நிதி மீட்பில் ஒரு மைல்கல்
1997-1998 ஆசிய நிதி நெருக்கடியிலிருந்து நீடித்துவரும் நிதிப் பொறுப்புகளைத் தீர்க்கும் நீண்ட பயணத்தில் தென் கொரியா ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மைல்கல்லை எட்டியுள்ளது. தேசிய வங்கித் துறையை நிலைநிறுத்த அரசு செலுத்திய பொதுநிதியில் 72.5 சதவீதத்தைத் திரும்பப் பெற்றுள்ளதாக அரசு அறிவித்துள்ளது. செவ்வாயன்று வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, நவீன கொரிய வரலாற்றின் மிக இருண்ட பொருளாதாரக் காலத்தில் சிக்கலில் இருந்த நிதி நிறுவனங்களைக் காப்பாற்றப் பயன்படுத்தப்பட்ட 168.7 டிரில்லியன் வோனில் (83.4 பில்லியன் டாலர்) 122.1 டிரில்லியன் வோனை (83.4 பில்லியன் டாலர்) சியோல் மீட்டுள்ளது.
உள்ளடக்கம்
முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் மீட்பு விகிதம் 0.5 சதவீதப் புள்ளி அதிகரித்துள்ளது. ஏறத்தாழ மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முன்பு முழுமையான சரிவைத் தடுத்த அரசின் மிகப்பெரிய தலையீட்டை படிப்படியாக முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதில் நிலையான முன்னேற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதை இது காட்டுகிறது. 1997 டிசம்பரில் அரசுக் கடன் செலுத்த இயலாத நிலையின் விளிம்பிலிருந்து ஆசியாவின் நான்காவது பெரிய பொருளாதாரம் எவ்வளவு தூரம் முன்னேறியுள்ளது என்பதற்கான அளவிடக்கூடிய சான்றாக இந்தச் சாதனை அமைந்துள்ளது. அப்போது அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு குறைந்ததும், பெருநிறுவனங்கள் அடுத்தடுத்து தோல்வியடைந்ததும், சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய பிணையெடுப்புத் தொகுப்பைக் கோர சியோலைத் தள்ளின.
இந்த நிதியின் தொடர்ச்சியான மீட்பு, 2014-இல் அரசாங்கம் வழங்கிய தொகையில் 65.2 சதவீதத்தை மட்டுமே திரும்பப் பெற்றிருந்த நிலையுடன் குறிப்பிடத்தக்க மாறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் மீட்கப்பட்ட கூடுதல் 7.3 சதவீதப் புள்ளிகள், சொத்துகளை விற்பனை செய்தல், மறுமூலதனமளிக்கப்பட்ட வங்கிகளைத் தனியார்மயமாக்குதல், நெருக்கடிக் காலத்தில் வாங்கப்பட்ட வாராக்கடன்களை வசூலித்தல் ஆகியவற்றில் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்த முன்னேற்றம் குறித்து நிதி ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் திருப்தி தெரிவித்தனர். அவசரக் காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலைப்படுத்தல் நடவடிக்கைகள் நீண்ட காலத்திலும் செயல்திறன் கொண்டவை என்பதை இந்த மீட்பு காட்டுவதாக அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
1997 நவம்பர் முதல் 1998 இறுதி வரை முதலில் வழங்கப்பட்ட பிணையெடுப்பு நிதி, உடனடிச் சரிவை எதிர்கொண்ட பொருளாதாரத்துக்கு உயிர்நாடியாகச் செயல்பட்டது. அப்போது தென் கொரியா பணப்புழக்கப் பற்றாக்குறையை மட்டுமல்ல, முந்தைய மூன்று தசாப்தங்களின் விரைவான தொழில்மயமாக்கலின்போது உருவாக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்த நிதி அமைப்பையே அச்சுறுத்திய கடன்தீர்க்கும் திறன் நெருக்கடியையும் எதிர்கொண்டது. வரி செலுத்துவோரின் பணத்தைப் பயன்படுத்தி அமைப்புக்கு ஆதரவளிக்கக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் எடுத்த கடினமான முடிவுகளை தற்போதைய மீட்புப் புள்ளிவிவரங்கள் சரியென உறுதிப்படுத்துகின்றன. அதேவேளை, தொடர்ந்து நடைபெறும் வசூல் முயற்சிகள் தேசிய கருவூலத்துக்கு மதிப்பை மீட்டுத் தருகின்றன.
1997 நெருக்கடியும் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் தலையீடும்
தற்போதைய மீட்புப் புள்ளிவிவரங்களின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள, இத்தகைய அசாதாரண அரசுத் தலையீடு தேவைப்பட்ட நெருக்கடியின் தீவிரத்தை நினைவுகூர வேண்டும். 1997 இறுதியில், போரால் சிதைந்த நாட்டைத் தொழில்துறை வல்லரசாக மாற்றியதற்காக ‘ஹான் நதியின் அதிசயம்’ என்று நீண்டகாலமாகப் போற்றப்பட்ட தென் கொரியப் பொருளாதாரம் பேரழிவுச் சரிவை எதிர்கொண்டது. 1997 ஜூலையில் தாய் நாணயமான பாட் மதிப்பிழந்தபோது தாய்லாந்தில் தொடங்கிய நெருக்கடி, நிதி நெருக்கடித் தொற்றால் விரைவாக தென் கொரியாவுக்கும் பரவியது; கொரியப் பொருளாதார மாதிரியின் அடிப்படைப் பலவீனங்களையும் வெளிப்படுத்தியது.
பெரிய சேபோல்கள் (தொழில்துறை பெருநிறுவனக் கூட்டமைப்புகள்) அடுத்தடுத்து திவாலானதையும் கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் நிலவிய நிதி நிலையற்ற தன்மையையும் கண்ட வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள், கொரிய நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கையை இழந்தனர். வெளிநாட்டு வங்கிகள் குறுகியகாலக் கடன் வரிகளைப் புதுப்பிக்க மறுத்தன; மூலதன வெளியேற்றம் பெரிதும் வேகமடைந்தது. 1997 டிசம்பர் நடுப்பகுதிக்குள், தென் கொரியாவின் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு சுமார் 30 பில்லியன் டாலரிலிருந்து சுமார் 4 பில்லியன் டாலராகச் சரிந்தது. அதேவேளை, வெளிநாட்டுக் கடன் 153 பில்லியன் டாலரை எட்டியது. டாலருக்கு எதிராகக் குறுகிய வரம்புக்குள் பராமரிக்கப்பட்ட கொரிய வோனின் மதிப்பு சில வாரங்களிலேயே பாதியாகக் குறைந்து, கிறிஸ்துமஸ் ஈவ் அன்று ஒரு டாலருக்கு 2,000 வோனைத் தாண்டியது.
1997 டிசம்பர் 3 அன்று, சர்வதேச நாணய நிதியத்துடன் 58 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான மூன்றாண்டு காத்திருப்பு ஏற்பாட்டில் சியோல் கையெழுத்திட்டது. இதில் சர்வதேச நாணய நிதியத்திடமிருந்து 21 பில்லியன் டாலர், உலக வங்கி மற்றும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியிடமிருந்து 14 பில்லியன் டாலர், அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஜெர்மனி, கனடா ஆகிய நாடுகளின் இருதரப்பு பங்களிப்புகளாக 20 பில்லியன் டாலர் ஆகியவை அடங்கும். 1994 மெக்சிகோ டெகிலா நெருக்கடியின்போது வழங்கப்பட்ட 50 பில்லியன் டாலரைக்கூட இந்த மீட்புத் தொகுப்பு விஞ்சியது; அக்காலகட்டம் வரை நிதியத்தின் மிகப்பெரிய தலையீடாக இது அமைந்தது.
இந்தப் பிணையெடுப்புடன் வந்த கடுமையான நிபந்தனைகள் கொரியச் சமூகத்தை மறுவடிவமைத்தன. சிக்கன நடவடிக்கைகளாக உயர் வட்டி விகிதங்கள், அரசுச் செலவுகளைக் குறைத்தல், வர்த்தகத் தாராளமயமாக்கல், நிதி மற்றும் பெருநிறுவனத் துறைகளை இலக்காகக் கொண்ட விரிவான கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றை சர்வதேச நாணய நிதியம் கட்டாயப்படுத்தியது. தொழிலாளர் சந்தைச் சீர்திருத்தங்கள் நிறுவனங்கள் பணியாளர்களை வேலையிலிருந்து நீக்குவதை எளிதாக்கின; இதனால் கொரிய வேலைக் கலாசாரத்தை முன்பு வரையறுத்த வாழ்நாள் வேலை உத்தரவாதங்கள் சிதைந்தன.
தேசிய அவமானத்திலிருந்து விரைவான மீட்சிவரை
பிணையெடுப்பைத் தொடர்ந்து உடனடியாக வந்த காலத்தை, ஆழ்ந்த தேசிய அவமானமும் பொருளாதார நெருக்கடியும் நிலவிய ‘சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் நாட்கள்’ என்று கொரியர்கள் நினைவுகூர்கிறார்கள். 1998-இல் பொருளாதாரம் 6.7 சதவீதம் சுருங்கியது; கொரியப் போருக்குப் பிந்தைய மிக மோசமான நிலை அது. வேலையின்மை 2.6 சதவீதத்திலிருந்து 6.8 சதவீதமாக உயர்ந்தது. 1997 அக்டோபர் முதல் 1998 ஜூலை வரை பத்து லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட கொரியர்கள் வேலை இழந்தனர். கியா, டேவூ உள்ளிட்ட பெருநிறுவனக் கூட்டமைப்புகள் சரிந்தன அல்லது மிகப்பெரிய மறுசீரமைப்புக்கு உட்பட்டன. 12-வது பெரிய சேபோலான ஹல்லா குழுமம் 5.3 பில்லியன் டாலர் கடனில் தத்தளித்தது.
ஆயினும், இந்த நெருக்கடி குடிமக்களிடையே குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமையையும் உருவாக்கியது. 1998 தொடக்கத்தில் நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட்ட தங்கச் சேகரிப்பு இயக்கத்தில், 35.1 லட்சம் குடிமக்கள் திருமண மோதிரங்கள், குடும்பப் பாரம்பரியப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட 227 மெட்ரிக் டன் தங்க நகைகளை நன்கொடையாக அளித்தனர் அல்லது விற்றனர். இதன் மூலம் சுமார் 2 பில்லியன் டாலர் திரட்டப்பட்டதுடன், தேசிய மீட்சிக்கான மக்களின் உறுதியும் வெளிப்பட்டது. அப்போது, தொண்டு நன்கொடைகள் நின்றுவிட்டதாகக் கூறி, ஓர் ஆதரவற்றோர் இல்லத்தின் இயக்குநர் மாறிய சூழலைப் பற்றிக் கவலை தெரிவித்தார்.
குழந்தைகளுக்குப் பரிசுகளை வழங்க முன்வந்த நிறுவனம் ஒன்றுகூட இல்லை.
எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மாறாக, தென் கொரியா சர்வதேச நாணய நிதியக் கடன்களைத் திட்டமிட்ட காலத்துக்கு முன்பே திருப்பிச் செலுத்தியது. 13.5 பில்லியன் டாலர் சிறப்பு நிவாரண வசதிக்கான கடனை 1999 செப்டம்பரில் அரசு முழுமையாக அடைத்தது; அதைத் தொடர்ந்து மீதமிருந்த 6 பில்லியன் டாலர் காத்திருப்புக் கடனையும் 2001 ஆகஸ்ட் 23 அன்று செலுத்தியது. விரைவான கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்களாலும் ஏற்றுமதி வழியிலான மீட்சியாலும் சாத்தியமான இந்த முன்கூட்டிய திருப்பிச் செலுத்துதல், முதலில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலக்கெடுவுக்கு மூன்று ஆண்டுகள் முன்னதாகவே சர்வதேச நாணய நிதியத் திட்டத்திலிருந்து தென் கொரியா வெளியேற வழிவகுத்தது. இறுதித் தவணை திருப்பிச் செலுத்தப்பட்ட நிகழ்வில், கொரிய வங்கியின் ஆளுநர் சோன் சோல்-ஹ்வான் குடிமக்களுக்கு நன்றி தெரிவித்ததுடன், நாட்டில் வேரூன்றிய கட்டமைப்புப் பலவீனங்கள் இன்னும் சவாலாக இருப்பதையும் ஒப்புக்கொண்டார்.
நிதி மீட்பின் செயல்முறை
நெருக்கடி தீர்வின்போது முதலில் பயன்படுத்தப்பட்ட 168.7 டிரில்லியன் வோன் பொதுநிதி பல்வேறு நோக்கங்களுக்காகச் செலவிடப்பட்டது. நொடித்துப் போன வங்கிகளுக்கு அரசு மூலதனம் செலுத்தியது, வாராக்கடன்களை வாங்கியது, சந்தை முழுமையாகச் சரிவதைத் தடுக்கப் பணப்புழக்கத்தை வழங்கியது. மறுசீரமைக்கப்பட்ட நிதி நிறுவனங்களைத் தனியார் முதலீட்டாளர்களுக்கு விற்பனை செய்தல், லாபத்துக்குத் திரும்பிய மறுமூலதனமளிக்கப்பட்ட வங்கிகள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துதல், கடனைத் தவறியவர்களிடமிருந்து பறிமுதல் செய்யப்பட்ட சொத்துகளை விற்பனை செய்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு வழிகளில் இந்த நிதி மீட்கப்பட்டுள்ளது.
தற்போதைய 72.5 சதவீத மீட்பு விகிதத்தை நோக்கிய முன்னேற்றம் மெதுவாக இருந்தாலும் சீராகத் தொடர்ந்துள்ளது. 2014 தரவுகளின்படி, அப்போது மீட்பு விகிதம் 65.2 சதவீதமாக இருந்தது. அதாவது, அடுத்த பத்தாண்டுகளில் அரசு மேலும் 7.3 சதவீதப் புள்ளிகளைத் திரும்பப் பெற்றுள்ளது. அண்மைய அறிக்கைக் காலத்தின் நான்காவது காலாண்டில் மட்டும் அரசு 2.4 டிரில்லியன் வோனை மீட்டதாக நிதிச் சேவைகள் ஆணையம் தெரிவித்தது. சொத்துகளைத் தீர்வுசெய்யும் பணியில் தொடர்ந்து வேகம் இருப்பதை இது காட்டுகிறது.
மீதமுள்ள 27.5 சதவீதத்தை முழுமையாக மீட்பதில் குறிப்பிடத்தக்க சவால்கள் இருப்பதாக நிதி ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். சில சொத்துகள் பணமாக்க முடியாத சந்தைகளில் சிக்கியுள்ளன அல்லது நீண்டகாலத் தீர்வு நடவடிக்கையால் அவற்றின் மதிப்பு குறைந்துள்ளது. தோல்வியடைந்த வணிக வங்கிகளிடம் இருந்த ரியல் எஸ்டேட் பிணையங்களையும் பின்னர் திவாலான சேபோல்கள் வெளியிட்ட நிறுவனப் பத்திரங்களையும் முழுமையாகப் பணமாக்குவது கடினமாக உள்ளது. இருப்பினும், தற்போதைய போக்கு, நிதி நிலைப்படுத்தலுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட வரி செலுத்துவோரின் நிதியை தென் கொரியா இறுதியில் ஏறத்தாழ முழுமையாக மீட்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகிறது. மிகப்பெரிய நிதித் துறைப் பிணையெடுப்புகளை மேற்கொண்ட நாடுகளிடையே இது அரிதான வெற்றியாக அமையும்.
கட்டமைப்பு மாற்றமும் பொருளாதாரத் திறப்பும்
நெருக்கடியும் அதைத் தொடர்ந்து வந்த சர்வதேச நாணய நிதியத் திட்டமும் தென் கொரியாவின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் அடிப்படை மறுசீரமைப்பைத் திணித்தன. தாய்லாந்தில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, நொடித்துப் போன 56 நிதி நிறுவனங்களை அந்நாட்டு அரசு மூடியது; தென் கொரியாவிலும் இதேபோன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆபத்தான குறுகியகால வெளிநாட்டுக் கடன்களில் ஈடுபட்டிருந்த, தொடர்ந்து செயல்பட முடியாத வணிக வங்கிகள் மூடப்பட்டன. வட்டி விகித உச்சவரம்புகள் நீக்கப்பட்டன, செலாவணி விகிதங்கள் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டன, நிதித் துறைக் கண்காணிப்பு வலுப்படுத்தப்பட்டது.
கொரியத் தொழில்மயமாக்கலுக்குத் தூண்டுதலாக இருந்தாலும் ஆபத்தான அளவுக்குக் கடன் சேர்த்துக்கொண்ட சேபோல் அமைப்பை இலக்காகக் கொண்டு பெருநிறுவன மறுசீரமைப்பு மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஒரு பெருநிறுவனக் கூட்டமைப்பில் இருந்த, 1 பில்லியன் டாலர் கடனில் தத்தளித்த நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவர், அந்த அமைப்பைப் பீடித்திருந்த அடிப்படை ஊழலை விளக்கினார்.
பிரச்சினை எல்லோருக்கும் தெரிந்திருந்தது. ஆனால் வங்கியாளர்கள் மிகவும் பலவீனமாக இருந்தனர்; அரசு அதிகாரிகளின் பரிந்துரையின் பேரில் தொழிலதிபர்களுக்குக் கடன் வழங்கினர். பதிலுக்கு அந்தத் தொழிலதிபர்கள் அதிகாரிகளைக் கவனித்துக்கொண்டனர்.
கணக்குகளில் வெளிப்படைத்தன்மை, இணை நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான பரஸ்பரக் கடன் உத்தரவாதங்களை நீக்குதல், கடன் விகிதங்களைக் குறைத்தல் ஆகியவற்றை சர்வதேச நாணய நிதியத் திட்டம் கோரியது. இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் முன்பு மூடப்பட்டிருந்த துறைகளை வெளிநாட்டு முதலீட்டுக்குத் திறந்துவிட்டன; இதனால் சர்வதேச வங்கிகள் செயல்பாடுகளைத் தொடங்கவும், கொரிய நிறுவனங்களில் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் பங்குகளைப் பெறவும் வழிவகுத்தது.
இந்த மாற்றங்களின் விளைவுகள் பெரும் உருமாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. 20.4 பில்லியன் டாலர் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்புடன் நெருக்கடியில் சிக்கியிருந்த பொருளாதார நிலையிலிருந்து, 384.46 பில்லியன் டாலர் கையிருப்புடன் உலகின் 14-வது பெரிய பொருளாதாரமாகவும், அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பில் உலகளவில் ஒன்பதாவது இடத்திலும் தென் கொரியா உயர்ந்துள்ளது. குறுகியகால வெளிநாட்டுக் கடனின் விகிதம் 1997-இல் 286.1 சதவீதமாக இருந்தது; 2017-க்குள் அது 30.8 சதவீதமாகக் குறைந்தது. நெருக்கடிக் காலத்தில் B+ அல்லது B- நிலையில் இருந்த அரசுக் கடன் மதிப்பீடுகள், தற்போது உயர்ந்த AA அல்லது Aa2 நிலைக்கு மேம்பட்டுள்ளன.
சமூகச் செலவும் தலைமுறைப் பிளவும்
பெரும்பொருளாதார வெற்றிக் கதைக்கு மத்தியிலும், 1997 நெருக்கடி உருவாக்கிய நீடித்த சமூகப் பிளவுகள் கொரியச் சமூகத்தைத் தொடர்ந்து வடிவமைக்கின்றன. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் நிபந்தனைகளின்படி நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட தொழிலாளர் சந்தைச் சீர்திருத்தங்கள், முறைசாரா வேலைவாய்ப்பை பரவலாக்கின. இதனால் நல்ல ஊதியமும் பாதுகாப்பும் கொண்ட நிரந்தரப் பணியாளர்களையும், குறைந்த ஊதியம் மற்றும் குறைவான சலுகைகள் பெறும் தற்காலிக ஒப்பந்தப் பணியாளர்களையும் பிரிக்கும் இரு அடுக்கு முறை உருவானது.
இதன் விளைவாக, காதல், திருமணம், குழந்தைப்பேறு, வீடு சொந்தமாக்குதல், தனிப்பட்ட கனவுகள், நிலையான மனித உறவுகள், நம்பிக்கை ஆகிய ஏழு இலக்குகளை இளைஞர்கள் கைவிட்டதைக் குறிக்கும் ‘ஏழையும் கைவிட்ட தலைமுறை’ என்று கொரிய ஊடகங்கள் குறிப்பிடும் நிலை உருவாகியுள்ளது. இளைஞர் வேலையின்மை சுமார் 9.9 சதவீதமாக உள்ளது; இது ஒட்டுமொத்த விகிதத்தைவிட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகம். இருபது வயதுகளில் உள்ள 4.1 லட்சம் கொரியர்கள் தற்போது வேலையின்றி உள்ளனர். முதல் வேலையில் நீடிக்கும் சராசரிக் காலம் ஓராண்டுக்கும் சற்றே அதிகமாகக் குறைந்துள்ளது; 15-29 வயதுக்குட்பட்டோரில் 58 சதவீதத்தினருக்கு ஊதிய வேலை இல்லை.
நெருக்கடிக்குப் பிறகு வருமானச் சமத்துவமின்மை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. கொரிய வளர்ச்சி நிறுவனத்தின் ஆய்வின்படி, நெருக்கடிக் காலத்தில் ஏழை 10 சதவீதக் குடும்பங்களின் வருமானம் 20 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாகக் குறைந்தது; அதேவேளை, செல்வந்த 10 சதவீதத்தினரின் வருமானம் 10 சதவீதம் அதிகரித்தது. தமது முதல் பட்ஜெட் முன்மொழிவின்போது, கொரியர்களின் வாழ்க்கையைப் புரட்டிப்போட்ட இருண்ட நாள்களை நினைவுகூர்ந்த அதிபர் மூன் ஜே-இன், அந்நியச் செலாவணி நெருக்கடியால் உருவான கட்டமைப்புச் சமத்துவமின்மையைச் சரிசெய்வதாக உறுதியளித்தார்.
இந்த நெருக்கடி கொரியர்கள் அனைவரின் வாழ்க்கையையும் புரட்டிப்போட்டது. அந்நியச் செலாவணி நெருக்கடியால் மாறிய சமூகப் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு, மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையின் அடித்தளத்தையே பாதித்துள்ளது.
வாழும் நினைவில் மிக மோசமான பொருளாதார அதிர்ச்சியாகவே பல கொரியர்கள் இந்தக் காலத்தை இன்னும் கருதுகின்றனர். நெருக்கடி தங்கள் வாழ்க்கையை எதிர்மறையாகப் பாதித்ததாக 60 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் நம்புவதாகவும், தொடர்ந்து தீர்வு காண வேண்டிய பிரச்சினைகளில் வேலைவாய்ப்புச் சிக்கல்களை 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் அடையாளம் காண்பதாகவும் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. நிரந்தர மற்றும் முறைசாரா பணியாளர்களுக்கு இடையிலான பிளவு ஒரு முக்கிய அரசியல் பிரச்சினையாக நீடிக்கிறது. தொழில் போட்டித்தன்மையைப் பாதிக்காமல் நிலையற்ற வேலைவாய்ப்பைச் சரிசெய்ய அடுத்தடுத்த அரசுகள் முயன்று வருகின்றன.
நெருக்கடி மேலாண்மைக்கான பாடங்கள்
சர்வதேச நிதி நெருக்கடி மேலாண்மைக்கான முக்கியமான பாடங்களை தென் கொரியாவின் அனுபவம் வழங்குகிறது. 1997 இறுதியில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட ஒருங்கிணைந்த கடன் மறுநிதியளிப்பு, தொடக்கத்தில் உயர்ந்த வட்டி விகிதங்களைப் பயன்படுத்தி பின்னர் திட்டமிட்டு அவற்றைக் குறைத்ததுடன் இணைந்து, செலாவணி விகிதத்தை நிலைப்படுத்தவும் சந்தை நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கவும் உதவியது. கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்களை விரைவாகச் செயல்படுத்தியது வேதனையளித்தாலும், நெருக்கடியால் பாதிக்கப்பட்ட பிற நாடுகளைவிட விரைவான மீட்சியைச் சாத்தியமாக்கியது.
எனினும், தொடக்கத்தில் பின்பற்றப்பட்ட உயர் வட்டி விகிதக் கொள்கை நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, பெருநிறுவனத் திவால்களை வேகப்படுத்தி அதை மேலும் தீவிரப்படுத்தியதா என்று கொரியப் பொருளாதார நிபுணர்கள் உள்ளிட்ட விமர்சகர்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர். வங்கிகளை மையமாகக் கொண்ட மறுசீரமைப்பு உத்தி தொடக்கத்தில் முதலீட்டு அறக்கட்டளை நிறுவனங்களைப் புறக்கணித்தது. இதனால், டேவூ போன்ற பலவீனமான சேபோல்கள் குறைவாகக் கண்காணிக்கப்பட்ட இந்த வழிகள் மூலம் நிறுவனப் பத்திரங்களை வெளியிட முடிந்தது; அவை முதிர்வடைந்தபோது மேலும் கடன் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டன.
நெருக்கடியை விரைவாகத் தீர்ப்பதற்கு பெரும்பொருளாதார நிலைப்படுத்தல் மட்டுமல்லாமல், பெருநிறுவன மற்றும் நிதித் துறைகளின் அடிப்படை மறுசீரமைப்பும் தேவை என்பதை கொரிய அனுபவம் காட்டுகிறது. 1997-இல் ஏற்பட்ட பாதிப்பிலிருந்து நிறுவனங்கள் கற்றுக்கொண்டதன் பிரதிபலிப்பாக, அந்நாடு கணிசமான அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பைச் சேர்த்துள்ளதுடன், சீனா மற்றும் கனடாவுடனான அண்மைய புதுப்பிப்புகள் உள்ளிட்ட முக்கிய வர்த்தகப் பங்காளிகளுடனான செலாவணி மாற்று ஒப்பந்தங்களையும் மேற்கொண்டுள்ளது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 1997-1998 ஆசிய நிதி நெருக்கடியின்போது நிதி நிறுவனங்களைக் காப்பாற்றப் பயன்படுத்தப்பட்ட 168.7 டிரில்லியன் வோன் பொதுநிதியில் 72.5 சதவீதத்தை (122.1 டிரில்லியன் வோன் அல்லது 83.4 பில்லியன் டாலர்) தென் கொரியா மீட்டுள்ளது.
- 2026 பிப்ரவரியில் வெளியிடப்பட்ட நிதிச் சேவைகள் ஆணையத் தரவுகளின்படி, முந்தைய ஆண்டைவிட மீட்பு விகிதம் 0.5 சதவீதப் புள்ளி அதிகரித்துள்ளது.
- வோன் மதிப்பு சரிந்தும் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு தீர்ந்தும் போனதைத் தொடர்ந்து, 1997 நெருக்கடி தென் கொரியாவை 58 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான சர்வதேச நாணய நிதிய மீட்புத் தொகுப்பை ஏற்கச் செய்தது. அக்காலகட்டத்தில் நிதியத்தின் வரலாற்றிலேயே அதுவே மிகப்பெரியது.
- தென் கொரியா 2001 ஆகஸ்ட் மாதத்துக்குள் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் அனைத்துக் கடன்களையும் திருப்பிச் செலுத்தியது. திட்டமிட்ட காலத்துக்கு மூன்று ஆண்டுகள் முன்பே இது நடந்தது; வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரங்களிடையே நெருக்கடியிலிருந்து மிக வேகமாக மீண்ட நாடுகளில் ஒன்றாகத் தென் கொரியாவை இது அடையாளப்படுத்தியது.
- 20.4 பில்லியன் டாலரிலிருந்து 384.46 பில்லியன் டாலராக அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு அதிகரித்தது உள்ளிட்ட பெரும்பொருளாதாரக் குறியீடுகள் பெரிதும் மேம்பட்டுள்ளன. எனினும், இந்த நெருக்கடி நீடித்த சமூகச் சமத்துவமின்மையையும் நிரந்தர மற்றும் முறைசாரா பணியாளர்களைப் பிரிக்கும் இரட்டைத் தொழிலாளர் சந்தையையும் உருவாக்கியது.
- நெருக்கடிக் காலத் தொழிலாளர் சீர்திருத்தங்களால் உருவான இளைஞர் வேலையின்மை மற்றும் நிலையற்ற வேலைவாய்ப்பு நிலைமைகளை ‘ஏழையும் கைவிட்ட தலைமுறை’ என்ற நிகழ்வு பிரதிபலிக்கிறது.
