சீனாவின் மூலோபாய அரவணைப்பு: அணு ஆயுதமுள்ள வட கொரியாவை ஏற்க பெய்ஜிங் கற்றுக்கொண்டது எப்படி

ராஜதந்திர மௌனம் பலவற்றைச் சொல்கிறது

இந்த ஏப்ரலில் சீன வெளியுறவு அமைச்சர் வாங் யீ பியோங்யாங்கிற்கு வந்தபோது, உயர்மட்ட அரசுத் தூதரக நடைமுறைகளில் பழக்கமான காட்சிகளே அரங்கேறின. கைகுலுக்கல்கள் பரிமாறப்பட்டன, விருந்துகள் நடத்தப்பட்டன, கூட்டறிக்கைகள் தயாரிக்கப்பட்டன. எனினும், அதிகாரபூர்வ அறிக்கைகளின் வரிகளுக்கு இடையே ஆழமான மூலோபாய மாற்றம் உருவெடுத்தது. பல தசாப்தங்களில் முதன்முறையாக, “அணு ஆயுதமின்மை” என்ற சொல் ராஜதந்திரச் சொற்களஞ்சியத்திலிருந்து முற்றிலும் மறைந்தது. இது தற்செயலான விடுபடல் அல்ல. பெய்ஜிங்கில், மொழியே கொள்கை. பல உயர்மட்ட அறிக்கைகளில் ஒரு காலத்தில் வழக்கமாக இடம்பெற்ற இந்தச் சொற்றொடர் மறைந்திருப்பது, தயக்கத்துடன் மத்தியஸ்தம் செய்துவந்த தனது நிலைப்பாட்டைக் சீனா கைவிட்டுள்ளதைக் காட்டுகிறது. சீரான கொள்கையைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறும் எந்த வாதத்தையும்விட இந்த மௌனம் உரக்கப் பேசுகிறது.

அதற்குப் பதிலாக, வாங் பகிரப்பட்ட “சோசலிச இலட்சியங்கள்” மற்றும் கட்சிகளுக்கு இடையிலான ஒருமைப்பாடு குறித்து பேசினார். பரவல் நெருக்கடியை நடைமுறைக்கு ஏற்ற வகையில் நிர்வகிப்பதற்கான உறவாக அல்லாமல், கருத்தியல் கூட்டணியாக இந்த உறவை அவர் சித்தரித்தார். இருதரப்பு உறவுகளை இவ்வாறு மறுவடிவமைப்பதன் மூலம், தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினையாக இருந்த வட கொரியாவை வளர்த்தெடுக்க வேண்டிய புவிசார் அரசியல் சொத்தாக பெய்ஜிங் திறம்பட மறுவரையறை செய்துள்ளது. பியோங்யாங் மிகுந்த உழைப்புடன் உருவாக்கிய அணு ஆயுதக் குவிப்பு, அமெரிக்காவின் ராணுவ வளங்களை முடக்கி, தீவிரமடையும் உலகளாவிய போட்டிக்காலத்தில் வாஷிங்டனின் செயல்பாட்டு சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் சீனாவின் மூலோபாய நலன்களுக்கு இப்போது சேவை செய்கிறது. கட்சி சார்ந்த தூதரகம், அரசால் வழிநடத்தப்படும் ஒட்டுமொத்த ராஜதந்திரத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டதே என்ற பாசாங்கைத் தக்கவைத்திருந்த பெய்ஜிங்கின் முந்தைய இரட்டை அணுகுமுறையிலிருந்து இது தீர்மானகரமான திருப்பமாகும்.

கட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் அதிகாரம்

இந்தச் சொல்லாட்சி மாற்றத்துக்குப் பின்னால், சீனாவின் நிறுவன அமைப்பில் அடிப்படையான மறுசீரமைப்பு உள்ளது. வரலாற்றில், வெளியுறவு அமைச்சகம் கொள்கையின் பொதுவெளி முகமாகச் செயல்பட்டது; அதேவேளையில், பியோங்யாங்குடனான உறவின் உண்மையான விவகாரங்களை சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சர்வதேசத் தொடர்புத் துறை கையாண்டது. இந்த இரட்டை வழிமுறை, ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்புச் சபைத் தீர்மானங்கள் உள்ளிட்ட சர்வதேசக் கடப்பாடுகளைப் பேணுவதாகத் தோற்றமளிக்க பெய்ஜிங்குக்கு வழிவகுத்தது; அதேநேரத்தில், பின்னணித் தொடர்புகள் மூலம் உறவின் உண்மையான உள்ளடக்கத்தை கட்சி நிர்வகித்தது. சர்வதேசச் சட்டத்துக்குக் கட்டுப்பட்ட அரசு நிறுவனமாக இருந்ததால், வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் செயல்பாடுகள் கட்டமைப்புரீதியாக வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன. நடைமுறைகள் விலகிச் சென்றபோதும், அணு ஆயுதமின்மைக் கொள்கைகளை அது நிலைநிறுத்த வேண்டியிருந்தது.

அந்தப் பாசாங்கு கலைந்துவிட்டது. வெளியுறவு அமைச்சர், பொலிட்பியூரோ உறுப்பினர், மத்திய வெளியுறவு ஆணைய அலுவலக இயக்குநர் ஆகிய பொறுப்புகளை ஒரே நேரத்தில் வகிப்பதன் மூலம், வாங் யீ அதிகாரக் குவிப்பின் புதிய வடிவத்தைப் பிரதிபலிக்கிறார். இதற்கு முன்பு எந்தச் சீன அதிகாரியும் இந்த மூன்று பொறுப்புகளையும் ஒரே நேரத்தில் வகித்ததில்லை. இந்த ஒருங்கிணைப்பு, மூலோபாய வழிகாட்டுதலுக்கும் ராஜதந்திரச் செய்திக்கும் இடையிலான பாரம்பரியத் தெளிவின்மையை நீக்குகிறது. பியோங்யாங்கில் வாங் பேசும்போது, கட்சி மற்றும் அரசின் முழு அதிகாரத்தையும் ஒரே குரலில் அவர் கொண்டுசெல்கிறார். இதனால், பெய்ஜிங் சர்வதேச நெறிமுறைகளுக்கு மதிப்பளிப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டே இருதரப்பு நலன்களை முன்னெடுக்க முன்பு அனுமதித்த மூலோபாயத் தெளிவின்மைக்கு இடமில்லை.

செயல்பாட்டு மட்டத்திலும் இந்த மாற்றம் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. மத்திய தேசியப் பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் முன்னாள் மூத்த அதிகாரியான லியூ ஹைசிங்கை சர்வதேசத் தொடர்புத் துறைத் தலைவராக நியமித்திருப்பது, வட கொரியா தொடர்பான சீனக் கொள்கை பாதுகாப்புமயமாக்கப்படுவதைக் காட்டுகிறது. கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியுடனான தொடர்பு இனி வழக்கமான ராஜதந்திரமாகக் கருதப்படுவதில்லை; அது சீனாவின் தேசியப் பாதுகாப்பு அமைப்புக்குள் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த உறவை சர்வதேச ராஜதந்திரமாக அல்லாமல், உள்நாட்டு, கருத்தியல் ஒத்துழைப்பாக மறுவடிவமைப்பதன் மூலம், தடைகளை அமல்படுத்துவதால் ஏற்படும் உரசலைத் தவிர்க்கும் பாதுகாப்பான வெளி ஒன்றை பெய்ஜிங் உருவாக்குகிறது. அதேநேரத்தில், பியோங்யாங்கின் பொருளாதார உயிர்நாடிகளைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்தி, எல்லை தாண்டிய தளவாடப் போக்குவரத்தையும் மீண்டும் தொடங்குகிறது.

பேரம் பேசும் துருப்பிலிருந்து போர்த் திறனாக

பெய்ஜிங்கின் இணக்கப்போக்கு, பியோங்யாங்கின் சொந்தக் கோட்பாட்டு மாற்றத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. 2026 பிப்ரவரியில், ஒன்பதாவது கட்சி மாநாட்டில் கிம் ஜாங் உன் “விரோதமான இரு அரசுகள்” என்ற கோட்பாட்டை முறைப்படுத்தினார். பல தசாப்தங்களாகப் பேசப்பட்ட அமைதியான மறுஒருங்கிணைப்பு இலக்கைக் கைவிட்டு, அணு ஆயுதங்களை ராஜதந்திரப் பேரம்பேசும் துருப்பாக அல்லாமல், செயல்பாட்டு போர்த் திறனாக அந்தக் கோட்பாட்டில் நிலைநிறுத்தினார். பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு இத்தகைய நடவடிக்கை பெய்ஜிங்கில் எச்சரிக்கையைத் தூண்டி, மீண்டும் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பு விடுக்கச் செய்திருக்கும். ஆனால், வாங் யீ கட்சி மாநாட்டை வெளிப்படையாகப் பாராட்டினார். அதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், தைவான் தொடர்பான சீனாவின் நிலைப்பாட்டை நேரடியாக ஆதரித்ததும், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்கக் கொள்கையை விமர்சித்ததும் உட்பட, இதுவரை இல்லாத அளவிலான ஒத்திசைவுக் குறிப்புகளைப் பியோங்யாங் வெளிப்படுத்தியது.

இந்தக் கோட்பாட்டு மாற்றம், முந்தைய ஆண்டுகளில் அமைக்கப்பட்ட சட்ட அடித்தளங்களின் மேல் கட்டப்பட்டுள்ளது. அணு ஆயுதப் படைகள் தொடர்பான வட கொரியாவின் 2022 அரசுக் கொள்கைச் சட்டம், தற்காப்பு நோக்கிலான தடுப்பையும் முதலில் தாக்கும் வாய்ப்பையும் சட்டமாக்கியது. கட்டளை மற்றும் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புகள் தலைமைத்துவத்தை அழிக்கும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளானால் “தானியங்கி” அணு ஆயுத ஏவுதலை அனுமதிக்கும் கவலைக்குரிய விதிகளும் இதில் உள்ளன. தகவல்தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டால் தலைமைத்துவத்தின் ஒப்புதலின்றி ஏவுதல்கள் தொடரும் சோவியத் கால “டெட் ஹேண்ட்” அமைப்புகளை இது நினைவூட்டுகிறது. தென் கொரியா மற்றும் ஜப்பான் மீதான போர்க்களப் பயன்பாட்டுக்காகத் தந்திரோபாய அணு ஆயுதங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆயுதக் குவிப்பு “நம்பகமான கேடயமாகவும்” “பொக்கிஷமான வாளாகவும்” இருக்கும் என்று கிம் ஜாங் உன் 2021இல் அறிவித்தார்.

2023ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்புத் திருத்தம் இந்த நிலையை மேலும் உறுதிப்படுத்தியது. அதேவேளையில், 2026 கட்சி மாநாடு தென் கொரியாவை “மிகவும் விரோதமான அரசு” என்று அறிவித்து, ஒருங்கிணைப்பு குறித்த பேச்சை நிராகரித்ததன் மூலம் கருத்தியல் மாற்றத்தை நிறைவுசெய்தது. வட கொரியா சுமார் ஐம்பது அணு குண்டுகளைச் சேகரித்துள்ளதுடன், மேலும் நாற்பது முதல் ஐம்பது ஆயுதங்களை உருவாக்கப் போதுமான பிளவுறும் பொருளையும் சேமித்துள்ளது. அமெரிக்காவின் கண்டப்பகுதியைத் தாக்கக்கூடிய கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவுகணைகள் உட்பட, கிட்டத்தட்ட இருபது வகையான ஏவுகணை விநியோக அமைப்புகளையும் அது உருவாக்கியுள்ளது. குறைந்த வெடிச் சக்தியுடைய தந்திரோபாய ஆயுதங்கள் இராணுவமயமற்ற மண்டலத்தை ஒட்டிய முன்களப் படைப்பிரிவுகளில் நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. இதனால், வழக்கமான போர் ஏதேனும் வெடித்தால் ஆயுதங்களை ஆரம்பத்திலேயே பயன்படுத்த வேண்டிய அழுத்தம் உருவாகிறது.

யூரேசிய முக்கோணம்

இந்த மாற்றம், பெய்ஜிங், மாஸ்கோ, பியோங்யாங் ஆகியவற்றை முக்கட்சி அமைப்பாக இணைக்கும் பரந்த மறுசீரமைப்பின் ஒரு பகுதியாக நிகழ்கிறது. 2025 செப்டம்பரில் தியானன்மென் சதுக்கத்தில் நடைபெற்ற வெற்றி நாள் அணிவகுப்பு, இந்த அச்சின் காட்சிப்பூர்வ உறுதிப்பாடாக அமைந்தது. அமெரிக்கா தலைமையிலான உலக ஒழுங்குக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தும் வகையில், கிம் ஜாங் உன், ஷி ஜின்பிங், விளாடிமிர் புதின் ஆகியோர் அருகருகே நின்றனர். ரஷ்யா உக்ரைனை ஆக்கிரமித்ததைத் தொடர்ந்து, இந்த மூன்று தலைநகரங்களுக்கும் இடையே நலன்களின் ஒற்றுமை உருவாகி, வேகமடைந்துள்ள கணிசமான ராணுவ ஒத்துழைப்பை அந்தக் காட்சி பிரதிபலித்தது.

வட கொரியா ரஷ்யாவுக்கு மில்லியன் கணக்கான பீரங்கிக் குண்டுகளை வழங்கியதுடன், ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் நடைபெறும் போர் நடவடிக்கைகளுக்கு உதவ சுமார் பத்தாயிரம் படையினரையும் அனுப்பியுள்ளது. பதிலுக்கு, சர்வதேச வங்கித் தடைகளைத் தவிர்த்து, மேம்பட்ட ராணுவத் தொழில்நுட்பங்கள், உணவு, எரிசக்தி, வெளிநாட்டு நாணயம் ஆகியவற்றை மாஸ்கோ வழங்குகிறது. குறிப்பாக, தடைகள் அமலாக்கத்தைக் கண்காணித்த ஐக்கிய நாடுகள் நிபுணர் குழுவின் பதவிக்காலத்தை 2024 மார்ச்சில் புதுப்பிப்பதற்கு ரஷ்யா மறுப்புரிமை அளித்த பிறகு, இந்த உறவு பியோங்யாங்கை சர்வதேச அழுத்தத்திலிருந்து திறம்படக் காத்துள்ளது. அந்த மறுப்புரிமையைத் தடுக்காமல் சீனா வாக்களிப்பில் பங்கேற்காததால், தடைகள் பெயரளவில் நடைமுறையில் இருந்தாலும், அவற்றைக் கண்காணிக்கும் விசாரணைத் திறனை இழந்துள்ளன.

வடகிழக்கு ஆசியாவில் அமெரிக்காவின் ராணுவக் கவனத்தை நிரந்தரமாக நிலைநிறுத்தும் இடைநிலை அரசாக வட கொரியாவைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதன் மூலம் இந்த ஏற்பாட்டில் பெய்ஜிங் பலனடைகிறது. ஹோர்முஸ் நீரிணையில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள் உட்பட மத்திய கிழக்கில் ஒரே நேரத்தில் பல நெருக்கடிகளை வாஷிங்டன் எதிர்கொள்ளும் நிலையில், சீனா தனது கிழக்குப் புற எல்லையை வலுப்படுத்தியுள்ளது. சீன-வட கொரிய ஒத்துழைப்பு “வளரும் நாடுகளின் பொதுநலன்களுக்குச்” சேவை செய்கிறது என்ற வாங் யீயின் விளக்கம், ஆயுதப் பரவலை ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான அரசியல் எதிர்ப்பாக மறுவடிவமைக்க முயல்கிறது. அமெரிக்கா-ஈரான் பதற்றம் அதிகரித்திருந்த நேரத்தில் வாங் பயணம் மேற்கொண்டது, அமெரிக்கா அளவுக்கு மீறி ஈடுபட்டுள்ள சூழலைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தனது நிலையை உறுதிப்படுத்த பெய்ஜிங் விரும்புவதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

தென் கொரியாவின் அரசியலமைப்புச் சிக்கல்

இந்தப் புதிய யதார்த்தத்துக்குப் பதிலளிப்பதில் தென் கொரியா இருப்பு சார்ந்த இக்கட்டான நிலையை எதிர்கொள்கிறது. அதிபர் லீ ஜே மியுங் தலைமையிலான நிர்வாகம், ஈ.என்.டி. முன்முயற்சியின் மூலம் தன்னை மாற்றியமைக்க முயன்றுள்ளது. அதன்படி, அணு ஆயுதமின்மை என்பது உறவுகளைத் தொடங்குவதற்கான முன்நிபந்தனை அல்ல; பரிமாற்றம் மற்றும் இயல்பாக்கம் வழியாகச் சென்றடைய வேண்டிய இறுதி இலக்கு. ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் சுங் டோங் யங், வட கொரியாவை அதன் முறையான பெயரான கொரிய ஜனநாயக மக்கள் குடியரசு என்று குறிப்பிடத் தொடங்கியுள்ளார். மேலும், கொரிய நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவை “ஹான்-ஜோ உறவு” என்று விவரிக்கிறார். இது பிரிக்கப்பட்ட சகோதரர்கள் என்பதற்குப் பதிலாக, இரண்டு தனித்தனி அரசுகள் என்ற கருத்தைக் குறிக்கிறது.

எனினும், இந்த நடைமுறை அணுகுமுறை அடிப்படைச் சட்ட மற்றும் மூலோபாயத் தடைகளுடன் மோதுகிறது. தென் கொரிய அரசியலமைப்பின் 3ஆம் பிரிவு, முழுக் கொரியத் தீபகற்பத்தையும் தேசிய நிலப்பரப்பாக வரையறுக்கிறது. இதனால், கிம் ஆட்சி தொழில்நுட்பரீதியில் சட்டவிரோத ஆக்கிரமிப்புப் படையாகவும், வட கொரியக் குடிமக்கள் தொழில்நுட்பரீதியில் தென் கொரியக் குடிமக்களாகவும் கருதப்படுகின்றனர். பியோங்யாங்கை இறையாண்மை கொண்ட அரசாக முறையாக அங்கீகரிக்க அரசியலமைப்புத் திருத்தம் தேவைப்படும்; எந்த அதிபரும் இதுவரை அந்த நிலையை எட்டவில்லை. மேலும், வட கொரியாவின் இறையாண்மைக்கு வாஷிங்டன் முறையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்து வருகிறது. எனவே, சியோல் ஒருதலைப்பட்சமாக நடவடிக்கை எடுத்தால் கூட்டணிக்குள் உரசல் ஏற்படலாம்.

ராணுவக் கட்டளை அதிகாரம் குறித்த கேள்வி, சியோலின் நிலையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது. கொரியாவில் உள்ள அமெரிக்கப் படைகளின் தளபதி ஜெனரல் சேவியர் புரன்சன், போர்க்கால செயல்பாட்டுக் கட்டுப்பாட்டை சியோலுக்கு மாற்றுவதற்கான காலக்கெடுவை “அரசியல் வசதிகள்” தீர்மானிக்க அனுமதிக்கக் கூடாது என்று அண்மையில் எச்சரித்தார். நவீன மோதலின் அணு ஆயுதப் பரிமாணங்களை நிலைமைகள் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்திய அவர், உக்ரைனில் படைகளை அனுப்பியதன் மூலம் வட கொரியா “அதிக அனுபவமுள்ள ராணுவமாக” மாறியுள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டார். கொரியத் தீபகற்பத்தை சீனாவுக்கு எதிரான பரந்த பிராந்திய மூலோபாயத்தில் முக்கிய முனையாக அமெரிக்க ராணுவத் தலைவர்கள் கருதுவதை இது உணர்த்துகிறது. அதனால், கூட்டணியின் ஒற்றுமையைப் பேணியபடியே பியோங்யாங்குடனான உறவை இயல்பாக்கும் சியோலின் முயற்சி சிக்கலாகிறது.

ஜப்பானின் அணு ஆயுதத் தருணம்

பிராந்திய மறுசீரமைப்பு, மூலோபாய மாற்றத்தின் தீவிரத்தை வெளிப்படுத்தும் எதிர்வினை நடவடிக்கைகளை ஜப்பானில் தூண்டியுள்ளது. 1971 முதல் ஜப்பான் அணு ஆயுதங்களை வைத்திருக்கவோ, தயாரிக்கவோ, தனது நிலப்பரப்பில் அனுமதிக்கவோ தடை விதித்த மூன்று நீண்டகாலக் கொள்கைகளைக் கைவிடுவது குறித்து ஆளும் லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சி தீவிரமாக விவாதித்து வருகிறது. இந்தக் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்றுவதாக உறுதியளிக்கப் பிரதமர் சனே தகைச்சி மறுத்துள்ளார். அதேவேளையில், “விலக்கிவைக்கப்பட்டவை” எதுவுமின்றி பாதுகாப்புக் கொள்கையின் அனைத்துக் கூறுகளையும் மறுஆய்வு செய்வது பற்றிக் கட்சி அதிகாரிகள் பேசுகின்றனர். சொந்தமாக அணு ஆயுதத் தடுப்புத் திறனை உருவாக்கும் வாய்ப்பும் இதில் அடங்கும்.

தைவான் தொடர்பான நெருக்கடித் திட்டமிடலில் சீனாவுடனான பதற்றம் அதிகரித்துள்ள சூழலில் இந்த விவாதம் நடைபெறுகிறது. தைவானிலிருந்து வெறும் 110 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள யோனகுனி தீவில் ஏவுகணை நிறுத்துமிடங்களைப் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ஷின்ஜிரோ கொய்சுமி அண்மையில் ஆய்வு செய்தார். இதற்கு, “பிராந்தியப் பதற்றத்தை உருவாக்கும்” முயற்சி எனச் சீனா குற்றஞ்சாட்டியது. ஹிரோஷிமா, நாகசாகி அணுகுண்டுத் தாக்குதல்களின் எண்பதாம் ஆண்டு நினைவு அனுசரிக்கப்படும் ஆண்டில், ஜப்பான் சுயாதீன அணு ஆயுதத் திறனை உருவாக்கக்கூடும் என்ற யோசனை, அணுகுண்டுத் தாக்குதல்களில் உயிர் பிழைத்தவர்கள் மற்றும் அமைதி அமைப்புகளிடமிருந்து கடுமையான உள்நாட்டு எதிர்ப்பைத் தூண்டியுள்ளது.

ஜப்பானியக் குடிமக்களில் சுமார் எழுபது சதவீதத்தினர் அணு ஆயுதமற்ற கொள்கைகளைத் தொடர்வதை ஆதரிப்பதாகக் கருத்துக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், மூலோபாயத் தேவைகள் இதற்கு நேர்மாறான திசையில் அழுத்தம் கொடுக்கின்றன. வட கொரியாவின் அணு ஆயுதக் குவிப்பும், சீனாவின் பிராந்திய அழுத்தமும், அமெரிக்காவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட தடுப்பு உத்தரவாதத்தில் உள்ள குறைபாடுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. ஜப்பான் அணு ஆயுதங்களை உருவாக்கினால், நிலைத்தன்மையைச் சீர்குலைக்கும் தொடர் எதிர்வினை ஏற்பட்டு, தென் கொரியாவும் இதேபோன்ற ஆயுதப் பரவலை நோக்கித் தள்ளப்படலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இது பிராந்திய ஆயுதப் போட்டியைத் தூண்டி, பெய்ஜிங்கின் கணக்கீடுகளை மேலும் சிக்கலாக்குவதுடன், ஆசிய-பசிபிக் முழுவதும் நடைமுறையில் உள்ள அணு ஆயுதப் பரவல் தடுப்பு அமைப்புகளையும் செல்லாததாக்கக்கூடும்.

சி.வி.ஐ.டி.யின் முடிவு

வாஷிங்டனும் தனது சொந்த மூலோபாய மறுபரிசீலனையை எதிர்கொள்கிறது. டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் தேசியப் பாதுகாப்பு உத்தியில் வட கொரியா முற்றிலுமாக விடுபட்டிருப்பது, உயர்மட்டத்தில் கொள்கை வெற்றிடம் இருப்பதை உணர்த்துகிறது. இதற்கிடையில், “முழுமையான, சரிபார்க்கக்கூடிய, மாற்றமுடியாத அணு ஆயுதமின்மை” என்ற பாரம்பரிய இலக்கு, நடைமுறையில் ராஜதந்திரப் புனைவாக மாறியுள்ளது. தடைகள் விதிக்கும் அணுகுமுறையில் பெய்ஜிங் இனி தயக்கத்துடன் பங்கேற்பதில்லை; பொருளாதார உயிர்நாடிகள் மற்றும் ராஜதந்திரப் பாதுகாப்பு மூலம் அதைச் சிதைக்கும் மையப் பங்காளியாக அது படிப்படியாக மாறிவருகிறது.

மூலோபாய மற்றும் சர்வதேச ஆய்வுகளுக்கான மையத்தின் பாதுகாப்பு ஆய்வுத் துறை நிபுணரான விக்டர் சா, அணு ஆயுதமின்மை என்ற எட்ட முடியாத இலக்கைக் கைவிட்டு, ஆயுதக் கட்டுப்பாடு, நெருக்கடி மேலாண்மை, இடர் குறைப்பு ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் “பனிப்போர் இல்லாத அமைதி” அணுகுமுறையை அமெரிக்கா பின்பற்ற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளார். அவரது மதிப்பீட்டில், வட கொரியாவின் தற்போதைய ஆயுதக் குவிப்பின் அளவும் நவீனத்துவமும் முந்தைய அணுகுமுறைகள் தோல்வியடைந்ததைக் காட்டுகின்றன.

அணு ஆயுதமின்மை ஒரு உயரிய இலக்குதான். ஆனால், கடந்தகாலக் கொள்கைத் தோல்விகளும் ஆயுதங்களைப் பெறுவதில் வட கொரியா காட்டிவரும் விடாப்பிடியான உறுதியும், தற்போதைக்கு அந்த இலக்கை எட்ட முடியாததாக ஆக்கியுள்ளன. வட கொரியாவின் அணு ஆயுதங்களை நிராயுதபாணியாக்குவதிலிருந்து விலகி, அந்த ஆயுதங்களிலிருந்து அமெரிக்காவை மேலும் பாதுகாக்கும் உடனடி இலக்குகளை அடைவதற்கான தர்க்கத்தை நோக்கி வாஷிங்டன் தனது மூலோபாயத்தை மாற்ற வேண்டும்.

அமெரிக்காவின் கூட்டாளிகளுக்குப் பேரழிவு ஏற்படும் அபாயமின்றி அழித்தொழிக்க முடியாத அளவுக்கு வட கொரியாவின் ஆயுதக் குவிப்பு பெரிதாகிவிட்டதாக சா வாதிடுகிறார். சீன எல்லைக்கு அருகிலுள்ள வசதிகள் மீது நடத்தப்படும் ராணுவத் தாக்குதல்கள், பெய்ஜிங்குடனான பரந்த மோதலைத் தூண்டலாம். அதற்குப் பதிலாக, தற்செயலான பதற்ற அதிகரிப்பைத் தடுக்க நேரடித் தகவல் தொடர்பு வழிகள், சோதனைகளின் வேகம் மற்றும் ஏவுகணை உற்பத்திக்கு வரம்புகள், சியோல் மற்றும் டோக்கியோவுடனான ஏவுகணைத் தடுப்பு ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துதல் ஆகியவற்றை அவர் முன்மொழிகிறார். இலக்கு அழித்தொழிப்பிலிருந்து நிர்வகிப்பதற்கு மாறும். மூலோபாயச் சூழலின் நிரந்தர அம்சமாக அணு ஆயுதமுள்ள வட கொரியாவை ஏற்றுக்கொள்வதுடன், அணு தொழில்நுட்பம் பிற தரப்பினருக்கு மாற்றப்படுவதைத் தடுப்பதே இதன் நோக்கம்.

சீனாவும் ரஷ்யாவும் ஏற்கெனவே ஏற்றுக்கொண்டுள்ள செயல்பாட்டு யதார்த்தத்தை இந்த யதார்த்தவாதம் பிரதிபலிக்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் தடைகள் கண்காணிப்பு அமைப்பு செயலிழந்து, சீனாவின் பொருளாதார உயிர்நாடிகளாலும் ரஷ்யாவின் ராணுவ ஒத்துழைப்பாலும் தடைகள் வலுவிழந்து வரும் நிலையில், நிராயுதபாணியாக்கலைக் கட்டாயப்படுத்துவதற்கான கருவிகள் சர்வதேச சமூகத்திடம் இல்லை. இந்த ஏப்ரலில் பியோங்யாங்கில் பரிமாறப்பட்ட புன்னகைகளும் கைகுலுக்கல்களும், அணு ஆயுதப் பேச்சுவார்த்தை மீண்டும் தொடங்குவதற்கான முன்னறிவிப்புகள் அல்ல. பெரும் வல்லரசுகளுக்கு இடையிலான மோதல் காலத்தில், அணு ஆயுதமுள்ள வட கொரியா நீடித்த இடைநிலை அரசாகச் செயல்படும் புதிய நிலைமுறைக்கு அவை ஒப்புதல் அளித்தன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• வட கொரியா தொடர்பான ராஜதந்திரச் சொற்களஞ்சியத்திலிருந்து “அணு ஆயுதமின்மை” என்ற சொல்லைச் சீனா நீக்கியுள்ளது. அமெரிக்காவுக்கு எதிரான மூலோபாய இடைநிலை அரசாக, பியோங்யாங்கின் அணு ஆயுத நிலையை அது ஏற்றுக்கொண்டிருப்பதை இது காட்டுகிறது.
• வாங் யீ கட்சி மற்றும் அரசின் அதிகாரத்தை ஒருங்கிணைத்திருப்பதும், முக்கியத் தொடர்புப் பொறுப்புகளில் பாதுகாப்புத் துறை அதிகாரிகள் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதும், இந்த உறவை ராஜதந்திர உறவாக அல்லாமல் கருத்தியல் மற்றும் உள்நாட்டு உறவாக பெய்ஜிங் மறுவகைப்படுத்தியிருப்பதைக் காட்டுகின்றன.
• வட கொரியாவின் 2026 பிப்ரவரி “விரோதமான இரு அரசுகள்” கோட்பாடு, ஒருங்கிணைப்பு குறித்த பேச்சைக் கைவிட்டு, கட்டளை அமைப்புகள் அச்சுறுத்தப்பட்டால் தானியங்கி ஏவுதல்கள் உள்ளிட்ட செயல்பாட்டு போர்த் திறனாக அணு ஆயுதங்களை நிலைநிறுத்துகிறது.
• வட கொரியா வெடிமருந்துகளையும் படையினரையும் ரஷ்யாவுக்கு வழங்கி, பதிலுக்கு தொழில்நுட்பத்தையும் பொருளாதார ஆதரவையும் பெறுகிறது; சீனா ராஜதந்திரப் பாதுகாப்பு அளிக்கிறது. இதன்மூலம் பெய்ஜிங், மாஸ்கோ, பியோங்யாங் ஆகியவற்றை இணைக்கும் முக்கட்சி ஒத்திசைவு வலுப்பெற்றுள்ளது.
• முழுத் தீபகற்பத்தையும் தனது இறையாண்மை நிலப்பரப்பாக வரையறுக்கும் அரசியலமைப்புத் தடைகளைத் தாண்டியே, வட கொரியாவைத் தனி அரசாக அணுகும் தென் கொரியாவின் முயற்சிகள் நடைபெற வேண்டும். அதேநேரத்தில், அணு ஆயுதமின்மையை அமெரிக்கா கூட்டணியின் முறையான இலக்காகத் தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறது.
• பிராந்திய அச்சுறுத்தல்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், அணு ஆயுதமற்ற கொள்கைகளைக் கைவிடுவது குறித்து ஜப்பான் விவாதிக்கிறது. இது வடகிழக்கு ஆசியாவில் பரந்த ஆயுதப் பரவலைத் தூண்டக்கூடும்.
• ஆயுத நிராயுதபாணியாக்கலுக்குப் பதிலாக, ஆயுதக் கட்டுப்பாடு, நெருக்கடி மேலாண்மை, தடுப்பு ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் “பனிப்போர் இல்லாத அமைதி” உத்திக்கு மாற வேண்டும் என்று அமெரிக்கக் கொள்கை நிபுணர்கள் அதிகரித்த அளவில் பரிந்துரைக்கின்றனர்.