மிதிவண்டியை நம்பி குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அழைத்துச் செல்லும் பெற்றோருக்கு ஜப்பானின் புதிய அபராதங்கள் கவலையை ஏற்படுத்துகின்றன

வேலைக்குச் செல்லும் பெற்றோரின் அன்றாட எதார்த்தம்

டோக்கியோவில் வசிக்கும் 40 வயதுகளிலுள்ள ஒரு தாய்க்கு, மிதிவண்டி என்பது விருப்பத் தேர்வு அல்ல; அவசியம். பகுதி நேரமாக வேலை செய்துகொண்டே, சிறப்புத் தேவைகள் வகுப்பில் படிக்கும் இரண்டாம் வகுப்பு மகனைக் கவனித்துவரும் அவருக்கு, அன்றாடப் போக்குவரத்து ஒரு சிக்கலாக உள்ளது. பொருத்தமான பள்ளி நடந்து செல்லும் தூரத்தில் இல்லை. எனவே, ஒவ்வொரு வழியிலும் 40 நிமிடங்கள் எடுப்பதுடன் கணிசமாக அதிகச் செலவும் ஏற்படுத்தும் பேருந்துப் பயணம் அல்லது 10 முதல் 15 நிமிட மிதிவண்டிப் பயணம் என அவருக்கு இரண்டு தெரிவுகள் உள்ளன. தொடக்கப் பள்ளி வயதுடைய குழந்தையை மிதிவண்டியில் ஏற்றிச் செல்வது ஜப்பானின் சாலைப் போக்குவரத்துச் சட்டத்தைத் தொழில்நுட்பரீதியாக மீறுவது என்பதை நன்கு அறிந்திருந்தும், அவர் மிதிவண்டியையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்.

அவருடைய நிலைமை தனித்துவமானதல்ல. ஜப்பான் முழுவதும் பள்ளிக்குப் பிந்தைய குழந்தைப் பராமரிப்பு மையங்களுக்கு வெளியே, குழந்தைகளுக்கான இருக்கைகள் பொருத்தப்பட்ட மின்சார உதவியுடனான மிதிவண்டிகள் வரிசையாக நிற்கின்றன. நெருக்கடியான அட்டவணைகளைச் சமாளிக்க இருசக்கர வாகனங்களை நம்பியிருக்கும் வேலைக்குச் செல்லும் பெற்றோருக்கு அவை சான்றாக உள்ளன. மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் மகளுக்கு காய்ச்சல் வந்தால், நோயுற்ற குழந்தையை நடக்கவிடவோ தனியாக மிதிவண்டி ஓட்டும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தவோ விரும்பாத அதே தாய், மருத்துவமனைக்குச் செல்ல அவளைத் தனது மிதிவண்டியில் ஏற்றிச் செல்கிறார்.

2026 ஏப்ரல் 1 முதல் அவருடைய கவலை அதிகரிக்கும். இதுவரை கார்கள் மற்றும் மோட்டார் சைக்கிள்களின் சிறிய போக்குவரத்து விதிமீறல்களுக்கு மட்டும் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த “நீலச் சீட்டு” முறையை, மிதிவண்டிகளுக்கும் ஜப்பான் விரிவுபடுத்துகிறது. இந்த நிர்வாக அபராத முறை, அன்றாடம் பல பெற்றோர் செய்யும் “இருவராகச் சவாரி செய்வது” உள்ளிட்ட 113 வகையான மிதிவண்டி விதிமீறல்களுக்கு, காவல்துறையினர் உடனடியாகப் பண அபராதம் விதிக்க வழிவகுக்கிறது.

சட்டக் கட்டுப்பாடுகளை அந்தத் தாய் புரிந்துகொள்கிறார். இருப்பினும், தனது குடும்பச் சூழலின் நடைமுறை எதார்த்தத்தைச் சமாளிப்பது அவருக்குச் சிரமமாக உள்ளது.

(அரசியல்வாதிகள்) ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட சூழ்நிலையையும் கருத்தில் கொள்ள முயன்றால், அவர்களால் முதலில் சட்டங்களையே இயற்ற முடியாது என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் தொடக்கப் பள்ளிக் குழந்தைகளை மிதிவண்டியில் அழைத்துச் செல்ல முடியாவிட்டால், சில குடும்பங்களால் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சமாளிக்கவே முடியாது என்பதை மக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நீலச் சீட்டு முறை எவ்வாறு செயல்படுகிறது

ஜப்பானின் போக்குவரத்து விதிமீறல் அமலாக்கத்தில் நீலச் சீட்டு ஒரு இடைநிலை முறையாகும். குடிபோதையில் மிதிவண்டி ஓட்டுவது போன்ற கடுமையான குற்றங்களுக்கு வழங்கப்படும் “சிவப்புச் சீட்டு” முறையைப் போலல்லாமல், அதில் குற்றவியல் வழக்குத் தொடரப்பட்டு சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்படலாம்; நீலச் சீட்டு நிர்வாகரீதியான நடைமுறையை வழங்குகிறது. இந்த அறிவிப்பைப் பெறும் 16 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள், வழக்குத் தொடரப்படுவதையும் குற்றப் பதிவையும் தவிர்க்க நிர்ணயிக்கப்பட்ட அபராதத்தைச் செலுத்தலாம். ஆனால் அபராதத்தைப் புறக்கணித்தால் நீதிமன்ற அழைப்பாணையும், குற்றவியல் நடவடிக்கைகளும் எதிர்கொள்ள நேரிடும்.

இந்த முறை மோட்டார் வாகனங்கள் மற்றும் மொபெட்களுக்கு நீண்டகாலமாக நடைமுறையில் உள்ளது. ஆனால் மிதிவண்டிகளுக்கும் இதை விரிவுபடுத்துவது குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாகும். இதற்கு முன்பு, சிறிய மிதிவண்டி விதிமீறல்களுக்கு பொதுவாக அபராதமின்றி எச்சரிக்கை மட்டுமே வழங்கப்பட்டது. பக்கவாட்டில் இணையாகச் சவாரி செய்வதற்கு 3,000 யென் முதல், மிதிவண்டி ஓட்டும்போது ஸ்மார்ட்போன் பயன்படுத்துவதற்கு 12,000 யென் வரை அபராதங்கள் விதிக்கப்படும் என விரிவான விதிமுறைப் புத்தகத்தை தேசியக் காவல் முகமை (NPA) 2025 செப்டம்பரில் வெளியிட்டது.

கவலைக்கிடமான பாதுகாப்புப் புள்ளிவிவரங்கள் வெளியாகியுள்ள சூழலில் இந்த மாற்றம் வருகிறது. 2024ஆம் ஆண்டில், மிதிவண்டி தொடர்பான 67,000க்கும் மேற்பட்ட போக்குவரத்து விபத்துகள் ஜப்பானில் பதிவாகின. உயிரிழப்பு ஏற்பட்ட சம்பவங்களில் 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவற்றில், போக்குவரத்து விதிகளை மீறிய மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள் சம்பந்தப்பட்டிருந்தனர். ஸ்மார்ட்போன் தொடர்பான மிதிவண்டி விபத்துகள் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் 50 சதவீதத்துக்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளதால், அதிகாரிகள் குறிப்பாகக் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

குழந்தைகளை ஏற்றிச் செல்வதில் உள்ள சிக்கல்

பெற்றோரின் கவலையின் மையத்தில், தொடக்கப் பள்ளிக் குழந்தைகளை ஏற்றிச் செல்வதற்கான தடை உள்ளது. தற்போதைய விதிகளின்படி, பாலர் வயதுடைய அல்லது அதற்கும் குறைந்த வயதுள்ள குழந்தையை அங்கீகரிக்கப்பட்ட குழந்தை இருக்கையில் அமர்த்தினால் மட்டுமே பயணியாக ஏற்றிச் செல்லலாம். குழந்தைகள் தொடக்கப் பள்ளியில் சேரும் வயதை எட்டியதும், அவர்களை மிதிவண்டியில் அழைத்துச் செல்வது “இலகு வாகனத்தில் பயணி/சரக்கை ஏற்றிச் செல்வதற்கான கட்டுப்பாட்டை மீறுதல்” என வகைப்படுத்தப்படும். புதிய முறையின்கீழ் இதற்கு 3,000 யென் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

ஹ்யோகோ மாகாணத்தின் அமகசாகியில் உள்ள மிதிவண்டி மேம்பாட்டு நிறுவனமான ஃபுடாகோ ஜிதென்ஷா நடத்திய 2024 இணையவழி கணக்கெடுப்பு, விதிமாற்றத்துக்கான வலுவான கோரிக்கையை வெளிப்படுத்தியது. பதிலளித்த 264 பேரில், 87 சதவீதத்தினர் தொடக்கப் பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளை மிதிவண்டியில் ஏற்றிச் செல்ல விரும்புவதாகவோ, அதற்குத் தேவை இருப்பதாகவோ தெரிவித்தனர். சட்டக் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், இந்தப் பழக்கம் பரவலாகவும் பல குடும்பங்களுக்கு நடைமுறைத் தேவையாகவும் இருப்பதைத் தரவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

மிதிவண்டிப் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் ஆய்வுக் குழுவின் இலாப நோக்கமற்ற அமைப்பில் இயக்குநராகப் பணியாற்றும் 59 வயதான சதோஷி ஹிகிதா, தற்போதைய வயது வரம்புக்கான தொழில்நுட்ப அடிப்படையை விளக்குகிறார்.

சாலைப் போக்குவரத்துச் சட்டத்தின்படி, மிதிவண்டியில் இருவர் பயணம் செய்வது அடிப்படையில் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், உள்ளூர் பொதுப் பாதுகாப்பு ஆணையங்கள் வகுக்கும் விதிகள், குழந்தை இருக்கை பொருத்தப்பட்டிருக்கும் நிலையில் மட்டுமே விதிவிலக்கு அளிக்கின்றன. இதன் காரணமாக, நடைமுறையில் குழந்தை பள்ளி வயதை அடையும் வரை மட்டுமே பயணியை ஏற்றிச் செல்ல அனுமதி உள்ளது.

தொடக்கப் பள்ளி வயது என்ற வரம்பு, குழந்தைகளின் உடல் வளர்ச்சி எதார்த்தத்தை உண்மையில் பிரதிபலிக்கிறதா என ஹிகிதா கேள்வி எழுப்புகிறார். குழந்தைகளின் எடையும் உடல் அளவும் இயல்பாகவே மாறுபடும். தொடக்கப் பள்ளி வயதுக்குக் கீழ் என்பதை ஓர் அளவுகோலாக அதிகாரிகள் நிர்ணயித்திருக்கலாம் என அவர் குறிப்பிடுகிறார்; ஆனால் அது உண்மையிலேயே நியாயமானதா என்பது அவருக்குத் தெரியவில்லை.

உண்மையில் எப்போது விதிமீறலுக்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்

புதிய அபராதங்கள் இருந்தாலும், குழந்தையை ஏற்றிச் செல்வது மட்டுமே காரணமாக உடனடியாகச் சீட்டு வழங்கப்படுவது சாத்தியமில்லை என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். ஹிகிதாவின் கூற்றுப்படி, ஆறு குறிப்பிட்ட சூழல்களில் மட்டுமே காவல்துறையினர் பொதுவாக உடனடியாக நீலச் சீட்டு வழங்குவர்: தடுப்புக் கம்பி இறக்கப்பட்டிருக்கும்போது ரயில்வே கடவுப்பாதைக்குள் நுழைவது, பழுதான பிரேக்குகளுடன் மிதிவண்டி ஓட்டுவது, ஓட்டும்போது கைப்பேசியைப் பயன்படுத்துவது, பாதசாரி ஒருவர் நிற்கவோ மற்றொரு வாகனம் திடீரென பிரேக் போடவோ காரணமாவது, காவல்துறையின் அறிவுரை அல்லது எச்சரிக்கைக்குப் பிறகும் விதிமீறலைத் தொடர்வது, ஒரே நேரத்தில் இரண்டு விதிமீறல்களைச் செய்வது.

மிதிவண்டி ஓட்டும்போது ஸ்மார்ட்போன் பயன்படுத்துவதை காவல்துறை குறிப்பாகக் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தும் என ஹிகிதா வலியுறுத்துகிறார். முன்மொழியப்பட்ட விதிகள் குறித்து தேசியக் காவல் முகமைக்கு ஏறத்தாழ 6,000 பொதுமக்கள் கருத்துகள் கிடைத்தன; நடைபாதையில் மிதிவண்டி ஓட்டுவது தொடர்பாகக் குறிப்பாகக் குழப்பம் நிலவியது. இதற்குப் பதிலளித்த அதிகாரிகள், குழந்தையை மட்டும் ஏற்றிச் செல்வதால் தானாகவே நீலச் சீட்டு வழங்கப்படாது எனத் தெளிவுபடுத்தினர். ஆனால் சிவப்பு விளக்கை மீறுவது போன்ற வேறு விதிமீறல்களுடன் இதையும் சேர்த்துச் செய்வது அல்லது காவல்துறையின் எச்சரிக்கையைப் புறக்கணிப்பது அபராதத்துக்கு வழிவகுக்கும்.

தேசியக் காவல் முகமையின் ஆணையர் யோஷினொபு குசுமோட்டோ, தெரிவுசெய்து நடவடிக்கை எடுப்பதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார்.

மோட்டார் வாகனங்களைப் போலவே, மிதிவண்டிகளும் அடிப்படைப் போக்குவரத்து விதிகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வாகனங்களாகும். இருப்பினும், போக்குவரத்து விபத்துகளுக்கு நேரடியாக வழிவகுக்கும் தீங்கிழைக்கும் மற்றும் ஆபத்தான செயல்கள்மீதே நாங்கள் கவனம் செலுத்துவோம்.

ஆபத்தான சாலைகளைத் தவிர்க்கும் நோக்கில் நடைபாதையில் எச்சரிக்கையுடன் மிதிவண்டி ஓட்டும் பெற்றோருக்கு அபராதத்துக்குப் பதிலாக எச்சரிக்கை வழங்கப்படலாம் என்பதை இது காட்டுகிறது. அதற்கு அவர்கள் நடைபாதை தொடர்பான குறிப்பிட்ட விதிகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்: சாலைக்கு மிக அருகில் ஓட்டுவது, மெதுவான வேகத்தைப் பராமரிப்பது, பாதசாரிகளுக்கு உடனடியாக வழிவிடுவது.

போதிய கட்டமைப்பு இல்லாமை மோதலை அதிகரிக்கிறது

புதிய அபராதங்கள், ஜப்பானின் மிதிவண்டிப் போக்குவரத்துக் கட்டமைப்பு குறித்த விமர்சனங்களைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. போதிய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு முன்பாக விதிமீறல்களுக்கு நடவடிக்கை எடுக்க முடியாது எனப் பல மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள் வாதிடுகின்றனர். நகர்ப்புறங்களில் பொதுவாகக் காணப்படும் வர்ணம் பூசப்பட்ட மிதிவண்டிப் பாதைகள், நிறுத்திவைக்கப்படும் சரக்கு வாகனங்கள் மற்றும் டாக்சிகளால் அடிக்கடி மறைக்கப்படுகின்றன. இதனால் ஓட்டுநர்கள் போக்குவரத்துப் பாதைகளுக்குள் செல்லவோ நடைபாதைகளில் ஏறவோ நேர்கிறது. கோபன்ஹேகன் அல்லது ஆம்ஸ்டர்டாம் போன்ற நகரங்களில் உள்ள பாதுகாப்புத் தடுப்புகளுடன் கூடிய பாதைகளைப் போலல்லாமல், ஜப்பானின் பெரும்பாலான மிதிவண்டிக் கட்டமைப்புகள் வாகனங்களிடமிருந்து உடல் ரீதியான பாதுகாப்பு எதுவும் வழங்காத வெறும் சாலை வர்ணக் குறியீடுகளாகவே உள்ளன.

டோக்கியோவின் யோத்சுயா பகுதியில் மறைக்கப்பட்ட மிதிவண்டிப் பாதைகளின் படங்களைப் பகிர்ந்து, மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள் எங்கே செல்ல வேண்டும் என்று கேட்டு, ஒருவர் சமூக ஊடகத்தில் தனது அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தினார். இந்தச் சிக்கல் அடிப்படை முரண்பாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது: பல மிதிவண்டி ஓட்டுநர்களுக்கு சாலைகள் ஆபத்தானதாகத் தோன்றுகின்றன; அதேவேளை நடைபாதைகளில் மிதிவண்டி ஓட்டுவதற்குத் தொழில்நுட்பரீதியாகக் கட்டுப்பாடு உள்ளது, மேலும் பொறுப்பற்ற முறையில் பயன்படுத்தினால் இப்போது அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.

மிதிவண்டிகளைக் கடக்கும்போது பாதுகாப்பான இடைவெளியையும் வேகத்தையும் கடைப்பிடிக்காத வாகன ஓட்டுநர்களுக்கு 5,000 முதல் 9,000 யென் வரை அபராதம் விதிக்கும் புதிய விதிகளை அறிமுகப்படுத்தி, அரசாங்கம் இந்தக் கவலைகளை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. இது ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள சாலையைப் பகிர்ந்து பயன்படுத்தும் விதிகளைப் போன்றது. மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள் நடைபாதைகளுக்குப் பதிலாகச் சாலைகளைப் பயன்படுத்த இது ஊக்குவித்து, பாதசாரிகளுடனான மோதல்களைக் குறைக்கும் என தேசியக் காவல் முகமை நம்புகிறது.

ஃபுடாகோ ஜிதென்ஷாவின் தலைவரான 54 வயதான மிச்சிகோ நகஹாரா, அபராதங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட கட்டமைப்பு ரீதியான தீர்வுகளுக்கு ஆதரவாகப் பேசுகிறார். இரட்டைக் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பாக ஏற்றிச் செல்லக்கூடிய மிதிவண்டிகளை உருவாக்கிய அனுபவத்தின் அடிப்படையில், பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளை ஏற்றிச் செல்ல ஏற்ற மூன்று சக்கர அல்லது நான்கு சக்கர மிதிவண்டிகளை உற்பத்தியாளர்கள் உருவாக்கலாம் என அவர் நம்புகிறார்.

தொடக்கப் பள்ளி வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளை அழைத்துச் செல்வதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு தேவை இருந்தால், போதிய பாதுகாப்பை உறுதிசெய்யும் மிதிவண்டிகளும் அத்தகைய பயணத்துக்கு அனுமதியளிக்கும் சட்டக் கட்டமைப்புகளும் அவசியம்.

காவல்துறை, உற்பத்தியாளர்கள், சில்லறை விற்பனையாளர்கள் என அனைவரும் இந்தத் தேவையை ஏற்றுக்கொண்டிருப்பதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்; இதன் மூலம் முறையான மாற்றம் சாத்தியம் எனத் தெரிகிறது. பாதசாரிகள், வாகன ஓட்டுநர்கள் மற்றும் பிறர் அனைவரின் பாதுகாப்பையும் உறுதிசெய்தபடி, ஒட்டுமொத்தச் சமூகமும் பல்வேறு போக்குவரத்துத் தெரிவுகளை வழங்க முடிந்தால் நல்லது என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

அபராத முறை குறித்து தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

நீலச் சீட்டு வழங்கப்படக்கூடிய 113 விதிமீறல்கள் பல்வேறு செயல்களை உள்ளடக்கியவை. மிக அதிகமான 12,000 யென் அபராதம், மிதிவண்டி ஓட்டும்போது ஸ்மார்ட்போன் பயன்படுத்துவதற்கானது. கைப்பேசியால் கவனம் சிதறிய கல்லூரி மாணவர் ஒருவர் பாதசாரி மீது மோதி அவரைக் கொன்ற 2024ஆம் ஆண்டு சம்பவம் உள்ளிட்ட சமீபத்திய விபத்துகள் இதற்குக் காரணம். ரயில்வே கடவுப்பாதை விதிமீறல்களுக்கு 7,000 யென் அபராதம் விதிக்கப்படும்; போக்குவரத்து சமிக்ஞைகளைப் புறக்கணிப்பது அல்லது போக்குவரத்து ஓட்டத்துக்கு எதிராகச் செல்வதற்கு 6,000 யென் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் தொடர்பான விதிமீறல்களுக்கும் குறிப்பிடத்தக்க அபராதங்கள் உள்ளன. சரியாகச் செயல்படும் பிரேக்குகள் இல்லாமல் மிதிவண்டி ஓட்டுவது, இரவில் முன்விளக்குகள் அல்லது பின்புறப் பிரதிபலிப்பான்கள் இல்லாமல் ஓட்டுவது, காதொலிப்பான்கள் அணிவது ஆகியவற்றுக்கு 5,000 யென் அபராதம் விதிக்கப்படும். ஜப்பானின் மழைக்காலங்களில் வழக்கமாகக் காணப்படும் குடையைப் பிடித்தபடி மிதிவண்டி ஓட்டுவதற்கும் இதே அபராதம் பொருந்தும். மற்றொரு மிதிவண்டியுடன் பக்கவாட்டில் இணையாகச் செல்வதற்கும், தடைசெய்யப்பட்ட இடங்களில் பயணியை ஏற்றிச் செல்வதற்கும் தலா 3,000 யென் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

அபராதச் சீட்டு பெறுவோர், அதைச் செலுத்துவதில் உடனடிக் கவனம் செலுத்த வேண்டும். விதிமீறியவர்கள் பணத்தைப் பயன்படுத்தி, தபால் நிலையம் அல்லது வங்கியில் எட்டு நாட்களுக்குள் அபராதத்தைச் செலுத்த வேண்டும். சீட்டை எதிர்த்து முறையிடுவது சாத்தியம்தான்; ஆனால் நீதிமன்றத்தில் ஆஜராக வேண்டியிருக்கும், மேலும் அபராதம் ரத்தாகும் என்பதற்கு உத்தரவாதமில்லை. எனவே பெரும்பாலானோருக்கு உடனடியாகச் செலுத்துவதே பாதுகாப்பான தெரிவாகும். மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் விதிமீறினால், மிதிவண்டி ஓட்டுநர்களுக்கான கட்டாயப் பயிற்சிப் படிப்புகளில் பங்கேற்க வேண்டியிருக்கலாம். மோட்டார் வாகன ஓட்டுநர் உரிமம் வைத்திருப்போர், கடுமையான மிதிவண்டி விதிமீறல்களுக்காக உரிமம் இடைநிறுத்தப்படும் அபாயத்தையும் எதிர்கொள்கின்றனர்.

புதிய சூழலை எதிர்கொள்வது

சிறப்புத் தேவையுள்ள தனது மகனை அழைத்துச் செல்லும் டோக்கியோ தாயைப் போன்ற பெற்றோர், வரும் மாதங்களில் மிகக் கவனமாகச் செயல்பட வேண்டியிருக்கும். விதிமீறல்களைத் தவிர்க்க, குழந்தைகளை முடிந்தவரை விரைவாகத் தனியாக மிதிவண்டி ஓட்டப் பழக்குமாறு சட்ட நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். ஆனால் குறைபாடுகள் அல்லது உடல்நலப் பிரச்சினைகள் உள்ள குழந்தைகளைக் கொண்ட குடும்பங்களின் தேவைகளுக்கும், இளம் வயதினர் ஓட்டுவதற்கு ஏற்றதல்லாத ஆபத்தான சாலைகளைக் கொண்ட வழித்தடங்களுக்கும் இந்தத் தீர்வு பொருந்தாது.

அபராத முறைக்கு அப்பால், மிதிவண்டி ஓட்டுநர்கள் ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள தேவைகளையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். உள்ளூர் காவல் நிலையங்களில் மிதிவண்டியைப் பதிவு செய்வது தொடர்ந்து கட்டாயமாக உள்ளது. இதற்கு 500 யென் கட்டணம் செலுத்த வேண்டும்; மிதிவண்டியின் சட்டகத்தில் தனித்துவமான எண் கொண்ட ஒட்டுவில்லை வழங்கப்படும். 2020 ஏப்ரல் முதல், பிறருக்கு ஏற்படுத்தும் சேதம் அல்லது காயங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்க, குழந்தைகள் உள்ளிட்ட அனைத்து மிதிவண்டி ஓட்டுநர்களும் பொறுப்புக் காப்பீடு வைத்திருக்க வேண்டும் என டோக்கியோ மாநகர அரசு கட்டாயப்படுத்தியுள்ளது. இந்தக் காப்பீட்டுத் திட்டங்களின் ஆண்டு கட்டணம் பொதுவாக 5,000 யென்னுக்கும் குறைவாகும்; கைப்பேசி சேவை நிறுவனங்கள், வசதிக் கடைகள் அல்லது இணையவழித் தளங்கள் மூலம் அவற்றைப் பெறலாம்.

ஏப்ரல் நெருங்கும்போது, போக்குவரத்துப் பாதுகாப்பு இலக்குகளுக்கும் குடும்பங்களின் அன்றாடத் தேவைகளுக்கும் இடையிலான பதற்றம் அதிகரிக்கிறது. தெளிவான விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதன் மூலம், ஆண்டுதோறும் நிகழும் 67,000 மிதிவண்டி விபத்துகளைக் குறைப்பதே நீலச் சீட்டு முறையின் நோக்கம். ஆனால் வேறு வழியில்லாத பெற்றோர்களுக்கு இது தண்டனையாக அமையக்கூடும். நிபுணர்கள் கணிப்பதுபோலக் காவல்துறையினர் தங்கள் அதிகாரத்தை நிதானமாகப் பயன்படுத்துவார்களா, அல்லது விதிமீறல் நடவடிக்கைகளுக்குப் பிறகு கட்டமைப்பு மேம்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்படுமா என்பதே, வேலைக்குச் செல்லும் குடும்பங்களுக்கு அளவுக்கு மீறிய சுமையை ஏற்படுத்தாமல் இந்தக் கொள்கை பாதுகாப்பு இலக்குகளை எட்டுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• மிதிவண்டிகளுக்கான ஜப்பானின் நீலச் சீட்டு நிர்வாக அபராத முறை 2026 ஏப்ரல் 1 முதல் அமலுக்கு வருகிறது. தொடக்கப் பள்ளிக் குழந்தைகளைப் பயணியாக ஏற்றிச் செல்வது (3,000 யென்) மற்றும் ஸ்மார்ட்போன் பயன்படுத்துவது (12,000 யென்) உள்ளிட்ட 113 விதிமீறல்கள் இதில் அடங்கும்.
• தற்போதைய சட்டப்படி, அங்கீகரிக்கப்பட்ட இருக்கைகளில் பாலர் வயதுக் குழந்தைகளை மட்டுமே ஏற்றிச் செல்லலாம்; தொடக்கப் பள்ளிக் குழந்தைகளை ஏற்றிச் செல்வது பயணி தொடர்பான கட்டுப்பாடுகளைத் தொழில்நுட்பரீதியாக மீறுவதாகும்.
• தூரம், செலவு மற்றும் பாதுகாப்புக் கவலைகளைக் காரணம் காட்டி, தொடக்கப் பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளை மிதிவண்டியில் அழைத்துச் செல்ல விரும்புவதாகவோ, அதற்குத் தேவை இருப்பதாகவோ பெற்றோரில் 87 சதவீதத்தினர் 2024ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் தெரிவித்தனர்.
• குழந்தையை ஏற்றிச் செல்வது மட்டுமே காரணமாக உடனடியாக அபராதச் சீட்டு வழங்கப்படுவது சாத்தியமில்லை என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். ரயில்வே கடவுப்பாதை விதிமீறல்கள், பிரேக் பழுதுகள், ஒரே நேரத்தில் பல விதிமீறல்கள் உள்ளிட்ட அதிக ஆபத்துள்ள ஆறு சூழல்களுக்கு காவல்துறை முன்னுரிமை அளிக்கும்.
• அபராதம் விதிக்கப்பட்டவர்கள் அதை எட்டு நாட்களுக்குள் வங்கிகள் அல்லது தபால் நிலையங்களில் செலுத்த வேண்டும்; அபராதச் சீட்டைப் புறக்கணித்தால் குற்றவியல் நீதிமன்ற அழைப்பாணை வரும்.
• மிதிவண்டிகளைக் கடக்கும்போது மிக நெருக்கமாகச் செல்லும் ஓட்டுநர்களுக்கு 5,000 முதல் 9,000 யென் வரை புதிய அபராதங்கள் விதிக்கப்படும். மிதிவண்டி ஓட்டுநர்களுக்குச் சாலைகளைப் பாதுகாப்பானதாக்கும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக இது அமைகிறது.
• அபராதங்களை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல், வயதான குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பாக ஏற்றிச் செல்லும் வகையில் கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்தவும், பல சக்கரங்களைக் கொண்ட சிறப்பு மிதிவண்டிகளை உருவாக்கவும் ஆதரவாளர்கள் கோருகின்றனர்.