தென் கொரியத் தொழிலாளர்களில் மூன்றில் இருவருக்கு அலுவலக நேரத்துக்குப் பிறகும் வேலை தொடர்பான அழைப்புகள்; துண்டிப்பு உரிமைச் சட்டங்கள் முடக்கம்

எப்போதும் பணியில் இருக்கும் தொழிலாளர் படை

கடந்த ஆண்டில் தென் கொரியாவில் ஒவ்வொரு மூன்று ஊழியர்களில் இருவர், அலுவலக நேரத்துக்கு வெளியே வேலை தொடர்பான அழைப்புகள் அல்லது செய்திகளைப் பெற்றுள்ளனர் என்று 2025 பிப்ரவரியில் வெளியான ஆய்வில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 19 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களுமான 1,000 தென் கொரியர்களிடையே குளோபல் ரிசர்ச் நடத்திய இந்த ஆய்வில், பதிலளித்தவர்களில் 66 சதவீதத்தினரை மேலதிகாரிகள் வேலை நேரத்துக்குப் பிறகோ வார இறுதி அல்லது விடுமுறை நாட்களிலோ குறைந்தது ஒருமுறையாவது தொடர்புகொண்டுள்ளனர் என்று தெரியவந்தது. தொழில் மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கு இடையிலான எல்லை மங்கலாகி, ஊழியர்கள் தங்கள் சாதனங்களுடன் பிணைக்கப்பட்டு அவற்றிலிருந்து விலக முடியாமல் தவிக்கும் நாட்டில் உருவாகிவரும் நெருக்கடியை இந்தப் புள்ளிவிவரம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

தனிப்பட்ட நேரத்திலும் ஊடுருவும் இந்தப் போக்கு எவ்வளவு ஆழமாகச் செல்கிறது என்பதை ஆய்வு முடிவுகள் காட்டுகின்றன. தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்களில் சுமார் 31 சதவீதத்தினர் இரவு 10 மணிக்குப் பிறகு செய்திகளைப் பெற்றனர்; 45 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர், அவசரமானவை என்று தாங்கள் கருதாத விஷயங்கள் தொடர்பாகத் தொடர்புகொள்ளப்பட்டதாகத் தெரிவித்தனர். பல கோரிக்கைகள் அத்தியாவசியமற்றவை என்றபோதிலும், அவற்றுக்கு இணங்கும் விகிதம் அதிகமாகவே உள்ளது. தொடர்புகொள்ளப்பட்டபோது 30.5 சதவீதத் தொழிலாளர்கள் தொலைவிலிருந்தே உடனடியாகக் கோரிக்கையை நிறைவேற்றினர்; 60.6 சதவீதத்தினர் அடுத்த வேலை நாளில் அந்த விஷயத்தைக் கவனித்தனர். பதிலளிக்கவே இல்லை என்று 8.9 சதவீதத்தினர் மட்டுமே தெரிவித்தனர்.

தொழிலாளர் உரிமைகள் அமைப்பான வொர்க்பிளேஸ் கப்ஜில் 119-ஐச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் ஜங் சோ-யியோன், இந்தத் தொடர்ச்சியான தொடர்பின் மனிதப் பாதிப்பைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

தொடர்ச்சியான தொடர்பால் ஏற்படும் களைப்பைக் குறித்துத் தொழிலாளர்கள் புகார் தெரிவிக்கும் நிகழ்வுகள் அதிகரித்து வருகின்றன. சட்டப் பாதுகாப்பு அவசரமாகத் தேவைப்படுகிறது.

ஊடுருவலின் அடிக்கடி நிகழ்தலும் போக்குகளும்

அக்டோபர் 1 முதல் 14 வரை, 2025-ல் நடத்தப்பட்ட குளோபல் ரிசர்ச் ஆய்வு, வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு தொடர்புகொள்ளப்படும் நிகழ்வுகளின் அடிக்கடி நிகழ்தலை விரிவாகப் பிரித்துக் காட்டியது. பதிலளித்தவர்களில் மிக அதிகமானோர், அதாவது 21.2 சதவீதத்தினர், மாதத்திற்கு ஒன்று முதல் மூன்று முறை தொடர்புகொள்ளப்படுவதாகத் தெரிவித்தனர். அடுத்து, வாரத்திற்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு முறை தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்கள் (20.6 சதவீதம்), ஆண்டுக்கு ஒன்று முதல் 10 முறை தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்கள் (18.6 சதவீதம்), வாரத்திற்கு மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்கள் (5.6 சதவீதம்) வந்தனர். அவ்வப்போது வரும் செய்திகளைப் பாதிப்பற்றவை என்று சிலர் கருதக்கூடும். ஆனால், இவை தொடர்ந்து சேர்ந்து, 1980களில் முதன்முதலில் அடையாளம் காணப்பட்ட ‘தொழில்நுட்ப மனஅழுத்தம்’ என ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடும் நிலையை உருவாக்குகின்றன. வேகமாக வளர்ந்துவரும் மின்னணுத் தொழில்நுட்பங்களுக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ள இயலாமையை இந்தச் சொல் குறிக்கிறது.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் இந்தப் பிரச்சினை தீவிரமடைந்துள்ளதாக வரலாற்றுத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. கொரியா தொழிலாளர் ஆய்வு நிறுவனத்தின் 2015 ஆய்வின்படி, வேலை நேரத்துக்குப் பிறகோ விடுமுறை நாட்களிலோ வேலை தொடர்பான பணிகளைச் செய்ய 70.3 சதவீதத் தொழிலாளர்கள் ஏற்கெனவே திறன்பேசிச் சாதனங்களைப் பயன்படுத்தினர். 2021-க்குள், கியொங்கி ஆய்வு நிறுவனம் நடத்திய ஆய்வில், 500 ஊதியம் பெறும் தொழிலாளர்களில் 87.8 சதவீதத்தினர் வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு பணிக் கட்டளைகளைப் பெற்றதாகத் தெரியவந்தது. ககாவ்டாக் போன்ற தனிப்பட்ட செய்தியிடல் செயலிகள் மூலம் அவை அதிகம் அனுப்பப்பட்டன. தொலைதூரப் பணி ஏற்பாடுகளை இயல்பாக்கிய கோவிட்-19 பெருந்தொற்று இந்தப் போக்கை விரைவுபடுத்தி, பணியிடக் கலாச்சாரத்தில் தொடர்ச்சியான தொடர்பை மேலும் ஆழமாகப் பதியச் செய்தது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்ட உடல்நலப் பாதிப்புகள்

எப்போதும் கிடைக்கக்கூடியவராக இருக்க வேண்டியதன் உளவியல் சுமை, அளவிடக்கூடிய உடல் அறிகுறிகளாக மாறுகிறது. தொழில்சார் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மருத்துவ ஆய்விதழில் வெளியான ஆய்வு, கொரியப் பணிச்சூழல் ஆய்வின் ஆறாவது கட்டத் தரவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்து, வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு தொலைத்தொடர்பு சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் வேலை தொடர்பான தலைவலி, கண் சோர்வு ஆகியவற்றுக்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க தொடர்பு இருப்பதைக் கண்டறிந்தது. முழுநேரப் பணியில் இருந்த, சுழற்சிப் பணி செய்யாத 8,644 அலுவலகப் பணியாளர்களை ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ந்தனர். வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு அரிதாகத் தொடர்புகொள்ளப்பட்டால்கூட, ஒருபோதும் தொடர்புகொள்ளப்படாதவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்த அறிகுறிகள் ஏற்படும் வாய்ப்பு 29.2 சதவீதம் அதிகரித்தது.

தொடர்புகொள்ளப்படும் அடிக்கடி நிகழ்தலுடன் இந்தத் தொடர்பு வலுப்பெற்றது. மாதத்திற்கு பலமுறை தொடர்புகொள்ளப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு தலைவலி மற்றும் கண் சோர்வு ஏற்படும் வாய்ப்பு 55.1 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது; தினமும் தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கு அந்த அதிகரிப்பு 54.8 சதவீதமாக இருந்தது. வியப்பளிக்கும் வகையில், வாரந்தோறும் அல்லது தினமும் தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்களைவிட மாதத்திற்கு பலமுறை தொடர்புகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கே ஆபத்து சற்றே அதிகமாக இருந்தது. இடையிடையே எதிர்பாராத நேரத்தில் வரும் தொடர்புகள், ஓய்வுக் காலங்களைத் தடைசெய்து நிச்சயமின்மையையும் மனஅழுத்தத்தையும் ஏற்படுத்துவதால் இது நிகழக்கூடும்.

வழக்கமான வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு வேலைக்காகத் தொலைத்தொடர்பு சாதனங்களைப் பயன்படுத்தும் தொழிலாளர்களுக்கு, அவற்றைப் பயன்படுத்தாதவர்களைவிட வேலை தொடர்பான தலைவலி மற்றும் கண் சோர்வு ஏற்படும் வாய்ப்பு அதிகம்.

தனிப்பட்ட நேரத்திலும் ஊழியர்கள் வேலைப் பிரச்சினைகளைத் தொடர்ந்து சிந்திப்பதால் ஏற்படும் வேலை தொடர்பான மீள்சிந்தனையே இந்த அறிகுறிகளுக்குக் காரணம் என ஆய்வு கூறுகிறது. இதனால் கார்டிசோல் சுரப்பு அதிகரித்து, தூக்கத்தின் தரம் குறைகிறது. தூக்கக் கோளாறு உள்ள தொழிலாளர்களுக்கு, அத்தகைய கோளாறு இல்லாதவர்களைவிட வேலை தொடர்பான தலைவலியும் கண் சோர்வும் ஏற்படும் வாய்ப்பு மூன்று மடங்கு அதிகம். இது உடல்நலம் தொடர்ந்து மோசமடையும் சுழற்சியை உருவாக்கி, நல்வாழ்வையும் உற்பத்தித்திறனையும் பாதிக்கிறது.

சட்ட முடக்கமும் தொடர்பைத் துண்டிக்கும் உரிமையும்

தலையீட்டுக்கு பொதுமக்களிடையே பெரும் ஆதரவு இருந்தபோதிலும், தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்ட முயற்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் தோல்வியடைந்துள்ளன. வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு வேலை தொடர்பான தொடர்புகளைக் கட்டுப்படுத்தும் சட்ட நடவடிக்கைகளை உருவாக்க வேண்டும் என்று குளோபல் ரிசர்ச் ஆய்வில் பதிலளித்தவர்களில் 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் ஆதரித்தனர். தொடர்பைத் துண்டிக்கும் உரிமையை உறுதிப்படுத்தும் நோக்கில், தொழிலாளர் தரநிலைகள் சட்டத்தில் பல திருத்தங்கள் 2016 முதல் முன்மொழியப்பட்டன. ஆனால், தேசியச் சட்டமன்றத்தின் 20வது மற்றும் 21வது அமர்வுகளின்போது பதவிக்காலம் முடிவடைந்ததால் அவை அனைத்தும் தானாகவே காலாவதியாகின.

தொடர்பைத் துண்டிக்கும் உரிமை என்ற கருத்தை 2015-ல் புருனோ மெட்லிங் முதன்முதலில் முன்மொழிந்தார்; பின்னர் அது 2017-ல் பிரான்ஸ் தொழிலாளர் சட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. ஸ்லோவாக்கியா, இத்தாலி, பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற நாடுகளும் அதன்பிறகு இதேபோன்ற பாதுகாப்புகளைச் சட்டமாக்கியுள்ளன. இந்தப் பட்டியலில் தென் கொரியா இடம்பெறவில்லை. இதனால் ஓய்வு நேரத்தில் கவனம் செலுத்துமாறு முதலாளிகள் கோரும்போது, தொழிலாளர்களுக்கு சட்ட ரீதியான நிவாரணம் கிடைப்பதில்லை.

தற்போது, கொரிய ஜனநாயகக் கட்சியின் பிரதிநிதி பார்க் ஹோங்-பே மற்றும் மக்கள் சக்திக் கட்சியின் பிரதிநிதி கிம் வி-சாங் ஆகியோர் அறிமுகப்படுத்திய தொடர்புடைய இரண்டு மசோதாக்கள் 22வது தேசியச் சட்டமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ளன. தனிப்பட்ட நேரத்துக்கு எல்லைகளை நிர்ணயிப்பதற்கான சமீபத்திய முயற்சியாக இவை அமைந்துள்ளன. எனினும், கடந்த பத்தாண்டுகளின் சட்டமன்றப் போக்கைக் கருத்தில் கொண்டால், இவற்றின் எதிர்காலம் நிச்சயமற்றதாகவே உள்ளது.

அதிக உழைப்புக்கான கலாச்சார அடித்தளங்கள்

வேலை நேரத்துக்குப் பிறகும் தொடர்புகொள்ளப்படும் பிரச்சினை, தென் கொரியாவின் தொழிலாளர் சந்தையிலும் சமூக நெறிமுறைகளிலும் உள்ள ஆழமான கட்டமைப்புச் சிக்கல்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள 16,000 கல்லூரிப் பட்டதாரிகளிடம் ஸ்டான்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஆய்வில், தென் கொரியர்கள் வாரத்திற்கு சராசரியாக வெறும் 0.5 நாட்கள் மட்டுமே வீட்டிலிருந்து வேலை செய்வது தெரியவந்தது. ஆய்வில் இடம்பெற்ற 40 முக்கிய நாடுகளில் இதுவே மிகக் குறைவு. கனடா 1.9 நாட்களுடன் முதலிடத்தில் இருந்தது. ஜப்பான் (0.7 நாட்கள்), சீனா (0.6 நாட்கள்) போன்ற பிராந்திய அண்டை நாடுகளில்கூட சற்றே கூடுதல் நெகிழ்வுத்தன்மை காணப்பட்டது.

கூட்டுவாதப் பணியிட நெறிமுறைகள், படிநிலை சார்ந்த நிறுவனக் கட்டமைப்புகள், நேரில் கண்காணிப்புக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம் ஆகியவையே இந்த இறுக்கத்துக்குக் காரணம் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். தென் கொரியாவில் முழுநேர ஊழியர்களில் 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர், தங்களின் வேலை நேரத்தை முதலாளிகளே முழுமையாகத் தீர்மானிப்பதாகக் கூறுகின்றனர். இது ஐரோப்பிய சராசரியைவிட கிட்டத்தட்ட 20 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகம். தொலைதூரப் பணியைத் தாண்டி, தனிப்பட்ட தொடக்க மற்றும் முடிவு நேரங்களை நிர்ணயிக்கவோ குறைந்த நேரம் வேலை செய்யவோ இயலாத நிலையும் இந்தச் சுயாட்சி குறைபாட்டில் அடங்கும்.

தொடர்ந்து உற்பத்தித்திறனுடன் இருக்க வேண்டும் என்ற கலாச்சார அழுத்தம், நீண்ட நேரம் கஃபேக்களில் படிக்கும் அல்லது வேலை செய்யும் இளம் தென் கொரியர்களைக் குறிக்கும் ‘காகோங்ஜோக்’ போன்ற நிகழ்வுகளில் வெளிப்படுகிறது. கணினித் திரைகள், அச்சுப்பொறிகள், ஆறு பிளக் கொண்ட மின்சார நீட்டிப்புப் பட்டைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுவந்து நாள் முழுவதும் வேலை செய்யும் இடங்களை அமைக்கும் வாடிக்கையாளர்களின் மிகையான செயல்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்த, ஸ்டார்பக்ஸ் கொரியா அண்மையில் வழிகாட்டுதல்களை அறிமுகப்படுத்தியது. இது தனிநபர்களின் உந்துதலைக் காட்டினாலும், ஓய்வெடுப்பதற்கான பொது மற்றும் தனியார் இடங்கள் சுருங்கி, கிடைக்கும் ஒவ்வோர் இடத்திலும் உற்பத்திச் செயல்பாடுகள் திணிக்கப்படும் சமூகத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

பொருளாதார முரண்பாடுகளும் செயற்கை நுண்ணறிவின் தாக்கமும்

இந்தச் சூழல் முரண்பட்ட பொருளாதாரக் குறியீடுகளை முன்வைக்கிறது. பெரிய நிறுவனங்களுக்கு 2018 முதல் படிப்படியாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 52 மணி நேர வேலைவார முறையால், சராசரி தினசரி வேலை நேரம் 2019-ல் 6 மணி 23 நிமிடங்களிலிருந்து 2024-ல் 6 மணி 8 நிமிடங்களாகக் குறைந்துள்ளது. அதே நேரத்தில், 1999-ல் பதிவுகள் தொடங்கியதிலிருந்து முதல்முறையாகத் தூக்க நேரமும் குறைந்துள்ளது. கொரியர்கள் தற்போது நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 8 மணி 4 நிமிடங்கள் தூங்குகின்றனர். 2019-ல் இது 8 மணி 12 நிமிடங்களாக இருந்தது.

செயற்கை நுண்ணறிவுப் பயன்பாடு சிக்கலை மேலும் அதிகரிக்கிறது. 2025 நடுப்பகுதியில் கொரிய மத்திய வங்கி நடத்திய ஆய்வின்படி, கொரியத் தொழிலாளர்களில் 51.8 சதவீதத்தினர் பணியிடத்தில் உருவாக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது அமெரிக்காவைவிட கிட்டத்தட்ட இருமடங்கு விகிதமாகும். கொரியத் தொழிலாளர்கள் வாரத்திற்கு ஐந்து முதல் ஏழு மணி நேரம் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துகின்றனர்; அமெரிக்கத் தொழிலாளர்களுக்கு இந்த நேரம் 0.5 முதல் 2 மணி நேரம். செயற்கை நுண்ணறிவு வேலை நேரத்தை மதிப்பீட்டளவில் 3.8 சதவீதம் குறைத்திருந்தாலும், வேலை நேரத்துக்குப் பிறகான பணியின் புதிய வடிவங்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. அழைப்பு மையத் தொழிலாளர்களிடம் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகள் தொடர்பான வாடிக்கையாளர் புகார்கள் அதிகரித்ததாக 63.1 சதவீதத்தினர் தெரிவித்தனர். இதனால் பணி முடிந்த பிறகும் செயலாக்கப் பணிக்குச் செலவிடும் நேரம் நீண்டது. அழைப்புகளைத் தொடர்ந்து வரும் பணிகளைச் செயலாக்குவதற்காக, பணி முடிந்த பிறகும் ஒரு மணி நேரம் கூடுதலாகச் செலவிடுவதாகத் தொழிலாளர் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

மைக்ரோசாஃப்ட் நிறுவனத்தின் 2025 வேலைப் போக்குக் குறியீடு இந்த நிகழ்வை ‘முடிவில்லா வேலை நாள்’ என்று குறிப்பிடுகிறது. இதில் இரவு 8 மணிக்குப் பிறகு நடைபெறும் கூட்டங்கள் உட்பட, வேலை நாள் மாலை நேரம் வரை நீள்கிறது. உலகளவில் இத்தகைய கூட்டங்கள் முந்தைய ஆண்டைவிட 16 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளன. இரவு 10 மணிக்குள், பணியில் இருக்கும் தொழிலாளர்களில் கிட்டத்தட்ட 29 சதவீதத்தினர் மீண்டும் தங்களின் மின்னஞ்சல் பெட்டிகளைப் பார்க்கத் தொடங்குவதாக அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. தேசிய எல்லைகளைக் கடந்தும் வேலை நேரத்துக்குப் பிறகான செயல்பாடுகள் தொடர்ந்து அதிகரிப்பதைக் காட்டும் இந்தப் போக்கு, தீவிரப் பணிக் கலாச்சாரங்கள் நிலவும் இடங்களில் குறிப்பாகப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

மக்கள்தொகை மற்றும் சமூக விளைவுகள்

தொடர்பைத் துண்டிக்க முடியாமை தனிநபர் உடல்நலத்தைத் தாண்டி, நாட்டின் மக்கள்தொகை மற்றும் குடும்பக் கட்டமைப்புகளையும் பாதிக்கிறது. தென் கொரியாவின் பிறப்பு விகிதம் 2023-ல் இதுவரை இல்லாத அளவுக்குக் குறைந்து 0.72 ஆனது. பணிபுரியும் பெற்றோருக்கான நெகிழ்வுத்தன்மை குறைவாக இருப்பதே குடும்பம் அமைப்பதற்கான முக்கியத் தடையாக உள்ளது என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். கொரியப் பெண்கள் மேம்பாட்டு நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் ஜங் சங்-மியின் ஆய்வின்படி, ஆறு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் உள்ள பெண்களில் 21.9 சதவீதத்தினரும் ஆண்களில் 17.9 சதவீதத்தினரும் மட்டுமே நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகளைப் பெறுகின்றனர். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இந்த விகிதம் பெண்களில் 60 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாகவும், ஆண்களில் கிட்டத்தட்ட 58 சதவீதமாகவும் உள்ளது.

பாரம்பரிய ஊக்கத்தொகைகளான பண மானியங்கள் அல்லது குழந்தை நல உதவிகளைக் காட்டிலும், தங்களின் வேலை நேரத்தைத் தாங்களே கட்டுப்படுத்தும் சுதந்திரம் குடும்பத் திட்டமிடல் முடிவுகளில் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக டாக்டர் ஜங்கின் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. பணிபுரியும் குடும்பங்களுக்கு நேரம் ஒரு அரிய வளமாகிவிட்ட சமூகத்தில், நேரத்தின் மீதான கட்டுப்பாட்டை ஊழியர்களிடம் மீண்டும் வழங்கும் கொள்கைகள், எந்தவொரு நிதி மானியத்தையும்விடப் பிறப்பு விகிதத்தை உயர்த்த அதிகம் உதவக்கூடும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

2021-ல் நெகிழ்வான முறைகளை அறிமுகப்படுத்திய நிறுவனங்களில் வேலைவாய்ப்பு சராசரியாக 3.6 சதவீதம் அதிகரித்தது; சிறிய நிறுவனங்களில் இந்த உயர்வு 6.3 சதவீதம் வரை இருந்தது. நெகிழ்வுத்தன்மை பொருளாதார விளைவுகளுக்கும் சமூக நல்வாழ்வுக்கும் பயன் அளிக்கிறது என்பதை இந்த எண்ணிக்கைகள் காட்டுகின்றன. எப்போதும் பணிக்குக் கிடைக்கக்கூடிய நிலையில் இருப்பதே உற்பத்தித்திறனைத் தூண்டும் என்ற கருதுகோளையும் அவை கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கடந்த ஆண்டில் தென் கொரியத் தொழிலாளர்களில் மூன்றில் இருவர் அலுவலக நேரத்துக்கு வெளியே வேலை தொடர்பான தொடர்பைப் பெற்றனர்; 31 சதவீதத்தினர் இரவு 10 மணிக்குப் பிறகு தொடர்புகொள்ளப்பட்டனர்.
• வேலை நேரத்துக்குப் பிறகான தொடர்புகளைக் கட்டுப்படுத்தும் சட்ட நடவடிக்கைகளை 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் ஆதரிக்கின்றனர். எனினும், 2016 முதல் நிலுவையில் உள்ள மசோதாக்கள் மீண்டும் மீண்டும் தோல்வியடைந்துள்ளன.
• வேலை நேரத்துக்குப் பிறகு சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் தலைவலி, கண் சோர்வு அதிகரிப்பதற்கும் தொடர்பு இருப்பதாக மருத்துவ ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. பாதிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு ஒருபோதும் தொடர்புகொள்ளப்படாதவர்களைவிட 55 சதவீதம் வரை அதிக ஆபத்து உள்ளது.
• தொலைதூரப் பணிக்கான நெகிழ்வுத்தன்மையில் தென் கொரியா உலகளவில் மிகக் குறைந்த இடத்தில் உள்ளது. அங்கு வாரத்திற்கு சராசரியாக 0.5 நாட்களே தொலைதூரப் பணி நடைபெறுகிறது; கனடாவில் இது 1.9 நாட்கள்.
• செயற்கை நுண்ணறிவுப் பயன்பாடு வேலை நேரத்தை 3.8 சதவீதம் குறைத்திருந்தாலும், வேலை நேரத்துக்குப் பிறகான தொடர்புகள் தொடர்ந்து அதிகரிக்கின்றன. இதனால் தூக்க நேரம் குறைவதுடன், பிறப்பு விகிதமும் இதுவரை இல்லாத அளவுக்குச் சரிந்துள்ளது.