தென் கொரியாவின் உலகளாவிய திறமையாளர் முரண்பாடு: சர்வதேசப் பட்டதாரிகளுக்கு வேலைவாய்ப்பை உறுதிசெய்யத் தவறும் உயர்தரப் பட்டங்கள்

கல்விக்கும் வேலைவாய்ப்புக்கும் இடையே அதிகரிக்கும் இடைவெளி

சியோல் தேசியப் பல்கலைக்கழகம் (SNU) அல்லது யோன்சே பல்கலைக்கழகம் போன்ற புகழ்பெற்ற கல்வி நிறுவனத்தில் பட்டம் பெறுவது தென் கொரியாவில் வெற்றிக்கான தங்கச் சீட்டாக நீண்டகாலமாகக் கருதப்பட்டு வந்துள்ளது. எனினும், சர்வதேச மாணவர்களுக்கு, கல்விச் சிறப்பு நாட்டுக்குள் தொழில் வாய்ப்புகளாக மாறுவது படிப்படியாகக் குறைந்து வருகிறது. சுருங்கிவரும் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையைச் சமாளிக்க, 2027-ஆம் ஆண்டுக்குள் 3,00,000 சர்வதேச மாணவர்களை ஈர்க்கும் இலக்குடன் தென் கொரிய அரசு ‘Study Korea 300K’ திட்டத்தை முன்னெடுத்தாலும், கள நிலவரம் பல தடைகள் நிறைந்த சிக்கலான அமைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. இதனால் பல பட்டதாரிகள் வேலை கிடைக்காமல் தவிக்கின்றனர்.

SNU-வில் கணினி அறிவியலில் பட்டம் பெற்ற வியட்நாமைச் சேர்ந்த டோ நொக் மின் லுவோங், இரண்டு பெரிய நிறுவனங்களில் பயிற்சிப் பணியின்போது கல்விக்கும் வேலைவாய்ப்புக்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளியை நேரடியாக எதிர்கொண்டார். அவரது கல்வித் தகுதிகள் சிறப்பாக இருந்தபோதும், கொரிய வேலைவாய்ப்பு நிர்வாக அமைப்பு அவரைக் கையாளத் தயாராக இல்லை. “ஒரு நிறுவனத்தில் சற்றுச் சிரமமாக இருந்தது; ஏனெனில், நான் முதல் வெளிநாட்டுப் பணியாளர் குழுவில் இருந்தேன் என நினைக்கிறேன்,” என்று லுவோங் கொரியா ஹெரால்டிடம் தெரிவித்தார். “நான் தேர்வான பிறகு, எல்லா ஆவணங்களையும் தயாரிக்க அவர்களுக்கு சிறிது காலம் ஆனது.” தனது திறமையின்மை பிரச்சினையல்ல; சர்வதேசப் பணியமர்த்தலுக்கான சட்ட நடைமுறைகள் குறித்து வேலை வழங்குநர்களிடம் போதிய அறிவு இல்லாததே முக்கியப் பிரச்சினை என்று அவர் குறிப்பிட்டார். “விசா நடைமுறைகள் பற்றி கொரிய நிறுவனங்களுக்கு அதிகம் தெரியாது என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது,” என்றும் அவர் கூறினார்.

யோன்சே பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்று, கொரியா மேம்பட்ட அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் (KAIST) முதுகலைப் பட்டமும் பெற்ற வங்கதேசத்தைச் சேர்ந்த ரோசா ஹாக்கும் இதே கருத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார். உயர்தரக் கல்வி நிறுவனங்களில் பட்டம் பெற்றிருந்தபோதும், வேலைவாய்ப்பில் கால்பதிக்க அவர் சிரமப்பட்டார். கூகுள், நேவர் போன்ற பிரபல தளங்களைத் தேடியபோதும், சர்வதேச மாணவர்களுக்கான வேலை அறிவிப்புகள் அரிதாகவே இருந்தன. கொரியா ஹெரால்டிடம் பேசிய அவர், மனிதவளத் துறைகளுக்கு நேரடியாக மின்னஞ்சல் அனுப்ப வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டதாகவும், அங்கிருந்து உள்ளூர் விண்ணப்பதாரர்களுடன் ஒரே விதிமுறைகளில் போட்டியிட வேண்டிய திறந்த ஆட்சேர்ப்பு சுற்றுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டதாகவும் விளக்கினார்.

தென் கொரியக் கல்வி அமைச்சின் தரவுகள் இந்தப் பொருத்தமின்மையின் அளவை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. நாட்டில் வேலை கண்டுபிடித்த சர்வதேச மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 2018-இல் 1,700-ஆக இருந்து 2024-இல் கிட்டத்தட்ட 5,000-ஆக உயர்ந்தாலும், அதே காலகட்டத்தில் சர்வதேசப் பட்டதாரிகளின் மொத்த எண்ணிக்கை இரட்டிப்பானது. இதனால், வேலைவாய்ப்பு விகிதம் 9.6%-இலிருந்து சுமார் 13.8%-ஆக மட்டுமே சிறிதளவு உயர்ந்துள்ளது. தென் கொரியாவில் வேலைக்காகத் தங்க விரும்புவதாக 60% முதல் 90% வரையிலான சர்வதேச மாணவர்கள் கருத்துக் கணிப்புகளில் தெரிவித்திருப்பதுடன் ஒப்பிடும்போது இது பெரும் முரண்பாடாக உள்ளது.

தொழிலாளர் சக்தியைச் சர்வதேசமயமாக்கும் அரசின் முயற்சிக்குப் பின்னால் அவசரமான மக்கள்தொகைச் சவால்கள் உள்ளன. உலகிலேயே மிகக் குறைவான 0.75 பிறப்பு விகிதமும், 2040-ஆம் ஆண்டுக்குள் 74 லட்சம் தொழிலாளர்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படும் என்ற கணிப்பும் உள்ள நிலையில், தென் கொரியாவுக்கு வெளிநாட்டுத் திறமையாளர்கள் முன்னெப்போதையும் விடத் தேவைப்படுகின்றனர். ஆனால், அவர்களைத் தொழிலாளர் சந்தையில் இணைத்துக்கொள்வதற்கான கட்டமைப்பு இன்னும் போதிய வளர்ச்சி பெறவில்லை. இதனால், வேலை செய்ய ஆர்வமுள்ள பட்டதாரிகளுக்கும் பணியாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் தொழில்துறைகளுக்கும் இடையே முட்டுக்கட்டை உருவாகியுள்ளது.

ஆட்சேர்ப்பு நடைமுறையில் உள்ள கட்டமைப்புத் தடைகள்

சர்வதேசப் பட்டதாரிகள் எதிர்கொள்ளும் தடைகள் வெறும் நிர்வாகச் சிக்கல்கள் மட்டுமல்ல; அவை நிறுவனங்களின் ஆட்சேர்ப்புக் கலாசாரத்தில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. தொடக்கநிலை வெளிநாட்டுப் பணியாளர்களுக்கான வாய்ப்புகள் குறைந்து வருவதாகத் தொழில்துறை வல்லுநர்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். தென் கொரியாவின் முக்கிய நிறுவனங்களுக்கான ஆட்சேர்ப்பு நிபுணரான பார்க், வாய்ப்புகள் வேகமாகக் குறைந்து வருவதாகக் கொரியா ஹெரால்டிடம் தெரிவித்தார். புதிதாகப் பட்டம் பெற்றவர்கள் நுழையும் இளநிலைப் பணிகளைக் காட்டிலும், நிர்வாக நிலைகளிலேயே பெரும்பாலான வெற்றிகரமான வெளிநாட்டுப் பணியமர்த்தல்கள் இப்போது நடைபெறுகின்றன.

சாம்சங், எஸ்கே போன்ற பெருநிறுவனங்களில் நடத்தப்படும் தரப்படுத்தப்பட்ட ஆட்சேர்ப்புத் தேர்வுகள் பெரும் தடையாக உள்ளன. GSAT போன்ற இந்தத் தேர்வுகள் பொதுவாக கொரிய மொழியில் நடத்தப்படுகின்றன. இதனால், குறிப்பிட்ட தேர்வுகளுக்காகப் பல மாதங்கள் பயிற்சி பெறும் உள்ளூர் விண்ணப்பதாரர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, தாய்மொழியாகக் கொரிய மொழி இல்லாதவர்கள் பெரும் பாதகத்தைச் சந்திக்கின்றனர். நிறுவனங்கள் ஆர்வம் காட்டினாலும் மொழித் தடை உடனடித் தேர்வுச் சல்லடையாகச் செயல்படுகிறது என்று ரோசா ஹாக் குறிப்பிட்டார். “சாம்சங், எஸ்கே உள்ளிட்ட நிறுவனங்கள் தங்களுக்கெனத் தரப்படுத்தப்பட்ட தேர்வுகளைக் கொரிய மொழியில் நடத்துகின்றன,” என்றார் ஹாக். “அவற்றை ஆங்கிலத்தில் நடத்துவதில்லை.” கொரிய விண்ணப்பதாரர்கள் இத்தேர்வுகளுக்காகக் கணிசமான நேரத்தைச் செலவிட்டுத் தயாராகும் நிலையில், கொரிய மொழியில் குறைந்த புலமை கொண்ட வெளிநாட்டு விண்ணப்பதாரர்கள் தொழில்நுட்பத் திறன் இருந்தாலும் பின்தங்கிவிடுகின்றனர் என்று அவர் விளக்கினார்.

தேர்வுகளைத் தாண்டியும், பணிக்கும் திறனுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மை பரவலாக உள்ளது. கொரிய நிறுவனத்தில் சேர்ந்த பிறகு, தங்களது சிறப்புத் திறன்களுக்கு உரிய மதிப்பு கிடைப்பதில்லை எனப் பல பட்டதாரிகள் கருதுகின்றனர். மென்பொருள் பொறியியல் பயிற்சிப் பணியின்போது ஒதுக்கப்பட்டதாகக் கூறிய வியட்நாமியப் பட்டதாரி ஒருவர், தனது விரக்தியை கொரியா டைம்ஸிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். “மென்பொருள் பொறியியல் பணிக்கான பயிற்சியாளராக நான் பணியமர்த்தப்பட்டேன். ஆனால், வியட்நாம் தொடர்பான பணிகளைக் கவனிக்கும் உலகளாவிய வணிகத் துறைக்கு விரைவிலேயே மாற்றப்பட்டேன்,” என்றார் அவர். “எனது படிப்புத் துறையில் பெற்ற அறிவைப் பயன்படுத்த நிறுவனம் எனக்கு வாய்ப்பளிக்கவில்லை; மொழிபெயர்ப்பாளராகச் செயல்படவே எதிர்பார்த்தது போலிருந்தது.”

பணிக்குத் தகுதியைவிடக் குறைவான வேலை வழங்கப்படும் நிலை, மிகச் சிறப்பு வாய்ந்த துறைகளிலும் நீடிக்கிறது. சீன அறிவியல் கழகத்தில் சூழலியலில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற மியான்மர் நாட்டவர் ஒருவர், வனவியல் ஆய்வு நிறுவனத்தில் இதேபோன்ற அனுபவத்தைப் பகிர்ந்தார். ஆய்வு நடத்துவதற்குப் பதிலாக, அந்தப் பட்டதாரிக்கு நிர்வாகப் பணிகளே வழங்கப்பட்டன. “நான் மொழிபெயர்ப்பு வேலையும் கூட்டக் குறிப்புகள் எழுதுவதும் மட்டுமே செய்கிறேன்,” என்று அந்த ஆய்வாளர் தெரிவித்தார். “எனது படிப்புத் துறையுடன் தொடர்புடைய பொறுப்புகளை வழங்குமாறு மேற்பார்வையாளரிடம் கேட்டேன்; ஆனால், எதுவும் மாறவில்லை.”

கலாசார இறுக்கங்களும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. கொரியாவுக்கு வருவதற்கு முன்பு இசை மற்றும் திரைப்படத் துறையில் தொழில் வாழ்க்கையை உருவாக்கிய இந்தியப் பட்டதாரி சித்தி கொண்டுஸ்கர், அங்குள்ள படிநிலை அமைப்புடன் ஒத்துப்போவது கடினம் எனக் கண்டார். “இந்தியாவில் எனது பணிக்குக் கிடைக்கும் மதிப்புக்கும், இங்கு அதற்குக் கிடைக்கும் மதிப்புக்கும் இடையிலான வேறுபாடுதான் மிகவும் சவாலானதாக இருந்துள்ளது,” என்று கொண்டுஸ்கர் தி PIE நியூஸிடம் தெரிவித்தார். “ஆனால், கொரியாவில், குறிப்பாக கொரிய நிறுவனங்கள், படிநிலை அமைப்பு காரணமாக மிகவும் இறுக்கமாகச் செயல்படுகின்றன. உங்கள் பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும், கீழ்நிலையிலிருந்து தொடங்கி படிப்படியாக முன்னேற வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கின்றனர்.”

விசா விதிமுறைகளின் சிக்கலான பாதை

வேலைக்கான வாய்ப்பைப் பெறுபவர்களுக்குக்கூட, மாணவர் விசாவிலிருந்து வேலை விசாவுக்கு மாறுவது சிக்கல்கள் நிறைந்ததாக உள்ளது. பொதுவாக, D-2 மாணவர் விசாவிலிருந்து D-10 வேலை தேடுவோர் விசாவுக்கும், பின்னர் குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகளுக்கான E-7 வேலை விசாவுக்கும் மாற வேண்டும். ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் தனித்தனி சவால்கள் உள்ளன.

வேலை தேடுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட D-10 விசா, நிலைத்தன்மை குறைந்தது. இந்த நிலையற்ற தன்மை சர்வதேசப் பட்டதாரிகளைப் பணியமர்த்த நிறுவனங்களைத் தயங்கச் செய்கிறது என்று SNU மாணவரும் அப்பல்கலைக்கழகத்தின் சர்வதேச மாணவர் சங்கத் துணைத் தலைவருமான ஹியூகோ ஆடம் கொரியா ஹெரால்டிடம் சுட்டிக்காட்டினார். “D-10 விசா வைத்திருக்கும்போது மிகவும் சிரமமாக உள்ளது; அது நிலையானதல்ல. நீங்கள் தொடர்ந்து தங்குவீர்கள் என்பதற்கோ, விசாவை இழக்க மாட்டீர்கள் என்பதற்கோ நிறுவனங்கள் உறுதியளிக்க முடியாது,” என்றார் ஆடம். “வெளிநாட்டவர்களுக்கு இது மிகுந்த மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.”

அடுத்த கட்டமான E-7 விசாவைப் பெறுவது மிகவும் கடினமானது. 450 பக்க அரசாங்க ஆவணத்தில், வழிகாட்டுதல்கள் மட்டுமே 105 பக்கங்கள் உள்ளன; அந்த ஆவணம் கொரிய மொழியில் மட்டுமே கிடைக்கிறது. விண்ணப்பதாரர்கள் சுமார் 90 பணிக் குறியீடுகளில் ஒன்றின் கீழ் வர வேண்டும். ஒவ்வொரு குறியீட்டுக்கும் நிறுவனத்தின் அளவு, அரசுத் துறை அமைச்சகங்களின் பரிந்துரைகள் உள்ளிட்ட தனித்தனி நிபந்தனைகள் உள்ளன. மேலும், பணிக் குறியீடுகளும் விளக்கங்களும் அடிக்கடி மாறுவதால் நடைமுறையில் நிச்சயமற்ற தன்மை அதிகரிக்கிறது.

நிறுவனத்தின் பார்வையில், விசா ஆதரவு வழங்குவது பெரும்பாலும் செலவு மிக்கது; நிர்வாக ரீதியாகச் சிக்கலானது, நேரம் எடுத்துக்கொள்வது,” என்று ஆடம் மேலும் கூறினார். “மிகவும் தகுதிவாய்ந்த பணிகளுக்கோ குறிப்பிட்ட திறன்களுக்கோ ஆட்சேர்ப்பு செய்யும்போது தவிர, பயிற்சிக்குப் பிந்தைய தொடக்கநிலை அல்லது பொதுவான பணிகளுக்கு பல வேலை வழங்குநர்கள் இதைத் தவிர்க்கவே விரும்புகின்றனர்.

நிர்வாகச் சுமை அதிகமாக இருப்பதால், சர்வதேசத் தொழில்முனைவோர்கூட தங்களைப் போன்றவர்களைப் பணியமர்த்தத் தயங்குகின்றனர். கொரியாவில் ஒரு தொடக்க நிறுவனத்தை நிறுவிய ரோசா ஹாக்கின் இரட்டைச் சகோதரர் ஆண்ட்ருவா ஹாக், சிக்கலான ஆவணங்கள் மற்றும் கடுமையான ஒதுக்கீடுகள் காரணமாக சர்வதேச மாணவர்களைப் பணியமர்த்துவது குறித்து பரிசீலிக்க மாட்டேன் என்று கொரியா ஹெரால்டிடம் தெரிவித்தார். தற்போதைய விதிமுறைகளின்படி, கொரியப் பணியாளர்களுக்கும் வெளிநாட்டுப் பணியாளர்களுக்கும் இடையே குறிப்பிட்ட விகிதத்தை நிறுவனங்கள் பேண வேண்டியிருக்கும். இதனால், ஒவ்வொரு வெளிநாட்டுப் பணியாளரையும் நியமிக்கும்போதும் ஒரு உள்ளூர் பணியாளரையும் நியமிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.

சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்களின் கொரியக் கூட்டமைப்பு (KBIZ), 805 சர்வதேச மாணவர்களிடம் நடத்திய கருத்துக் கணிப்பில், 66.7% பேர் E-7 விசா பெறுவதில் சிரமம் இருப்பதாகத் தெரிவித்தனர். விசா ஆதரவு வழங்கும் நிறுவனங்கள் இல்லாததும், அத்தகைய ஆதரவை வழங்கும் நிறுவனங்கள் எவை என்பது குறித்த போதிய தகவல் இல்லாததும் முக்கியத் தடைகளாகக் குறிப்பிடப்பட்டன. இந்தச் சிக்கலான நடைமுறையால், வெளிநாட்டவர்களைப் பணியமர்த்துவதை வாய்ப்பாக அல்லாமல் ஆபத்தாகவே பல வேலை வழங்குநர்கள் கருதுகின்றனர்.

கலாசார மற்றும் சமூக ஒருங்கிணைப்பு இடைவெளி

சட்ட மற்றும் கட்டமைப்புத் தடைகளுடன், பணியிடத்தில் சமூகச் சவால்களும் சேர்கின்றன. பணியமர்த்தல் நடைமுறையை வெற்றிகரமாகக் கடக்கும் பட்டதாரிகள்கூட கலாசாரச் சூழலுக்கு ஏற்ப மாறுவதில் சிரமங்களை எதிர்கொள்வதாகத் தெரிவிக்கின்றனர். படிநிலை முறைக்கும் கடுமையான நெறிமுறைகளுக்கும் பெயர் பெற்ற கொரியப் பணிக் கலாசாரம், சமத்துவம் அதிகமுள்ள சூழல்களுக்குப் பழகிய வெளிநாட்டவர்களை அந்நியப்படுத்தக்கூடும்.

உயிர்மருந்துத் துறைப் பெருநிறுவனமான சாம்சங் பயாலஜிக்ஸில் அண்மையில் பணியில் சேர்ந்த ரோசா ஹாக், பணியில் சேர்ந்த பிறகும் மொழிச் சவால்கள் தொடர்வதாகக் குறிப்பிட்டார். கொரிய மொழித் திறன் தேர்வில் (TOPIK) 5-ஆம் நிலை மதிப்பெண் சமர்ப்பிக்க வேண்டியிருந்ததுடன், அவருடைய நேர்முகத் தேர்வுகளும் கொரிய மொழியில் நடத்தப்பட்டன. “கொரிய மொழி கற்காமலேயே சிலர் பணியில் சேர்ந்தாலும், மொழித் தடைகள் காரணமாகப் பணிக் கலாசாரத்துக்கு ஏற்ப மாறுவது கடினம்,” என்றார் அவர். “பணிக் கலாசாரத்தைப் பொறுத்தவரை, கொரியாவின் நெறிமுறைகளை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு எங்களிடம் கூறுகின்றனர்.”

சீன வாடிக்கையாளர்களைக் குறிவைக்கும் சிறு வணிகத்தில் பணிபுரியும் யோன்சே பல்கலைக்கழகத்தின் 27 வயதான சீனப் பட்டதாரி யாங் லினும், வாய்ப்புகளுக்கான நுழைவாயிலாக மொழியே இருப்பதாக ஒப்புக்கொண்டார். “மொழி தெரியாததால் வேலை தேடுவதில் சிரமப்படும் பல்கலைக்கழக நண்பர்கள் சிலரை எனக்குத் தெரியும்,” என்றார் யாங். வேலை நேரம் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் குறித்த கலாசார வேறுபாட்டையும் அவர் எடுத்துரைத்தார். “கொரியாவின் பணிக் கலாசாரம் அதிகப் படிநிலை கொண்டது,” என்றார் அவர். “எனது சொந்த ஊரில், மதிய உணவு நேரத்தில் தூங்குவதற்காகத் தனி நேரம் ஒதுக்கப்படும். நாள் முழுவதும் விழித்திருப்பதற்குப் பழக முதலில் சிரமமாக இருந்தது.”

இந்தக் கலாசார நுட்பங்கள் மறைமுகமான பாகுபாடுகளிலும் வெளிப்படுகின்றன. IES Abroad Seoul அமைப்பின் மைய இயக்குநரான கியுசொக் கிம், பணியாளர் பற்றாக்குறை நிலவும் துறைகளில் வெளிநாட்டவர்களைப் பணியமர்த்த பல வேலை வழங்குநர்கள் விருப்பம் தெரிவிப்பதாகவும், ஆனால் தகவல் தொடர்புச் சிக்கல்கள் ஏற்படும் என மனிதவளத் துறை கருதும்போது செயல்பாடு முடங்குவதாகவும் விளக்கினார். “சர்வதேசப் பட்டதாரிகள், நுண்ணிய அளவிலான பாகுபாடுகளையும், ஒரு ‘வெளிநாட்டவர்’ குழுவில் முழுமையாக ஒருங்கிணைய முடியுமா என்ற வெளிப்படையாகச் சொல்லப்படாத சந்தேகங்களையும் அடிக்கடி எதிர்கொள்வதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்,” என்று கிம் கூறினார். குறிப்பாகச் சிறிய நிறுவனங்களிடம் விசா விதிகள் குறித்த நிபுணத்துவம் இல்லாததுடன், விதிமுறைகளை மீறிவிடுவோமோ என்ற அச்சமும் இருப்பதால், தகுதியான சர்வதேச விண்ணப்பதாரர்கள் இருந்தாலும் உள்ளூர் பணியாளர்களையே விரும்புகின்றன.

சித்தி கொண்டுஸ்கர் போன்ற மாணவர்களுக்கு, இந்தத் தடைகள் தொழில் வாழ்க்கையில் பின்னடைவை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்தியாவின் பொழுதுபோக்குத் துறையில் பல ஆண்டுகள் அனுபவம் பெற்றிருந்தபோதும், கொரியாவில் அவர் ஏணியின் அடிநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். “கொரியப் பணிக் கலாசாரத்தை இயல்பாகவே புரிந்துகொள்வதால், உள்ளூர் பட்டதாரிகள் விரைவாகப் பதவி உயர்வு பெறுகின்றனர். சர்வதேசப் பணியாளர்கள் தங்களது மதிப்பைத் தொடர்ந்து நிரூபிக்காவிட்டால், ஒரே இடத்தில் தேங்கிவிடக்கூடும்,” என்று கொண்டுஸ்கர் குறிப்பிட்டார்.

மாற்றுப் பாதையாகத் தொழில்முனைவு

இறுக்கமான வேலைச் சந்தையை எதிர்கொள்ளும் சில சர்வதேசப் பட்டதாரிகள், நாட்டில் தங்குவதற்கான மாற்றுப் பாதையாகத் தொழில்முனைவில் ஈடுபடுகின்றனர். எனினும், இந்தப் பாதையிலும் விதிமுறை சார்ந்த சவால்கள் நிறைந்துள்ளன. பாரம்பரிய வேலைச் சந்தையில் நுழைவதற்குப் பதிலாக, கொரிய நண்பருடன் இணைந்து தொடக்க நிறுவனத்தை உருவாக்க ஆண்ட்ருவா ஹாக் முடிவெடுத்தார். வேலை தேடுவதைவிட இந்த முடிவு இன்னும் கடினமானது என்று அவர் கருதுகிறார்.

“சர்வதேச மாணவர்கள் வேலை தேடுவது நிச்சயமாக எளிது,” என்றார் ஹாக். “எனக்குக் கொரிய நண்பர் இருந்தது அதிர்ஷ்டம்.” தனக்குத் தெரிந்தவரை, வெளிநாட்டுப் பட்டப்படிப்பு மாணவர்கள் தனியாகத் தொடக்க நிறுவனங்களைத் தொடங்கிய நிகழ்வுகள் மிகக் குறைவு. முக்கியத் தடையாக இருப்பது D-2 மாணவர் விசா. மாணவர்கள் தொடக்க நிறுவனத்தை நிறுவலாம்; ஆனால், கொரிய இணை நிறுவனர் இல்லாமல் அதிலிருந்து தனிப்பட்ட வருமானம் பெறவோ பங்குகளை வைத்திருக்கவோ சட்டப்படி முடியாது.

D-2 விசா மூலம் கொரியாவில் தொடக்க நிறுவனத்தை அமைக்கலாம்; ஆனால், அதிலிருந்து தனிப்பட்ட வருமானம் ஒருபோதும் பெற முடியாது,” என்று ஹாக் விளக்கினார். “ஆகவே, நான் எனது தொடக்க நிறுவனத்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தபோதும், இன்றுவரையிலும், கொரிய இணை நிறுவனர் இல்லாமல் சட்டப்படி ஊதியம் பெறவோ பங்குகளை வைத்திருக்கவோ, என் பெயரில் வணிகம் நடத்தவோ முடியாது.

சர்வதேசத் தொழில்முனைவோரின் திறனை உணர்ந்துள்ள தென் கொரிய அரசு, அவர்களுக்கு ஆதரவான சூழலை உருவாக்க முயன்று வருகிறது. உலகளாவிய தொடக்க நிறுவனப் பணியாளர்கள் நீண்டகாலம் கொரியாவில் தங்குவதை ஊக்குவிக்கும் உத்திகளை சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்கள் மற்றும் தொடக்க நிறுவனங்கள் அமைச்சகம் செயல்படுத்தி வருகிறது. 2016-இல் தொடங்கப்பட்ட K-Startup Grand Challenge திட்டம், விசா உதவி, நிறுவனப் பதிவு, அலுவலக இடம் உள்ளிட்ட விரிவான குடியேற்ற ஆதரவை வழங்குவதன் மூலம் வெளிநாடுகளிலிருந்து தொடக்க நிறுவனங்களை ஈர்க்கும் நோக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது.

கல்விப் பொறுப்புகளையும் தொடக்க நிறுவனச் செயல்பாடுகளையும் சமநிலைப்படுத்தும் மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் குறிப்பிட்ட தடைகளைச் சமாளிக்க, இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் மாணவர்களுக்கெனத் தனிப் பிரிவை அறிமுகப்படுத்த அமைச்சகம் திட்டமிட்டுள்ளது. கண்டறிதல், குடியேற்றம், வளர்ச்சி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரையிலான ஆதரவு கட்டமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம், வெளிநாட்டுத் தொழில்முனைவோரின் சுமைகளைக் குறைக்க அரசு நம்புகிறது. மொழி, கலாசாரம், நிர்வாகம் சார்ந்த சவால்களைத் தீர்த்து, தொழில்நுட்பத் திறனும் சந்தை அணுகலும் கொண்ட தொடக்க நிறுவனங்களுக்கான வலுவான சூழலாகக் கொரியாவை மேம்படுத்துவதே இந்த முயற்சியின் நோக்கம்.

அரசு முயற்சிகளும் எதிர்காலத் தீர்வுகளும்

அதிகரித்து வரும் கவலைகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், ஆட்சேர்ப்புக்கும் பணியில் தக்கவைப்பதற்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைத் தென் கொரியக் கல்வி அமைச்சகம் ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. கொரிய மொழி ஆதரவை விரிவுபடுத்துவதன் மூலமும், வெளிநாட்டுத் திறமையாளர்களை ஈர்த்து ஒருங்கிணைப்பதில் உள்ள வெற்றியுடன் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான அரசின் நிதி ஒதுக்கீட்டைப் பிணைப்பதன் மூலமும் இப்பிரச்சினையைத் தீர்க்கப் பணியாற்றி வருவதாக அமைச்சகம் தெரிவித்தது. இந்த உத்தியின் முக்கிய அங்கமாக RISE (பிராந்திய புத்தாக்க அமைப்பு மற்றும் கல்வி) முயற்சி உள்ளது. உள்ளூர் புத்தாக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் வகையில், பல்கலைக்கழக நிதியுதவிக்கான அதிகாரத்தை உள்ளாட்சி அரசுகளுக்கு இது மாற்றுகிறது.

“தகவல் இல்லாமை”யையும் முக்கியத் தடையாக அமைச்சகம் அடையாளம் கண்டுள்ளது. அரசின் கருத்துக் கணிப்புகளின்படி, வேலை தேடுவதில் மிகவும் சவாலான அம்சமாக வேலைவாய்ப்புத் தகவல் இல்லாமையை சர்வதேச மாணவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்; அதேவேளை, சாத்தியமுள்ள சர்வதேச விண்ணப்பதாரர்கள் குறித்த விவரங்களைக் கண்டறிவதில் நிறுவனங்கள் சிரமப்படுகின்றன. இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க, பல மொழிகளில் சர்வதேசப் பட்டதாரிகளையும் கொரிய நிறுவனங்களின் வேலைவாய்ப்புகளையும் இணையவழியில் பொருத்தும் K-Work தளத்தை அமைச்சகங்கள் இணைந்து தொடங்கியுள்ளன.

கொரிய உயர்கல்வி நிபுணரும் ETS அமைப்பின் கல்விசார் உறவுகள் இயக்குநருமான ஜீசுக் காங், பல்கலைக்கழகங்கள் இன்னும் முனைப்புடன் செயல்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார். வேலை தேடும் சர்வதேச மாணவர்களில் முதல் 10% முதல் 20% வரையிலானவர்களை முன்னிலைப்படுத்தும் “திறமையாளர் கையேடு” ஒன்றை உருவாக்க அவர் முன்மொழிந்தார். அதில் அவர்களது GPA, பாடத்துக்கு வெளியான செயல்பாடுகள், மொழிச் சான்றிதழ்கள் ஆகியவற்றைச் சேர்ப்பதன் மூலம், தகுதியான விண்ணப்பதாரர்களை வேலை வழங்குநர்கள் எளிதில் கண்டறிய முடியும்.

விசா சீர்திருத்தம் குறித்த விவாதமும் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. குறைந்தது முதல் நடுத்தரத் திறன் தேவைப்படும் தொழிலாளர்களுக்குப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் E-9 விசாவுக்கு சர்வதேச மாணவர்கள் விண்ணப்பிக்க அனுமதிக்கும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் வேலைவாய்ப்புச் சட்டத் திருத்தம், 2024-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து நிலுவையில் உள்ளது. E-9 விசாவைப் பெறும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்துவது சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்களின் பணியாளர் பற்றாக்குறையைக் குறைக்க உதவும் என்று KBIZ-இன் சிறு வணிகத் தொழிலாளர் கொள்கைப் பிரிவுத் தலைவர் லீ மியுங்-ரோ வலியுறுத்தினார். “கொரிய மொழியில் சரளமாகப் பேசும் வெளிநாட்டு மாணவர்களைச் சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்களில் பணியமர்த்தலாம். இதனால் உற்பத்தித்திறன் மேம்படுவதுடன், சிறந்த தகவல் தொடர்பு மூலம் தொழில்துறை விபத்துகளையும் தடுக்கலாம்,” என்றார் லீ.

இந்த முயற்சிகள் நம்பிக்கை அளித்தாலும், தற்போதைய பட்டதாரிகளுக்கான முன்னேற்றம் மெதுவாகவே உள்ளது. 2025-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அமைச்சக அதிகாரிகளுடன் நடத்திய கலந்துரையாடல்களில் விசா சிக்கல்களையும் கொரிய மொழியைச் சார்ந்த ஆட்சேர்ப்புத் தேர்வுகளையும் SNU-வின் சர்வதேச மாணவர் சங்கம் எடுத்துரைத்ததாக ஹியூகோ ஆடம் குறிப்பிட்டார். பதில் உறுதியானதாக இருக்கவில்லை. “ ‘ஆம், இது எங்களுக்குத் தெரியும்; இதைச் சரிசெய்ய முயற்சிப்போம்’ என்றார்கள். ஆனால், குறைந்தபட்சம் இப்போதைக்கு எந்த முன்னேற்றமும் எனக்குத் தெரியவில்லை,” என்றார் ஆடம்.

சுருக்கமாக

தென் கொரியா ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையில் உள்ளது. அதன் கலாசாரத்தின் உலகளாவிய புகழும் பல்கலைக்கழகங்களின் நற்பெயரும் சர்வதேச மாணவர்களின் எண்ணிக்கை சாதனை அளவை எட்ட வழிவகுத்துள்ளன. ஆனால், இந்தத் திறமையாளர்களை நாட்டில் தக்கவைக்க, ஆழமாக வேரூன்றிய கட்டமைப்பு மற்றும் கலாசாரத் தடைகளைத் தாண்ட வேண்டும். டோ நொக் மின் லுவோங், ரோசா ஹாக் போன்ற பட்டதாரிகளின் அனுபவங்கள், கொரியாவின் உயர்தரப் பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்ற பட்டம் மட்டுமே நாட்டில் தொழில் வாழ்க்கையை உறுதிப்படுத்தப் போதாது என்பதைக் காட்டுகின்றன. உலகளாவிய திறமையாளர் மையமாக மாறும் அரசின் இலக்கு நனவாக வேண்டுமெனில், விசா நடைமுறைகள், நிறுவனங்களின் ஆட்சேர்ப்பு, கலாசார ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றில் முறையான சீர்திருத்தங்கள் அவசியம்.

• பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கை இரட்டிப்பானபோதும், சர்வதேசப் பட்டதாரிகளுக்கான வேலைவாய்ப்பு விகிதம் 2018-க்குப் பிறகு 9.6%-இலிருந்து 13.8%-ஆக மட்டுமே உயர்ந்துள்ளது.
• பெருநிறுவனங்களின் தரப்படுத்தப்பட்ட ஆட்சேர்ப்புத் தேர்வுகள் கொரிய மொழியில் நடத்தப்படுவதால், தாய்மொழியாகக் கொரிய மொழி இல்லாதவர்கள் குறிப்பிடத்தக்க பாதகத்தைச் சந்திக்கின்றனர்.
• E-7 வேலை விசா நடைமுறை மிகவும் சிக்கலானது; அதற்கான வழிகாட்டுதல்கள் 105 பக்கங்கள் கொண்டவை, கொரிய மொழியில் மட்டுமே கிடைக்கின்றன.
• பல சர்வதேசப் பட்டதாரிகள் தங்கள் படிப்புத் துறைக்குத் தொடர்பில்லாத மொழிபெயர்ப்பு அல்லது நிர்வாகப் பணிகளில் அமர்த்தப்படுவதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.
• நிறுவனங்கள் கொரியப் பணியாளர்களுக்கும் வெளிநாட்டுப் பணியாளர்களுக்கும் இடையே குறிப்பிட்ட விகிதத்தைப் பேண வேண்டும் என்ற தற்போதைய விதிமுறைகள், சர்வதேசப் பணியாளர்களைப் பணியமர்த்துவதைத் தடுக்கின்றன.
• வேலைவாய்ப்புப் பொருத்தத்தையும் உள்ளூர் ஆதரவையும் மேம்படுத்த K-Work தளத்தையும் RISE முயற்சியையும் தென் கொரிய அரசு தொடங்கியுள்ளது.
• மாணவர் நிறுவனர்கள் வருமானம் ஈட்டுவதைத் தடுக்கும் விசா கட்டுப்பாடுகளால், தொழில்முனைவு இன்னும் கடினமான பாதையாகவே உள்ளது.