கோபியின் மறைந்துபோன நெடுஞ்சாலை
பல நூற்றாண்டுகளாக, மாபெரும் மங்கோலியச் சாலை உள் ஆசியா முழுவதும் வணிகத்திற்கான முக்கியப் பாதையாகச் செயல்பட்டு, ஒட்டகக் கூட்டங்கள் கோபி பாலைவனத்தின் கடுமையான பரப்பைக் கடந்து செல்ல உதவியது. பட்டுப்பாதை வலையமைப்பின் மைய இணைப்பாக வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தபோதிலும், அதன் துல்லியமான வழித்தடம் மறக்கப்பட்டு, இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்ககால ஆய்வாளர்களின் குறிப்பேடுகளில் சிதறிக் கிடந்த குறிப்புகளாக மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. இப்போது, வியப்பூட்டும் ஒரு கண்டுபிடிப்பு இந்த மறக்கப்பட்ட பாதையை மீண்டும் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது. 1873 முதல் 1945 வரையிலான ஏகாதிபத்திய விரிவாக்கக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட, வகைப்படுத்தப்பட்ட ஜப்பானிய ராணுவ வரைபடங்களின் தொகுப்பு என்ற எதிர்பாராத ஆதாரத்தின் மூலம், ஆய்வாளர்கள் குழு மாபெரும் மங்கோலியச் சாலையின் ரகசியங்களை வெளிக்கொணர்ந்துள்ளது.
உள்ளடக்கம்
கைஹோசு (gaihōzu), அதாவது “வெளிநிலங்களின் வரைபடங்கள்” எனப்படும் இந்த ஆவணங்கள், கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கிச் செல்லும் 1200 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள வணிகப் பாதையின் முழுமையான உள்கட்டமைப்பை வியப்பூட்டும் துல்லியத்துடன் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. வரலாற்று புவியியல் இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, நூற்றாண்டு பழமையான இந்த வரைபடப் பதிவுகள் புவியியல் ஆயத்தொலைவுகளை மட்டுமல்லாமல், பூமியின் மிகக் கடுமையான சூழல்களில் ஒன்றைக் கடந்து மக்கள் செல்ல உதவிய சிக்கலான உயிர்வாழ்வு அமைப்புகளையும் எவ்வாறு பதிவுசெய்துள்ளன என்பதை விளக்குகிறது. தெற்கு மங்கோலியா முழுவதும் மேற்கொள்ளப்பட்ட களச் சரிபார்ப்பில், நீராதாரங்கள், குடியிருப்புகள், பண்பாட்டு அடையாளங்கள் ஆகியவை பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு வரைபடங்களில் குறிக்கப்பட்ட அதே இடங்களில் இருப்பது உறுதிசெய்யப்பட்டது. இதனால், ராணுவ உளவுத்தகவல் மனித புவியியல் அறிவின் ஈடுசெய்ய முடியாத ஆவணக் களஞ்சியமாக மாறியுள்ளது.
ரகசிய ஆவணக் காப்பகங்களும் ஏகாதிபத்திய நோக்கங்களும்
நவீன காலத்தின் மிக விரிவான வரைபடத் திட்டங்களில் ஒன்றாக கைஹோசு திகழ்கிறது. 1873 முதல் 1945 வரை, ஜப்பானிய ஏகாதிபத்திய ராணுவம் கொரியா, மஞ்சூரியா தொடங்கி தென்கிழக்கு ஆசியா, மங்கோலியா வழியாக மத்திய ஆசியா வரை பரந்திருந்த நிலப்பரப்புகளைப் பதிவுசெய்யும் பல்லாயிரக்கணக்கான வரைபடத் தாள்களைத் தயாரித்தது. முதலில் ராணுவத் திட்டமிடலுக்கும் உத்திசார் விரிவாக்கத்திற்கும் உருவாக்கப்பட்ட இந்த வரைபடங்கள், ஜப்பானின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட பகுதிகளின் நிலப்பரப்புகளையும் உள்கட்டமைப்பு, நில அமைப்பு, வளங்கள் ஆகியவற்றில் மிகுந்த கவனத்துடன் பதிவு செய்தன.
இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, கைஹோசு ரகசிய ஆவணங்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டு, பொதுமக்களின் பார்வைக்கு எட்டாதவாறு வைக்கப்பட்டன. போர் முடிவை நெருங்கியபோது, இந்த முக்கிய ஆவணங்களை அழிக்குமாறு அதிகாரப்பூர்வ உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன. எனினும், ஆய்வுக்கான அவற்றின் சாத்தியமான மதிப்பை உணர்ந்த ஜப்பானிய ஆய்வாளர்கள் ஆயிரக்கணக்கான வரைபடத் தாள்களை ரகசியமாகப் பல்கலைக்கழகத் தொகுப்புகளுக்கும் நூலகங்களுக்கும் மாற்றி, அவை தீக்கிரையாகாமல் காப்பாற்றினர். இந்த மறைமுகப் பாதுகாப்பு முயற்சியால் வரைபடங்கள் தப்பிப் பிழைத்தன. நவீனமயமாக்கல், தொழில்துறை வளர்ச்சி, சுற்றுச்சூழல் மாற்றம் ஆகியவற்றால் பின்னர் உருமாறிய நிலப்பரப்புகளைப் பாதுகாத்துள்ள புவியியல் காலக் காப்ஸ்யூல்கள் என்று ஆய்வாளர்கள் இப்போது அவற்றை விவரிக்கின்றனர்.
மாபெரும் மங்கோலியச் சாலையை வெளிப்படுத்திய குறிப்பிட்ட வரைபடங்கள், 1901 முதல் 1922 வரை 1:1,000,000 என்ற அளவீட்டில் தொகுக்கப்பட்ட தோஆ யோச்சிசு (Tōa Yochizu) தொடரைச் சேர்ந்தவை; இதன் பொருள் “கிழக்கு ஆசியாவின் வரைபடங்கள்” என்பதாகும். மங்கோலியப் பாலைவனத்தில் ஜப்பானியர்கள் நேரடியாக மேற்கொண்ட அசல் நிலஅளவீடுகளின் விளைவாக இந்த வரைபடத் தாள்கள் உருவாக்கப்படவில்லை; மாறாக, ஏற்கெனவே இருந்த வரைபட அறிவை நுட்பமாகத் தொகுத்து உருவாக்கப்பட்டவை. 1884இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட ரஷ்ய ஆய்வுகளிலிருந்தும் 1890ஆம் ஆண்டின் சீன ஏகாதிபத்திய ஆவணங்களிலிருந்தும் தகவல்களை வரைபடத் தயாரிப்பாளர்கள் திரட்டி, அவற்றை ஒருங்கிணைந்த வடிவத்தில் இணைத்தனர். வெவ்வேறு வரைபடப் பகுதிகளிலும் காலகட்டங்களிலும் அவை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் சீரான தன்மையைக் காட்டின.
கடுமையான பாலைவனத்தை வரைபடமாக்குதல்
வரலாற்று புவியியல் இதழில் வெளியான ஆய்வை மேற்கொண்ட ஆய்வுக் குழு, தோஆ யோச்சிசு தொடரின் நான்கு குறிப்பிட்ட வரைபடப் பகுதிகளைப் பகுப்பாய்வு செய்தது. அவை சீனாவுடனான மங்கோலியாவின் கிழக்கு எல்லையிலிருந்து மேற்கே சின்ஜியாங் எல்லையை நோக்கிச் செல்லும் தொடர்ச்சியான பாதையை உள்ளடக்கியிருந்தன. பாலைவனப் பயணத்தைச் சாத்தியமாக்கிய முக்கிய உள்கட்டமைப்புப் புள்ளிகளைக் குறிக்கும் எண்களிட்ட இடங்களின் தொடராக இந்த வழித்தடம் வரைபடங்களில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. நூற்றாண்டு பழமையான இந்த ஆவணங்களின் துல்லியத்தைச் சோதிக்க, 2024 கோடையில் ஆய்வாளர்கள் தெற்கு மங்கோலியாவின் 1200 கிலோமீட்டர் பகுதிக்குக் குறுக்கே விரிவான களச் சரிபார்ப்பை மேற்கொண்டனர்.
முடிவுகள் ஐயத்திற்கிடமற்றவையாக இருந்தன. விரிவாக ஆய்வு செய்யப்பட்ட பத்து முக்கிய இடங்களில், எட்டு நீராதாரங்கள் இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளன; ஆவணப்படுத்தப்பட்ட நான்கு பண்பாட்டு இடங்களும் அவற்றின் முதன்மையான இடங்களிலேயே உள்ளன; பல இடப்பெயர்களை உள்ளூர் மேய்ப்பர்கள் இன்றும் அடையாளம் காண்கின்றனர். கிணறுகள், ஊற்றுகள், மடாலயங்கள், திசை அறிய உதவும் அடையாளங்கள் உள்ளிட்ட வழித்தடத்தின் குறைந்தது 50 முக்கியப் புள்ளிகள் துல்லியமாக அமைந்துள்ளன என்பதை ஆய்வு உறுதிப்படுத்தியது. வான்வழிப் புகைப்படங்களோ செயற்கைக்கோள் படங்களோ இல்லாமல், ஏற்கெனவே இருந்த ஆதாரங்களைக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், நவீன வரைபடவியலுக்கு இணையான துல்லியத்துடன் பாலைவனத்தின் சுற்றுச்சூழல் உண்மைகளை கைஹோசு பதிவுசெய்துள்ளதை இந்தக் களச் சரிபார்ப்பு காட்டுகிறது.
சரிபார்க்கப்பட்ட இடங்களில் கெட்சூ உல் (Khetsüü Uul), ஒக்ஹொன்ட்கெல் (Ökhöntkhel), குடாக் கோவோர் (Khudag Khovor) போன்ற குறிப்பிட்ட இடங்களும் அடங்கும். ஒவ்வொன்றும் ஒட்டகக் கூட்டங்கள் நீரையும் தங்குமிடத்தையும் பெறக்கூடிய அத்தியாவசிய இடங்களாக இருந்தன. சாயிர் உஸ் (Sair Us) அருகிலுள்ள கிழக்குப் பகுதி, சாகான் டோல்கோய் (Tsagaan Tolgoi) சுற்றியுள்ள மத்தியப் பகுதி, ஹாமியை (Hami) நெருங்கும் மேற்குக் கடைசிப் பகுதி ஆகியவற்றை வரைபடங்கள் பதிவுசெய்து, பாலைவனத்தின் குறுக்கே சென்ற வழித்தடத்தின் முழுமையான போக்கைக் காட்டுகின்றன. தலைமுறை தலைமுறையாகப் பயணிகள் திரட்டிய புவியியல் அறிவை இந்த வரைபடத் துல்லியம் வெளிப்படுத்துகிறது; ஜப்பானிய வரைபடவியலாளர்கள் அதை ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக நிலைத்திருக்கும் வடிவில் தொகுத்துள்ளனர்.
உயிர்வாழ்வுக்கான வலையமைப்பு
எளிய வழித்தட வரைபடங்களிலிருந்து கைஹோசுவை வேறுபடுத்துவது, வறண்ட சூழல்களில் உயிர்வாழத் தேவையான முழுமையான ஆதரவு அமைப்புகளை அவை பதிவுசெய்திருப்பதாகும். மாபெரும் மங்கோலியச் சாலை மணற்பரப்பின் குறுக்கே வரையப்பட்ட ஒரு கோடு மட்டுமல்ல; சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாடுகளுக்கு ஏற்ப கவனமாகத் திட்டமிடப்பட்ட பதிலாகவும் இருந்தது. சரிபார்க்கப்பட்ட வழித்தடத்தின் பகுப்பாய்வில், நீராதாரங்கள் ஏறத்தாழ 24 கிலோமீட்டர் இடைவெளியில் அமைந்திருந்தது தெரியவந்தது. வரலாற்று இலக்கியங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஒட்டகக் கூட்டங்களின் தினசரிப் பயணத் திறனுடன் இந்தத் தூரம் துல்லியமாகப் பொருந்துகிறது. இந்தச் சீரான இடைவெளி தற்செயலானதல்ல; பாலைவனச் சூழலில் பொதிசுமை விலங்குகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் உள்ள சகிப்புத்தன்மையின் வரம்புகள் குறித்த தலைமுறை தலைமுறையான நடைமுறை அறிவைப் பிரதிபலித்தது.
நீர்க் கிணறுகள், ஊற்றுகள் மட்டுமல்லாமல், தங்குமிடம் அளித்த புத்த மடாலயங்கள், திசை அறிய உதவிய சடங்கு கல் மேடுகள், பருவகாலச் சூழல்களுக்கு ஏற்ப பயணிகள் மாற்றுப் பாதைகளைத் தேர்ந்தெடுக்க உதவிய வழிகளும் அடங்கிய மேம்பட்ட உள்கட்டமைப்பை இந்த வரைபடங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன. வழித்தடத்தின் பல இடங்களில் பிரிவுகள் இருப்பதை வரைபடங்கள் காட்டுகின்றன; நீர் கிடைப்பது, பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகள் அல்லது பருவகால வானிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல்வேறு பாதைகளைத் தேர்ந்தெடுக்க இது வழிவகுத்தது. பட்டுப்பாதை உறுதியான ஒரே நெடுஞ்சாலையாகச் செயல்படவில்லை; வணிகர்களின் தேவைகளுக்கும் பாலைவனச் சூழலின் யதார்த்தங்களுக்கும் ஏற்ப மாறிக்கொண்டிருந்த உயிரோட்டமுள்ள வலையமைப்பாக இருந்தது என்பதை இந்த நெகிழ்வுத்தன்மை காட்டுகிறது.
ஒட்டகக் கூட்டங்களின் வழித்தடத்தில் குறிப்பிட்ட இடங்கள் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஓய்விடங்களாகச் செயல்பட்டன என்ற வாய்மொழி மரபுகளை உள்ளூர் மேய்ப்பர்கள் உறுதிப்படுத்தினர். கல்கீன் உலான் தாவா (Khalkhiin Ulaan Davaa) பகுதியில், பல நூற்றாண்டுகளாக ஒட்டகப் போக்குவரத்து சென்றதால் ஏற்பட்டதாகக் கருதப்படும் நிலத் தாழ்வுகளை அப்பகுதி மக்கள் சுட்டிக்காட்டினர்; வரைபடங்களில் குறிக்கப்பட்ட இடங்களுக்கு இவை இயற்பியல் சான்றுகளாக உள்ளன. கள ஆய்வின்போது, கைஹோசுவில் பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றுப் பெயர்களுடன் பொருந்திய இடப்பெயர்களை உள்ளூர் மக்கள் உறுதிப்படுத்த உதவினர். இதன்மூலம் எழுதப்பட்ட வரைபடவியலுக்கும் வாழும் நினைவுக்கும் இடையிலான இடைவெளி இணைக்கப்பட்டது. வரைபடத் தரவுகளும் வாய்மொழி வரலாறும் இவ்வாறு ஒன்றிணைவது, தலைமுறைகள் கடந்தும் மனிதர்கள் தொடர்ந்து பயணித்த பாதையாக இதன் முக்கியத்துவத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
பண்டைய வணிகத்தின் எதிரொலிகள்
மாபெரும் மங்கோலியச் சாலை, தக்லமாகான் பாலைவனத்தின் வழியாகச் சென்றதாகப் பொதுவாகக் குறிப்பிடப்படும் பட்டுப்பாதைப் பாதைகளுக்கு வடக்கே மாற்றுப் பாதையாகச் செயல்பட்டு, பரந்த யூரேசிய வணிக வலையமைப்பின் முக்கிய இணைப்பாக இருந்தது. மங்கோலியாவைக் கடந்து சீனாவிலுள்ள துங்காரியாவின் குசெங் (Kucheng) வரை இந்தப் பாதை நீண்டு, காஷ்கருக்குத் தெற்கே செல்லும் வழிகளுடன் இணைந்திருந்தபோதிலும், கைஹோசு ஆய்வுக்கு முன்பு அதன் குறிப்பிட்ட உள்கட்டமைப்பு ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தேயிலைப் பாதையின் ஒரு பகுதியாக இந்த வழித்தடம் இருந்திருக்கலாம். சீனாவிலிருந்து தேயிலை மேற்கே எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக கம்பளி, தோல், கால்நடைகள் போன்ற புல்வெளிப் பொருட்கள் கிழக்கு நோக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் உள் ஆசியா முழுவதும் விரிவாகப் பயணம் செய்த ஆய்வாளரும் புவியியலாளருமான ஓவன் லாட்டிமோர், இந்தப் பாதை மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பு அதைப் பற்றிய எழுத்துப்பூர்வக் குறிப்புகளில் சிலவற்றை வழங்கினார். முழுப் பயணத்தையும் முடிக்கப் பெரிய ஒட்டகக் கூட்டங்களுக்கு 120 நாட்கள் வரை தேவைப்பட்டதாகவும், அதிக மதிப்புள்ள சரக்குகளை எடுத்துச் சென்ற விரைவு ஒட்டகக் கூட்டங்கள் உறுதியளிக்கப்பட்ட காலக்கெடுவிற்குள் 90 நாட்களில் பயணத்தை முடித்ததாகவும் லாட்டிமோர் விவரித்தார். வழித்தடத்தின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நீராதாரங்களுக்கு இடையிலான தூரம் பற்றிய அவரது அவதானிப்புகள் இப்போது வரைபட ஆதாரங்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதன்மூலம், உள் ஆசிய வணிக வலையமைப்புகளை மிக நுணுக்கமாகக் கவனித்தவர்களில் ஒருவராக அவரது இடம் உறுதியாகிறது.
வரைபடத்தில் குறிக்கப்பட்ட பாதையின் தொடக்ககால இடங்களில் ஒன்றுக்கு அருகிலுள்ள குர்டென்ட் குகையில் (Khurdent Cave) மிகவும் உணர்ச்சிகரமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று நிகழ்ந்தது. இப்பகுதியைக் கடந்த வணிகர்கள் ஏறத்தாழ 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பொறித்த எழுத்துகளை ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். சீன எழுத்துகளில் எழுதப்பட்ட வாசகம், இந்த ஆபத்தான பயணங்களைத் தூண்டிய பொருளாதாரக் காரணத்தைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது.
யூரேசியா முழுவதும் நீண்ட தூர வணிகம் அளித்த பொருளாதார வாய்ப்புகளுக்காக, கடுமையான சூழல்களையும் வீட்டைவிட்டு நீண்டகாலம் பிரிந்திருப்பதையும் ஏற்றுக்கொண்ட வரலாற்றுக் கால வணிகர்களின் மனநிலையை இந்த வார்த்தைகள் நேரடியாகவும் அரிதாகவும் நமக்குக் காட்டுகின்றன.வணிகத்தில் மூன்று மடங்கு இலாபம் ஈட்டும் நோக்கத்தில்தான் மலைப்பகுதிகள் வழியாகத் தொடர்ந்து நடந்துசெல்கிறோம்; பாதை நீண்டது.
ராணுவ உளவுத்துறைக்கு அப்பால்
ஏகாதிபத்திய ராணுவ நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், கைஹோசு அதன் தொடக்ககால நோக்கத்தைத் தாண்டி, வரலாற்று புவியியலுக்கும் பண்பாட்டு மரபுப் பாதுகாப்புக்கும் இன்றியமையாத கருவிகளாக மாறியுள்ளன. ஆசிய நிலப்பரப்புகளில் சுற்றுச்சூழல் மாற்றத்தை மதிப்பிடுவதற்கு இந்த வரைபடங்கள் மதிப்புமிக்க அடிப்படைத் தரவுகளை வழங்குகின்றன என்று ஆய்வின் ஆசிரியர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். வரலாற்று வரைபடங்களை இன்றைய நிலைமைகளுடன் ஒப்பிடுவதன் மூலம், கடந்த நூற்றாண்டில் பாலைவனமாதல், நீராதாரங்கள் வற்றுதல், நிலப்பரப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றம் ஆகியவற்றை ஆய்வாளர்கள் கண்காணிக்க முடியும்.
இந்தத் திட்டத்தின் தலைமை ஆய்வாளர் டாக்டர் கிறிஸ் மெக்கார்த்தி, இந்த ஆவணங்களின் பரந்த முக்கியத்துவத்தை விளக்கினார்.
போருக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஆவணங்களைப் பயன்படுத்தி, கடந்தகால நாகரிகங்களின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் மிகக் கடுமையான சூழல்களுக்கு அவர்கள் நடைமுறையில் எவ்வாறு தங்களைத் தகவமைத்துக்கொண்டனர் என்பதையும் புரிந்துகொள்ளலாம் என்பதை இந்தக் கண்ணோட்டம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.கைஹோசு வழித்தடங்களை மட்டுமல்லாமல், இந்தக் கடுமையான வறண்ட சூழல்களில் திசை அறிதலுக்கும் உயிர்வாழ்வுக்கும் அவசியமான நீராதாரங்கள், நில அமைப்புக் கூறுகள், குடியிருப்புகள் உள்ளிட்ட முழுமையான ஆதரவு அமைப்புகளையும் பதிவுசெய்கிறது. இந்த வரலாற்றுப் பாதையை வரைபடமாக்குவதன் மூலம், ஒரு காலத்தில் ரகசியமாக வைக்கப்பட்ட இந்த ராணுவ ஆவணங்கள், ஆசிய நிலப்பரப்புகளில் வரலாற்று புவியியல், பண்பாட்டு மரபுப் பாதுகாப்பு, சுற்றுச்சூழல் மாற்ற மதிப்பீடு ஆகியவற்றுக்கு மதிப்புமிக்க அடிப்படைத் தரவுகளை வழங்குகின்றன.
கவனிக்கப்படாமல் போகக்கூடிய பண்பாட்டு மரபுத் தளங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான முக்கியச் சான்றுகளாகவும் இந்த வரைபடங்கள் விளங்குகின்றன. வரைபடமிடப்பட்ட பாதையின் மேற்குப் பகுதிகளில் பதிவுசெய்யப்பட்ட அமர்புயந்த் (Amarbuyant) போன்ற மடாலயங்கள், நூற்றாண்டு பழமையான வரைபடங்கள் சுட்டிக்காட்டிய துல்லியமான இடங்களிலேயே உள்ளன. பல தசாப்தங்களாக நிகழ்ந்த அரசியல், சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களையும் கடந்து பண்பாட்டு அடையாளங்கள் நிலைத்திருப்பதை இது காட்டுகிறது. மாபெரும் மங்கோலியச் சாலையில் பயணிகளுக்கு ஆதரவளித்த புத்த மரபுகளுடனும் வணிக நடைமுறைகளுடனும் இந்தத் தளங்கள் நேரடித் தொடர்பை வழங்குகின்றன.
ஒட்டகக் கூட்டங்களிலிருந்து நவீனப் பயணங்கள் வரை
பட்டுப்பாதைப் பயணத்திலும் சுற்றுலாவிலும் புதிதாக ஆர்வம் அதிகரித்துள்ள தருணத்தில், மாபெரும் மங்கோலியச் சாலை மீண்டும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. வரலாற்றுக் கால ஒட்டகக் கூட்டங்கள் கோபி பாலைவனத்தைக் கடக்க ஒட்டகங்களையும் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் அமைந்த நீர்க் கிணறுகளையும் நம்பியிருந்தன. இப்போது நவீனப் பயணிகள் இதேபோன்ற பாதைகளில் குறிப்பிடத்தக்க வசதியுடன் செல்லலாம். பண்டைய வணிகப் பாதைகளைப் பின்பற்றும் பயணங்களைச் சுற்றுலா நிறுவனங்கள் வழங்கத் தொடங்கியுள்ளன. எனினும், பொதிசுமை விலங்குகளுக்குப் பதிலாக, தனிப்பட்ட அறைகளும் குளிரூட்டப்பட்ட வசதிகளும் கொண்ட ரயில்களிலும் சிறப்பான உணவு வசதியுடனும் இப்போது பயணிக்கிறார்கள்.
ஜியோகிராஃபிக் எக்ஸ்பெடிஷன்ஸ், சீனாவிலிருந்து உஸ்பெகிஸ்தான் வரை 2400 மைல்கள் பயணிக்கும், ஐந்து நாடுகளைக் கடக்கும் 22 நாள் சொகுசு ரயில் பயணத்தை கோல்டன் ஈகிள் ரயிலில் வழங்குகிறது. பெய்ஜிங்கின் தடைசெய்யப்பட்ட நகரத்தைப் பார்வையிடுவது, சியானில் உள்ள டெரகோட்டா வீரர்களைக் காண்பது, கோபி பாலைவனத்தில் ஒட்டகங்களில் சவாரி செய்வது, கிர்கிஸ்தான் மற்றும் உஸ்பெகிஸ்தானின் இஸ்லாமியக் கட்டிடக்கலையை அனுபவிப்பது ஆகியவற்றை பயணிகள் மேற்கொள்ளலாம். இவை அனைத்தையும், பேபி கிராண்ட் பியானோவுடன் கூடிய மதுக்கூட ஓய்வறை உட்பட வசதிகள் கொண்ட தங்குமிடங்களில் தங்கியபடியே அனுபவிக்கலாம். ஒருவருக்கு $50,000க்கும் அதிகமாக விலை நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ள இந்த நவீனப் பயணங்கள், பல மாதக் கடினங்களைச் சகித்துக்கொண்டு மூன்று மடங்கு இலாபம் தேடிய வணிகர்களைப் பற்றிக் கூறும் குர்டென்ட் குகையின் 300 ஆண்டுகள் பழமையான எழுத்துகளிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபடுகின்றன.
பண்டைய மற்றும் நவீனப் பயணங்களுக்கு இடையிலான இந்த ஒப்பீடு, இந்த வழித்தடங்களின் நீடித்த புவியியல் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு 24 கிலோமீட்டருக்கும் நீரைத் தேடிய ஒட்டகக் கூட்டமாகப் பயணித்தாலும் சரி, வெப்பநிலை கட்டுப்படுத்தப்படும் அறைகளைக் கொண்ட சொகுசு ரயிலில் சென்றாலும் சரி, கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலான தொடர்புகளைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புவோரை உள் ஆசியாவின் பாதைகள் தொடர்ந்து ஈர்க்கின்றன. நினைவிலிருந்து மங்கிப்போவதற்கு முன்பு பல நூற்றாண்டுகளாக நாகரிகங்களை இணைத்த ஒரு பாதையின் முதல் விரிவான ஆவணப் பதிவை வழங்கி, இந்தக் காலகட்டங்களை கைஹோசு வரைபடங்கள் இணைத்துள்ளன.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 1873 முதல் 1945 வரை உருவாக்கப்பட்ட கைஹோசு எனப்படும் ஜப்பானிய ரகசிய ராணுவ வரைபடங்கள், கோபி பாலைவனத்தைக் கடக்கும் மறைந்துபோன மாபெரும் மங்கோலியச் சாலையின் முழுமையான 1200 கிலோமீட்டர் வழித்தடத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளன.
- நூற்றாண்டு பழமையான வரைபடங்கள் குறித்த அதே இடங்களில் நீராதாரங்கள், குடியிருப்புகள், மடாலயங்கள் இருப்பதை களச் சரிபார்ப்பு உறுதிப்படுத்தியது; வழித்தடத்தின் 750 மைல் நீளத்தில் 50 முக்கியப் புள்ளிகள் சரிபார்க்கப்பட்டன.
- நீராதாரங்கள் ஏறத்தாழ 24 கிலோமீட்டர் இடைவெளியில் அமைந்திருந்ததை வரைபடங்கள் காட்டுகின்றன. இது ஒட்டகக் கூட்டங்களின் தினசரிப் பயணத் தூரத்துடன் பொருந்துவதுடன், சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ப நுட்பமாகத் தகவமைத்துக்கொண்டதையும் காட்டுகிறது.
- ஆபத்தான வணிகப் பாதையில் பயணிக்கத் தூண்டிய பொருளாதார நோக்கங்களை விவரிக்கும், 300 ஆண்டுகள் பழமையான வணிகர்களின் எழுத்துகளை குர்டென்ட் குகையில் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.
- ஜப்பானின் ஏகாதிபத்திய விரிவாக்கத்தின்போது ராணுவ உளவுத்துறைக்காக உருவாக்கப்பட்ட கைஹோசு, இப்போது மரபுப் பாதுகாப்புக்கும் சுற்றுச்சூழல் மாற்ற மதிப்பீட்டுக்கும் பயன்படும் புவியியல் காலக் காப்ஸ்யூல்களாக உள்ளன.
- வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தேயிலைப் பாதையின் ஒரு பகுதியாக, வட சீனாவையும் மத்திய ஆசியாவையும் இணைக்கும் பட்டுப்பாதை வலையமைப்பின் முக்கிய வடக்கு இணைப்பாக மாபெரும் மங்கோலியச் சாலை இருந்தது.
