இரு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு வரலாற்றுச் சாதனை
ஏப்ரல் 21 அன்று நாடாளுமன்றத் தலைவர் புவான் மகாராணி தனது சுத்தியலைத் தட்டி, இரண்டு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக உரிமை ஆர்வலர்கள் வலியுறுத்தி வந்த சட்டத்தை நிறைவேற்றியபோது, இந்தோனேசிய நாடாளுமன்ற அரங்கில் ஆரவாரமும் கைதட்டலும் முழங்கின. வீட்டுப் பணியாளர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டம், இதற்கு முன்பு சட்ட அங்கீகாரமோ பாதுகாப்புகளோ இன்றி உழைத்துவந்த சுமார் 42 லட்சம் இந்தோனேசியர்களின் நிலையை அடிப்படையாக மாற்றுகிறது; அவர்களில் ஏறத்தாழ 90 சதவீதத்தினர் பெண்கள்.
உள்ளடக்கம்
இந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்ட நேரத்துக்கு அடையாளப்பூர்வமான முக்கியத்துவம் இருந்தது. 1879இல் பிறந்த, நாட்டின் முன்னோடிப் பெண்கள் உரிமை ஆதரவாளரான ராடன் அஜெங் கார்த்தினியை நினைவுகூரும் இந்தோனேசியாவின் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் கார்த்தினி தினத்தன்று இச்சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. நாடாளுமன்றத்தின் சட்டமியற்றல் குழுத் தலைவர் போப் ஹசன், கார்த்தினியின் அதிகாரமளித்தல் மரபைப் போற்றும் “மிக அழகான பரிசு” என்று இந்த நடவடிக்கையை வர்ணித்தார்.
சட்டமன்ற அமர்வைக் காண வந்தவர்களில், சட்டம் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களில் பங்கேற்ற வீட்டுப் பணியாளரான அஜெங் அஸ்துதியும் ஒருவர். “இது கனவு போல இருக்கிறது,” என்றார் அவர். “புறக்கணிக்கப்பட்ட பெண்களான நாங்கள் பாதுகாப்புப் பெறுவதற்காக 22 ஆண்டுகளாகப் போராடியிருக்கிறோம்.” தீவுக்கூட்டத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் வந்த பணியாளர்கள், தலைமுறை தலைமுறையாக நடந்த உரிமைப் போராட்டத்தின் நிறைவை கொண்டாடியபோது, அவரது உணர்வு அரங்கம் முழுவதும் எதிரொலித்தது.
தொழிலாளர்கள் மற்றும் பணியமர்த்துவோர் இருவருக்கும் சட்ட உறுதியை வழங்குவதோடு, பாகுபாடு, சுரண்டல், துன்புறுத்தல் ஆகியவற்றைத் தடுப்பதே இந்தச் சட்டத்தின் நோக்கம் என்று சட்ட அமைச்சர் சுப்ரத்மான் ஆண்டி அக்தாஸ் சட்டமியற்றுபவர்களிடம் தெரிவித்தார். இந்த மசோதா நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவும் தெரிவித்திருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டி, “அரசைப் பொறுத்தவரை இது மகிழ்ச்சிக்குரிய தருணம்; இந்த மசோதா நிறைவேற வேண்டும் என்று அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவும் விருப்பம் தெரிவித்திருந்தார்,” என்றார் அவர்.
இந்தச் சட்டம், இந்தோனேசியா சுதந்திரம் பெற்ற காலத்திலிருந்து சட்டரீதியான தெளிவற்ற நிலையில் நீடித்த ஒரு துறையை மாற்றியமைக்கிறது. நாட்டின் குடும்பங்களுக்காகச் சமைப்போர், தூய்மைப் பணியாற்றுவோர், பராமரிப்புப் பணிகளில் ஈடுபடுவோருக்கு இறுதியாக முறையான அங்கீகாரம் வழங்குவதுடன், இத்தொழிலைப் பாதித்துவந்த வன்முறை மற்றும் சுரண்டலைத் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகளையும் ஏற்படுத்துகிறது.
கண்ணுக்குப் புலப்படாத உழைப்புக்கு சட்ட அங்கீகாரம்
இந்தச் சட்ட வெற்றிக்கு முன்பு, இந்தோனேசியாவில் வீட்டுப் பணியாளர்கள் முறைசாராப் பொருளாதாரத்தில் செயல்பட்டுவந்தனர். அங்குள்ள தொழிலாளர் சட்டங்களின்கீழ் அவர்கள் தொழிலாளர்களாக வகைப்படுத்தப்படவில்லை. இதனால், ஒப்பந்தங்கள், சமூகப் பாதுகாப்பு அல்லது பணியமர்த்துவோர் அடிப்படை உரிமைகளை மீறும்போது சட்ட நிவாரணம் பெறும் வாய்ப்பு ஆகியவை அவர்களுக்கு இல்லை. சட்டரீதியாகக் கண்ணுக்குப் புலப்படாத இந்த நிலை, மனித உரிமை அமைப்புகள் நவீனகால அடிமைத்தனம் என்று வர்ணித்த சூழ்நிலைகளுக்கு லட்சக்கணக்கானவர்களை ஆளாக்கியது.
அங்கீகாரத்துக்கான முயற்சி 2004இல் தொடங்கியது. வீட்டுப் பணியாளர்களுக்கான தேசிய ஆதரவு வலையமைப்பான ஜாலா பிஆர்டி (Jala PRT), பிரதிநிதிகள் சபையில் முதன்முறையாகச் சட்ட முன்வரைவைச் சமர்ப்பித்தது. இருபது ஆண்டுகளாக, தேசிய சட்டமியற்றல் திட்டங்களில் சேர்க்கப்பட்டபோதும் இந்த மசோதா மீண்டும் மீண்டும் முடங்கியது. முந்தைய அரசுகள் இதற்கு முன்னுரிமை அளிக்கத் தவறின. பல சட்டமியற்றுபவர்களே வீட்டுப் பணியாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்தியிருந்ததால், முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாக利益 முரண்பாடுகள் உருவாயின.
சமீபத்திய ஆண்டுகளில் உரிமை ஆதரவாளர்கள் தங்கள் முயற்சிகளைத் தீவிரப்படுத்தினர். 2014 நவம்பரில், ஜாலா பிஆர்டியின் நான்கு பிரதிநிதிகள், மசோதாவுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கக் கோரி ஜகார்த்தாவின் செனயனில் உள்ள நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தின் முன்பு உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். பல நாள்கள் நீடித்த இந்தப் போராட்டத்துக்கு தொழில்துறை தொழிற்சங்கங்கள் ஆதரவளித்தன. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜகார்த்தா, வடக்கு சுமத்ரா, தெற்கு சுலவேசி, செமராங், யோக்யகர்த்தா உள்ளிட்ட பல பகுதிகளில் ஒரே நேரத்தில் ஒருங்கிணைந்த போராட்டங்களைச் செயற்பாட்டாளர்கள் நடத்தினர். நாடாளுமன்றத் தலைமையின்மீது அழுத்தம் கொடுக்க, “மெங்கேஜார் ம்பாக் புவான்” (புவான் சகோதரியைப் பின்தொடர்தல்) உள்ளிட்ட திரைப்படப் பிரச்சாரங்களையும் அவர்கள் முன்னெடுத்தனர்.
அப்போதைய அதிபர் ஜோகோ விடோடோ ஆதரவாகக் கருத்துத் தெரிவித்ததைத் தொடர்ந்து, 2023 மார்ச்சில் இந்த மசோதா நாடாளுமன்ற முன்முயற்சி மசோதாவாக அறிவிக்கப்பட்டபோது இறுதியாக முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. அதற்குப் பிறகும் விவாதமின்றி பல மாதங்கள் கடந்தன. குடிமைச் சமூக அமைப்புகள் மீண்டும் தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுத்ததை அடுத்து, சட்டமியற்றுபவர்கள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
பாதுகாப்பற்ற உழைப்பின் மனித விலை
சட்டமியற்றல் தொடர்பான புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால், லட்சக்கணக்கான குடும்பங்களைப் பாதித்த சுரண்டல் வரலாறு உள்ளது. 1989இல் 15 வயதில் பணியைத் தொடங்கிய யோக்யகர்த்தாவைச் சேர்ந்த வீட்டுப் பணியாளரான ஜுமியேம், சர்வதேச வீட்டுப் பணியாளர் கூட்டமைப்பிடம் அளித்த சாட்சியத்தின் மூலம், ஒழுங்குபடுத்தப்படாத இந்தத் துறையின் கடுமையான யதார்த்தங்களைப் பதிவு செய்தார்.
அவரது முதல் வேலையில், தினமும் அதிகாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 10 அல்லது 11 மணி வரை உழைக்க வேண்டியிருந்தது. தனியுரிமைக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பழைய பதாகை ஒன்றை மட்டும் மறைப்பாகக் கொண்டு, உணவு மேசைக்கு அருகிலிருந்த சிறிய மரப்படுக்கையில் அவர் உறங்கினார். உளவியல் துன்புறுத்தல், விடுமுறையின்றி நீண்ட நேரம் வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயம், பாலியல் வன்முறை ஆகியவற்றால், சுமார் பத்து முறை பணியமர்த்துவோரை மாற்றினார். ஒரு பணியில், வீட்டு தூய்மைப் பணியாளராகவும் கடை உதவியாளராகவும் ஒரே நேரத்தில் வேலை செய்தார். அதிகாலை 4 மணிக்கு எழுந்து, நான்கு மணி நேரம் மட்டுமே ஓய்வெடுத்துவிட்டு, நள்ளிரவுக்கு அருகில் வேலையை முடித்தார்.
சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லாதபோது, வீட்டுப் பணியாளர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் பணியமர்த்துவோரின் கருணையை மட்டுமே நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது.
ஜுமியேமின் அனுபவம், உரிமை அமைப்புகள் ஆவணப்படுத்திய தொடர்ச்சியான பிரச்சினைகளைப் பிரதிபலிக்கிறது. 2021 முதல் 2024 வரை வீட்டுப் பணியாளர்களுக்கு எதிரான வன்முறை தொடர்பாக 3,300க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் பதிவானதாக ஜாலா பிஆர்டி தெரிவித்தது. அவற்றில் உடல் ரீதியான துன்புறுத்தல், உளவியல் பாதிப்பு, பொருளாதாரச் சுரண்டல், ஆள் கடத்தல் ஆகியவை அடங்கும். பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை தொடர்பான தேசிய ஆணையம், 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 56 அதிகாரபூர்வப் புகார்களைப் பதிவு செய்தது. அவற்றில் பாலியல் வன்முறை 37.51 சதவீதமாகவும், உளவியல் வன்முறை 32.48 சதவீதமாகவும் இருந்தன.
2023இல் தெற்கு ஜகார்த்தாவில் நடந்த பிரபலமான ஒரு வழக்கில், 70 வயது பெண் உட்பட ஒன்பது பேருக்கு, இளம் வீட்டுப் பணியாளரைச் சித்திரவதை செய்ததற்காக நான்கு ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. பாதிக்கப்பட்டவர் அடிக்கப்பட்டார், சிகரெட்டால் சுடப்பட்டார், நாய்க் கூண்டில் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டார். சட்டப் பாதுகாப்புகள் இல்லாதபோது பணியாளர்கள் எதிர்கொண்ட தீவிரமான பாதிப்புகளை இத்தகைய வழக்குகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
முக்கிய அம்சங்களும் பாதுகாப்புகளும்
வீட்டுப் பணியாளர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டம், வீட்டுப் பணியை அடிப்படையாக மறுவகைப்படுத்தி, லட்சக்கணக்கானவர்களை முறைசாராப் பொருளாதாரத்திலிருந்து முறைசார் பொருளாதாரத்துக்கு மாற்றுகிறது. ஆள்சேர்ப்பு, வேலை ஒப்பந்தங்கள், பணிச்சூழல் ஆகியவற்றுக்குத் தெளிவான தரநிலைகளை வகுக்கும் 12 அத்தியாயங்களும் 37 பிரிவுகளும் இந்தச் சட்டத்தில் உள்ளன.
வீட்டுப் பணியாளர்களை அடிப்படை உரிமைகளுக்குத் தகுதியுள்ள ஊழியர்களாக முறையாக அங்கீகரிப்பது இதில் அடங்கும். பணியாளர்கள் இப்போது தொழில்சார் பயிற்சித் திட்டங்கள், மருத்துவக் காப்பீடு, வேலையின்மைச் சலுகைகள் ஆகியவற்றைப் பெறலாம். ஆள்சேர்ப்பு முகவர்கள் உரிமம் பெற வேண்டும் என்றும், முன்பு வழக்கமாக இருந்த சுரண்டல் நடைமுறையான ஊதியப் பிடித்தத்தை அவர்கள் மேற்கொள்ளக் கூடாது என்றும் சட்டம் கட்டாயப்படுத்துகிறது.
குறைந்தபட்ச வேலைவயதை 18 என இந்தச் சட்டம் நிர்ணயிக்கிறது. உயர்நிலைப் பள்ளிப் படிப்பை முடிப்போர் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவாக உள்ள நாட்டில், இது குழந்தைத் தொழிலாளர் பிரச்சினையை நேரடியாகக் கையாள்கிறது. இதற்கு முன்பு, 12 வயதுச் சிறுவர்கள்கூட வீட்டுப் பணியில் ஈடுபட்டனர்; பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்த குடும்பங்களுக்கு உதவுவதற்காகப் பலர் கல்வியைக் கைவிட்டனர்.
ஊதியத்தைப் பொறுத்தவரை, இந்தச் சட்டம் தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயிக்கவில்லை. மாறாக, 15ஆம் பிரிவு ஊதியத்தைப் பணியமர்த்துவோரும் பணியாளர்களும் பரஸ்பரம் ஒப்புக்கொண்டு தீர்மானிக்க வழிவகுக்கிறது. ஊதிய அளவையும் வழங்கும் கால அட்டவணையையும் பின்னர் அமலாக்க விதிகள் மூலம் மேலும் ஒழுங்குபடுத்த இருப்பதாக போப் ஹசன் தெளிவுபடுத்தினார். இது குறைந்தபட்ச ஊதியம் அல்ல; பணியமர்த்துவோருக்கும் வீட்டுப் பணியாளருக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தமே இதற்கான அடிப்படை என்றார் அவர். இருப்பினும், ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள சட்டங்களின்படி மதப் பண்டிகைத் தொகை (THR), மருத்துவப் பாதுகாப்பு, வேலைவாய்ப்பு சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு இந்தச் சட்டம் உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.
சட்ட அமலாக்கத்தில் மத்திய மற்றும் பிராந்திய அரசுகள் ஈடுபடும். வன்முறையைக் கண்காணித்து தடுப்பதில் சமூக அளவிலான அமைப்புகளும் பங்கேற்க ஊக்குவிக்கப்படும். விதிமீறல்களுக்கான குறிப்பிட்ட தண்டனைகள் உட்பட, விரிவான அமலாக்க விதிகளை உருவாக்க 12 மாத கால அவகாசத்தைச் சட்டம் வழங்குகிறது.
அமலாக்கத்தில் சவால்கள் நீடிக்கின்றன
சட்ட வெற்றி கொண்டாடப்பட்டாலும், உண்மையான மாற்றத்தின் தொடக்கம்தான் இந்த நிறைவேற்றம் என்று தொடர்புடைய தரப்பினர் வலியுறுத்துகின்றனர். வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இந்தத் தருணத்தை வரவேற்ற ஜாலா பிஆர்டி ஒருங்கிணைப்பாளர் லிதா அங்ரைனி, எதிர்காலத் தடைகள் குறித்தும் எச்சரித்தார்.
பெரும்பாலான வீட்டுப் பணியாளர்கள் பெண்கள்; இத்தனை காலமாக அவர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்போது அவர்களுக்கு அங்கீகாரமும் பாதுகாப்பும் கிடைத்துள்ளன. ஆனால் போராட்டம் முடியவில்லை.
பணியமர்த்துவோரின் புதிய பொறுப்புகளை அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கவும், தங்களது உரிமைகள் குறித்து பணியாளர்களுக்கு அறிவூட்டவும் விரிவான பொதுக் கல்வி அவசியம் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
துணை விதிகளை உருவாக்குவதற்கான 12 மாத கால அவகாசம், குறிப்பிட்ட ஊதியத் தரநிலைகள் மற்றும் அமலாக்க நடைமுறைகள் குறித்த நிச்சயமற்ற தன்மையை ஏற்படுத்துகிறது. வீட்டுப் பணி உறவுகள் வழக்கமான தொழில்துறை உறவுகளிலிருந்து மாறுபடுகின்றன என்றும், முறையான ஊழியர்களாக அல்லாமல் குடும்ப உறுப்பினர்களாகப் பணியாளர்கள் கருதப்படும் குடும்பப் பண்பாட்டு வழக்கங்களை அவை பெரும்பாலும் பிரதிபலிக்கின்றன என்றும் நாடாளுமன்ற சட்டமியற்றல் குழுவின் துணைத் தலைவர் அஹ்மத் டோலி குர்னியா தன்த்ஜுங் குறிப்பிட்டார். வீட்டுப் பணியாளர்கள் குடும்பத்தின் ஓர் அங்கமாகக் கருதப்படும் இந்தோனேசியப் பண்பாட்டு வழக்கத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், இந்த உறவு குடும்ப உறவுக்கு நெருக்கமானது என்று அவர் விவரித்தார்.
வீட்டுப் பணி மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் நடைபெறுவதால், பொதுமக்களின் பார்வைக்கு அப்பால் இருப்பதால், அதைத் திறம்படக் கண்காணிப்பதில் தனித்துவமான சவால்கள் உள்ளன என்று தொழிலாளர் தலைவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். போதுமான கண்காணிப்பு அமைப்புகள் இல்லாவிட்டால், இந்தச் சட்டம் வெறும் அடையாளமாக மட்டுமே மாறும் அபாயம் உள்ளது என்று இந்தோனேசியத் தொழிற்சங்கக் கூட்டமைப்பின் எலி ரோசிதா சிலாபன் எச்சரித்தார்.
சர்வதேசப் பார்வையாளர்களும் இதே கவலைகளைத் தெரிவித்துள்ளனர். சட்டத்தைப் பாராட்டிய ஐ.நா. மனித உரிமைகள் உயர் ஆணையர் வோல்கர் டர்க், “நாடு முழுவதும் உள்ள வீட்டுப் பணியாளர்களின் அன்றாட வாழ்வில் இந்தச் சட்டத்தின் பாதுகாப்புகள் உண்மையாகவும் பயனுள்ளதாகவும் அமைய, இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் இதை விரைந்து செயல்படுத்த வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தினார்.
உலகளாவிய முக்கியத்துவமும் பிராந்தியச் சூழலும்
இந்தோனேசியாவின் சட்டமியற்றல் சாதனை, பிற நாடுகளுக்கு முன்மாதிரியாக அமையக்கூடும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை குறிப்பிட்டுள்ளது. உலகெங்கும் இன்னும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத நிலையில் உள்ள கோடிக்கணக்கான வீட்டுப் பணியாளர்களைப் பாதுகாக்க, ஆசியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் உள்ள நாடுகள் இதுபோன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று டர்க் ஊக்குவித்தார். சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் கணக்குப்படி, உலகளவில் 7.5 கோடிக்கும் அதிகமானோர் வீட்டுப் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர்; அவர்களில் பெரும்பாலோருக்கு சட்டப் பாதுகாப்போ சமூகப் பாதுகாப்போ இல்லை.
இந்தோனேசியாவுக்கான சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் நாட்டுப் பிரிவு இயக்குநர் சிம்ரின் சிங், தொழிற்சங்கங்கள், அரசுத் தரப்பு ஆதரவாளர்கள், தொழிலாளர் அமைப்புகள் ஆகியவை 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்து நடத்திய உரிமை முயற்சிகளின் நிறைவாக இந்தச் சட்ட நிறைவேற்றம் அமைந்துள்ளது என்றார். இத்தகைய சீர்திருத்தங்களுக்கு நீண்டகால அர்ப்பணிப்பு தேவை என்றும், பல தரப்பினரின் தொடர்ச்சியான ஈடுபாட்டின் மூலமே இந்த வகை மாற்றங்கள் நிகழும்; ஒரே இரவில் நிகழ்வதில்லை என்றும் சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் ஆசிய-பசிபிக் அலுவலகம் குறிப்பிட்டது.
இந்தோனேசியாவுக்குள் ஆழமாக வேரூன்றிய பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகளை இந்தச் சட்டம் கையாள்கிறது. வீட்டுப் பணியாளர்களைக் குறிக்க முன்பு பயன்படுத்தப்பட்ட “பெம்பந்து” (வேலையாள்) என்ற சொல், படிநிலை உறவுகளை வலுப்படுத்தியது. முறைசாரா உதவியாக அல்லாமல் உண்மையான பொருளாதாரப் பங்களிப்பாக வீட்டுப் பணியை இந்தச் சட்டம் பரந்த அளவில் அங்கீகரிப்பதைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், “பெம்பந்து” என்பதற்குப் பதிலாக “பெக்கெர்ஜா” (தொழிலாளர்) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த 2003 முதல் செயற்பாட்டாளர்கள் போராடி வருகின்றனர்.
இந்தோனேசியா உலகளாவிய பராமரிப்புப் பொருளாதாரத்தில் பங்கேற்கும் நிலையில், வேலைக்காக வீட்டுப் பணியாளர்கள் வெளிநாடுகளுக்குப் புலம்பெயர்வதால், இந்தச் சட்டம் பிராந்திய தொழிலாளர் தரநிலைகளுக்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. தேசிய அளவில் கிடைத்துள்ள முறையான அங்கீகாரம், நாட்டுக்குள்ளும் வெளிநாடுகளில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்கும் மேம்பட்ட பாதுகாப்புகளை வழங்குவதற்கான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை
- 22 ஆண்டுகால உரிமைப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு, ஏப்ரல் 21 அன்று இந்தோனேசிய நாடாளுமன்றம் வீட்டுப் பணியாளர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. பெண்கள் உரிமை முன்னோடி ராடன் அஜெங் கார்த்தினியைப் போற்றும் கார்த்தினி தினக் கொண்டாட்டங்களுடன் இது அமைந்தது.
- இதற்கு முன்பு முறைசாராப் பொருளாதாரத்தில் தொழிலாளர் பாதுகாப்பின்றி பணியாற்றிய, ஏறத்தாழ 90 சதவீதம் பெண்களைக் கொண்ட சுமார் 42 லட்சம் வீட்டுப் பணியாளர்களுக்கு இந்தச் சட்டம் சட்ட அங்கீகாரம் அளிக்கிறது.
- மருத்துவக் காப்பீடு, தொழில்சார் பயிற்சி, வேலையின்மைச் சலுகைகள் ஆகியவற்றைப் பெறும் உரிமையும், 18 வயதுக்குக் குறைந்தவர்களைப் பணியமர்த்தத் தடையும் இதில் அடங்கும்.
- ஆள்சேர்ப்பு முகவர்கள் இனி உரிமம் பெற வேண்டும்; முன்பு பரவலாக இருந்த சுரண்டல் நடைமுறையான பணியாளர்களின் ஊதியத்திலிருந்து தொகையைப் பிடித்தம் செய்வதும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
- இந்தச் சட்டம் தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயிக்கவில்லை. ஆனால், விரிவான அமலாக்க விதிகளையும் செயலாக்க வழிமுறைகளையும் உருவாக்க 12 மாத கால அவகாசம் வழங்குகிறது.
- 2021 முதல் 2024 வரை வீட்டுப் பணியாளர்களுக்கு எதிரான வன்முறை தொடர்பாக 3,300க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகளை உரிமை அமைப்புகள் பதிவு செய்துள்ளன. இதனால், இந்தச் சட்டம் வழங்கும் பாதுகாப்புகளின் அவசரத் தேவை தெளிவாகிறது.
- ஐக்கிய நாடுகள் சபை, சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு உள்ளிட்ட சர்வதேச அமைப்புகள் இந்தச் சட்டத்தைப் பாராட்டியதுடன், அதை விரைந்து செயல்படுத்தவும் பிற நாடுகளும் இதைப் பின்பற்றவும் வலியுறுத்தியுள்ளன.
