அதீதப் பாதுகாப்பு வழங்கும் பெற்றோரின் ‘காப்ஜில்’ நடவடிக்கைகளால் ஆசிரியர்கள் பாதிப்பு: தென் கொரியப் பள்ளிகளில் விளையாட்டுப் போட்டிகளும் விருது விழாக்களும் ரத்து

வெற்றியின் விலை

தேசிய நீச்சல் போட்டியில் நான்காம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கான பிரிவில் தனது மகன் முதலிடம் பிடித்ததை அறிந்தபோது, கொண்டாட்டம் இருக்கும் என்று பாங் கியோங்-ஹ்வான் எதிர்பார்த்தார். அந்த இளம் வீரர், பல மாதக் கடுமையான பயிற்சிக்குப் பிறகு மேடையேறி, தனது பள்ளிக்குப் பெருமை சேர்த்திருந்தார். ஆனால் பொதுவான கொண்டாட்டத்துக்குப் பதிலாக, ஆசிரியர் ஒருவர் மட்டுமே கலந்துகொண்ட, எளிமையான தனிப்பட்ட நிகழ்ச்சியில் அவருக்கு விருது வழங்கப்பட்டது. வகுப்புத் தோழர்கள் யாரும் ஆரவாரம் செய்யவில்லை. அறையில் கைதட்டல் ஒலிக்கவில்லை. சக மாணவர்கள் முன்னிலையில் அவரது சாதனையைப் பாராட்டும் அறிவிப்பும் இல்லை.

பாங்கைப் பொறுத்தவரை, இந்த அமைதியான அங்கீகாரம் தென் கொரியக் கல்வியில் ஏற்பட்டுவரும் கவலைக்குரிய மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது. அதீதப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் பெற்றோரிடமிருந்து புகார்கள் எழுவதைத் தவிர்க்க, நாடு முழுவதும் உள்ள பள்ளிகள் போட்டிகளையும் பொதுவான பாராட்டுகளையும் அதிகமாகத் தவிர்க்கின்றன. ஒரு தலைமுறையே வெற்றி, தோல்வி இரண்டையும் எதிர்கொள்ளும் திறனை இழந்துவருகிறது என்று அந்தத் தந்தை கவலைப்படுகிறார். “குழந்தைகள் வளரும்போது, வகுப்புத் தோழரின் வெற்றிக்காக மகிழ்ந்து பாராட்டும் பண்பாடு இருக்க வேண்டும். ஆனால் இப்போது அவையெல்லாம் பழங்கதையாகிவிட்டன,” என்றார் அவர். “ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை அடைய அவர் அல்லது அவள் எவ்வளவு கடினமாக முயன்றார் என்பதை அங்கீகரிப்பது வெறும் பரிசு மட்டுமல்ல; குழந்தையின் வளர்ச்சியில் அது முக்கியமான அம்சம். இல்லையென்றால், எதையாவது சாதிப்பது எப்படி இருக்கும் என்பதை அவர்களால் அனுபவிக்க முடியாது.”

அவரது மகனின் ஆரவாரமற்ற வெற்றி, நாடு முழுவதும் உள்ள வகுப்பறைகளைப் பிடித்துள்ள ஆழமான நெருக்கடியைப் பிரதிபலிக்கிறது. புகார்களைத் தூண்டக்கூடும் என்பதால், போட்டி விளையாட்டுகள், கல்விச் சுற்றுலாக்கள், விருது விழாக்கள், வழக்கமான விளையாட்டு மைதானச் செயல்பாடுகள் உள்ளிட்டவற்றைப் பள்ளிகள் அதிகளவில் தவிர்க்கின்றன. 2025ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் பாதியில் 2,746 ஆசிரியர்களில் 51.9 சதவீதம் பேர் பெற்றோரிடமிருந்து தீங்கிழைக்கும் புகார்களை எதிர்கொண்டதாக கொரிய ஆசிரியர் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு டிசம்பரில் நடத்திய கணக்கெடுப்பு கண்டறிந்தது. ஆண்டுதோறும் வரும் புகார்களின் புள்ளிவிவரங்களை அதிகாரிகள் கண்காணிப்பதில்லை. இருப்பினும், தண்டனை நடவடிக்கைகளைத் தவிர்க்கத் தாங்கள் கடும் கட்டுப்பாட்டுடன் செயல்படுவதாகக் கல்வியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். ஆசிரியர்களைத் துன்புறுத்தலிலிருந்து பாதுகாக்க அண்மையில் சட்டத் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டபோதும், இந்தப் போக்கு தீவிரமடைந்துள்ளது.

மறைந்துவரும் மரபுகள்

இந்த மாற்றம் அமைதியான விருது விழாக்களைத் தாண்டியும் பரவியுள்ளது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுன் ஹா-ராம் தொகுத்த தரவுகளின்படி, சியோல், டேஜியான் மற்றும் கியோங்கி மாகாணத்தில் உள்ள தொடக்கப் பள்ளிகளில் நாள் முழுவதும் நடைபெறும் சுற்றுலா நிகழ்ச்சிகள் 2025க்கும் 2026க்கும் இடையில் பாதியாகக் குறைந்தன. 2022ஆம் ஆண்டு பள்ளிச் சுற்றுலாவின்போது கார் விபத்தில் ஒரு குழந்தை உயிரிழந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு இந்தச் சரிவு வேகமடைந்தது. சட்டப் பொறுப்பு ஏற்படும் அபாயத்தைத் தவிர்க்க, இப்போது ஆசிரியர்கள் கல்விச் சுற்றுலாக்களை ஏற்பாடு செய்வதையே தவிர்க்கின்றனர்.

பல பள்ளி வளாகங்களில் விளையாட்டுகளும் இல்லாமல் போய்விட்டன. சியோலுக்கு வெளியே உள்ள 5,584 தொடக்கப் பள்ளிகளில் ஏறத்தாழ 4 சதவீதம், பள்ளி வளாகத்துக்குள் எந்த விளையாட்டிலும் மாணவர்கள் ஈடுபடுவதை அதிகாரபூர்வமாகத் தடை செய்துள்ளன. இந்தப் போக்கில் பூசான் முன்னிலையில் உள்ளது. 2026இல் அங்குள்ள 303 தொடக்கப் பள்ளிகளில் 34.7 சதவீதம் விளையாட்டு மைதானப் பயன்பாட்டுக்கு கட்டுப்பாடுகளை விதித்தன. அடுத்து இன்சியான் 9.3 சதவீதத்துடனும், கியோங்கி மாகாணம் 4.4 சதவீதத்துடனும் உள்ளன. இதனால் பள்ளி நேரத்தில் உடல் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவதற்கான வாய்ப்புகள் குழந்தைகளுக்கு இல்லாமல் போகின்றன.

போட்டிகளே சர்ச்சைக்குரியதாகிவிட்டன. சியோல் கவுன்சிலர் சே சூ-ஜி தொகுத்த தரவுகளின்படி, சியோலில் உள்ள 605 தொடக்கப் பள்ளிகளில் 14.5 சதவீதம் மட்டுமே வகுப்புத் தோழர்கள் முன்னிலையில் மாணவர்களைப் பாராட்டும் விருது விழாக்களை நடத்தின. சியோல் தொடக்கப் பள்ளிகளில் 60 சதவீதம், ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் விளையாட்டு விழாக்களில் வெற்றியாளர்களைப் பாராட்ட மறுத்தன அல்லது நிகழ்ச்சிகளையே ரத்து செய்தன. பெற்றோரின் புகார்களைத் தவிர்க்க, சில பள்ளிகள் இப்போது விளையாட்டுப் போட்டிகள் சமநிலையில் முடிவதுபோல் ஏற்பாடு செய்து, வெற்றி தோல்வி இல்லாமல் செய்கின்றன.

சோகத்தின் பின்னணி

தேசிய அளவிலான சோகத்தில் உச்சமடைந்த, பல ஆண்டுகளாக அதிகரித்துவந்த பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து தற்போதைய சூழல் உருவானது. 2018 ஜனவரி முதல் 2023 ஜூன் வரை தென் கொரியாவில் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் 100 பேர் தற்கொலை செய்துகொண்டனர்; அவர்களில் பெரும்பாலானோர் தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர்கள். 2023 ஜூலையில், சியோலில் 23 வயதான தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர், துன்புறுத்தும் பெற்றோரின் புகார்களால் ஏற்பட்ட கவலையில் இருந்ததாகக் கூறப்படும் நிலையில், தனது பள்ளியில் இறந்துகிடந்தது கண்டறியப்பட்டபோது நெருக்கடி உச்சத்தை எட்டியது.

அவரது மரணத்தைத் தொடர்ந்து நாடு முழுவதும் ஒன்பது வாரங்கள் போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. 2,00,000 பேர் வரை கல்வியாளர்கள் சட்டப் பாதுகாப்பு கோரினர். பின்னர் பொதுமக்களிடம் வெளியிடப்பட்ட அந்த ஆசிரியரின் நாட்குறிப்புப் பதிவுகள், வகுப்பறைக்குள் செல்லும்போது அவர் உணர்ந்த அச்சத்தை விவரித்தன: “என் நெஞ்சு மிகவும் இறுக்கமாக இருக்கிறது. எங்கோ விழுந்துவிடுவேன் என்று தோன்றுகிறது. நான் எங்கே இருக்கிறேன் என்பதுகூடத் தெரியவில்லை.” தற்கொலை செய்துகொள்வதற்கு இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு, “எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட விரும்புகிறேன்” என்று அவர் எழுதியிருந்தார்.

தனியுரிமைக்காக ‘பி’ என்று மட்டும் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட மற்றோர் ஆசிரியர், பாடப் பொருட்களைக் கொண்டுவராத மாணவர்களை வகுப்பில் எழுந்து நிற்கச் செய்ததற்காக, முறையான விசாரணையின்றி பணியிடைநீக்கம் செய்யப்பட்டதாகக் கூறினார். ஓராண்டுக்கும் மேலான சட்டப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு நீதிபதி அவருக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தார். இருந்தபோதும், கட்டாயப் பணியிட மாற்றம், ஊதியத்தை நிறுத்திவைத்தல் உள்ளிட்ட ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளை கல்வி அதிகாரிகள் எடுத்தனர். இந்த அதிர்ச்சிகரமான சம்பவத்தால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சல் மற்றும் பதற்றக் கோளாறுகளுடன் அவர் தொடர்ந்து போராடி வருகிறார்.

போராட்டங்கள் சட்டமியற்றுவோரை நடவடிக்கை எடுக்க அழுத்தின. 2023 செப்டம்பரில், ‘ஆசிரியர் உரிமைகள் மீட்பு மசோதாக்கள்’ என்று கூட்டாக அழைக்கப்படும் நான்கு மசோதாக்களை தேசிய அவை நிறைவேற்றியது. குழந்தை துன்புறுத்தல் குற்றச்சாட்டுகளை ஆசிரியர்கள் எதிர்கொள்ளும்போது தானாகவே பணியிடைநீக்கம் செய்வதை இந்தச் சட்டங்கள் தடுக்கின்றன; ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்கு முன் ஆதாரங்கள் தேவைப்படுகின்றன; வழக்குகளை எதிர்கொள்ளும் கல்வியாளர்களுக்கு நிதியுதவியும் வழங்குகின்றன. ஆசிரியர் உரிமை மீறல்களைப் பள்ளி முதல்வர்கள் மறைப்பதையும் இந்தச் சட்டம் தடை செய்கிறது.

போட்டியும் அதீதப் பாதுகாப்பும்

கல்விச் சாதனைகள் முன்னணி பல்கலைக்கழகங்களில் சேர்வதையும், தொழில் வாய்ப்புகளையும், திருமண வாய்ப்புகளைக்கூடத் தீர்மானிக்கும் அதீதப் போட்டி நிறைந்த தென் கொரியச் சமூகமே பெற்றோரின் ஆக்கிரமிப்பு மனப்பான்மைக்கான அடிப்படை என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். இந்த அழுத்தத்தைத் தாங்களே அனுபவித்த பெற்றோர், ஆசிரியர்களை அதிகாரமுள்ளவர்களாக அல்லாமல் சேவை வழங்குவோராகப் பார்க்கத் தொடங்கியுள்ளனர். தங்கள் குழந்தைகள் தோல்வியையோ அசௌகரியத்தையோ எதிர்கொள்ளாமல் காக்க அவர்கள் புகார்களை அளிக்கின்றனர்.

டாங்குக் பல்கலைக்கழக உளவியல் பேராசிரியர் லிம் மியோன்-ஹோ, பாதுகாப்பின் நோக்கத்தைப் பெற்றோர் தலைகீழாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளதாகக் கூறுகிறார். “போட்டி நிறைந்த இந்தச் சமூகத்தால் தங்கள் குழந்தைகள் சோர்ந்துபோகாமல் தடுப்பதே பெற்றோரின் நோக்கம். ஆனால் தோல்வியடையும் வாய்ப்பையே அகற்ற முயல்வதன் மூலம் அதைச் செய்யக்கூடாது,” என்று அவர் விளக்கினார். “தோல்வியிலிருந்து குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதற்குப் பதிலாக, அதை எப்படிச் சமாளிப்பது என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.”

புகார்கள் எழும்போது பள்ளிகள் தங்களைத் தாங்களே பலவீனமான நிலையில் நிறுத்திக்கொள்கின்றன; இதனால் விளையாட்டு விழாக்களைத் தவிர்ப்பது அல்லது நிகழ்ச்சிகள் வெற்றியாளர்களின்றி முடிவதை உறுதிசெய்வது போன்ற செயலற்ற தீர்வுகள் உருவாகின்றன என்று பேராசிரியர் எச்சரிக்கிறார். “சமநிலையில் முடியும் வகையில் திட்டமிடப்படும் விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகள், போட்டியிட வேண்டிய அவசியமே இல்லை என்று மக்கள் நினைக்கச் செய்வது போன்ற எதிர்மறை விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம்,” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். “கொரியச் சமூகத்தின் போட்டி இயல்பைக் காரணமாகக் காட்டி, குழந்தைகளைப் போட்டிகளிலிருந்து அளவுக்கு மீறிப் பாதுகாப்பது நல்ல வழியல்ல.”

இந்தச் சூழலை ஆசிரியர்கள் “காப்ஜில்” என்று அழைக்கின்றனர். கல்வியாளர்களைத் துன்புறுத்த, சட்ட மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்தும் பெற்றோரின் அதிகாரத் துஷ்பிரயோகத்தைக் குறிக்கும் சொல் இது. குழந்தைகள் நலச் சட்டம் 2014இல் இயற்றப்பட்டு, குழந்தை துன்புறுத்தல் குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்படும் ஆசிரியர்களைத் தானாகப் பணியிடைநீக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தியதைத் தொடர்ந்து இந்தப் போக்கு தீவிரமானது. வன்முறையில் ஈடுபடும் மாணவர்களைத் தடுப்பது அல்லது மோசமான செயல்பாட்டை விமர்சிப்பது போன்ற வழக்கமான ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளுக்காகவும் கல்வியாளர்கள் மீது புகாரளித்து, பெற்றோர் இந்த விதியைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

வகுப்பறையில் வன்முறை

ஆசிரியர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பது பெற்றோர் மட்டுமல்ல; மாணவர்களும் அதில் ஈடுபடுகின்றனர். 3,551 கல்வியாளர்களிடம் கொரிய ஆசிரியர் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு அண்மையில் நடத்திய கணக்கெடுப்பில், 86 சதவீதம் பேர் தங்கள் உரிமைகளும் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பும் மீறப்பட்டதாகத் தெரிவித்தனர். ஏறத்தாழ பாதிப் பேர், அதாவது 48.6 சதவீதம் பேர், மாணவர்களால் தாக்கப்பட்டதாகவோ காயமடைந்ததாகவோ அல்லது சக ஆசிரியர்கள் அத்தகைய தாக்குதல்களுக்கு உள்ளாவதைக் கண்டதாகவோ கூறினர்.

வகுப்பறையில் பரவலான இடையூறுகள் இருப்பதை இந்தக் கணக்கெடுப்பு பதிவு செய்தது. திட்டமிட்டுப் பாடம் நடத்துவதைத் தடுத்தல், அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்ற மறுத்தல் ஆகியவற்றை 93 சதவீதப் பதிலளிப்பவர்கள் குறிப்பிட்டனர். வாய்வழித் துன்புறுத்தலை 87.5 சதவீதம் பேர் எதிர்கொண்டனர். முறைப்பது, எச்சில் துப்புவது, மிரட்டுவது உள்ளிட்ட அச்சுறுத்தும் நடத்தைகளை 80.6 சதவீதம் பேர் சந்தித்தனர். பாலியல் ரீதியான தவறான நடத்தைகள் 47.5 சதவீதம் பேரைப் பாதித்தன.

இந்த ஆபத்துகள் இருந்தபோதும், 13.9 சதவீத ஆசிரியர்கள் மட்டுமே சம்பவங்களைப் பாதுகாப்புக் குழுக்களிடம் தெரிவிக்கின்றனர். பதிலடி புகார்கள் அல்லது பெற்றோரிடமிருந்து வரும் பொய்யான குழந்தைத் துன்புறுத்தல் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்த அச்சத்தில் பெரும்பாலானோர் மௌனமாக இருக்கின்றனர். பதிலடி நடவடிக்கையாக வரும் தீங்கிழைக்கும் புகார்களுக்கு அஞ்சியே ஆசிரியர்கள் பேசாமல் இருப்பதாக KFTA தலைவர் காங் ஜூ-ஹோ தெரிவித்தார்.

கல்விச் செயல்பாடுகள் தொடர்பான வழக்குகளுக்குத் தனிப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்குப் பதிலாக அரசே பொறுப்பேற்பது, பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிராகக் கல்வி கண்காணிப்பாளர்கள் எதிர்வழக்குத் தொடுப்பது உள்ளிட்ட அமைப்புசார் சீர்திருத்தங்களை அந்த அமைப்பு கோரியுள்ளது. முறையான கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஆசிரியர்கள் நீதிமன்றக் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்ளும் இந்த அபத்தமான நிலைக்கு முடிவுகட்ட வேண்டும் என்று காங் வலியுறுத்தினார்.

சட்ட முன்னேற்றமும் நீடிக்கும் குறைபாடுகளும்

நெருக்கடியின் தீவிரத்தை அரசு ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. தேசிய அவை அமர்வின்போது, இந்தப் பிரச்சினையைப் போதிய அவசரத்துடன் கையாளத் தவறியதற்காகப் பிரதமர் கிம் மின்-சொக் மன்னிப்புக் கேட்டார். “இந்த விவகாரத்தைப் பற்றி போதிய கவனம் செலுத்தாததற்காக மனப்பூர்வமாக மன்னிப்புக் கேட்க விரும்புகிறேன்,” என்றார் அவர். “இது எளிய பிரச்சினையாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் மிகவும் தீவிரமானது.”

ஆசிரியர்கள் உரிய கவனத்துடன் செயல்படும்போது அவர்களைப் பொறுப்பிலிருந்து பாதுகாக்கும் தெளிவான விலக்கு விதிகள் உள்ளிட்ட கூடுதல் சட்டத் திருத்தங்களை மேற்கொள்வதாகக் கல்வி அமைச்சர் சோய் கியோ-ஜின் உறுதியளித்துள்ளார். பள்ளி விபத்துகளைத் தடுப்பது மற்றும் இழப்பீடு வழங்குவது தொடர்பான சட்டத் திருத்தம் ஜூன் மாதம் நடைமுறைக்கு வந்தது. ஆசிரியர்கள் உரிய கவனத்துடன் செயல்பட்டிருந்தால், மாணவர்கள் உயிரிழக்கும் சம்பவங்கள் தொடர்பாக அவர்களைச் சிவில் மற்றும் குற்றவியல் பொறுப்பிலிருந்து இந்தத் திருத்தம் விலக்குகிறது.

இருப்பினும், அண்மைய நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் பாதிப்புகள் தொடர்வதை வெளிப்படுத்துகின்றன. நவம்பர் மாதம், காங்வான் மாகாணத்தின் சொக்சோவில் கல்விச் சுற்றுலாவின்போது குழந்தை உயிரிழப்பதைத் தடுக்கத் தவறியதாக ஓர் ஆசிரியரை மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் குற்றவாளியாகக் கண்டது. இதற்கு விலக்கு விதிகள் தெளிவாக இல்லாததும் ஒரு காரணம். புதிய சட்டம் இருந்தபோதும், விபத்துகளுக்கு முழுப் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருப்பதால் ஆசிரியர்கள் கல்விச் சுற்றுலாப் பணிகளைத் தொடர்ந்து தவிர்க்கின்றனர் என்பதை சோய் ஒப்புக்கொண்டார்.

2023ஆம் ஆண்டின் ஆசிரியர் உரிமைகள் மீட்பு மசோதாக்கள் போதுமானதாக இல்லை என்று பல கல்வியாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளை அளிக்கும் பெற்றோருக்கு எந்தத் தண்டனையும் இல்லை; இதனால் துன்புறுத்தல் தொடர்கிறது. இந்தச் சட்டம் முதல் படிதான் என்று கூறிய கொரிய ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்விப் பணியாளர்கள் சங்கம், முழுப் பலனை அடைய கூடுதல் நிதி, பணியாளர்கள், சட்டத் திருத்தங்கள் தேவை என்று எச்சரித்தது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் கணக்கெடுக்கப்பட்ட தென் கொரிய ஆசிரியர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் பெற்றோரிடமிருந்து தீங்கிழைக்கும் புகார்களை எதிர்கொண்டனர்; இதனால் பள்ளிகள் விளையாட்டு விழாக்கள், கல்விச் சுற்றுலாக்கள் மற்றும் பொதுவான விருது விழாக்களை ரத்து செய்தன
• 2018 முதல் 2023 வரை சுமார் 100 அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் தற்கொலை செய்துகொண்டனர்; இதையடுத்து நாடு தழுவிய போராட்டங்களும் 2023ஆம் ஆண்டின் ஆசிரியர் உரிமைகள் மீட்பு மசோதாக்களும் உருவாயின
• சியோலுக்கு வெளியே உள்ள தொடக்கப் பள்ளிகளில் ஏறத்தாழ 4 சதவீதம் அனைத்து விளையாட்டுச் செயல்பாடுகளையும் தடை செய்துள்ளன; சியோல் பள்ளிகளில் 60 சதவீதம் விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகளில் வெற்றியாளர்களைப் பாராட்டுவதைத் தவிர்க்கின்றன
• குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளாகும் ஆசிரியர்களைத் தானாகப் பணியிடைநீக்கம் செய்வதை தற்போதைய சட்டங்கள் தடுக்கின்றன; ஆனால் குழந்தைத் துன்புறுத்தல் குறித்து பொய்ப் புகார் அளிக்கும் பெற்றோருக்குத் தண்டனை விதிப்பதில்லை
• அதீதப் போட்டி நிறைந்த சமூக அழுத்தங்களால் பெற்றோர் ஆசிரியர்களைச் சேவை வழங்குவோராகப் பார்க்கவும், குழந்தைகளைத் தோல்வியிலிருந்து காக்கவும் செய்வதே நெருக்கடிக்குக் காரணம் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்
• மாணவர்களிடமிருந்தும் ஆசிரியர்கள் வன்முறையை எதிர்கொள்கின்றனர்; 48.6 சதவீதம் பேர் உடல் ரீதியான தாக்குதல்களைப் பதிவுசெய்தும், பெற்றோரின் பதிலடி நடவடிக்கைகளுக்கு அஞ்சி மௌனமாக உள்ளனர்