ஜப்பானின் 2050 மக்கள்தொகைச் சவால்: உருமாறும் ஒரு நாடு

மக்கள்தொகை யதார்த்தத்தால் உருமாறும் ஒரு நாடு

19 வயதான கெய்ச்சி யாசுநாகாவுக்கு, 2050ஆம் ஆண்டு என்பது கண்ணுக்குத் தெரியும் எல்லைக்கு அப்பால் எங்கோ இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது; உறுதியான காலப்புள்ளியைவிட மங்கலான கருத்தாகவே இருக்கிறது. அது அவரது பெற்றோர் ஓய்வுபெறும் காலத்தையும், அவர் நடுத்தர வயதை எட்டும் பருவத்தையும் குறிக்கிறது. அவரது தலைமுறையினர் சிந்திப்பதைப் பெரும்பாலும் தள்ளிப்போடும், பின்னர் கவனிக்கலாம் என்று ஒதுக்கிவைக்கும் காலப்பகுதி அது. இருப்பினும், 21ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் கால் பகுதி நிறைவடையும் நிலையில், ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ள மக்கள்தொகை மாற்றங்கள் அடுத்த 25 ஆண்டுகளை வரையறுக்கத் தொடங்கியுள்ளன. நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், இன்றைய பதின்ம வயதினர் முற்றிலும் உருமாறிய ஒரு நாட்டைப் பெறுவார்கள்: பல மில்லியன் மக்கள் குறைவாகவும், முதியோர் விகிதம் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு அதிகமாகவும், எந்தச் சமூகமும் இதுவரை சந்தித்திராத வகையில் தலைமுறைகளுக்கிடையிலான சமநிலை சாய்ந்தும் இருக்கும் ஜப்பான்.

உள்ளடக்கம்

1. மக்கள்தொகை யதார்த்தத்தால் உருமாறும் ஒரு நாடு
2. ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சரிவு: புள்ளிவிவரங்களின் யதார்த்தம்
3. பொருளாதார விளைவுகள்
4. கிராமப்புறச் சமூகங்கள்: மாற்றத்தின் முன்னணி
5. நகர்ப்புற மாற்றமும் மாறிவரும் குடும்ப அமைப்புகளும்
6. தொழிலாளர் சந்தைச் சவால்களும் சாத்தியமான தீர்வுகளும்
7. பிறப்பு விகிதச் சவாலும் சமூகப் பரிணாமமும்
8. தொழில்நுட்பமும் புத்தாக்கமும்: தீர்வுகளுக்கான வழிகள்
9. உலகளாவிய சூழலும் முன்னறிவிப்புச் சுட்டியாக ஜப்பானும்
10. மாற்றுக் கண்ணோட்டம்: வீழ்ச்சியில் வாய்ப்புண்டா?
11. கல்வியும் அறிவுசார் சூழலமைப்புகளும்
12. 2050ஆம் ஆண்டு குறித்த ஜப்பானிய இளைஞர்களின் பார்வை
13. முன்னோக்கிய பாதை
14. முக்கிய அம்சங்கள்

அடுத்த வசந்த காலத்தில் டோக்கியோவின் வசேடா பல்கலைக்கழகத்தில் சேரத் திட்டமிட்டுள்ள உயர்நிலைப் பள்ளி இறுதியாண்டு மாணவரான யாசுநாகா, தனது தலைமுறையின் நிச்சயமின்மையையும் தகவமைத்துக்கொள்ளும் திறனையும் பிரதிபலிக்கிறார்.

2050ஆம் ஆண்டில் நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை என்னால் கற்பனை செய்வது கடினம்," என்கிறார் யாசுநாகா. "செயற்கை நுண்ணறிவு நமது அன்றாட வாழ்வின் மையமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஓய்வூதியங்கள் இறுதியில் மறைந்துவிடும் என்றும், ஓய்வுபெறும் வயது தொடர்ந்து உயர்த்தப்படும் என்றும் நினைக்கிறேன்; 80 வயதாகவோ, மிக மோசமான சூழலில் 90 வயதாகவோகூட இருக்கலாம்.

தலைமுறைகளாக நிலைத்திருந்த சமூக அமைப்புகளில் அடிப்படை மாற்றங்கள் வரப்போகின்றன என்பதை ஜப்பானிய இளைஞர்கள் ஏற்கெனவே எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை அவரது பார்வை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

புவிசார் அரசியல் கொந்தளிப்புகள், தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள், காலநிலை மாற்றம், கொள்கைத் தெரிவுகள் ஆகியவை மிகக் கவனமாகத் தயாரிக்கப்பட்ட கணிப்புகளைக்கூட தலைகீழாக்கக்கூடும் என்பதால், எதிர்காலத்தைக் கணிப்பது ஒருபோதும் எளிதல்ல. இருப்பினும், மக்கள்தொகைக் கணிப்புகள் இதற்கு விதிவிலக்காகத் திகழ்கின்றன; வரவிருப்பதைப் பற்றிய மிகத் தெளிவான சில முன்னோட்டங்களை அவை வழங்குகின்றன. இந்த மக்கள்தொகைக் கணிப்புகள் ஜப்பானுக்கு இதுவரை இல்லாத சவால்களையும், தன்னைப் புதிதாக வடிவமைத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்புகளையும் முன்வைக்கின்றன.

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சரிவு: புள்ளிவிவரங்களின் யதார்த்தம்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 100 மில்லியனாகக் குறையும் என தேசிய மக்கள்தொகை மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி நிறுவனம் கணித்துள்ளது; இது தற்போதைய எண்ணிக்கையைவிட 20 மில்லியனுக்கும் அதிகமாகக் குறைவு. வெறும் மூன்று தசாப்தங்களில் இது சுமார் 17 சதவீதச் சரிவைக் குறிக்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையும் இதேபோன்ற கவலையளிக்கும் கணிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளது. அதன்படி, 2050ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானின் மொத்த மக்கள்தொகை 104.9 மில்லியனாகக் குறையலாம்; 2060ஆம் ஆண்டில் 87 மில்லியனாகக்கூட வீழ்ச்சியடையலாம். வளர்ந்த நாடுகளில் மிக வேகமாகச் சுருங்கும் நாடுகளில் ஒன்றாக ஜப்பான் திகழ்கிறது.

மொத்த மக்கள்தொகைச் சரிவைவிடவும் ஜப்பானிய மக்களின் முதிர்வடைதல் குறிப்பிடத்தக்கது. 2025 செப்டம்பர் நிலவரப்படி 29.4 சதவீதமாக இருந்த 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோரின் விகிதம், 2050ஆம் ஆண்டில் 37.1 சதவீதத்தை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மொனாக்கோவுக்கு அடுத்தபடியாக, 49 ஆண்டுகள் என்ற உலகின் இரண்டாவது அதிகபட்ச சராசரி வயதை ஜப்பான் கொண்டுள்ளது. மேலும், பெண்களுக்கு 87 ஆண்டுகள், ஆண்களுக்கு 81 ஆண்டுகள் என்ற உலகின் மிக உயர்ந்த ஆயுட்காலமும் இந்நாட்டில் உள்ளது. 2060ஆம் ஆண்டில் மக்கள்தொகையில் 39.9 சதவீதத்தினர் 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது முதிய குடிமக்களின் எண்ணிக்கை 10 மில்லியன் அதிகரிக்கும்.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் வியப்பூட்டும் விதங்களில் வெளிப்படுகின்றன. 2025 செப்டம்பரில் ஜப்பானில் நூறு வயதைக் கடந்தவர்களின் எண்ணிக்கை இதுவரை இல்லாத அளவான 99,763ஐ எட்டியது; இது தொடர்ந்து 55ஆவது ஆண்டாக ஏற்பட்ட அதிகரிப்பாகும். இவர்களில் சுமார் 88 சதவீதம் பேர் பெண்கள். ஜப்பானில் தற்போது வாழும் மிக வயதானவர் 117 வயதான பெண். 2050ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானில் நூறு வயதைக் கடந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 200,000ஐத் தாண்டக்கூடும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.

சார்பு விகிதம், அதாவது வேலை செய்யும் வயதிலுள்ள ஒவ்வொரு 100 பேரும் ஆதரிக்கும் குழந்தைகள் மற்றும் முதியோரின் எண்ணிக்கை, 2050ஆம் ஆண்டில் 68.0 இலிருந்து 89.0 ஆக உயரும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் வேலை செய்யும் வயதிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் நடைமுறையில் ஒரு சார்ந்திருப்பவரை ஆதரிக்க வேண்டியிருக்கும். ஓய்வுபெற்றோரின் எண்ணிக்கையை வேலை செய்யும் வயதினருடன் ஒப்பிடும் முதியோர் சார்பு விகிதம், ஏற்கெனவே உலகிலேயே அதிகமாக உள்ளது: வேலை செய்யும் 100 பேருக்கு 48.6 முதியோர். 2050ஆம் ஆண்டில் இது 100 பேருக்கு 79 என வேகமாக உயரும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

மக்கின்சி குளோபல் இன்ஸ்டிடியூட்டின் ஆய்வு, ஜப்பானின் இந்தப் போக்குகளை உலகளாவிய சூழலில் வைத்துப் பார்க்கிறது. உலகெங்கிலும், குடும்பம் ஒன்றுக்கு 2.1 குழந்தைகள் என்ற மாற்றீட்டு அளவுக்குக் கீழான பிறப்பு விகிதம் கொண்ட நாடுகளில் மனிதகுலத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் வாழ்கின்றனர். ஐ.நா. கணிப்புகளின்படி, 2100ஆம் ஆண்டுக்குள் சில பெரிய பொருளாதார நாடுகளின் மக்கள்தொகை 20 முதல் 50 சதவீதம் வரை குறையும். மக்கள்தொகை மாற்றங்களை ஏற்கெனவே எதிர்கொண்டுள்ள முதல் அலை நாடுகளில்—முக்கியமாக முன்னேறிய பொருளாதார நாடுகளிலும் சீனாவிலும்—வேலை செய்யும் வயதிலுள்ளோரின் பங்கு, இன்றைய 67 சதவீதத்திலிருந்து 2050ஆம் ஆண்டில் 59 சதவீதமாகக் குறையும். இந்த உலகளாவிய மாற்றத்தின் முன்னணியில் ஜப்பான் உள்ளது; முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் பிற சமூகங்களுக்கான முன்னறிவிப்புச் சுட்டியாகவும் அது அமையக்கூடும்.

பொருளாதார விளைவுகள்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் பொருளாதார விளைவுகள் ஆழமானவை; பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டவை. மக்கள்தொகை முதிர்வடைந்து சுருங்கும்போது, தொழிலாளர்களுக்கும் அவர்களைச் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கும் இடையிலான பாரம்பரிய உறவு அதிக அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகிறது. தொழிலாளர் சந்தையில் நுழைதல் மற்றும் வெளியேறுதல் விகிதங்கள் மாறாமல் இருப்பதாகக் கொண்டால், ஜப்பானின் தொழிலாளர் படை 67 மில்லியனிலிருந்து 51 மில்லியனாக, அதாவது 25 சதவீதம் குறையக்கூடும் எனப் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (OECD) கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கமும் உற்பத்தித்திறன் உயர்வும் மேலும் முக்கியமாகும் காலத்தில், மனித மூலதனத்தில் இது குறிப்பிடத்தக்க குறைவாகும்.

பொது நிதிநிலை பெருகிவரும் அழுத்தத்தைச் சந்திக்கிறது. ஜப்பானின் பொதுச் சமூகச் செலவினம், 1991ஆம் ஆண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 11 சதவீதமாக இருந்தது; 2018ஆம் ஆண்டில் 22 சதவீதமாக இரட்டிப்பானது. இது OECD சராசரியையும் மிஞ்சியது. தொடர்ந்து 27 ஆண்டுகளாக ஏற்பட்டுள்ள வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையால், மொத்தப் பொதுக் கடன் GDPயில் 60 சதவீதத்திலிருந்து 226 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது; இது OECD பிராந்தியத்தில் இதுவரை பதிவான அதிகபட்ச அளவாகும். 2020-2060 காலகட்டத்தில் மக்கள்தொகை முதிர்வால் சமூகச் செலவினம் GDPயில் மேலும் 4.7 சதவீதம் உயரக்கூடும். குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் செய்யாவிட்டால், இந்த நிதி அழுத்தங்கள் நிலைநிறுத்த முடியாதவையாக மாறி, நாட்டின் பொருளாதார நிலைத்தன்மையையும் தலைமுறைகளுக்கிடையிலான சமத்துவத்தையும் அச்சுறுத்தக்கூடும்.

மக்கின்சியின் ஆய்வின்படி, ஜப்பான் போன்ற முதல் அலை நாடுகளில், மக்கள்தொகை மாற்றங்களால் மட்டுமே தனிநபர் GDP வளர்ச்சி 2023 முதல் 2050 வரை சராசரியாக ஆண்டுக்கு 0.4 சதவீதம் மந்தமடையக்கூடும். தற்போதைய பொருளாதாரக் கணக்கீடுகளால், ஏற்கெனவே உள்ள வருமான மற்றும் ஓய்வூதிய விதிமுறைகளைத் தொடர்ந்து தாங்க முடியாது; ஏதாவது ஒன்று மாறியே ஆக வேண்டும். இந்தச் சவால்களை ஈடுகட்ட, ஜப்பான் உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சியை இரண்டு முதல் நான்கு மடங்கு அதிகரிக்க வேண்டும் அல்லது மக்கள் வாரத்துக்கு ஒன்று முதல் ஐந்து மணிநேரம் கூடுதலாகப் பணியாற்ற வேண்டும். இத்தகைய மாற்றங்கள் இல்லாவிட்டால், முதியோரின் ஒட்டுமொத்த நுகர்வுக்கும் வருமானத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளி 1.5 மடங்கு அதிகரிப்பதற்கு நிதியளிக்க, ஓய்வூதிய அமைப்புகள் தொழிலாளர் வருமானத்தில் 50 சதவீதம் வரை ஒதுக்க வேண்டியிருக்கலாம்.

மக்கள்தொகை மாறும்போது நுகர்வுத் துறையும் பெரிதும் உருமாறும். 2050ஆம் ஆண்டில் உலகளாவிய நுகர்வில் முதியோர் நான்கில் ஒரு பங்கைக் கொண்டிருப்பார்கள் என மக்கின்சி ஆய்வு தெரிவிக்கிறது; 1997ஆம் ஆண்டில் இருந்த பங்கை விட இது இருமடங்கு. குறிப்பாக ஜப்பானில், 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோர் 2023ஆம் ஆண்டின் நேரடி நுகர்வில் 21 சதவீதத்தைக் கொண்டிருந்தனர்; 2050ஆம் ஆண்டில் இது 31 சதவீதமாக உயரும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. முன்னேறிய ஆசியாவில், நேரடி நுகர்வில் முதியோரின் பங்கு இன்றைய 26 சதவீதத்திலிருந்து அந்தக் காலகட்டத்தில் 39 சதவீதமாக உயரக்கூடும். அதாவது, நேரடிச் செலவினத்தின் ஒவ்வொரு 10 டாலரிலும் 4 டாலர் முதியோரிடமிருந்து வரக்கூடும். இந்த மாற்றத்துக்கு ஏற்ப, நிறுவனங்கள் பொருட்கள், சேவைகள் மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் உத்திகளை வடிவமைக்கும் முறையில் அடிப்படை மாற்றங்கள் தேவை.

கிராமப்புறச் சமூகங்கள்: மாற்றத்தின் முன்னணி

மக்கள்தொகைச் சவால்கள் ஜப்பான் முழுவதையும் பாதித்தாலும், கிராமப்புறச் சமூகங்கள் உடனடியான, மிகக் கடுமையான விளைவுகளைச் சந்திக்கின்றன. வடக்கு ஜப்பானில் உள்ள அகிதா மாகாணம், பிற பகுதிகள் எதிர்கொள்ளக்கூடிய நிலைமைகளின் தெளிவான முன்னோட்டத்தை வழங்குகிறது. 2025 நவம்பர் 1 நிலவரப்படி அதன் மக்கள்தொகை சுமார் 878,000; ஓராண்டுக்கு முந்தையதைவிட 1.93 சதவீதம் குறைவு. இது நாட்டின் எந்த மாகாணத்திலும் இல்லாத மிகப் பெரிய சரிவாகும். 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோர் குடியிருப்பாளர்களில் 40 சதவீதத்துக்கும் அதிகம்; இந்த அளவைக் கடந்த ஒரே மாகாணம் இதுவாகும். 2050ஆம் ஆண்டில் அகிதாவின் மக்கள்தொகை சுமார் 560,000 ஆகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; இது தற்போதைய எண்ணிக்கையில் 60 சதவீதத்துக்கும் சற்று அதிகம் மட்டுமே.

அகிதா சர்வதேசப் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற 24 வயதான தொழில்முனைவோர் டாய்கி நகாடா, பல வாய்ப்புகள் இருந்தும் டோக்கியோவில் பணிவாழ்க்கையைத் தொடரத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அகிதா மாகாணத்தின் செம்போகு நகரில் சுற்றுலாத் துறை சார்ந்த புத்தொழில் நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார்.

ஜப்பானின் முதிர்வடைதல் மற்றும் மக்கள்தொகைச் சரிவுச் சவாலின் முன்னணிக் களமாக அகிதா அடிக்கடி விவரிக்கப்படுகிறது," என்கிறார் ஒகினாவாவைச் சேர்ந்த நகாடா. "ஆனால், இங்கு தனித்துவமான கலாசாரமும் ஈர்ப்பும் உள்ளன. உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை மீட்டெடுக்க இங்கு என்ன செய்ய முடியும் என்று பார்க்க விரும்பினேன்.

நகர்ப்புற மையங்களை நோக்கி இளைஞர்கள் பெருமளவில் இடம்பெயரும் போக்குக்கு எதிரான மாற்றுப் போக்கை அவரது முடிவு பிரதிபலிக்கிறது.

இனாகா டிராவல் அகிதா என்ற அமைப்பின் மூலம் நகாடா தனிப்பயனாக்கப்பட்ட சுற்றுலாக்களையும் பண்ணைத் தங்குமிட அனுபவங்களையும் ஏற்பாடு செய்கிறார். மாகாணத்திலுள்ள உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களுக்காக முழு நிதியுதவியுடன் கூடிய ஓராண்டு வெளிநாட்டுப் படிப்புத் திட்டத்தையும் நடத்துகிறார். 2025ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட அவரது சொந்த புத்தொழில் நிறுவனமான ககுனொடே அலையன்ஸ், ககுனொடேட் ரயில் நிலையம் அருகிலுள்ள மதுக்கூடத்தின் செயல்பாட்டைப் பொறுப்பேற்றுள்ளது; நகரில் பார்வையாளர்கள் அதிக நேரம் தங்குவதற்கான காரணத்தை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கம். வீழ்ச்சியடைந்துவரும் பகுதிகளில் இளைஞர்கள் தங்கவோ திரும்பவோ பொருளாதார வாய்ப்புகளையும் காரணங்களையும் உருவாக்கும் அடிமட்ட முயற்சிகளாக இவை திகழ்கின்றன.

டாய்-இச்சி லைஃப் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணரான தகுயா ஹோஷினோ, 2050ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானின் நிலைமையை வரையறுக்கக்கூடிய பல முக்கிய மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். கிராமப்புறங்களில் மக்கள்தொகை குறைவது மிக அவசரமாகக் கவனிக்க வேண்டிய பிரச்சினைகளில் ஒன்று.

குறிப்பாக டோக்கியோவில் மக்கள்தொகை குவிவது நீண்டகாலப் போக்காக உள்ளது; மக்கள் தொடர்ந்து நகர்ப்புறப் பகுதிகளுக்குச் செல்கிறார்கள்," என்கிறார் ஹோஷினோ. "இதன் விளைவாக, கிராமப்புறங்கள் இளைஞர்களை ஈர்ப்பதில் சிரமப்படுகின்றன. அதனால் குடும்பங்கள் உருவாவதும் குழந்தைகள் பிறப்பதும் கடினமாகிறது. இந்த நிலை கீழ்நோக்கிய சுழற்சியாக மாறி, கிராமப்புறங்களில் மக்கள்தொகைச் சரிவை வேகப்படுத்துகிறது.

பல நகராட்சிகள் மேலும் கடுமையான யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்கின்றன. வரி வருவாய் அடித்தளம் சுருங்கும்போது அடிப்படைப் பொதுச் சேவைகளைத் தொடர்ந்து இயக்குவது கடினமாகும். மருத்துவமனைகள், பராமரிப்பு நிலையங்கள் மற்றும் பள்ளிகள் மூடப்படுவது வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பாதிக்கலாம்; தொழிலாளர் பற்றாக்குறையும் வயதான பணியாளர்களும் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தையே அச்சுறுத்தலாம். சமூக உறவுகள் நலிவடையலாம், உள்கட்டமைப்பு சீர்குலையலாம், பேரிடர் தயார்நிலை பாதிக்கப்படலாம். நகராட்சி இணைப்புகளும் செறிவான நகரத் திட்டங்களும் தவிர்க்க முடியாதவையாக மாறக்கூடும். ஆனால் செலவுகள் அதிகரிப்பதும் இடம்பெயர்வுக்கு எதிர்ப்பு இருப்பதும், வீழ்ச்சியை நிர்வகிப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதை உணர்த்துகின்றன. 2120ஆம் ஆண்டுக்குள் ஜப்பானின் நகரங்களில் பாதி மறைந்துபோகக்கூடும் எனக் கியோட்டோ பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் தோமோயா மோரி கணினி மாதிரியாக்கம் செய்துள்ளார்; மிக மோசமான சூழலில் மக்கள்தொகை தற்போதைய அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் கீழாகச் சரியும் என அவர் கணித்துள்ளார்.

நகர்ப்புற மாற்றமும் மாறிவரும் குடும்ப அமைப்புகளும்

கிராமப்புறச் சமூகங்கள் இருப்புக்கே அச்சுறுத்தல்களைச் சந்திக்கும்போது, நகர்ப்புறங்களும் மக்கள்தொகை அழுத்தங்களிலிருந்து தப்பவில்லை. 2020ஆம் ஆண்டில் அனைத்து குடும்பங்களிலும் 13.2 சதவீதமாக இருந்த முதியோர் தனிநபர் குடும்பங்களின் விகிதம், 2050ஆம் ஆண்டில் 20.6 சதவீதமாகக் கடுமையாக உயரும் என அரசின் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. இக்குடும்பங்களில் சுமார் 60 சதவீதத்தைப் பெண்கள் கொண்டிருப்பார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தனியாக வாழும் முதிய பெண்களின் எண்ணிக்கை, முதிய தம்பதிகள் மட்டுமே வாழும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கையை ஏறக்குறைய எட்டும்; இரண்டும் 6.3 மில்லியனைச் சற்றே தாண்டும்.

ஜப்பானின் குடும்ப அமைப்புகளும் வாழ்விட ஏற்பாடுகளும் அடிப்படையாக மறுவரையறை செய்யப்படுவதை இந்த மாற்றம் குறிக்கிறது. ஒரு காலத்தில் ஜப்பானியச் சமூகத்தின் அடித்தளமாக இருந்த பல தலைமுறையினர் இணைந்து வாழும் பாரம்பரியக் குடும்ப அமைப்பு, புதிய வடிவங்களுக்கு இடமளிக்கிறது. இந்த மாற்றங்கள் வீட்டு சந்தைகள், சுகாதாரச் சேவை வழங்கல், சமூகச் சேவைகள் மற்றும் நகரத் திட்டமிடல் ஆகியவற்றில் ஆழமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. தனியாக வாழும் முதியோர் குடும்பங்கள் அதிகரிக்கும் சூழலுக்கு ஏற்ப, நகரங்கள் தங்கள் உள்கட்டமைப்பையும் சேவைகளையும் மாற்றியமைக்க வேண்டும். போக்குவரத்து, சுகாதாரச் சேவைகளை அணுகுதல், சமூக ஆதரவு அமைப்புகள் ஆகியவற்றில் புதிய தீர்வுகள் தேவைப்படும்.

மக்கள்தொகை உருமாற்றம், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களுக்கிடையிலான சமநிலையையும் மாற்றுகிறது. மக்கள்தொகை சுருங்கும்போது நகரங்கள் ஒப்பீட்டளவில் முக்கியத்துவம் பெறக்கூடும்; ஆனால் அவையும் முதிர்வடைதலுடன் தொடர்புடைய சவால்களைச் சந்திக்கும். வசதிகளும் சேவைகளும் எளிதில் கிடைப்பதால் நகரங்களுக்குக் குடிபெயரும் முதியோர் உட்பட, நகர்ப்புறங்களில் ஏற்கெனவே முதிய குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது. இது நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பின் மீதான புதிய தேவைகளை உருவாக்குவதுடன், திறமையானவர்கள் தொடர்ந்து வெளியேறுவதன் மூலம் கிராமப்புற வீழ்ச்சியையும் மேலும் தீவிரப்படுத்தக்கூடும்.

தொழிலாளர் சந்தைச் சவால்களும் சாத்தியமான தீர்வுகளும்

ஜப்பானின் சுருங்கிவரும் தொழிலாளர் படை, மக்கள்தொகைச் சரிவின் உடனடி பொருளாதாரச் சவால்களில் ஒன்றாகும். 15-64 வயதுடைய வேலை செய்யும் வயதினர் 2022ஆம் ஆண்டில் 296,000 குறைந்து 74.2 மில்லியனாக ஆனார்கள்; இது மொத்த மக்கள்தொகையில் 59.4 சதவீதம். 2060ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த எண்ணிக்கை மேலும் குறைந்து 47.95 மில்லியனாகும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் சில திறன்களை மேலும் மதிப்புமிக்கதாக்கும் நேரத்தில், மனித மூலதனத்தில் இது பெரும் சரிவாகும்.

வேலை செய்யும் வயதினரின் எண்ணிக்கை 1990களின் நடுப்பகுதியிலிருந்து குறைந்துவருகிறது. இருப்பினும், பெண்களும் முதியோரும் அதிகமாகப் பணியில் ஈடுபட்டதால் தொழிலாளர் பங்கேற்பு இதுவரை தாங்கப்பட்டு வந்தது. ஆனால், பொருளாதார நிபுணர் ஹோஷினோ உள்ளிட்டோர் கூறுவதுபோல், இந்தத் தாங்குதிறன் அதன் வரம்பை நெருங்குகிறது. வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் தொழிலாளர் பற்றாக்குறை தீவிரமடையும்; தானியக்கம், உற்பத்தித்திறன் உயர்வு, ஜப்பானியரல்லாத தொழிலாளர்களின் மீதான அதிகச் சார்பு ஆகியவற்றை நோக்கிய மாற்றங்களும் வேகமடையக்கூடும். இவை தனக்கே உரிய நிறுவன மற்றும் சமூகச் சவால்களை ஏற்படுத்தும்.

தொழிலாளர் பற்றாக்குறையைச் சமாளிப்பதற்கான சாத்தியமான தீர்வுகளில் ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்துவது; தன்னார்வ அடிப்படையிலான பகுதிநேர வேலை வாய்ப்புகள் மூலம் முதியோரைப் பணியிடங்களில் சேர்ப்பது; மேம்பட்ட குழந்தைப் பராமரிப்பு மற்றும் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலைக் கொள்கைகள் மூலம் பெண்களின் பங்கேற்பை அதிகரிப்பது; குடியேற்றத்தை விரிவுபடுத்துவது ஆகியவை அடங்கும். தென் கொரியாவுக்கு அடுத்தபடியாக, ஓய்வுபெறும் வயதைக் கடந்தும் பணிபுரியும் முதியோரின் எண்ணிக்கை உலகிலேயே ஜப்பானில் அதிகம்: 65-69 வயதினரில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் (50.4%) இன்னும் பணியில் உள்ளனர்; ஜப்பானிய நிறுவனங்களில் கிட்டத்தட்ட 40 சதவீதம் 70 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களை வேலைக்கு அமர்த்துகின்றன.

நோமுரா ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் உத்திசார் மேலாண்மை மற்றும் புத்தாக்க மையத்தின் ஆய்வாளரான ஷினிச்சிரோ உமேயா, "முதுமை" எனக் கருதப்படுவதையே மறுவரையறை செய்ய வேண்டும் எனப் பரிந்துரைக்கிறார். ஜப்பான் உட்பட பல நாடுகளில், 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோர் பொதுவாக "முதியோர்" என வகைப்படுத்தப்படுகின்றனர். ஜப்பானில் சராசரி ஆயுட்காலம் சுமார் 65 ஆண்டுகளாக இருந்த 1956ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அறிக்கையிலிருந்து இந்த அளவுகோல் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அதன்பிறகு ஆயுட்காலம் 80 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உயர்ந்துள்ளதுடன், முதுமைக் காலத்திலான ஆரோக்கியமும் மேம்பட்டுள்ளது. 65 வயதையே முதுமையின் தொடக்கமாக வரையறுப்பதற்கு தற்போது தெளிவான மருத்துவ அல்லது உயிரியல் அடிப்படை இல்லை என ஜப்பானியக் கல்விசார் அமைப்புகள் கூறுகின்றன.

வேலை செய்யும் வயதினரின் வரையறையை 15-64 வயதிலிருந்து 15-69 வயதாக நீட்டி, உமேயாவும் அவரது குழுவினரும் சார்பு விகிதத்தை மீண்டும் கணக்கிட்டனர். இந்தத் திருத்தப்பட்ட அளவீட்டின்படி, 2050ஆம் ஆண்டில் விகிதம் 67.8 ஆகக் குறைகிறது; இது 2020ஆம் ஆண்டில் காணப்பட்ட 68.0 அளவிலிருந்து கிட்டத்தட்ட மாறாதது.

"வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், வேலை செய்யும் வயதினரின் காலத்தை ஐந்து ஆண்டுகள் நீட்டிக்க முடிந்தால், 2050ஆம் ஆண்டின் சார்புப் பராமரிப்புச் சுமை இன்றைய அளவுக்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருக்கும்," என்று உமேயா விளக்குகிறார்.

இதற்காகத் திருமணம், குழந்தைப்பேறு, ஓய்வுபெறுதல் போன்ற முக்கிய வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் பிந்தைய வயதுக்கு நகர வேண்டும். அத்துடன், ஓய்வூதிய அமைப்புகளை அவசரமாக மறுசீரமைக்கவும், உடல் மற்றும் அறிவாற்றல் திறன்கள் வயதுடன் குறைவதை ஆதரிக்கும் தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கவும் வேண்டும்.

பிறப்பு விகிதச் சவாலும் சமூகப் பரிணாமமும்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவால்களுக்கு மிக அடிப்படையான காரணியாக இருப்பது பிறப்பு விகிதச் சரிவாக இருக்கலாம். போருக்குப் பிந்தைய முதல் குழந்தைப் பிறப்பு ஏற்றத்தின்போது, 1970ஆம் ஆண்டில் இளையோரின் எண்ணிக்கை 2.46 மில்லியன் என்ற உச்சத்தை எட்டியது. பின்னர், 1994ஆம் ஆண்டில் 2.07 மில்லியனாகச் சிறிது மீண்டது. அதன்பின் மீண்டும் தொடர்ந்து சரிந்து, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் இதுவரை இல்லாத அளவான ஒரு மில்லியனைச் சற்றே தாண்டிய எண்ணிக்கையை எட்டியது. இதனால் தன்னைத்தானே வலுப்படுத்திக்கொள்ளும் ஒரு சுழற்சி உருவாகிறது: இன்று இளைஞர்கள் குறைவாக இருப்பது, எதிர்காலத்தில் பெற்றோராகக்கூடியவர்களின் எண்ணிக்கையையும் மேலும் குறைக்கிறது.

சுகாதார அமைச்சகத்தின் கணக்கெடுப்பின்படி, 2025ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில் சுமார் 319,000 குழந்தைகள் பிறந்தனர்; இது முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தைவிட 10,000க்கும் அதிகமாகக் குறைவு. இந்த வேகம் தொடர்ந்தால், அந்த ஆண்டின் மொத்தப் பிறப்பு எண்ணிக்கை இதுவரை இல்லாத குறைந்த அளவை எட்டக்கூடும். ஒரு பெண் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளும் வயதில் பெறக்கூடிய சராசரிக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையைக் குறிக்கும் ஜப்பானின் மொத்தக் கருவுறுதல் விகிதம், 2024ஆம் ஆண்டில் தொடர்ந்து ஒன்பதாவது ஆண்டாகக் குறைந்து, முந்தைய ஆண்டின் 1.2 இலிருந்து 1.15 ஆக வீழ்ந்தது. மக்கள்தொகை நிலைத்தன்மையைப் பேண ஒரு பெண்ணுக்கு 2.1 குழந்தைகள் தேவை என்ற மாற்றீட்டு அளவைவிட இது மிகவும் குறைவு.

உயரும் வாழ்க்கைச் செலவுகள், பொருளாதார நிச்சயமின்மை, கருத்தரிப்பு சிகிச்சைக்கான அதிகச் செலவு ஆகியவை ஜப்பானில் குழந்தை பெறுவது ஆபத்தானதாகவோ எட்ட முடியாததாகவோ தோன்றுவதற்கான காரணங்களாக அடிக்கடி கூறப்படுகின்றன. பிறப்பு விகிதம் குறைவதற்குப் பல விளக்கங்கள் முன்வைக்கப்பட்டாலும், சில அடிப்படைக் காரணங்கள் குறித்து பரந்த அளவில் ஒருமித்த கருத்து உள்ளது: மருத்துவ முன்னேற்றங்களால் குழந்தை இறப்பு விகிதம் பெரிதும் குறைந்தது; பொருளாதார வளர்ச்சி குழந்தைத் தொழிலைக் குறைத்து, வீட்டு வேலைகளைவிடக் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் தரும் எதிர்பார்ப்புகளை உருவாக்கியது; பெண்களின் சமூகப் பங்கேற்பு அதிகரித்ததால் குழந்தை பெறுவதற்கான சமூக அழுத்தம் குறைந்தது.

டோக்கியோவின் மெய்ஜி பல்கலைக்கழகத்தில் சமூகவியல் படிக்கும் இரண்டாம் ஆண்டு மாணவியான சயா தமாகி, இந்தப் போக்குகள் குறித்த நுணுக்கமான பார்வையை முன்வைக்கிறார். தன்னை காதல் ஈர்ப்பற்ற, பாலியல் ஈர்ப்பற்ற நபராக அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் தமாகி, எம்பவர் மெய்ஜி என்ற மாணவர் அமைப்பின் தலைவராகவும் உள்ளார். சமூகத்தில் பெண்களின் பங்கு குறித்தும் குழந்தைப்பேறு குறித்தும் அவர் சிந்தித்து வந்துள்ளார்.

பெண்கள் அதிகமாக வேலைக்குச் செல்லும்போது, அவர்களில் பலர் குழந்தை பெறாமல் தங்கள் பணிவாழ்க்கையில் கவனம் செலுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் என்ற பொதுவான வாதம் உள்ளது," என்கிறார் தமாகி. "ஆனால், இந்த நிகழ்வுக்குப் பின்னால் நாடு முழுவதும் ஒரே மாதிரியான போக்காகப் பெண்களின் வேலைவாய்ப்புப் பங்கேற்பைச் சித்தரிப்பது அளவுக்கு மீறிய பொதுமைப்படுத்தல் என்று நினைக்கிறேன்.

குழந்தை விருப்பமில்லாதவர்களையும் சேர்த்து அனைவரிடமும் "அதிகக் குழந்தைகளைப் பெறுங்கள்" என்று அரசு வெறுமனே வலியுறுத்துவதற்குப் பதிலாக, குழந்தை விரும்புவோருக்கு ஆதரவு வழங்க வேண்டும் என தமாகி வாதிடுகிறார்.

அது நிதியுதவியாக இருக்கலாம்," என்கிறார் அவர். "அல்லது குழந்தை விரும்பும் LGBTQ தம்பதிகளுக்குப் பாதுகாப்பான, எளிதில் அணுகக்கூடிய செயற்கைக் கருத்தரிப்பு தொழில்நுட்பங்களை மேம்படுத்தி அவர்களுக்கான வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்துவதாக இருக்கலாம். குழந்தை பெற விரும்புவோர் அதனை எளிதாகச் செய்யக்கூடிய சமூகத்தை நான் விரும்புகிறேன்.

இந்தக் கண்ணோட்டம், அனைத்துப் பெண்களையும் இலக்காகக் கொண்ட பிறப்பு ஊக்கக் கொள்கைகளிலிருந்து விலகி, உண்மையாகவே பெற்றோராக விரும்புவோருக்கு இலக்கு நோக்கிய ஆதரவு வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது.

2060ஆம் ஆண்டுக்குள் மக்கள்தொகையை சுமார் 100 மில்லியனில் நிலைநிறுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டு, குழந்தைகளின் எதிர்கால உத்திக் கொள்கையின்கீழ் ஜப்பானிய அரசு பிறப்பு ஊக்கக் கொள்கைகளை அறிவித்துள்ளது. பிரதமர் ஃபுமியோ கிஷிடா, மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஆண்டுதோறும் 3.5 டிரில்லியன் யென் (சுமார் 23.7 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) ஒதுக்கியுள்ளார். இதன் மூலம் 2030களின் தொடக்கத்துக்குள் குழந்தைப் பராமரிப்புச் செலவினம் இரட்டிப்பாகும். இத்திட்டம் மூன்று தூண்களைக் கொண்டது: குழந்தை உதவித்தொகை மற்றும் குழந்தைப் பிறப்பு மானியங்களை உயர்த்தி நிதியுதவி வழங்குதல்; குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல்; வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலையை மேம்படுத்த நிறுவனங்களை வலியுறுத்தும் பண்பாட்டு சீர்திருத்தங்கள். இருப்பினும், தேவையான பண்பாட்டு மாற்றங்கள் இல்லாததால் இந்த முயற்சிகள் பெரும்பாலும் தோல்வியடைந்துள்ளன. குறிப்பாகத் தந்தைகள் பெற்றோர் விடுப்பு எடுப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று பணியாளர்களுக்கு அழுத்தம் தரும் எழுதப்படாத சமூக விதிகள் நிலவுகின்றன.

தொழில்நுட்பமும் புத்தாக்கமும்: தீர்வுகளுக்கான வழிகள்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவால்கள் பல்வேறு துறைகளில் தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கத்தைத் தூண்டுகின்றன. ரோபோட்டிக்ஸ் துறையின் மேலும் வளர்ச்சிக்காக 2020-2025 காலகட்டத்தில் அரசு சுமார் 440 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை ஒதுக்கியுள்ளது; வணிகப் பயன்பாட்டிலுள்ள மனித உருவ ரோபோக்களின் 62 வகைகள் ஏற்கெனவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குறிப்பாகக் கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் துறைகளில், செயற்கை நுண்ணறிவு போன்ற புதிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்கள் ஒவ்வொரு தொழிலாளரின் உற்பத்தித்திறனையும் உயர்த்தக்கூடும். சுகாதாரத் துறையும் முதியோர் பராமரிப்புத் துறையும் தானியக்கம் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிக்கான முன்னுரிமைத் துறைகளாக உள்ளன.

மாறிவரும் மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப நிறுவனங்கள் புதுமையான பொருட்களையும் சேவைகளையும் உருவாக்கி வருகின்றன. சீனாவில் பிறப்பு விகிதம் குறைந்ததால் அயர்லாந்திலுள்ள குழந்தை உணவு உற்பத்தி நிலையத்தை மூடிய நெஸ்லே ஹெல்த் சயின்ஸ், முதியோருக்கான ஊட்டச்சத்து மாத்திரைகள் மற்றும் ஊட்டச்சத்துப் பொருட்களை நோக்கித் தனது வளங்களைத் திருப்பியுள்ளது. இஸ்ரேலின் வய்யார் நிறுவனம், தனியுரிமையைப் பாதுகாப்பதற்காகக் கேமராக்களுக்குப் பதிலாக ரேடார் அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி, முதியோரின் விழுதல் மற்றும் இயக்கம் குறைவதைக் கண்டறிய உதவும் உணர்வி தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கியுள்ளது. கனடாவின் சில்வர்ட்ஸ் நிறுவனம், சிறிய பொத்தான்களும் கொக்கிகளும் குறைவாக உள்ள, முதியோருக்கான புதுமையான, நாகரிகமான, தேவைக்கேற்ப மாற்றியமைக்கப்பட்ட உடைகள் மற்றும் காலணிகளை வழங்குகிறது. இதன்மூலம் அவர்கள் நீண்ட காலம் சுதந்திரமாக வாழ உதவுகிறது.

நெதர்லாந்தில், ஜம்போ சூப்பர்மார்க்கெட் "உரையாடல் பணம் செலுத்தும் வழித்தடங்களை" உருவாக்கியுள்ளது. அவற்றில் மெதுவான பணம் செலுத்தும் நடைமுறை அனுமதிக்கப்படுகிறது; இதனால் அதிகரித்துவரும் முதியோர் தனிமையை எதிர்கொள்ள, அவர்கள் பணம் பெறும் ஊழியர்களுடன் உரையாட வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஜப்பான் மிகத் தீவிரமாக எதிர்கொள்ளும் மக்கள்தொகை மாற்றங்களுக்கு உலகெங்கிலும் உள்ள நிறுவனங்கள் எவ்வாறு தங்களை மாற்றியமைக்கின்றன என்பதை இந்த உதாரணங்கள் காட்டுகின்றன.

2025 நவம்பர் 18ஆம் தேதி மக்கள்தொகை உத்தித் தலைமையகத்தின் முதல் கூட்டத்தில் அமைச்சர்களிடம் உரையாற்றிய பிரதமர் சனே தகைச்சி,

ஜப்பானின் மிகப் பெரிய சவால் மக்கள்தொகைச் சரிவுதான் என்ற புரிதலின் அடிப்படையில், இளைஞர்களும் பெண்களும் உட்பட அனைவரும் தாங்களே தேர்ந்தெடுத்த சமூகங்களில் தொடர்ந்து வாழக்கூடிய சமூகத்தை உருவாக்குவதே நோக்கம்

என்றார். மேலிருந்து திணிக்கப்படும் ஆணைகளுக்குப் பதிலாக, உள்ளூர் முன்முயற்சிகளுக்கும் சமூக அடிப்படையிலான தீர்வுகளுக்கும் இந்த அணுகுமுறை முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.

உலகளாவிய சூழலும் முன்னறிவிப்புச் சுட்டியாக ஜப்பானும்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவால்கள் கடுமையானவை என்றாலும், தனித்துவமானவை அல்ல. பெரும்பாலான நாடுகளை இறுதியில் பாதிக்கவிருக்கும் உலகளாவிய போக்கின் முன்னணியில் ஜப்பான் உள்ளது. எர்த்.ஆர்க் ஆய்வின்படி, பெரும்பாலும் உயர் வருமானம் கொண்ட 55க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளின் மக்கள்தொகை 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மக்கள்தொகை நிலைத்தன்மைக்கு அவசியமான 2.1 அளவுக்குக் கீழான கருவுறுதல் விகிதம் கொண்ட நாடுகளில், உலக மக்கள்தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் வாழ்கின்றனர். 2100ஆம் ஆண்டை ஒட்டிய காலத்தில், உலகின் பன்னிரண்டு நாடுகளைத் தவிர மற்ற எல்லா நாடுகளிலும் கருவுறுதல் விகிதம் 2.1க்குக் கீழே செல்லும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

2050ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதிக்குள், 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட உலக மக்கள்தொகை 2010ஆம் ஆண்டின் 531 மில்லியனிலிருந்து 1.5 பில்லியனாக, அதாவது மூன்று மடங்காக உயரும் என பியூ ஆராய்ச்சி மையத்தின் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. முன்பு எதிர்பார்த்ததைவிட உலகம் வேகமாக முதிர்வடைந்து வருகிறது. 2010ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவைவிட எட்டு ஆண்டுகள் குறைவாக இருந்த உலகின் சராசரி வயது, 2050ஆம் ஆண்டில் ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமே குறைவாக இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. 2050ஆம் ஆண்டில் ஜப்பான், தென் கொரியா, ஜெர்மனி ஆகிய நாடுகளின் மக்கள்தொகையில் பெரும்பான்மையினர் 50 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தற்போது அமெரிக்காவைவிட இளைய மக்கள்தொகை கொண்ட சில லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள், 2050ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவைவிட வயதான மக்கள்தொகையைக் கொண்டிருக்கக்கூடும்.

அமெரிக்கா உட்பட பெரும்பாலான நாடுகளில், நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோரின் பங்கு, 15 வயதுக்குக் குறைவானோரின் பங்கை விட அதிகமாகும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. உலகம் முழுவதிலுமுள்ள சமூகங்களுக்கு ஆழமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தவிருக்கும், மனித மக்கள்தொகையில் ஓர் அடிப்படை மாற்றம் இது. இதுபோன்ற மாற்றங்களைப் பிற நாடுகள் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளலாம் என்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கையாகவும் சாத்தியமான முன்மாதிரியாகவும் ஜப்பானின் அனுபவம் விளங்குகிறது.

2050களில் உலக மக்கள்தொகை குறையத் தொடங்கக்கூடும் என்றும், 63 நாடுகள் ஏற்கெனவே உச்ச மக்கள்தொகையைக் கடந்துவிட்டன என்றும் லோவி நிறுவனம் நடத்திய ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. இந்த நூற்றாண்டில் உலக மக்கள்தொகை உச்சத்தை எட்டுவதற்கான சாத்தியக்கூறு 80 சதவீதம் என ஐ.நா.வின் 2024 கணிப்புகள் மதிப்பிடுகின்றன; ஒரு தசாப்தத்துக்கு முன்பு இந்த மதிப்பீடு 30 சதவீதமாக இருந்தது. 1972ஆம் ஆண்டிலிருந்து பிறப்புகளைவிட இறப்புகள் அதிகமாக உள்ள ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் இந்தப் போக்குகள் ஏற்கெனவே தென்படுகின்றன; அந்நாட்டின் மக்கள்தொகை குடியேற்றத்தால் மட்டுமே உயர்கிறது. 1870 முதல் 2016 வரை 22 நாடுகளை ஆய்வு செய்ததில், "மக்கள்தொகை வளர்ச்சிக்கும் பணவீக்கத்துக்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க நேர்மறைத் தொடர்பு" இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. இதன் அடிப்படையில், மக்கள்தொகை எதிர்மறையாக வளர்வது பணவீக்கத்தைக் குறைக்கும் எனக் கிடைக்கும் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன.

மாற்றுக் கண்ணோட்டம்: வீழ்ச்சியில் வாய்ப்புண்டா?

மக்கள்தொகைச் சரிவு பொதுவாக நெருக்கடியாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், அது மேலும் நிலையான, உறுதியான பொருளாதாரத்தை உருவாக்குவதற்கான வாய்ப்புகளைத் தரக்கூடும் எனச் சில ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். பொருளாதார வளர்ச்சி மக்கள்தொகை வளர்ச்சியை மட்டும் சார்ந்ததல்ல; தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், கல்வி, புத்தாக்கம், வளங்களைத் திறம்படப் பயன்படுத்துதல் உள்ளிட்ட காரணிகளின் சேர்க்கையைச் சார்ந்தது. அரசுகளும் நிறுவனங்களும் இந்த மற்ற காரணிகளில் குறிப்பிடத்தக்க முதலீடுகளைச் செய்யும் வரை, மக்கள்தொகை சுருங்கினாலும் பொருளாதார வளர்ச்சி தொடரக்கூடும்.

மனித வளப் பற்றாக்குறை, உற்பத்தித்திறனையும் செயல்திறனையும் உயர்த்துவதற்காகப் புத்தாக்கம் மற்றும் தானியக்கத்தை நோக்கி நிறுவனங்களை இயல்பாகவே ஊக்குவிக்கிறது. மக்கள்தொகை குறைந்துவரும் பின்லாந்து, ஸ்வீடன் போன்ற நாடுகள் கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு, புத்தாக்கம் ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளித்து வலுவான பொருளாதாரங்களைத் தக்கவைத்துள்ளன. மக்கள்தொகை 2022ஆம் ஆண்டில் குறைந்திருந்தபோதும், உலகின் இரண்டாவது பெரிய பொருளாதாரமான சீனாவின் பொருளாதாரம் 2023ஆம் ஆண்டில் 5.2 சதவீதமும் 2024ஆம் ஆண்டில் 4.5 சதவீதமும் வளரக்கூடும் எனக் கணிக்கப்பட்டது. வேகமாகக் குறைந்து முதிர்வடைந்துவரும் மக்கள்தொகை இருந்தபோதிலும், ஜப்பானின் பொருளாதாரமும் வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் ஓரளவு வளரக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

மக்கள்தொகை குறையும்போது பொருளாதார வளர்ச்சி குறைவாக இருக்கலாம்; இருப்பினும், வேகமான மக்கள்தொகை வளர்ச்சியால் உருவாகும் பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது அது அதிக நிலைத்தன்மையும் நீடித்த தன்மையும் கொண்டிருக்கலாம் என எர்த்.ஆர்க் ஆய்வு வாதிடுகிறது. பாரம்பரிய GDP அளவீடுகளைத் தாண்டி, மகிழ்ச்சி, ஆரோக்கியம், நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கும் வகையில் பொருளாதார வளர்ச்சி என்ற கருத்தை மறுவரையறை செய்வது இதற்குத் தேவை. மக்கள்தொகைச் சுருக்கம் பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதில்லை; நீடித்த பொருளாதார முன்னேற்றத்தைத் தீர்மானிப்பது மனிதப் பங்களிப்புகளின் எண்ணிக்கையல்ல, அவற்றின் தரமே.

கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு, புத்தாக்கம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வதுடன், முதியோர், பெண்கள், புலம்பெயர்ந்தோர், ரோபோக்கள்கூட தொழிலாளர் படையில் அதிகமாகப் பங்கேற்க அனுமதிப்பது நடைமுறைக்கு ஏற்ற, நிலையான தீர்வுகளாகும். முதியோர் சார்பு விகிதத்தில் உள்ள சமநிலையின்மையுடன் பொதுவாகத் தொடர்புபடுத்தப்படும் பாதிப்புகளைக் குறைக்க இவை உதவும். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், வளர்ந்த நாடுகளில் மக்கள்தொகை குறைவது தவிர்க்க முடியாத, தற்காலிக மக்கள்தொகை மாற்றங்களாகக் கருதப்பட வேண்டும். நீண்டகாலமாகத் தேவைப்பட்டுவரும் நவீன மாதிரிகளுக்கு ஏற்ப பாரம்பரிய சமூக-பொருளாதார அமைப்புகளைப் புதுப்பிக்க இவை நாடுகளைத் தூண்டுகின்றன. பொருளாதார நெருக்கடியாக அல்லாமல், மக்கள்தொகைச் சரிவைத் தன்னைப் புதிதாக வடிவமைத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பாகக் கருதலாம்.

கல்வியும் அறிவுசார் சூழலமைப்புகளும்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சரிவு, அதன் உயர்கல்வி அமைப்புக்குத் தனித்துவமான சவால்களை முன்வைக்கிறது. இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறைவது நாடு முழுவதிலுமுள்ள பல்கலைக்கழகங்களை அச்சுறுத்துகிறது; 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் மாணவர் சேர்க்கை கணிசமாகக் குறையும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. நீண்டகால மக்கள்தொகை முதிர்வால் ஏற்கெனவே குறிப்பிடத்தக்க சமூக-பொருளாதாரப் பாதிப்புகளைச் சந்தித்துள்ள ஜப்பானுக்கு இந்தப் போக்கு குறிப்பாகக் கவலையளிக்கிறது. 2022ஆம் ஆண்டில், 65 வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒருவரை இரண்டு 15-65 வயதினர் ஆதரிக்க வேண்டியிருந்தது; 2045ஆம் ஆண்டில் இந்த விகிதம் 3:2 ஆக மேலும் மோசமடையும்.

கல்விசார் சிறப்பை மேம்படுத்தும் முயற்சிகளில் ஜப்பானின் உயர்கல்வித் துறை எதிர்பார்த்த அளவு செயல்படவில்லை. சர்வதேசமயமாக்கல் மற்றும் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களில் முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், 2023ஆம் ஆண்டுக்குள் உலகின் முதல் 100 பல்கலைக்கழகங்களில் 10 ஜப்பானியப் பல்கலைக்கழகங்களை இடம்பெறச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட அரசின் 2013 முயற்சிகள் இலக்கை எட்டவில்லை. உலகப் பல்கலைக்கழகங்களின் கல்வித் தரவரிசையின்படி, 2022ஆம் ஆண்டில் இரண்டு ஜப்பானியப் பல்கலைக்கழகங்கள் மட்டுமே முதல் 100 இடங்களுக்குள் இருந்தன; 2003ஆம் ஆண்டில் ஐந்தும், 2013ஆம் ஆண்டில் மூன்றும் இருந்தன.

உலகளாவிய அறிவுப் பொருளாதாரத்துக்கு ஜப்பானியச் சமூகம் தகவமைத்துக்கொள்ள உதவுவதற்காக, ஜப்பானிய அரசு தற்போது இரண்டு சூழலமைப்புகளை உருவாக்க முயல்கிறது: அறிவியல், தொழில்நுட்பம், புத்தாக்கம் வழியாக அறிவு மதிப்புகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட அறிவுசார் சூழலமைப்பு; உலகமயமான திறமையாளர்கள் குழுக்களுடன் இணையக்கூடிய உயர் திறன் கொண்ட அறிவுப் பணியாளர்களை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட மனிதவள மேம்பாட்டுச் சூழலமைப்பு. 25 ஆண்டுகளுக்கு மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான முன்னணி பல்கலைக்கழகங்களுக்கு ஆதரவளிக்க, சுமார் 70 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் நிதி அடிப்படையிலான தேசிய நிதியத்தை அரசு தொடங்கியுள்ளது. இந்தப் பல்கலைக்கழகங்கள் தங்களுக்கான நன்கொடை நிதியங்களை உருவாக்கி, நிதி சுயாட்சியை அடைய வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

மனிதவள மேம்பாட்டுக்காக, சர்வதேச மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை 2019ஆம் ஆண்டின் 300,000 இலிருந்து 2033ஆம் ஆண்டுக்குள் 400,000 ஆகவும், வெளிநாடுகளில் படிக்கும் ஜப்பானிய மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை 222,000 இலிருந்து 500,000 ஆகவும் உயர்த்த அரசு இலக்கு வைத்துள்ளது. நாட்டுக்குள் திறமையாளர்களின் எண்ணிக்கை சுருங்கினாலும், உலகளவில் திறமையாளர்களுக்காகப் போட்டியிட வேண்டியிருப்பதை இந்த முயற்சிகள் உணர்த்துகின்றன. குறிப்பாகப் பெண் மாணவர்களின் சேர்க்கையை அதிகரிக்க, தகவல் அறிவியல் மற்றும் பசுமைத் தொழில்நுட்பம் போன்ற அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல், கணிதம் சார்ந்த படிப்புகளை விரிவுபடுத்த அரசு தீவிர ஆதரவு அளித்து வருகிறது.

2050ஆம் ஆண்டு குறித்த ஜப்பானிய இளைஞர்களின் பார்வை

எதிர்காலத்தில் பல நிச்சயமின்மைகள் இருந்தாலும், இன்றைய இளம் வயதினர் எதிர்காலத்திலிருந்து பின்வாங்குவதற்கான அறிகுறிகள் குறைவு. 2026ஆம் ஆண்டின் வயதுக்கு வரும் நாள் நிகழ்வுக்கு முன்னதாக, 100 ஆண்டுகள் வாழும் காலத்தில் புதிய வயது வந்தோருக்கு மகிழ்ச்சி என்றால் என்ன என்று விளம்பர நிறுவனமான ஹகுஹோடோ, 18 முதல் 89 வயதுக்குட்பட்ட 800 ஆண்கள் மற்றும் பெண்களிடம் கருத்துக் கணிப்பு நடத்தியது. ஒட்டுமொத்தப் பதிலளித்தவர்களில் சுமார் 30 சதவீதம் பேர் மட்டுமே 100 வயது வரை வாழ விரும்புவதாகக் கூறினர். ஆனால், புதிதாக வயது வந்தோரானவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் அவ்வாறு கூறினர். அவர்களைத் தனித்துக் காட்டியது தங்களுக்குக் காத்திருக்கும் அமைப்புகள் குறித்த நம்பிக்கையல்ல; வாழ்க்கையை அணுகும் அவர்களது மனப்பாங்குதான்: தொடர்ந்து முன்னேறவும், "பலவிதமான விஷயங்களை" முயற்சிக்கவும், "நீண்ட வாழ்வில் மகிழ்ச்சியைக் கண்டடையவும்" விரும்புவது.

நிகாட்டா மாகாணத்தின் சாடோ தீவைச் சேர்ந்த 20 வயதான ஹிசுகி தனகா, சித்திரம் மற்றும் கலை பயில்கிறார். டோக்கியோவிலுள்ள மதுக்கூடங்கள், உணவகங்களில் வேலை செய்து தன்னைத் தானே ஆதரித்துக்கொள்கிறார். 2050ஆம் ஆண்டை நோக்கிப் பார்க்கும்போது, அதிகரித்துவரும் தானியக்க உலகில் மனிதப் படைப்பாற்றலின் பங்கு குறித்து அவர் கவலை தெரிவிக்கிறார்.

"2050ஆம் ஆண்டிலும் கையால் அற்புதமான படைப்புகளை உருவாக்குபவர்களுக்கு இடம் இருக்க வேண்டும் என்றும், அவர்கள் ஆர்வத்துடனும் பெருமையுடனும் பணியாற்ற முடியும் என்றும் நான் உண்மையாகவே நம்புகிறேன்," என்கிறார் தனகா.

தொழில்நுட்பத்தால் அதிகம் இயக்கப்படும் பொருளாதாரத்தில் மனித மாண்பும் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை உருவாக்குவதும் குறித்த கவலைகளை இந்தப் பார்வை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மக்கள்தொகை நெருக்கடிக்கு மத்தியில் வளர்ந்தாலும், ஒட்டுமொத்தத்தில் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை முறையைக் கொண்ட இத்தலைமுறைக்கு, நீண்ட ஆயுள் என்பது இனி வழக்கத்திற்கு மாறானதல்ல; படிப்படியாக இயல்பான ஒன்றாக மாறிவருகிறது. சரியான தெரிவுகளைச் செய்வதன் மூலம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய ஒன்றாக அது உள்ளது. அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் எதிர்காலம் வசதியானதாகவோ பாதுகாப்பானதாகவோ இருக்கும் என்பதற்கு உத்தரவாதமில்லை. ஆனால், இதற்கு முன்பும் அவ்வாறு இருந்ததில்லை. ஜனவரியில் 21 வயதை எட்டும் தனகா, எளிமையானதாயினும் ஆழமான விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்:

விஷயங்களை நேர்மையாகவும் கனிவாகவும் அணுகும் 45 வயதான ஒருவராக இருக்க விரும்புகிறேன். மனித உறவுகளை மதித்து, உலகத்துடன் வெளிப்படையாகவும் உண்மையுடனும் தொடர்புகொள்ளும் ஒருவராக இருக்க விரும்புகிறேன்.

மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஜப்பானிய இளைஞர்களின் இந்தக் கருத்துகள், மனந்தளர்வுக்குப் பதிலாக மீண்டெழும் திறனையும் தகவமைப்பையும் காட்டுகின்றன. சரிவைத் தவிர்க்க முடியாத பேரழிவாகக் கருதுவதற்குப் பதிலாக, நல்ல வாழ்க்கை மற்றும் நல்ல சமூகம் என்றால் என்ன என்பதை மாற்றியமைத்துச் சிந்திக்க வேண்டிய உருமாற்றமாகப் பலர் பார்க்கின்றனர். இதுவரை இல்லாத மக்கள்தொகை மாற்றத்தை ஜப்பான் எதிர்கொள்ளும்போது, இந்தத் தலைமுறையின் நம்பிக்கையே அதன் மிக மதிப்புமிக்க வளமாக அமையக்கூடும்.

முன்னோக்கிய பாதை

வரலாற்றில் முன்னுதாரணம் இல்லாத மக்கள்தொகை எதிர்காலத்தை ஜப்பான் எதிர்கொள்கிறது. மக்கள்தொகைச் சரிவு, வேகமான முதிர்வடைதல், குறைந்த பிறப்பு விகிதம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து, பொருளாதாரம் மற்றும் நிர்வாகம் முதல் குடும்ப வாழ்க்கை, சமூக ஒற்றுமை வரை சமூகத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் தொடும் சவால்களை உருவாக்குகின்றன. இந்தச் சவால்களுக்கு ஜப்பான் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறது என்பது, இதேபோன்ற எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முதியோர் சமூகத்துக்கும் பாடங்களை வழங்கும். உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளை இறுதியில் பாதிக்கவிருக்கும் உலகளாவிய உருமாற்றத்தின் முன்னணியில் ஜப்பான் உள்ளது.

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவாலுக்குப் பல பரிமாண அணுகுமுறைகள் தேவை. புத்தாக்கம், தானியக்கம், மனித மூலதனத்தின் திறமையான பயன்பாடு ஆகியவற்றின் மூலம் உற்பத்தித்திறனை உயர்த்தும் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அவசியம். பெண்கள், முதியோர், சாத்தியமான வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் முழுமையாகப் பங்கேற்கும் வகையில் தொழிலாளர் சந்தையில் சீர்திருத்தங்கள் தேவை. பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களைப் பாதுகாக்கும் அதேவேளையில் நிதிநிலைத் தாங்குதிறனை உறுதிசெய்ய, சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை மறுசீரமைக்க வேண்டும். மாறிவரும் தேவைகள் மற்றும் எதிர்பார்ப்புகளைக் கொண்ட முதிய மக்கள்தொகைக்குச் சேவையளிக்க சுகாதார அமைப்புகள் தங்களை மாற்றியமைக்க வேண்டும். வேகமாக மாறிவரும் உலகப் பொருளாதாரத்துக்காக, குறைந்த எண்ணிக்கையிலான மாணவர் குழுக்களை கல்வி நிறுவனங்கள் தயார்படுத்த வேண்டும்.

மிக முக்கியமாக, தனது சமூக ஒப்பந்தத்தையும் பண்பாட்டு கதையாடல்களையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய பணி ஜப்பானுக்கு உள்ளது. வேலை, குடும்பம், சமூகம், பொருளாதாரச் செயல்பாட்டின் நோக்கம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய பாரம்பரியக் கருதுகோள்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். நாட்டின் பதில் கொள்கைத் தெரிவுகளை மட்டுமல்ல, கூட்டு கற்பனைத் திறனையும், தற்போதைய யதார்த்தத்துக்குப் பொருந்தாத பழக்கமான முறைகளைப் பற்றிக்கொள்ளாமல் புதிய வாய்ப்புகளை ஏற்கும் மனப்பான்மையையும் சார்ந்திருக்கும்.

கடினமான சவால்கள் இருந்தபோதிலும், ஜப்பானிய இளைஞர்களின் பார்வைகள் மீண்டெழும் ஆற்றலும் தகவமைப்புத் திறனும் இருப்பதை உணர்த்துகின்றன. ஜப்பான் அனுபவிக்கும் மக்கள்தொகை உருமாற்றம் நெருக்கடி மட்டுமல்ல; ஒரு வாய்ப்பும்கூட. உற்பத்தி ஆண்டுகளில் மட்டுமல்லாமல், முழு வாழ்நாள் முழுவதும் தரத்துக்கு அளவுக்கு மீறிய முக்கியத்துவமும், வளர்ச்சியை விட நிலைத்தன்மையும், மனித மாண்பும் மதிக்கப்படும் சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்ப இது ஒரு வாய்ப்பு. ஜப்பானின் 2050, 2025ஆம் ஆண்டிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்கும். ஆனால், திட்டமிட்ட தெரிவுகளாலும் கூட்டு மனவுறுதியாலும், மக்கள்தொகை மாற்றங்கள் இருந்தபோதிலும் சமூகங்கள் எவ்வாறு செழிக்கலாம் என்பதற்கான முன்மாதிரியாக அது மாறக்கூடும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ஜப்பானின் மக்கள்தொகை, இன்று சுமார் 123 மில்லியனிலிருந்து 2050ஆம் ஆண்டில் சுமார் 100 மில்லியனாகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; இதனால் 20 மில்லியனுக்கும் அதிகமான குடியிருப்பாளர்கள் குறைவார்கள்.
• 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட குடியிருப்பாளர்களின் விகிதம், இன்று 29.4 சதவீதத்திலிருந்து 2050ஆம் ஆண்டில் 37.1 சதவீதமாக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் நூறு வயதைக் கடந்தோரின் எண்ணிக்கை 200,000ஐத் தாண்டக்கூடும்.
• வேலை செய்யும் வயதிலுள்ள ஒவ்வொரு 100 பேரும் ஆதரிக்கும் குழந்தைகள் மற்றும் முதியோரின் எண்ணிக்கையான சார்பு விகிதம், 2050ஆம் ஆண்டில் 68.0 இலிருந்து 89.0 ஆக உயரும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• கிராமப்புறங்கள் மிக உடனடியான பாதிப்புகளைச் சந்திக்கின்றன. அகிதா மாகாணத்தின் மக்கள்தொகை 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் 40 சதவீதம் குறையக்கூடும்; 2120ஆம் ஆண்டுக்குள் ஜப்பானின் நகரங்களில் பாதி மறைந்துபோகலாம்.
• ஜப்பானின் வேலை செய்யும் வயதினரின் எண்ணிக்கை 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் 67 மில்லியனிலிருந்து 51 மில்லியனாக, அதாவது 25 சதவீதம் குறையக்கூடும். அதேவேளையில், பொதுக் கடன் ஏற்கெனவே GDPயில் 226 சதவீதமாக உள்ளது.
• ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்துதல், பெண்கள் மற்றும் முதியோரின் தொழிலாளர் பங்கேற்பை அதிகரித்தல், குடியேற்றத்தை விரிவுபடுத்துதல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் புத்தாக்கத்தின் மூலம் உற்பத்தித்திறனை உயர்த்துதல் ஆகியவை சாத்தியமான தீர்வுகளாகும்.
• ஜப்பானின் மொத்தக் கருவுறுதல் விகிதம் 2024ஆம் ஆண்டில் 1.15 ஆகக் குறைந்தது; மக்கள்தொகை நிலைத்தன்மையைப் பேண ஒரு பெண்ணுக்கு 2.1 குழந்தைகள் தேவை என்ற மாற்றீட்டு அளவைவிட இது மிகவும் குறைவு.
• தொழிலாளர் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க, குறிப்பாக முதியோர் பராமரிப்பில், ரோபோட்டிக்ஸ் மேம்பாடு மற்றும் பிற தொழில்நுட்பங்களுக்காக அரசு கணிசமான நிதியை ஒதுக்கியுள்ளது.
• மக்கள்தொகை மாற்றத்தை நெருக்கடியாக மட்டும் பார்க்காமல், பொருளுள்ள வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் ஜப்பானிய இளைஞர்களின் பார்வைகள், மீண்டெழும் திறனையும் தகவமைப்பையும் காட்டுகின்றன.
• உலகளாவிய மக்கள்தொகைப் போக்குகளுக்கான முன்னறிவிப்புச் சுட்டியாக ஜப்பானின் அனுபவம் விளங்குகிறது; மனிதகுலத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் ஏற்கெனவே மாற்றீட்டு அளவுக்குக் கீழான கருவுறுதல் விகிதம் கொண்ட நாடுகளில் வாழ்கின்றனர்.