வண்டிகள் அரிதாகி, விலைகள் உயர்ந்து, தேவை பெருகுவதால் புங்கியோப்பாங் பருவம் மாறுகிறது

குளிர்கால ஏக்கம், சுருங்கிவரும் தெரு விற்பனைச் சூழலுடன் மோதுகிறது

சூடான வார்ப்புகளில் மீன் வடிவ மாவுப் பணியாரம் வெந்தெழும்போது வீசும் இனிய மணம், கொரியாவில் குளிர்காலம் வந்துவிட்டதை அறிவிக்கிறது. இந்தப் பருவத்தில், பலராலும் விரும்பப்படும் புங்கியோப்பாங் என்ற பணியாரம் ஒரு விசித்திரமான மாற்றத்தின் மையமாக உள்ளது. இந்த இனிப்புப் பலகாரம் மீதான ஏக்கம் அதிகரித்திருந்தாலும், தெரு முனைகளில் இதைக் காண்பது கடினமாகிவிட்டதாகப் பலர் கூறுகின்றனர். சியோலில் பதிவுசெய்யப்பட்ட தெரு விற்பனையாளர்களின் எண்ணிக்கை 2020இல் 6,079 ஆக இருந்தது; கடந்த ஆண்டு 4,741 ஆகக் குறைந்தது. குளிரான மாலை நேரங்களில் வழக்கமாக ஒரு வண்டியைக் காண்பவர்கள் இந்த மாற்றத்தை உணர்கிறார்கள். தவா கண்ணில் பட்டால் விரைவில் வரிசை உருவாகிறது; சமூக ஊடகங்களில் காணொளிகளைப் பார்த்த சுற்றுலாப் பயணிகளும் இப்போது உள்ளூர்வாசிகளுடன் சேர்ந்து அதைத் தேடுகின்றனர். தேவை அதிகம், நடைபாதைகளில் கிடைக்கும் அளவு குறைவு, ஒவ்வொரு பணியாரத்தின் விலையும் உயர்கிறது.

பரபரப்பான நடைபாதைகளிலிருந்து வண்டிகளை அகற்றப் பல காரணிகள் அழுத்தம் கொடுக்கின்றன. குறிப்பாக, புங்கியோப்பாங்கின் பாரம்பரிய இனிப்புச் சுவைக்கு அடிப்படையான சிவப்புப் பயறு உள்ளிட்ட பொருள்களின் விலை உயர்ந்துள்ளது. சமையல் எண்ணெய், மாவு, தவாவுக்கான திரவ பெட்ரோலிய எரிவாயு ஆகியவற்றின் விலையும் அதிகரித்ததால் சிறு விற்பனையாளர்களின் லாப வரம்பு குறைந்துள்ளது. கூட்ட நெரிசல், சுகாதாரம் குறித்துப் புகார்கள் வந்ததைத் தொடர்ந்து, உரிமமற்ற கடைகள் மீதான நடவடிக்கையைப் பல மாவட்டங்கள் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. அருகிலுள்ள விற்பனை நிலையத்தைக் கண்டறிய உதவும் டிஜிட்டல் கருவிகள்கூட சிரமப்படுகின்றன. இருப்பிடத்தைக் காட்டும் புங்செக்வான் செயலி 100,000க்கும் மேற்பட்ட முறை பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தாலும், அபராதத்தைத் தவிர்க்க விற்பனையாளர்கள் இடம்பெயர்வதாலோ வியாபாரத்தைக் கைவிடுவதாலோ அதில் குறிக்கப்பட்டுள்ள பல இடங்கள் செயலற்றுக் கிடக்கின்றன.

இந்த அரிதான கிடைப்புநிலை மக்கள் வாங்கும் முறையையே மாற்றுகிறது. ஒரு வண்டி தென்பட்டால் உடனடி கொள்முதல் அதிகரிக்கிறது; புதுமையான வகைகள் விரைவில் விற்றுத் தீர்கின்றன. யுல்ஜிரோ 1-கா அருகே உள்ள குரோசான் பாணி புங்கியோப்பாங் வண்டியில் சீஸ், நுடெல்லா, ஆப்பிள், சர்க்கரைவள்ளிக்கிழங்கு, ஸ்ட்ராபெர்ரி, புளூபெர்ரி போன்ற நிரப்புகளுக்கு 5,000 வோன் வசூலிக்கப்படுகிறது. அந்த வரிசையில் சீனா, மலேசியா, பிலிப்பைன்ஸ், ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களும் அடிக்கடி இடம்பெறுகின்றனர். இதற்கிடையே, பல்பொருள் அங்காடிகள், கன்வீனியன்ஸ் கடைகள், கஃபேக்கள், சிறப்புக் கடைகள் ஆகியவை புதிதாகவும் உறையவைத்தும் கிடைக்கும் வகைகளால் இந்த இடைவெளியை நிரப்புகின்றன.

தெரு விற்பனைக் கடைகள் ஏன் மறைகின்றன

பல வண்டி உரிமையாளர்களுக்கு அடிப்படைக் கணக்கே இனி கட்டுப்படியாகவில்லை. மாவுக் கலவை, சிவப்புப் பயறு, எண்ணெய், எரிவாயு ஆகியவற்றின் விலை உயர்ந்துள்ளது. அதேவேளையில், அபராதம் விதிக்கப்படும் அபாயம் அதிகரித்ததால், வாடிக்கையாளர் தளத்தை உருவாக்கும் அளவுக்குப் பரபரப்பான இடத்தில் தொடர்ந்து இருப்பது கடினமாகியுள்ளது. நடைபாதையைத் தவிர்ப்பதற்காகச் சில விற்பனையாளர்கள் இப்போது கடை வாசல்களிலோ கன்வீனியன்ஸ் கடைகளின் ஓரங்களிலோ தவாக்களை வைத்துக்கொள்கின்றனர்.

டேகுவில், தனது வண்டியை ஒரு கன்வீனியன்ஸ் கடைக்குள் மாற்றிய விற்பனையாளர் ஒருவர் இந்த நெருக்கடியை எளிமையாக விவரித்தார். பொருள்களின் விலை உயர்ந்ததால், பழைய விலையில் விற்றுக்கொண்டு அன்றாடச் செலவுகளை ஈடுகட்ட முடியவில்லை என்றார்.

இப்போது 5 கிலோகிராம் மாவுக் கலவைப் பை 11,000 வோன் ஆகிறது. ஒரு நாளில் தயாரித்த அனைத்தையும் விற்றாலும், கையில் மிஞ்சுவது 33,000 வோன் மட்டுமே. மாவுக் கலவை, எல்பிஜி எரிவாயு, சிவப்புப் பயறு ஆகியவற்றின் விலை உயர்ந்துகொண்டிருப்பதால், மூன்று பணியாரங்களை 1,000 வோனுக்கு விற்ற பழைய விலையைத் தொடர்வது சாத்தியமில்லை. 20 கிலோகிராம் எல்பிஜி உருளையின் விலை சுமார் 53,000 வோன்; அது ஐந்து நாட்களுக்குத்தான் போதுகிறது.

30 வயதுகளில் இருக்கும் முன்னாள் விற்பனையாளர் ஒருவர், அடிக்கடி இடம் மாற வேண்டியதும் கடுமையான அமலாக்க நடவடிக்கைகளும், மக்கள் நடமாட்டம் அதிகமுள்ள பகுதிகளில்கூட வியாபாரம் செய்வதைச் சிரமமாக்கியதாகக் கூறினார்.

மக்கள் நடமாட்டமும் விற்பனையும் அதிகமுள்ள இடங்களில் விற்றால் விலையைக் குறைவாக வைக்க முடியும். ஆனால் கடுமையான நடவடிக்கைகளால் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்கவோ, நிலையான வாடிக்கையாளர் தளத்தை உருவாக்கவோ முடியவில்லை. அதனால்தான் நான் வியாபாரத்தைக் கைவிட்டேன்.

பல மாவட்டங்களில் இப்போது இந்தக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் வழக்கமாகிவிட்டன. டேகுவின் ஒன்பது மாவட்டங்களில் கடந்த ஆண்டு சட்டவிரோத தெரு விற்பனை குறித்து 489 புகார்கள் வந்தன. நடவடிக்கைகள் எவ்வளவு அடிக்கடி நடைபெறுகின்றன, தற்போதைய விதிகளின்படி விற்பனையாளர்களுக்கு என்ன அபராதம் விதிக்கப்படுகிறது என்பதை உள்ளூர் அரசு அதிகாரி ஒருவர் விவரித்தார்.

சட்டவிரோத விற்பனை குறித்த புகார்கள் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நாளும் வருகின்றன. எனவே நாங்கள் தினமும் நடவடிக்கை எடுக்கிறோம். சட்டப்படி 50,000 முதல் 150,000 வோன் வரை அபராதம் விதிக்க வேண்டும்.

சியோலில், இணையத்தில் பிரபலமான ஒரு வண்டி பெரும் கூட்டத்தைக் கவர்ந்தது; பின்னர் புகார்கள் எழுந்தன; இறுதியில் அது மூடப்பட்டது. தெரு உணவுச் சந்தை முழுவதிலும் நிலவும் முரண்பாட்டை இந்த நிகழ்வுகளின் சுழற்சி பிரதிபலிக்கிறது. பாரம்பரியத்தையும் குறைந்த விலையில் கிடைக்கும் ஆறுதலையும் பலர் மதிக்கிறார்கள்; அதேவேளையில், நடைபாதைகள் தெளிவாகவும் விற்பனை சுகாதாரமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள்.

விலை அதிர்ச்சியும் புங்-ஃப்ளேஷனும்

பல ஆண்டுகளாக, ஒரு கைப்பிடி நாணயங்களைக் கொடுத்தால் ஒரு பை புங்கியோப்பாங் வாங்க முடிந்தது. இந்தக் குளிர்காலத்தில், பல வாங்குவோர் வேறுவிதமான நிலையை எதிர்கொள்கின்றனர். முன்பு இரண்டு பணியாரங்கள் 1,000 வோனுக்கோ மூன்று பணியாரங்கள் 2,000 வோனுக்கோ விற்கப்பட்டன. இப்போது கங்னம், ஜொங்னோ போன்ற மத்திய பகுதிகளில் ஒரு பணியாரத்தின் விலை 1,000 முதல் 1,500 வோன் வரை உயர்ந்துள்ளது. குளிரில் வீடு திரும்பும் வழியில் இதைச் சிறிய ஆறுதலாக வாங்கும் மாணவர்களுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் இது விலை அதிர்ச்சியாக உள்ளது.

இதற்கான முக்கியக் காரணம் சிவப்புப் பயறின் விலை. கடந்த சில மாதங்களில், உள்நாட்டில் விளைந்த அட்சுகி பயறின் மொத்த விலை 40 கிலோகிராமுக்கு சுமார் 720,000 முதல் 790,000 வோன் வரை இருந்தது; இது ஓராண்டுக்கு முன்பிருந்ததைவிடக் கணிசமாக அதிகம். உள்ளூர் சாகுபடி குறைந்ததும், வானிலை பாதிப்பால் விளைச்சல் சேதமடைந்ததும் இந்த உயர்வுக்குக் காரணம் என அரசுத் தரவும் தொழில்துறைத் தரவும் காட்டுகின்றன. 2019 முதல் 2023 வரை, கொரியாவில் சிவப்புப் பயறு சாகுபடிப் பரப்பு மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் மேல் குறைந்தது. உற்பத்தி சுமார் நான்கில் ஒரு பங்கு சரிந்து, 2017க்குப் பிறகு இல்லாத மிகக் குறைந்த அளவை எட்டியது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட சிவப்புப் பயறின் விலையும் உயர்ந்துள்ளதால், குறைந்த விலையிலான விநியோகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு விற்பனையாளர்களுக்கு குறைந்துள்ளது. சியோலில் நீண்டகாலமாக விற்பனை செய்துவரும் ஒருவர், பல ஆண்டுகளாக விலையை உயர்த்தாமல் இருந்ததாகவும், பின்னர் வேறு வழியின்றிப் போனதாகவும் கூறினார்.

அளவைக் குறைக்கவோ நிரப்பைக் குறைக்கவோ நான் விரும்பவில்லை. இறுதியில் விலையை உயர்த்த வேண்டியிருந்தது; வழக்கமாக வாங்குபவர்களில் பெரும்பாலோர் அதைப் புரிந்துகொண்டனர். சிவப்புப் பயறு, மாவு, எண்ணெய் ஆகியவற்றின் விலை உண்மையில் குறைவதில்லை.

வாங்குவோருக்கு, இந்த மாற்றம் பைக்குள் போகும் எண்ணிக்கையையும் பாதிக்கிறது. பணியாரத்தின் சுவை இன்னும் அதேபோல்தான் இருக்கிறது என்று ஓர் அலுவலகப் பணியாளர் கூறினார். ஆனால் ஒன்றின் விலை 1,500 வோனை எட்டியபோது வண்டியில் வாங்கத் தயங்கி, ஒன்றை மட்டுமே வாங்க முடிவுசெய்தார்.

சில்லறை விற்பனையாளர்கள் அளவைக் குறைத்தும் தொகுப்புகளாக விற்றும் இதற்குப் பதிலளித்துள்ளனர். ஒவ்வொன்றுக்கான விலையைக் குறைவாக வைத்திருக்க உதவும் சிறிய வகைகளை கன்வீனியன்ஸ் கடைகள் விற்கின்றன; சில கடைத்தொடர்கள் குளிர்காலத்தில் மட்டும் அல்லாமல் ஆண்டு முழுவதும் இந்தப் பணியாரத்தை விற்பனை செய்கின்றன. இளம் வாடிக்கையாளர்களும் அன்றாடச் செலவுகளைக் கண்காணிக்கும் குடும்பங்களும் வாங்கக்கூடிய விலையில் இந்தப் பலகாரத்தை வைத்திருக்கவே இந்த முயற்சிகள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

புதிய விற்பனை வழிகள், ஏக்கத்துக்கு ஈடுகொடுக்கின்றன

புங்கியோப்பாங் வியாபாரம் இனி நடைபாதை வண்டிகளை மட்டும் சார்ந்திருக்கவில்லை. கஃபேக்கள், பேக்கரிகள், கன்வீனியன்ஸ் கடைகள், உறைந்த உணவுப் பொருள் பிரிவுகள் ஆகியவை பருவகால ஏக்கத்தைப் பரந்த சந்தைப் பிரிவாக மாற்றுகின்றன. காபி கடைத்தொடர்கள் இப்போது லாட்டேவுடன் சேர்த்து இந்தப் பணியாரத்தையும் விற்கின்றன. செப்டம்பர் பிற்பகுதியிலிருந்து 222,000க்கும் மேற்பட்ட புங்கியோப்பாங் விற்றதாக ஈடியா தெரிவித்தது. அதிர்ஷ்டப் பொருளாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சிறிய புங்கியோப்பாங் சாவிக்கொத்தும் விற்றுத் தீர்ந்தது. கன்வீனியன்ஸ் கடைத்தொடர்கள் கடைக்குள்ளேயே பணியாரம் தயாரித்து விற்கும் திட்டங்களை விரிவுபடுத்தியுள்ளன; சில இடங்களில் அங்கேயே தவாக்களும் இயக்கப்படுகின்றன. மற்ற விற்பனையாளர்கள், வீட்டில் ஏர் ஃப்ரையரில் எளிதாகச் சூடாக்கக்கூடிய தயார் பொதிகளை விற்கின்றனர்.

குடும்பங்கள் குறைந்த செலவில் தங்கள் ஏக்கத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் வழியைத் தேடுவதால், உறைந்த வகைகளின் விற்பனை வேகமாக வளர்கிறது. இனிப்புச் சிவப்புப் பயறு நிரப்பப்பட்ட மீன் வடிவ வாஃபிள் சிற்றுண்டியின் இணையவழி விற்பனை கடந்த மாதம் முந்தைய ஆண்டின் அதே காலத்தைவிட 45 சதவீதம் அதிகரித்ததாக சிஜே செயில் ஜெடாங் தெரிவித்தது. சுமார் பன்னிரண்டு துண்டுகள் கொண்ட ஒரு பொதி சுமார் 7,600 வோனுக்கு விற்கப்படுகிறது. அதாவது ஒவ்வொரு துண்டும் சுமார் 630 வோன்; மத்திய நகரப் பகுதிகளிலுள்ள பல வண்டிகளில் விற்கப்படும் விலையின் பாதிக்கும் குறைவு. உணவு உற்பத்தியாளர்கள் சுவை வகைகளையும் விரிவுபடுத்தி வருகின்றனர்; பாரம்பரிய சிவப்புப் பயறு சுவையுடன் மட்சா, சாக்லேட் வகைகளும் சேர்ந்துள்ளன.

கொரியச் சுவைகளுக்கு அமெரிக்காவிலும் பிற சந்தைகளிலும் கடை அலமாரிகளில் அதிக இடம் கிடைப்பதால், பெரிய நிறுவனங்கள் வெளிநாட்டுச் சந்தைகளிலும் வாய்ப்பைக் காண்கின்றன. ஏற்கெனவே கொரியச் சிற்றுண்டிகளை விரும்பும் இளம் வாடிக்கையாளர்களைக் குறிவைத்து, மட்சா உள்ளிட்ட சுவைகளுடன் புங்கியோப்பாங் வரிசையை அமெரிக்காவில் அறிமுகப்படுத்த ஓர் உணவு நிறுவனம் திட்டமிட்டுள்ளது. கோச்சுஜாங், கிம்ச்சி, கொரியப் பாணி இனிப்புகள் ஆகியவை வட அமெரிக்கா முழுவதும் சிறப்புப் பொருள்களிலிருந்து வழக்கமான மளிகைப் பொருள்களாக மாறியதைப் போன்றே இந்தப் பரந்த போக்கும் அமைந்துள்ளது.

சிறப்புப் பாணி மாற்றங்களும் உயர்தர வகைகளும்

கொரியாவில் இந்தப் பலகாரம் உயர்தரப் பொருளாகவும் மாறிவருகிறது. இதற்கென இயங்கும் கடைகளும் தற்காலிக விற்பனை வண்டிகளும் குரோசான் பாணி மேலுறையையோ, மொறுமொறுப்பான அடுக்குகளைக் கொண்ட வெண்ணெய் மாவையோ பயன்படுத்துகின்றன. யுல்ஜிரோ 1-கா அருகே, 5,000 வோன் மதிப்பிலான குரோசான் பாணி வகையில் சீஸ், நுடெல்லா அல்லது பழ நிரப்புகள் கிடைக்கின்றன; உள்ளூர் பணியாளர்களும் பயணிகளும் கலந்த கூட்டம் அங்கு அடிக்கடி திரள்கிறது. மோச்சி நிரப்பிய புங்கியோப்பாங்கும் கவனம் ஈர்த்துள்ளது. சுவோனிலுள்ள மோச்சிகோ ஹேங்குங்கில் பால் கிரீம், மட்சா சாக்லேட், டோக்கியோ வாழைப்பழம், முக்வர்ட் சூ க்ரீம், இனிப்புப் பூசணிக்காய்-சர்க்கரைவள்ளிக்கிழங்கு எனப் பல சுவைகள் கிடைக்கின்றன; அவற்றின் விலை பொதுவாக 2,900 முதல் 3,700 வோன் வரை இருக்கும்.

சுற்றுலாப் பயணிகள், சமூக ஊடகங்கள், தேடல் வேட்டை

வெப்பநிலை குறையும்போது கொரியர்கள் தேடும் குளிர்காலச் சிற்றுண்டிகளின் பட்டியலில் ஹோட்டோக், சுட்ட சர்க்கரைவள்ளிக்கிழங்கு, மீன் கேக் குச்சிகள் ஆகியவற்றுடன் புங்கியோப்பாங்கும் இடம்பெறுகிறது. சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவரும் இரவுச் சந்தைகளும் வணிகத் தெருக்களும் இந்தப் பாரம்பரியச் சிற்றுண்டிகளைப் பயன்படுத்தி மக்கள் நடமாட்டத்தை அதிகரித்துள்ளன; சமூக ஊடகங்கள் இதை மேலும் பெருக்கியுள்ளன. கண்ணைக் கவரும் ஒரு வண்டியின் காணொளி மட்டும் மக்களை நகரின் மறுபுறத்துக்கே செல்லத் தூண்டிவிடும். விற்பனையாளர்கள் இடம்பெயரும்போது செயலிகளில் உள்ள குறியிடப்பட்ட இடங்கள் செயலற்றுப் போனாலும், இருப்பிடச் செயலிகள் பிரபலமானதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம். அரிதாகக் கிடைப்பதும் உடனடி வாங்குதலைத் தூண்டுகிறது. மக்கள் இறுதியில் ஒரு வண்டியைக் கண்டதும் ஒரே நேரத்தில் அதிகமாக வாங்குகிறார்கள் அல்லது குறுகிய காலத்துக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் சுவைகளை முயல்கிறார்கள். இதனால் உருவாகும் நீண்ட வரிசைகள் புதிய வாடிக்கையாளர்களிடமும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகின்றன.

பழைய நினைவுகளும் இந்த ஏக்கத்துக்கு மற்றொரு அடுக்கைச் சேர்க்கின்றன. 30 வயதுகளில் உள்ள ஒரு இல்லத்தரசி, இந்தக் குளிர்காலப் பலகாரம் பல ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய குடும்ப நினைவுகளுடன் எவ்வாறு இணைந்துள்ளது என்பதை விவரித்தார்.

சிறுமியாக இருந்தபோது, குளிர்காலத்தில் என் பெற்றோர் வாங்கித் தந்த வெதுவெதுப்பான புங்கியோப்பாங் பையைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தது நினைவிருக்கிறது. அந்தப் பாரம்பரியம் மறைந்துவருவதைப் பார்ப்பது வருத்தமாக இருக்கிறது. இப்போது கஃபேக்களில் விற்கிறார்கள்; ஆனால் அது அதே அனுபவம் அல்ல.

பயணிகளுக்கு, நீண்ட நேரம் அமர்ந்து சாப்பிட வேண்டியதின்றி, பருவத்துக்கே உரிய உள்ளூர் உணவைச் சுவைக்க இந்தப் பணியாரம் எளிய வழியாக இருக்கிறது. முக்கிய இடங்கள் மற்றும் பிரதான மெட்ரோ இணைப்புப் பகுதிகளுக்கு அருகிலுள்ள வண்டிகள் கடந்த ஆண்டுகளைவிட முன்னதாகவே விற்றுத் தீர்வதற்கு இது காரணமாக இருக்கலாம். மீன் வடிவ வார்ப்புகள், தவாவைத் திருப்பும் காட்சி, காகிதப் பையிலிருந்து எழும் ஆவி ஆகியவற்றின் படங்கள் மொழிகளைக் கடந்து அனைவரையும் ஈர்க்கின்றன.

கொள்கைகள், அனுமதிகள், தெரு உணவு விதிகள்

கொரிய நகர வாழ்க்கையில் தெரு உணவு ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. இருப்பினும், இடம், சுகாதாரம், அனுமதி ஆகியவற்றைக் குறித்த கடுமையான விதிகளின் கீழ்தான் அது இயங்குகிறது; இந்த விதிகள் மாவட்டத்துக்கு மாவட்டம் மாறுபடுகின்றன. பரபரப்பான தெருக்கள், குறைந்த விலையிலான சிற்றுண்டிகள் ஆகியவற்றின் நன்மைகளை, நெரிசல், சுகாதாரம், பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளுடன் அதிகாரிகள் நீண்டகாலமாக ஒப்பிட்டுப் பார்த்துவருகின்றனர். சமீபத்திய ஆண்டுகளில், பரபரப்பான நடைபாதைகளிலும் மெட்ரோ நிலையங்களிலும் உரிமமற்ற விற்பனையைக் கட்டுப்படுத்தப் பல நகரங்கள் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளன.

பாரம்பரியக் கூடாரக் கடைகளான போஜாங்மாச்சாவின் எண்ணிக்கை குறைவதும் இதே கவலைகளுடன் தொடர்புடையது. அவற்றில் பல இன்னும் இயங்குகின்றன; ஆனால் உணவு தயாரிப்பு, கழிவுகளைக் கையாளுதல் ஆகியவற்றுக்கான விதிகள் கடுமையாக்கப்பட்டுள்ளன. தினசரிப் புகார்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், மாவட்டங்கள் கண்காணிப்புக் குழுக்களை அனுப்பி, எச்சரிக்கை விடுத்து, அபராதம் விதிக்கின்றன. வண்டிகளை நியமிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு வழிநடத்துவது, உணவுப் பாதுகாப்புப் பயிற்சி வழங்குவது, ஒரே மாதிரியான விற்பனை நேரங்களை நிர்ணயிப்பது ஆகியவற்றின் மூலம் சட்டபூர்வ அனுமதி பெறுவதற்கான தெளிவான வழிமுறைகளை உருவாக்கலாம் எனச் சில அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். இதனால், குடியிருப்பாளர்களுக்கு கணிக்கக்கூடிய சூழல் கிடைப்பதுடன், விற்பனையாளர்களும் தொடர்ந்து இடம்பெயர வேண்டிய அபாயமின்றி வியாபாரம் செய்ய முடியும்.

பணியாரத்தில் என்ன இருக்கிறது, விலை ஏன் அதிகரிக்கிறது

பாரம்பரிய புங்கியோப்பாங்கின் மையப் பொருள் கொரிய மொழியில் ‘பட்’ எனப்படும் சிவப்புப் பயறு விழுது. அட்சுகி பயறை வேகவைத்து இனிப்பூட்டி, மென்மையான பதத்துக்கு அரைத்து இது தயாரிக்கப்படுகிறது. மீன் வடிவ வார்ப்பில் மாவுக் கலவையை ஊற்றி, அதன் மேல் மீண்டும் மாவுக் கலவையைச் சேர்த்து, தவாவை மூடி அதைப் புரட்டிச் சுடுகின்றனர். மாவு, சர்க்கரை, முட்டை, எண்ணெய் ஆகியவை மாவுக் கலவையின் செலவில் சேர்கின்றன; கனமான வார்ப்புகளைத் திரவ பெட்ரோலிய எரிவாயு சூடாக்குகிறது. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றின் விலை உயர்ந்தால், விற்பனையாளருக்கு சில வழிகளே உள்ளன: ஒவ்வொரு துண்டின் விலையை உயர்த்துவது, அளவைக் குறைப்பது அல்லது வேறு நிரப்புக்கு மாறுவது.

சிவப்புப் பயறுதான் மிகப் பெரிய சுமையாக உள்ளது. அதிக லாபம் தரும் பயிர்களை விவசாயிகள் பயிரிடுவதால் உள்நாட்டு விளைச்சல் குறைந்துள்ளது; வழக்கத்துக்கு மாறான வானிலையும் விளைச்சலைப் பாதித்துள்ளது. கடந்த ஆண்டில் உள்நாட்டுப் பயறின் மொத்த விலை கடுமையாக உயர்ந்து, தொடர்ந்து அதிகமாகவே இருந்தது. பெரும்பாலும் சீனா உள்ளிட்ட நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பயறின் விலையும் உயர்ந்துள்ளது; நாணய மதிப்பு பலவீனமாக இருந்தால் இறக்குமதிச் செலவு மேலும் அதிகரிக்கலாம். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் உலகம் முழுவதும் சமையல் எண்ணெயின் விலை உயர்ந்தது; ஓரளவு தணிந்த பிறகும், தொற்றுநோய்க்கு முந்தைய விலையைவிட அது அதிகமாகவே உள்ளது. வண்டிகளுக்கான எரிவாயு உருளைகளும் கூடுதல் செலவை ஏற்படுத்துகின்றன; குறுகிய குளிர்காலப் பருவத்துக்குள் விற்பனையாளர்கள் அந்தச் செலவை ஈடுகட்ட வேண்டியுள்ளது.

கலாசாரமும் புதுமையும் பணியாரத்தைப் பொருத்தமானதாக வைத்திருக்கின்றன

20ஆம் நூற்றாண்டில் ஜப்பானின் ஒத்த மீன் வடிவப் பணியாரத்தால் ஊக்கமடைந்து புங்கியோப்பாங் கொரியாவுக்கு வந்தது. அதன் பிறகு, குளிர்ந்த இரவுகளையும் குண்டு ஜாக்கெட்டுகளுக்குள் பள்ளிச் சீருடை அணிந்திருக்கும் குழந்தைகளையும் நினைவூட்டும் மணமும் வடிவமும் கொண்ட குளிர்காலப் பண்பாட்டின் ஓர் அங்கமாக மாறியது. இந்தக் கலாசார ஈர்ப்புதான், பணியாரம் புதிய அனுபவங்களாகவும் வணிகப் பொருள்களாகவும் விரிவடைந்ததை விளக்குகிறது. சில இனிப்பு உணவுப் பட்டியல்களில் மீன் வடிவத்தை மையமாகக் கொண்ட கற்பனை வளமிக்க உணவுகள் இடம்பெறுகின்றன. புங்கியோப்பாங் கருப்பொருளிலான சந்திப்புகளும் நடந்துள்ளன. இப்போது புங்கியோப்பாங் வடிவ நெக்லஸும், தவாவைப் புரட்டும் தாளத்தையும் ஆர்டர்களை விரைந்து நிறைவேற்றும் பரபரப்பையும் பிரதிபலிக்கும் விரைவில் அறிமுகமாகவுள்ள பலகை விளையாட்டும் விற்பனைப் பொருள்களில் இடம்பெறுகின்றன.

தெரு விற்பனைச் சூழல் சுருங்கிவரும் வேளையிலும், புதுமைகள் இந்தச் சந்தைப் பிரிவைச் சுறுசுறுப்பாக வைத்திருக்கின்றன. இணையத்தில் தங்கள் பலகாரங்களைப் பகிரும் இளம் வாடிக்கையாளர்களைக் கவரும் வகையில், கஃபேக்கள் கிரீம், பழ நிரப்புகளுடன் உயர்தர வகைகளைத் தயாரிக்கின்றன. பல்பொருள் அங்காடிகளிலும் இணையக் கடைகளிலும் கிடைக்கும் உறைந்த பல்பொதிகள், குடும்பங்கள் திரைப்பட இரவுக்காகப் போதிய அளவு வாங்கி, ஒவ்வொரு துண்டுக்கான செலவையும் குறைக்க உதவுகின்றன. கொரியச் சிற்றுண்டிகளுக்கு வெளிநாடுகளில் வரவேற்பு அதிகரிப்பதால், உணவு நிறுவனங்கள் ஏற்றுமதி வகைகளையும் சோதிக்கின்றன. ஒவ்வொரு விற்பனை வழியும் வெவ்வேறு தேவையை நிறைவேற்றுகிறது: குளிரில் கைகளைச் சூடாக்கும் நடைபாதை வண்டி, நீண்ட நாளுக்குப் பிறகு மகிழ்ச்சியளிக்கும் கஃபேப் பலகாரம், குறைந்த செலவுத்திட்டத்துக்குப் பொருந்தும் உறைவிப்பான் பொதி.

முக்கிய அம்சங்கள்

• சியோலில் பதிவுசெய்யப்பட்ட தெரு விற்பனையாளர்களின் எண்ணிக்கை 2020இல் 6,079 ஆக இருந்தது; கடந்த ஆண்டு 4,741 ஆகக் குறைந்ததால் புங்கியோப்பாங் வண்டிகளைக் கண்டுபிடிப்பது கடினமாகியுள்ளது.
• உரிமமற்ற கடைகள் மீதான நடவடிக்கைகளும் பொருள்களின் விலை உயர்வும் விற்பனையாளர்களை இடம்பெயரவும், உள்ளே சென்று விற்பனை செய்யவும் அல்லது வியாபாரத்தைக் கைவிடவும் செய்கின்றன.
• இந்தப் பருவத்தில் சிவப்புப் பயறின் மொத்த விலை 40 கிலோகிராமுக்கு சுமார் 720,000 முதல் 790,000 வோன் வரை இருந்தது; இது ஓராண்டுக்கு முன்பிருந்ததைவிட மிக அதிகம்.
• மத்திய பகுதிகளில் தெரு விற்பனை விலை ஒரு பணியாரத்துக்கு 1,000 முதல் 1,500 வோன் வரை உயர்ந்துள்ளது; முன்பு இரண்டு அல்லது மூன்று பணியாரங்கள் 1,000 முதல் 2,000 வோனுக்கு விற்கப்பட்டன.
• உறைந்த உணவு, கன்வீனியன்ஸ் கடை வகைகள் விரிவடைந்து வருகின்றன; பல்பொதிகளில் ஒவ்வொரு பணியாரத்துக்கும் சுமார் 600 வோன் செலவாகிறது.
• குரோசான் பாணி, மோச்சி நிரப்பிய வகைகள் உட்பட, மட்சா, சாக்லேட், கிரீம், பழம் போன்ற சுவைகளை நிறுவனங்களும் கஃபேக்களும் அறிமுகப்படுத்துகின்றன.
• செப்டம்பர் பிற்பகுதியிலிருந்து ஈடியா 222,000க்கும் மேற்பட்ட புங்கியோப்பாங்குகளை விற்றது; சில புங்கியோப்பாங் வணிகப் பொருள்களும் விற்றுத் தீர்ந்துள்ளன.
• சுற்றுலாப் பயணிகளும் சமூக ஊடகங்களும் தேவையைப் பெருக்குகின்றன; அபராதத்தைத் தவிர்க்க வண்டிகள் அடிக்கடி இடம் மாறுவதால் இருப்பிடச் செயலிகள் சிரமப்படுகின்றன.
• சட்டவிரோத விற்பனைக்காக தினசரி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுவதாகவும், 50,000 முதல் 150,000 வோன் வரை அபராதம் விதிக்கப்படுவதாகவும் அரசு அதிகாரிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.
• தெருக் கடைகள் குறைந்தாலும், கஃபேக்கள், சில்லறை விற்பனைக் கடைகள், உறைந்த உணவுப் பிரிவுகள் ஆகியவற்றின் புதுமைகள் குளிர்காலப் பணியாரத்துக்கான அதிக தேவையைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கின்றன.