உலகிலேயே நீண்ட பயண நேரம்: தென் கொரியாவில் மனநல நெருக்கடியைத் தீவிரப்படுத்துகிறது

சோர்வைத் தரும் அன்றாடப் பயணம்

34 வயதான லீ ஹான்-சூ, சியோலில் சுரங்கப்பாதை எண் 8-இன் நாம்ஹன்சான்சோங் நிலையம் அருகிலுள்ள தனது வீட்டுக்கும், சுரங்கப்பாதை எண் 2-இன் ஹொங்கிக் பல்கலைக்கழக நிலையம் அருகிலுள்ள தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் உள்ள தனது பணியிடத்துக்கும் இடையே தினமும் கிட்டத்தட்ட இரண்டரை மணி நேரம் பயணம் செய்கிறார். இந்த வழக்கம் இப்போது அவருக்குப் பழகிவிட்டது; ஆனாலும் அது அவரை மிகவும் சோர்வடையச் செய்கிறது. "இப்போது பழகிவிட்டாலும், வீட்டுக்கு வரும்போது முற்றிலும் சோர்ந்து போயிருப்பேன்," என்றார் அவர். "ஏதாவது சாப்பிட்டுவிட்டு நேராகப் படுக்கைக்குச் சென்றுவிடுவேன்."

பல தென் கொரியர்களுக்கு லீயின் அனுபவம் புதிதல்ல. உண்மையில், இது வழக்கமான ஒன்றாக இருக்கலாம். 43 நாடுகளை ஆய்வு செய்த சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று, சராசரி தினசரிப் பயண நேரம் தென் கொரியாவில்தான் மிக அதிகம் எனக் கண்டறிந்தது. அந்த ஆய்வு Environmental Research Letters இதழில் வெளியானது. தென் கொரியாவில் அது 1 மணி நேரம் 48 நிமிடங்கள். உலகளாவிய சராசரி வெறும் 1 மணி நேரம் 8 நிமிடங்கள்தான். அதாவது, உலகின் மற்ற பகுதிகளைவிட தென் கொரியர்கள் சராசரியாகத் தங்களின் அன்றாட வாழ்வில் பயணத்துக்காக 40 நிமிடங்கள் கூடுதலாகச் செலவிடுகிறார்கள்.

பார்சிலோனா தன்னாட்சிப் பல்கலைக்கழகத்தின் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தையும் மெக்கில் பல்கலைக்கழகத்தையும் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் தலைமையில் நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வு, உலக மக்கள்தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோரைக் கொண்ட நாடுகளின் தனிப்பட்ட மற்றும் வேலை தொடர்பான பயண முறைகளை ஆராய்ந்தது. தென் கொரியாவின் பயண நேரம் பிற வளர்ந்த நாடுகளைவிடப் பெருமளவு அதிகமாக இருந்தது: அமெரிக்காவில் சராசரி 81 நிமிடங்கள், ஐக்கிய இராச்சியத்தில் 87 நிமிடங்கள், ஜப்பானில் 77 நிமிடங்கள். மொராக்கோவில் சராசரிப் பயண நேரம் மிகக் குறைவாக, வெறும் 48 நிமிடங்களாக இருந்தது.

இந்த அளவுக்கு அதிகமான நேரச் செலவு வெறும் அசௌகரியம் மட்டுமல்ல. நாட்டின் நீண்ட பயண நேரக் கலாசாரம் பணியாளர்களின் மனநலத்தில் குறிப்பிடத்தக்க பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாக உள்ளூர் மருத்துவ நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். 24,000-க்கும் மேற்பட்ட அலுவலகப் பணியாளர்களிடம் நடத்தப்பட்ட 2023 சியோல் ஆய்வின் அடிப்படையில், காங்புக் சாம்சங் மருத்துவமனை ஆய்வாளர்கள் செப்டம்பரில் வெளியிட்ட விரிவான ஆய்வு, பயண நேரத்துக்கும் மனநலத்துக்கும் இடையிலான கவலைக்குரிய தொடர்புகளைக் கண்டறிந்தது.

தனிமையுடனான தொடர்பு

ஒரு வழிப் பயணம் 60 நிமிடங்களுக்கு மேல் உள்ள பணியாளர்கள், தங்கள் வாழ்வின் எல்லா அம்சங்களிலும் தனிமையை உணர்வதற்கான வாய்ப்பு கணிசமாக அதிகம் என்று காங்புக் சாம்சங் மருத்துவமனை ஆய்வு வெளிப்படுத்தியது. 30 நிமிடங்கள் அல்லது அதற்குக் குறைவாகப் பயணம் செய்பவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், நீண்ட தூரம் பயணம் செய்பவர்களுக்குக் குடும்ப உறவுகளில் தனிமையை உணரும் அபாயம் 49 சதவீதமும், பரந்த சமூக உறவுகளில் தனிமையை உணரும் அபாயம் 36 சதவீதமும் அதிகமாக இருந்தது.

மக்கள் வேலைக்குச் செல்லும் முறையை ஆராயும்போது இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் இன்னும் நுட்பமானவையாகின்றன. தனியார் வாகனங்களை ஓட்டிச் செல்பவர்களிடையே இதன் தாக்கம் மிக வலுவாக இருந்தது. பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்துவோர், நடந்து செல்பவர்கள் அல்லது மிதிவண்டி ஓட்டுபவர்களிடம் தனிமை கணிசமாக அதிகரித்ததற்கான புள்ளிவிவர ரீதியான ஆதாரம் இல்லை. கடும் போக்குவரத்து நெரிசலில் தனியாக வாகனம் ஓட்டுவதால் ஏற்படும் சமூகத் தனிமையும், அந்த நேரத்தைப் பயனுள்ள வகையில் செலவிடவோ பிறருடன் தொடர்புகொள்ளவோ முடியாத நிலையும் மனச்சுமையை அதிகரிக்கின்றன என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

உலகளாவிய பயண ஆய்வின் தொடர்புடைய ஆசிரியரான டாக்டர் எரிக் கல்பிரைத் அதன் பரந்த தாக்கங்களை விளக்கினார்: "பயண நேரம் ஒருவரின் உணவு, உடல் இயக்கம், ஓய்வு ஆகியவற்றுக்கான நேரத்தைப் பாதிக்கிறது; அது உடல்நலத்துடனும் நெருங்கிய தொடர்புடையது." பயணத்தில் மணிநேரங்கள் தொலைந்தால், வேறு ஏதோ ஒன்றை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். பல தென் கொரியர்களைப் பொறுத்தவரை, அது சமூகத் தொடர்பு, குடும்பத்துடன் செலவிடும் நேரம், தனிப்பட்ட நல்வாழ்வு ஆகியவையாக இருக்கின்றன.

கொரியாவின் தற்போதைய சராசரிப் பயண நேரம் "சமூகத் தனிமையைத் தீவிரப்படுத்தக்கூடும்" என்று ஆய்வுக் குழு எச்சரித்ததுடன், மனநலத்தையும் கருத்தில் கொள்ளும் தீர்வுகளை வகுக்குமாறு கொள்கை வகுப்பாளர்களைக் கேட்டுக்கொண்டது. சியோல் மாநகர அரசு நேரடியாக நேர்காணல்கள் நடத்திச் சேகரித்த 2023 சியோல் ஆய்வின் தரவுகளை இந்த ஆய்வு பயன்படுத்தியது. பயண நேரம் மூன்று பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டது: 30 நிமிடங்கள் அல்லது அதற்குக் குறைவு, 31 முதல் 60 நிமிடங்கள், 60 நிமிடங்களுக்கு மேல்.

சமூகப் புள்ளிவிவரக் காரணிகள், தொழில், பயண முறை, வசிப்பிடம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொண்டு லாஜிஸ்டிக் பின்னடைவு பகுப்பாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்த மாறிகளைக் கணக்கில் எடுத்த பின்னரும், நீண்ட பயணத்துக்கும் தனிமைக்கும் இடையிலான தொடர்பு நீடித்தது. ஒருவேளை, தனியாக வசிக்கும் பயணிகள் குறிப்பாகப் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் என்பதுதான் மிகவும் கவலைக்குரியது: அவர்களின் பயண நேரம் 60 நிமிடங்களைத் தாண்டும்போது தனிமை அதிகரிக்கிறது. சியோல் மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் மேற்பட்டோர் இப்போது தனியாக வசிக்கிறார்கள் என்பதால் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு சிறப்பான முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள்: இளம் பணியாளர்களும் தனியாக வசிப்பவர்களும்

நீண்ட பயணமும் வசிப்பிட அமைப்பும் இணையும் போது, தனிமை அதிகரிப்பதற்கான சூழல் உருவாகிறது. சியோலில் உள்ள இளம் பணியாளர்கள் குறிப்பாகச் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். Frontiers in Public Health இதழில் வெளியான ஓர் ஆய்வு, சியோலில் 18 முதல் 35 வயதுக்குட்பட்ட இளம் பணியாளர்களிடையே தனிமை, பணிச்சூழல், மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்தது. மனச்சோர்வு அறிகுறிகளைக் கணிப்பதில் தனிமை முக்கியக் காரணியாக இருப்பதையும், அதன் அளவு அதிகரிக்க அதிகரிக்க பாதிப்பும் அதிகரிக்கும் தெளிவான தொடர்பு இருப்பதையும் ஆய்வு கண்டறிந்தது.

"மிகவும் தனிமையாக" இருப்பதாக வகைப்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு, சாதாரண அளவிலான தனிமையை உணர்ந்தவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் ஏற்படுவதற்கான சாத்தியம் 94 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது. வேலை திருப்தி வலுவான பாதுகாப்புத் தாக்கத்தைக் காட்டியது; ஆனால் பணியிடக் கொடுமைப்படுத்தல் மனச்சோர்வு அறிகுறிகளை அதிகரித்தது. 3,219 பணிபுரியும் பதிலளிப்பாளர்களை உள்ளடக்கிய சியோல் இளம் வயது வந்தோர் குழு ஆய்வின் தரவுகளை இந்த ஆய்வு பயன்படுத்தியது.

பயண நேரத்தைத் தனியாக ஆய்வு செய்தபோது, அது மனச்சோர்வு அறிகுறிகளைக் கணிக்கும் குறிப்பிடத்தக்க காரணியாக இல்லை என இந்த ஆய்வு கண்டறிந்தது. எனினும், பிற காரணிகளுடன் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது அதற்கு மாறான முடிவுகளையே பரந்த ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஒரு மணி நேரப் பயணம் தனிமைக்கான முக்கிய வரம்பு எனக் காங்புக் சாம்சங் மருத்துவமனை ஆய்வு குறிப்பாக அடையாளம் கண்டது; தனிமை பின்னர் மனச்சோர்வு மற்றும் பிற மனநலப் பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுக்கலாம்.

மக்கள்தொகை நிலவரம் இதை மேலும் கவலைக்குரியதாக்குகிறது. சியோல் மாநகர அரசின் கூற்றுப்படி, நகரில் தனிநபர் குடும்பங்களில் இளைஞர்கள் 64 சதவீதமாக உள்ளனர்; இது பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு 51.3 சதவீதமாக இருந்தது. சியோல் நிறுவனத்தின் 3,000 தனிநபர் குடும்பங்கள் மீதான ஆய்வில், பதிலளித்தவர்களில் 62.1 சதவீதத்தினர் தொடர்ந்து தனிமையை அனுபவிப்பதாகவும், மேலும் 13.6 சதவீதத்தினர் சமூக ரீதியாகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாகவும் கண்டறியப்பட்டது.

மனநலத்தைத் தாண்டி: உடல்நலப் பாதிப்புகள்

மிக நீண்ட பயணங்களின் விளைவுகள் மனநலத்துடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. ரயில்களிலோ பேருந்துகளிலோ நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருப்பது உடல் செயல்பாட்டைக் குறைக்கிறது, தாமதமாக இரவு உணவு உண்ணும் பழக்கத்தை ஊக்குவிக்கிறது, தூக்கத்தையும் சீர்குலைக்கிறது என்று சுங்-ஆங் பல்கலைக்கழக மருத்துவமனையின் குடும்ப மருத்துவப் பேராசிரியர் சோ சூ-ஹ்யுன் விளக்கினார். இக்காரணிகள் உடல் எடை அதிகரிப்பு, உடற்பயிற்சி செய்யும் திறன் குறைதல், உயர் ரத்த அழுத்தம் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தலாம்.

உலகெங்கும் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் இந்தக் கவலைகளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. சீனாவின் ஹார்பினில் உள்ள நார்த்ஈஸ்ட் வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம், 30,000-க்கும் மேற்பட்டோரின் நீண்ட பயணத்தால் ஏற்படும் உடல்நலப் பாதிப்புகளை ஆராய்ந்தது. குறிப்பாக, வாரத்துக்கு ஆறு மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாகப் பயணம் செய்தவர்களிடம், பயண நேரம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க உடல் மற்றும் மனநலம் மோசமடைந்தது எனக் கண்டறிந்தது.

இன்னும் கவலைக்குரிய வகையில், ஸ்வீடனின் உமேயா பல்கலைக்கழகம் 14 ஆண்டுகள் நடத்திய ஆய்வில், நீண்ட தூரம் பயணம் செய்த பெண்களுக்கு, குறுகிய தூரம் பயணம் செய்தவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் இறப்பு அபாயம் 54 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது. இந்த ஆய்வு ஸ்வீடன் பெண்களை மையப்படுத்தியிருந்தாலும், அதிகரித்த மனஅழுத்தம், உடல்நலத்தை மேம்படுத்தும் செயல்களுக்கு நேரமின்மை, உடலின் உயிரியல் கடிகாரத் தாளம் சீர்குலைதல் போன்ற உயிரியல் வழிமுறைகள் எங்கும் பொருந்தக்கூடும்.

தினமும் இந்த நீண்ட தூரங்களைக் கடக்க வேண்டிய பயணிகளுக்கு, உடல்நலத்தைப் பேணும் வழியாகச் சரியான உடல்நிலையைப் பராமரிக்க நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். பொதுப் போக்குவரத்திலோ காரிலோ பயணிக்கும்போது இருக்கையை அளவுக்கு அதிகமாகப் பின்னால் சாய்ப்பது அல்லது திறன்பேசியைப் பயன்படுத்துவதற்காகக் கழுத்தையும் முதுகையும் வளைப்பது முதுகுத்தண்டு மூட்டுகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். ஏறுவதற்கு முன் இடுப்பு மற்றும் கழுத்தைச் சுழற்றுவது உள்ளிட்ட எளிய நீட்டிப்பு பயிற்சிகள் உடல் அழுத்தத்தைக் குறைக்க உதவும்.

இயற்கை அம்சங்கள் நிறைந்த வழிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் உதவலாம். மரங்கள், புல்வெளி மற்றும் பிற இயற்கை அம்சங்கள் உள்ள சூழல்கள் வழியாகப் பயணம் செய்பவர்களுக்கு மனஅழுத்தம் குறைவாகவும் உணர்ச்சி நிலைத்தன்மை அதிகமாகவும் இருப்பதாக, உலகளாவிய சுகாதாரத்துக்கான பார்சிலோனா நிறுவனம் கூறுகிறது. எனினும், சியோல் போன்ற அடர்த்தியான நகர்ப்புறங்களில் இத்தகைய வழிகள் எப்போதும் கிடைக்காமல் போகலாம்.

கலாசாரப் பின்னணி: உறவுகளின் வறுமை

தென் கொரியாவின் பயண நெருக்கடி, நிபுணர்கள் "உறவுகளின் வறுமை" என்று அழைக்கும் பரந்த நிகழ்வின் ஓர் அங்கமாகும். பொருளாதார ரீதியாக நிலையான வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலும், மக்கள் பெருகிய அளவில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, தொடர்புகளிலிருந்து விலகிச் செல்வதையே இது குறிக்கிறது. தென் கொரியாவில் பொருளாதார நெருக்கடி தணிந்து, ஒப்பீட்டு வறுமை விகிதம் 2011-இல் 18.5 சதவீதத்திலிருந்து கடந்த ஆண்டு 15.3 சதவீதமாகக் குறைந்தபோதும், உறவுகளின் வறுமை அதிகரித்து வருகிறது.

தரவு மற்றும் புள்ளிவிவர அமைச்சகம் நடத்திய 2025 சமூக ஆய்வில், மனச்சோர்வாகவோ சோர்வாகவோ உணரும்போது பேசுவதற்கு யாரும் இல்லை என்று கொரியாவில் பதிலளித்தவர்களில் 21.2 சதவீதத்தினர் தெரிவித்தனர். 2015-இல் இந்த விகிதம் 17.6 சதவீதமாக இருந்தது; தற்போது 3.6 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரித்துள்ளது. தனியாக வசிப்பவர்களிடையே இந்த விகிதம் மிக அதிகமாக 26.5 சதவீதமாக இருந்தது. மூன்று பேர் கொண்ட குடும்பங்களில் இது அதைவிட அதிகம் குறையாமல் 19.2 சதவீதமாக இருந்தது.

கலாசாரக் காரணிகள் இந்தத் தனிமையை மேலும் தீவிரப்படுத்துகின்றன. பல கலாசாரங்களில், உறவுகள் திருப்திகரமாக இல்லாதபோது ஏற்படும் உணர்வாகத் தனிமை பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் கொரியாவில், தாங்கள் போதிய மதிப்புடையவர்கள் அல்ல என்றோ, தங்கள் வாழ்வுக்கு நோக்கம் இல்லை என்றோ உணரும்போது மிகவும் தனிமையாக இருப்பதாக மக்கள் கூறுகின்றனர். மியோங்ஜி பல்கலைக்கழக உளவியல் பேராசிரியர் அன் சூ-ஜுங் இந்த வேறுபாட்டை விளக்கினார்: "கொரியாவில், தாங்கள் போதிய மதிப்புடையவர்கள் அல்ல என்றோ, தங்கள் வாழ்வுக்கு நோக்கம் இல்லை என்றோ உணரும்போது மிகவும் தனிமையாக இருப்பதாக மக்கள் கூறுகின்றனர்."

கொரியர்கள் செழுமையான சமூக வாழ்க்கையையும் பிறருடனான நெருங்கிய உறவுகளையும் கொண்டிருக்கலாம்; ஆனாலும், "தங்களைப் பிறருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, தாங்கள் பயனுள்ளவர்களா, சமூகத்துக்குப் போதுமான பங்களிப்பைச் செய்கிறார்களா, அல்லது பின்தங்கிவிட்டார்களா என்று கேள்வி எழுப்பும்போது" தனிமையை உணரலாம். இது உறவுகளை மையமாகக் கொண்ட கலாசாரப் போக்கைப் பிரதிபலிக்கிறது: மக்கள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள மற்றவர்களுடனான உறவின் அடிப்படையில் தங்களை வரையறுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

போட்டி நிறைந்த "சாதனை மையக்" கலாசாரம், தங்களின் இலக்குகளை எட்டாதவர்களிடையே தனிமை உணர்வைத் தூண்டுகிறது. "நாம் அனைவரும் ஒரே மதிப்புகளை அளவுக்கு அதிகமாகப் பின்பற்றும்போது, இறுதியில் நம்மையே இழக்கிறோம்," என்றார் அன். "நமது சமூகம் மிகவும் கூட்டாக வாழ வேண்டும் என்று கோருகிறது; ஆனால் தனிநபருக்கு மதிப்பளிப்பதில் பல நேரங்களில் தவறிவிடுகிறது. அதனால் தனிமையையோ தோல்வி உணர்வையோ சமாளிப்பதில் மக்கள் சிரமப்படுகிறார்கள்."

மிகக் கொடிய விலை: தனிமையில் நிகழும் மரணங்கள்

இந்த நெருக்கடியின் மிகத் துயரமான வெளிப்பாடுதான் கொரிய மொழியில் கோடோக்சா எனப்படும் "தனிமை மரணங்கள்". ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான தென் கொரியர்கள், பெரும்பாலும் நடுத்தர வயது ஆண்கள், குடும்பத்தினரிடமிருந்தும் நண்பர்களிடமிருந்தும் துண்டிக்கப்பட்டு, அமைதியாகத் தனிமையில் இறக்கின்றனர். அவர்களின் உடல்கள் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்குச் சில நாள்களோ, சில வாரங்களோ கூட ஆகலாம்.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் தனிமை மரணங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததால் இந்தப் பிரச்சினை தேசிய அளவில் கவனம் பெற்றுள்ளது. சுகாதாரம் மற்றும் நலத்துறை அமைச்சகத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, கடந்த ஆண்டு 3,661 தனிமை மரணங்கள் பதிவாகின. 2022-இல் இது 3,559 ஆகவும், 2021-இல் 3,378 ஆகவும் இருந்தது. கடந்த ஆண்டு பதிவான தனிமை மரணங்களில் 84 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்டோர் ஆண்கள்; இது பெண்களின் எண்ணிக்கையைவிட ஐந்து மடங்குக்கும் அதிகம். மொத்தத்தில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் 50 மற்றும் 60 வயதுகளில் உள்ள ஆண்கள்.

மக்கள்தொகை நெருக்கடியும் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீவிரப்படுத்துகிறது. முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதும் பிறப்பு விகிதம் குறைவதும் காரணமாக, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் பிறப்புகளைவிட இறப்புகள் தொடர்ந்து அதிகமாக உள்ளன. தென் கொரியாவின் ஒட்டுமொத்த இறப்பு விகிதம் அதிகரித்து வருகிறது; அதில் தனிமை மரணங்களும் அடங்கும். அளவுக்கு அதிகமான வேலை, நீண்ட பயணங்கள், தனிமை ஆகியவற்றின் பரந்த கலாசாரம் இந்தத் துயரத்துக்கு நேரடியாக ஊட்டமளிக்கிறது.

இந்தப் பிரச்சினை மிகத் தீவிரமான சம்பவங்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. தனிமை குறித்து தரவு அமைச்சகம் முதன்முறையாக நடத்திய ஆய்வில், 13 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவர்களில் 38.2 சதவீதத்தினர் அன்றாட வாழ்வில் தனிமையாக உணர்வதாகக் கண்டறியப்பட்டது. தனியாக வசிப்பவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர், அதாவது 48.9 சதவீதத்தினர், தனிமையாக உணர்வதாகக் கூறினர். நான்கு பேர் அல்லது அதற்கு மேற்பட்டோர் வசிக்கும் குடும்பங்களில் 34.9 சதவீதத்தினரும் இதேபோல் தெரிவித்தனர். வருமானத்தால் பெரிய வேறுபாடு ஏற்படவில்லை. மாதம் 6 மில்லியன் வோனுக்கும் மேல் வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்களில் 33 சதவீதத்தினர் தனிமையாக உணர்வதாகக் கூறினர்; மாதம் 1 மில்லியன் வோனுக்கும் குறைவாக ஈட்டுவோரில் இந்த விகிதம் 57.6 சதவீதமாக இருந்தது.

நகரைவிட்டு வெளியேறுதல்: கவலை வேண்டாம் கிராமம்

இந்த நெருக்கடிகள் தாங்கமுடியாத அளவுக்கு அதிகரித்துள்ள நிலையில், சில இளம் கொரியர்கள் முற்றிலும் வேறுபட்ட பாதைகளைத் தேர்வு செய்கின்றனர். கிம் ஜி-உங் சியோலில் வசித்தபோது 32 வயதான, திருமணமாகாத விற்பனையாளராக இருந்தார். "காலையில் வேலைக்குச் செல்லும் வழியில் இறப்பைப் பற்றி யோசித்திருக்கிறேன்," என்று அவர் அல் ஜசீராவிடம் தெரிவித்தார். "என்னிடம் பேசுவதற்கு யாருமே இல்லாததுதான் மிகவும் கடினமாக இருந்தது. வேலை முடிந்து வீட்டுக்குச் சென்றதும் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகளை மாற்றிக்கொண்டோ காணொளி விளையாட்டுகளை விளையாடிக்கொண்டோ இருப்பேன்."

அவருடன் நெருக்கமாக இருந்த நண்பர் ஒருவர் பணியிடத்தில் மயங்கி விழுந்து உயிரிழந்தபோது, கிம் தாங்கமுடியாத நிலையை அடைந்தார். "அப்போதுதான், 'அடுத்தது நானாக இருக்குமோ?' என்று உண்மையிலேயே என்னையே கேட்டுக்கொள்ளத் தொடங்கினேன்." தொழில் வாய்ப்புகளை அளித்தாலும், வேறு எதையும் பெரிதாகத் தராத 9.6 மில்லியன் மக்கள் வாழும் சியோலைவிட்டு வெளியேற அவர் முடிவெடுத்தார்.

நாட்டின் தென்மேற்குக் கோடியில் 210,000 மக்கள் வசிக்கும் மோக்போ நகரில் உள்ள "கவலை வேண்டாம் கிராமத்தை" கிம் சென்றடைந்தார். நிறுவனத் துறையில் வெற்றி பெறுவதற்கான வாய்ப்பிருந்தும் வேறு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்த சியோலைவிட்டு வெளியேறிய மற்றொருவரான ஹொங் டோங்-உ இந்தக் கிராமத்தைத் தொடங்கினார். "எங்கள் கிராமத்துக்கான திட்டம், சமூகமாகச் செயல்படும் ஒரு சொந்த ஊரை உருவாக்குவதாக இருந்தது. நம் நாட்டில் பலருடைய வாழ்வில் இல்லாத ஒன்றுதான் அது," என்று ஹொங் விளக்கினார்.

சியோலுடனான வேறுபாடு உடனடியாகத் தெரிந்தது. "நகரம் மிகவும் சிறியதாக இருப்பதால், ஏதோ ஒரு வழியில் மற்ற இளைஞர்களைச் சந்திக்க வாய்ப்பிருக்கிறது," என்றார் கிம். "மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி கேட்கிறார்கள்; ஒருவரிடம் 'வணக்கம்' சொல்வதன் மூலமே இங்கே நண்பர்களாகிவிடுகிறீர்கள்." சியோலில், "ஒருவரை ஒருவர் வாழ்த்திக்கொள்ள மக்களுக்கு நேரமில்லை; பிறருடைய விஷயங்களில் தலையிடவும் அவர்கள் விரும்புவதில்லை."

மோக்போவில் உள்ளக வடிவமைப்பு நிறுவனத்தைத் தொடங்கிய கிம், சியோலில் அனுபவித்திராத ஒன்றைக் கண்டடைந்தார்: ஓய்வு நேரம். "சில நேரங்களில் திடீரென்று இரவில், படகுத் துறைக்குச் சென்று நள்ளிரவு படகில் ஜேஜு தீவுக்குப் போய்விடுவேன்," என்றார் அவர். "காலையில் அங்கேயே தங்குவேன். இவை போன்ற சிறிய விஷயங்கள்தான் இங்கே நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன் என்பதை உணர்த்துகின்றன."

மற்றவர்களும் இதேபோன்ற தேர்வுகளைச் செய்தனர். 38 வயதான பார்க் மியுங்-ஹோ, தென் கொரியாவின் மிகப்பெரிய ஆயுத உற்பத்தியாளர்களில் ஒன்றில் பணியாற்றினார்; அவரது மனைவி கிம் மின்-ஜீ, 35, நாட்டின் மிகப்பெரிய விளம்பர நிறுவனத்தில் பணியாளராக இருந்தார். கவலை வேண்டாம் கிராமத்தில் சந்தித்த பிறகு இருவரும் திருமணம் செய்துகொண்டனர். "சியோலில் போட்டி மிக அதிகம்," என்றார் பார்க். "நிறைய முதலீட்டுத் தொகை வைத்திருப்பவர்கள்தான் தொழில் தொடங்குவதில் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்று தோன்றியது."

கிம் ஒரு ஆண்டுக்கும் முன்பு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார். "ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை செய்தபோது வீட்டில் செலவிடுவதற்கு நேரமே இருக்காது; வார இறுதிகளையும் அலுவலகத்திலேயே கழிக்க வேண்டியிருக்கும்," என்று அவர் விளக்கினார். "பெற்றோரின் உதவியோ குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகளோ இல்லாமல் சியோலில் குழந்தைகளை வளர்ப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது; மலிவான வீட்டு வசதியைக் கண்டுபிடிப்பது அதைவிடக் கடினம்."

அரசின் நடவடிக்கைகளும் கொள்கைத் தீர்வுகளும்

இந்த நெருக்கடியின் தீவிரத்தை உணர்ந்துள்ள தென் கொரிய அரசு பல்வேறு திட்டங்களைச் செயல்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளது. "யாரும் தனிமையாக உணராத நகரத்தை உருவாக்க" அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் 451.3 பில்லியன் வோன் (கிட்டத்தட்ட 327 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) செலவிடப்போவதாக சியோல் நகர நிர்வாகம் அறிவித்தது. அதன் புதிய திட்டங்களில், 24 மணி நேரமும் கிடைக்கும் தனிமை ஆலோசனைத் தொலைபேசி சேவையும் இணையவழி ஆலோசனைத் தளமும் அடங்கும்.

"தனிமையும் சமூகத் தனிமைப்படுத்தலும் தனிநபர் பிரச்சினைகள் மட்டுமல்ல; சமூகம் ஒன்றிணைந்து தீர்க்க வேண்டிய சவால்கள்," என்றார் சியோல் மேயர் ஓ சே-ஹுன். தனிமையில் இருப்பவர்கள் குணமடைந்து "மீண்டும் சமூகத்துடன் இணைய" உதவ, நகராட்சி தனது அனைத்து வளங்களையும் பயன்படுத்தும். உளவியல் சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல், பசுமை வெளிகளை உருவாக்குதல், நடுத்தர வயதினர் மற்றும் முதியோருக்கு ஊட்டச்சத்தான உணவுத் திட்டங்கள், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட குடியிருப்பாளர்களைக் கண்டறியும் பிரத்யேக "தேடல் அமைப்பு", தோட்டப்பணி, விளையாட்டு, வாசிப்பு மன்றங்கள் போன்ற தொடர்பை ஊக்குவிக்கும் செயல்பாடுகள் ஆகியவை திட்டங்களில் அடங்கும்.

தேசிய அதிகாரிகளும் இதேபோன்ற முயற்சிகளைத் தொடங்கியுள்ளனர். தனிமை மரணங்களைத் தடுப்பது மற்றும் நிர்வகிப்பது தொடர்பான சட்டம், விரிவான தடுப்புத் திட்டத்தை உருவாக்குமாறு அரசுக்கு உத்தரவிட்டது. 2023-இல், சமூகத்திலிருந்து விலகி வாழும் சில இளைஞர்கள் நிதியுதவி பெறத் தகுதி பெறும் வகையில் அரசு சட்டத் திருத்தம் கொண்டுவந்தது. அவர்கள் "மீண்டும் சமூகத்தில் இணைய" உதவும் வகையில், வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்காக மாதம் 650,000 வோன் (475 அமெரிக்க டாலர்) வரை உதவி இதில் அடங்கும்.

இந்தப் போராட்டத்தை எதிர்கொள்வது தென் கொரியா மட்டுமல்ல. மிகத் தீவிரமான சமூக விலகல் போக்கான ஹிக்கிகொமோரியை முதன்முதலில் அடையாளம் கண்ட ஜப்பான், 2021-இல் தனிமை மற்றும் சமூகத் தனிமைப்படுத்தலுக்கான அமைச்சரை நியமித்தது. அடுத்த ஆண்டு, 24 மணி நேர ஆலோசனைச் சேவை உள்ளிட்ட தீவிர எதிர்நடவடிக்கைத் திட்டத்தை அரசு வெளியிட்டது. ஐக்கிய இராச்சியமும் இதேபோல் தனிமைக்கான அமைச்சர்களை நியமித்துள்ளது. 2023-இல் வெளியிட்ட எச்சரிக்கையில், அமெரிக்க தலைமை அறுவைசிகிச்சை அதிகாரி "தனிமை மற்றும் சமூகத் தனிமைப்படுத்தல் பெருந்தொற்று" குறித்து எச்சரித்தார்.

எனினும், கொள்கைத் தீர்வுகளால் மட்டுமே இந்தப் பிரச்சினையை முழுமையாகத் தீர்க்க முடியாது என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். "உடல்ரீதியான தொடர்புகளை மட்டும் விரிவுபடுத்துவது தனிமைப் பிரச்சினையை அடிப்படையாகத் தீர்க்குமா என்பதில் எனக்குச் சந்தேகம் உள்ளது. ஒரே ஒரு கொள்கையால் இதை எளிதில் மாற்றிவிட முடியாது," என்று அன் சூ-ஜுங் கூறினார். சிக்கலான, கலாசாரத்துக்கே உரிய காரணிகள் செயல்படுவதால், தனிநபர்கள் "தனியாக இருப்பதற்கும் தங்களைத் தாங்களே எதிர்கொள்வதற்கும் தேவையான வலிமையை வளர்த்துக்கொள்ளும்" வகையில் பெரிய மாற்றம் தேவைப்படலாம்.

"நம்மையும் பிறரையும் கவனித்துக்கொள்ளும் திறனை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்," என்றார் அன். "ஆனால் சமூகத்தில் நமது வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருப்பதால், நம்மையே கவனித்துக்கொள்ளக்கூட நேரமில்லாததுபோல் தோன்றுகிறது."

பயணிகளைப் பொறுத்தவரை, பயண நேரத்தைக் குறைக்கவும் சமூகப் பங்கேற்பை ஊக்குவிக்கவும் நகர்ப்புறத் திட்டமிடலும் கொள்கைகளும் இலக்கு வைக்க வேண்டும் என நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். நீண்ட பயண நேரத்தைக் குறைக்கத் தொலைதூரப் பணியும் நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகளும் போன்ற கொள்கைகளைச் செயல்படுத்தலாம். சில நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே இத்தகைய அணுகுமுறைகளைச் சோதித்துவருகின்றன; ஆனால், கொரியாவின் போட்டி நிறைந்த நிறுவனக் கலாசாரத்தில் இவை பரவலாக நடைமுறைக்கு வருவது இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது.

மாற்றத்தின் சவால்

அரசு சமீபத்திய ஆண்டுகளில் நாடு முழுவதும் உருவாக்கியுள்ள, இளைஞர்களை மையமாகக் கொண்ட 50-க்கும் மேற்பட்ட சமூகங்களுக்குக் கவலை வேண்டாம் கிராமம் முன்மாதிரியாகியுள்ளது. ஆனாலும், சியோலைவிட்டு வெளியேறும் இளம் வயதினருக்கான நிலைமை இன்னும் கடினமாகவே உள்ளது. பணியிடங்கள், வேலைகள், முக்கிய உள்கட்டமைப்பு ஆகியவை இன்னும் தலைநகர் பகுதியில் குவிந்துள்ளன.

கவலை வேண்டாம் கிராமத்துக்குச் செல்லலாமா என யோசிப்பவர்களுக்காக 21-க்கும் மேற்பட்ட பயிலரங்குகளை நடத்தியதுடன், 2,000-க்கும் மேற்பட்ட பார்வையாளர்களை ஈர்த்திருந்தாலும், அங்கு 20 பேர் மட்டுமே நிரந்தரமாகத் தங்கியுள்ளனர். நாடு முழுவதும் உள்ள இளைஞர் சமூகங்களில் சுமார் 10,000 பேர் பயிலரங்குகளில் பங்கேற்றுள்ளதாக உள்துறை மற்றும் பாதுகாப்பு அமைச்சகம் தெரிவித்தது. ஆனால், அவர்களில் சுமார் 900 பேர் மட்டுமே அங்கு குடிபெயர்ந்தனர்.

பல தென் கொரிய இளைஞர்களுக்கு மாற்று என்பது கிராமப்புறச் சமூகங்கள் அல்ல; நாட்டைவிட்டே வெளியேறுவதுதான். ஒவ்வோர் ஆண்டும் வெளிநாட்டில் வசித்து வேலை செய்வதற்கான வேலைவிடுமுறை விசாக்களுக்கு விண்ணப்பிக்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான இளம் வயதினரில் பிரியானா லீயும் ஒருவர். "தென் கொரிய வாழ்க்கை மிகவும் அழுத்தமானது," என்றார் 30 வயதான செவிலியரான அவர். "ஒரு குறிப்பிட்ட வயதுக்குள் வேலை பெற வேண்டும், திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும், வீடு வாங்க வேண்டும், குறிப்பிட்ட அளவு பணம் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. எல்லாவற்றுக்காகவும் உங்களை மதிப்பிடுகிறார்கள்."

11 மணி நேர வேலை நேரங்களாலும் கொரிய மருத்துவமனைகளில் எதிர்கொண்ட பாகுபாட்டாலும் பணிச் சோர்வைச் சந்தித்த லீ, கனடாவில் பணியாற்றினார்; இப்போது அமெரிக்கா செல்லத் தயாராகி வருகிறார். "மிக முக்கியமாக, மக்கள் பிறர் விஷயங்களில் தலையிடுவதில்லை," என்றார் அவர். "அங்கு நீங்கள் என்ன வேலை செய்கிறீர்கள், எப்படி வாழத் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள் என்பதில் மக்களுக்கு அக்கறை குறைவாக இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்."

முன்னோக்கிய பாதை

நீண்ட பயண நேரங்களும் அதிகரிக்கும் தனிமையும் தொடர்புடையவை; பரந்த சமூக அமைப்புகளின் அறிகுறிகளாக அவை தென் கொரியாவுக்குச் சவாலாக உள்ளன. சியோலில் பொருளாதார வாய்ப்புகள் குவிந்திருப்பது, போட்டி நிறைந்த பணிக் கலாசாரம், வீட்டு வசதியின் எட்டாக்கனித் தன்மை, பாரம்பரியச் சமூகங்களின் சிதைவு ஆகியவை ஒன்றிணைந்து தனிமையைத் தீவிரப்படுத்தும் சூழலை உருவாக்குகின்றன.

தொழில்மயமான நாடுகளில் உறவுகளின் வறுமை அடிக்கடி ஏற்படுவதைச் சியோல் தேசியப் பல்கலைக்கழக உளவியல் பேராசிரியர் சே ஜீன்-யுங் போன்ற நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்; ஆனால் கொரியாவின் வளர்ச்சி வழக்கத்துக்கு மாறாக மிக வேகமாக நிகழ்ந்தது. "அந்தச் செயல்பாட்டில் உள்ளூர் சமூகங்கள் சிதைந்தன; சமூக உள்ளடக்கமும் குறைந்தது. இதனால் உறவுகளின் வறுமை மேலும் ஆழமடைந்தது," என்றார் அவர்.

மக்களை வீடுகளிலிருந்து வெளியே வர ஊக்குவிக்க மேலும் பொதுப் பூங்காக்களை உருவாக்குதல், உள்ளூர் நூலகங்களில் மண்பாண்டம் மற்றும் கைவினைப் பயிலரங்குகள் போன்ற கலாசார நிகழ்ச்சிகளை விரிவுபடுத்துதல், வீடு தேடிச் சென்று வழங்கப்படும் சமூகச் சேவைகளை அதிகரித்தல் ஆகியவை நிபுணர்கள் முன்வைக்கும் தீர்வுகளில் அடங்கும். "தனிமை மரணங்கள் நிகழ்வதற்கு முன்பே, தொடக்ககட்ட அறிகுறிகளான தனிமை மற்றும் சமூகத் தனிமைப்படுத்தலை நாம் மையப்படுத்த வேண்டும்," என்றார் ஈவா மகளிர் பல்கலைக்கழக சமூக நலப் பேராசிரியர் ஜங் சூன்-டூல்.

தனிப்பட்ட பயணிகளைப் பொறுத்தவரை, நீண்ட பயணங்களால் ஏற்படும் உடல் மற்றும் மனநலப் பாதிப்புகளைச் சமாளிப்பது அவசியமாகிறது. சரியான உடல்நிலையைப் பராமரித்தல், இயன்றபோது இயற்கை அம்சங்கள் கொண்ட வழிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தல், தாமதமான நேரத்தில் அதிக உணவைத் தவிர்க்க உணவுப் பழக்கங்களைக் கட்டுப்படுத்துதல், பயண நேரத்தை வேலைக்காகப் பயன்படுத்தாமல் ஓய்வெடுத்தல் ஆகியவை சில எதிர்மறை விளைவுகளைக் குறைக்க உதவும்.

பயண நேரம் அன்றாட அசௌகரியம் மட்டுமல்ல; அது சமூகத் தனிமையைத் தீவிரப்படுத்தக்கூடும் என்று காங்புக் சாம்சங் மருத்துவமனை ஆய்வுக் குழு வலியுறுத்தியது. இந்தச் சவாலைத் தென் கொரியா எதிர்கொள்ளும் நிலையில், பயண நேரத்தைக் குறைக்கும் கட்டமைப்பு மாற்றங்களும், பல தசாப்தங்களாக அமைதியாக வளர்ந்துவரும் தனிமைப் பெருந்தொற்றைச் சமாளிக்கும் கலாசார மாற்றங்களும் இரண்டுமே தேவைப்படும்.

உலகிலேயே மிக நீண்ட பயண நேரம் என்ற புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனித விலையை லீ ஹான்-சூ, கிம் ஜி-உங் போன்றவர்களின் கதைகளும் எண்ணற்ற பிறரின் அனுபவங்களும் வெளிப்படுத்துகின்றன. நவீன தென் கொரியாவின் குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதாரச் சாதனைகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வல்லமைக்குப் பின்னால், அன்றாட வாழ்வில் தொடர்பு, நோக்கம், சமநிலை ஆகியவற்றுக்கான போராட்டம் இருப்பதை அவர்களின் அனுபவங்கள் காட்டுகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தென் கொரியாவில் உலகிலேயே மிக நீண்ட சராசரி தினசரிப் பயண நேரம் உள்ளது: 1 மணி நேரம் 48 நிமிடங்கள். இது உலகளாவிய சராசரியான 1 மணி நேரம் 8 நிமிடங்களைவிட 40 நிமிடங்கள் அதிகம்
• ஒரு வழிப் பயணம் 60 நிமிடங்களுக்கு மேல் உள்ள பணியாளர்களுக்குக் குடும்ப உறவுகளில் தனிமையை உணரும் அபாயம் 49 சதவீதமும், பரந்த சமூக உறவுகளில் 36 சதவீதமும் அதிகம்
• நீண்ட பயணத்தின் எதிர்மறை விளைவுகள் வாகனம் ஓட்டுபவர்களிடையே மிக வலுவாக உள்ளன; பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்துவோர், நடந்து செல்பவர்கள், மிதிவண்டி ஓட்டுபவர்களிடம் தனிமை கணிசமாக அதிகரித்ததற்கான புள்ளிவிவர ஆதாரம் இல்லை
• தனியாக வசிப்பவர்கள், பயண நேரம் 60 நிமிடங்களைத் தாண்டும்போது குறிப்பாகத் தனிமைக்கு ஆளாகக்கூடும்
• உடல் செயல்பாடு குறைதல், உடல் எடை அதிகரிப்பு, உயர் ரத்த அழுத்தம், தூக்கச் சீர்குலைவு, உடற்பயிற்சி செய்யும் திறன் குறைதல் ஆகியவை உடல்நலப் பாதிப்புகளில் அடங்கும்
• ஸ்வீடனில் 14 ஆண்டுகள் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், நீண்ட தூரம் பயணம் செய்த பெண்களுக்கு குறுகிய தூரம் பயணம் செய்தவர்களைவிட இறப்பு அபாயம் 54 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது
• சியோல் மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் மேற்பட்டோர் தனியாக வசிக்கின்றனர்; தனிநபர் குடும்பங்களில் இளைஞர்கள் 64 சதவீதமாக உள்ளனர்
• சியோலில் உள்ள தனிநபர் குடும்பங்களில் 62.1 சதவீதத்தினர் தொடர்ந்து தனிமையை அனுபவிக்கின்றனர்
• 2023-இல் "தனிமை மரணங்கள்" 3,661 ஆகப் பதிவாகின; அவற்றில் 84 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்டோர் ஆண்கள்
• தனிமையை எதிர்கொள்ளும் திட்டங்களுக்காக சியோல் ஐந்து ஆண்டுகளில் 451.3 பில்லியன் வோன் செலவிடுகிறது
• அழுத்தம் மற்றும் தனிமையிலிருந்து விடுபட, சில இளம் கொரியர்கள் சியோலைவிட்டு கிராமப்புறச் சமூகங்களுக்குச் செல்கின்றனர் அல்லது வெளிநாடுகளுக்குக் குடிபெயர்கின்றனர்