சீனாவின் தூய்மையான காற்று வெற்றி, உலகெங்கும் சிக்கலான காலநிலை விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது

தெளிந்த வானிலிருந்து வெளிப்படும் காலநிலை முரண்பாடு

காற்று மாசுபாட்டைச் சீனா வியத்தகு அளவில் குறைத்திருப்பது, மனித வரலாற்றில் மிக வெற்றிகரமான சுற்றுச்சூழல் நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாகும். 2013 முதல், சல்பேட் ஏரோசல் வெளியேற்றத்தை நாடு சுமார் 75% குறைத்துள்ளது; புகைமூட்டம் சூழ்ந்த நகர வானுயரக் கட்டிடக் காட்சிகள் தெளிவான காட்சிகளாக மாறியுள்ளன. ஆனால் இந்த வெற்றிக்கு எதிர்பாராத காலநிலை விலை உள்ளது. சீனக் குடிமக்கள் கோடிக்கணக்கானோரை சுவாச நோய்களிலிருந்து காக்கும் அதே மாசுக் குறைப்பு, உலகளாவிய வானிலைப் போக்குகளை மாற்றி, வெப்பமயமாதலைத் துரிதப்படுத்தியுள்ளதுடன், அழிவை ஏற்படுத்தும் புயல்களிலிருந்து ஆர்க்டிக் கடல் பனியையும் ஒரே நேரத்தில் பாதுகாத்துள்ளதாக விஞ்ஞானிகள் தற்போது உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.

இந்த நிகழ்வின் சிக்கலான தன்மை, பூமியின் காலநிலை அமைப்புக்குள் உள்ள நுட்பமான தொடர்புகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது. புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பதால் உருவாகும் நுண்ணிய துகள்களான ஏரோசல்கள், சூரிய ஒளியைப் பிரதிபலித்து மேக உருவாக்கத்தை மாற்றுவதன் மூலம் பூமிக்கு ஒரு குடைபோல் செயல்படுகின்றன. இந்தத் துகள்கள் சீன நகரங்களில் கடுமையான உடல்நலப் பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்தினாலும், அவை புவி வெப்பமயமாதலைத் தணித்து, பசிபிக் பெருங்கடல் முழுவதும் குளிர்காலப் புயல்கள் நகரும் பாதையையும் பாதித்தன. இந்த ஏரோசல்கள் காற்றில் குறையும்போது, பசுமைக்குடில் வாயுக்களால் ஏற்படும் வெப்பமயமாதலின் முழு வீச்சும் வெளிப்படுகிறது. இதை ஆய்வாளர்கள் மறைப்பு நீங்கும் விளைவு என்கின்றனர்.

நார்வேயில் உள்ள CICERO சர்வதேச காலநிலை ஆய்வு மையத்தின் மூத்த ஆய்வாளர் ப்யோர்ன் சாம்செட், இந்த மாற்றத்தில் உள்ள சமரசங்களை விவரித்தார்.

பல தசாப்தங்களாக மோசமான காற்றுத் தரத்தால் சீன மக்கள் பாதிக்கப்பட்டனர்," என்று அவர் குறிப்பிட்டார். "இந்த மாசுபாடு தற்காலிகமாகப் புவி வெப்பமயமாதலைக் குறைத்து, வெப்பமான காலநிலைக்குத் தகவமைத்துக்கொள்ள எஞ்சியுள்ள நமக்குச் சிறிது கூடுதல் கால அவகாசம் அளித்தது. இப்போது நடப்பது என்னவென்றால், பசுமைக்குடில் வாயுக்களால் ஏற்படும் வெப்பமயமாதலின் முழு விளைவுகளையும் நாம் காண்கிறோம். அவற்றை எப்படியும் விரைவிலோ தாமதமாகவோ எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

2019 பெரிங் கடல் நெருக்கடி

2019ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஏற்பட்ட பேரழிவுகரமான பனி இழப்பு நிகழ்வின்போது, வளிமண்டல மாற்றங்களை விஞ்ஞானிகள் முதன்முதலில் கண்டறிந்தனர். அந்த ஆண்டின் ஜனவரி இறுதியில், வட பசிபிக் பகுதியில் காற்றுப் போக்குகள் வியத்தகு வகையில் மாறின. இதனால், வலிமைமிக்க ஐந்து சூறாவளிகள் அடுத்தடுத்து பெரிங் கடலை நோக்கிச் சென்றன. ஒவ்வொரு புயலும் வெப்பமான தெற்குத் திசைக் காற்றைப் பனிப் பரப்பின் குறுக்கே செலுத்தி, பனியைச் சிதறடித்து வடக்கு நோக்கித் தள்ளியது. வட பெரிங் பகுதி முழுவதும் காற்றின் வெப்பநிலை இயல்பைவிட 21.6 முதல் 28.8 டிகிரி ஃபாரன்ஹீட் வரை உயர்ந்தது.

மார்ச் தொடக்கத்தில், பனிப் பரப்பு 82% சுருங்கியிருப்பதைச் செயற்கைக்கோள் அளவீடுகள் காட்டின; இது சுமார் 154,440 சதுர மைல் பனிப் பரப்பு பின்வாங்கியதைக் குறிக்கிறது. அந்த ஆண்டின் அந்தக் காலப்பகுதியில் செயற்கைக்கோள்கள் இதுவரை பதிவு செய்த மிகப்பெரிய சரிவாக இது அமைந்தது. அந்தக் குளிர்காலத்தில் இவ்வளவு தீவிரமான புயல் செயல்பாடு ஆர்க்டிக்கை ஏன் குறிவைத்தது, அல்லது சீனாவின் காற்றுத் தரம் மேம்பட்ட அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் ஏன் குறைந்தன என்பதை விளக்க ஆய்வாளர்கள் சிரமப்பட்டனர்.

தொழில்துறைப் புகைமூட்டம் புயல் பாதைகளை மாற்றிய விதம்

வட அரைக்கோளத்தின் குளிர்கால வானிலையின் பெரும்பகுதியை உருவாக்கும், கமா வடிவில் சுழலும் மத்திய அட்சரேகைச் சூறாவளிகளின் நுட்பமான இயக்கவியலில்தான் இதற்கான விடை உள்ளது. இந்தப் புயல்கள் வெப்ப இயந்திரங்களைப் போலச் செயல்படுகின்றன. கடல் மேற்பரப்புக்கு அருகே ஆவியாகும் வெப்பமான, ஈரப்பதம் நிறைந்த காற்றிலிருந்து ஆற்றலைப் பெற்று, அந்தக் காற்றை மேலே உயர்த்தி, மேகங்களாக ஒடுக்குகின்றன. ஏரோசல்கள் இந்தச் செயல்முறையை நுட்பமாக, ஆனால் முக்கியமான விளைவுகளுடன் மாற்றுகின்றன.

இயல்பான சூழலில், நீராவி காற்றில் உள்ள குறைந்த எண்ணிக்கையிலான துகள்களைச் சுற்றி ஒடுங்கி, பெரிய நீர்த்துளிகளை உருவாக்குகிறது. அவை புயலின் தெற்குப் பகுதியில் மழையாகப் பெய்கின்றன. ஆனால் காற்றில் ஏரோசல்களின் செறிவு அதிகமாக இருக்கும்போது, ஒவ்வொரு துகளும் ஒரு மேகத் துளிக்கான விதையாகிறது. இதனால், ஒன்றாகச் சேர்ந்து மழைத்துளிகளாக மாறுவதை எதிர்க்கும் ஏராளமான சிறிய துளிகள் உருவாகின்றன. புயலின் தெற்குப் பகுதியில் மழைப்பொழிவு குறைந்து, ஈரப்பதம் புயலின் நகரும் பாதை வழியாக வடகிழக்குப் பகுதிக்கு மேலும் தொலைவு பயணிக்கிறது. அங்கு அது சரியான இடத்தில் வெப்பத்தை வெளியிட்டு, முழு அமைப்பையும் துருவத்தை நோக்கித் தள்ளுகிறது.

முதன்மை ஆய்வாளரும், சீன அறிவியல் அகாடமியின் திபெத்திய பீடபூமி ஆய்வு நிறுவன ஆய்வாளருமான டியன்பின் காவ், இந்தத் தொடர்புகளை ஆராய நான்கு தசாப்த காலக் கண்காணிப்புத் தரவுகளை காலநிலை மாதிரிக் கணிப்புகளுடன் இணைத்தார். 2000 முதல் 2014 வரையிலான 14 ஆண்டுகளின் அதிக ஏரோசல் அளவுகளை, முந்தைய பத்தாண்டுகளில் ஏரோசல் அளவு குறைவாக இருந்த 15 ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிட்ட ஆய்வுக் குழு, புயல்கள் வலுவிழந்து மறையும் நேரத்தில் அவற்றின் பாதைகள் வடக்கு நோக்கி 1.23 டிகிரி வரை மாறியிருந்ததைக் கண்டறிந்தது. அதிக மாசுபாடு நிலவிய காலங்களில் ஆர்க்டிக்குள் நுழைந்த சூறாவளிகளின் எண்ணிக்கையை ஏறக்குறைய இரட்டிப்பாக்க இந்த மாற்றம் போதுமானதாக இருந்தது.

சூறாவளி-கடல் பனி தொடர்புகளை ஆய்வு செய்யும், மனிடோபா பல்கலைக்கழகத்தின் ஆர்க்டிக் காலநிலை விஞ்ஞானியான அலெக்ஸ் க்ராஃபோர்ட், இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை மதிப்பாய்வு செய்தார்.

புயல் அமைப்புகள் மீது ஏரோசல்கள் ஏற்படுத்தும் இந்தத் தள்ளுதல், நான் எதிர்பார்த்ததைவிட வலுவானது," என்று அவர் கூறினார். "வெப்பமண்டலத்துக்கு வெளியேயுள்ள சூறாவளிகளை ஏரோசல்கள் பாதிக்கும் செயல்முறையை அவர்கள் மிகச் சிறப்பாக விளக்கியுள்ளனர்.

உள்ளூர் வெளியேற்றங்களால் உருவாகும் உலகளாவிய தொலைவிளைவுகள்

சீனாவின் வெளியேற்றக் குறைப்புகளின் தாக்கம் ஆர்க்டிக்கைத் தாண்டியும் விரிகிறது. 2025ஆம் ஆண்டு வெளியான ஆய்வு, கிழக்கு ஆசியாவில் ஏரோசல் குறைப்புகள் ஆஸ்திரேலியாவில் வறட்சி மற்றும் காட்டுத்தீ அபாயங்களை அதிகரித்துள்ளதுடன், பசிபிக் பகுதியில் பெரும் கடல் வெப்ப அலைகளைத் தூண்டி, அட்லாண்டிக்கில் கடல் வெப்பநிலை இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு உயர்வதற்கும் பங்களித்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கிறது.

"தி பிளாப்" என அழைக்கப்படும் பிரபலமான பசிபிக் கடல் வெப்ப அலை, இந்தத் தொலைதூர விளைவுகளுக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும். 2013இல் முதன்முதலில் உருவாகி, கனடாவின் பரப்பளவுக்கு இணையான பகுதியில் மூன்று ஆண்டுகள் நீடித்த இந்த வெதுவெதுப்பான நீர்த் திரள், மீன் வளங்களைச் சீரழித்தது; கடற்பறவைகளுக்கு உணவுப் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தியது; நச்சுப் பாசிப் பெருக்கங்களை உருவாக்கியது; மேலும் திமிங்கலங்களை கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதைகளுக்குள் செல்ல நிர்ப்பந்தித்தது. இந்தத் திடீர் வெப்பமாதலை விஞ்ஞானிகளால் சமீப காலம்வரை முழுமையாக விளக்க முடியவில்லை. சூரியக் கதிர்வீச்சை முன்பு விண்வெளிக்குத் திருப்பிப் பிரதிபலித்த ஏரோசல் கவசத்தை அகற்றியதன் மூலம், சீனாவின் காற்று மாசுக் கட்டுப்பாடு இதில் தீர்மானகரமான பங்காற்றியதாகப் புதிய பகுப்பாய்வு தெரிவிக்கிறது.

ஏரோசல் அளவுகள் குறையும்போது, வடக்கு மற்றும் தெற்கு அரைக்கோளங்களுக்கு இடையிலான வெப்பநிலை மற்றும் அழுத்தச் சரிவுகள் மாறி, ஆசியாவிலிருந்து தெற்கு இந்தியப் பெருங்கடலை நோக்கிச் செல்லும் காற்றோட்டம் வலுப்பெறுகிறது. இதனால் தெற்கு இந்திய துணை வெப்பமண்டல உயர் அழுத்தப் பகுதியும் அதனுடன் தொடர்புடைய வணிகக் காற்றுகளும் வலுவடைந்து, ஆஸ்திரேலியா மீது ஈரப்பதம் விலகிச் செல்லச் செய்கின்றன. இதனால் உருவாகும் வறண்ட, வெப்பமான சூழல்கள் தீப்பருவங்களில் காட்டுத்தீ அபாயத்தை அதிகரித்துள்ளன. இதன் விளைவாக, மேற்பரப்பு ஆற்றல் அதிகளவில் ஆவியாதல் குளிர்வுக்குப் பதிலாக நேரடி வெப்பமாக மாறுகிறது.

இதேபோல், 2023க்கும் 2024க்கும் இடையில் வட அட்லாண்டிக் பகுதியில் வழக்கத்திற்கு மாறான வெப்பமாதல் ஏற்பட்டதால், மீன்கள் ஆர்க்டிக் நீர்ப்பகுதிகளை நோக்கித் தப்பிச் சென்றன. கப்பல் போக்குவரத்தில் கந்தக வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் சர்வதேச விதிமுறைகளே இந்தக் கடல் வெப்ப அலையில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்குக்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. கப்பல்கள் வழக்கமாக சல்பர் டைஆக்சைடை வெளியேற்றி, கடல் வழித்தடங்களுக்கு மேலே சூரிய ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் மேகங்களை உருவாக்கின. புதிய தூய்மையான எரிபொருள் தரநிலைகள் இந்தக் குளிர்விக்கும் விளைவை நீக்கியதால், சூரியக் கதிர்வீச்சு கடல் மேற்பரப்பு நீரை நேரடியாக வெப்பமாக்குகிறது.

மறைந்திருந்த வெப்பமயமாதல் வெளிப்படுகிறது

சீனாவின் ஏரோசல்கள் குறைவதால், சூறாவளிகளால் ஏற்படும் சில அழிவுகளிலிருந்து ஆர்க்டிக் தப்பலாம் என்றாலும், பரந்த அளவிலான காலநிலைத் தாக்கம் வெப்பமயமாதல் துரிதப்படுவதையே காட்டுகிறது. பசுமைக்குடில் வாயுக்களால் ஏற்படும் வெப்பத்தை ஓரளவு ஈடுசெய்யும் குளிர்விக்கும் விளைவை ஏரோசல்கள் அளிக்கின்றன. காலநிலை மாற்றத்துக்கான அரசுகளுக்கிடையேயான குழுவின்படி, பசுமைக்குடில் வாயுக்கள் தற்போது சுமார் 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பமயமாதலை ஏற்படுத்துகின்றன; இதில் 0.4 டிகிரி ஏரோசல் பிரதிபலிப்பால் மறைக்கப்படுகிறது. இந்தத் துகள்களின் மறைப்பு இல்லையெனில், பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின்கீழ் அபாயகரமான காலநிலை மாற்றமாக வரையறுக்கப்பட்ட 1.5 டிகிரி வரம்பை உலகம் ஏற்கெனவே கடந்திருக்குமே.

கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தின் லாமண்ட்-டோஹெர்டி புவி ஆய்வக வளிமண்டல விஞ்ஞானியான டான் வெஸ்டர்வெல்ட், புயல் பாதை மாற்றங்களைவிட வெப்பமயமாதலின் விளைவுகளே இறுதியில் மேலோங்கும் எனக் கருதுகிறார்.

வெப்பமயமாதல் மறைப்பு நீங்குவதன் தாக்கமே பெரும்பாலும் மேலோங்கும். ஏனெனில் அது நீண்டகாலம் நீடிப்பதுடன் எல்லாப் பருவங்களிலும் ஏற்படலாம்; புயல் பாதை மாற்றங்களோ இடையிடையேதான் நிகழக்கூடும்," என்று அவர் விளக்கினார். "கிழக்கு ஆசியாவில் ஏரோசல் குறைப்பு வேகம் போதிய அளவு கவனிக்கப்படவில்லை. வட அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் மூன்று தசாப்தங்களில் நிகழ்ந்த வெளியேற்றக் குறைப்புகள், கிழக்கு ஆசியாவில் ஒரே தசாப்தத்தில் நிகழ்கின்றன.

இந்த விரைவான மாற்றத்தால், வட அரைக்கோளப் பகுதிகள் ஒரே நேரத்தில் தீவிரமான வெப்பமயமாதல் விளைவுகளை அனுபவிக்கின்றன. 2017ஆம் ஆண்டுக்குள், ஏரோசல் குறைப்புகள் கிழக்கு சீனாவில் ஏற்கெனவே நிலவிய பசுமைக்குடில் வெப்பமயமாதல் போக்கை 0.1 டிகிரி செல்சியஸ் அதிகரித்திருந்ததாகச் சீன ஆய்வாளர்கள் கணக்கிடுகின்றனர். 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தக் கூடுதல் வெப்பம் 0.2 முதல் 0.5 டிகிரி செல்சியஸ் வரை எட்டக்கூடும்; போக்குவரத்துத் துறைகளிலும் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு முயற்சிகள் விரிவடைவதால், 2060ஆம் ஆண்டுக்குள் 0.5 டிகிரியைத் தாண்டக்கூடும்.

முன்மொழியப்படும் நடவடிக்கைகளும் நிச்சயமற்ற எதிர்காலமும்

தூய்மையான காற்றைப் பேணியபடி வெப்பநிலை உயர்வைக் கட்டுப்படுத்தும் இக்கட்டான சூழலில், சில ஆய்வாளர்கள் தற்காலிகத் தீர்வாகக் கடல் மேகங்களைப் பிரகாசமாக்கும் முறையை முன்மொழிந்துள்ளனர். இந்தப் புவிப் பொறியியல் உத்தியில், தாழ்வான கடல் மேகங்களுக்குள் கடல் உப்புத் துகள்களைச் செலுத்தி அவற்றின் பிரதிபலிப்புத் திறனை அதிகரிப்பது அடங்கும். கிழக்கு பசிபிக் பகுதியில் கவனமாக இந்த முறையைச் செயல்படுத்தினால், மனிதச் செயல்பாடுகளால் உருவான ஏரோசல் குறைப்புகளால் வெளிப்படும் வெப்பமயமாதலை ஈடுசெய்யலாம் எனக் கணினி மாதிரிகள் காட்டுகின்றன.

எனினும், இத்தகைய தலையீடுகளுக்கும் அவற்றுக்கென அபாயங்கள் உள்ளன. கடல் மேகங்களைப் பிரகாசமாக்குவது சீரற்ற குளிர்வுப் போக்குகளை உருவாக்கி, அட்லாண்டிக் மெரிடியனல் கவிழ்வு நீரோட்டத்தைத் துரிதப்படுத்தக்கூடும்; அதேவேளை, ஐரோப்பாவும் அமெரிக்காவும் கணிக்கப்பட்டதைவிட வெப்பமாகவே இருக்கலாம் எனக் காலநிலை மாதிரிகள் காட்டுகின்றன. இந்த உத்தி லா நினா போன்ற மழைப்பொழிவுப் போக்குகளையும் உருவாக்க முனைகிறது. இதனால் கடல்சார் தீவுக்கூட்டப் பகுதி மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவைச் சுற்றி மழை அதிகரிக்க, மத்திய வெப்பமண்டல பசிபிக் மற்றும் தெற்கு அமெரிக்காவில் மழை குறையக்கூடும்.

மாற்று அணுகுமுறைகள், வளிமண்டலத்தில் கார்பன் டைஆக்சைடு பல நூற்றாண்டுகள் நீடிப்பதற்கு மாறாக, சுமார் ஒரு தசாப்தம் மட்டுமே நீடிக்கும் மீத்தேன் வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. மீத்தேனின் வெப்பமயமாதல் விளைவு, தற்போது எஞ்சியுள்ள ஏரோசல்களின் குளிர்விக்கும் விளைவுக்கு நெருக்கமாக இருப்பதால், மீத்தேன் வெளியேற்றத்தை விரைவாக முற்றிலும் நீக்குவது, காற்று மாசுக் கட்டுப்பாட்டால் மறைப்பு நீங்கும் வெப்பமயமாதலுக்கு எதிராகத் தற்காலிக இடைவெளியை வழங்கலாம். இயற்கை எரிவாயுக் கிணறுகள் மற்றும் குழாய்களில் இருந்து வாயுவை வெளியேற்றுவதைத் தடுப்பது, குறைந்த செலவிலான நடவடிக்கைகளில் அடங்கும்.

ஆர்க்டிக் காற்றுகளும் எதிர்காலக் கப்பல் போக்குவரத்து அபாயங்களும்

ஆர்க்டிக் தொடர்ந்து வெப்பமடைந்துவரும் நிலையில், கூடுதல் மாற்றங்கள் அப்பகுதியின் இயற்கைச் சூழலை மறுவடிவமைத்து வருகின்றன. 1960களிலிருந்து ஆர்க்டிக் பெருங்கடல் முழுவதும் மேற்பரப்புக்கு அருகிலான காற்றின் வேகம் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளதையும், புறப்பகுதிக் கடல்களில் இந்த உயர்வு மிக அதிகமாக இருப்பதையும் அண்மைய ஆய்வு காட்டுகிறது. பனிப்பாறைகளும் கடல் பனியும் உருகும்போது, மேல்நோக்கிய வெப்பப் பாய்வுகளால் வளிமண்டல நிலைத்தன்மை குறைவதும், மேற்பரப்பின் கரடுமுரடான தன்மை குறைவதும் இந்த வேக அதிகரிப்புக்குக் காரணமாகின்றன.

இந்தக் காற்று மாற்றங்கள், ஆர்க்டிக் வழியாகச் செல்லும் எதிர்காலக் கப்பல் போக்குவரத்துக்கு முக்கிய விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. பனி பின்வாங்குவதால் காரா கடல் மற்றும் பியூஃபோர்ட் கடல் வழியாகப் புதிய கப்பல் பாதைகள் திறக்கும்போது, வலுவான காற்றுகள் உயரமான அலைகளை உருவாக்கி, கரையோர அரிப்பை அதிகரிக்கும். அதிக வெளியேற்றங்களைக் கொண்ட நிலைமைகளுக்கான கணிப்புகளின்படி, இந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் ஆர்க்டிக் காற்றின் வேகம் வினாடிக்கு 0.3 மீட்டர் வரை அதிகரிக்கலாம். கடல் பகுதிகளில் இந்த உயர்வு கணிசமாகவும், நிலப்பகுதிகளில் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவும் இருக்கும்.

புயல்கள் குறைவதும் காற்றின் வேகம் அதிகரிப்பதும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புகொள்வதால், பனி உருவாக்கத்துக்கும் நிலைத்திருப்பதற்கும் சிக்கலான சூழல் உருவாகிறது. சில ஆண்டுகளில் குறைவான சூறாவளிகள் இயந்திரத்தனமாகப் பனி உடைவதைக் குறைக்கலாம். ஆனால் நீடித்த வெப்பமயமாதலும் காற்றின் வேக அதிகரிப்பும், பெரிய புயல்கள் இல்லாதபோதும் பனி மீண்டும் உருவாவதைத் தடுக்கக்கூடும். இந்தப் போட்டியிடும் விசைகள் தொடர்ந்து மாறிவருவதால், ஆர்க்டிக் கடல் பனியின் எதிர்காலம் நிச்சயமற்றதாகவே உள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2013 முதல் சல்பேட் ஏரோசல் வெளியேற்றத்தைச் சீனா 75% குறைத்திருப்பது, வட பசிபிக் புயல் பாதைகளை மாற்றி, ஆர்க்டிக்கை அடைந்து கடல் பனியை அழிக்கும் சூறாவளிகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்துள்ளது.
• முன்பு சூரிய ஒளியைப் பிரதிபலித்த ஏரோசல் துகள்களை நீக்கியதால், அதே மாசுக் குறைப்புகள் உலகளாவிய வெப்பமயமாதலைத் துரிதப்படுத்தி, பல தசாப்தங்களாகத் தணிக்கப்பட்டிருந்த பசுமைக்குடில் வாயுக்களின் வெப்பத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளன.
• ஏரோசல் குறைப்புகள் ஆஸ்திரேலியாவில் வறட்சியையும் காட்டுத்தீ அபாயத்தையும் அதிகரித்து, பசிபிக் கடல் வெப்ப அலைகளுக்குப் பங்களித்ததுடன், வட அட்லாண்டிக்கையும் வெப்பமாக்கியுள்ளன.
• ஏரோசல்களின் குளிர்விக்கும் விளைவுகள் இல்லையெனில், பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின்கீழ் வரையறுக்கப்பட்ட 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பமயமாதல் வரம்பை உலகம் ஏற்கெனவே கடந்திருக்குமே என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
• அவசியமான காற்றுத் தர மேம்பாடுகளால் ஏற்படும் வெப்பமயமாதலை எதிர்கொள்ள, கடல் மேகங்களைப் பிரகாசமாக்குதல் அல்லது மீத்தேன் வெளியேற்றத்தைக் குறைத்தல் போன்ற உத்திகளை விஞ்ஞானிகள் முன்மொழிகின்றனர்.
• மேற்பரப்பின் கரடுமுரடான தன்மையும் வளிமண்டல நிலைத்தன்மையும் குறைந்ததால், 1960களிலிருந்து ஆர்க்டிக்கின் மேற்பரப்புக்கு அருகிலான காற்றின் வேகம் கணிசமாக அதிகரித்து, கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதுகாப்புக்குப் புதிய சவால்களை உருவாக்கியுள்ளது.