற்றும் உள்ளூர் உணவகங்கள் பற்றிய அவர்களது அறிவு, பயண அனுபவத்துக்கு ஒரு தனிச் சிறப்பைச் சேர்க்கிறது.

ஓட்டோஷியும் மற்ற மூத்த பணியாளர்களும், குரலை எட்டும் வகையில் பேசுவதிலிருந்து, ஒரு சந்தையையோ கோயிலையோ உயிரோட்டமுள்ளதாக உணரச் செய்யும் சிறு கதையை உருவாக்குவது வரை, புதியவர்களுக்கு உடல் நுட்பத்திலும் மேடைத் திறனிலும் பயிற்சி அளிக்கிறார்கள்.

வீதிகளில் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள்

இந்தத் துறையில் உள்ள பெண்கள் இன்னும் சந்தேகப் பார்வையை எதிர்கொள்கிறார்கள். சில வாடிக்கையாளர்கள் அவர்களது வலிமையைக் கேள்விக்குட்படுத்துவதுடன், உள்ளூர் அறிவையும் சோதிக்கிறார்கள். அவ்வப்போது தொல்லைகளும் நிகழ்கின்றன; பணியாளர்கள் பிரச்சினைகளைத் தெரிவித்தால் நிர்வாகிகள் விரைவாகத் தலையிடுவதாகக் கூறுகின்றனர். அனைவருக்கும் ஒரே தரநிலைகள்தான் என நிறுவனங்கள் வலியுறுத்துகின்றன; பல பெண்கள் தங்களது செயல்திறனை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு மதிப்பிடப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர்.

பணியாளர்களிடம் நிறுவனத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் குறித்துக் கேட்டபோது, ஒவ்வொரு ஓட்டுநரையும் ஒரே அளவுகோலில்தான் மதிப்பிடுவதாக நிஷியோ கூறினார்.

ஆண், பெண் ஓட்டுநர்கள் இருவரையும் நாங்கள் முற்றிலும் சமமாக நடத்துகிறோம். ஆண்களுக்கு இணையாகத் தங்களையும் நடத்த வேண்டும் என்று பெண்கள் கூறுகிறார்கள்; உண்மையில் அவர்களில் பலர் மிகவும் உறுதியானவர்கள்.

குழந்தை பெற்ற பிறகு மீண்டும் வேலைக்குத் திரும்பிய மூத்த ஓட்டுநர் ஷியோரி யானோ, இந்த வேலையின் ஈர்ப்பையும் சிரமத்தையும் விவரிக்கிறார். முழு நாளும் வேலை செய்துவிட்டு, மகளை அழைத்துச் சென்று இரவு உணவு தயாரிக்க அவசரமாகச் செல்கிறார்.

வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது இந்த வேலை கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தது; ஆனால் ஆண் ஓட்டுநருக்குப் பதிலாக நான் நிராகரிக்கப்பட்டது உட்பட, சில கடினமான காலங்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன்.

பணியாளர்களுக்கு ஆதரவளிக்க, தொடக்க வாரங்களில் புதியவர்களை அனுபவமிக்க ஓட்டுநர்களுடன் குழுக்கள் இணைப்பது வழக்கம். இப்போது சில பெண்கள் பயிற்றுநர்களாகவும் பணியாற்றுகிறார்கள்; இது தொழில்முன்னேற்றப் பாதை திறந்து வருவதைக் காட்டுகிறது.

நவீன அசகுசாவில் பாரம்பரியமும் புதுமையும்

‘ரிக்ஷா’ என்ற சொல், ஜப்பானியச் சொல்லான ‘ஜின்ரிகிஷா’விலிருந்து (மனித சக்தியால் இயங்கும் வாகனம்) வந்தது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் சக்கர வாகனப் போக்குவரத்துக்கான கட்டுப்பாடுகள் நீக்கப்பட்ட பிறகு, இருசக்கர வண்டி நகரங்களில் விரைவாகப் பரவியது. இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டின் டோக்கியோவில் இதற்கு வேறுபட்ட பங்கு உள்ளது. இது ஒருபுறம் பயண வாகனம்; மறுபுறம் வழிகாட்டிச் சுற்றுலா; உள்ளூர் கதைகளைச் சொல்பவர்களுக்கான மேடையாகவும் விளங்குகிறது.

இந்தச் செயல்பாட்டின் மையமாக அசகுசா உள்ளது. நிங்க்யோ யாக்கி கேக்குகள் விற்கும் கடைகளைக் கடந்து, புகைப்படங்களுக்கு ஏற்ற சுமிடா ஆற்றுப் பாலங்களைக் கடந்து, சென்சோஜி கோயிலுக்குச் செல்லும் நீண்ட வழியில் கமினாரிமோன் விளக்கின் கீழ் ரிக்ஷாக்கள் நிற்கின்றன. ஓட்டுநர்கள் புகைப்படம் எடுக்கிறார்கள், சிற்றுண்டிக் கடைகளைப் பரிந்துரைக்கிறார்கள்; பயணி கேட்டால் கூட்டத்தின் ஊடே சிறிது தூரம் வேகமாகவும் ஓடுகிறார்கள்.

புதிய ஓட்டுநர்களில் பலருக்கு இந்த இடத்தின் ஈர்ப்பு தனிப்பட்டது. பயணிகளுடன் ஆங்கிலத்தில் பேசவும், வரலாற்றைக் கற்கவும், வீதிகளில் தங்களைச் சோதித்துப் பார்க்கவும் அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

அசகுசாவில் ஓட்டுநராகத் தொடங்கிய இளம் ரிஹோ அராய், வெயிலில் தொடர்ந்து உழைக்கப் பயணிகளின் பாராட்டுகளே சிறந்த ஊக்கம் என்கிறார்.

எனது ஆங்கிலத் திறனைப் பயன்படுத்தக்கூடிய வேலையை விரும்பினேன். ‘நீங்கள் எங்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சி’ என்று மக்கள் நன்றி தெரிவிப்பதுதான் என்னை ஊக்கத்துடன் வைத்திருக்கிறது.

பயிற்சிக் காலம் மாறுபடும். சிலர் இரண்டு மாதங்களில் தயாராகிவிடுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஓராண்டு எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். எப்படியிருந்தாலும், உண்மையான பயணிகளுடன் செல்லும் முதல் நாள், பயணம் சீராகவும் புன்னகைகள் உண்மையாகவும் இருக்கும்போது, தங்கள் முயற்சி பயனுள்ளதாகிறது எனப் புதிய ஓட்டுநர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஜப்பானின் பணிக் கலாசாரத்துக்கு இதன் பொருள்

ரிக்ஷா வேலையில் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது, வேலை, அந்தஸ்து, கால அட்டவணை ஆகியவற்றைப் பற்றி ஜப்பானின் இளைஞர்கள் கொண்டுள்ள பார்வையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. உடற்தகுதி, விருந்தோம்பல், சுய விளம்பரம் ஆகியவற்றை இணைக்கும் வீதிப் பணி, சிலருக்கு அலுவலக வேலையைவிட ஈர்ப்பானதாக இருக்கலாம். விண்ணப்பதாரர்கள் வேலையை நெருக்கமாகப் பார்க்கவும், தங்களைப் போன்ற முன்மாதிரிகளைக் காணவும் சமூக ஊடகங்கள் வழிவகுப்பதால், தடைகள் குறைகின்றன.

சுற்றுலா மீட்சி, மொழிகளைப் பேசவும் வாடிக்கையாளர்களுடன் நேரடித் தொடர்பை உருவாக்கவும் வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. பயிற்சி, பாதுகாப்பு, அனைவரையும் உள்ளடக்கும் நிர்வாகம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்யும் நிறுவனங்கள், வேறு துறைகளுக்குச் சென்றிருக்கக்கூடிய திறமையாளர்களையும் ஈர்க்க முடியும். இந்தச் சூழலில், வண்டியுடன் கற்ற திறன்கள் ஒலிவாங்கியுடன் பேசும் தன்னம்பிக்கையாக மாற முடியும் என்பதைச் செகிமோரி காட்டுவதால் அவர் தனித்து நிற்கிறார்.

அவரது இரண்டு வேலைகளுக்கும் ஒரே அடிப்படைத் தன்மை உள்ளது. இரண்டுக்கும் குரலைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன், சரியான நேரம், பிறரைப் புரிந்துகொள்ளும் பண்பு ஆகியவை தேவை. தவறுகளிலிருந்து பொறுமையாகக் கற்றுக்கொள்வதும், மறுநாள் காலையில் மீண்டும் பணிக்கு வருவதற்கான உறுதியும் இரண்டுக்கும் அவசியம். அதனால்தான் அவரது கதை ஒரு பகுதியைத் தாண்டியும் பலரிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

சுருக்கமாக

• 29 வயதான அரிசா செகிமோரி, அசகுசாவில் ரிக்ஷா சுற்றுலா அழைத்துச் செல்வதையும் வானொலி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்குவதையும் வாரம் முழுவதும் பகிர்ந்து செய்கிறார்
• வீதிகளில் எட்டு ஆண்டுகளாகப் பணியாற்றிய அவர், தனது நிறுவனத்தின் முதல் பெண் மேலாளரானார்
• ஒலிபரப்புத் துறையில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வேலை நேர்காணல்களை எதிர்கொண்ட பிறகு, பேச்சுத் திறனை மேம்படுத்த ரிக்ஷா வேலையைத் தொடங்கினார்
• அசகுசாவில் ரிக்ஷா ஓட்டும் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது; ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் 2020இல் நான்கு பெண்கள் இருந்தனர், 2024இல் சுமார் 130 ஓட்டுநர்களில் கிட்டத்தட்ட 30 பெண்களாக உயர்ந்தனர்
• ரிக்ஷா இழுப்பவர்கள் நாளொன்றுக்கு சுமார் 20 கிலோமீட்டர் பயணித்து, 200 முதல் 250 கிலோகிராம் வரை எட்டக்கூடிய சுமைகளைக் கையாளுகிறார்கள்
• அதிக வருமானம் ஈட்டும் ஓட்டுநர்கள் மாதம் 1 மில்லியன் யெனுக்கும் (சுமார் 6,700 டாலர்) அதிகமாகச் சம்பாதிக்கலாம்; பணியாளர் தேர்வு கடுமையான போட்டி நிறைந்தது
• சமூக ஊடகங்கள் ஆட்களைச் சேர்க்க உதவுவதுடன், ஓட்டுநர்கள் தங்களுக்கெனப் பின்தொடர்பவர்களையும் மீண்டும் வரும் வாடிக்கையாளர்களையும் உருவாக்க வழிவகுக்கின்றன
• பெண்கள் இன்னும் சந்தேகப் பார்வையையும் அவ்வப்போது தொல்லைகளையும் எதிர்கொள்கிறார்கள்; எனினும், தரநிலைகள் அனைவருக்கும் சமம் என்றும், பல பெண்கள் இப்போது புதிய பணியாளர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதாகவும் நிறுவனங்கள் கூறுகின்றன
• அசகுசா சுற்றுலாக்கள் கமினாரிமோன், சென்சோஜி போன்ற முக்கிய இடங்களை மையமாகக் கொண்டு, பாரம்பரியத்தையும் நவீனக் கதைசொல்லலையும் இணைக்கின்றன