புலம்பெயர் தொழிலாளர்களுக்கான பணி ஆண்டுகளின் வரம்பை நீக்க தைவானை வலியுறுத்தும் தைப்பே பேரணி

காலக்கெடு நெருங்கும் நிலையில் உந்தப்பட்ட பேரணி

நூற்றுக்கணக்கான புலம்பெயர் தொழிலாளர்களும் அவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பவர்களும் மத்திய தைப்பே வழியாகப் பேரணியாகச் சென்று, நீலக்காலர் பணிகளுக்கான தைவானின் பணி ஆண்டுகளின் வரம்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவரக் கோரினர். தற்போதைய விதிகளின்படி, பெரும்பாலான தொழிற்சாலை மற்றும் கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் 12 ஆண்டுகள் வரை தங்கலாம்; குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்திசெய்யும் பராமரிப்புப் பணியாளர்கள் 14 ஆண்டுகள் வரை நீட்டிக்கலாம். அனுபவம் வாய்ந்த தொழிலாளர்கள் நிலையான வாழ்க்கை, நட்பு வட்டம், நிதித் திட்டங்கள் ஆகியவற்றைத் தைவானில் அமைத்துக்கொள்ளும் வேளையிலேயே இந்த வரம்பு அவர்களை வெளியேற்றுவதாகப் போராட்டக்காரர்கள் கூறுகின்றனர்.

தொழிலாளர் அமைச்சகத்துக்கு அருகே தொடங்கிய பேரணி, சட்டமன்றத்தை நோக்கிச் சென்றது. ஆண்டுகள் கூடக்கூட தாங்கள் உணரும் அழுத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் பொருட்களைப் பங்கேற்பாளர்கள் ஏந்திச் சென்றனர். போலி வெடிகுண்டுகளும், ஒருவரின் எதிர்காலத்தின் மீது காலாவதித் தேதி முத்திரையிடப்பட்டிருப்பதைப் போன்ற உடைகளும் அவற்றில் அடங்கின. தைவானின் தொழிற்சாலைகள் தடையின்றி இயங்கவும், நீண்டகாலப் பராமரிப்பு அமைப்பு தொடர்ந்து செயல்படவும் உழைக்கும் தொழிலாளர்களுக்குக் கூடுதல் பாதுகாப்பு, கட்டுப்படுத்தும் பணிக்கால வரம்புகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல், நிரந்தரமாகத் தங்குவதற்கான வழி ஆகியவற்றை நீண்டகாலமாகக் கோரி வரும் புலம்பெயர் தொழிலாளர் கூட்டணிகளும் உரிமை ஆதரவுக் குழுக்களும் இந்தப் போராட்டத்தை ஏற்பாடு செய்தன.

கூட்டத்தில் இருவரின் குரல்கள் தனித்துத் தெரிந்தன. ஒருவர், உற்பத்திப் பணியில் 11 ஆண்டுகள் செலவிட்ட 46 வயதான இந்தோனேசிய உற்பத்தித் தொழிலாளி இக்னாஸ். மற்றொருவர், 12 ஆண்டுகளாகச் சுற்றுநேரப் பராமரிப்புப் பணிகளையும் வீட்டு வேலைகளையும் செய்துவரும் காலக்கெடுவை நெருங்கிய இந்தோனேசியப் பராமரிப்புப் பணியாளர் ஃபஜார். முக்கியத் துறைகளில் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை நிரப்பும் மக்களை தைவான் எவ்வாறு நடத்துகிறது என்ற விவாதத்தில் பணயம் வைக்கப்பட்டிருப்பது என்ன என்பதை அவர்களின் கதைகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

பேரணிக்குப் பின்னால் உள்ள முகங்கள்

காலவரம்பை எட்டி தைவானை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலைக்கு வருவதற்கு இக்னாஸுக்கு இன்னும் ஓராண்டு உள்ளது. வேலையில் அவர் பெற்ற திறன்களையும் தைவானில் அவர் வேரூன்றிய வாழ்க்கையையும் இந்த விதி நிராகரிப்பதாக அவர் விவரித்தார். அனுபவம் வாய்ந்தவர்களின் உழைப்பு தேவைப்படும் ஓர் அமைப்பு, அவர்கள் முழுமையாகப் பயிற்சி பெற்ற பிறகு ஏன் அவர்களை வெளியேற்ற வேண்டும் என்றும் அவர் கேட்டார்.

இக்னாஸ் கூறினார்: "அனுபவம் வாய்ந்த தொழிலாளர்கள் தைவானில் தொடர்ந்து வேலை செய்ய ஏன் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை?"

வயதான தைவானியர் ஒருவரைப் பராமரித்து, வீட்டு வேலைகளையும் நிர்வகிக்கும் ஃபஜார், 12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்தோனேசியாவுக்குத் திரும்புவது மீண்டும் புதிதாகத் தொடங்குவதற்குச் சமம் என்கிறார். கடினமாக உருவாக்கிய சமூக உறவுகளை இழப்பதோடு, தாய்நாட்டில் உள்ள தனது குடும்பத்தை ஆதரிக்கும் வருமானமும் பாதிக்கப்படும். தொழிலாளர் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, இந்த வரம்பு சிலரை முறைசாரா நிலைக்குத் தள்ளுவதாக அவர் கவலைப்படுகிறார்.

ஃபஜார் கூறினார்: "கட்டாயமாகத் தாயகம் திரும்பச் சொல்வது தூக்கி எறியப்படுவதைப் போல உணரப்படுகிறது."

தைவான் சட்டம் அனுமதிப்பது என்ன, வரம்பு எங்கிருந்து வந்தது

உற்பத்தி, கட்டுமானம், விவசாயம், மீன்பிடி, வீட்டு அடிப்படையிலான பராமரிப்பு உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட துறைகளில் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை நிரப்ப தைவான் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை அனுமதிக்கிறது. பணி ஆண்டுகளுக்கான வரம்பு, தொழிலாளர்களைச் சுழற்சி முறையில் மாற்றுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டது. தொழிற்சாலை மற்றும் கட்டுமானத் துறைகளில் பணிபுரியும் பெரும்பாலான நீலக்காலர் தொழிலாளர்களின் பணிக்காலத்தை 12 ஆண்டுகளாக இது கட்டுப்படுத்துகிறது. 2015இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்திசெய்யும் முதலாளிகளிடம் பணிபுரியும் பராமரிப்பாளர்கள் 14 ஆண்டுகள் வரை நீட்டிக்கலாம். தற்காலிக விசாக்கள் மூலம் நிரந்தரக் குடியேற்றத்தைத் தடுக்கவும், மக்கள்தொகை வருகை மற்றும் வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், முதலாளிகள் தங்கள் பணியாளர்களைப் புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கவும் இந்தச் சுழற்சி முறை வகுக்கப்பட்டது.

இன்றைய மக்கள்தொகை மற்றும் பொருளாதார உண்மைகளுடன் இந்தக் கட்டமைப்பு ஒத்துப்போகவில்லை. தைவானில் சுமார் 800,000 முதல் 850,000 புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் உள்ளனர். அவர்களில் மிகப்பெரும்பாலானோர் இந்தோனேசியா, வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ், தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். உற்பத்தி வரிசைகள் சீராக இயங்க அனுபவமிக்க பணியாளர்களைத் தொழிற்சாலைகள் நம்பியுள்ளன. மக்கள்தொகை முதிர்ச்சியடையும் நிலையில், குடும்பங்கள், மருத்துவமனைகள், பராமரிப்பு நிறுவனங்கள் ஆகியவை அனுபவமிக்க பராமரிப்பாளர்களைச் சார்ந்துள்ளன. பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்களைத் தாயகத்துக்கு அனுப்புவது பராமரிப்பைத் தடைசெய்கிறது, உற்பத்தித்திறனைக் குறைக்கிறது, ஏற்கெனவே ஆள் பற்றாக்குறையுள்ள துறைகளிலிருந்து திறன்களை வெளியேற்றுகிறது என்று புலம்பெயர் தொழிலாளர்களும் தொழிலாளர் குழுக்களும் வாதிடுகின்றனர்.

தக்கவைத்தல் திட்டம்: செயல்பாடும் தகுதி பெறுவோரும்

நிரூபிக்கப்பட்ட திறன்கொண்ட தொழிலாளர்களைத் தைவானில் தக்கவைக்க, தொழிலாளர் அமைச்சகம் 2022 ஏப்ரலில் நீண்டகாலத் திறன்மிக்க வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைத் தக்கவைக்கும் திட்டத்தைத் தொடங்கியது. இத்திட்டத்தின்கீழ் தகுதிபெறும் தொழிலாளர்களை இடைநிலைத் திறன் கொண்டவர்களாக மறுவகைப்படுத்தலாம். இதனால் 12 அல்லது 14 ஆண்டு வரம்பு நீங்கி, நீண்டகாலம் தங்குவதற்கு அனுமதி கிடைக்கும். உற்பத்தி, கட்டுமானம், விவசாயம், இறைச்சிக் கூடங்கள், நீண்டகாலப் பராமரிப்பு உள்ளிட்ட வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை ஏற்கெனவே பணியமர்த்தும் துறைகள் இத்திட்டத்தில் அடங்கும்.

தகுதி என்பது அனுபவம், திறன், ஊதியம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பொதுவாக, ஒருவர் தைவானில் கணிசமான காலம் பணிபுரிந்திருக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, ஆறு ஆண்டுகள் பணியாற்றியிருக்கலாம் அல்லது பல ஒப்பந்தங்களின் மூலம் நீண்டகாலப் பணி அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்கலாம். பின்னர், அந்தத் துறைக்குப் பொருத்தமான சம்பள வரம்பையோ தொழில்நுட்பச் சான்றிதழ் நிபந்தனையையோ பூர்த்திசெய்ய வேண்டும். தொழில்துறையில் வழக்கமான அளவுகோலாக, மாதச் சம்பளம் குறைந்தது NT$33,000 அல்லது மொத்த ஆண்டு ஊதியம் NT$500,000 ஆக இருக்க வேண்டும். பல பராமரிப்புப் பணிகளுக்கு இதைவிடக் குறைந்த வரம்புகள் உள்ளன. ஒரு தொழிலாளர் நிபந்தனையைப் பூர்த்திசெய்து மறுவகைப்படுத்தப்பட்டதும், பணி ஆண்டுகளுக்கான வரம்பு நீங்கும். இடைநிலைத் திறன் நிலையில் மேலும் ஐந்து ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு, நிர்ணயிக்கப்பட்ட வருமான அல்லது சான்றிதழ் நிபந்தனைகளைப் பூர்த்திசெய்தால் நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கு விண்ணப்பிக்கலாம்.

இத்திட்டத்தின் கீழ் பாதுகாப்பு மேம்படுகிறது. இடைநிலைத் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்கு அதிக ஊதியம் கிடைக்கும்; முன்பிருந்த அதே தொழிலாளர் மற்றும் சுகாதாரக் காப்பீடும் தொடரும்; வேலைவாய்ப்புப் பாதுகாப்புக் கட்டணத்தையும் அவர்கள் இனி செலுத்த வேண்டியதில்லை. விண்ணப்பங்கள் முதலாளிகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதால், தொழிலாளரின் சார்பில் நிறுவனம் அல்லது குடும்பத்தினர் ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். நவம்பர் பிற்பகுதி நிலவரப்படி, திட்டம் தொடங்கியதிலிருந்து சுமார் 60,000 தொழிலாளர்கள் அனுமதி பெற்றுள்ளனர். தொடங்கியதிலிருந்து ஆண்டுக்கு ஏறத்தாழ 16,000 பேர் கூடுதலாக இணைந்துள்ளனர்.

நடைமுறைத் தடைகள் இருப்பதாகத் தொழிலாளர்களும் உரிமை ஆதரவாளர்களும் கூறுகின்றனர். இலையுதிர்காலத்தின் தொடக்கத்தில், புலம்பெயர் தொழிலாளர் தொகுப்பில் சுமார் 5 சதவீதம் மட்டுமே இடைநிலைத் திறன் கொண்டவர்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டிருந்தனர். அனுபவ அடிப்படையில் தகுதிபெறும் பலர், முதலாளியின் ஆதரவின்றி விண்ணப்பிக்க முடியாது. சில முதலாளிகள், அவர்களைத் தரகர்கள் மூலம் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்படும் குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை செய்யும் புதியவர்களால் மாற்ற விரும்புகின்றனர். குறைந்த ஊதியமுள்ள பணிகளில் சம்பள வரம்புகளை எட்டுவது கடினம்; தொழிலாளர்களின் திறன் தொடக்கநிலைப் பணிகளைவிட அதிகமாக இருந்தாலும் இதுவே நிலை. வரம்பை எட்டுவதற்காகச் சிறிய ஊதிய உயர்வுக்கு ஈடாகக் கடினமான பணிகளை ஏற்குமாறு அழுத்தம் கொடுக்கப்படுவதாகப் பராமரிப்பாளர்களும் தொழிற்சாலைப் பணியாளர்களும் தெரிவிக்கின்றனர்.

வரம்பு குடும்பங்களுக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி, சட்டவிரோதப் பொருளாதாரத்தை வளர்ப்பதாகத் தொழிலாளர்கள் வாதம்

இந்த வரம்பு குடும்பங்களிலும் சமூகங்களிலும் தொடர்ச்சியான நிலையற்ற தன்மையை உருவாக்குகிறது என்று போராட்டக்காரர்கள் கூறுகின்றனர். காலவரம்பை அடையும் நீண்டகாலத் தொழிலாளர்கள் கடினமான தேர்வை எதிர்கொள்கின்றனர்: பல ஆண்டுகள் வெளிநாட்டில் இருந்ததால் அடையாளம் தெரியாததாக மாறிய தாய்நாட்டுக்குத் திரும்புவது அல்லது முறைசாரா நிலைக்குச் சென்று மறைமுகமாக வேலை செய்வது. ஆட்சேர்ப்புக் கட்டணத்தால் ஏற்பட்ட கடன்களைச் சுமக்கும் சில தொழிலாளர்களால் வருமானத்தைத் திடீரென இழப்பதைத் தாங்க முடியாது. தரகர்கள் அல்லது முதலாளிகளுடனான தகராறுகளுக்குப் பிறகு ஆவணமற்றவர்களாகி, பின்னர் மிகக் குறைந்த பாதுகாப்புள்ள முறைசாராப் பணிகளில் சிக்கிக்கொள்ளும் தொழிலாளர்கள் குறித்த சம்பவங்களை உரிமை ஆதரவுக் குழுக்களும் சமூகப் பணியாளர்களும் விவரிக்கின்றனர். சில மதிப்பீடுகளின்படி, தைவானில் ஆவணமற்ற வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கை 2021 முதல் ஏறத்தாழ இருமடங்காகி, சுமார் 90,000 ஆக உயர்ந்துள்ளது. நிலையான தகுதியைப் பெறுவதற்கான தெளிவான வழி இந்த எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் என்று பேரணியில் பங்கேற்றவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகான வாழ்க்கை மனதளவிலும் பெரும் சுமையாக இருக்கலாம். பல நீண்டகாலத் தொழிலாளர்கள் சமூகங்களை உருவாக்கியுள்ளனர், தேவாலயக் குழுக்களில் இணைந்துள்ளனர், மாண்டரின் அல்லது தைவானிய மொழியைக் கற்றுள்ளனர்; பெற்றோர் அல்லது உடன்பிறந்தவர்களைச் சந்திப்புக்காக அழைத்தும் உள்ளனர். நிரந்தரக் குடியிருப்பு கிடைத்தால், துணையையும் குழந்தைகளையும் ஒன்றிணைக்கச் சிலர் நம்புகின்றனர். இந்த வரம்பு அத்தகைய திட்டங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து, இரு நாடுகளிலும் உள்ள குடும்பங்களைப் பாதிக்கும் திடீர் பிரிவை ஏற்படுத்தலாம். உடல்நலிவுற்ற முதியவர்களை விட்டுச் செல்வதில் ஏற்படும் குற்றவுணர்வைப் பராமரிப்பாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். முடிக்கப்படாத பணிகளையும் பணியிடத்திலும் வசிப்பிடத்திலும் உருவான உறவுகளையும் தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

தரகர் முறைக்கு ஏன் விமர்சனம் எழுகிறது

தைவானில் பெரும்பாலான புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் தனியார் வேலைவாய்ப்புத் தரகர்கள் மூலம் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகின்றனர். தரகர் முறைக்கு நீண்ட வரலாறு இருந்தாலும், அது தொடர்ந்து புகார்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. அதிக ஆட்சேர்ப்புக் கட்டணம், ஒருதலைப்பட்ச ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திடுமாறு அழுத்தம், சில சந்தர்ப்பங்களில் கடவுச்சீட்டு அல்லது தனிப்பட்ட ஆவணங்களைப் பறிமுதல் செய்தல் ஆகியவற்றைத் தொழிலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். தகராறுகள் ஏற்படும்போது, அதே தரகர் சமரசத்திலும் ஈடுபடக்கூடும்; இது நலன் முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது. புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் அளிக்கும் தொழிலாளர் புகார்களில் தரகர் தொடர்பான பிரச்சினைகள் கணிசமான பங்கை வகிப்பதாக அரசுப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன.

தொழிலாளருக்கும் முதலாளிக்கும் இடையிலான இடைநிலையர்களின் எண்ணிக்கையையும் செலவுகளையும் குறைக்கும் நேரடி ஆட்சேர்ப்பை விரிவுபடுத்த அதிகாரிகள் முயன்றுள்ளனர். இடைத்தரகர் இல்லாமல் தொழிலாளர்களும் நிறுவனங்களும் தொடர்புகொள்ள தேசிய அளவிலான இணையதளம் ஒன்று இப்போது உதவுகிறது. நேரடி ஆட்சேர்ப்பை அதிகரிக்கவும் முகமைகள் மீதான கண்காணிப்பைக் கடுமையாக்கவும் உரிமை ஆதரவுக் குழுக்கள் ஆதரவு தெரிவிக்கின்றன. குறைந்த செலவும் தெளிவான ஒப்பந்தங்களும் தகராறுகளைக் குறைத்து, கூடுதல் கடன் இல்லாமல் இடைநிலைத் திறன் பணிகளுக்கு முன்னேறத் தொழிலாளர்களுக்கு உதவும் என அவை வாதிடுகின்றன.

தங்குமிடங்களிலும் தொழிற்சாலைத் தளத்திலும்

பல புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் வேலைவாழ்க்கை, வேலைநேரத்துடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. நிறுவனங்கள் நிர்வகிக்கும் தங்குமிடங்களில் நடமாட்டம் மற்றும் அன்றாட நடைமுறைகளுக்கான விதிகள் உள்ளன. அவை பாதுகாப்புக் கொள்கைகளிலிருந்து கடுமையான கட்டுப்பாடுகளாக மாறக்கூடும். தைப்பே பேரணியின்போது, மருத்துவச் சாதன நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரியும் பிலிப்பைன்ஸ் தொழிற்சாலைத் தொழிலாளி ஒருவர், ஊழியர்கள் எப்போது உறங்கலாம் அல்லது அறைகளை விட்டு வெளியே செல்லலாம் என்பதைக் கட்டுப்படுத்திய கடுமையான தங்குமிட அட்டவணைகளை விவரித்தார். அங்கு தொழிற்சங்கம் அமைக்கப்பட்ட பிறகு நிலைமைகள் மேம்பட்டதாகவும், தங்குமிடங்களில் சுதந்திரம் அதிகரித்ததோடு ஊதியம் மற்றும் வேலைநேரம் குறித்த கவலைகளை எழுப்புவதற்கான வலுவான வழியும் கிடைத்ததாகவும் அவர் கூறினார்.

தூய்மை, ஒழுங்கு, பாதுகாப்பைப் பேணுவதற்காகவே தங்குமிட விதிகள் வகுக்கப்பட்டதாக நிறுவனம் பதிலளித்தது. கருத்துகளைச் சேகரித்த பின்னர் அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதித்த கட்டுப்பாடுகளைத் தளர்த்தியதாகவும் அது தெரிவித்தது. பகிரப்பட்ட குடியிருப்பிலும் பணியிடத்திலும் கூட்டு நடவடிக்கையும் பேச்சுவார்த்தையும் எதிர்பார்ப்புகளை எவ்வாறு மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதை இந்தச் சம்பவம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. அதேவேளை, தங்கள் வாழ்க்கை ஏற்பாடுகளில் அதிக சுயாட்சியைப் பல தொழிலாளர்கள் ஏன் விரும்புகின்றனர் என்பதையும் காட்டுகிறது.

தொழிலாளர் பற்றாக்குறையும் தக்கவைத்தலின் அரசியலும்

தைவான் மிக அதிக முதியோர் சமூகத்தை நோக்கி நகர்கிறது; இதனால் பராமரிப்பாளர்கள் மற்றும் சுகாதார உதவியாளர்களுக்கான தேவை அதிகரிக்கும். உள்ளூர் பிறப்பு விகிதம் குறைவதாலும், குறைவான உள்நாட்டுத் தொழிலாளர்கள் தொழிற்சாலை வேலைகளை ஏற்றுக்கொள்வதாலும் உற்பத்தித் துறையும் பணியாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் செய்யக்கூடிய பணிகளின் பட்டியலைக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் விரிவுபடுத்தி, நேரடி ஆட்சேர்ப்பையும் ஊக்குவித்துள்ளனர். 2022 தக்கவைத்தல் திட்டம், 12 அல்லது 14 ஆண்டுகளுக்கு மேல் தங்குவதற்கான முதன்மை வழியாக இப்போது உள்ளது. உள்ளூர் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தை உயர்த்த ஊக்கத்தொகை வழங்குவதோடு, முதலாளிகளுக்கு கூடுதல் புலம்பெயர் தொழிலாளர் ஒதுக்கீடுகளையும் அளிக்கும் திட்டத்தை அமைச்சரவை முன்வைத்துள்ளது. உள்ளூர் ஊழியருக்கு மாதம் NT$2,000 ஊதிய உயர்வு வழங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், ஒரு கூடுதல் புலம்பெயர் தொழிலாளரைப் பணியமர்த்த முதலாளிக்கு அனுமதிக்கும் திட்டம் அவற்றில் ஒன்று.

இந்த அணுகுமுறை, இரு தரப்பினருக்கும் நியாயமான ஊதியமும் பாதுகாப்பான பணிச்சூழலும் தேவைப்படும் நிலையில், உள்ளூர் மற்றும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களிடையே போட்டியாகப் பிரச்சினையைச் சித்தரிப்பதாக விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். ஒரு குழுவின் ஊதிய உயர்வை மற்றொரு குழுவின் விசா ஒதுக்கீட்டுக்கு ஈடாகக் கொடுக்காமல், திறனையும் அனுபவத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு தொழிலாளர்களைத் தக்கவைத்தலே முக்கியம் என அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். இதனிடையே, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கான ஆட்சேர்ப்பு தரநிலைகளையும் நிபந்தனைகளையும் அரசு விரிவாக ஆய்வு செய்து வருவதாகவும், ஆய்வுக்குப் பிறகு புதிய நடவடிக்கைகள் எதிர்பார்க்கப்படுவதாகவும் அக்டோபரில் பிரதமர் கூறினார்.

உரிமை ஆதரவாளர்கள் விரும்பும் மாற்றங்கள்

புலம்பெயர் தொழிலாளர் அமைப்புகளும் தொழிற்சங்கங்களும் சில முன்மொழிவுகளை ஒருமித்துக் கோருகின்றன. முதலாவது, நீலக்காலர் பணிகளுக்கான பணி ஆண்டுகளின் வரம்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, பொதுவான காலக்கெடுவுக்குப் பதிலாக வேலைவாய்ப்பும் நற்சான்றும் உள்ளவர்களின் தங்கும் உரிமையை உறுதிசெய்ய வேண்டும். இரண்டாவது, தொழிலாளர்கள் தாங்களாகவே இடைநிலைத் திறன் தகுதிக்கு விண்ணப்பிக்க அனுமதிக்க வேண்டும்; அப்போதுதான் புதிய வேலை அல்லது முதலாளியுடனான தகராறு அவர்களின் நிலைத்தன்மையைப் பாதிக்காது. மூன்றாவது, துறைவாரியாகச் சம்பள வரம்புகளை மாற்றியமைத்து, பராமரிப்புப் பணியின் திறனை அடிப்படை உழைப்புக்கு மேலானதாக அங்கீகரிக்க வேண்டும். பல பராமரிப்பாளர்கள் ஏற்கெனவே முடித்துள்ள சான்றிதழ் பயிற்சிகளுக்கு முறையான அங்கீகாரமும் இதில் அடங்கும். நான்காவது, மிகையான தரகுக் கட்டணங்களைப் படிப்படியாக நீக்கி, ஆட்சேர்ப்பு முகமைகள் பயன்படுத்தப்படும்போது வெளிப்படையான செலவுகளை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

பலமொழி ஆதரவும் ஒப்புதலுக்கான தெளிவான கால அட்டவணையும் உள்ளிட்ட நேரடி ஆட்சேர்ப்பு முறைகளை விரிவுபடுத்தி எளிமைப்படுத்தவும் குழுக்கள் விரும்புகின்றன. ஏற்கெனவே பத்தாண்டுகளாக தைவானில் வாழ்ந்து பணியாற்றியவர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியிருப்பைப் பெறுவதற்கான வழியை விரைவுபடுத்தவும், யதார்த்தமான வருமானம் மற்றும் வீட்டு வசதி நிபந்தனைகளைப் பூர்த்திசெய்ததும் துணைவரும் குழந்தைகளும் இணையக்கூடிய குடும்ப ஒன்றிணைப்புக் கொள்கைகளை அமல்படுத்தவும் அவை ஆதரவு தெரிவிக்கின்றன. அனுபவம் வாய்ந்த தொழிலாளர்கள் ஏற்கெனவே பொருளாதார, சமூகக் கட்டமைப்பின் ஓர் அங்கமாகிவிட்டனர்; அவர்களைத் தக்கவைப்பது தொழிற்சாலைகளை நிலைப்படுத்தி, பராமரிப்பில் தொடர்ச்சியை மேம்படுத்தி, குடும்பங்கள் நீண்டகாலத் திட்டமிட உதவும் என உரிமை ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

முதலாளிகளும் அதிகாரிகளும் கூறுவது என்ன

நெகிழ்வுத்தன்மையின் அவசியத்தை முதலாளிகள் வலியுறுத்துகின்றனர். ஊதிய நிலைகள் சமமாகிவிடுவதைத் தடுக்கவும், தொடக்கநிலை ஊதியத்தை ஏற்கும் புதிய தொழிலாளர்களை அழைத்துவரவும் வழக்கமான சுழற்சி முறையைச் சிலர் விரும்புகின்றனர். திறமையான அனுபவமிக்க தொழிலாளர்கள் பிழை விகிதங்களைக் குறைத்து, பயிற்சிச் செலவுகளையும் குறைப்பதால் தக்கவைத்தலுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்போரும் உள்ளனர். ஊதியத்தை உயர்த்தி, கூடுதல் பாதுகாப்புகளை வழங்கி, இடைநிலைத் திறன் நிலையில் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கான வழியையும் ஏற்படுத்துவதால், 2022 திட்டமே சமநிலையான அணுகுமுறை என தொழிலாளர் அமைச்சகம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வரம்பை முழுமையாக நீக்கினால் திறன் மேம்பாட்டுக்கான ஊக்கம் குறையக்கூடும் என்று அதிகாரிகள் கூறியுள்ளனர். ஆனால், வரம்பை நீக்குவது உயர்ந்த தகுதியையும் சிறந்த ஊதியத்தையும் பெறும் முயற்சியில் தொழிலாளர்களைத் தடுக்காது எனத் தொழிலாளர் குழுக்கள் பதிலளிக்கின்றன.

தேசிய பணியாளர் திட்டமிடலில் முதலாளிகளுக்கு இத்திட்டம் பங்கு அளிக்கிறது. ஒரு நிறுவனம் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை இடைநிலைத் திறன் நிலையில் சேர்த்தால், அதே எண்ணிக்கையிலான புதிய தொழிலாளர்களையும் ஆட்சேர்ப்பு செய்யலாம். அனுபவம் வாய்ந்த தொழிலாளர்களைத் தக்கவைத்துக்கொண்டே தொடக்கநிலைப் பணியாளர்களின் வருகையையும் உறுதிசெய்வது இதன் நோக்கம். இதுவரை சுமார் 60,000 பேர் இத்திட்டத்தைப் பயன்படுத்தியுள்ளதாகவும், இது மொத்த புலம்பெயர் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையில் ஒரு பகுதியே என்றாலும் ஆண்டுதோறும் அதன் பங்கு அதிகரித்து வருவதாகவும் அரசுத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• உற்பத்தி மற்றும் கட்டுமானத் துறைகளில் உள்ள நீலக்காலர் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களுக்கு 12 ஆண்டு வரம்பு உள்ளது; குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகள் பூர்த்திசெய்யப்பட்டால் பராமரிப்பாளர்கள் 14 ஆண்டுகள் வரை நீட்டிக்கலாம்.
• வரம்பை நீக்கவும் நீண்டகாலத் தகுதியைப் பெறுவதற்கான தெளிவான வழியை ஏற்படுத்தவும் கோரும் நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்களும் ஆதரவாளர்களும் தைப்பே பேரணியில் பங்கேற்றனர்.
• 2022 தக்கவைத்தல் திட்டம், தகுதிபெறும் தொழிலாளர்கள் இடைநிலைத் திறன் கொண்டவர்களாக மாறி, பணிக்கால வரம்பை நீக்கிக்கொள்ளவும் பின்னர் நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கு விண்ணப்பிக்கவும் வழிவகுக்கிறது.
• நவம்பர் பிற்பகுதி நிலவரப்படி, திட்டம் தொடங்கியதிலிருந்து சுமார் 60,000 தொழிலாளர்கள் அதில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்; ஆண்டுக்கு ஏறத்தாழ 16,000 பேர் புதிதாக இணைந்துள்ளனர்.
• விண்ணப்பங்களை முதலாளிகள் கட்டுப்படுத்துவதும் சம்பள வரம்புகளும் திட்டத்தை அணுகுவதைக் கடினமாக்குவதாகவும், தற்போது சிலரே தகுதிபெறுவதாகவும் தொழிலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
• இந்த வரம்பு முறைசாராப் பணியை ஊக்குவித்து, தரகுக் கட்டணங்களுடன் தொடர்புடைய கடன் அழுத்தத்தை அதிகரித்து, பராமரிப்பு மற்றும் உற்பத்தியைத் தடைசெய்வதாக உரிமை ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
• நேரடி ஆட்சேர்ப்பை விரிவுபடுத்துவதை அதிகாரிகள் முன்னிறுத்துகின்றனர்; வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் நிலைமைகளை மேம்படுத்த புதிய நடவடிக்கைகள் ஆய்வில் உள்ளதாகவும் கூறுகின்றனர்.
• சீர்திருத்த முன்மொழிவுகளில் வரம்பை நீக்குதல், தொழிலாளர்கள் தாங்களாகவே தக்கவைத்தல் திட்டத்துக்கு விண்ணப்பித்தல், பராமரிப்புத் திறன்களுக்கு நியாயமான அங்கீகாரம் வழங்குதல், ஆட்சேர்ப்புச் செலவுகளைக் குறைத்தல் ஆகியவை அடங்கும்.