ஜப்பானின் சுருங்கும் தலைமுறை: வயதுக்கு வந்தோர் தினம் மக்கள்தொகை நெருக்கடியை வெளிச்சமிடுகிறது

மாற்றத்தின் பாதையில் ஒரு நாடு

ஜப்பான் முழுவதும் இளைஞர்கள் திங்களன்று பாரம்பரிய விழாக்களிலும் முறையான உடைகளிலும் ஒன்றுகூடி, கடந்த ஆண்டில் 20 வயதை எட்டியவர்களைக் கொண்டாடும் தேசிய விடுமுறையான வயதுக்கு வந்தோர் தினத்தைக் குறித்தனர். எனினும், இந்தக் கொண்டாட்டங்களுக்குப் பின்னால், அரசாங்க அதிகாரிகளும் மக்கள்தொகை ஆய்வாளர்களும் அதிகரித்துவரும் கவலையுடன் கண்காணித்து வரும் ஓர் அச்சமூட்டும் யதார்த்தம் உள்ளது. ஜப்பானின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் சமீபத்திய தரவுகளின்படி, ஜனவரி 1 நிலவரப்படி சுமார் 1.09 மில்லியன் பேர் வயது வந்தோராகியுள்ளனர். இவர்களில் 560,000 பேர் ஆண்கள், 530,000 பேர் பெண்கள். நவீன முறையில் புள்ளிவிவரங்கள் தொகுக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து பதிவான இரண்டாவது குறைந்த எண்ணிக்கை இதுவாகும். இதற்கு முந்தைய ஆண்டில் மட்டுமே, 1.06 மில்லியன் புதிய வயது வந்தோருடன் எண்ணிக்கை இதைவிடக் குறைவாக இருந்தது.

இந்தத் தரவுகளில் ஜப்பானியக் குடிமக்களும், மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் நாட்டில் வசித்துவரும் வெளிநாட்டினரும் அடங்குவர். மொத்த மக்கள்தொகை சுருங்கிவரும் அதேவேளையில், ஜப்பானின் பன்முகச் சர்வதேசத் தன்மை அதிகரிப்பதையும் இது பிரதிபலிக்கிறது. ஒப்பிடுகையில், போருக்குப் பிந்தைய முதல் குழந்தைப் பெருக்கக் காலகட்டத்தில், 1970இல் புதிய வயது வந்தோரின் எண்ணிக்கை 2.46 மில்லியனாக உச்சத்தை எட்டியது; இது இந்த ஆண்டின் எண்ணிக்கையைவிட இரு மடங்குக்கும் அதிகம். 1970களிலும் 1980களிலும் தொடர்ந்து குறைந்த இந்த எண்ணிக்கை, 1994இல் 2.07 மில்லியனாகச் சற்றே மீண்டது. அதன் பின்னர் நீண்டகாலமாகவும் வேகமாகவும் சரிந்துவருகிறது.

இந்த மக்கள்தொகைப் போக்கு வெறும் புள்ளிவிவரங்களைக் காட்டிலும் மிகப் பெரிய பொருளைக் கொண்டுள்ளது. ஜப்பானின் பொருளாதாரம், சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள், தொழிலாளர் சந்தைகள், தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் உள்ள சமூகங்களின் அடிப்படை அமைப்பு ஆகியவற்றுக்குப் பெரும் சவால்கள் காத்திருக்கின்றன என்பதை இது உணர்த்துகிறது. இந்த இளைஞர்கள் தங்களது இருபதுகளில் காலடி எடுத்து வைக்கும் நிலையில், தங்கள் பெற்றோர் மற்றும் தாத்தா, பாட்டியரின் சமூகத்திலிருந்து அடிப்படையிலேயே மாறுபட்ட ஒரு சமூகத்தை அவர்கள் மரபுரிமையாகப் பெறுகின்றனர். அதிக முதியோரைப் பராமரிக்கக் குறைவான சமவயதினர் உள்ள இந்தச் சமூகத்தில், செழிப்பையும் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் தக்கவைக்கப் புதுமையான அணுகுமுறைகள் தேவைப்படுகின்றன.

வரலாற்றுப் பின்னணியும் மக்கள்தொகை மாற்றங்களும்

ஜப்பானின் தற்போதைய நிலையைப் புரிந்துகொள்ள, அதன் மக்கள்தொகை வரலாற்றின் தனித்துவமான போக்குகளை ஆராய வேண்டும். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு இரண்டு தசாப்தங்கள் வரை நீடித்த குழந்தைப் பெருக்கத்தைச் சந்தித்த பல மேற்கத்திய நாடுகளைப் போலன்றி, ஜப்பானின் போருக்குப் பிந்தைய மக்கள்தொகை அதிகரிப்பு 1947 முதல் 1949 வரை சுமார் மூன்று ஆண்டுகள் மட்டுமே நீடித்தது. ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய இந்தக் காலகட்டம், குறிப்பிட்ட வயதுப் பிரிவினரைக் கொண்ட மக்கள்தொகை அமைப்பை உருவாக்கியது. அந்தக் குழந்தைப் பெருக்கத் தலைமுறையினர் இப்போது எழுபதுகளின் பிற்பகுதியிலும் எண்பதுகளிலும் அடியெடுத்து வைப்பதால், நாட்டின் பல மக்கள்தொகைச் சவால்களுக்கு இதுவே காரணமாக உள்ளது.

பாரம்பரியமாக, குறைவான முதியோரைத் தாங்கும் அதிக எண்ணிக்கையிலான இளைஞர்களைக் காட்டும் மக்கள்தொகைப் பிரமிடு, பல தசாப்தங்களாக உருமாறி வருகிறது. தேசிய மக்கள்தொகை மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு ஆய்வு நிறுவனத்தின் (IPSS) கணிப்புகளின்படி, 15 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 1980களின் தொடக்கத்தில் 27 மில்லியனாக இருந்தது; 2015 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் அது 15.95 மில்லியனாகக் குறைந்தது. நடுத்தரப் பிறப்பு விகிதக் கணிப்பின்படி, இந்தப் பிரிவினர் 2056ஆம் ஆண்டுக்குள் 10 மில்லியனுக்கும் குறைந்து, 2065இல் சுமார் 8.98 மில்லியனாக இருப்பார்கள்.

இதற்கிடையில், 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய முதியோரின் எண்ணிக்கை வியத்தகு அளவில் அதிகரித்துள்ளது. இந்தப் பிரிவினர் 2015இல் 33.87 மில்லியனிலிருந்து 2020இல் 36.19 மில்லியனாக உயர்ந்தனர்; 2042ஆம் ஆண்டளவில் 39.35 மில்லியனாக உச்சத்தை எட்டுவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், மொத்த மக்கள்தொகையில் முதியோரின் விகிதம் 2065ஆம் ஆண்டுக்குள் 38.4 சதவீதத்தை எட்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது, ஜப்பானியர்களில் ஏறத்தாழ ஒவ்வொரு 2.6 பேரில் ஒருவர் முதியவராக இருப்பார். இதனால் வேலை செய்யும் வயதுப் பிரிவினர் மீது இதுவரை இல்லாத அளவிலான சார்புச் சுமை ஏற்படுகிறது.

15 முதல் 64 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் என வரையறுக்கப்படும் வேலை செய்யும் வயதுப் பிரிவினரின் எண்ணிக்கை 1995இல் 87.26 மில்லியனாக உச்சத்தை எட்டியது; அதன்பின்னர் தொடர்ந்து குறைந்து வருகிறது. 2015ஆம் ஆண்டில் இந்தப் பிரிவினர் 77.28 மில்லியனாகக் குறைந்தனர். நடுத்தரப் பிறப்பு விகிதக் கணிப்புகளின்படி, இந்த எண்ணிக்கை 2029க்குள் 70 மில்லியனுக்கும், 2040க்குள் 60 மில்லியனுக்கும், 2056க்குள் 50 மில்லியனுக்கும் குறையும்; 2065ஆம் ஆண்டில் வெறும் 45.29 மில்லியனாக இருக்கும். விரிவடைந்துவரும் முதியோர் மக்கள்தொகையைப் பராமரிப்பதோடு, பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்கான நிதிக்கும் இந்தச் சுருங்கும் தொழிலாளர் படை ஆதரவளிக்க வேண்டும்.

மக்கள்தொகைச் சரிவின் பொருளாதார விளைவுகள்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் பொருளாதார விளைவுகள் கிட்டத்தட்ட அனைத்துத் துறைகளையும் கொள்கைத் தளங்களையும் பாதிக்கின்றன. மக்கள்தொகை முதிர்வடைந்து சுருங்கும் சூழலில் பொருளாதாரத்தை நிர்வகிப்பது குறித்த ஆய்வுத் துறையான ‘சுருங்கும் பொருளாதாரம்’ (shrinkonomics) என்பதற்கான உலக ஆய்வகமாக ஜப்பானை சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) வர்ணித்துள்ளது. இதேபோன்ற மக்கள்தொகை அழுத்தங்களை விரைவில் எதிர்கொள்ளவுள்ள பிற வளர்ந்த பொருளாதாரங்களுக்கு ஜப்பானின் அனுபவம் மதிப்புமிக்க பாடங்களை வழங்குவதாக IMF ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

அடிப்படையான சவால்களில் ஒன்று தொழிலாளர் படையின் இயக்கவியல். தனிநபர் அடிப்படையில் கிடைக்கும் தொழிலாளர்கள் குறையும்போது, பொருளாதார உற்பத்தியைத் தக்கவைக்க உற்பத்தித்திறனை கணிசமாக அதிகரிக்கவோ அல்லது வழக்கத்திற்கு மாறான மக்கள்தொகைப் பிரிவினரின் பங்கேற்பை உயர்த்தவோ வேண்டும். ஜப்பான் ஏற்கெனவே இந்தத் துறையில் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. பெண்களின் தொழிலாளர் பங்கேற்பு சுமார் 76 சதவீதத்தை எட்டியுள்ளது; 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய முதியோரில் சுமார் 25 சதவீதத்தினர் தொடர்ந்து பணியாற்றுகின்றனர். இந்த இரண்டு விகிதங்களும் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (OECD) சராசரியைவிட அதிகம். இந்த முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், குறிப்பாக சுகாதாரம், கட்டுமானம், உற்பத்தி ஆகிய பல துறைகளில் தொழிலாளர் பற்றாக்குறை நீடிக்கிறது.

மக்கள்தொகை மாற்றம் உலகப் பொருளாதாரத்தில் அடிப்படைத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது; ஆனால் ஒரு காலத்தில் நாம் நினைத்த விதத்தில் அல்ல. வெறும் ஐந்து தசாப்தங்களுக்கு முன்பு, மனித மக்கள்தொகை அளவுக்கு அதிகமாகிவிட்டதாகவும், விரைவில் உலகின் வளங்களைத் தீர்த்துவிடும் என்றும் சிலர் கணித்தனர். ஆனால், அதிக மக்கள்தொகையால் உலகம் அழியும் என்ற அந்தக் காட்சிநிலை நிகழவில்லை. மாறாக, நவீன வரலாற்றில் முதன்முறையாக, இந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் உலக மக்கள்தொகை வளர்ச்சி கிட்டத்தட்ட நின்றுவிடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

மக்கள்தொகைப் போக்குகள் கடந்த சில தசாப்தங்களில் எவ்வாறு வியத்தகு முறையில் மாறியுள்ளன என்பதை IMF ஆய்வின் இந்தக் கண்ணோட்டம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த மாற்றத்தின் முன்னணியில் ஜப்பான் உள்ளது. குறைந்துவரும் நுகர்வு, ஓய்வூதியம் மற்றும் சுகாதார அமைப்புகள் மீதான அழுத்தம், மக்கள்தொகைக் காரணிகள் இயல்பான வட்டி விகிதத்தைக் குறைப்பதால் பணவியல் கொள்கையின் செயல்திறனில் ஏற்படும் சவால்கள் உள்ளிட்ட பொருளாதார விளைவுகளை அந்நாடு எதிர்கொள்கிறது.

வேலை செய்யும் வயதினருடன் ஒப்பிடும்போது ஓய்வுபெற்றோரின் எண்ணிக்கையை அளவிடும் சார்பு விகிதம், ஜப்பானில் நெருக்கடியான நிலையை எட்டியுள்ளது. தற்போது ஒவ்வொரு முதியவருக்கும் சுமார் 2.3 தொழிலாளர்கள் ஆதரவளிக்கின்றனர். இந்த விகிதம் 2023க்குள் ஒவ்வொரு முதியவருக்கும் 2 தொழிலாளர்களாகவும், 2065க்குள் வெறும் 1.3 தொழிலாளர்களாகவும் சரியும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. முதியோர் மக்கள்தொகை அதிகரிப்பதால் ஓய்வூதியம் மற்றும் சுகாதாரச் செலவுகள் விரிவடையும் நிலையில், சுருங்கும் வரி வருவாய் அடித்தளம் அவற்றுக்கு நிதியளிக்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் அரசின் நிதிநிலைக்கு மக்கள்தொகைக் கணக்கீடுகள் பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

கொள்கை நடவடிக்கைகளும் அரசின் முன்னெடுப்புகளும்

மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்ள கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக ஜப்பானிய அரசு பல்வேறு உத்திகளைச் செயல்படுத்தியுள்ளது. பிறப்பு விகிதம் அப்போது அச்சமூட்டும் அளவுக்குக் குறைவாகக் கருதப்பட்ட 1.57ஆக 1990இல் சரிந்தபோது, கொள்கை வகுப்பாளர்கள் விரிவான தலையீட்டு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கினர். கட்டாயக் குழந்தைப் பராமரிப்பு விடுப்பு, மானியத்துடன் கூடிய பகல்நேரக் குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல், ஆண்கள் பெற்றோர் விடுப்பு எடுக்கவும் வீட்டுப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும் ஊக்குவிக்கும் பிரசாரங்கள், வேலை நேரத்தைக் குறைக்கும் முயற்சிகள் ஆகியவை இந்நடவடிக்கைகளில் அடங்கும்.

அரசின் கொள்கையின் மற்றொரு தூணாக நிதிச் சலுகைகள் அமைந்துள்ளன. 1992 முதல், குழந்தைகள் உள்ள குடும்பங்களுக்கு ஜப்பான் ரொக்க உதவித்தொகை வழங்கி வருகிறது. மிக அண்மையில், பிரதமர் ஃபுமியோ கிஷிடாவின் நிர்வாகம், 2023 ஜூனில் “குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்கான உத்திசார் வழிகாட்டுதலை” தொடங்கியது. குழந்தைகளுக்கான உதவித்தொகைகளை அதிகரிப்பதன் மூலமும், குழந்தைப் பிறப்பு, பராமரிப்பு, கல்வி ஆகியவற்றுக்கான நிதி ஆதரவை மேம்படுத்துவதன் மூலமும் குறைந்துவரும் பிறப்பு விகிதத்தைத் தலைகீழாக்குவது இதன் நோக்கமாகும். கர்ப்பிணித் தாய்மார்களுக்கு 100,000 யென், அதாவது சுமார் $670, குழந்தைப் பிறப்பு ஊக்கத்தொகை வழங்கவும் அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்த விரிவான முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், அவற்றின் முடிவுகள் ஏமாற்றமளித்துள்ளன. ஜப்பானின் மொத்தப் பிறப்பு விகிதம் ஒரு பெண்ணுக்கு சுமார் 1.2 முதல் 1.3 குழந்தைகள் என்ற அளவில் பிடிவாதமாகக் குறைவாகவே உள்ளது. மக்கள்தொகை அளவைத் தக்கவைக்கத் தேவையான 2.1 என்ற மாற்றீட்டு நிலையைவிட இது வெகுவாகக் குறைவு. நிதி உதவி, குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான உண்மையான செலவுகளுடன் ஒப்பிடும்போது அளவில் குறைவாக இருப்பது; ஆண்கள் பெற்றோர் விடுப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கும் சமூகப் பழக்கவழக்கங்கள் நீடிப்பது; ஊதியத் தேக்கம் மற்றும் வேலைப் பாதுகாப்பின்மை போன்ற பரந்த பொருளாதாரக் காரணிகள் இளைஞர்கள் குடும்பம் அமைப்பதைச் சவாலாக்குவது ஆகியவை இந்த நடவடிக்கைகள் குறைந்த பயனளித்ததற்கான காரணங்களாக ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

மேலும் அடிப்படையாக, உலகளவில் பிறப்பு விகிதம் குறைவதற்கான மிக முக்கியக் காரணிகள் தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினைகளைக் காட்டிலும் நேர்மறையான சமூக முன்னேற்றங்களையே பிரதிபலிக்கின்றன என வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். பெண்களின் கல்வியறிவு உயர்வதும், தொழிலாளர் படையில் அவர்கள் அதிகம் பங்கேற்பதும், கருத்தடைச் சாதனங்கள் எளிதில் கிடைப்பதும், தனிப்பட்ட நிறைவு மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கை குறித்த மதிப்பீடுகள் மாறிவருவதும் இதில் அடங்கும். வேலை மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கு இடையிலான சமநிலை, குடும்பப் பொறுப்புகளில் பாலினச் சமத்துவம், இளம் குடும்பங்களுக்கான பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு போன்ற ஆழமான கட்டமைப்புச் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காணப்படாவிட்டால், நிதிச் சலுகைகள் மட்டுமே பிறப்பு விகிதத்தை கணிசமாக உயர்த்தப் போதுமானதாகத் தெரியவில்லை.

குடியேற்றக் கொள்கையில் மாற்றங்கள்

குழந்தைப் பிறப்பை ஊக்குவிக்கும் கொள்கைகளின் வரம்புகளை எதிர்கொள்ளும் வகையில், ஒரு காலத்தில் நினைத்துப் பார்க்க முடியாததாகக் கருதப்பட்ட நடவடிக்கையை ஜப்பான் தொடங்கியுள்ளது: கணிசமான எண்ணிக்கையில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு நாட்டின் கதவுகளைத் திறப்பது. நவீன வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில், வளர்ந்த நாடுகளிலேயே மிகவும் கட்டுப்பாடான குடியேற்றக் கொள்கைகளில் ஒன்றை ஜப்பான் பின்பற்றி வந்தது. ஒப்பீட்டளவில் அண்மைக்காலம் வரை, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் மொத்தத் தொழிலாளர் படையில் 1 சதவீதத்துக்கும் குறைவாகவே இருந்தனர்.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் இந்த நிலைப்பாடு வியத்தகு முறையில் மாறியுள்ளது. ஜப்பானில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2008இல் 500,000க்கும் சற்றுக் குறைவாக இருந்ததிலிருந்து, 2024இல் சுமார் 2.3 மில்லியனாக நான்கு மடங்கு உயர்ந்துள்ளது. இவர்களில் பெரும்பாலானோர் வியட்நாம், சீனா மற்றும் பிற தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளிலிருந்து வந்து, உற்பத்தி முதல் முதியோர் பராமரிப்பு வரையிலான துறைகளில் முக்கியப் பணிகளை நிரப்புகின்றனர். கடுமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் துறைகளில், நடுத்தரத் திறனுள்ள வெளிநாட்டினர் பணிபுரிய வழிவகுக்கும் குறிப்பிட்ட திறன் தொழிலாளர் அமைப்பை ஜப்பான் 2019இல் அறிமுகப்படுத்தியது. அண்மையில், தற்போதைய தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் பயிற்சித் திட்டத்துக்குப் பதிலாக, 2027 முதல் திறன் மேம்பாட்டுக்கான புதிய வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தைத் தொடங்கவும் அரசு அறிவித்துள்ளது. இந்தப் புதிய திட்டம் சிறந்த வேலைவாய்ப்பு நிலைமைகளையும் நீண்டகாலக் குடியிருப்புக்கான வழிகளையும் வழங்கும்.

இந்த மாற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், ஜப்பானின் மொத்த மக்கள்தொகையில் வெளிநாட்டினர் இன்னும் சுமார் 2 முதல் 3 சதவீதம் மட்டுமே; இது OECD சராசரியான 10 சதவீதத்தைவிட வெகுவாகக் குறைவு. ஜப்பானின் குடியேற்ற அணுகுமுறை எச்சரிக்கையுடனானது என்பதையும், அரசியல் மற்றும் சமூகச் சூழல்கள் அனுமதித்தால் இதை மேலும் விரிவுபடுத்துவதற்கான கணிசமான வாய்ப்பு இருப்பதையும் இது காட்டுகிறது. ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த பொதுமக்கள் எதிர்ப்புடன், பழமைவாத லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சி அரசின் கீழ் இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. வழக்கமான கருத்துகள் கருதியதைவிட, அதிகரித்த குடியேற்றத்துக்கு ஜப்பானியச் சமூகம் தகவமைத்துக்கொள்ளக்கூடும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கம்: ஒரு தீர்வாக

தொழிலாளர் படை மற்றும் மக்கள்தொகைக் கொள்கைகளுக்கு அப்பால், சுருங்கிவரும் முதியோர் மக்கள்தொகை ஏற்படுத்தும் சவால்களை எதிர்கொள்ள ஜப்பான் தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளையும் நாடியுள்ளது. பல்வேறு துறைகளில் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்யக்கூடிய அமைப்புகளை உருவாக்கி, ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் தானியக்கத் தொழில்நுட்பத்தில் உலகளாவிய முன்னணியாக அந்நாடு தன்னை நிலைநிறுத்தியுள்ளது. தானியக்க உற்பத்தி வரிசைகள் முதல் முதியோர் பராமரிப்புக்கு உதவும் ரோபோ சாதனங்கள் வரை, தொழில்நுட்பத்தில் ஜப்பான் செய்யும் முதலீடு மக்கள்தொகைக் கட்டுப்பாடுகளுக்கான உத்திசார் பதிலாக விளங்குகிறது.

நோயாளிகளைத் தூக்கி இடமாற்றக்கூடிய மனித உருவ ரோபோக்கள், முதியோர் இல்லங்களில் வசிப்போர் கீழே விழுவதை கேமராக்களுக்குப் பதிலாக உணர்கருவிகள் மூலம் கண்டறியும் கண்காணிப்பு அமைப்புகள், சில்லறை விற்பனைக் கடைகளில் பணியாளர் தேவையைக் குறைக்கும் தானியங்கி கட்டண முறைகள் ஆகியவை இதற்கான எடுத்துக்காட்டுகள். குறிப்பாக சுகாதாரம் மற்றும் முதியோர் பராமரிப்புப் பயன்பாடுகளை மையமாகக் கொண்டு, 2020 முதல் 2025 வரை ரோபோட்டிக்ஸ் மேம்பாட்டுக்காக ஜப்பானிய அரசு சுமார் $440 மில்லியன் ஒதுக்கியுள்ளது.

மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்ள செயற்கை நுண்ணறிவு கூடுதல் வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது. அறிவுசார் பணிகளில் நிலவும் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்யவும், சேவைத் துறைகளின் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தவும், தனிமையில் வாழும் முதியோருக்குத் துணையாகவும் அவர்களைக் கண்காணிக்கவும் செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகள் உதவக்கூடும். ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவின் கூட்டுப் பயன்பாடு, சேவைகளையும் ஆதரவையும் வழங்கக் கிடைக்கும் வேலை செய்யும் வயதினர் குறைவாக உள்ள சமூகத்தில் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் பொருளாதாரச் சுறுசுறுப்பையும் தக்கவைக்க இன்றியமையாததாக அமையலாம்.

எனினும், மனிதத் தொடுதல், உணர்வுசார் நுண்ணறிவு அல்லது சிக்கலான சமூகத் தொடர்புகள் தேவைப்படும் துறைகளில் தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளுக்குத் தவிர்க்க முடியாத வரம்புகள் உள்ளன. இயந்திரங்களால் பல உடல் உழைப்புப் பணிகளைச் செய்யவும் தகவல்களைச் செயலாக்கவும் முடியும்; ஆனால் மனிதப் பராமரிப்பாளர்கள், ஆசிரியர்கள் அல்லது சேவை வழங்குநர்களை அவற்றால் முழுமையாக மாற்ற முடியாது. தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கத்துடன் தொழிலாளர் பங்கேற்பை அதிகரிக்கும் கொள்கைச் சீர்திருத்தங்களையும், குடியேற்றத்தை விரிவுபடுத்தும் வாய்ப்பையும் இணைக்கும் விரிவான உத்தி தேவை என்பதை இந்த உண்மை வலியுறுத்துகிறது.

சர்வதேசக் கண்ணோட்டங்களும் உலகளாவிய சூழலும்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவால்கள் தீவிரமானவை என்றாலும், அவை அந்த நாட்டுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. பல வளர்ந்த நாடுகள் இதேபோன்ற போக்குகளை எதிர்கொள்கின்றன. இதனால் மக்கள்தொகை முதிர்வடைதல் மற்றும் சரிவின் பரந்த விளைவுகளைப் புரிந்துகொள்ள ஜப்பான் ஒரு மதிப்புமிக்க ஆய்வுக் களமாகிறது. தென் கொரியா, இத்தாலி, ஜெர்மனி, சீனா உள்ளிட்ட நாடுகள் அனைத்தும் மாற்றீட்டு நிலைக்கும் குறைவான பிறப்பு விகிதத்தையும் வேகமாக முதிர்வடையும் மக்கள்தொகையையும் எதிர்கொள்கின்றன.

அமெரிக்கா ஒரு சுவாரசியமான ஒப்பீட்டை வழங்குகிறது. அங்கு ஒரு பெண்ணுக்கு சுமார் 1.6 குழந்தைகள் என்ற பிறப்பு விகிதம் மாற்றீட்டு நிலைக்குக் குறைவாக இருந்தாலும், அதிக குடியேற்றம் ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகை அமைப்பைச் சாதகமாகத் தக்கவைக்க உதவியுள்ளது. அமெரிக்காவின் இடைநிலை வயது 38.5 ஆண்டுகள்; ஜப்பானில் அது 49.8 ஆண்டுகள். ஓய்வூதிய அமைப்பின் நிலைத்தன்மை, தொழிலாளர் படையின் அமைப்பு, பொருளாதார வளர்ச்சி வாய்ப்பு உள்ளிட்ட அனைத்திலும் இந்த வேறுபாடு தாக்கம் ஏற்படுத்துகிறது.

பாஸ்டன் கல்லூரியின் ஓய்வூதிய ஆய்வு மையத்தின் ஆய்வு, அடுத்த சில தசாப்தங்களில் பிற வளர்ந்த நாடுகள் அனுபவிக்கவுள்ள நிலையை ஜப்பான் முன்னரே சுட்டிக்காட்டுவதாகக் கூறுகிறது. கடந்த 15 ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவின் பிறப்பு விகிதமும் குறைந்துள்ளது. குடியேற்றம் அதிகரிக்காவிட்டாலோ, குறிப்பிடத்தக்க கொள்கை மாற்றங்கள் ஏற்படாவிட்டாலோ, நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் அமெரிக்காவும் இதேபோன்ற மக்கள்தொகை அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ளும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. கொள்கைகளில் ஜப்பான் பெற்ற வெற்றிகளும் தோல்விகளும் உட்பட அதன் அனுபவத்தைப் புரிந்துகொள்வது, மக்கள்தொகை மாற்றங்களை எதிர்கொள்ள பிற நாடுகள் சிறப்பாகத் தயாராக உதவக்கூடும்.

அடுத்த சில தசாப்தங்களிலும், இன்னும் சில நூற்றாண்டுகளிலும், அமெரிக்கா உட்படப் பல நாடுகள் மக்கள்தொகை அடிப்படையில் எதை எதிர்கொள்ளப் போகின்றன என்பதற்கான தெளிவான முன்னறிவிப்பாக இது உள்ளது.

மக்கள்தொகைப் போக்குகளைப் பற்றி செய்தி வழங்கும் பத்திரிகையாளர்கள் தெரிவித்த இந்தக் கருத்து, ஜப்பானின் தற்போதைய நிலை விரைவில் உலகெங்கும் உள்ள சமூகங்களைப் பாதிக்கக்கூடிய சவால்களை முன்கூட்டியே காட்டக்கூடும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. மக்கள்தொகை ஆய்வாளர்கள் “முதல் அலை” முதிர்வு என அழைக்கும் கட்டத்துக்குள் மேலும் பல நாடுகள் நுழையும் நிலையில், பல்வேறு கொள்கை நடவடிக்கைகள் குறித்த ஜப்பானின் பரிசோதனைகள், எவை பயனளிக்கின்றன, எவை பயனளிக்கவில்லை என்பதற்கான விலைமதிப்பற்ற தரவுகளை வழங்கும்.

சமூக மற்றும் பண்பாட்டு விளைவுகள்

பொருளாதார, கொள்கை சார்ந்த அம்சங்களுக்கு அப்பால், ஜப்பானின் மக்கள்தொகை மாற்றம் ஆழமான சமூக மற்றும் பண்பாட்டு விளைவுகளையும் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் பிறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை குறைவதால், பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை குறைந்து, சில பள்ளிகள் நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுள்ளன. குறைந்துவரும் மக்கள்தொகையினரின் மாறுபட்ட தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்யக் கல்வி நிறுவனங்கள் தகவமைத்துக்கொள்வதால், கல்விச் சூழல் உருமாறி வருகிறது. பல்கலைக்கழகங்களில் விண்ணப்பதாரர்களின் எண்ணிக்கை குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; இதனால் உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் ஒன்றிணைக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

சமூக அமைப்புகளும் இதேபோன்ற அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றன. கிராமப்புறங்களில் பல தசாப்தங்களாக மக்கள்தொகை குறைந்து வருகிறது; கைவிடப்பட்ட லட்சக்கணக்கான வீடுகள் இப்போது கிராமப்புறங்கள் முழுவதும் சிதறிக் காணப்படுகின்றன. பொருளாதார வாய்ப்புகளைத் தேடி இளைஞர்கள் தொடர்ந்து நகர்ப்புற மையங்களுக்குக் குடிபெயர்வதால், சிறு நகரங்கள் மற்றும் பிராந்தியங்களில் மக்கள்தொகைச் சரிவு மேலும் வேகமடைகிறது. இந்தப் புவியியல் குவிப்பு, செழித்தோங்கும் பெருநகரப் பகுதிகளுக்கும் சிரமப்படும் கிராமப்புறச் சமூகங்களுக்கும் இடையே ஏற்றத்தாழ்வுகளை உருவாக்குகிறது.

குடும்ப அமைப்புகளும் மாறிவருகின்றன. உடன்பிறப்புகளும் ஒன்றுவிட்ட சகோதர, சகோதரிகளும் குறைவதால், இளைஞர்களின் நெருங்கிய குடும்ப வட்டம் சிறிதாகிறது. முதிய பெற்றோரைக் குழந்தைகள் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்பு, அந்தப் பொறுப்பை ஒரே குழந்தை ஏற்க வேண்டியிருக்கும்போதோ, குடும்ப உறுப்பினர்கள் வெவ்வேறு இடங்களில் வசிக்கும்போதோ சவாலாகிறது. அதேவேளையில், சமூகங்கள் சுருங்குவதாலும், ஆதரவளிக்க அருகில் குடும்ப உறுப்பினர்கள் இல்லாதபோது நடமாட்டம் கடினமாவதாலும், முதிய ஜப்பானியர்கள் சமூகத் தனிமைப்படுத்தலுக்கு ஆளாகும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது.

வேலை, குடும்பம், பாலினப் பாத்திரங்கள் குறித்த பண்பாட்டு அணுகுமுறைகளும் மெதுவாக மாறிவருகின்றன. குழந்தைப் பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டுப் பணிகளில் ஆண்களின் பங்கேற்பை ஊக்குவிக்கும் கொள்கைகள் இருந்தபோதிலும், பல பணியிடங்களிலும் வீடுகளிலும் பாரம்பரிய பாலின நெறிமுறைகள் தொடர்கின்றன. பெரும்பாலான குடும்பப் பொறுப்புகளைத் தாய்மார்களே ஏற்க வேண்டும் என்ற பண்பாட்டு எதிர்பார்ப்பு, குழந்தை பெறுவதிலிருந்தோ ஒரே நேரத்தில் தொழில் வாழ்க்கையைத் தொடர்வதிலிருந்தோ பல பெண்களைத் தொடர்ந்து தயங்கச் செய்கிறது. மக்கள்தொகை மீட்சிக்கு ஆதரவளிப்பதில், ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள இந்தப் பண்பாட்டு முறைகளை எதிர்கொள்வது எந்தவொரு கொள்கைச் சீர்திருத்தத்துக்கும் இணையான முக்கியத்துவம் பெறக்கூடும்.

2050ஆம் ஆண்டையும் அதற்குப் பின்னரையும் நோக்கி

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை எதிர்காலம் குறித்த கணிப்புகள் கடுமையான சித்திரத்தை முன்வைக்கின்றன. பிறப்பு விகிதம் மற்றும் குடியேற்றம் தொடர்பான அனுமானங்களைப் பொறுத்து, 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் மொத்த மக்கள்தொகை 105 மில்லியன் முதல் 87 மில்லியன் வரை குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வேலை செய்யும் வயதுப் பிரிவினரின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைந்திருக்கும்; அதேவேளையில் 65 வயதுக்கு மேற்பட்டோர் ஜப்பானிய மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 40 சதவீதமாக இருப்பார்கள். இந்த மக்கள்தொகை அமைப்புக்கு, சமூகத்தின் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வோர் அம்சத்திலும் அடிப்படை மாற்றங்கள் தேவைப்படும்.

பல்கலைக்கழகத்தில் சேரத் தயாராகும் 19 வயது மாணவர் யாசுனாகா கெய்ச்சி, இந்த எதிர்காலம் குறித்த தனது பார்வையைப் பகிர்ந்துகொண்டார். "2050ஆம் ஆண்டில் நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை என்னால் கற்பனை செய்வது கடினம். செயற்கை நுண்ணறிவு நமது அன்றாட வாழ்க்கையின் மையத்தில் இருக்கும் என நினைக்கிறேன். ஓய்வூதியங்கள் இறுதியில் மறைந்துவிடும் என்றும், ஓய்வுபெறும் வயது தொடர்ந்து உயர்த்தப்பட்டு 80 ஆகவோ, மிக மோசமான நிலையில் 90 ஆகவோ இருக்கலாம் என்றும் நினைக்கிறேன்."

மக்கள்தொகை குறித்த கவலைகள் ஜப்பானிய இளைஞர்களின் சிந்தனையில் ஏற்கெனவே ஆழமாகப் பதிந்துள்ளதை இந்த இளைஞரின் எதிர்பார்ப்புகள் காட்டுகின்றன. முந்தைய தலைமுறையினரைவிட நீண்டகாலம் பணியாற்றவும், தொழில்நுட்பத்தை அதிகம் சார்ந்திருக்கவும், ஓய்வுக்காலத்தில் அரசிடமிருந்து குறைந்த ஆதரவைப் பெறவும் நேரிடும் என அவர்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர். இந்த எதிர்பார்ப்புகளே ஒரு கட்டத்தில் தாமே உண்மையாகும் கணிப்புகளாக மாறி, குடும்பம் அமைக்கும் முடிவுகள், தொழில் தேர்வுகள், அரசியல் அணுகுமுறைகள் ஆகியவற்றைப் பாதிக்கக்கூடும்.

மக்கள்தொகைச் சரிவில் மாற்றுக் கண்ணோட்டங்களும் உள்ளன. குறைந்த மக்கள்தொகையால் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு குறைதல், நெரிசல் தணிதல், சமூக அமைப்புக்குப் புதிய வாய்ப்புகள் உருவாதல் போன்ற நன்மைகள் கிடைக்கக்கூடும் எனச் சில ஆய்வாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். பின்லாந்து, ஸ்வீடன் போன்ற நாடுகள், கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு, புத்தாக்கம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் மக்கள்தொகை குறைந்தபோதும் வலுவான பொருளாதாரத்தைத் தக்கவைத்துள்ளன. இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், மக்கள்தொகை மாற்றம் என்பது நிர்வகிக்க வேண்டிய நெருக்கடி மட்டுமல்ல; மாறுபட்ட சூழல்களுக்கு ஏற்ப சமூக மற்றும் பொருளாதார அமைப்புகளைப் புதிதாகக் கற்பனை செய்வதற்கான வாய்ப்பும்கூட.

எந்தக் கண்ணோட்டத்தை ஒருவர் ஏற்றுக்கொண்டாலும், குறைவான மக்கள்தொகையுடனும் மாறுபட்ட வயது அமைப்புடனும் திறம்படச் செயல்படும் வகையில் தனது நிறுவனங்கள், பொருளாதாரம், பண்பாடு ஆகியவற்றை ஜப்பான் தொடர்ந்து தகவமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பது தெளிவு. இந்தத் தகவமைப்புகளின் வெற்றியோ தோல்வியோ ஜப்பானுக்கு மட்டுமல்ல, இதேபோன்ற மக்கள்தொகை யதார்த்தங்களை விரைவில் எதிர்கொள்ளவுள்ள பிற நாடுகளுக்கும் முக்கிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• இந்த ஆண்டு ஜப்பானில் சுமார் 1.09 மில்லியன் பேர் 20 வயதை எட்டினர். 2024இல் பதிவான 1.06 மில்லியனை அடுத்து, இதுவே பதிவுகளில் இரண்டாவது குறைந்த எண்ணிக்கை.
• போருக்குப் பிந்தைய முதல் குழந்தைப் பெருக்கக் காலகட்டத்தில், 1970இல் புதிய வயது வந்தோரின் எண்ணிக்கை 2.46 மில்லியனாக உச்சத்தை எட்டியது; இது தற்போதைய எண்ணிக்கையைவிட இரு மடங்குக்கும் அதிகம்.
• ஜப்பானின் வேலை செய்யும் வயதுப் பிரிவினரின் எண்ணிக்கை 2015இல் 77.28 மில்லியனாக இருந்தது; 2065க்குள் 45.29 மில்லியனாகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுமுடைய முதியோரின் எண்ணிக்கை 2015இல் 33.87 மில்லியனாக இருந்தது; 2042ஆம் ஆண்டளவில் 39.35 மில்லியனாக உச்சமடையும்.
• 2065ஆம் ஆண்டுக்குள் ஜப்பானின் மக்கள்தொகையில் சுமார் 38.4 சதவீதத்தினர் 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள்; ஏறத்தாழ ஒவ்வொரு 2.6 பேரில் ஒருவர்.
• முதியோர் சார்பு விகிதம், தற்போது ஒவ்வொரு முதியவருக்கும் 2.3 தொழிலாளர்கள் என்ற நிலையிலிருந்து 2065ஆம் ஆண்டுக்குள் 1.3 தொழிலாளர்களாகச் சரியும்.
• குழந்தைப் பராமரிப்பு ஆதரவு, நிதிச் சலுகைகள் உள்ளிட்ட பிறப்பை ஊக்குவிக்கும் அரசின் கொள்கைகள் பிறப்பு விகிதத்தை கணிசமாக உயர்த்தத் தவறியுள்ளன; அது இன்னும் சுமார் 1.2 முதல் 1.3 என்ற அளவிலேயே உள்ளது.
• 2008க்குப் பிறகு ஜப்பானில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்காகி சுமார் 2.3 மில்லியனை எட்டியுள்ளது; எனினும், மொத்த மக்கள்தொகையில் வெளிநாட்டினர் இன்னும் சுமார் 2 முதல் 3 சதவீதம் மட்டுமே.
• தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்ய ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் தானியக்கத் தொழில்நுட்பத்தில் நாடு பெருமளவு முதலீடு செய்துள்ளது; 2020 முதல் 2025 வரை ரோபோட்டிக்ஸ் மேம்பாட்டுக்காக $440 மில்லியன் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
• பல வளர்ந்த நாடுகளும் இதேபோன்ற மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன; இதனால் உலகளாவிய மக்கள்தொகை முதிர்வு போக்குகளை ஆராய்வதற்கு ஜப்பான் ஒரு முக்கிய ஆய்வுக் களமாகிறது.