ஜப்பானில் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை கணிப்புகளைவிட வேகமாக அதிகரிப்பு

மாற்றத்தின் பாதையில் ஒரு நாடு

அதிகாரபூர்வ கணிப்புகள் கூறியதைவிட மிக வேகமாக, வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை 10 சதவீதத்தை எட்டும் திசையில் ஜப்பான் நகர்கிறது. ஏற்கெனவே டஜன் கணக்கான நகராட்சிகளில் இந்த அளவு கடந்துள்ளது; ஒரு கிராமத்தில் குடியிருப்பாளர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமானோர் வெளிநாட்டினர் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 2070ஆம் ஆண்டுக்குள் ஜப்பானின் மக்கள்தொகையில் வெளிநாட்டினர் 10.8 சதவீதமாக இருப்பார்கள் என ஒரு தேசிய ஆய்வு நிறுவனம் மதிப்பிட்டுள்ளது. ஆனால், அடிப்படை குடியிருப்பாளர் பதிவேட்டுத் தரவுகளின் பகுப்பாய்வு, உள்ளூர் அளவில் இந்த மாற்றம் ஏற்கெனவே வெகுவாகத் தொடங்கிவிட்டதைக் காட்டுகிறது. 2025 ஜனவரி நிலவரப்படி, 27 நகராட்சிகளில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் விகிதம் 10 சதவீதத்தைத் தாண்டியது. ஹொக்கைடோவின் ஷிமுகாப்பு கிராமம் 36.6 சதவீதத்துடன் முதலிடத்தில் இருந்தது.

இன மற்றும் பண்பாட்டு ஒருமைப்பாட்டால் நீண்டகாலமாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட ஒரு நாட்டுக்கு இந்த மக்கள்தொகை மாற்றம் ஆழமான மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. கணிக்கப்பட்டதைவிட மிக முன்னதாகவே நாடு முழுவதும் இந்த மாற்றம் நிகழக்கூடும் எனப் போக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஜப்பான் முழுவதும் உள்ள சமூகங்களின் அன்றாட வாழ்க்கை எவ்வாறு மாறும் என்பது குறித்த அடிப்படையான கேள்விகளையும் இது எழுப்புகிறது. வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை வேகமாக அதிகரிப்பது வெறும் புள்ளிவிவர ஆர்வத்துக்குரிய விஷயம் மட்டுமல்ல; நாட்டை மறுவடிவமைக்கும் ஆழமான பொருளாதார, சமூக சக்திகளின் வெளிப்பாடாகும்.

புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2024 இறுதியில் நாடு முழுவதும் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை 3.76 மில்லியனாக இருந்தது. முந்தைய ஆண்டைவிட 350,000 அதிகரித்த இது, இதுவரை பதிவான மிகப்பெரிய ஆண்டு அதிகரிப்பாகும். இந்த வளர்ச்சிப் போக்கு தொடர்ந்தால், வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை 10 சதவீதத்தை 2040ஆம் ஆண்டை ஒட்டி எட்டும். இது அரசின் அதிகாரபூர்வ மதிப்பீடுகளைவிட சுமார் 30 ஆண்டுகள் முன்னதாகும்.

தற்போதைய அதிகரிப்பு, வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை வளர்ச்சியில் ஜப்பான் காணும் மூன்றாவது பெரிய விரிவாக்கக் கட்டமாகும். 1960கள்வரை, ஜப்பானில் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை பொதுவாக 600,000 அளவில் இருந்தது. ஜப்பானிய வம்சாவளியினர் நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களாக ஜப்பானில் வாழ அனுமதிக்கும் வகையில், குடியேற்றம் மற்றும் அகதிகள் சட்டம் 1990ஆம் ஆண்டு திருத்தப்பட்ட பிறகு எண்ணிக்கை தெளிவாக உயர்ந்தது. உலகளாவிய நிதி நெருக்கடிக்குப் பின்னரும், மீண்டும் கொவிட்-19 பெருந்தொற்றுக் காலத்திலும் குறைந்த வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை, இப்போது மக்கள்தொகையியலாளர்கள் மூன்றாவது விரிவாக்கக் கட்டம் என்று அழைக்கும் நிலையில் நுழைகிறது. முன்னெப்போதும் இல்லாத வளர்ச்சி விகிதங்களும், பல்வேறு தேசியப் பின்னணிகளும் இதன் சிறப்பம்சங்களாகும்.

உள்ளூர் நிலவரம்: வெளிநாட்டினர் அதிகம் வசிக்கும் பகுதிகள்

ஜப்பான் முழுவதும் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் பரவியிருக்கும் விதம், தற்செயலான குடியேற்றத்தைவிட பொருளாதார வாய்ப்புகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு போக்கைக் காட்டுகிறது. தொழில்துறை மற்றும் சுற்றுலாப் பகுதிகளிலும், நீண்டகாலமாக வெளிநாட்டினர் வசிக்கும் சமூகங்களிலும் அவர்கள் அதிக அளவில் குவிந்துள்ளனர். மத்திய ஜப்பானின் ஐச்சி மாகாணத்தில், இசே விரிகுடாவை ஒட்டியுள்ள 4,713 பேர் வசிக்கும் தோபிஷிமாவில், கடந்த ஆண்டு ஜனவரி நிலவரப்படி 501 வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் இருந்தனர். இது மக்கள்தொகையில் 10.6 சதவீதமாகும்.

வாரநாள் மாலை நேரங்களில், சீருடை அணிந்த வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் கிராமம் முழுவதும் சைக்கிளில் செல்கின்றனர். வார இறுதிகளில், உள்ளூர் பேருந்துப் பயணிகளில் ஏறத்தாழ பாதிப் பேர் வெளிநாட்டினர். கடந்த சில ஆண்டுகளில் இந்த அதிகரிப்பு வேகமடைந்துள்ளதாகக் குடியிருப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர். பல வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் ஜப்பானின் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் பயிற்சித் திட்டம் அல்லது குறிப்பிட்ட திறன்கள் திட்டத்தின் கீழ் தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரிகின்றனர்; சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்களில் நிலவும் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை நிரப்புகின்றனர். வேறு சிலர் பயன்படுத்திய கார் விற்பனையில் பணிபுரிகின்றனர்.

குடியிருப்பாளர்களின் கருத்துகள் பெரிதும் மாறுபடுகின்றன. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தோட்ட வேலைகளில் உதவுவதுடன் கடுமையாக உழைப்பதாக 54 வயதான பெண் விவசாயி ஒருவர் கூறினார். அவர்கள் வேகமாக அதிகரித்தபோதிலும் குறிப்பிட்ட பிரச்சினை எதையும் தான் கவனிக்கவில்லை என்றார் 78 வயதான ஆண் விவசாயி ஒருவர். மற்றவர்கள் எச்சரிக்கையுடன் உள்ளனர். வெளிநாட்டு ஓட்டுநர்கள் போக்குவரத்து விதிகளைப் பின்பற்றுவதில்லை எனச் சில குடியிருப்பாளர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். அவர்களின் உழைப்பைப் பாராட்டினாலும், ஜப்பானியப் பழக்கவழக்கங்களை அறியாதவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் எனக் கவலைப்படுவதாக 75 வயதான சுயதொழில் செய்யும் பெண் ஒருவர் கூறினார். சுற்றுப்புறத்தில் ஏற்பட்டுள்ள திடீர் மாற்றங்கள் தனக்கு அமைதியின்மையை ஏற்படுத்துவதாக 83 வயதான பெண் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

டோமாமு சுற்றுலா விடுதிப் பகுதி அமைந்துள்ள ஷிமுகாப்புவில், 1,590 மக்கள்தொகையில் 582 வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் பதிவாகினர். ஹொக்கைடோவின் அகாய்காவா கிராமம், ஹொக்கைடோவின் குட்சான் நகரம், ஒசாகாவின் இகுனோ வார்டு, குன்மா மாகாணத்தின் ஓய்ஸுமி நகரம் உள்ளிட்ட மேலும் ஐந்து நகராட்சிகளில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் விகிதம் 20 சதவீதத்தைத் தாண்டியது. இதற்கு மாறாக, ஆமோரி மாகாணத்தின் நிஷிமேயா உள்ளிட்ட இரண்டு கிராமங்களில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் யாரும் இல்லை எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது. இது இந்த மக்கள்தொகை மாற்றம் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக நிகழவில்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

நிறுவனங்களின் பார்வை

நகோயா துறைமுகத்துக்கு அருகில், கிடங்குகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் நிறைந்த பகுதியைக் கடந்தால், அமைதியான விவசாய நிலங்களுக்கு நடுவே தோபிஷிமா செய்சாகுஷோ உற்பத்தி ஆலை இயங்குகிறது. இந்நிறுவனம் குளிர்பதன மற்றும் குளிரூட்டும் கருவிகளுக்கான பாகங்களைத் தயாரிக்கிறது. அதன் 21 ஊழியர்களில் நான்கு பேர் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் அல்லது குறிப்பிட்ட திறன்கள் விசாக்களின் கீழ் பணிபுரியும் வியட்நாம் நாட்டினர். அவர்களின் இருப்பு அத்தியாவசியமானது என்றார் நிறுவனத் தலைவர் 73 வயதான ஹிடேகி இடோ.

அவர்கள் மதிப்புமிக்க சொத்து, பொக்கிஷம்," என்றார் இடோ. "அவர்கள் வேலையை விட்டுச் சென்றால், நிறுவனத்தால் பிழைக்க முடியாது.

இளம் ஜப்பானியர்கள் நகரங்களுக்குச் சென்றுவிட்டதால், உள்ளூர் நிறுவனங்கள் ஆட்களைச் சேர்ப்பதில் சிரமப்படுவதாக இடோ கூறினார். ஜப்பானியத் தொழிலாளர்கள் பணியில் சேர்க்கப்பட்டாலும், சிலர் ஓராண்டுக்குள் வெளியேறிவிடுகின்றனர். "நிறுவனத்தின் எதிர்காலத்தைக் கருத்தில் கொண்டால், இளம் ஜப்பானியத் தொழிலாளர்கள் இருப்பதே மிகவும் விரும்பத்தக்கது. ஆனால் அது நடைமுறையில் சாத்தியமில்லை. எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை," என்றார் இடோ. வாய் வழிச் செய்தி மூலம் வியட்நாமியர்களின் உழைப்புத் திறன் குறித்துக் கேள்விப்பட்ட பிறகு, 2017ஆம் ஆண்டு வியட்நாமியத் தொழிலாளர்களை நிறுவனம் பணியில் சேர்க்கத் தொடங்கியது; பின்னர் அவர்களின் எண்ணிக்கையைப் படிப்படியாக அதிகரித்தது. ஜப்பானிய ஊழியர்களுக்குக் கிடைப்பதைப் போலவே கிட்டத்தட்ட அதே ஊதியமும் போனஸும் வழங்கப்படுவதாக அவர் கூறினார்.

நான்கு தொழிலாளர்களும் நிறுவன வளாகத்திலேயே ஒன்றாக வசிக்கின்றனர். 28 வயதான நுயென் மான் ஹா, இந்நிறுவனத்தில் சுமார் ஆறு ஆண்டுகளாகப் பணிபுரிகிறார். வியட்நாமில் உள்ள தனது குடும்பத்துக்கு மாதம் 120,000 முதல் 150,000 யென் வரை அனுப்புகிறார்; தனக்காக சுமார் 20,000 முதல் 30,000 யென் வரை செலவிடுகிறார்.

எனது வேலையை நான் விரும்புகிறேன்," என்றார் ஹா. "முடிந்தால், ஜப்பானில் என்றென்றும் பணியாற்ற விரும்புகிறேன்.

தொழிலாளர் சந்தை: வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் ஏன் அத்தியாவசியம்

ஜப்பானில் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை வேகமாக அதிகரிப்பதற்கு அடிப்படைக் காரணம் பொருளாதாரத் தேவையே. வரும் பத்தாண்டுகளில் ஜப்பானின் தொழிலாளர் பற்றாக்குறை வியத்தகு அளவில் தீவிரமடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 15 முதல் 64 வயதுக்குட்பட்ட வேலைவாய்ப்புக்குரிய மக்கள்தொகை, 2020 முதல் 2040 வரை 15 மில்லியன் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. பிறப்பு விகிதத்தின் வீழ்ச்சி திடீரெனத் தலைகீழாக மாறினாலும்கூட, இந்தப் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்யப் போதுமானதாக இருக்காது.

ஜப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு முகமையின் ஆய்வின்படி, பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்க 2030ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானுக்கு 4.19 மில்லியன் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் தேவைப்படுவார்கள். எனினும், புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் தற்போதைய அதிகரிப்பு விகிதத்தின்படி, அப்போதும் 770,000 தொழிலாளர்கள் பற்றாக்குறை இருக்கும். உலகளவில், தொழிலாளர் பற்றாக்குறையால் 30 பெரிய பொருளாதார நாடுகள் ஆண்டுக்கு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.3 டிரில்லியன் டாலர் இழப்பைச் சந்திப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மக்கள்தொகையுடன் ஒப்பிடும்போது குடியேற்ற வரத்து மிகக் குறைவாக உள்ள OECD நாடுகளில் ஜப்பானும் வரலாற்று ரீதியாக இடம்பெற்றுள்ளது. ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளில் நிலைமை குறிப்பிடத்தக்க அளவில் மாறியுள்ளது. மக்கள்தொகை வேகமாக முதிர்வடைவதால் தொழிலாளர் சந்தையில் ஏற்படும் தாக்கத்தை எதிர்கொள்ள, வெளிநாட்டிலிருந்து ஆட்களைப் பணியமர்த்தும் நடைமுறையில் ஜப்பான் முக்கிய கொள்கை மாற்றங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

ஜப்பானியத் தொழிலாளர் சந்தையில் நிலவும் சாதகமான சூழல்கள், தொழிலாளர் குடியேற்றம் அதிகரித்ததற்கான பெரும்பகுதியை விளக்குகின்றன. கடந்த 15 ஆண்டுகளாக வேலையின்மை விகிதம் குறைவாகவே உள்ளது; 2018 நிதியாண்டில் விண்ணப்பதாரர் ஒருவருக்கான காலியிடங்களின் எண்ணிக்கை 45 ஆண்டுகளில் இல்லாத உச்சத்தை எட்டியது. மேலும், வேகமாக முதிர்வடையும் மக்கள்தொகையின் சவாலை எதிர்கொள்ள, உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சியையும் உள்நாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் தொழிலாளர் பங்களிப்பையும் அதிகரிக்கும் நீண்டகால முயற்சிகளுடன், தொழிலாளர் குடியேற்றமும் இப்போது கொள்கைத் தெரிவுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

உலகப் பொருளாதார மன்றத்தின் 2023ஆம் ஆண்டுக்கான எதிர்கால வேலைவாய்ப்புகள் அறிக்கையின்படி, 55 வயதுக்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு 35% நிறுவனங்கள் மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. ஜப்பானின் மக்கள்தொகை மேலும் மேலும் முதிர்வடைகிறது. சமீபத்திய தேசியத் தரவுகளின்படி, நாட்டில் இப்போது பத்துப் பேரில் ஒருவருக்கும் அதிகமானோர் 80 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடையவர்கள். மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கினர் 65 வயதைக் கடந்தவர்கள்; அவர்களின் எண்ணிக்கை 36.23 மில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், 100ஆவது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடுவோரின் எண்ணிக்கை இதுவரை இல்லாத அளவை எட்டியுள்ளது. உலகிலேயே மிக வயதான மக்கள்தொகை கொண்ட நாடாக ஜப்பான் தொடர்ந்து விளங்குகிறது.

பொருளாதாரத்தின் மீதான தாக்கம்

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் தாக்கங்கள் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் கட்டுமானத் தளங்களைத் தாண்டி வெகுதூரம் செல்கின்றன. 2020ஆம் ஆண்டில், "முதிர்ந்துவரும், சுருங்கிவரும் மக்கள்தொகை ஜப்பானின் பொது நிதிநிலைக்கு அழுத்தம் கொடுக்கும்; சுகாதாரப் பராமரிப்பு, ஓய்வூதியம் போன்ற வயது சார்ந்த செலவுகள் உயரும்போது வரி வருவாய் அடித்தளம் சுருங்கும்" என சர்வதேச நாணய நிதியம் கணித்தது. வயதான மக்கள்தொகை இருந்தபோதிலும், G7 நாடுகளில் இரண்டாவது பெரிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியைக் கொண்ட நாடாக ஜப்பான் உள்ளது. ஆனால், பிறப்பு விகித வீழ்ச்சியும் தொடர்ந்து அதிகரிக்கும் முதியோர் மக்கள்தொகையும் என்ற இரட்டை அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ளும் ஜப்பான், "ஒரு சமூகமாகத் தொடர்ந்து செயல்பட முடியுமா என்ற கேள்வியின் விளிம்பில் நிற்கிறது" என்று பிரதமர் ஃபுமியோ கிஷிடா 2023 ஜனவரியில் கூறினார்.

ஜப்பான் ஏற்கெனவே தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது; 2040ஆம் ஆண்டில் 11 மில்லியன் தொழிலாளர்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படக்கூடும் என அண்மைய ஆய்வு கண்டறிந்தது. இதையடுத்து, முதியவர்கள் தொடர்ந்து பணியாற்ற ஊக்குவிப்பதற்காக 2018ஆம் ஆண்டு வயதான சமூகத்துக்கான நடவடிக்கைகள் குறித்த வழிகாட்டுதலை அரசு அறிமுகப்படுத்தியது. 2022ஆம் ஆண்டில், ஜப்பானிய நிறுவனங்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி, 70 வயதுக்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களைச் சார்ந்திருந்தன. இதற்கிடையில், உலகளவில் 55 வயதுக்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு 35% நிறுவனங்கள் மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்கின்றன.

தொழில்நுட்பமும் மின்னிலக்கமயமாக்கலும் இதில் பங்கு வகிக்கும் நிலையில், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் உயர் திறன் தேவைப்படும் வேலைகளுக்குத் தொழிலாளர்களைப் பயிற்றுவிக்க 2023ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் 7.6 பில்லியன் டாலர் ஒதுக்குவதாகப் பிரதமர் கிஷிடா உறுதியளித்தார். ஆனால், நாட்டின் கடுமையான குடியேற்றச் சட்டங்களைத் தளர்த்தாவிட்டால், தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை நிரப்புவது மெதுவாகவே நடக்கும் எனச் சில நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.

கொள்கை மாற்றம்: பயிற்சியிலிருந்து வேலைவாய்ப்புக்கு

வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் மீது ஜப்பான் கொண்ட அணுகுமுறை பல தசாப்தங்களாகக் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் மாறியுள்ளது. கட்டுப்பாடுகள் நிறைந்த கொள்கைகளிலிருந்து, வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்திருப்பதை ஒப்புக்கொள்ளும் வகையில் படிப்படியாகத் திறந்த கட்டமைப்புகளுக்கு அது நகர்ந்துள்ளது. நவீன ஜப்பானியக் குடியேற்றக் கொள்கையின் வேர்கள், அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிறகு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட 1952ஆம் ஆண்டின் குடியேற்றக் கட்டுப்பாடு மற்றும் அகதிகள் சட்டத்திலும், அதைத் தொடர்ந்து 1990ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தத்திலும் உள்ளன.

பேராசிரியர், பத்திரிகையாளர், மானுடவியல் நிபுணர், பொழுதுபோக்குத் துறையினர் போன்ற பிரிவுகள் உட்பட, வேலை தொடர்பான பல்வேறு விசாக்களை குடியேற்ற முறை அனுமதிக்கிறது. சார்ந்திருப்பவர், ஜப்பானியக் குடிமகனின் வாழ்க்கைத் துணை, நிரந்தரக் குடியிருப்பாளரின் வாழ்க்கைத் துணை உள்ளிட்ட குடும்பம் தொடர்பான பல பிரிவுகளும் உள்ளன. பெரும்பாலான விசா பிரிவுகளுக்கு உச்சவரம்பு இல்லை. இதனால், ஓராண்டில் அனுமதிக்கப்படும் வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கையில் ஓரளவு நெகிழ்வுத்தன்மை கிடைக்கிறது.

திறன் வாய்ந்த புலம்பெயர்ந்தோரை ஏற்றுக்கொள்வதிலும், சர்வதேச மாணவர்களை ஈர்ப்பதிலும் ஜப்பானின் குடியேற்றக் கொள்கை வரலாற்று ரீதியாகக் கவனம் செலுத்தியுள்ளது. திறன் வாய்ந்த புலம்பெயர்ந்தோரில் பெரும்பாலானோர், பொறியாளர்கள், மானுடவியல் நிபுணர்கள் மற்றும் சர்வதேச சேவைத் துறையினர் என்ற ஒரே திட்டத்தின் கீழ் ஜப்பானுக்கு வருகின்றனர். பொறியாளர்கள், கட்டடக் கலைஞர்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் போன்ற பரந்த அளவிலான பணிகள் இந்தப் பிரிவில் அடங்கும்.

குறைந்த திறன் தேவைப்படும் பணிகளுக்காக, ஜப்பானில் வரலாற்று ரீதியாகத் தொழிலாளர் குடியேற்ற வழிகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. 1960களில் முதன்முதலாகத் திறன் மேம்பாட்டுக்காகவும், வளரும் நாடுகளுக்குத் திறன்களைத் திருப்பி அனுப்புவதற்காகவும் உருவாக்கப்பட்ட தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் பயிற்சித் திட்டம் (TITP), காலப்போக்கில் விரிவடைந்து, குறைந்த மற்றும் நடுத்தரத் திறன் கொண்ட வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை நிறுவனங்கள் பணியமர்த்துவதற்கான முக்கியத் திட்டமாக மாறியது. பயிற்சியாளர்கள் முதன்மையாக உற்பத்தி, கட்டுமானம் மற்றும் விவசாயத் துறைகளில் பணியமர்த்தப்படுகின்றனர்; ஜப்பானில் அவர்கள் அதிகபட்சம் ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமே தங்கலாம்.

பயிற்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு முறை

உள்நாட்டிலும் சர்வதேச அளவிலும் எழுந்த விமர்சனங்களைத் தொடர்ந்து, தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் பயிற்சித் திட்டத்துக்கு பயிற்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு முறை (TES) எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யும் சட்டத்தை 2024 ஜூன் 14ஆம் தேதி தேசிய நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றியது. முந்தைய முறையின் கீழ், தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர்கள் ஜப்பானுக்கு வருவதற்கு முன்பே ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனர்; ஆனால், வந்த பிறகு வேறு நிறுவனங்களுக்கு மாற அவர்களுக்கு அனுமதி இல்லை. பயிற்சிக்கு ஆதரவளிக்கும் நோக்கில் கொண்டுவரப்பட்ட இந்தக் கட்டுப்பாடு, 'தொழிலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரத்தை' மீறுவதாகப் பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டது.

பயிற்சியாளர்களின் ஆலோசனைகள் மற்றும் புகார்களைத் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்யப்பட்ட 9,829 பணியிடங்களில், 70 சதவீதம் தொழிலாளர் தரநிலைகளை மீறியதாக சுகாதாரம், தொழிலாளர் மற்றும் நலத்துறை அமைச்சகம் தெரிவித்தது. இதையடுத்து, திறன் வாய்ந்த தொழிலாளர்களை உருவாக்குவதிலும் அவர்கள் நீண்டகாலம் பணியில் தொடர்வதை உறுதிசெய்வதிலும் கவனம் செலுத்தும் வகையில் புதிய TES முறையை ஜப்பானிய அரசு மறுவரையறை செய்துள்ளது. திருத்தப்பட்ட முறை கட்டுப்பாடுகளைத் தளர்த்தி, ஓராண்டு முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு அதே துறைக்குள் வேறு நிறுவனத்துக்கு மாறத் தொழிலாளர்களை அனுமதிக்கிறது.

குறிப்பாகப் பராமரிப்புப் பணி போன்ற மக்கள்தொகை கட்டமைப்பு மாற்றங்களால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்ட துறைகளில், தொழிற்துறைத் தகுதிகள் கொண்ட புலம்பெயர்ந்தோருக்கு நீண்டகால வாய்ப்பை ஏற்படுத்தும் நோக்கில், குறிப்பிட்ட திறன்கள் கொண்ட தொழிலாளர்கள் திட்டம் (SSWP) 2019ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தத் திட்டத்தில் இரண்டு நிலைகள் உள்ளன. இரண்டாவது நிலை அதிக திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்குத் திறக்கப்பட்டுள்ளது; குடும்பத்தினரை அழைத்துவரவும் நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கான பாதையைப் பெறவும் இது வாய்ப்பளிக்கிறது.

'குறிப்பிட்ட திறன்கள் கொண்ட தொழிலாளர் (வகை இரண்டு)' திட்டத்துக்கு முன்னேறும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள், வரம்பற்ற குடியிருப்பு புதுப்பிப்புகளுடனும் நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கான வாய்ப்புடனும் தங்கள் குடும்பத்தினரை ஜப்பானுக்கு அழைத்துவரலாம். ஆனால், 2024 மார்ச் நிலவரப்படி, மின்னணுவியல், தகவல் தொழில்நுட்பம், கட்டுமானம், விவசாயம் உள்ளிட்ட 15 நியமிக்கப்பட்ட துறைகளுக்கு மட்டுமே இந்தத் திட்டம் பொருந்துகிறது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை பயிற்சியாளர்களுக்கு நடைமுறையில் சாத்தியமற்றவை; TES திட்டத்தின் கீழ் ஒவ்வொரு துறையிலும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு உச்சவரம்பு உள்ளது.

அரசியல் பதற்றம்: தேசிய அடையாளமும் பொருளாதார யதார்த்தமும்

வேகமாக நிகழும் மக்கள்தொகை மாற்றம் ஜப்பானில் தீவிரமான அரசியல் விவாதத்துக்கு வழிவகுக்கிறது. ஜப்பான் புத்தாக்கக் கட்சியுடன் பிரதமர் சனே தகாய்ச்சி தலைமையிலான கூட்டணி அரசு, வெளிநாட்டினர் மீதான கட்டுப்பாடுகளை இறுக்க வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளது. சில வெளிநாட்டினரின் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளும் விதிமீறல்களும் பொதுமக்களிடையே கவலையையும் நியாயமற்ற நிலை குறித்த உணர்வையும் ஏற்படுத்தியுள்ளதாக அவர் கொள்கை உரையொன்றில் தெரிவித்தார்.

தொழிலாளர் பற்றாக்குறை நிலவும் குறிப்பிட்ட துறைகளில் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை தகாய்ச்சி ஆதரிக்கிறார்; ஆனால், ஜப்பானிய மொழித் திறன், பயிற்சி, மேற்பார்வை போன்ற கடுமையான நிபந்தனைகளின் கீழேயே இதை ஆதரிக்கிறார். குடியேறிகள் பெருமளவில் குடியேறுவதையோ, வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கு அரசியல் உரிமைகளைப் பெரிய அளவில் வழங்குவதையோ அவர் எதிர்க்கிறார். அவரது கொள்கைகள் இதுவரை விரிவான விவரங்கள் இல்லாதவையாக இருந்தாலும், தேசிய ஒற்றுமைக்கு அச்சுறுத்தலாக வெளிநாட்டினரைச் சித்தரித்து, அவர்களைக் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என வலியுறுத்தியுள்ளார்.

இந்த அரசியல் பதற்றம் ஜப்பானிய சமூகத்தின் ஆழமான முரண்பாடுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது. இன மற்றும் பண்பாட்டு ஒருமைப்பாடு குறித்த வலுவான கருத்து ஜப்பானில் நிலவுகிறது; பொதுமக்கள் கருத்துக் கணிப்புகளின்படி, குடியேற்றத்துக்கு இன்னமும் பரவலான எதிர்ப்பு உள்ளது. இருப்பினும், முதுமையடையும் மக்கள்தொகையால் ஏற்படும் சில பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வாகவோ, குறைந்தபட்சம் அவற்றின் தாக்கத்தைக் குறைக்கும் வழியாகவோ குடியேறிகளை ஈர்க்க வேண்டிய நிலைக்கு மக்கள்தொகை யதார்த்தம் கொள்கை வகுப்பாளர்களைத் தள்ளுகிறது.

கடந்த ஆண்டு ஜூலையில், அப்போதைய நீதித்துறை அமைச்சர் கெய்சுகே சுசுகி, ஆய்வு நிறுவனம் கணித்ததைவிட சுமார் 30 ஆண்டுகள் முன்னதாக, 2040ஆம் ஆண்டை ஒட்டி வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை 10 சதவீதத்தைத் தாண்டும் என ஜப்பான் கருத வேண்டும் என்று கூறினார். உச்சவரம்புகளை அமல்படுத்துவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் உட்பட, குடியேற்றக் கொள்கைகளை விரிவாக ஆய்வு செய்ய ஜப்பானிய அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை வேகமாக அதிகரித்து வரும் நிலையில் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது.

இந்த மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் சமூகத் தாக்கங்களை மதிப்பிடுவதற்காகப் புதிதாக அமைக்கப்பட்டுள்ள பணிக்குழு ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளும். அவற்றின் கண்டறிதல்கள் எதிர்காலக் கொள்கை முடிவுகளுக்கு வழிகாட்டும். G7 அமைப்பின் பிற வளர்ந்த நாடுகளில் காணப்படும் பிரச்சினைகளை ஒப்பிட்டு, வெளிநாட்டினருக்கும் குடிமக்களுக்கும் இடையே சமூகப் பிளவுகள் ஏற்படாமல் தடுப்பது குறித்த கவலைகளை அறிக்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய அளவைத் தாண்டிய சமூக உரசலுக்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டால், வெளிநாட்டுக் குடியேற்றத்துக்கு வரம்புகள் விதிப்பது குறித்துப் பரிசீலிக்கப்படும்.

பொதுமக்களின் அணுகுமுறைகளும் கருத்துகளும்

குடியேற்றம் குறித்த ஜப்பானியப் பொதுமக்களின் அணுகுமுறைகளில் சிக்கலான போக்குகள் இருப்பதை கல்விசார் ஆய்வுகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. 1,000 ஜப்பானிய வாக்காளர்களிடம் நடத்தப்பட்ட ஒரு கணக்கெடுப்பு சோதனையில், முதுமையடையும் மக்கள்தொகை மற்றும் அதன் தாக்கங்கள் குறித்த தரவுகளைப் பங்கேற்பாளர்களிடம் காட்டுவதன் விளைவுகளை ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிட்டனர். இந்தத் தரவுகளைப் பெற்ற குழுவில் குடியேற்ற ஆதரவு 10 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகரித்ததே முக்கியக் கண்டறிதலாகும். இளைய, நகர்ப்புறப் பதிலளிப்பாளர்கள் நேர்மறையாகப் பதிலளித்தனர்; முதியோர் மற்றும் கிராமப்புறப் பதிலளிப்பாளர்கள் குறைவான நேர்மறையான எதிர்வினையை வெளிப்படுத்தினர்.

தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட நேர்காணல் அடிப்படையிலான கள ஆய்வில், குடியேற்றக் கட்டுப்பாட்டை ஆதரிக்கும் துணைக் குழுவினர், சுருங்கிவரும் மக்கள்தொகை அதிகரித்த குடியேற்றத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடியதாகக் கருதுவது தெரியவந்தது. மற்ற பங்கேற்பாளர்கள் அடையாளம் தொடர்பான பிரச்சினைகளைக் குறைவாகக் கவலைப்படுவதுடன், பொருளாதாரப் போட்டித்திறன் குறித்து அதிகம் கவலைப்படுகின்றனர். ஒன்றாகப் பார்க்கும்போது, சக நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது குடியேற்றக் கொள்கை குறித்த ஜப்பானின் தனித்துவமான பார்வைகளைப் பற்றிய புதிய புரிதலை இந்த ஆய்வு வழங்குகிறது.

மக்கள்தொகை குறைவது ஒரு பெரிய பிரச்சினை என்பதை முந்தைய அரசுகள் ஒப்புக்கொண்டிருந்தாலும், அதைச் சமாளிக்க அவை அதிகம் செய்யவில்லை. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களையோ தொழிலாளர்களையோ நாட்டுக்குள் கொண்டுவரப் பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. ஆனால், புலம்பெயர்ந்தோரை ஜப்பானிய சமூகத்தில் ஒருங்கிணைத்து குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் அளவிலும் அர்ப்பணிப்புடனும் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்த, LDP அரசுகளிடம் தயக்கம் இருந்துள்ளது. இதனால், இந்தத் திட்டங்கள் குறைந்த அளவிலேயே வெற்றியடைந்துள்ளன.

ஜப்பானில் வெளிநாட்டில் பிறந்த குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை இந்த ஆண்டு இதுவரை இல்லாத அளவாக 3.6 மில்லியனை எட்டியுள்ளது; இது மக்கள்தொகையில் சுமார் 3 சதவீதமாகும். ஆனால், பல வளர்ந்த பொருளாதார நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் குறைவு. வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை அதிகரித்ததால், ஜப்பானில் பிறக்கும் "வெளிநாட்டுக்" குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையும் இதுவரை இல்லாத அளவை எட்டியுள்ளது; சீன, பிலிப்பைன்ஸ் மற்றும் பிரேசில் தாய்மார்களின் குழந்தைகள் பட்டியலில் முன்னிலையில் உள்ளனர். ஜப்பானியப் பெற்றோருக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துவருவதால் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியை இது ஓரளவு ஈடுசெய்துள்ளது.

ஒருங்கிணைப்புச் சவால்கள்: எண்ணிக்கைகளுக்கு அப்பால்

மேலும் பல நகராட்சிகளில் வெளிநாட்டினரின் விகிதம் 10 சதவீதத்தைக் கடக்கும்போது, ஜப்பான் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொண்டு ஒருங்கிணைக்கிறது என்பது குறித்த கேள்விகள், நீண்டகாலக் கணிப்புகளிலிருந்து உடனடி கொள்கைத் தெரிவுகளுக்கு மாறுகின்றன. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு நீண்டகால வேலைவாய்ப்புக்கான தெளிவான பாதையை வழங்குவதில் ஜப்பானிய அரசு சிரமப்பட்டுள்ளதால், சில நகராட்சிகள் தங்களுக்கான ஒருங்கிணைப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளன.

ஜப்பானிய சமூகத்தில் ஒருங்கிணைவது புலம்பெயர்ந்தோருக்கு இன்னமும் சவாலாகவே உள்ளது. தொழிலாளர் புலம்பெயர்வோருக்கு ஆதரவளிக்கும் ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கையை ஜப்பான் அண்மையில்தான் உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இருப்பினும், ஜப்பானுக்குப் புலம்பெயரத் தேர்வு செய்யும் உயர் திறன் கொண்ட புலம்பெயர்ந்தோர் நீண்டகாலம் அந்நாட்டில் தங்குவதுண்டு. உலகளாவிய திறமையாளர்களை ஈர்த்து தக்கவைத்துக்கொள்வதற்கான ஜப்பானின் உத்தியில் சர்வதேச மாணவர்கள் முக்கிய வளமாக உள்ளனர். ஜப்பானில் உள்ள திறன் வாய்ந்த புலம்பெயர் தொழிலாளர்களில் பெரும்பாலானோர் முதலில் சர்வதேச மாணவர்களாக நாட்டுக்குள் வந்தவர்கள்.

வலுவான தேசிய ஆதரவோ ஒழுங்குமுறையோ இல்லாத நிலையில், கவாசாகி, ஹமாமாட்சு போன்ற சில நகரங்கள், நீண்டகாலமாக வசிக்கும் குடிமக்கள் அல்லாதோரின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதை எதிர்கொள்ளும் கொள்கைகளை உருவாக்குவதில் முன்னிலை வகிக்கின்றன. பண்பாட்டு உரசல், இனப் பாகுபாடு, வேலைவாய்ப்புப் பாகுபாடு உள்ளிட்ட பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க இந்த நகரங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன.

ஒருங்கிணைப்பில் நகராட்சிகளின் தலைமைத்துவம்

ஜப்பானின் காலனித்துவ கடந்தகாலம், போருக்குப் பிந்தைய காலத்தில் கொரியக் குடியிருப்பாளர்கள் எதிர்கொண்ட இன மற்றும் நிற அடிப்படையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை எவ்வாறு வடிவமைத்தது என்பதை கவாசாகி எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஜப்பானில் பிறந்த இளைய கொரியர்களில் பலர் நிரந்தரமாகக் குடியேறி, தாங்கள் எதிர்கொண்ட பாகுபாட்டைச் சமாளிக்க அடிமட்ட அரசியலில் ஈடுபடுகின்றனர். பிற நாடுகளிலிருந்து வந்த புலம்பெயர்ந்தோரும் கவாசாகியைத் தொடர்ந்து தங்கள் இல்லமாக்கியுள்ளனர்.

2024 மார்ச் நிலவரப்படி, நகரத்தின் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை சுமார் 50,000 ஆகும். இதில் 17,000 சீன நாட்டினர், 5900 வியட்நாமியர்கள், 5400 பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டினர் மற்றும் 7600 கொரியர்கள் அடங்குவர். வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கான கவாசாகி நகரப் பிரதிநிதிகள் பேரவை (KCRA) 1996ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. இதன் மூலம், குடிமக்கள் அல்லாதோரின் செயல்பாடு வெறுமனே சமூக உறுப்பினர்களாக இருப்பதிலிருந்து முடிவெடுப்பதில் தீவிரமாகப் பங்கேற்பதாக மாறியது. 2019ஆம் ஆண்டில், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் மாறிவரும் அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் KCRA தனது நியமன மற்றும் ஆட்சேர்ப்பு விதிகளைத் திருத்தியது.

வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் பார்வையில் உள்ள பிரச்சினைகள் குறித்து மேயருக்கு ஆலோசனை வழங்கும் அமைப்பாக இந்த மன்றம் செயல்படுகிறது. வீட்டுவசதியில் பாகுபாடு, வெறுப்புப் பேச்சுக்கான விதிமுறைகள், குடிமக்கள் அல்லாத முதியோருக்கான நல ஓய்வூதியத்தில் உள்ள கட்டுப்பாடுகள், பல்கலைக்கழக அணுகலில் உள்ள வரம்புகள், வெளிநாட்டு மொழிகளில் போதிய பொதுத் தகவல்கள் இல்லாமை போன்ற கவலைகளைத் தீர்க்க KCRA 49 கொள்கை நடவடிக்கைகளை முன்மொழிந்துள்ளது.

முக்கிய உற்பத்தி மையமான ஹமாமாட்சுவில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது. 2024 செப்டம்பர் நிலவரப்படி, பிரேசில், வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ், சீனா, கொரியா உள்ளிட்ட நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களுடன், நகரத்தின் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 30,000 ஆகும். இவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர் 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஹமாமாட்சுவில் வசித்து வருகின்றனர்.

2001ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட அதிக அளவிலான புலம்பெயர் மக்கள்தொகை கொண்ட நகராட்சிகளின் கவுன்சில் (CMLMP), ஹமாமாட்சுவைத் தனித்துவப்படுத்தும் ஒரு முயற்சியாகும். 2021ஆம் ஆண்டுக்குள் 15 நகராட்சிகளாக விரிவடைந்த இந்த நகரங்களுக்கிடையிலான வலையமைப்பு, தேசிய அமைச்சகங்களுக்கும் உள்ளூர் நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையே பாலமாகச் செயல்பட்டு, நகராட்சிகளுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்பையும் தகவல் பகிர்வையும் ஊக்குவிக்கிறது. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க CMLMP வணிகத் தலைவர்களிடமும் தேசிய அமைப்புகளிடமும் கோரிக்கை வைத்துள்ளது. அதேவேளை, அதன் உறுப்பினர்களிடையே கொள்கைப் புத்தாக்கத்துக்கும் கூட்டுறவுக்கும் மையமாகவும் செயல்படுகிறது.

தொழில்நுட்பமா, குடியேற்றமா: போட்டியிடும் தீர்வுகள்

மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்ள ஜப்பான் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை அதிகளவில் நாடிவரும் அதேவேளை, குடியேற்றத்தைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கக்கூடிய தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளையும் நாடு பின்பற்றி வருகிறது. ஜப்பானில் மக்கள்தொகை தீவிரமாக முதிர்வதும் சுருங்குவதும் பொருளாதார, சமூகச் சவாலாக இருந்தாலும், உலகளாவிய தலைமைத்துவத்துக்கான தொழில்நுட்ப வாய்ப்பாகவும் உள்ளது.

தொழிலாளர்களைத் தானியக்கமாக மாற்றுவதும், அவர்களின் திறன்களை மேம்படுத்துவதும் தொடர்பான தொழில்நுட்பப் போக்குகள் ஏற்கெனவே ஜப்பானின் மக்கள்தொகை அமைப்பால் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. மென்பொருள், ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் பிற தொழில்நுட்பப் பயன்பாடுகள் ஜப்பானியப் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளிலும், உடல் உழைப்பு, அலுவலகப் பணி, விவசாயம், உற்பத்தி, சேவை உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான வேலைகளிலும் அவற்றின் இயல்பை மாற்றுகின்றன.

மக்கள்தொகையால் உந்தப்படும் தொழில்நுட்பப் போக்குகள், ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட இரண்டு அணுகுமுறைகளைச் சுற்றிக் குவிகின்றன: வேலையைத் தானியக்கமாக்குவது மற்றும் தொழிலாளர்களின் திறன்களை மேம்படுத்துவது. உலகளாவிய விவாதங்களில், வேலைகளிலிருந்தும் பணிகளிலிருந்தும் தொழிலாளர்களை நீக்குவதாகத் தானியக்கம் பொதுவாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இதனால் வேலை தேடுவோரின் எண்ணிக்கையைவிடப் பல மடங்கு அதிகமான வேலைகள் இல்லாமல் போகும் அபாயம் உள்ளது. ஆனால் ஜப்பானைப் பொறுத்தவரை, தொழிலாளர் பற்றாக்குறைக்கு ஒரு தீர்வாகவே தானியக்கம் உள்ளது. தேவையான வேலைகளைச் செய்யப் போதிய மக்கள் இனி இல்லை.

திறன் மேம்பாடு என்பது செயல்திறனை அதிகரிப்பதன் மூலமோ, கூடுதல் திறன்களைக் கற்பிப்பதன் மூலமோ மக்களின் திறன்களை மேம்படுத்துவதாகும். இதன் மூலம், சிறப்புத் திறன் இல்லாத தொழிலாளர்களும் சிறப்புத் திறன் தேவைப்படும் பணிகளைச் செய்ய முடியும். செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) சார்ந்த மென்பொருள் தொழில்நுட்பங்கள், வன்பொருள், மனிதர்களுக்கு உதவும் ரோபோட்டிக்ஸ் மற்றும் பல்வேறு தானியக்க அமைப்புகளுடன் இணைந்து, எல்லா வகையான வேலைகளிலும் உருவாக்கப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன.

தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளின் வரம்புகள்

தானியக்கமும் ரோபோட்டிக்ஸும் ஓரளவு நிவாரணம் அளித்தாலும், எல்லாத் துறைகளிலும் மனித உழைப்பைத் தொழில்நுட்பத்தால் முழுமையாக மாற்ற முடியாது என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். வரும் பத்தாண்டுகளில் தானியக்கம் மிகக் குறைவான தொழில்களை மட்டுமே முற்றிலும் இல்லாமல் செய்யும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் கூறுகிறது. இருப்பினும், வேலையின் வகை மற்றும் அதில் உள்ள பணிகளைப் பொறுத்து, கிட்டத்தட்ட எல்லா வேலைகளின் சில பகுதிகளையும் அது ஓரளவு பாதிக்கக்கூடும்.

வழக்கமான, மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படும் உற்பத்திப் பணிகளைத் தாண்டி விரிவடையத் தயாராக இருக்கும் தானியக்கம், இதுவரை கண்டதைவிட மிகப் பரந்த அளவிலான செயல்பாடுகளில் தோன்றி, சேவைகள் உள்ளிட்ட பிற துறைகளில் மனித உழைப்பு மற்றும் வேலை முறைகளை மறுவரையறை செய்யும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. ஜப்பானில், தொழிலாளர் எண்ணிக்கை வேகமாகக் குறைவதும் குடியேறிகளின் வரத்து குறைவாக இருப்பதும் தானியக்கத்துக்கான வலுவான ஊக்கத்தை அளிக்கின்றன. இதனால், எதிர்கால வேலைவாய்ப்புச் சூழலை ஆய்வு செய்வதற்கு ஜப்பான் குறிப்பாகப் பயனுள்ள சோதனைக்களமாகிறது.

மோசமான விளைவுகள் ஏற்படும் என்ற அச்சங்களுக்கு மாறாக, தானியக்கமும் ரோபோட்டிக்ஸ் பயன்பாட்டின் அதிகரிப்பும் ஜப்பானில் உள்நாட்டு வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வருமான வளர்ச்சியில் ஒட்டுமொத்தமாக நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதாக அனுபவ ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன. உற்பத்தித் துறையில் ரோபோக்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது உற்பத்தித்திறன் உயர்வுடன் மட்டுமன்றி, உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் ஊதிய உயர்வுடனும் தொடர்புடையது என சர்வதேச நாணய நிதியப் பணியாளர்களின் கணக்கீடுகள் கண்டறிந்தன. நெருக்கடிக் காலங்களைத் தவிர்த்த இந்தக் கண்டறிதல்கள், அமெரிக்கத் தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட இதேபோன்ற ஆய்வின் முடிவுகளுக்கு முற்றிலும் மாறானவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மற்ற முன்னேறிய பொருளாதார நாடுகளின் அனுபவத்திலிருந்து ஜப்பானின் அனுபவம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் வேறுபடக்கூடும். பல காரணங்களால், தானியக்கம், ரோபோக்களின் பயன்பாடு மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையில் செயற்கை நுண்ணறிவை ஒருங்கிணைப்பதில் ஜப்பான் பல முன்னேறிய பொருளாதார நாடுகளைவிட வேகமாக முன்னேற வாய்ப்புள்ளது: மக்கள்தொகையும், அதைவிட வேகமாக வேலைவாய்ப்புப் படையும் சுருங்குவது; முதியோர் மக்கள்தொகையால் சுகாதாரம் மற்றும் முதியோர் பராமரிப்புத் துறைகளில் பெருமளவு தொழிலாளர் தேவை உருவாகியும், நாட்டுக்குள் புதிதாக வேலைக்கு வருவோரால் அதை நிறைவு செய்ய முடியாமை; தொழிலாளர் பற்றாக்குறை சேவைகளின் தரத்தைச் சிதைப்பதால் சேவைத் தரம் குறைவது.

எதிர்காலப் பாதை: ஜப்பான் எடுக்க வேண்டிய முடிவு

மக்கள்தொகை எதிர்காலத்தை எவ்வாறு நிர்வகிப்பது என்பது குறித்த கடினமான தெரிவுகளை எதிர்கொண்டு, ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையில் ஜப்பான் நிற்கிறது. தானியக்கமும் செயற்கை நுண்ணறிவும் ஓரளவு நிவாரணம் அளித்தாலும், ஜப்பானின் மக்கள்தொகைச் சவால்களின் முழுப் பரப்பையும் எந்தவொரு தனித் தீர்வும் சமாளிக்க முடியாது என்பதால், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைச் சார்ந்திருப்பது தொடரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

சகவாழ்வு தவிர்க்க முடியாதது என மற்றவர்கள் வாதிடுகின்றனர். வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் இன்றி ஜப்பானால் இனி இயங்க முடியாது என்று ஃபுகுய் மாகாணப் பல்கலைக்கழக மக்கள்தொகையியல் பேராசிரியர் சுகாசா சசாய் கூறினார்.

வெளிநாட்டினருடன் இணைந்து வாழாமல் பிழைக்க முடியாத சமூகமாக ஜப்பான் ஏற்கெனவே மாறிவிட்டது," என்றார் சசாய். "வெளிநாட்டினர் வெற்றிகரமாகத் தொழிலாளர் படையின் ஒரு பகுதியாக நிலைபெறக்கூடிய சூழலை உருவாக்குவது, ஜப்பானிய சமூகத்துக்குக் குறிப்பிடத்தக்க பலன்களைத் தரும்.

மக்கள்தொகை வீழ்ச்சிக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தொழிலாளர் சந்தையின் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்வதோடு நாட்டின் மக்கள்தொகை இலக்குகளுக்கும் பொருந்தும் உத்திசார் குடியேற்றக் கொள்கையை ஜப்பானிய அரசு ஏற்க வேண்டும். அதே அளவு முக்கியமாக, சர்வதேச விதிமுறைகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களுக்கு இணங்க, வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களைச் சமூகத்தில் சிறப்பாக ஒருங்கிணைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளையும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

சர்வதேசக் குடியேற்றத்தைத் திறம்பட நிர்வகிக்க அரசுத் தரப்பு தவறியதால், உள்ளூர் அதிகார அமைப்புகள் உடனடியாகக் களத்தில் இறங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. அவை உள்ளூர் மக்களுக்கும் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களுக்கும் பாதுகாப்பும் ஆதரவும் வழங்குகின்றன. இருந்தபோதிலும், பொதுவாகக் 'குடியேற்றக் கொள்கை' என்று அழைக்கப்படுவதை ஏற்கும் எண்ணம் தங்களுக்கு இல்லை எனத் தொடர்ந்து வந்த பிரதமர்கள் கூறியுள்ளனர்.

விரிவான உத்தியை நோக்கி

வெளிப்படையான குடியேற்றக் கொள்கைக்குப் பதிலாக, தற்போதுள்ள குடியேற்றக் கொள்கையின் கீழ் புலம்பெயர்ந்தோர் நீண்டகாலம் தங்குவதை மேம்படுத்தவும் ஆட்சேர்ப்பை படிப்படியாக அதிகரிக்கவும் ஒருங்கிணைந்த முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுவதாகத் தெரிகிறது. இதனால், சர்ச்சைக்குரிய பொதுவாக்கெடுப்பைத் தவிர்த்து, எண்ணிக்கை மெதுவாக உயர்கிறது. ஆனால், மக்கள்தொகை மாற்றம் நிகழும் வேகத்தைக் கருத்தில் கொண்டால், இந்தப் படிப்படியான அணுகுமுறை இனி போதுமானதாக இல்லாமல் போகலாம்.

ஜப்பானின் முதியோர் மக்கள்தொகைக்குச் சாத்தியமான தீர்வாக அமைய, ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகையில் குறைந்தபட்சம் 10 சதவீதமாகப் புலம்பெயர்ந்தோர் இருக்க வேண்டும் எனச் சில மதிப்பீடுகள் கூறுகின்றன. ஆனால், இன மற்றும் பண்பாட்டு ஒருமைப்பாட்டுக்கு இன்னமும் வலுவான விருப்பம் இருப்பதையும், அதற்கு எதிராகப் பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு எழக்கூடும் என்பதையும் கருத்தில் கொண்டால், பெரும்பாலானோரின் பார்வையில் இது நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத அளவிலான பெரிய எண்ணிக்கையாகும்.

வெளிப்படையாகக் கூறாமல் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகையைப் படிப்படியாக அதிகரிக்கும் முயற்சியை அரசு தொடர்ந்தால், ஒரு கட்டத்தில் பொதுமக்கள் அதைக் கவனித்து அரசிடம் பொறுப்புக் கேட்பார்கள். ஜப்பானுக்கான குடியேற்றம் அதிகரிப்பது தவிர்க்க முடியாத முடிவாக இருந்தால், ஜப்பானியப் பொதுமக்களிடம் அதற்கான நியாயத்தை அரசு முன்வைக்க வேண்டும்.

ஜப்பானில் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை அதிகரிக்குமா என்பது பரந்த கேள்வியல்ல; இந்தப் புதிய யதார்த்தத்துக்கு நாடு எவ்வாறு தன்னை மாற்றியமைத்துக் கொள்ளும் என்பதே கேள்வி. 10 சதவீத அளவை ஏற்கெனவே கடந்துள்ள நகராட்சிகள், ஒருங்கிணைப்பின் சவால்கள் மற்றும் வாய்ப்புகள் இரண்டையும் குறித்த மதிப்புமிக்க படிப்பினைகளை வழங்குகின்றன. வெற்றிகரமான ஒருங்கிணைப்புக்கு கொள்கை மாற்றங்கள் மட்டுமன்றி, சமூக அணுகுமுறைகளிலும் சமூகக் கட்டமைப்புகளிலும் அடிப்படை மாற்றம் தேவை என்பதை அவற்றின் அனுபவங்கள் காட்டுகின்றன.

வரும் பத்தாண்டுகளில் ஜப்பானின் மக்கள்தொகைப் போக்கு மாறப்போவதில்லை. நாடு எவ்வாறு பதிலளிக்கிறது என்பதே மாறக்கூடிய ஒரே அம்சம். குடியேற்றத்துக்கும் ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதற்கும் இடையிலான தெரிவு இது அல்ல; நிர்வகிக்கப்பட்ட ஒருங்கிணைப்புக்கும் சமூக உரசலுக்கும் இடையிலான தெரிவாகும். இந்த மாற்றத்தை ஏற்கெனவே எதிர்கொள்ளும் கிராமங்களும் நகரங்களும், கவனமான திட்டமிடலும் பண்பாட்டு உணர்வும் இருந்தால், சகவாழ்வு சாத்தியமானது மட்டுமல்ல, பலனளிக்கக்கூடியதும்கூட என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ஜப்பானில் இப்போது 27 நகராட்சிகளில் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் விகிதம் 10 சதவீதத்தைத் தாண்டியுள்ளது; ஹொக்கைடோவின் ஷிமுகாப்பு கிராமம் 36.6 சதவீதத்துடன் முதலிடத்தில் உள்ளது
• 2024 இறுதியில் வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை 3.76 மில்லியனை எட்டியது; முந்தைய ஆண்டைவிட 350,000 அதிகரித்த இது, இதுவரை பதிவான மிகப்பெரிய ஆண்டு உயர்வாகும்
• ஜப்பானின் வேலைவாய்ப்புக்குரிய மக்கள்தொகை (15-64 வயது) 2020 முதல் 2040 வரை 15 மில்லியன் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது
• வெளிநாட்டினர் மக்கள்தொகை 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் நாட்டின் மொத்த மக்கள்தொகையில் 10 சதவீதத்தை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; இது அதிகாரபூர்வ கணிப்புகளைவிட 30 ஆண்டுகள் முன்னதாகும்
• விமர்சனங்களைத் தொடர்ந்து, தொழில்நுட்பப் பயிற்சியாளர் பயிற்சித் திட்டம் 2024ஆம் ஆண்டில் பயிற்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு முறை எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டது
• குறிப்பிட்ட திறன்கள் கொண்ட தொழிலாளர் திட்டம், நியமிக்கப்பட்ட 15 துறைகளில் தகுதியுள்ள தொழிலாளர்களுக்கு நிரந்தரக் குடியிருப்புக்கான பாதையை வழங்குகிறது
• தேசிய அளவிலான ஆதரவு குறைவாக உள்ள நிலையில், கவாசாகி, ஹமாமாட்சு போன்ற நகரங்கள் தங்களுக்கான ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கைகளை உருவாக்குகின்றன
• வணிக நிறுவனங்கள் கூடுதல் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களைக் கோரும் நிலையில், பிரதமர் தகாய்ச்சியின் அரசு கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை ஆதரிக்கிறது
• பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்க 2030ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானுக்கு 4.19 மில்லியன் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் தேவைப்படுவார்கள் என ஆய்வு மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன