சிகிச்சை விகிதம் பெருமளவு உயர்வு: இளையோரின் மனநலப் பாதிப்புகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு அதிகரிப்பதை எதிர்கொள்ளும் தென் கொரியா

மனநல நெருக்கடிக்கு மத்தியில் சிகிச்சை பெறுவோர் எண்ணிக்கையில் பெரும் உயர்வு

மனநல சிகிச்சை பெறும் குழந்தைகள் மற்றும் இளம்பருவத்தினரின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்துள்ள நிலையில், இளையோரின் மனநலத்தை அணுகும் முறையில் தென் கொரியா வியத்தகு மாற்றத்தைக் கண்டு வருகிறது. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் 18 வயதுக்குட்பட்டோருக்கான மனநல சிகிச்சை 76.6 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாக சுகாதாரக் காப்பீட்டு மதிப்பாய்வு மற்றும் மதிப்பீட்டு சேவையின் அண்மைய தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டும் மனநல மருத்துவமனைகளுக்குச் சென்ற இளம் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை 3,50,000ஐத் தாண்டியது. இது 2020ஆம் ஆண்டில் பதிவான 198,384 பேருடன் ஒப்பிடுகையில் பெரும் உயர்வாகும். இந்த எண்ணிக்கை தொடர்ந்து உயர்ந்து, 2023ஆம் ஆண்டில் முதன்முறையாக 3,00,000ஐக் கடந்தது. இது நாட்டின் பொது சுகாதாரச் சூழலில் ஏற்பட்டுள்ள ஆழமான மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சிகிச்சை பெறுவோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருப்பதற்குப் பல்வேறு காரணிகள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டுள்ளன. இளையோரிடையே மனநலப் பாதிப்புகள் உண்மையிலேயே அதிகரித்திருப்பதை இது காட்டினாலும், சமூக அணுகுமுறையில் ஏற்பட்டுள்ள நேர்மறையான மாற்றத்தையும் இது பிரதிபலிப்பதாக நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். பல தசாப்தங்களாகத் தென் கொரியாவில் மனநல மருத்துவ உதவியை நாடுவது சமூக இழுக்குடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது; அது சமூக அந்தஸ்து அல்லது குடும்ப நற்பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுத்தும் என்ற அச்சமும் நிலவியது. ஆனால், தற்போது தடைகள் குறைந்து, தேவையான சிகிச்சையைப் பெற அதிகமான குடும்பங்களுக்கு வழி ஏற்பட்டுள்ளதாகத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. உலகளவில் இளையோரிடையே பதற்றம் மற்றும் மனச்சோர்வு அதிகரிக்கும் போக்குடனும் இது ஒத்துப்போகிறது. கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின் நீடித்த தாக்கங்களும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்தின் பரவலான செல்வாக்கும் இந்தப் பாதிப்புகளை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன.

பெருந்தொற்றுக்குப் பின்னர் உலகளவில் பதற்றம் மற்றும் மனச்சோர்வுக் கோளாறுகளின் பாதிப்பு குறைந்தது 25 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாக உலக சுகாதார நிறுவனம் தெரிவித்துள்ளது. தென் கொரியாவில் இளையோரிடையே இந்தப் பாதிப்புகள் தீவிரமாக வெளிப்பட்டுள்ளன. இதற்கு சுகாதாரச் சேவை வழங்குவோரும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் வலுவான பதிலளிக்க வேண்டியுள்ளது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள், மன உளைச்சலின் அடிப்படைக் காரணங்களைச் சமாளிப்பதோடு, சேவைகளுக்கான தேவை அதிகரித்து வருவதைக் கையாள மனநலக் கட்டமைப்பின் திறனையும் விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்று நாட்டுக்கு அவசர அழைப்பு விடுக்கின்றன.

ADHD முதல் மனச்சோர்வு வரை: மாறிவரும் நிலவரம்

நோயாளிகள் குறித்த தரவுகளின் பகுப்பாய்வு, வயதுக் குழுக்களின் அடிப்படையில் மனநல நோயறிதல்களில் தனித்துவமான போக்குகள் இருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. 12 வயது மற்றும் அதற்குக் குறைவான குழந்தைகளிடையே கவனக்குறைவு மற்றும் மிகையியக்கக் கோளாறு (ADHD) அதிகம் காணப்படும் பாதிப்பாகத் தொடர்கிறது; 2024ஆம் ஆண்டில் 98,318 பாதிப்புகள் பதிவாகின. இந்த வயதுப் பிரிவில் வளர்ச்சித் தாமதம் இரண்டாவது பொதுவான நோயறிதலாக உள்ளது. இதற்கு மாறாக, 13 முதல் 18 வயதுடைய இளம்பருவத்தினரிடையே நிலைமை கணிசமாக மாறுகிறது. இந்த வயதுக் குழுவில் 60,895 பாதிப்புகளுடன் மனச்சோர்வு முதன்மையான மனநலப் பாதிப்பாக உள்ளது; அதற்கு அடுத்ததாக 54,311 பாதிப்புகளுடன் ADHD உள்ளது. குழந்தைகள் இளம்பருவத்துக்கு மாறும்போது அழுத்தங்களும் வளர்ச்சிசார் சவால்களும் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதை இந்த நோயறிதல் போக்கு காட்டுகிறது.

பாலின அடிப்படையிலான தரவுகளும் இந்த நெருக்கடியை மேலும் தெளிவுபடுத்துகின்றன. ஆண்களிடையே 7 முதல் 12 வயதுப் பிரிவில்தான் மனநல நோயாளிகள் அதிகம் உள்ளனர்; அவர்களின் எண்ணிக்கை 1,05,000ஐத் தாண்டுகிறது. மாறாக, பெண்கள் 13 முதல் 18 வயதுக்குள் மனநலச் சிகிச்சையை அதிகம் பெறுகின்றனர்; இந்தப் பிரிவில் கிட்டத்தட்ட 95,000 நோயாளிகள் உள்ளனர். வளர்ச்சிக் காலவரிசைகளிலும், வளர்பருவத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் எதிர்கொள்ளும் சமூக அழுத்தங்களிலும் உள்ள வேறுபாடுகளே இதற்குக் காரணம் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். குறிப்பாக, இளம்பருவப் பெண்களிடையே மனச்சோர்வு அதிகமாகக் காணப்படுவது ஆய்வாளர்கள் மற்றும் மருத்துவர்களின் கவனத்தைப் பெரிதும் ஈர்த்துள்ளது.

கல்விசார் எதிர்பார்ப்புகளின் சுமை

தென் கொரிய இளையோர் மிகச் சிறு வயதிலிருந்தே எதிர்கொள்ளும் கடுமையான கல்வி அழுத்தம், மனநல நெருக்கடிக்கான முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாகும். அந்நாட்டின் கல்வி முறை கடும் போட்டி நிறைந்ததாகப் பெயர்பெற்றது. வழக்கமான பள்ளி நேரம் முடிந்த பிறகும் மாணவர்கள் மாலை வெகுநேரம் வரை ஹாக்வோன் எனப்படும் தனியார் பயிற்சி மையங்களுக்குச் செல்கின்றனர். அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வுகளில் வெற்றி பெறுவதையே மையமாகக் கொண்ட சூழலில், உடல் மற்றும் மனநலனைப் பலிகொடுத்தாவது கல்விச் சாதனை பெற வேண்டும் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. சாம்சங் மருத்துவ மையத்தின் மனநல மருத்துவப் பேராசிரியர் ஜங் யூ-சுக் கூறுகையில், முன்பு பொதுவாக நடுநிலைப் பள்ளியில் தொடங்கிய கல்வி மற்றும் சமூக அழுத்தங்களை இப்போது குழந்தைகள் மிக இளம் வயதிலேயே எதிர்கொள்கின்றனர்.

சாதனைக்கான இடைவிடாத ஓட்டம், ஓய்வுக்கும் பொழுதுபோக்குக்கும் மிகக் குறைந்த இடத்தையே விட்டுச் செல்கிறது; இதனால் சோர்வும் பதற்றமும் அதிகரிக்கின்றன. இந்த அழுத்தம் மாணவர்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், குடும்பம் முழுவதையும் பாதிக்கிறது. பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளின் கல்விக்காகப் பெரும் நிதி மற்றும் உணர்ச்சிசார் வளங்களைச் செலவிடுகின்றனர். கடும் போட்டி நிறைந்த சமூகத்தில் பின்தங்கிவிடுவோமோ என்ற அச்சம் இளைஞர்களை நிலைகுலையச் செய்து, நம்பிக்கையின்மை மற்றும் கடுமையான மன உளைச்சலுக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடும். அழுத்தம் தீவிரமடைந்து, இன்னும் இளவயதிலேயே தொடங்குவதால், நோயறிதல் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதிலும் மனநல உதவியை நாடும் குழந்தைகளின் வயது குறைவதிலும் அதன் தாக்கம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

டிஜிட்டல் சிக்கல்: சமூக ஊடகங்களும் திரைப் பயன்பாடும்

கல்வி அழுத்தங்களுடன், தென் கொரிய இளையோரின் மோசமடைந்து வரும் மனநலத்தில் டிஜிட்டல் சூழலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. சமூக ஊடகப் பயன்பாடு அதிகரித்திருப்பது முக்கியக் காரணியாக இருப்பதாக நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இளம்பருவத்தினர் இடைவிடாத தகவல் ஓட்டம், இணையவழித் துன்புறுத்தல், இணையத்தில் சக வயதினருடன் தங்களை நம்பத்தகாத வகையில் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது ஆகியவற்றுக்கு ஆளாகின்றனர். கைப்பேசிப் பயன்பாட்டுத் தரவுப் பகுப்பாய்வு நிறுவனமான IGAWorks வெளியிட்டுள்ள தரவுகளின்படி, கொரிய இளம்பருவத்தினர் நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 98 நிமிடங்கள் யூடியூப் காணொளிகளையும் 49 நிமிடங்கள் இன்ஸ்டாகிராம் உள்ளடக்கங்களையும் பார்க்கின்றனர். இந்த நீண்ட திரைப் பயன்பாடு, வளரும் மனங்களில் அதன் தாக்கம் குறித்து பெற்றோர் மற்றும் சுகாதார நிபுணர்களிடையே கவலையை எழுப்பியுள்ளது.

ScienceDirect இதழில் வெளியான ஆய்வாளர்களால் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட ஆய்வு, திறன்பேசிப் பயன்பாட்டுக்கும் பாலினத்துக்கும் இடையிலான ஒரு குறிப்பிட்ட தொடர்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது. திறன்பேசியை அதிக நேரம் பயன்படுத்துவது பெண்களிடையே மனச்சோர்வு அறிகுறிகளையும் தற்கொலை எண்ணங்களையும் அதிகரிப்பதாக ஆய்வு கண்டறிந்தது; ஆண்களிடையே இதே போக்கு அதே அளவில் காணப்படவில்லை. நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருடன் தொடர்புகொள்வது போன்ற சமூக மற்றும் செயலூக்கமுள்ள திறன்பேசிப் பயன்பாடு குறைவான மனச்சோர்வு அறிகுறிகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என ஆய்வு கூறுகிறது. இருப்பினும், மொத்தப் பயன்பாட்டு நேரம் ஒரு முக்கிய ஆபத்துக் காரணியாகவே உள்ளது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளில் காணப்படும் பாலின வேறுபாடு, டிஜிட்டல் ஊடகங்கள் வெவ்வேறு குழுக்களைப் பாதிக்கும் குறிப்பிட்ட வழிகளைக் கையாளத் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட தலையீடுகள் தேவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

"கடந்த காலத்தைவிட மனநல மருத்துவரைச் சந்திப்பது குறித்த பாரபட்சமும் அச்சமும் கொரிய சமூகத்தில் குறைந்துள்ளன. இதனால் சிகிச்சை பெறுவதற்கான தடை குறைந்துள்ளது," என்று சியோல் தேசியப் பல்கலைக்கழக மருத்துவக் கல்லூரியின் குழந்தைகள் மற்றும் இளம்பருவ மனநல மருத்துவப் பேராசிரியர் ஹோங் சுன்-போம் கூறினார்.

தொலைக்காட்சி மற்றும் யூடியூப் வாயிலாகக் குழந்தைகளின் மனநல மருத்துவம் தொடர்பான உள்ளடக்கங்களைப் பார்த்த பின்னர், பெற்றோர் தொழில்முறை உதவியை நாடுவது அதிகரித்துள்ளதே நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை உயர்வுக்குக் காரணம் என்றும் பேராசிரியர் குறிப்பிட்டார். இதன் மூலம் ஊடகங்கள் இரட்டை வகிபாகம் வகிப்பது தெரிகிறது: சமூக ஒப்பீட்டின் மூலம் அவை பதற்றத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்; அதேவேளை, விழிப்புணர்வையும் கல்வியையும் ஏற்படுத்தும் கருவியாகச் செயல்பட்டு, இல்லையெனில் கவனிக்கப்படாமல் போகக்கூடிய அறிகுறிகளைப் பெற்றோர் அடையாளம் காண உதவுகின்றன.

மனிதப் பாதிப்பு: நிகழ்வுகளும் தற்கொலையும்

புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் சமாளிக்க முடியாமல் தவிக்கும் இளைஞர்களின் உண்மைக் கதைகள் உள்ளன. கொரியா ஜூங்ஆங் டெய்லி வெளியிட்ட ஒரு நிகழ்வு, இந்தச் சவால்களின் சிக்கலான தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சியோலில் ஒன்பது வயது சிறுவன், பெற்றோர் விவாகரத்துக்குப் பிறகு மனச்சோர்வுக்கான சிகிச்சை பெறத் தொடங்கினான். நிலையற்ற குடும்பச் சூழல் அவனது உணர்ச்சிசார் வளர்ச்சியைப் பாதித்ததாகவும், அதனால் எரிச்சலும் திறன்பேசிப் பயன்பாடும் அதிகரித்ததாகவும் அவனது தாய் கூறினார். மிக இளம் குழந்தைகளிடம்கூட குடும்ப உறவுகளும் டிஜிட்டல் பயன்பாடும் இணைந்து மனநல நெருக்கடியைத் தூண்டக்கூடும் என்பதை இந்த நிகழ்வு காட்டுகிறது. குழந்தைகளின் மனச்சோர்வு, பெரியவர்களிடம் வெளிப்படுவதைவிட வேறுவிதமாக இருக்கலாம். எரிச்சல் அல்லது அதீத உணர்திறன் போன்ற அறிகுறிகள், வழக்கமான நடத்தை மறுப்பாகத் தவறாகக் கருதப்படலாம்.

சிகிச்சை அளிக்கப்படாத அல்லது போதிய முறையில் கையாளப்படாத மனநலப் பிரச்சினைகளின் மிகக் கடுமையான விளைவு தற்கொலையாகும். 2011ஆம் ஆண்டு முதல் தென் கொரியாவில் 9 முதல் 24 வயதுடையோரின் மரணத்துக்கு முதன்மைக் காரணமாகத் தற்கொலை இருந்து வருகிறது. எந்தத் தெளிவான பிரச்சினைகளோ சூழல்சார் ஆபத்துக் காரணிகளோ வெளியில் தெரியாத நிலையில் நிகழும் தற்கொலைகளை "அமைதியான வகை" தற்கொலைகள் எனக் குறிப்பிடுவது, நிலைமையை மேலும் மோசமாக்குகிறது. தென் கொரியாவில் இளம்பருவத்தினர் மேற்கொள்ளும் தற்கொலைகளில் கிட்டத்தட்ட பாதி இந்த வகையைச் சேர்ந்தவை என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது பிற நாடுகளைவிடக் கணிசமாக அதிகமான விகிதமாகும். இதன்படி, பல இளைஞர்கள் தங்கள் பாதிப்புகளை அறியாமலோ, நீடித்த சமூக இழுக்கு காரணமாக உதவி கேட்க அஞ்சியோ அமைதியாகத் துன்பப்படக்கூடும்.

தற்கொலையின் தாக்கம் ஒருவருடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. ஒரு தற்கொலை, பாதிக்கப்பட்டவரின் சமூக வட்டத்தில் சுமார் 60 பேரைப் பாதித்து, துயரமும் மன உளைச்சலும் அலைபோலப் பரவச் செய்கிறது. தற்கொலையில் உயிரிழந்தவர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் மனநலப் பாதிப்புக்கும் தற்கொலைக்கும் ஆளாகும் ஆபத்து அதிகம் என ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. 2021ஆம் ஆண்டில் இளம்பருவத்தினரிடையிலான தற்கொலை விகிதம் 10.1 சதவீதம் அதிகரித்தது; இது எல்லா வயதுக் குழுக்களிலும் மிக உயர்ந்த விகிதமாகும். நெருக்கடி நிலையை அடைவதற்கு முன்பே இளைஞர்களைச் சென்றடையக்கூடிய முன்கூட்டிய தலையீடும் ஆதரவு அமைப்புகளும் அவசரமாகத் தேவை என்பதை இந்தத் துயரமான விளைவுகள் வலியுறுத்துகின்றன.

சிகிச்சைக் கட்டமைப்பில் உள்ள முக்கியச் சவால்கள்

சிகிச்சை பெறுவோரின் விகிதம் அதிகரித்திருப்பது சேவைகள் எளிதாகக் கிடைப்பதைக் காட்டினாலும், தென் கொரியாவின் மனநல அமைப்பு கணிசமான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. அதிக ஆபத்துள்ள நோயாளிகளுக்கான கட்டமைப்பு இல்லாதது முக்கியக் கவலைகளில் ஒன்று. தற்கொலைக்கு முயன்ற குழந்தைகளுக்குப் போதுமான மருத்துவமனைப் படுக்கைகள் இல்லை என்று ஹல்லிம் பல்கலைக்கழக சேக்ரட் ஹார்ட் மருத்துவமனையின் மனநல மருத்துவப் பேராசிரியர் ஹோங் ஹியோன்-ஜு சுட்டிக்காட்டினார். கடந்த காலத்தில் அரிதாகக் காணப்பட்ட, பத்து வயதுச் சிறுவர்கள் மனச்சோர்வுக்காக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும் நிகழ்வுகள் போன்ற கடுமையான அறிகுறிகள் அதிகரித்துள்ளதாகவும் அவர் கூறினார். உள்நோயாளிகளுக்கான வசதிகளும் பணியாளர்களும் போதாமை, திடீர் நெருக்கடிகளைக் கையாளும் அமைப்பின் திறனை வரையறுக்கிறது.

மருந்துகளை அளவுக்கு மீறிச் சார்ந்திருக்கும் சாத்தியம் மற்றொரு வளர்ந்து வரும் பிரச்சினையாகும். கவனத்தைக் குவிக்கும் என்று கருதப்படுவதால் "படிப்பு மருந்துகள்" என்று அழைக்கப்படும் ADHD மருந்துகளின் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளது. 2022 முதல் 2024 வரை 19 வயதும் அதற்குக் குறைவான வயதினருக்கு ADHD மருந்துகளுக்கான 33.5 லட்சம் மருந்துச் சீட்டுகள் வழங்கப்பட்டன. 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டும் சிறார்களுக்கு 13.7 லட்சம் மருந்துச் சீட்டுகள் வழங்கப்பட்டன; இது முந்தைய ஆண்டைவிட 21.9 சதவீதம் அதிகமாகும். உண்மையான கோளாறுகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்கவே இந்த மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றனவா அல்லது கல்வியில் முன்னிலை பெறுவதற்காக அவை நாடப்படுகின்றனவா என்ற விவாதத்தை இந்த உயர்வு தூண்டியுள்ளது. பயன்பாட்டைக் கண்காணிப்பதற்காக ADHD மருந்துகளுக்கு மருந்து வரலாற்றுச் சரிபார்ப்பு முறையை கொரிய மருந்துப் பாதுகாப்பு மற்றும் இடர் மேலாண்மை நிறுவனம் நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், மருந்துச் சீட்டுகளின் அதிக எண்ணிக்கை தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது.

மருத்துவ அதிகாரம் குறித்த விவாதம்

சில மருத்துவ நிபுணர்கள் உள்ளிட்ட விமர்சகர்கள், இந்த அமைப்பு உயிரியல்-மருத்துவ மாதிரியான சிகிச்சையை அளவுக்கு அதிகமாகச் சார்ந்துள்ளது என வாதிடுகின்றனர். கொரியக் கலாசாரத்தில் மருத்துவர்கள் பெரும்பாலும் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்ட அதிகாரிகளாகக் கருதப்படுகின்றனர். மனநல மருத்துவர் மருந்து பரிந்துரைக்கும்போது, நோயாளிகளும் குடும்பத்தினரும் அதன் தேவை குறித்து அரிதாகவே கேள்வி எழுப்புகின்றனர் அல்லது மாற்று வழிகளை ஆராய்கின்றனர். பத்து நிமிடங்களுக்கும் குறைவாக நீடிக்கும் குறுகிய ஆலோசனை நேரத்துடன் இந்தக் கலாசாரப் பணிவும் சேர்ந்தால், மன உளைச்சலின் அடிப்படையிலுள்ள உளவியல் அல்லது சமூகக் காரணங்களைக் கையாளாமல், நீண்டகால மருந்துச் சார்பு ஏற்படலாம். மருந்துகளை மட்டும் நம்பாமல், உளவியல் சிகிச்சை, சமூக ஆதரவு மற்றும் வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்களையும் உள்ளடக்கிய முழுமையான அணுகுமுறைக்கு மாற வேண்டும் எனச் சில நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

கொள்கை நடவடிக்கைகளும் எதிர்காலத் தீர்வுகளும்

தீவிரமடைந்து வரும் நெருக்கடிக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தென் கொரிய அரசு பல்வேறு கொள்கை நடவடிக்கைகளைப் பரிசீலித்து வருகிறது. குழந்தைகள் சமூக ஊடகங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான கட்டுப்பாடுகளை வலுப்படுத்துவது முன்னுரிமையாக இருக்கும் என்று கொரிய ஊடகத் தொடர்பு ஆணையத்தின் தலைவர் கிம் ஜோங்-சோல் தெரிவித்துள்ளார். 16 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்குச் சமூக ஊடகப் பயன்பாட்டை அண்மையில் தடை செய்த ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட நாடுகளின் நடவடிக்கைகளுடன் இது ஒத்துப்போகிறது. எனினும், கட்டுப்பாடு என்பது தீர்வின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. கல்வி, ஆரம்பகட்டத் தலையீடு மற்றும் சமூக ஆதரவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய முழுமையான அணுகுமுறை தேவை என நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

பள்ளிகளில் மனநல அறிவாற்றலை (MHL) மேம்படுத்துவது, முக்கியமான தடுப்பு நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது. கல்வி அமைச்சின் "பள்ளி மனநல வளங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சி மையம்", நடுநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளிப் பாடத்திட்டங்களில் ஆசிரியர்கள் பயன்படுத்துவதற்கான திட்டங்களை உருவாக்கியுள்ளது. நேர்மறையான மனநலத்தை எவ்வாறு பேணுவது, அறிகுறிகளை அடையாளம் காண்பது, வெட்கமின்றி உதவி நாடுவது ஆகியவற்றை மாணவர்களுக்குக் கற்பிப்பதே இத்திட்டங்களின் நோக்கம். இளம்பருவத்தில் மனநலம் சிறப்பாக இருப்பது, மனநல அறிவாற்றலின் அளவுக்கு விகிதாசாரமாக உள்ளது என ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இந்தப் பாடங்களை வழக்கமான பாடத்திட்டத்தில் இணைப்பதன் மூலம், நவீன வாழ்க்கையின் அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ளத் தேவையான திறன்களைப் பள்ளிகள் மாணவர்களுக்கு வழங்க முடியும்.

மேலும், ஆபத்தில் இருக்கும் மாணவர்களை அடையாளம் கண்டு, சிறப்புச் சேவைகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆலோசகர்கள் உள்ளிட்ட "வாயிற்காப்பாளர்களின்" பங்கை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் உள்ளது. பள்ளிகளில் தற்போது செயல்படுத்தப்படும் மனநலத் திட்டங்கள் தற்கொலை ஆபத்தைக் குறைப்பதில் நேர்மறையான விளைவுகளைக் காட்டியுள்ளன. ஆனால், போதிய நிதி இல்லாததால் அவற்றின் செயல்பாடு பெரும்பாலும் வரையறுக்கப்படுகிறது. நாட்டின் சுகாதாரச் செலவினங்களில் 3 சதவீதத்துக்கும் குறைவாகவே தற்போது மனநலத்துக்குச் செலவிடப்படுகிறது. இது உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் 15 முதல் 50 சதவீதப் பரிந்துரையைவிடக் கணிசமாகக் குறைவு. நாட்டின் இளையோருக்கான நீடித்த ஆதரவு அமைப்பைக் கட்டியெழுப்ப இந்த முதலீட்டை அதிகரிப்பது அவசியம்.

சுருக்கமாக

தென் கொரியாவில் இளையோரின் மனநலப் பாதிப்புகள் அதிகரிப்பது, குடும்பங்கள், பள்ளிகள், சுகாதாரச் சேவை வழங்குவோர் மற்றும் அரசாங்கம் ஒருங்கிணைந்து பதிலளிக்க வேண்டிய பலதரப்பட்ட பிரச்சினையாகும். சிகிச்சை பெறுவோரின் எண்ணிக்கை உயர்வது கவலைக்குரியதாக இருந்தாலும், மனநோயை நீண்டகாலமாகச் சூழ்ந்திருந்த சமூக இழுக்கை உடைப்பதற்கான ஒரு படியாகவும் இது அமைகிறது. கல்வி அழுத்தம், சமூக ஊடகத் தாக்கம் உள்ளிட்ட மன உளைச்சலின் அடிப்படைக் காரணங்களைச் சமாளித்து, வலுவானதும் கனிவானதுமான சிகிச்சைக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம், எதிர்காலத் தலைமுறையினரின் நலனைப் பாதுகாக்க தென் கொரியா முயலலாம்.

• தென் கொரியாவில் மனநலச் சிகிச்சை பெறும் 18 வயதுக்குட்பட்ட இளையோரின் எண்ணிக்கை, 2020 முதல் 2024 வரை 76.6 சதவீதம் உயர்ந்து 3,50,000ஐத் தாண்டியது.
• 12 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளிடையே ADHD மிகவும் பொதுவான நோயறிதலாக உள்ளது; 13 முதல் 18 வயதுடைய இளம்பருவத்தினரிடையே மனச்சோர்வு முதன்மையான பாதிப்பாக உள்ளது.
• கல்வி அழுத்தமும் கடும் போட்டி நிறைந்த நுழைவுத் தேர்வுகளும் மாணவர்களிடையே மன அழுத்தம் மற்றும் பதற்றத்துக்கான முக்கியக் காரணிகளாகக் கூறப்படுகின்றன.

அதிகப்படியான சமூக ஊடக மற்றும் திறன்பேசிப் பயன்பாடு, குறிப்பாக இளம்பருவப் பெண்களிடையே மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் அதிகரிப்பதுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.

• 9 முதல் 24 வயதுடைய இளைஞர்களின் மரணத்துக்கு தற்கொலை தொடர்ந்து முதன்மைக் காரணமாக உள்ளது. முன் எச்சரிக்கை அறிகுறிகள் தென்படாத "அமைதியான வகை" தற்கொலைகளின் விகிதமும் அதிகமாக உள்ளது.

ADHD மருந்துகளுக்கான மருந்துச் சீட்டுகள் அதிகரித்துள்ளதால், கல்விச் செயல்திறனுக்காக "படிப்பு மருந்துகள்" தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவது குறித்த கவலை எழுந்துள்ளது.

• பள்ளிகளில் மனநல அறிவாற்றலை அதிகரிக்கவும், மனநலக் கட்டமைப்புக்கான அரசுச் செலவினத்தை உயர்த்தவும் நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.