உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதற்கு எதிராக இந்தியாவின் புதிய திருநர் திருத்த மசோதாவுக்கு நாடு முழுவதும் எதிர்ப்பு

கடும் எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய மசோதாவை நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றியது

திருநர் நபர்கள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) திருத்த மசோதா, 2026-ஐ இந்திய நாடாளுமன்றம் மார்ச் 25 அன்று நிறைவேற்றியது. இதையடுத்து பல நகரங்களில் உடனடியாகப் போராட்டங்கள் வெடித்தன. எதிர்க்கட்சிகள், மனித உரிமை அமைப்புகள், திருநர் சமூகத்தினர் எனப் பல தரப்பினரும் கடும் விமர்சனங்களை முன்வைத்தனர். 2019ஆம் ஆண்டின் திருநர் நபர்கள் சட்டத்தைத் திருத்தும் இந்த மசோதா, சட்டமாக அமலுக்கு வருவதற்குக் குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்காகக் காத்திருக்கிறது. இந்த மாற்றங்கள் நலத்திட்டப் பயன்களை எளிதாக்கி, சுரண்டலைத் தடுக்கும் என்று அரசு கூறுகிறது. ஆனால், 2014ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம் நிலைநாட்டிய அடிப்படை உரிமைகளை இந்த மசோதா பறிப்பதுடன், சட்டப்படி அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான திருநர் நபர்களை அதிகாரபூர்வப் பதிவுகளில் இருந்து நீக்கும் அபாயம் உள்ளதாக விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஒரு தசாப்த கால முன்னேற்றம் பின்னோக்கித் திரும்புகிறது

தற்போதைய சர்ச்சை, பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு நிறுவப்பட்ட சட்டக் கட்டமைப்பிலிருந்து பெரும் மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. 2014ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில், இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் National Legal Services Authority v. Union of India வழக்கில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பை வழங்கியது. இது பொதுவாக NALSA தீர்ப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, திருநர் நபர்களை "மூன்றாம் பாலினத்தவர்" என அங்கீகரித்ததுடன், பாலினத்தைத் தானாக அடையாளம் காணும் உரிமை தனிநபர் சுதந்திரத்தை உறுதிசெய்யும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21ஆம் பிரிவின் கீழ் வருவதாகவும் உறுதிப்படுத்தியது.

நீதிமன்றத்தின் சார்பில் தீர்ப்பை எழுதிய நீதிபதி கே.எஸ். ராதாகிருஷ்ணன், பாலினத்தைத் தீர்மானிப்பதற்கான "உயிரியல் சோதனை" என்று அவர் குறிப்பிட்டதை வெளிப்படையாக நிராகரித்தார். "பாலின அடையாளம் என்பது ஒருவரின் மாண்பின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும்" என்று தீர்ப்பில் கூறப்பட்டதுடன், "ஒருவரின் பாலினத்தை அறிவிப்பதற்காக பாலின மாற்று அறுவை சிகிச்சையை வலியுறுத்துவது ஒழுக்கமற்றதும் சட்டவிரோதமானதும் ஆகும்" என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. மருத்துவ நடைமுறைகளைக் கட்டாயப்படுத்தாமல், ஒருவர் தாமாக அடையாளம் காணும் பாலினத்துக்கு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்குமாறு மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், நாடாளுமன்றம் 2019ஆம் ஆண்டு திருநர் நபர்கள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. அந்தச் சட்டத்தின் பல விதிகளைச் செயற்பாட்டாளர்கள் விமர்சித்தபோதிலும், பாலின அடையாளம் என்பது ஒருவர் தாமாக உணர்ந்து அடையாளம் காண்பது என்ற அடிப்படைக் கொள்கையை அது சட்டமாக்கியது; சட்ட அங்கீகாரத்தையும் அறுவை சிகிச்சைத் தேவைகளிலிருந்து பிரித்தது. 2026ஆம் ஆண்டுத் திருத்த மசோதா இப்போது இந்த அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகளைப் பின்னுக்குத் தள்ள முயல்கிறது.

சுய நிர்ணயத்துக்குப் பதிலாக மருத்துவ ஆய்வு

புதிய மசோதா முன்மொழியும் மிக முக்கியமான மாற்றம், சட்ட அங்கீகாரம் பெறுவதற்கான நடைமுறையில் உள்ளது. 2019ஆம் ஆண்டுச் சட்டத்தின்படி, சுய அறிவிப்பின் அடிப்படையில் மாவட்ட ஆட்சியர்கள் அடையாளச் சான்றிதழ்களை வழங்கினர். 2026ஆம் ஆண்டு மசோதா, "தாம் உணரும் பாலின அடையாளத்தை" சுயமாக அறிவிக்கும் இந்த உரிமையை முற்றிலும் நீக்கி, இரண்டு கட்ட மருத்துவ மதிப்பீட்டை கட்டாயமாக்குகிறது.

முதலில், விண்ணப்பதாரர்கள் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி அல்லது துணைத் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி தலைமையிலான மருத்துவக் குழுவிடமிருந்து சான்றிதழ் பெற வேண்டும். குரோமோசோம் அமைப்பு, இனப்பெருக்கச் சுரப்பிகளின் வளர்ச்சி, ஹார்மோன் உற்பத்தி அல்லது முதன்மைப் பாலியல் பண்புகள் உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட உயிரியல் அளவுகோல்களை நபர்கள் பூர்த்தி செய்கிறார்களா என்பதை இந்தக் குழுக்கள் மதிப்பிடும். மருத்துவ ஒப்புதல் கிடைத்த பிறகும், சான்றிதழ் வழங்குவதற்கு முன் "பிற மருத்துவ நிபுணர்களிடம்" கூடுதல் மதிப்பீடு கோரும் அதிகாரம் மாவட்ட ஆட்சியர்களுக்கு இருக்கும்.

இது அவமானப்படுத்தலை நிறுவனமயமாக்குவதாகச் செயற்பாட்டாளர்கள் கூறுகின்றனர். திருநர் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் முன்னணிச் செயற்பாட்டாளரான கிரேஸ் பானு, டெல்லியில் நடைபெற்ற பொதுவிசாரணையில் உணர்ச்சிபூர்வமாகப் பேசினார்.

அந்நியர்கள் எங்கள் உடலை ஆராய்ந்து, நாங்கள் யார் என்பதற்கான ஆதாரத்தைக் கேட்கிறார்கள்; எங்கள் அந்தரங்கம் சிதைக்கப்படுகிறது, எங்கள் மாண்பு நசுக்கப்படுகிறது. எனது பாலினத்தை எனக்காகத் தீர்மானிக்க யாருக்கு உரிமை கொடுத்தது?

திருநர் என அங்கீகரிக்கப்படுவோரின் வரையறை சுருக்கம்

இந்தத் திருத்தம், "திருநர் நபர்" என்பதற்கான சட்ட வரையறையைப் பெருமளவில் சுருக்குகிறது. 2019ஆம் ஆண்டுச் சட்டம் திருநர் ஆண்கள், திருநர் பெண்கள், பாலின இருமைக்கு உட்படாதவர்கள், இடையிலினத்தவர் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய பரந்த வகைகளைச் சேர்த்திருந்தது. புதிய மசோதா, கின்னர், ஹிஜ்ரா, அரவாணி, ஜோக்தா, அலி உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட பெயரிடப்பட்ட சமூகப் பண்பாட்டு அடையாளங்களுக்கும், பாலியல் பண்புகளில் குறிப்பிட்ட "பிறவியிலேயே உள்ள மாறுபாடுகள்" கொண்டவர்களுக்கும் மட்டுமே அங்கீகாரத்தை வரையறுக்கிறது.

"மாறுபட்ட பாலியல் நோக்குநிலைகள் மற்றும் தாமாக உணரும் பாலியல் அடையாளங்கள் கொண்ட நபர்கள்" இந்த வரையறையில் இடம்பெறவில்லை என்று மசோதா வெளிப்படையாகக் கூறுகிறது. பாரம்பரிய ஹிஜ்ரா அல்லது கின்னர் சமூகங்களைச் சேர்ந்திராத ஆயிரக்கணக்கான திருநர் ஆண்கள், திருநர் பெண்களுக்கு இது சட்ட வெற்றிடத்தை உருவாக்குகிறது. எதிர்ப்புத் தெரிவித்து பதவி விலகிய திருநர் நபர்களுக்கான தேசிய கவுன்சில் உறுப்பினரான ரிதுபர்ணா நியோக், மணிப்பூரைச் சேர்ந்த நுபி மான்பா, நுபி மான்பி போன்ற வடகிழக்குப் பிராந்திய அடையாளங்கள் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை என்று சுட்டிக்காட்டினார்.

வடகிழக்கில் நாங்கள் சமூகப் பண்பாட்டுக் கட்டமைப்பில் இல்லை என்று இதற்குப் பொருளா? வடகிழக்கு முழுவதிலும் உள்ள திருநர்கள் அனைவரும் அழிக்கப்படுவார்கள் என்று இதற்குப் பொருளா?

இடையிலினத்தவருக்கான தனி சட்டப் பிரிவையும் இந்த மசோதா கலைத்து, அவர்களைத் திருத்தப்பட வேண்டிய நிலைகளைக் குறிக்கும் "பிறவியிலேயே உள்ள மாறுபாடுகள்" என்ற மருத்துவமயமாக்கப்பட்ட வரையறைக்குள் கொண்டுவருகிறது. இந்த அணுகுமுறையை இடையிலின உரிமைச் செயற்பாட்டாளர் டேனியலா மெண்டோன்கா கேள்விக்குட்படுத்தினார்.

பிறவியிலேயே உள்ள மாறுபாடு என்றால் அதைச் சரிசெய்ய முடியும் என்று பொருள். ஆனால், நான் சரிசெய்யப்பட விரும்பவில்லை என்றால் என்ன செய்வீர்கள்? அதைச் செய்வதிலிருந்து என்னைத் தடுக்கிறீர்களா?

அடையாளங்களை அழிக்கும் கட்டமைப்பு

அரசியலமைப்பு ரீதியாகக் கவலையளிக்கும் விதிகளில் ஒன்று, ஏழு சொற்களைக் கொண்ட சுருக்கமான பிரிவில் இடம்பெற்றிருக்கலாம். சுயமாக உணரும் அடையாளங்களைக் கொண்டவர்கள் திருநர் நபர் என்ற வகையில் "சேர்க்கப்பட மாட்டார்கள்; இதற்கு முன்பும் ஒருபோதும் சேர்க்கப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள்" என்று மசோதா கூறுகிறது. 2019ஆம் ஆண்டுச் சட்டத்தின்கீழ் அங்கீகாரம் பெற்ற ஆயிரக்கணக்கானோரின் சட்ட அடையாளங்களைச் செல்லாததாக்கி, கடந்த காலத்தையும் பாதிக்க இந்தப் பிற்போக்கான வாசகம் முயல்கிறது.

2019ஆம் ஆண்டிலிருந்து 32,000க்கும் மேற்பட்ட திருநர் சான்றிதழ்களை அரசு வழங்கியுள்ளது. இந்தச் சான்றிதழ்களுக்கு என்னவாகும் என்பதை விளக்கும் இடைக்கால விதிகள் எதுவும் மசோதாவில் இல்லை. அந்த நபர்கள் தாங்கள் கூறிய அடையாளம் கொண்டவர்களே அல்ல என்று அது வெறுமனே அறிவிக்கிறது.

மேலும், பாலினத்தை உறுதிப்படுத்தும் அறுவை சிகிச்சை செய்யும் ஒவ்வொரு மருத்துவ நிறுவனமும், "அத்தகைய நபரின் விவரங்களை சம்பந்தப்பட்ட மாவட்ட ஆட்சியரிடம் சமர்ப்பிக்க" வேண்டும் என்று மசோதா கோருகிறது. இது கட்டாயத் தகவல் தெரிவிப்பு முறையை உருவாக்குகிறது. இது தனிப்பட்ட தகவல்களின் அந்தரங்கத்துக்கான உரிமையை மீறுவதாக விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். 2017ஆம் ஆண்டு புத்தசுவாமி தீர்ப்பில், ஒருவரின் ஒப்புதலின்றி அவரைப் பற்றிய தகவல் பரப்பப்படுவதைத் தடுக்கும் உரிமையும் அந்தரங்க உரிமையில் அடங்கும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.

நாடு முழுவதும் வெடித்த போராட்டங்கள்

மார்ச் 13 அன்று மசோதா அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சில மணி நேரங்களுக்குள், இந்தியா முழுவதும் உள்ள நகரங்களில் ஒருங்கிணைந்த போராட்டங்கள் தொடங்கின. டெல்லி, மும்பை, சென்னை, பெங்களூரு, ஹைதராபாத், கொல்கத்தா, புனே, கோவா, புவனேஸ்வர் உள்ளிட்ட இடங்களில் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன. மாணவர் அமைப்புகள், குடிமைச் சமூகக் குழுக்கள், LGBTQ கூட்டமைப்புகள் ஆகியவை செய்தியாளர் சந்திப்புகள், தெருப் போராட்டங்கள், மனுத் திரட்டல்கள் ஆகியவற்றை ஏற்பாடு செய்தன.

மசோதா நிறைவேற்றப்பட்ட உடனேயே, சட்டபூர்வமான திருநர் நபர்களுக்கான தேசிய கவுன்சிலின் இரண்டு உறுப்பினர்கள் பதவி விலகினர். தென் மண்டலப் பிரதிநிதியான கல்கி சுப்பிரமணியம், சமூக நீதி அமைச்சர் வீரேந்திர குமாருக்கு எழுதிய பதவி விலகல் கடிதத்தில் கூறியதாவது:

சட்டபூர்வப் பிரதிநிதியாக, எங்கள் வாழ்வைப் பாதிக்கும் சட்டங்கள் குறித்து அரசுக்கு ஆலோசனை வழங்குவதே எனது முதன்மைப் பொறுப்பு. என்னிடமோ சமூகத்தின் பிற பிரதிநிதிகளிடமோ எந்தவிதமான முறையான ஆலோசனையும் நடத்தாமல் இந்த மசோதாவை முன்னெடுத்துச் செல்லும் முடிவு, இந்தக் கவுன்சில் நிறுவப்பட்டதன் நோக்கத்தையே சீர்குலைக்கிறது.

வடகிழக்கைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய ரிதுபர்ணா நியோக்கும் இதேபோன்ற பதவி விலகல் கடிதத்தைச் சமர்ப்பித்தார். "சமூகத்தின் குரலாக, தேசிய கவுன்சிலிலிருந்து உங்களை அணுக எங்களில் சிலர் முயன்றோம்; ஆனால் எங்கள் குரல் கேட்கப்படவில்லை என்று உணர்ந்தோம்," என்று அவர் எழுதினார்.

எதிர்க்கட்சிகளும் இந்த எதிர்ப்பில் இணைந்தன. காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி, இந்த மசோதாவை திருநர் உரிமைகள் மீதான "வெளிப்படையான தாக்குதல்" என்று அழைத்தார். ராஷ்டிரிய ஜனதா தளம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மனோஜ் குமார் ஜா, மசோதா "குப்பைத்தொட்டியில் வீசப்பட வேண்டும்" என்றார். நாடாளுமன்ற விவாதத்தின்போது காங்கிரஸ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ரேணுகா சௌத்ரி கூர்மையான கேள்வி ஒன்றை எழுப்பினார்: "மருத்துவக் குழுவிடம் சென்று தங்கள் பாலினத்தை நிரூபிக்கும்படி ஆண்களிடமோ பெண்களிடமோ யாரும் கேட்பதில்லையே; அப்படியிருக்க, திருநர் நபர்களின் அடையாளத்தைக் கேள்விக்குட்படுத்த நாம் யார்?"

சமூக ஆதரவுக்கு குற்றவியல் சாயம்

திருநர் அடையாளம் என்பது சுய நிர்ணயத்துக்குப் பதிலாகப் பெரும்பாலும் வற்புறுத்தலால் ஏற்படுகிறது என்ற அடிப்படையில், ஆயுள் தண்டனை வரை விதிக்கக்கூடிய புதிய குற்றங்களை இந்த மசோதா அறிமுகப்படுத்துகிறது. குழந்தைகளை "வெளிப்படையாகத் திருநர் அடையாளத்துடன் இருக்குமாறு கட்டாயப்படுத்துவதை" குற்றமாக்கும் விதிகளும், "உடல் சிதைப்பு, ஆண்மை நீக்கம், விதை நீக்கம், உறுப்புத் துண்டிப்பு அல்லது அறுவை சிகிச்சை, வேதியியல் அல்லது ஹார்மோன் நடைமுறை" மூலம் பிறரைத் திருநர் அடையாளத்துக்கு வற்புறுத்துவதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்படுவோருக்கு கடுமையான தண்டனை விதிக்கும் விதிகளும் இதில் அடங்கும்.

சுரண்டலுக்கு எதிரான பாதுகாப்பாக இந்த விதிகளை அரசு முன்வைக்கிறது. ஆனால், திருநர் சமூகங்களின் வாழ்வாதாரத்தைத் தாங்கும் ஆதரவு அமைப்புகளையே இது குற்றமாக்குவதாகச் செயற்பாட்டாளர்கள் கூறுகின்றனர். பல திருநர் நபர்களைக் குடும்பத்தினர் கைவிடுவதால், அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த குடும்பங்கள், சமூக அமைப்பாளர்கள், பாரம்பரிய ஹிஜ்ரா ஜமாத்துகள் ஆகியவற்றின் மூலம் வாழ்வாதாரம் பெறுகின்றனர். புதிய சட்டத்தின்கீழ், தனது பாலின அடையாளத்தை ஆராயும் இளைஞருக்கு உதவும் எவரும் வழக்குத் தொடரப்படும் அபாயத்தை எதிர்கொள்ளலாம்.

திருநர் மற்றும் இடையிலினத்தவருக்காகப் பணியாற்றும் வழக்கறிஞர் கண்மணி, இதனால் ஏற்படும் விளைவுகள் குறித்து எச்சரித்தார்.

திருநர் ஒருவரை வன்முறைக்கு உள்ளாக்க விரும்பும் ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும், ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் அதிகாரமளிப்பதுடன், அவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பவர்களையும் வன்முறைக்கு உள்ளாக்க இந்தச் சட்டம் வழிவகுக்கிறது. ஒவ்வொரு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனமும், ஒவ்வொரு ஹிஜ்ரா அரவாணி ஜமாத்தும் இந்த அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்ளும்.

இந்த அணுகுமுறை, அலிகள் உள்ளிட்ட ஒட்டுமொத்த சமூகங்களையும் குற்றவாளிகளாகக் கருதி, அவர்களைக் குழந்தைக் கடத்தல்காரர்கள் என்று முன்கூட்டியே கருதிய 1871ஆம் ஆண்டின் காலனித்துவ கால குற்றப் பழங்குடியினர் சட்டத்தை நினைவூட்டுகிறது. 2014ஆம் ஆண்டின் NALSA தீர்ப்பில், இந்தச் சட்டம் "கொடூரமான, வக்கிரமான மற்றும் காட்டுமிராண்டித்தனமான மனப்பான்மை கொண்ட சட்டம்" என்று உச்ச நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

குறுகிய அணுகுமுறைக்கு அரசின் ஆதரவு

தற்போதைய "திருநர்" வரையறை தெளிவற்றதாகவும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு வழிவகுப்பதாகவும் கூறி, சமூக நீதி அமைச்சர் வீரேந்திர குமார் திருத்தங்களை ஆதரித்துள்ளார். நலத்திட்டப் பயன்கள் உண்மையிலேயே பாதுகாப்பு தேவைப்படுவோருக்கே கிடைப்பதையும், உயிரியல் நிலைமைகளால் ஏற்படும் "தீவிரமான, ஒடுக்குமுறைமிக்க" பாகுபாட்டை எதிர்கொள்வோருக்கு அவை சென்றடைவதையும் உறுதிசெய்ய இந்த மாற்றங்கள் அவசியம் என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

மசோதாவின் நோக்கங்கள் மற்றும் காரணங்கள் குறித்த அறிக்கையில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: "இந்தச் சட்டத்தின்கீழ் வழங்கப்படும் பாதுகாப்பும் பயன்களும் பரந்தவை. பெறக்கூடிய பண்புகள், தனிப்பட்ட விருப்பம் அல்லது ஒருவர் தாமாகக் கூறும் அடையாளம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அத்தகைய அடையாள அங்கீகாரத்தை நீட்டிக்க முடியாதவாறு கவனிக்க வேண்டும்."

மார்ச் 22 அன்று நடைபெற்ற சந்திப்பின்போது, போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட சமூகத்தினரிடம் அவர்களின் பரிந்துரைகள் மசோதாவின் வரம்புக்கு அப்பாற்பட்டவை என்பதால் அவற்றைக் கருத்தில் கொள்ள முடியாது என்று அரசு அதிகாரிகள் கூறியதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. சட்டம் தொடர்பாக, "உங்கள் அனைவரிடமும் ஆலோசனை நடத்த வேண்டிய அவசியமில்லை" என்று தேசிய கவுன்சில் உறுப்பினர்களிடம் அமைச்சகத்தின் மூத்த அதிகாரிகள் கூறியதாகவும் குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது.

உரிமைகள் சுருங்கும் உலகளாவிய போக்கு

திருநர் உரிமைகள் உலகளவில் சுருங்கிவரும் பரந்த சூழலுக்கு மத்தியில் இந்தியச் சட்டம் முன்வைக்கப்படுகிறது. திருநர் உரிமைகளுக்கான ஐரோப்பிய அமைப்பின் 2025ஆம் ஆண்டு திருநர் உரிமைக் குறியீடு, 13 ஆண்டுகால வரலாற்றில் முதல் முறையாக உலகளவில் பெற்ற உரிமைகளைவிடப் பறிக்கப்பட்ட உரிமைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்த ஆண்டைப் பதிவுசெய்தது. ஹங்கேரி தனது அரசியலமைப்பைத் திருத்தி இரண்டு பாலினங்களை மட்டுமே அங்கீகரிக்கிறது. சமத்துவச் சட்டத்தின் நோக்கில், பாலினம் என்பது உயிரியல் பாலினத்தையே குறிக்கும் என்று ஐக்கிய இராச்சிய உச்ச நீதிமன்றம் 2025ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பளித்தது. அமெரிக்காவில், திருநர்களுக்கு எதிரான சட்டங்களைக் கண்காணிக்கும் அமைப்பு, 2026ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 42 மாநிலங்களில் பரிசீலனையில் இருந்த 740 மசோதாக்களைப் பதிவு செய்தது.

இந்திய மசோதாவும் இந்த உலகளாவிய போக்குகளின் கருத்தியல் மொழியைப் பகிர்ந்துகொள்வதாக விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்: சுய நிர்ணயத்துக்குப் பதிலாக அரசின் மற்றும் மருத்துவத் துறையின் சரிபார்ப்பை முன்வைப்பது, சுரண்டலுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் கண்காணிப்பை நியாயப்படுத்துவது, திருநர் அடையாளம் உள்ளார்ந்ததல்ல; ஒருவர் பெறுவது என்று வலியுறுத்துவது ஆகியவை அதில் அடங்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• திருநர் நபர்கள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) திருத்த மசோதா, 2026-ஐ நாடாளுமன்றம் மார்ச் 25 அன்று நிறைவேற்றியது; குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்காக அது காத்திருக்கிறது
• 2014ஆம் ஆண்டின் NALSA தீர்ப்பில் உச்ச நீதிமன்றம் நிலைநாட்டிய, ஒருவர் தாமாக அடையாளம் காணும் பாலினத்துக்கான உரிமையை இந்த மசோதா நீக்குகிறது
• குரோமோசோம்கள், பிறப்புறுப்புகள் உள்ளிட்ட உயிரியல் அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் திருநர் அடையாளத்தை மருத்துவக் குழுக்கள் இனி சான்றளிக்க வேண்டும்
• வரையறை குறிப்பிட்ட பாரம்பரிய அடையாளங்களான ஹிஜ்ரா, கின்னர், அரவாணி, ஜோக்தா ஆகியவற்றுக்கு மட்டுமே சுருக்கப்படுகிறது; பல திருநர் ஆண்கள், திருநர் பெண்கள், பாலின இருமைக்கு உட்படாதவர்கள் இதில் விலக்கப்படுகின்றனர்
• 2019ஆம் ஆண்டிலிருந்து வழங்கப்பட்ட 32,000க்கும் மேற்பட்ட திருநர் சான்றிதழ்களைச் செல்லாததாக்கும் அபாயம், பின்னோக்கிப் பொருந்தும் ஒரு பிரிவால் ஏற்படுகிறது
• ஆலோசனை நடத்தப்படாததைச் சுட்டிக்காட்டி, திருநர் நபர்களுக்கான தேசிய கவுன்சிலின் இரண்டு உறுப்பினர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து பதவி விலகினர்
• டெல்லி, மும்பை, சென்னை, பெங்களூரு, ஹைதராபாத் உள்ளிட்ட நகரங்களில் நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் நடைபெற்றன
• காங்கிரஸ், ராஷ்டிரிய ஜனதா தளம், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், திரிணமூல் காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள் மசோதாவைத் திரும்பப் பெறவோ, குழுவின் பரிசீலனைக்கு அனுப்பவோ கோரின
• புதிய குற்றவியல் விதிகள் சமூக ஆதரவு வலையமைப்புகளையும், ஒருவர் தேர்ந்தெடுத்த குடும்பங்களையும் குறிவைக்கக்கூடும்
• அந்தரங்கம், மாண்பு, சமத்துவம் ஆகிய அரசியலமைப்பு உரிமைகள் மீறப்படுவதாகக் கூறி, செயற்பாட்டாளர்கள் சட்டரீதியான சவால்களை முன்வைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளனர்