இந்தோனேசியாவின் வாடகைப் பயணச் சேவைத் துறையில் அதிரடி மாற்றம்: ஓட்டுநர்களுக்கான விரிவான பாதுகாப்புகளை அரசு பரிசீலிக்கிறது

இந்தோனேசியாவில் வாடகைப் பயணச் சேவைத் துறையில் பெரிய சீர்திருத்தம் வரவுள்ளது

ஜனாதிபதி பிரபோவோ சுபியாந்தோ பரிசீலித்து வரும் ஜனாதிபதி ஆணை வரைவு நடைமுறைக்கு வந்தால், இந்தோனேசியாவின் கோடிக்கணக்கான வாடகைப் பயணச் சேவை ஓட்டுநர்கள் தங்களின் நிதி மற்றும் சமூக நலன்களில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்களை விரைவில் காணலாம். முன்மொழியப்பட்டுள்ள விதிமுறைகள், நாட்டின் டிஜிட்டல் போக்குவரத்துத் துறையில் இதுவரை அரசு மேற்கொண்டுள்ள மிக முக்கியமான தலையீடாகும். கோடோ மற்றும் கிராப் போன்ற முக்கிய தளங்களின் வணிக மாதிரிகளை இது மாற்றியமைக்கக்கூடும்; அதேவேளையில், தீவுக்கூட்ட நாடு முழுவதும் உள்ள கிக் பொருளாதாரத் தொழிலாளர்களுக்குக் கூடுதல் பாதுகாப்பையும் வழங்கலாம்.

வாடகைப் பயணச் சேவைத் தளங்களுக்கும் அவற்றின் ஓட்டுநர்களுக்கும் இடையே பதற்றம் அதிகரித்துவரும் சூழலில் இந்த ஆணை வரைவு உருவாகியுள்ளது. சிறந்த ஊதியம், வேலைநிலைமைகள் மற்றும் இந்தோனேசியப் பொருளாதாரத்துக்குத் தாங்கள் அளிக்கும் பங்களிப்புக்கான அங்கீகாரம் ஆகியவற்றைக் கோரி, ஓட்டுநர்கள் நாடு தழுவிய போராட்டங்களை நடத்தியுள்ளனர். 2024ஆம் ஆண்டில் ஆசியான் டாக்சி சந்தையில் 37 சதவீதப் பங்கை இந்தோனேசியா கொண்டிருந்ததாக ஆய்வு நிறுவனமான மோர்டோர் இன்டலிஜென்ஸ் தெரிவித்துள்ளது. எனவே, இந்த ஒழுங்குமுறை மாற்றங்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய வாடகைப் பயணச் சந்தையில் தொலைநோக்குத் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

தொழில்துறை ஒருங்கிணைப்பு சாத்தியமாகும் முக்கியமான தருணத்தில் இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. இந்தோனேசியாவின் கோடோவும் சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த கிராப்பும் இணைவது குறித்த பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெறுவதாக வெளியான தகவல்களைத் தொடர்ந்து, ஓட்டுநர் நலன் குறித்த கவலைகள் தீவிரமடைந்துள்ளன. இணைப்பு ஏற்பட்டால் சந்தையில் ஆதிக்கம் உருவாகி, தொழிலாளர்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படலாம் என விமர்சகர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். நாடு முழுவதும் ஓட்டுநர் போராட்டங்களுக்கு வித்திட்ட முக்கியப் புகார்களில் பலவற்றுக்கு இந்த முன்மொழியப்பட்ட விதிமுறைகள் தீர்வளிக்கும்.

ஆணை வரைவின் முக்கிய அம்சங்கள்

ஒவ்வொரு பயணக் கட்டணத்திலிருந்தும் வாடகைப் பயணச் சேவைத் தளங்கள் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் சதவீதமான கமிஷன் உச்சவரம்பை தற்போதைய 20 சதவீதத்திலிருந்து 10 சதவீதமாகக் குறைப்பதே முன்மொழியப்பட்ட ஆணையின் மிக முக்கிய அம்சமாகும். தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இருசக்கர வாகன வாடகைப் பயணச் சேவைகளுக்கு கமிஷன் உச்சவரம்பு விதிக்கும் ஒரே நாடு தற்போது இந்தோனேசியா மட்டுமே. இந்தக் குறைப்பு சந்தையில் இயங்கும் முக்கியத் தளங்களின் லாப வரம்பை மேலும் கட்டுப்படுத்தும்.

தற்போது, அமைச்சர் ஆணை KP 1001/2022-ன்படி, ஒவ்வொரு பயணக் கட்டணத்திலிருந்தும் தளங்கள் 20 சதவீதம் வரை கமிஷனாகப் பெறலாம். செயலியைப் பயன்படுத்துதல், பணம் செலுத்தும் பரிவர்த்தனைகளைச் செயலாக்குதல் மற்றும் தளம் வழங்கும் பிற சேவைகளுக்கான செலவுகளை ஈடுகட்டவே இந்தக் கட்டணம் எனக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் நடைமுறையில், கூடுதல் கட்டணங்கள் மற்றும் விளம்பர விலை நிர்ணய முறைகள் மூலம் அறிவிக்கப்பட்ட விகிதத்தைவிட அதிகமாகத் தளங்கள் பிடித்தம் செய்வதாகவும், இதனால் கையில் கிடைக்கும் வருமானம் குறைவதாகவும் ஓட்டுநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

ஓட்டுநர்களுக்கான விபத்து மற்றும் இறப்பு காப்பீட்டுச் செலவை முழுமையாகத் தளங்களே ஏற்க வேண்டும் என்றும் ஆணை வரைவு கோரும். இந்தோனேசியாவின் வாடகைப் பயணச் சேவைத் துறையில் சுமார் 70 இலட்சம் பொருள் விநியோகம் மற்றும் போக்குவரத்து ஓட்டுநர்கள் உள்ளனர். ஒவ்வொரு ஓட்டுநருக்கும் மாதம் சுமார் 1 டாலர் செலவாகக்கூடிய இந்தப் பொறுப்பு, நிறுவனங்களுக்கு ஆண்டுதோறும் கணிசமான செலவை ஏற்படுத்தும். மேலும், சுகாதாரம், முதியோர் நலன் மற்றும் ஓய்வூதியப் பங்களிப்புகளைத் தொழிலாளர்களுடன் தளங்கள் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும்; இதனால் செயல்பாட்டுச் செலவுகள் மேலும் அதிகரிக்கும்.

கூடுதல் ஒழுங்குமுறை அதிகாரங்கள்

நிதி சார்ந்த அம்சங்களுக்கு அப்பால், வாடகைப் பயண நிறுவனங்களுக்கும் இணையவழிப் போக்குவரத்துத் தொழிலாளர்களுக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தங்களை மறுஆய்வு செய்யும் அதிகாரத்தை அரசுக்கு இந்த ஆணை வழங்கும். இந்தக் கண்காணிப்பு முறையால், ஓட்டுநர்களுக்கு விதிக்கப்படும் ஒப்பந்த நிபந்தனைகள் குறித்து ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு விரிவாக அறிந்துகொள்ள முடியும். நியாயமற்ற ஒப்பந்த நடைமுறைகள் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற கட்டண அமைப்புகள் குறித்த கவலைகளுக்கும் இதன் மூலம் தீர்வுகாணலாம்.

கிக் பொருளாதாரத் தொழிலாளர்கள் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தில் திறம்பட ஒன்றுசேர்ந்து அமைப்பது நீண்டகாலமாகக் கடினமாக இருந்து வருகிறது. இதற்குத் தீர்வாக, தொழிலாளர்கள் தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமையை இந்த வரைவு வெளிப்படையாகப் பாதுகாக்கிறது. இந்த விதி கூட்டுப் பேரம் பேசுவதை எளிதாக்கி, தளங்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும்போது ஓட்டுநர்களுக்கு அதிக வலிமையை வழங்கக்கூடும்; இதனால் தொழில்துறையின் அதிகாரச் சமநிலையும் மாறலாம்.

முன்மொழியப்பட்டுள்ள விதிமுறைகள் பாரம்பரிய வாடகைப் பயணச் சேவைகளைத் தாண்டி, ஹாங்காங்கைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட லாலாமூவ், ஹாங்காங் பங்குச் சந்தையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள J&T எக்ஸ்பிரஸ் போன்ற தேவைக்கேற்ப தளவாடச் சேவை நிறுவனங்களுக்கும் பொருந்தும். இந்த விரிவான வரம்பு, இந்தோனேசியாவின் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தில் விநியோகச் சேவைகள் அதிகரித்துவரும் முக்கியத்துவத்தையும், கிக் துறையின் பல்வேறு பிரிவுகளில் உள்ள தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் பொதுவான சவால்களையும் பிரதிபலிக்கிறது.

சீர்திருத்தத்துக்குப் பின்னுள்ள அரசியல் உந்துதல்கள்

இந்த முன்மொழியப்பட்ட விதிமுறைகள் இப்போது கொண்டுவரப்படுவது தற்செயலானதல்ல. ஆகஸ்ட் மாதத்தில் மாணவர்கள் தலைமையில் நடைபெற்ற பரவலான போராட்டங்களில் ஓட்டுநர்கள் பங்கேற்றது, இத்துறையின் தொழிலாளர்களுக்கு உள்ள அரசியல் செல்வாக்கை வெளிப்படுத்தியது. அவர்களின் கோரிக்கைகளுக்கு பதிலளிக்க வேண்டிய கணிசமான அழுத்தத்தை ஜனாதிபதி பிரபோவோ எதிர்கொள்கிறார். வாழ்வாதாரத்துக்காக கிக் வேலைகளை நம்பியிருக்கும் இந்தோனேசியர்கள் கோடிக்கணக்கானோர் சந்திக்கும் நிலையற்ற வேலைநிலைமைகள் குறித்து இந்தப் போராட்டங்கள் கவனத்தை ஈர்த்தன.

ஓட்டுநர்களைச் சமாதானப்படுத்துவதில் நிர்வாகம் குறிப்பாக அக்கறை காட்டியுள்ளது. ஜனாதிபதியின் செய்தித் தொடர்பாளர் பிரசெத்யோ ஹாதி, அவர்களை "பொருளாதாரத்தின் நாயகர்கள்" என்று குறிப்பிட்டார். இந்தப் பேச்சு, வாடகைப் பயணச் சேவைகளின் பொருளாதார முக்கியத்துவத்தையும் அவற்றை இயக்கும் தொழிலாளர்களின் வளர்ந்துவரும் அரசியல் செல்வாக்கையும் அரசு உணர்ந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.

சிங்கப்பூரில் உள்ள ISEAS-யூசோஃப் இஷாக் நிறுவனத்தின் மூத்த ஆய்வாளர் சிவாகே தர்மா நெகாரா, மோட்டார் சைக்கிள் டாக்சி ஓட்டுநர்கள் அதிகம் காணப்படும் அரசியல் சக்தியாக மாறியுள்ளதாகக் குறிப்பிட்டார். கமிஷன் விகிதங்கள் மற்றும் உரிமைகள் தொடர்பாக அவர்கள் பல போராட்டங்களை நடத்தி, தங்கள் குறைகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க பொதுமக்கள் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளனர். ஆகஸ்ட் போராட்டங்களின்போது மோட்டார் சைக்கிள் டாக்சி ஓட்டுநர் ஒருவர் உயிரிழந்தது, கிக் தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பற்ற நிலை குறித்த பொதுமக்களின் கவனத்தைத் தீவிரப்படுத்தியது. இதனால் தொழிலாளர் பாதுகாப்புக்கான அரசியல் அவசரமும் அதிகரித்திருக்கலாம்.

ஓட்டுநர்களின் அண்மைய அணிதிரட்டல்

இந்தோனேசியா முழுவதும் வாடகைப் பயணச் சேவை ஓட்டுநர்கள் ஒருங்கிணைந்து நடத்திய தொடர் நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து இந்த ஆணை வரைவு வந்துள்ளது. 2025 மே மாதத்தில், ஆயிரக்கணக்கான ஓட்டுநர்கள் நாடு முழுவதும் 24 மணி நேர "ஆஃப்-பிட்" வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர். செயலிகளை முடக்கி, ஜகார்த்தா, சுரபாயா, பாண்டுங், யோக்யகர்த்தா உள்ளிட்ட முக்கிய நகரங்களில் அவர்கள் ஒன்றுகூடினர். கார் மற்றும் மோட்டார் சைக்கிள் சேவைகளைச் சேர்ந்த 25,000க்கும் மேற்பட்ட ஓட்டுநர்கள் இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்பார்கள் என எதிர்பார்க்கப்பட்டதாகத் தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் தெரிவித்தனர்.

போராட்டங்களின்போது, "பேராசைப்படாதீர்கள், செயலி நிறுவனத்துக்கு 10% போதும்" என்று எழுதப்பட்ட பதாகைகளை ஓட்டுநர்கள் ஏந்தினர். "ஒன்றுபட்ட வாடகைப் பயண ஓட்டுநர்களைத் தோற்கடிக்க முடியாது" என்ற முழக்கங்களையும் எழுப்பினர். ஐந்து முக்கியக் கோரிக்கைகளை இந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் முன்வைத்தன: இணையவழிப் போக்குவரத்துச் சட்டத்தை இயற்றுதல், கமிஷன் விகிதத்தை 10 சதவீதமாகக் குறைத்தல், உணவு மற்றும் பொருள் விநியோகக் கட்டணங்களை ஒழுங்குபடுத்துதல், செயலி வழங்குநர்களைத் தணிக்கை செய்தல், வழிமுறைக் கணக்கீட்டில் முன்னுரிமை பெற ஓட்டுநர்கள் கூடுதல் கட்டணம் செலுத்த வேண்டிய உறுப்பினர் திட்டங்களை ஒழித்தல்.

நாட்டின் மிகப்பெரிய ஓட்டுநர் சங்கங்களில் ஒன்றான கார்டா இந்தோனேசியாவின் தலைவர் ராடென் இகுன் விகக்சோனோ, இந்தக் கோரிக்கைகள் போக்குவரத்து அமைச்சகத்தையும் ஜனாதிபதி பிரபோவோவையும் நோக்கி முன்வைக்கப்பட்டவை என வலியுறுத்தினார். நடைமுறைப்படுத்தும் வழிமுறைகள் இல்லாததால் தற்போதைய விதிமுறைகள் போதுமானவை அல்ல என்றும், தற்போதுள்ள அமைச்சர் ஆணைகள், விதிகளை மீறும் செயலி வழங்குநர்களை "சிவில் அல்லது குற்றவியல் சட்டத்தின்கீழ் சட்டரீதியாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது" என்றும் அவர் கூறினார்.

தொழில்துறையின் எதிர்வினையும் பொருளாதாரக் கவலைகளும்

முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்களின் நிலைத்தன்மை குறித்து தொழில்துறைப் பிரதிநிதிகள் கடுமையான கவலைகளை வெளியிட்டுள்ளனர். வரைவு ஆணையைப் பார்த்த தொழில்துறை வட்டாரம் ஒன்று ராய்ட்டர்ஸிடம், "தொழில்துறையில் உள்ள பெரும்பாலான நிறுவனங்களால் இந்த மாற்றங்களைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது" என்று தெரிவித்தது. காப்பீட்டுத் தேவைகள் தளங்களின் ஆண்டுச் செலவை விண்ணைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்த்தும் என்ற கவலையையும் அது குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டியது.

முன்மொழிவுகள் குறித்து அறிந்த மற்றொரு வட்டாரம், தளங்கள் ஏற்க வேண்டிய காப்பீட்டுப் பிரீமியச் செலவுகள் லாப வரம்பைக் குறைத்து, தங்களது தளங்களில் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஓட்டுநர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கக்கூடும் என எச்சரித்தது. இதனால் தொழிலாளர்களுக்கான வருமான வாய்ப்புகள் குறையலாம். ஓட்டுநர்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் கொண்டுவரப்படும் விதிமுறைகளே, தற்செயலாக அவர்களின் வேலைவாய்ப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் முரண்பாடு ஏற்படக்கூடும்.

ஓட்டுநர்களுக்கு பாரம்பரிய வேலைவாய்ப்பு நலன்களை விரிவுபடுத்துவதை வாடகைப் பயண நிறுவனங்கள் பல ஆண்டுகளாக எதிர்த்து வருகின்றன. கிக் தொழிலாளர்கள் முழுநேரப் பணியாளர்கள் அல்ல, அவர்கள் சுயதொழில் ஒப்பந்ததாரர்கள் என்பதே அவற்றின் வாதம். இந்த வகைப்பாட்டால், பணியாளர் நலன்களுக்கான செலவுகளைத் தவிர்த்தபடியே தங்கள் தொழிலாளர் கட்டமைப்பில் நெகிழ்வுத்தன்மையைத் தளங்கள் பேண முடிந்துள்ளது. பொதுவாக முறையான வேலைவாய்ப்புடன் தொடர்புடைய நலன்களைக் கட்டாயமாக்குவதன் மூலம், இந்த வணிக மாதிரியை ஆணை வரைவு சவாலுக்கு உட்படுத்தும்.

நிலைத்தன்மைக்கு தற்போதைய கமிஷன் அமைப்புகள் அவசியம் எனத் தளங்கள் வாதிட்டுள்ளன. ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட 20 சதவீதக் கமிஷனைக் குறைப்பது "நடைமுறைக்கு ஏற்ற தீர்வல்ல" என்று கோஜெக்கின் பொதுக் கொள்கைப் பிரிவுத் தலைவர் அடே முல்யா AFP செய்தி நிறுவனத்திடம் தெரிவித்தார். அந்தக் கட்டணங்கள் ஓட்டுநர்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் திட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படுவதாகவும் அவர் கூறினார். அதேபோல், சேவையின் தரத்தைப் பேணுவதற்கு கிராப்பின் கமிஷன் அமைப்பு "அவசியமானது" என்று கிராப் இந்தோனேசியாவின் பொதுவிவகாரத் தலைவர் திர்சா முநுசாமி தெரிவித்தார். கணிசமான குறைப்புகள், கோடிக்கணக்கான மக்களை ஆதரிக்கும் சூழலமைப்பின் நிலைத்தன்மையைப் பாதிக்கக்கூடும் என்றும் அவர் எச்சரித்தார்.

செயல்பாட்டுச் செலவுகள் குறித்த தளங்களின் பார்வை

தங்களது கமிஷன் கட்டணங்கள் தளத்தின் லாபத்தை மட்டுமே ஈடுகட்டுவதில்லை என வாடகைப் பயண நிறுவனங்கள் வாதிடுகின்றன. தொழில்நுட்ப மேம்பாடு, ஓட்டுநர்கள் மற்றும் பயணிகளுக்கான மூன்றாம் தரப்புக் காப்பீடு, ஓட்டுநர்களுக்கு இலவச எஞ்சின் எண்ணெய் மாற்றம் மற்றும் டயர்கள் வழங்கும் பல்வேறு ஆதரவுத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றுக்கும் இந்தக் கட்டணங்கள் பயன்படுவதாக அவை கூறுகின்றன. கமிஷனை 10 சதவீதமாகக் குறைத்தால், விளம்பரத் தள்ளுபடிகளுக்கு மானியம் வழங்கும் திறன் நிறுவனத்துக்கு இல்லாமல் போகலாம் என கோஜெக் இந்தோனேசியாவின் தலைவர் கேத்தரின் ஹிந்திரா சுத்ஜாஹ்யோ எச்சரித்தார். இதனால் மொத்தப் பரிவர்த்தனைகள் குறைந்து, ஓட்டுநர்களின் மொத்த வருமானமே குறையக்கூடும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

தளங்களுக்கும் ஓட்டுநர்களுக்கும் இடையிலான உறவு குறித்து அடிப்படையான கருத்து வேறுபாடு இருப்பதை இந்தப் பார்வைகள் காட்டுகின்றன. தங்களது வணிக மாதிரி அனைத்து பங்கேற்பாளர்களின் நலன்களையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு சூழலமைப்பு என நிறுவனங்கள் கருதுகின்றன. ஆனால், அளவுக்கு மீறிய அபாயங்களை ஏற்றுக்கொண்டு போதிய ஊதியமும் பாதுகாப்பும் பெறாமல் இருப்பதாக ஓட்டுநர்கள் கருதுகின்றனர். இந்த முரண்பாடே வலுவான ஒழுங்குமுறை கண்காணிப்புக்கான கோரிக்கையைத் தூண்டியுள்ளது.

ஓட்டுநர்களின் பார்வையும் வேலைநிலைமைகளும்

வேலையின்மையும் குறைவேலைவாய்ப்பும் கணிசமாக உள்ள இந்தோனேசியாவில், கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு வாடகைப் பயணச் சேவை வேலை முக்கிய வருமானத்தை வழங்குகிறது. இருப்பினும், போட்டி அதிகரிப்பு, வழிமுறைக் கணக்கீட்டு அடிப்படையிலான மேலாண்மை நடைமுறைகள், செயல்பாட்டுச் செலவுகள் உயர்வு ஆகியவற்றால் சமீப ஆண்டுகளில் தங்களது வருமானம் குறைந்துள்ளதாக ஓட்டுநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். 2020க்கு முன்பு நாளொன்றுக்கு 5-10 பயணங்களைப் பெற்ற ஓட்டுநர்களால், தற்போது 4-5 பயணங்களைக்கூடப் பெறுவது கடினமாக இருப்பதாக ஃபேர்வொர்க் ஆய்வாளர்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். வருமானத்தைப் பேணுவதற்காகப் பலர் நீண்ட நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியுள்ளது.

ஓட்டுநர் கணக்கெடுப்புகளின்படி, 10-12 மணி நேர வேலைநாளுக்கு வழக்கமாகக் கிடைக்கும் சராசரி தின வருமானம் வெறும் 100,000-150,000 ரூபியா ($6-10) மட்டுமே. எரிபொருள், பராமரிப்பு, வரிகள் மற்றும் தளத்தின் கமிஷன் ஆகியவற்றைக் கணக்கிட்ட பிறகு, பல ஓட்டுநர்கள் பிழைப்புக்கே திண்டாடுவதாகத் தெரிவிக்கின்றனர். தொழில்துறை கணக்கெடுப்புகளின்படி, ஓட்டுநர்களில் கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதம் பேர் நாளொன்றுக்கு 8 மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாக வேலை செய்கின்றனர்; சுமார் 80 சதவீதம் பேர் வாரத்தில் ஆறு அல்லது ஏழு நாட்கள் வேலை செய்கின்றனர்.

வருமானத்தை ஒடுக்குவதாகத் தாங்கள் கூறும் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற வழிமுறைக் கணக்கீட்டு அமைப்புகள் குறித்து ஓட்டுநர்கள் குறிப்பாக அதிருப்தி தெரிவித்துள்ளனர். நிர்ணயக் கட்டணத் திட்டங்கள், ஒரே நேரத்தில் இரு ஆர்டர்களை ஒதுக்கும் முறைகள், பயணங்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்கும் வசதிகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இவை குறித்து போதிய விளக்கம் அளிக்கப்படுவதில்லை; தொடர்ந்து தொழிலாளர்களுக்குப் பாதகமாக உள்ளன என்பது ஓட்டுநர்களின் புகார். வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட ஒருவர், பல சக ஓட்டுநர்கள் "வருமானத்தைத் துரத்த வேண்டியிருப்பதால் விபத்துகளில் சிக்கினர்" என்று கூறினார். குறைந்த ஊதியம், அபாயங்களை ஏற்கவோ பாதுகாப்பற்ற நேரங்களில் வேலை செய்யவோ ஓட்டுநர்களைத் தள்ளுகிறது என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்தக் கவலைகளைத் தீர்ப்பதில் தற்போதைய ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்பு போதுமானதாக இல்லை என நிரூபணமாகியுள்ளது. இணையவழிப் போக்குவரத்துச் சேவைகளுக்கான இந்தோனேசியாவின் தற்போதைய விதிமுறைகள், விரிவான சட்டங்களுக்குப் பதிலாக அமைச்சர் ஆணைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளன. போக்குவரத்து அமைச்சகத்தின் 2017ஆம் ஆண்டு ஆணை அடிப்படை விதிமுறைகளை வகுத்தாலும், தொழிலாளர் பாதுகாப்பில் குறிப்பிடத்தக்க இடைவெளிகளை விட்டுச் சென்றது. 22/2009ஆம் ஆண்டு சட்டத்தின்படி, மோட்டார் சைக்கிள்களைப் பொதுப் போக்குவரத்தாக வகைப்படுத்த முடியாது. இதனால் உருவான சட்டரீதியான தெளிவற்ற நிலை, பாரம்பரிய போக்குவரத்து விதிமுறைகளுக்கு உட்படாமல் தளங்கள் இயங்கவும், போக்குவரத்துத் தொழிலாளர்களுக்கு வழக்கமாக வழங்கப்படும் பாதுகாப்புகளை ஓட்டுநர்கள் பெறாமல் இருக்கவும் வழிவகுத்துள்ளது.

பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய சூழல்

கிக் பொருளாதாரத்தை எவ்வாறு ஒழுங்குபடுத்துவது, டிஜிட்டல் தளங்களில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களை எவ்வாறு பாதுகாப்பது என்ற சவாலை எதிர்கொள்வது இந்தோனேசியா மட்டுமல்ல. நெகிழ்வுத்தன்மையையும் தொழிலாளர் பாதுகாப்பையும் சமநிலைப்படுத்தும் பல்வேறு அணுகுமுறைகளை உலக நாடுகள் உருவாக்கி வருகின்றன. தனது ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்பை மேம்படுத்தும் இந்தோனேசியா, இந்த முயற்சிகளிலிருந்து படிப்பினைகளைப் பெறலாம்.

சிங்கப்பூரில் இணையவழி டாக்சி ஓட்டுநர்களுக்கான விதிமுறைகள் மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. பாதுகாப்புப் பயிற்சியை முடித்து, மருத்துவப் பரிசோதனையில் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு தொழில்முறை உரிமம் பெற வேண்டும் என்பது அரசின் கட்டாயம். வாடகைப் பயண வாகனங்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்தி, சந்தையில் அளவுக்கு மீறிய வாகனப் பெருக்கத்தைத் தடுக்க, நிலப் போக்குவரத்து ஆணையம் ஒதுக்கீட்டு முறையைச் செயல்படுத்துகிறது. வேலை விபத்துக் காப்பீடு கட்டாயம்; இந்தக் காப்பீட்டை வழங்க கிராப், ஃபியூச்சரெடி இன்சூரன்ஸ் நிறுவனத்துடன் கூட்டுச் சேர்ந்துள்ளது. எனினும், குறைந்தபட்ச வருமானப் பாதுகாப்பு கொள்கையில் முக்கிய கவனமாக இல்லாததால், உயர்ந்த வாழ்க்கைச் செலவுகள் ஓட்டுநர்களுக்கு இன்னும் கணிசமான சுமையாக உள்ளன.

நிலப் பொதுப் போக்குவரத்துச் சட்டம் 2010 மூலம் மலேசியா சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்கியுள்ளது. இதை நிலப் பொதுப் போக்குவரத்து முகமை (APAD) நிர்வகிக்கிறது. ஓட்டுநர்கள் பொதுச் சேவை வாகன (PSV) உரிமம் வைத்திருக்க வேண்டும்; வாகனங்கள் சட்டப்பூர்வ நிறுவனத்திலோ கூட்டுறவுச் சங்கத்திலோ பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். முதிய ஓட்டுநர்களைப் பணியமர்த்தும் நிறுவனங்களுக்கு வரிச் சலுகை போன்ற ஊக்கத்தொகைகளை அரசு வழங்குகிறது. எனினும், களக் கண்காணிப்பு பலவீனமாக இருப்பதால், பல ஓட்டுநர்கள் போதிய பாதுகாப்பின்றி அதிகாரபூர்வ அமைப்புக்கு வெளியே செயல்படுகின்றனர்.

வியட்நாம் Decree 10/2020/ND-CP மூலம் வேறுபட்ட அணுகுமுறையைக் கையாண்டுள்ளது. கூட்டுறவுகள் போன்ற சட்டப்பூர்வ நிறுவனங்களுடன் ஓட்டுநர்களை இணைப்பதன் முக்கியத்துவத்தை இந்த ஆணை வலியுறுத்துகிறது. உள்ளூர் மின்சார டாக்சி சேவை வழங்குநரான சான் SM, தனது ஓட்டுநர் கூட்டாளர்களுக்குப் பயிற்சியும் காப்பீடும் வழங்கும் நிறுவனத்துக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக உருவெடுத்துள்ளது. இந்நடவடிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், தளங்களுக்கிடையிலான கடும் போட்டியும் சந்தை நிறைவும், நியாயமான வருமானம் ஈட்டுவதற்காகப் பல ஓட்டுநர்களை நாளொன்றுக்கு 15 மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாக வேலை செய்யத் தள்ளியுள்ளன. இது புதிய வகையான பொருளாதாரச் சுரண்டல் என விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

பிராந்தியத்தின் இந்த அணுகுமுறைகளில், ஓட்டுநர் உரிமம், வாகனத் தரநிலைகள், ஒருவகைக் காப்பீட்டுப் பாதுகாப்பு ஆகியவை பொதுவான அம்சங்களாக உள்ளன. ஆனால் குறைந்தபட்ச வருமான உத்தரவாதம், வேலை நேர வரம்புகள், ஒருதலைப்பட்சமாகக் கணக்குகளை முடக்குவதிலிருந்து பாதுகாப்பு போன்ற பொருளாதார நலன் சார்ந்த அம்சங்கள் பெரும்பாலான ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்புகளில் இன்னும் முதன்மை பெறவில்லை. இந்த இடைவெளியை நிரப்புவதில் இந்தோனேசியாவின் முன்மொழியப்பட்ட ஆணை, பிராந்தியப் போக்குகளைப் பின்பற்றாமல் அவற்றுக்கு முன்னோடியாக அமையக்கூடும்.

சட்டமன்ற முன்னேற்றங்களும் எதிர்காலப் பாதைகளும்

இந்தோனேசியாவின் வாடகைப் பயணச் சேவைத் துறையைப் பாதிக்கும் ஒரே ஒழுங்குமுறை முன்னேற்றம் ஜனாதிபதி ஆணை வரைவு மட்டுமல்ல. தற்போதைய போக்குவரத்து மற்றும் சாலைப் போக்குவரத்து விதிகளிலிருந்து வேறுபட்ட, விரிவான சட்டக் கட்டமைப்பை வழங்கும் நோக்கில் இணையவழிப் போக்குவரத்துச் சேவைகளுக்கான தனிச் சட்டத்தை உருவாக்கப் பிரதிநிதிகள் மன்றம் (DPR) தயாராகி வருகிறது.

மன்றத்தின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் போக்குவரத்துக்கான V-வது குழுத் தலைவர் லாசரஸ், வரவிருக்கும் சட்டம் இணையவழிப் போக்குவரத்துத் தளங்களுக்குப் பொதுவான போக்குவரத்துச் சட்டங்களிலிருந்து தனியான சட்ட அடிப்படையை வழங்கும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். விரிவான இணையவழிப் போக்குவரத்து ஒழுங்குமுறைக்கு பல அமைப்புகளின் கண்காணிப்பு தேவைப்படுவதால், இந்த விவாதத்தில் பல குழுக்கள் பங்கேற்கின்றன. "ஒவ்வொரு கட்டுரையும் பிரிவும் ஒரு குழுவின் நலனுக்காக மட்டும் அல்லாமல், இணையவழிப் போக்குவரத்து ஓட்டுநர்கள் அனைவரிடமும் விவாதிக்கப்பட்டு ஆலோசிக்கப்படும்" என்று லாசரஸ் வலியுறுத்தினார்.

இந்தச் சட்டமியற்றும் நடைமுறை தொடரும் நிலையில், உடனடி நடவடிக்கைக்கான வழிமுறையாக ஜனாதிபதி ஆணை வரைவு அமைகிறது. விரிவான சட்டங்களை நிறைவேற்றும் நீண்ட நடைமுறையுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தோனேசியாவில் ஜனாதிபதி ஆணைகளை ஒப்பீட்டளவில் விரைவாகச் செயல்படுத்தலாம். இதனால் நீண்டகால ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்படும் அதேவேளையில் அவசரக் கவலைகளுக்கும் அரசு தீர்வுகாண முடியும்.

கூடுதல் கட்டணங்கள் மூலம் சில வாடகைப் பயண நிறுவனங்கள் ஓட்டுநர்களின் வருமானத்தில் 30 முதல் 50 சதவீதம் வரை பிடித்தம் செய்வதாகவும், அவற்றுக்கு தெளிவான சட்ட அடிப்படை இல்லை என்றும் பிரதிநிதிகள் மன்றத்தின் V-வது குழு உறுப்பினர் அடியான் நாபிதுபுலு தெரிவித்துள்ளார். தளங்களைப் பயன்படுத்தும் 42 இலட்சம் விற்பனையாளர்களிடம் விநியோகச் சேவைக் கட்டணங்களை மட்டுமே கணக்கிட்டாலும், நிறுவனங்கள் நாளொன்றுக்கு 92 பில்லியன் ரூபியா ($6 மில்லியன்) வரை ஈட்டக்கூடும் என அவர் கணக்கிட்டார். இந்த எண்ணிக்கைகள் பணயம் வைக்கப்பட்டுள்ள பொருளாதார அளவையும், ஒழுங்குமுறை மாற்றங்கள் தொழிலாளர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மீது ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கத்தையும் காட்டுகின்றன.

சவால்களும் கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்களும்

இந்தோனேசியா இந்த ஒழுங்குமுறை முயற்சிகளை முன்னெடுத்துச் செல்லும் நிலையில், அவற்றின் இறுதிப் பயனைப் பல சவால்களும் கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்களும் தீர்மானிக்கும். தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் தளங்களுக்கு நிலையான வணிகச் சூழலைப் பேணுவதற்கும் இடையே சரியான சமநிலையைக் கண்டறிய, கவனமாகச் சரிசெய்தலும் தொடர்ந்து மதிப்பாய்வு செய்தலும் தேவைப்படும்.

புதிய விதிமுறைகளுக்கு இணக்கம் உறுதிசெய்வது முக்கியச் சவால்களில் ஒன்று. அமைச்சர் ஆணைகள் கமிஷனுக்கு 20 சதவீத உச்சவரம்பை நிர்ணயித்திருந்தாலும், கூடுதல் கட்டணங்கள் மற்றும் சிக்கலான விலை நிர்ணய முறைகள் மூலம் தளங்கள் இந்த வரம்பை அடிக்கடி மீறுவதாக ஓட்டுநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். நிறுவனங்களுக்கும் ஓட்டுநர்களுக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தங்களை அரசு மறுஆய்வு செய்யும் முன்மொழிவும், தணிக்கை அதிகாரங்களும் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க உதவலாம். ஆனால் திறம்பட அமலாக்கப் போதிய வளங்களும் ஒழுங்குமுறைத் திறனும் தேவைப்படும்.

வழிமுறைக் கணக்கீடுகளில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றொரு முக்கியச் சவாலாகும். பயணக் கட்டண நிர்ணயம் முதல் பயண ஒதுக்கீடு வரை அனைத்தையும் தெளிவான விளக்கமின்றித் தீர்மானிக்கும் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற அமைப்புகள் குறித்து ஓட்டுநர்கள் தொடர்ந்து புகார் தெரிவித்துள்ளனர். ஒப்பந்தங்களை அரசு மறுஆய்வு செய்வதற்கான ஆணை வரைவின் விதிகள் இந்தக் கவலைகளில் சிலவற்றுக்குத் தீர்வளிக்கக்கூடும். ஆனால் உண்மையான வெளிப்படைத்தன்மைக்கு, ஜனாதிபதி ஆணையால் வழக்கமாக உள்ளடக்கக்கூடிய வரம்பைத் தாண்டிய, இன்னும் குறிப்பான தொழில்நுட்ப விதிமுறைகள் தேவைப்படலாம்.

ஓட்டுநர்களின் சட்டரீதியான வகைப்பாடு அடிப்படையான கேள்வியாகவே உள்ளது. வேலைவாய்ப்புடன் வழக்கமாகத் தொடர்புடைய பல நலன்களை முன்மொழியப்பட்ட ஆணை விரிவுபடுத்தினாலும், ஓட்டுநர்களைப் பணியாளர்களாக மறுவகைப்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. வேலைவாய்ப்பு நிலையை முறையாக மாற்றாமல் பாதுகாப்புகளை வழங்கும் இந்தக் கலப்பு அணுகுமுறை, பாரம்பரியப் பணியாளர்களுக்கும் சுயதொழில் ஒப்பந்ததாரர்களுக்கும் இடைப்பட்ட உரிமைகளைக் கொண்ட புதிய வகைத் தொழிலாளர்களை உருவாக்கக்கூடும். டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தில் இதே போன்ற கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும் பிற நாடுகளுக்கு இந்தப் புதுமையான அணுகுமுறை வழியைக் காட்டலாம்.

செயல்படுத்துவதிலும் பெரும் சவால்கள் உள்ளன. இந்தோனேசியாவின் பரந்த நிலப்பரப்பும் பரவலாக்கப்பட்ட அரசுக் கட்டமைப்பும் காரணமாக, தேசிய அளவில் ஏற்கப்படும் விதிமுறைகள் வெவ்வேறு திறன்களும் முன்னுரிமைகளும் கொண்ட உள்ளூர் அதிகாரிகளால் ஆயிரக்கணக்கான தீவுகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். புதிய விதிமுறைகள் சீராக அமல்படுத்தப்படுவதை உறுதிசெய்ய, தேசிய அமைச்சகங்கள், பிராந்திய அரசுகள் மற்றும் இந்த நோக்கத்திற்காக உருவாக்கப்படக்கூடிய புதிய ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் ஆகியவற்றுக்கிடையே ஒருங்கிணைப்பு தேவைப்படும்.

அடுத்து என்ன?

இந்தோனேசியாவின் நகர்ப்புறப் போக்குவரத்துக்கும் பரந்த பொருளாதாரத்துக்கும் அத்தியாவசியமானவர்களாக மாறியுள்ள வாடகைப் பயணச் சேவை ஓட்டுநர்களின் உரிமைகளை அங்கீகரித்து, அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான முக்கிய முன்னேற்றமாக இந்த ஜனாதிபதி ஆணை முன்மொழிவு அமைந்துள்ளது. இருப்பினும், அதன் இறுதித் தாக்கம் விதிமுறைகளின் இறுதி வடிவம், அவை எவ்வளவு திறம்பட செயல்படுத்தப்படுகின்றன, வாடகைப் பயணத் தளங்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றன என்பன உள்ளிட்ட பல காரணிகளைப் பொறுத்திருக்கும்.

இந்த விதிமுறைகள் திறம்படச் செயல்படுத்தப்பட்டால், வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரங்களிடையே கிக் தொழிலாளர் பாதுகாப்பில் இந்தோனேசியா முன்னணியில் நிற்கலாம். டிஜிட்டல் தளங்களில் பணிபுரிவதை ஒழுங்குபடுத்தும் அதேவேளையில், தொழிலாளர்களையும் நுகர்வோரையும் கவர்ந்துள்ள நெகிழ்வுத்தன்மையைப் பேணுவதில் இதே போன்ற சவால்களை எதிர்கொள்ளும் பிற நாடுகளுக்கு இந்த நாட்டின் அணுகுமுறை மதிப்புமிக்க படிப்பினைகளை வழங்கக்கூடும்.

ஓட்டுநர்களுக்கு, நீண்டகாலமாகக் கிடைக்காமல் இருந்த பாதுகாப்பையும் நிலைத்தன்மையையும் இந்த விதிமுறைகள் வழங்கக்கூடும். இதனால் நிலையற்ற கிக் வேலை, மேலும் நிலையான வாழ்வாதாரமாக மாறலாம். கமிஷன் விகிதங்கள் குறைவதால் கையில் கிடைக்கும் ஊதியம் உடனடியாக அதிகரிக்கும்; கட்டாயக் காப்பீடும் சமூகப் பாதுகாப்புப் பங்களிப்புகளும் தற்போது பெரும்பாலான தொழிலாளர்களுக்குக் கிடைக்காத பாதுகாப்பு வலையமைப்பை உருவாக்கும்.

தளங்களைப் பொறுத்தவரை, வணிக மாதிரிகளிலும் செயல்பாட்டு நடைமுறைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் தேவைப்படும். லாபத்தைப் பேணுவதற்காக நிறுவனங்கள் விலை நிர்ணய உத்திகளை மறுபரிசீலனை செய்யலாம், பிற பகுதிகளில் செயல்திறனை மேம்படுத்தலாம் அல்லது ஓட்டுநர் நலன்களுக்கான அதிக செலவுகளை ஈடுசெய்யப் புதிய வருவாய் வழிகளை உருவாக்கலாம். கோடோ-கிராப் இணைப்பின் மூலம் சந்தை ஒருங்கிணைக்கப்படக்கூடும் என்ற சாத்தியம், புதிய ஒழுங்குமுறைச் சூழலுக்கு இந்நிறுவனங்கள் எவ்வாறு தங்களை மாற்றியமைக்கும் என்பதில் மேலும் சிக்கலைச் சேர்க்கிறது.

நுகர்வோருக்கு, தளங்கள் அதிகரித்த செலவுகளைப் பயணிகளிடம் மாற்றுவதால் குறுகிய காலத்தில் கட்டணங்கள் உயரக்கூடும். ஆனால் நீண்டகாலப் பயன்களாக, தங்கள் வாகனங்களைப் பராமரிக்கவும் தரமான சேவையை வழங்கவும் இயலக்கூடிய தொழில்முறை ஓட்டுநர்களைக் கொண்ட, மேலும் நிலையான போக்குவரத்துச் சூழலமைப்பு உருவாகலாம்.

இந்த ஒழுங்குமுறை முயற்சிகளின் வெற்றி, டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தில் தொடர்ந்த புதுமைகளை ஊக்குவித்தபடியே விதிமுறைகளைத் திறம்படச் செயல்படுத்தும் அரசின் திறனைப் பொறுத்தே அமையும். வேகமாக மாறிவரும் கிக் பொருளாதாரத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதில் தொழிலாளர் பாதுகாப்பையும் வணிக நிலைத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்தும் இந்தோனேசியாவின் அணுகுமுறையை, இதே போன்ற சவால்களை எதிர்கொள்ளும் பிற நாடுகள் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• வாடகைப் பயணச் சேவைகளுக்கான கமிஷன் உச்சவரம்பை 20 சதவீதத்திலிருந்து 10 சதவீதமாகக் குறைக்கும் ஆணை வரைவைக் ஜனாதிபதி பிரபோவோ சுபியாந்தோ பரிசீலித்து வருகிறார்
• சுமார் 70 இலட்சம் ஓட்டுநர்களுக்கான விபத்து மற்றும் இறப்பு காப்பீட்டுச் செலவைத் தளங்கள் முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்
• சுகாதாரம், முதியோர் நலன் மற்றும் ஓய்வூதியப் பங்களிப்புகளை நிறுவனங்களும் தொழிலாளர்களும் பகிர்ந்துகொள்ள ஆணை கட்டாயப்படுத்தும்
• தளங்களுக்கும் ஓட்டுநர்களுக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தங்களை மறுஆய்வு செய்யும் அதிகாரம் அரசுக்குக் கிடைக்கும்
• தொழிற்சங்கம் அமைக்கவும் கூட்டுப் பேரம் பேசவும் தொழிலாளர்களுக்கு உரிமை உண்டு என்பதை விதிமுறைகள் பாதுகாக்கும்
• வாடகைப் பயணச் சேவைகளைத் தாண்டி, லாலாமூவ் மற்றும் J&T எக்ஸ்பிரஸ் போன்ற தளவாட நிறுவனங்களுக்கும் விதிகள் பொருந்தும்
• இந்த அதிகரித்த செலவுகளைப் பெரும்பாலான தளங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது எனத் தொழில்துறை வட்டாரங்கள் எச்சரிக்கின்றன
• பரவலான ஓட்டுநர் போராட்டங்களும் துறையிலிருந்து அதிகரித்த அரசியல் அழுத்தமும் இந்தச் சீர்திருத்தங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளன
• 2024 நிலவரப்படி, ஆசியான் டாக்சி சந்தையில் 37 சதவீதப் பங்குடன் இந்தோனேசியா முன்னணியில் உள்ளது
• கோடோவும் கிராப்பும் இணையக்கூடும் என்ற கவலைகள் நிலவும் சூழலில் இந்த ஆணை வருகிறது