மாண்டரின் மொழியையும் கலாசார ஒருங்கிணைப்பையும் கட்டாயமாக்கும் விரிவான இன ஒற்றுமைச் சட்டத்தை சீனா இயற்றியது

கலாசார ஒரேமயமாக்கலை நோக்கிய சட்டமன்ற மாற்றம்

சீனாவின் தேசிய மக்கள் காங்கிரஸ், சிறுபான்மை இன மக்களை ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஹான் சீனக் கலாசாரத்துடன் ஒருங்கிணைப்பதற்காக அரசு கடந்த பத்தாண்டுகளாக மேற்கொண்டுவந்த நடவடிக்கைகளைச் சட்டமாக்கும் விரிவான புதிய சட்டத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. தனித்துவமான மொழி மற்றும் கலாசாரக் குழுக்களுக்கு வரையறுக்கப்பட்ட தன்னாட்சியை வழங்கிய முந்தைய கொள்கைகளிலிருந்து இது தீர்மானகரமான விலகலைக் குறிக்கிறது. ‘இன ஒற்றுமை மற்றும் முன்னேற்றத்தை மேம்படுத்துதல்’ என அதிகாரபூர்வமாகத் தலைப்பிடப்பட்ட இந்தச் சட்டம், வியாழக்கிழமை 2,756 ஆதரவு வாக்குகள், மூன்று எதிர்ப்பு வாக்குகள், மூன்று வாக்களிக்காமை ஆகியவற்றுடன் நிறைவேற்றப்பட்டது; ஜூலை 1 முதல் நடைமுறைக்கு வருகிறது. இந்த நடவடிக்கை சமூக ஒற்றுமைக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் உதவும் கருவி என சீன அதிகாரிகள் கூறினாலும், இது கட்டாய ஒருங்கிணைப்பை நிறுவனமயமாக்கி, கலாசாரத் தனித்துவத்தைக் குற்றமாக்குகிறது என மனித உரிமை அமைப்புகளும் கல்வியாளர்களும் எச்சரிக்கின்றனர்.

பாலர் பள்ளி தொடங்கி கட்டாயக் கல்வி நிறைவடையும் வரை அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் கற்பித்தலின் முதன்மை மொழியாக மாண்டரின் சீன மொழியை இந்தச் சட்டம் கட்டாயமாக்குகிறது. இதனால் திபெத்தியம், உய்குர், மங்கோலியம் போன்ற தாய்மொழிகளில் கல்வி பெறும் சிறுபான்மை இன மக்களின் உரிமை நடைமுறையில் நீக்கப்படுகிறது. பள்ளிகளிலும் அரசுத் துறைச் செயல்பாடுகளிலும் சிறுபான்மையினர் தங்கள் மொழிகளைப் பயன்படுத்தவும் வளர்க்கவும் சுதந்திரம் அளித்த 1984ஆம் ஆண்டின் பிராந்திய தேசிய தன்னாட்சி சட்டத்தின் கீழ் பல தசாப்தங்களாகப் பின்பற்றப்பட்ட நடைமுறையை இந்த விதி மாற்றியமைக்கிறது. முந்தைய கட்டமைப்பின்படி, உள் மங்கோலியா போன்ற பகுதிகளில் மாணவர்கள் பெரும்பாலான பாடங்களைத் தங்கள் தாய்மொழியில் பயில முடிந்தது; தொடக்கப்பள்ளியில் படிப்படியாக மாண்டரின் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. புதிய சட்டத்தின்படி, பாலர் பள்ளிக் குழந்தைகள் உடனடியாக மாண்டரின் கற்கத் தொடங்க வேண்டும்; 15 வயதுக்குள் அந்த மொழியில் அடிப்படைத் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.

இனச் சிறுபான்மையினரை சீனமயமாக்குவதை அதிபர் ஷி ஜின்பிங் தனது ஆட்சித் தத்துவத்தின் அடித்தளமாகக் கொண்டுள்ளார். ஹான் சீனக் கலாசாரம் மையமாக விளங்கும் ஒருங்கிணைந்த தேசிய அடையாளம் குறித்த தனது பார்வையை விவரிக்க, ஒன்றாக ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் மாதுளை விதைகள் போன்ற உருவகங்களை அவர் பயன்படுத்தியுள்ளார். இந்தச் சட்டம் அந்தச் சித்தாந்தக் கட்டமைப்பைச் சட்டப்பூர்வக் கடமைகளாக மாற்றுகிறது. சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை நேசிக்குமாறு சிறார்களுக்குக் கற்பித்தும் வழிகாட்டியும் ஆக வேண்டும் எனப் பெற்றோர், பாதுகாவலர்களைக் கட்டாயப்படுத்துவதுடன், இன ஒற்றுமைக்கும் முன்னேற்றத்துக்கும் தீங்கு விளைவிப்பதாக அதிகாரிகள் கருதக்கூடிய கருத்துகளைப் பரப்புவதையும் தடை செய்கிறது. இத்தகைய அறிவுறுத்தல்களைப் பெறும் குழந்தைகள் இருப்பது, கோட்பாட்டளவில் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கு எதிரான சட்ட நடவடிக்கைக்கு அடிப்படையாகலாம்.

மொழி உரிமைகள் சிதைக்கப்படுதல்

புதிய சட்டத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கைத் திட்டத்தின் மையத்தில் மொழி உள்ளது. மாண்டரின் மொழியைத் தேசியப் பொது மொழியாக 15ஆம் பிரிவு நிறுவுகிறது. அதிகாரபூர்வச் சூழலில் மாண்டரின் மற்றும் சிறுபான்மை மொழிகள் இரண்டும் இடம்பெற்றால், எழுத்துகளின் இடம், வரிசை உள்ளிட்ட அம்சங்களில் சீன எழுத்துகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அது கட்டளையிடுகிறது. இந்த உத்தரவு பள்ளிகளுக்கு அப்பால் பொதுப் பலகைகள், அரசு ஆவணங்கள், டிஜிட்டல் தளங்கள் ஆகியவற்றுக்கும் விரிவடைகிறது. சீனாவில் உள்ள மங்கோலிய மொழி இணையதளங்களில் 80 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்டவை ஏற்கெனவே தணிக்கை செய்யப்பட்டுள்ளன அல்லது தடை செய்யப்பட்டுள்ளன என PEN America மற்றும் தெற்கு மங்கோலிய மனித உரிமைகள் தகவல் மையம் வெளியிட்ட அண்மைய அறிக்கை தெரிவித்தது. ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள கட்டுப்பாடுகளைச் சட்டக் கட்டமைப்பு முறைப்படுத்துகிறது என்பதையே இது சுட்டுகிறது.

குழந்தைகள் தங்கள் தாய்மொழியைச் சந்திக்க அதிக வாய்ப்புள்ள இடங்களையே இந்தச் சட்டம் குறிவைப்பது தற்செயலானதல்ல. குழந்தைகளின் அடையாளம், வரலாறு, கலாசாரம் ஆகியவற்றுடனான தொடர்பைத் துண்டிப்பதே இதன் நோக்கம்.

கல்வி தொடர்பான சட்ட விதிகள் குறித்து PEN America அமைப்பின் எரிகா நுயென் இவ்வாறு மதிப்பிட்டார். கட்டாயக் கல்வியின் முடிவில் மாண்டரின் மொழியில் அடிப்படைத் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை, நிபுணர்கள் கூறுவதுபோல், மொழித் தடுப்புச் சோதனை முறையை உருவாக்குகிறது. மாண்டரின் சரளமாகப் பேசும் திறன் தொழில்முறை முன்னேற்றத்துக்கு அதிகரித்துவரும் வகையில் முன்நிபந்தனையாகிறது என்றும், இதனால் சிறுபான்மை மொழிகளைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் பொருளாதார வாய்ப்புகளிலிருந்து ஓரங்கட்டப்படுகின்றனர் என்றும் தெற்கு மங்கோலிய மனித உரிமைகள் தகவல் மையத்தின் இயக்குநர் எங்பெபாது தோகோசோக் குறிப்பிட்டார்.

கல்வி வழியாகக் கருத்தியல் ஒரேமாதிரியான நிலையை ஏற்படுத்தவும் இந்தச் சட்டம் முயல்கிறது. நாடு, வரலாறு, தேசியம், கலாசாரம், மதம் ஆகியவை குறித்து சரியான பார்வைகளை நோக்கி அனைத்து இனக் குழுக்களையும் வழிநடத்தும் வகையில் கற்பித்தலை ஏற்பாடு செய்யுமாறு அதிகாரிகளுக்கு 12ஆம் பிரிவு உத்தரவிடுகிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அதிகாரபூர்வ நிலைப்பாட்டிலிருந்து வேறுபடும் மாற்று வரலாற்றுப் பார்வைகள் அல்லது கலாசார விளக்கங்களுக்கு இந்த விதி நடைமுறையில் முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறது. திபெத்தில், புத்த மடங்களால் நடத்தப்பட்ட பள்ளிகளில் இளம் துறவிகளுக்கு ஒரு காலத்தில் புத்த மத நூல்கள் கற்பிக்கப்பட்டன. தற்போது நடைமுறையில் உள்ள விதிகள், 18 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் அத்தகைய இடங்களில் மதம் பயில்வதை ஏற்கெனவே தடைசெய்துள்ளன; அதற்குப் பதிலாக மாண்டரின் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரசுப் பள்ளிகளில் சேர வேண்டும் எனக் கட்டாயப்படுத்துகின்றன.

தன்னாட்சியிலிருந்து ஒருங்கிணைப்பை நோக்கி

புதிய சட்டம், 2000களின் பிற்பகுதியில் தொடங்கி, ஷி 2012இல் தலைமைப் பொறுப்பேற்ற பிறகு வேகமடைந்த அடிப்படையான கொள்கை மாற்றத்தின் உச்சகட்டமாகும். டெங் சியாவோபிங் மற்றும் அவருக்குப் பிந்தைய தலைவர்களின் காலத்தில், குறிப்பிட்ட பிரதேசங்களுக்கு பெயரளவிலான சுயாட்சியை வழங்கியதுடன் தாய்மொழிகளைப் பயன்படுத்தும் உரிமையையும் உறுதிசெய்த பிராந்திய இனத் தன்னாட்சி முறையைச் சீனா பின்பற்றியது. நாட்டின் நிலப்பரப்பில் சுமார் பாதிப் பகுதியில் வாழும் 55 அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மை இனக் குழுக்களை இந்தக் கட்டமைப்பு அங்கீகரித்தது. எனினும், நாட்டின் மொத்த மக்கள்தொகையில் அவர்கள் 9 சதவீதத்துக்கும் குறைவானவர்களே.

சீனாவின் இனக் கொள்கைகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற மெல்போர்னின் லா ட்ரோப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஜேம்ஸ் லீபோல்ட், புதிய சட்டத்தை ஷியின் அணுகுமுறைக்கு சட்டபூர்வமான உச்சகட்டம் எனக் குறிப்பிட்டார். இந்தச் சட்டம் முதல் தலைமுறை இனக் கொள்கைக் கட்டமைப்பை நடைமுறையில் கலைத்துவிட்டு, இனத் தனித்துவத்தை விட தேசிய அடையாளத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் இரண்டாம் தலைமுறைச் சீர்திருத்தங்கள் என அறிஞர்கள் அழைக்கும் கொள்கைகளால் அதை மாற்றுகிறது. முந்தைய கொள்கைகள் மொழி, கலாசாரப் பாதுகாப்பில் பிராந்திய அளவிலான நெகிழ்வுத்தன்மையை அனுமதித்தன. தற்போதைய அணுகுமுறை, சீன தேசத்தின் பொதுவான உணர்வை உருவாக்குவது என்ற பெயரில், ஹான் சீனக் கலாசார நெறிகளை அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டும் எனக் கோருகிறது.

ஷி ஜின்பிங்கின் சீன மக்கள் குடியரசில் ஹான் அல்லாத மக்கள் ஹான் பெரும்பான்மையினருடன் தங்களை ஒருங்கிணைக்க அதிகம் செய்ய வேண்டும் என்பதும், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பெய்ஜிங்குக்கு விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும் என்பதும் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு இந்தச் சட்டத்தில் தெளிவாகிறது.

சட்டத்தின் அரசியல் விளைவுகளை கார்னெல் பல்கலைக்கழக அரசியல் துறை இணைப் பேராசிரியர் ஆலன் கார்ல்சன் இவ்வாறு விளக்கினார். இன அடையாளத்தை விட தேசிய அடையாளத்துக்கு இந்தச் சட்டம் வெளிப்படையாக முன்னுரிமை அளிக்கிறது. சிறுபான்மை கலாசாரங்களைத் தனித்துப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய தனித்துவமான மரபுகளாகக் கருதாமல், ஹான் சீன மரத்திலிருந்து நீளும் கிளைகளாக அது சித்தரிக்கிறது.

எல்லைப் பகுதிகளில் வாழும் சமூகங்கள் குறிவைக்கப்படுதல்

மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டை வரலாற்று ரீதியாக எதிர்த்துவந்த பகுதிகளிலேயே இந்தச் சட்டத்தின் நடைமுறைத் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும். அவற்றில் சின்ஜியாங் உய்குர் தன்னாட்சிப் பகுதி, திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதி, உள் மங்கோலியா தன்னாட்சிப் பகுதி ஆகியவை அடங்கும். முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எல்லைப் பகுதிகளை ஒட்டியும் குறிப்பிடத்தக்க இயற்கை வளங்களைக் கொண்டும் உள்ள இந்தப் பிரதேசங்கள், பல ஆண்டுகளாக அரசின் ஒருங்கிணைப்பு அழுத்தத்தின் பல்வேறு வடிவங்களை எதிர்கொண்டுள்ளன. பிராந்திய விதிமுறைகள் மற்றும் நிர்வாக உத்தரவுகள் மூலம் முன்பு செயல்படுத்தப்பட்ட நடைமுறைகளுக்கு இந்தப் புதிய சட்டம் ஒரே சட்டப்பூர்வ அடித்தளத்தை வழங்குகிறது.

சுமார் 12 மில்லியன் உய்குர் முஸ்லிம்களும் பிற துருக்கிய இன மக்களும் வாழும் சின்ஜியாங்கில், கண்காணிப்பு, தடுப்புக் காவல், கட்டாய மூளைச்சலவை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான அமைப்பை அதிகாரிகள் ஏற்கெனவே உருவாக்கியுள்ளனர். இதில் கடுமையான மனித உரிமை மீறல்கள் இடம்பெறுவதாகவும், அவை மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்களாக அமையக்கூடும் என்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூறியுள்ளது. 2017 முதல் 2019 வரை, சீன அதிகாரிகள் தொழில்சார் பயிற்சி மையங்கள் அல்லது மறுகல்வி முகாம்கள் எனக் குறிப்பிட்ட இடங்கள் வழியாக சுமார் பத்து லட்சம் உய்குர்கள் சென்றதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அங்கு கைதிகள் கட்டாய அரசியல் மூளைச்சலவை, சித்திரவதை, கட்டாயக் கருத்தடை உள்ளிட்ட பாலியல் வன்முறைகளை எதிர்கொண்டதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த மையங்கள் 2019இல் மூடப்பட்டுவிட்டதாகச் சீனா கூறினாலும், ஆயிரக்கணக்கானோர் தொடர்ந்து சிறையில் உள்ளனர். அரசின் அனுமதியின்றி குர்ஆன் படிப்பது போன்ற மத நடைமுறைகள் இன ஒற்றுமைக்கு அச்சுறுத்தலாக வகைப்படுத்தப்பட்டு, அவற்றைக் குறிவைக்கும் கடுமையான ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கையும் தொடர்கிறது.

திபெத்திலும் இதேபோன்ற அழுத்தங்கள் நிலவுகின்றன. மடாலயங்களைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரும் அதிகாரிகள், நாடுகடத்தப்பட்ட ஆன்மிகத் தலைவரான தலாய் லாமாவின் படங்களை வைத்திருப்பதைக் குற்றமாக்கியுள்ளனர். திபெத்திய எதிர்ப்புடன் முன்பு தொடர்புடைய ஒரு மடாலயத்துக்குச் சென்றபோது, துறவிகள் தொடர்ச்சியான அச்சத்திலும் மிரட்டலிலும் வாழ்வதாகத் தெரிவித்தனர். அங்கு வசிப்பவர் ஒருவர், “எங்களுக்கு அடிப்படை மனித உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன. சீன அரசு எங்களைத் தொடர்ந்து ஒடுக்கித் துன்புறுத்துகிறது” என்றார். பாலர் பள்ளி வயதிலிருந்தே மாண்டரின் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற புதிய சட்டத்தின் நிபந்தனை, இளம் சிறுவர்கள் துறவிகளாகப் பயிற்சிபெற மடாலயப் பள்ளிகளில் சேரும் பாரம்பரிய வழியை நடைமுறையில் முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. இதனால் திபெத்திய புத்த மரபுகள் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்படுவது அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகிறது.

2020இல், தற்போதைய தேசியக் கொள்கையின் முன்னோட்டத்தை உள் மங்கோலியா கண்டது. அப்போது அதிகாரிகள் மங்கோலிய மொழிப் பாடநூல்களைத் திடீரென மாண்டரின் மொழிப் பாடநூல்களால் மாற்றினர். இந்த மாற்றத்துக்கு எதிராக, இன மங்கோலியர்கள் அரிதாகவே நடத்திய பெரும் போராட்டங்கள் வெடித்தன; பெற்றோர் குடிமை மறுப்பின் அடையாளமாகத் தங்கள் குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்பவில்லை. இதற்குப் பதிலாக அதிகாரிகள் கைது நடவடிக்கைகள், மூளைச்சலவைப் பிரசாரங்கள், பாதுகாப்புப் படையினரின் களமிறக்கம் ஆகியவற்றை மேற்கொண்டனர். புதிய தேசியச் சட்டத்தின்படி, இத்தகைய கொள்கைகள் விதிவிலக்காக இல்லாமல் வழக்கமானவையாகிவிடும். நாடு முழுவதும் சிறுபான்மை இனக் குழந்தைகள் அனைவருக்கும் மாண்டரின் வழிக் கல்வி கட்டாயமாக்கப்படும்; அவர்களின் தாய்மொழிகள் அதிகபட்சம் அந்நிய மொழிகளுக்கு இணையான நிலைக்குத் தள்ளப்படும்.

சமூகப் பொறியியலால் சமூகங்களை மறுவடிவமைத்தல்

கல்வி மற்றும் மொழிக்கு அப்பால், குடியிருப்பு முறைகள், குடும்ப அமைப்புகள் ஆகியவற்றிலும் ஆழமான தலையீடுகளைச் செய்ய இந்தச் சட்டம் அதிகாரம் அளிக்கிறது. வெவ்வேறு இனக் குழுக்கள் ஒன்றோடொன்று கலந்துவாழும் சமூகச் சூழல்களை உருவாக்க வேண்டும் எனச் சட்டம் கூறுகிறது. இதை, இன அடிப்படையில் ஒருமித்த மக்கள் வாழும் குடியிருப்புகளைக் கலைத்து, கலப்புக் குடியிருப்புகளை ஊக்குவிப்பதாகக் கொள்கை ஆய்வாளர்கள் விளக்குகின்றனர். வெவ்வேறு குழுக்களுக்கிடையிலான தொடர்பு, பரிமாற்றம், கலப்பை அதிகரிக்க, அவர்கள் அருகருகே வாழ்வதை இந்த அணுகுமுறை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இதனால் சிறுபான்மையினரின் கலாசார நடைமுறைகளைத் தாங்கிநிற்கும் சமூகப் பிணைப்புகள் சிதைக்கப்படலாம்.

திருமண முறைகளையும் இந்தச் சட்டம் கையாள்கிறது. இனம், வழக்கம் அல்லது மதம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் திருமணத் தேர்வுகளில் எந்தவொரு தனிநபரோ அமைப்போ தலையிடக்கூடாது என அது தடை விதிக்கிறது. தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பதாக இது சித்தரிக்கப்பட்டாலும், ஹான் சீனர்களுக்கும் சிறுபான்மை இன மக்களுக்கும் இடையிலான கலப்புத் திருமணங்களைத் தடுக்கக் குடும்பத்தினரோ மதத் தலைவர்களோ முயல்வதைத் தடுப்பதே இந்த விதியின் நோக்கமாக இருக்கலாம் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். கலப்புத் திருமணங்களுக்கு எதிராகப் பெற்றோர் அல்லது மதத் தலைவர்கள் தெரிவிக்கும் ஆட்சேபனைகளை, சமூகப் பதற்றத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக உள்ளூர் அதிகாரிகள் முன்பு அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கலாம் என பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழகத்தின் முதுமுனைவர் ஆய்வாளர் ஆரன் கிளாசர்மன் விளக்கினார். புதிய சட்டம் அந்த நெகிழ்வுத்தன்மையை நீக்கி, கலப்பு மரபைக் கொண்ட குழந்தைகள் பிறக்கும் திருமணங்களை ஊக்குவிக்கச் சட்ட அழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது; இதனால் தலைமுறைகள் கடந்து தனித்துவமான இன அடையாளங்கள் நீர்த்துப்போகும் எனக் கருதப்படுகிறது.

வீட்டுவசதிக் கொள்கைகளிலும் இதே அணுகுமுறை பின்பற்றப்படுகிறது. நகர்ப்புற, கிராமப்புறத் திட்டமிடலில் இன ஒற்றுமைச் சித்தாந்தத்தை ஒருங்கிணைக்குமாறு 23ஆம் பிரிவு அறிவுறுத்துகிறது. சின்ஜியாங்கில் நடைமுறையில் உள்ள ‘குடும்பமாக மாறுதல்’ திட்டம் போன்றவற்றின் தொடர்ச்சியாக இந்த விதி அமைகிறது. அந்தத் திட்டத்தின்கீழ், சிறுபான்மை இனக் குடும்பங்கள் அரசு அதிகாரிகளைத் தங்கள் வீடுகளில் தங்கவைக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டன. கட்டாயமாகச் சேர்ந்து வசிக்க வைக்கும் ஏற்பாடுகளும் இதில் இடம்பெற்றதாகவும், அவை பாலியல் துஷ்பிரயோகத்துக்கு வழிவகுத்ததாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. நவீனமயமாக்கல் மற்றும் நாகரிகமயமாக்கலுக்கு இந்தச் சட்டம் அளிக்கும் முக்கியத்துவம், சிறுபான்மை மக்களின் கலாசார நடைமுறைகளை வளர்ச்சிக்குத் தடையாக இருக்கும் பின்தங்கிய அம்சங்களாக மறைமுகமாகச் சித்தரிக்கிறது. இதன் மூலம் வழக்கங்கள், பழக்கவழக்கங்களை மாற்ற அரசு தலையிடுவதை நியாயப்படுத்துகிறது.

நாட்டுக்கு வெளியிலும் நீளும் கட்டுப்பாடு

சீனாவின் எல்லைகளுக்கு அப்பாலும் இந்தச் சட்டம் செல்லுபடியாகும் வகையில் இருப்பதே அதன் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாக இருக்கலாம். தேசிய ஒற்றுமைக்கும் முன்னேற்றத்துக்கும் ஊறுவிளைவிக்கும் அல்லது இனப் பிளவைத் தூண்டும் சீனாவுக்கு வெளியே உள்ள தனிநபர்கள் அல்லது அமைப்புகள், இந்தச் சட்டத்தின்கீழ் சட்டப் பொறுப்பை எதிர்கொள்ள வேண்டும் என 61ஆம் பிரிவு குறிப்பிடுகிறது. 2020ஆம் ஆண்டின் ஹாங்காங் தேசியப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் கோரப்பட்ட எல்லை கடந்த அதிகார வரம்பை இது ஒத்துள்ளது. அந்தச் சட்டத்தின்கீழ், தேசத்துரோகம் அல்லது பிரிவினைவாதக் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்ளும் 34 வெளிநாட்டு ஆர்வலர்களுக்கு எதிராகப் பரிசுத் தொகை அறிவிப்புகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

வெளிநாடுவாழ் சீனச் சமூகங்களையும் சர்வதேச அமைப்புகளையும் இந்தச் சட்டம் வெளிப்படையாகக் குறிவைக்கிறது. சீன மற்றும் வெளிநாட்டுக் கல்வியாளர்கள், குடிமைச் சமூகக் குழுக்கள், சிந்தனைக் குழுக்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பரிமாற்றம் மற்றும் ஒத்துழைப்பு வழியாக அதிகாரபூர்வச் சித்தாந்தத்தைப் பரப்ப வேண்டும் என அது கோருகிறது. வெளிநாடுகளிலும் இத்தகைய தரநிலைகளைச் செயல்படுத்தத் தாங்கள் தயாராக இருப்பதைச் சீன அதிகாரிகள் ஏற்கெனவே காட்டியுள்ளனர். உய்குர், திபெத்திய, ஹாங்காங் கலைஞர்களின் படைப்புகளை அகற்றுமாறு தாய்லாந்தில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியகத்துக்கு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டது. வெளிநாட்டில் படிக்கும்போது திபெத்திய உரிமைகளுக்காகக் குரல்கொடுத்த சீன மாணவர்களும் தடுத்து வைக்கப்பட்டனர். 2025 ஜூலையில், வெளிநாட்டில் திபெத்திய உரிமைகள் குறித்துப் பேசியதற்காகப் பிரிவினைவாதத்தைத் தூண்டியதாகக் குற்றஞ்சாட்டி தாரா ஜாங் யாடி என்ற மாணவியை அதிகாரிகள் கைது செய்தனர்.

எல்லைகளைக் கடந்த ஒடுக்குமுறையை இந்த விதிகள் நிறுவனமயமாக்குகின்றன என்று ஹியூமன் ரைட்ஸ் வாட்ச் அமைப்பின் சீன ஆய்வாளர் யால்குன் உலுயோல் கூறினார். அதாவது, தனது எல்லைகளுக்குள் மட்டுமல்லாமல், வெளிநாடுவாழ் சமூகங்கள் மற்றும் சர்வதேச அமைப்புகளிடமும் சித்தாந்த ரீதியான இணக்கத்தைப் பெய்ஜிங் கோருகிறது. இனச் சிறுபான்மையினர் குறித்த அதிகாரபூர்வ சீனக் கருத்துகளுக்கு முரணாக ஆய்வு அல்லது வாதங்களை முன்வைக்கும் வெளிநாட்டுக் கல்வியாளர்கள், செய்தியாளர்கள், மனித உரிமை ஆதரவாளர்கள் ஆகியோர் சட்டத் தண்டனைகளை எதிர்கொள்ளும் சாத்தியத்தை இந்தச் சட்டம் உருவாக்குகிறது.

அதிகாரபூர்வ ஆதரவும் சர்வதேசக் கண்டனமும்

நிலைத்தன்மை மற்றும் வளர்ச்சிக்கு இந்தச் சட்டம் அவசியம் என சீன அதிகாரிகள் தற்காத்துப் பேசுகின்றனர். இந்த முன்மொழிவை அறிமுகப்படுத்திய தேசிய மக்கள் காங்கிரஸ் பிரதிநிதி லோ சின்ஜியான், சீன தேசத்தின் அனைத்துச் சிறுபான்மை இனக் குழுக்களிடையிலும் வலுவான சமூக உணர்வை வளர்ப்பதே சட்டத்தின் நோக்கம் என்றார். சட்ட முன்வடிவு கடுமையான ஆலோசனைக்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்டதாகவும், ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்தியபோதும் சிறுபான்மை கலாசார மரபுகளைப் பாதுகாப்பதாகவும் அரச ஊடகத் தலையங்கங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. கட்டாய ஒருங்கிணைப்பு என்ற குற்றச்சாட்டுகள் தவறான விளக்கங்கள் என்றும், பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கும் கலாசாரப் பாதுகாப்புக்கும் இடையே சிறுபான்மையினர் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய நிலையை இந்தச் சட்டம் ஏற்படுத்தாது என்றும் ‘சைனா டெய்லி’ தலையங்கக் குழு வாதிட்டது.

எனினும், சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகளும் வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களும் கடும் கவலை தெரிவித்துள்ளன. மனித உரிமைகளின் விலையாக மக்களை சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமையின் கீழ் ஒன்றிணைக்க, அரசுப் பொறியமைப்பையும் சமூகத்தையும் இந்தச் சட்டம் பயன்படுத்துகிறது என ஹியூமன் ரைட்ஸ் வாட்ச் அமைப்பின் ஆசியப் பிராந்திய இணை இயக்குநர் மாயா வாங் கூறினார். சின்ஜியாங்கில் உய்குர் சமூக ஊடகத் தளத்தை நடத்துவதற்காக 15 ஆண்டு சிறைத்தண்டனை அனுபவித்துவரும் எக்பார் அசாத்தின் சகோதரியான ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகச் சட்ட ஆய்வாளர் ரேஹான் அசாத், பல்வேறு மனித உரிமை மீறல்களை அரசு செய்ய இந்தச் சட்டம் சாக்குப்போக்கை வழங்குவதாகக் குறிப்பிட்டார்.

அதிகாரபூர்வப் பேச்சுக்கும் கள நிலவரத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாடு தெளிவாகத் தெரிகிறது. விருப்பத்தின் அடிப்படையிலான ஒருங்கிணைப்பு, பகிரப்பட்ட செழிப்பு ஆகியவற்றைப் பெய்ஜிங் வலியுறுத்தும் நிலையில், பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள சிறுபான்மையினர் தங்கள் அடையாளம் முறையாக அழிக்கப்படுவதாகக் கூறுகின்றனர். பிபிசி செய்தியாளர் ஒருவர் சென்றபோது, கொள்கைகள் அதிகாரிகள் கூறும் நன்மை பயக்கும் வழிகாட்டல் அல்ல; தொடர்ந்து நிகழும் ஒடுக்குமுறை என ஒரு திபெத்தியத் துறவி விவரித்தார். அரசின் முன்மொழிவை ஒருபோதும் நிராகரித்திராத தேசிய மக்கள் காங்கிரஸில் இந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது, ஒருங்கிணைப்புப் பாதையை எதிர்க்கும் நிறுவன வழிமுறைகள் இல்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ‘இன ஒற்றுமை மற்றும் முன்னேற்றத்தை மேம்படுத்துதல்’ சட்டத்தைச் சீன தேசிய மக்கள் காங்கிரஸ் 2026 மார்ச் 12 அன்று நிறைவேற்றியது; 2026 ஜூலை 1 முதல் இது நடைமுறைக்கு வருகிறது
• பாலர் பள்ளி முதல் உயர்நிலைப் பள்ளி வரை கற்பித்தலின் முதன்மை மொழியாக மாண்டரின் சீன மொழியைச் சட்டம் கட்டாயமாக்குகிறது; திபெத்தியம், உய்குர், மங்கோலியம் போன்ற தாய்மொழிகளில் கல்வி பெறுவதற்கான முந்தைய உரிமைகளை நீக்குகிறது
• சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை நேசிக்குமாறு சிறார்களுக்குக் கற்பித்து வழிகாட்டுவதுடன், இன ஒற்றுமைக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதாகக் கருதப்படும் கருத்துகள் பரவாமல் தடுப்பதும் பெற்றோர் மற்றும் பாதுகாவலர்களின் கடமையாகிறது
• இனக் குழுக்கள் ஒன்றோடொன்று கலந்துவாழும் சமூகச் சூழல்களை உருவாக்கச் சட்டம் ஊக்குவிக்கிறது. இது சிறுபான்மை இனக் குடியிருப்புகளைக் கலைக்கக்கூடும்; இனம் அல்லது மத அடிப்படையில் கலப்புத் திருமணங்களில் தலையிடுவதையும் தடைசெய்கிறது
• இன ஒற்றுமைக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதாக அல்லது பிரிவினைவாதத்தைத் தூண்டுவதாக அதிகாரிகள் கூறும் சீனாவுக்கு வெளியே உள்ள தனிநபர்களை வழக்குத் தொடர, 61ஆம் பிரிவு எல்லை கடந்த அதிகார வரம்பை நிறுவுகிறது
• டெங் சியாவோபிங் காலத் தன்னாட்சி உத்தரவாதங்களிலிருந்து விலகி, ஹான் சீனக் கலாசாரத்துடன் கட்டாயமாக ஒருங்கிணைக்கும் ஷி ஜின்பிங்கின் சீனமயமாக்கல் கொள்கையின் உச்சகட்டமாக இந்தச் சட்டம் அமைகிறது
• உய்குர்கள், திபெத்தியர்கள், மங்கோலியர்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மை இனக் குழுக்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையை இந்தச் சட்டம் நிறுவனமயமாக்குவதாகவும், வெளிநாடுவாழ் சமூகங்கள் மீதான எல்லை கடந்த ஒடுக்குமுறைக்கு வழிவகுப்பதாகவும் மனித உரிமை அமைப்புகள் எச்சரிக்கின்றன